အခန်း (၁၅၂၅-၁၅၂၇)

အခန်း (၁၅၂၅) ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး ရောက်ရှိလာခြင်း (၂)

လုကျိုးသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေရင်း ချင်းယွမ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။ သူက မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ခေါ်လိုက်တာလဲ”

ချင်းယွမ်က တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ် မမှားပါဘူး။ အရှင်က... အရှင်က ကြည်ညိုလေးစားရတဲ့ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးပဲ"

လုကျိုးသည် တိတ်ဆိတ်နေမိ၏။ သူသည် ဤကဲ့သို့သော ထူးဆန်းသည့် ကိစ္စများ သူ့အပေါ်တွင် အဘယ်ကြောင့် အမြဲတမ်း ကျရောက်နေရသနည်းဟု တွေးတောနေမိသည်။

ယခင်ကလည်း အနက်ရောင်ကြာနယ်မြေရှိ လုမျိုးနွယ်စုမှ လုချန်ရှန်းက သူ့ကို လုမျိုးနွယ်၏ ဘိုးဘေးဖြစ်သူ လုထျန်းထုံဟု မှားယွင်းမှတ်ယူခဲ့ဖူးသည်။ အမှန်စင်စစ် ယခုအချိန်အထိပင် လုလီသည် လုကျိုးကို လုထျန်းထုံဟု ယုံကြည်နေဆဲဖြစ်ရာ သူလည်း ဆက်လက် ရှင်းပြမနေတော့ပေ။

ယခုမူ သူသည် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး အဖြစ် အထင်မှားခြင်း ခံနေရပြန်ပြီ။ ထို့ပြင် ၎င်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်လည်း မဟုတ်ပေ။ အစပြုခဲ့သည်မှာ ဖုတ်ကောင်ဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်သော ယင်းကော်နှင့် စတင်တွေ့ဆုံခဲ့ချိန်ကတည်းကပင်။ ထို့နောက်တွင် ကောင်းကင်ကျမ်းစာ၊ သက္ကတကျမ်း၊ အံ့ဖွယ်အမှတ်အသားဝတ်ရုံ၊ သဲနာရီနှင့် ကျဲ့ကျင်းအန်း၏ ပေါ်ထွက်လာမှုများက သဲလွန်စများ ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မဟာလေဟာနယ်နှင့် သမာသမတ်လမ်းစဉ်မှ လူများအပါအဝင် လူအများစုက ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးကို အင်အားကြီးသော ရန်သူအဖြစ် ရှုမြင်ကြသော်လည်း လုကျိုးရှေ့ရှိ ချင်းယွမ်မှာမူ ရိုသေလေးစားနေဟန် ရှိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ချက်ချင်း ငြင်းဆိုရန် မလောတော့ပေ။

လုကျိုးက လေသံအတက်အကျမရှိဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ငါက ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး ဖြစ်နေတယ်လို့ မင်း ဘာလို့ ဒီလောက်အထိ သေချာနေရတာလဲ”

ချင်းယွမ်က ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "သဲနာရီ၊ ဒီဝတ်ရုံကို ရက်လုပ်ထားတဲ့ နတ်နဂါးအကြော၊ ပြီးတော့ ခရမ်းတောက်ပသံကျောက်... ဒါတွေအားလုံးက ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေပဲလေ”

လုကျိုးက ဆို၏။ "ဒါက ငါ့ကို ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးလို့ သက်သေမပြနိုင်ပါဘူး”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ပစ္စည်းဆိုသည်မှာ လက်ဆင့်ကမ်းနိုင်သည်၊ ပျောက်ဆုံးနိုင်သည်၊ ပြန်ရှာတွေ့နိုင်သည် မဟုတ်ပါလော။

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်... ပစ္စည်းတွေက ပိုင်ရှင်ပြောင်းနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံရဲ့ လှည့်စားခြင်းအစီအရင်ထဲကနေ ဘာဒဏ်ရာမှ မရဘဲ အသက်ရှင်လွတ်မြောက်နိုင်တဲ့သူဆိုလို့ ဒီလောကမှာ အရှင်သခင် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာပါ"

"အရှင်သခင်" လုကျိုး မျက်ခုံးပင့်လိုက်မိသည်။

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်သခင်... အရှင်ဟာ ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံက အလေးစားဆုံး လူသားတစ်ဦး ဖြစ်ပါတယ်ရှင်”

"အလေးစားဆုံး ဟုတ်လား" လုကျိုး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားရသည်။

ချင်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆို၏။ "အရှင်သခင်အနေနဲ့ ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံအကြောင်းကို သတိမထားမိတာ သဘာဝကျပါတယ်။ ဒီလောကမှာ သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူတွေ အများကြီး ရှိတာပဲလေ။ ဘယ်သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူကမှ အရှင်သခင်ရဲ့ မျက်စိထဲ ဝင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရှင်သခင်... အရာအတော်များများကို မေ့လျော့နေတဲ့ပုံပဲနော်”

လုကျိုး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

ချင်းယွမ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့်ကိုး။ ဒါကလည်း ကျုပ် အစောပိုင်းက မလှုပ်ရှားခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းပဲ။ ဒီနေရာကို ဘာဒဏ်ရာမှမရဘဲ လာနိုင်တဲ့သူဆိုတာ အလွန်ရှားပါတယ်။ အစောပိုင်းက ကျုပ် သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်တာဟာ အရှင်သခင်ကို စမ်းသပ်ချင်လို့ပါ..."

လုကျိုးသည် မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြဘဲ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ 'ဒါကို စမ်းသပ်တာလို့ ခေါ်တာလား။ ငါသာ ကာကွယ်နိုင်ရင် အလေးစားခံရတဲ့ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးပေါ့၊ မကာကွယ်နိုင်ရင်တော့ မြေပြင်ပေါ်မှာ အရိုးပုံဖြစ်နေမှာ သေချာတယ်'

ချင်းယွမ်က ဆက်လက် ဆိုလိုက်၏။ "ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး သင်းပျံ့တောင်ကြားကို ရောက်လာလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံကိုယ်စား ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

ချင်းယွမ်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်ကာ ဒူးတစ်ဖက်ထောက် ဦးခိုက်လိုက်သည်။

ထိုအခါ အခြားချင်းယွမ်များလည်း မြေပြင်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ဦးညွှတ်ကြတော့သည်။

လုကျိုးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လိုက်၏။ သူသည် သတိမပေါ့ဘဲ အသေရိုက်ချက်ကတ်ကို လက်ထဲတွင် ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူသည် အခြားသူအဖြစ် မှားယွင်းသတ်မှတ်ခံရခြင်းကို မနှစ်သက်ဘဲ အမှားကို ပြင်ပေးလေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်မှာတော့... သူ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဖက်လူမှာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူသည် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး၏ အထောက်အထားကို သုံး၍ တစ်ဖက်လူကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဆိုလျှင် အလွန်ကောင်းပေလိမ့်မည်။ ထို့ပြင် ချင်းယွမ်နှင့် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးတို့၏ ပတ်သက်မှုကိုလည်း ဤအခွင့်အရေးတွင် စုံစမ်းနိုင်မည် မဟုတ်ပါလော။

လုကျိုးက မေးမြန်းလိုက်သည်။ "မင်းက ဘာလို့ ဒူးထောက်နေရတာလဲ”

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးဟာ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံက အမြဲတမ်း ကြည်ညိုရတဲ့ လူသားတွေထဲက တစ်ယောက်ပါ။ ဟိုးရှေးခေတ် ကျုပ်ငယ်ငယ်တုန်းက ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးဟာ အရှင်သခင် လေးပါးကို အန်တုတိုက်ခိုက်ခဲ့တာကို ကျုပ် မြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးတယ်။ ကျုပ်တို့မျိုးနွယ်စုဟာ ပညာရှင်တွေကိုပဲ ကြည်ညိုတာပါ" ဟု ဆိုသည်။

လုကျိုးက ပြန်မေးလိုက်သည်။ "အဲဒီအရှင်သခင် လေးပါးကလည်း ပညာရှင်တွေပဲ မဟုတ်လား။ မင်း သူတို့ကိုကော မကြည်ညိုဘူးလား”

ချင်းယွမ်က သူမ စကားမှားသွားမှန်း သိသွားသဖြင့် ချက်ချင်း ဆိုလိုက်၏။

"သေချာတာပေါ့... မကြည်ညိုပါဘူး။ အဲဒီအချိန်တုန်းက အဲဒီ လေးယောက်ဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကျိုးအတွက်နဲ့ ကိုယ့်ရာထူးကို ကာကွယ်ဖို့အတွက် အရှင်သခင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ။ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံဟာ အဲဒီလို မရိုးသားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေကို ရွံရှာပါတယ်။ အရှင်သခင်ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေဟာ လမ်းမှားတယ်လို့ ကျုပ် မထင်ဘူး။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ အရှင်သခင်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သစ်ကို ဖန်တီးဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာဟာ မိုးမြေအတွက် ကောင်းချီးတစ်ခုပဲလို့ ကျုပ် ယုံကြည်ပါတယ်"

ချင်းယွမ်၏ စကားများသည် လုကျိုး ကြားသိခဲ့ရသော ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး၏ အကြောင်းများနှင့် ကိုက်ညီနေပေသည်။ ထို့နောက် သူက လေသံအတက်အကျမရှိဘဲ ဆိုလိုက်၏။ "ထကြတော့”

ချင်းယွမ်နှင့် အခြားသားရဲများမှာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

လုကျိုးက ခန့်ညားထည်ဝါသော အသွင်ဖြင့် လက်နောက်ပစ်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း ငါ့ကို မှတ်မိသွားပြီဆိုမှတော့ ငါလည်း ဆက်ပြီး ဖုံးကွယ်မနေတော့ဘူး။ ငါဟာ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးပဲ”

ချင်းယွမ်မှာ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားရှာသည်။ သူမ မတ်တတ်ရပ်ပြီးနောက် ထပ်မံ ဦးညွှတ်လိုက်ပြန်၏။

လုကျိုးက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မမှတ်မိတော့တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိနေသေးတယ်”

'လူအတော်များများက ငါ့ကို ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးလို့ အထင်မှားနေကြမှတော့ လောလောဆယ် ဒီအခွင့်အရေးကိုပဲ အသုံးချလိုက်တော့မယ်။ မဟာလေဟာနယ်က အထွတ်အထိပ်သက်ရှိတွေနဲ့ တွေ့တဲ့အခါကျမှပဲ ငြင်းဆိုလိုက်တော့တာပေါ့။ ခွန်အားက အရေးကြီးသလို ဉာဏ်ပညာနဲ့ အခြေအနေအရ ပြောင်းလဲနိုင်စွမ်းကလည်း အဲဒီလောက်ပဲ အရေးကြီးတယ်' လုကျိုး တွေးလိုက်မိသည်။

ချင်းယွမ် သံသယမဝင်စေရန် လုကျိုးသည် မှတ်ဉာဏ်များ ပျောက်ဆုံးနေဟန် ဆောင်ထားခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဟု ယူဆလိုက်သည်။

ချင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လျက် ဆို၏။ "မဆန်းပါဘူး... ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးက ကျုပ်တို့ အသိုက်အမြုံကို လာရောက်လည်ပတ်တာဟာ ကျုပ်တို့အတွက်တော့ ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ”

လုကျိုးက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "နှစ်တွေအကြာမှာ ငါဟာ နည်းစနစ်အသစ်တွေကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သလို ငါ့ရဲ့ ရုပ်သွင်ကလည်း ပြောင်းလဲမှုတွေ ရှိခဲ့တယ်။ အကယ်၍ မင်း တခြားသူတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ အထောက်အထားကို ဘယ်တော့မှ မထုတ်ဖော်ရဘူး”

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "သေချာတာပေါ့” ထို့နောက် သူမက အခြားသားရဲများကို လှည့်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။ "ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စကို ထုတ်ပြောရဲရင် အသေသတ်ပစ်မယ်”

အခြားချင်းယွမ်များကလည်း လက်ခံကြောင်း တဝီဝီ မြည်သံများ ပြုလုပ်လိုက်ကြသည်။

ချင်းယွမ်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမရှေ့ရှိလူမှာ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း ပိုမို သေချာသွားသည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးသည် မဟာလေဟာနယ်၏ ဘုံရန်သူ ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလော။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားရန် လိုအပ်ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လုကျိုးက မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ချင်းယွမ်တွေက ရှေးဟောင်း သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူတွေပဲ။ မင်းတို့အားလုံး ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေကြတာလဲ”

ချင်းယွမ်က သက်ပြင်းချလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံဟာ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို လူသိရှင်ကြား ထောက်ခံခဲ့လို့ တခြားသားရဲတွေရဲ့ နှင်ထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတာပါ။ အဲဒီအချိန်တုန်းက လူသားတွေနဲ့ သားရဲတွေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်နေကြသလို ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးကလည်း မဟာလေဟာနယ်နဲ့ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်နေခဲ့တာ။ နောက်ဆုံးမှာတော့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံဟာ သင်းပျံ့တောင်ကြားမှာ ပုန်းအောင်းနေထိုင်ဖို့ကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့တာပေါ့”

လုကျိုးက မျက်မှောင်ကျုံ့လျက် မေးလိုက်သည်။ "ဆိုးယုတ်သူ... ငါ့ရဲ့ အတွေးအခေါ်ကို ထောက်ခံခဲ့တယ် ဟုတ်လား”

ချင်းယွမ်က ပြုံးလျက် ဆို၏။ "ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးဟာ မဟာတာအိုနဲ့ မိုးမြေရဲ့ နှောင်ကြိုးတွေကို ဖြတ်တောက်ဖို့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်သစ်ကို ဖန်တီးခဲ့တာလေ။ အဲဒါက လူသားတွေရော သားရဲတွေကိုပါ လွတ်မြောက်စေပြီး လောကကြီးဆီကို ငြိမ်းချမ်းမှုနဲ့ ထာဝရရှင်သန်ခြင်းတွေကို ယူဆောင်ပေးနိုင်ခဲ့မှာပါ”

"ထာဝရ ရှင်သန်ခြင်း ဟုတ်လား" ဟု လုကျိုးက မေးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ဒါက စွမ်းအင် တည်မြဲခြင်း နိယာမနဲ့ တိုက်ရိုက် ဆန့်ကျင်နေတာပဲ”

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလောကမှာ မပြောင်းလဲတဲ့ အမှန်တရားဆိုတာ ဘယ်မှာ ရှိမှာလဲ။ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုတာကိုက ကောင်းကင်ဘုံက သတ်မှတ်ထားတဲ့ နိယာမအမျိုးမျိုးကို အမြဲတမ်း ဖြတ်ကျော်နေတာပဲ မဟုတ်လား”

လုကျိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းကောင်း ပြောနိုင်သားပဲ”

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်သခင်ရဲ့ ချီးကျူးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်”

ထိုအချိန်တွင် လုကျိုးသည် သူ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စများကို သတိရသွားသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"မင်းက ငါ့ရဲ့ အတွေးအခေါ်တွေကို သဘောတူတယ်ဆိုမှတော့ ငါ ဒီမှာ ကျင့်ကြံနေတာကို ဘာကန့်ကွက်စရာ ရှိသေးလဲ”

ချင်းယွမ်က ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ ဆိုလိုက်၏။ "သေချာတာပေါ့... ဘာမှ မရှိပါဘူး။ ဒါဟာ ကျုပ်တို့ အသိုက်အမြုံအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါပဲ။ အကယ်၍ တစ်နေ့နေ့မှာ အရှင်သခင်က မဟာလေဟာနယ်ကို ပြန်သွားဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့ရင် ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံကို ကူညီပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်ရှင်”

"ကောင်းပြီ” လုကျိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်သခင်... ကျုပ်မှာ မေးစရာ တစ်ခု ရှိပါတယ်”

"ပြော”

ချင်းယွမ်က မေးလိုက်သည်။ "အရှင်သခင်ဟာ အတိတ်တုန်းက လူလေးယောက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တာလေ။ နောက်ပိုင်းမှာ အရှင် သေဆုံးသွားပြီဆိုတဲ့ ကောလာဟလတွေ ထွက်ပေါ်လာခဲ့တယ်။ အရှင်က ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း နည်းစနစ်ကို တကယ်ပဲ တတ်မြောက်သွားတာလားဟင်”

လုကျိုးက ပြောလိုက်သည်။ "မှန်တယ်... အဲဒီအတိုင်းပဲ” တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ 'လိမ်လည်မှုတစ်ခုကို ဖုံးကွယ်ဖို့ လိမ်ညာမှုပေါင်း တစ်ထောင် လိုအပ်တာပဲ။ ငါ့ကို တစ်ခုခု ဒါမှမဟုတ် တစ်ယောက်ယောက်ကို ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် ကူညီပေးပါလို့တော့ မတောင်းဆိုပါစေနဲ့'

ချင်းယွမ်က ဒူးတစ်ဖက်ထောက်လျက် တောင်းပန်လိုက်၏။ "အရှင်သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်ရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ သမီးလေးကို ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် ကူညီပေးပါဦး”

'ထင်တဲ့အတိုင်းပဲ...'

လုကျိုးက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း နည်းစနစ်ဆိုတာ တကယ်ကို ခက်ခဲနက်နဲလှတယ်။ လောလောဆယ်မှာ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ပြန်လည် နာလန်ထူနေတုန်းပဲ။ တခြားသူတွေကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေဖို့ အချိန်က မသင့်တော်သေးဘူး”

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "မစိုးရိမ်ပါနဲ့။ ကျုပ် စောင့်နိုင်ပါတယ်”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျှော်လင့်ချက် အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ရှိနေတာက မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေတာထက် ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလော။

လုကျိုးသည် မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြသော်လည်း စိတ်ထဲတွင်တော့​ တွေးနေမိသည်။ ငါ့အတွက် ကျင်းကြီးကြီးတစ်ကျင်း ထပ်တူးလိုက်ပြန်ပြီ။

နောက်ဆုံးတွင် လုကျိုးက စကားလမ်းကြောင်းလွှဲလျက် မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံအပြင် ဒီမှာ တခြား သားရဲတွေ ရှိသေးလား”

ချင်းယွမ်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဒီမှာ ကျုပ်တို့ပဲ ရှိတာပါ။ ဗဟိုချက်ရဲ့ ဟိုဘက်ခြမ်းမှာတော့ လူသားတွေ ရှိကြတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံက လူသားတွေရဲ့ ကိစ္စမှာ ဝင်မပါပါဘူး”

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း တစ်သိန်းလုံးမှာ မင်းတို့ တစ်ခါမှ အပြင်မထွက်ခဲ့ကြဘူးလား”

ချင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လျက် ဖြေကြားလိုက်သည်။ "မှန်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ သင်းပျံ့တောင်ကြားကနေ တစ်ခါမှ အပြင်မထွက်ခဲ့ပါဘူး”

လုကျိုး သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။ "မင်းတို့တွေ ဒီလောက် ကြာမြင့်လှတဲ့ အထီးကျန်မှုကို ဘယ်လို ကြံ့ကြံ့ခံခဲ့ကြလဲဆိုတာ တွေးကြည့်လို့တောင် မရဘူး”

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ရှင်သန်ဖို့အတွက်ပဲလေ။ ဒါ့အပြင် သင်းပျံ့တောင်ကြားဟာ ပြင်ပလောကထက် အများကြီး ပိုကောင်းပါတယ်။ ဒီမှာ တောင်တွေ၊ မြစ်တွေနဲ့ ပန်းရနံ့တွေ ရှိတယ်။ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံဟာ ပန်းတွေနဲ့ ပန်းရနံ့တွေကို စားသုံးပြီး ရှင်သန်နိုင်တာဆိုတော့ ဒါဟာ ကျုပ်တို့အတွက် နေရာကောင်းပါပဲ”

လုကျိုး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဒီနေရာက တကယ် မဆိုးပါဘူး”

ချင်းယွမ်က မထိန်းနိုင်သော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အရှင်သခင်... ကျုပ်မှာ နောက်ထပ် သိချင်တာလေး တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်”

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးနှင့် တွေ့ရဖို့ဆိုတာ မလွယ်ကူလှပေ။ သူမအနေဖြင့် ဤတွေ့ဆုံမှုကို အကောင်းဆုံး အသုံးချရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ဤကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးကောင်းကို သူမ မည်သို့ လက်လွှတ်ခံနိုင်ပါ့မည်နည်း။

လုကျိုး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကျုံ့လိုက်သော်လည်း ပြောလိုက်သည်။ "ပြောလေ”

ချင်းယွမ်က သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ "ဟိုးအရင်တုန်းက အရှင်နဲ့ မဟာလေဟာနယ်ဧကရာဇ် မင်ရှင်းတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြတုန်းက အဲဒီအချိန်မှာ ဘယ်သူက အနိုင်ရခဲ့တာလဲဟင်”

…

အခန်း (၁၅၂၆) သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူ၏ အပြောင်းအလဲ (၁)

လုကျိုးသည် ထိုရယ်စရာကောင်းလှသော မေးခွန်းကို ချက်ချင်း အဖြေမပေးခဲ့ပေ။ ထိုအစား သူသည် ချင်းယွမ်ကို နက်ရှိုင်းသော အကြည့်ဖြင့် စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ကြက်သီးမွေးညင်းများ ထသွားစေသည်။

ထိုအခါ ချင်းယွမ်သည် ဆက်၍ ပြောရန် မဝံ့တော့ပေ။ သူမ၏ ဉာဏ်ပညာမှာ လူသားများနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်ပေသည်။ သူမ၏ မေးခွန်းမှာ ရိုသေမှု ကင်းမဲ့သွားသည်ကို သူမ ရိပ်မိသွားပုံရသဖြင့် အလျင်အမြန်ပင် ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်... ကျုပ်က အရှင်သခင်ကို စော်ကားဖို့ မရည်ရွယ်ပါဘူး။ အရှင်သခင်ပဲ အနိုင်ရခဲ့မှာက သိသာထင်ရှားနေတာကို ကျုပ် ဘာလို့ ဒီလောက် အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ မေးခွန်းကို မေးမိပါလိမ့်”

လုကျိုးသည် ချင်းယွမ်ကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေဆဲပင်။

အနည်းငယ် အနေခက်နေသော အခြေအနေကို ဖြေဖျောက်ရန် အတွေးတစ်ခု ချင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်းပင် မေးလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်... အရှင်သခင်က တပည့်တွေအတွက်နဲ့ သင်းပျံ့တောင်ကြားကို လာခဲ့တာလို့ ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား”

လုကျိုး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ စကားတွေ အရှည်ကြီး ပြောနေမိသဖြင့် သူသည်ပင် ဤကိစ္စကို မေ့လုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ချင်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံက အရှင်သခင်ကို ကူညီဖို့ အသင့်ပါပဲ”

လုကျိုးက သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို ကူညီနိုင်လို့လား”

ချင်းယွမ်က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောလိုက်တော့သည်။ "သေချာတာပေါ့... ဒီနေရာက ပန်းရနံ့တွေရဲ့ အာနိသင်တွေကို ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံက ဖန်တီးထားတာပါ။ ဗဟိုချက်ရဲ့ ဟိုဘက်ခြမ်းမှာတော့ ကျုပ်တို့ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ပါဘူး၊ အကယ်၍ ကျုပ်တို့ကသာ ဗဟိုချက်ကို ဖြတ်ကျော်သွားမယ်ဆိုရင် ကျုပ်တို့လည်း အကြီးအကျယ် သက်ရောက်မှု ခံရမှာမို့လို့ပါ။ သင်းပျံ့တောင်ကြားမှာ လူသားတွေ ရှိနေတာကို ကျုပ်တို့ သိထားတာ ကြာပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လူသားမှ တောင်ကြားရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာကို မရောက်ဖူးကြသေးဘူး။ ကျုပ်တို့ အသိုက်အမြုံကို မထိခိုက်သရွေ့တော့ ကျုပ်တို့ ဂရုမစိုက်ပါဘူး။ အကယ်၍ အရှင်သခင်က တပည့်တွေကို လေ့ကျင့်ပေးချင်တယ်ဆိုရင်တော့ သင်းပျံ့တောင်ကြားဟာ အကောင်းဆုံးနေရာပါပဲ။ ကျုပ် အရှင်သခင်ကို အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်”

ချင်းယွမ်၏ စကားများကြောင့် လုကျိုး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ထူးဆန်းသော ပန်းများနှင့် ၎င်းတို့၏ ထူးဆန်းသော ရနံ့များမှာ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံ၏ လက်ချက်ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူတို့မှာ ကမ္ဘာမြေပေါ်ရှိ အင်းဆက်များနှင့် တကယ်ပင် ဆင်တူလှသည်ဟု သူ တွေးမိသည်။

"ပန်းရနံ့တွေကို စားသုံးပြီး ရှင်သန်တာအပြင် ပန်းဝတ်ရည်တွေကိုလည်း မှီဝဲတာလား”

ချင်းယွမ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မှန်ပါတယ်။ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးက ကျုပ်တို့ရဲ့ ကြီးမြတ်လှတဲ့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံအကြောင်းကိုပါ နားလည်ထားလိမ့်မယ်လို့ ကျုပ် မထင်ထားခဲ့ဘူး”

'ကျုပ်တို့ရဲ့ ကြီးမြတ်လှတဲ့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံ' ဟူသော စကားလုံးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုကျိုးမှာ ချင်းယွမ်၏ ကိုယ်စား အနည်းငယ် အနေခက်သွားမိသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် အမူအရာ မပျက်ဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒါဆိုရင် မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လို ကူညီဖို့ စီစဉ်ထားသလဲ”

ချင်းယွမ်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်လေ၏။

"ကျုပ် အရှင်သခင်နဲ့အတူ ဗဟိုချက်ကို ဖြတ်ကျော် လိုက်ခဲ့ပါ့မယ်။ ဒါမှသာ အရှင်သခင်ရဲ့ တပည့်တွေကို ကျုပ် လေ့လာပြီး နားလည်နိုင်မှာပါ။ အဲဒီနောက်မှာ ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံရဲ့ စွမ်းအားတွေကို သုံးပြီး အရှင်သခင်ရဲ့ တပည့်တွေအတွက် ပြီးပြည့်စုံတဲ့ နေရာတစ်ခုကို ဖန်တီးပေးပါ့မယ်။ သူတို့ဟာ ဆရာသခင်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတော်စင်တွေပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒါမှမဟုတ် တာအိုသူတော်စင်တွေပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီနေရာမှာ သူတို့ရဲ့ မွေးဖွားခြင်းစမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ပါတယ်။ ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်မျိုးနွယ်စုက သူတို့ကို မွေးဖွားစမ်းသပ်မှု အောင်မြင်အောင် ကူညီပေးပါ့မယ်”

လုကျိုးသည် သတိမပေါ့ရဲပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ဖက်လူမှာ သာမန်သားရဲတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ ရှေးဟောင်း သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူမကို ဗဟိုချက် ဖြတ်ကျော်ခွင့် ပေးလိုက်ပါက မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှာ ကြီးမားသော ဘေးဒုက္ခနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။ "မင်းက ဗဟိုချက်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်လို့လား”

ချင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်ဘာသာကျုပ်တော့ မရပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ လူသားတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင်တော့ ကျုပ် ဖြတ်ကျော်နိုင်ပါတယ်”

လုကျိုးသည် လက်နောက်ပစ်လျက် ရပ်နေရင်း မေးလိုက်လေ၏။

"ငါက မင်းကို ဘယ်လို ယုံကြည်ရမှာလဲ”

"ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှတဲ့ အရှင်သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံကို ယုံကြည်ပေးပါ။ အကယ်၍ ကျုပ်တို့မှာ မကောင်းတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် တစ်ခုခုသာ ရှိခဲ့မယ်ဆိုရင် အရှင်သခင့်ရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ကျေကျေနပ်နပ် ခံယူပါ့မယ်”

သူ့ရှေ့ရှိ ချင်းယွမ်၏ အတွေးများကို လုကျိုး ဘာလို့ မမြင်နိုင်ဘဲ ရှိပါ့မည်နည်း။ ချင်းယွမ်၏ အတွေးမှာ အတော်လေး ရိုးရှင်းပါသည်။ သူမသည် လုကျိုးကို သူမ၏ သမီးဖြစ်သူအား ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် ကူညီပေးစေချင်သလို လုကျိုး၏ ထောက်ခံမှုကိုလည်း ရယူလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ဖြင့် ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံ မဟာလေဟာနယ်သို့ ပြန်သွားသည့်အခါ သူတို့၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးနှင့်အတူ ပြန်လည် မြင့်မားလာပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသည့် ကိစ္စမှာ တစ်နေ့နေ့တွင် ပေါ်ပေါက်သွားမည်သာ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်ကျလျှင် ရှေးဟောင်း သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူ အသိုက်အမြုံတစ်ခုလုံးကို ရန်သူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်မိသလို ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်၍ ဒုက္ခရောက်မည် မဟုတ်ပါလော။

မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်း၏ ရန်သူများမှာ များပြားသလို အင်အားလည်း ကြီးမားလှသည်။ လုကျိုးသည် မဟာလေဟာနယ်တွင် သူ၌ ရန်သူ မည်မျှရှိနေမှန်းကိုပင် မသိပေ။ သဘာဝကျစွာပင် မိတ်ဆွေနှင့် မဟာမိတ် ပိုများလေလေ ပိုကောင်းလေလေပင်။ သို့သော် ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံနှင့် ပတ်သက်၍မူ မရေရာမှုများနှင့် အန္တရာယ်များ အလွန်များပြားလှသဖြင့် သူတို့မှာ မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းထဲ ဝင်ရောက်ရန် မသင့်တော်ပေ။

လုကျိုး စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် ပျို့အန်သံ တစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ မော့ကြည့်လိုက်သောအခါ ချင်းယွမ်သည် သူမ၏ ပါးစပ်ထဲမှ အသက်ဓာတ်နှလုံးသား တစ်ခုကို အန်ထုတ်လိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။ ထို့နောက် သူမသည် ၎င်းကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်၍ လုကျိုးထံ ဆက်သကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျုပ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ စေတနာကို ဖော်ပြတဲ့အနေနဲ့ ဒါကို လက်ခံပေးပါ အရှင်သခင်”

“???”

'ငါ တကယ်ကြီး ဒီလို ရည်ရွယ်ချက် မရှိပါဘူး'

သို့သော်ငြား ရှေးဟောင်း သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူတစ်ဦး၏ အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို မလိုချင်သည့်သူကော ရှိပါ့ဦးမည်လော။

လုကျိုး နှစ်ချက်ခန့် ချောင်းဟန့်လိုက်သည်။ သူသည် အမူအရာ မပျက်စေဘဲ မေးလိုက်သည်။ "ဒီလို လုပ်ဖို့ လိုအပ်လို့လား”

"အရှင်သခင်ဟာ ဒါနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ကျုပ်သမီးလေး ရှင်ပြန်ထမြောက်ဖို့ မျှော်လင့်ချက်ဟာ အရှင်သခင့်အပေါ်မှာပဲ မူတည်နေတာလေ”

လုကျိုးသည် ထိုအသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို လက်ခံရန် လက်ကမ်းတော့မည့်ဆဲဆဲမှာပင် ချင်းယွမ်၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ လက်များကို ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းထားလိုက်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ကြင်နာတတ်သူ သို့မဟုတ် လောကကြီးကို ကယ်တင်မည့်သူဟု မယူဆပေ။ သို့သော်လည်း သူ လုပ်ဆောင်သည့် အရာတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်မူဝါဒ ရှိသည်။ သူ၌ ချင်းယွမ်၏ သမီးကို ပြန်လည်ရှင်သန်စေရန်နည်းလမ်း မရှိသေးသဖြင့် ထိုအသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို သူ မယူသင့်ပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူ လက်ဝေ့ယမ်းပြလျက် ပြောလိုက်သည်။ "ပြန်သိမ်းထားလိုက်ပါ”

သို့သော် ချင်းယွမ်ကမူ သူမ၏ စစ်မှန်သော စေတနာကို ဖော်ပြရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမရှေ့ရှိ လူမှာ လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့သည့် ကြီးမြတ်လှသော ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး ဖြစ်ကြောင်း သူမ သေချာနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး တစ်ဦးတည်းသာလျှင် သူမ၏ အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို မြင်တွေ့သည့်တိုင် တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိဘဲ နေနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ အကယ်၍ သူမသာ ဤရွှေရောင်အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်ခံလိုက်ပါက ချင်းယွမ်အသိုက်အမြုံသည် မဟာလေဟာနယ်သို့ ပြန်သွားနိုင်ရန်နှင့် အတိတ်က ဂုဏ်ကျက်သရေများကို ပြန်လည် ရယူနိုင်ရန် အခွင့်အရေး ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။ ဤအတွေးများကြောင့် သူမ၏ ရပ်တည်ချက်မှာ ပိုမို ခိုင်မာလာတော့သည်။ သူမသည် ဒူးတစ်ဖက်ထောက်ကာ အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မြှောက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို လက်ခံပေးပါ!"

ထို့နောက်တွင် လူသားအသွင် ပြောင်းလဲထားခဲ့သော အခြားချင်းယွမ်များလည်း ဒူးထောက်ကြကာ တညီတညွတ်တည်း ပြောလိုက်သည်။

"အရှင်သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ဒါကို လက်ခံပေးပါ!"

လုကျိုး မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။

"ငါ အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို လိုအပ်တာတော့ အမှန်ပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု ပြန်လည် နာလန်ထူဖို့ အချိန်အတန်ကြာဦးမယ်။ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေ ဘယ်တော့ ပြန်ရမလဲဆိုတာ ငါလည်း မသိတဲ့အတွက် မင်းကို ဘာမှ အာမမခံနိုင်ဘူး”

ချင်းယွမ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျုပ် အနှစ် တစ်သိန်းတောင် စောင့်ခဲ့ပြီးပြီပဲ။ ဒါက သိပ်မကြာပါဘူး။ အရှင်သခင့်ရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ဆိုရင် ထိပ်ဆုံးကို ပြန်ရောက်ဖို့ သိပ်မကြာမှာ သေချာပါတယ်။ ကျုပ် စောင့်နိုင်သလို ကျုပ်တို့ ချင်းယွမ်မျိုးနွယ်စုလည်း စောင့်နိုင်ပါတယ်!"

လုကျိုး ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်သည်။

'ငါက ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး မဟုတ်ပေမဲ့ ငါ့မှာ သူ့ရဲ့ အချိန်သဲနာရီ ရှိနေတယ်။ ငါက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်ကိုလည်း နားလည်သဘောပေါက်ထားသလို ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်းစာလိပ် ပါဝင်တဲ့ သူ့ရဲ့ သက္ကတကျမ်းကိုလည်း ပိုင်ဆိုင်ထားတာပဲ'

…

အခန်း (၁၅၂၇) သူတော်စင်သတ်ဖြတ်သူ၏ အပြောင်းအလဲ (၂)

လုကျိုးသည် လောလောဆယ်တွင် မည်သူ့ကိုမျှ ပြန်လည်ရှင်သန်အောင် မစွမ်းဆောင်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သော်လည်း အနာဂတ်တွင် ထိုသို့ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မဆိုနိုင်ပေ။ သူသည် သက္ကတကျမ်းအတွင်း စိတ်နစ်ဝင်စားနေစဉ်တွင် သူ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများထက် ကျော်လွန်သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် စွမ်းအားများကို အာရုံခံမိခဲ့သည်။ အကယ်၍ နောင်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုနှင့် အင်အားများ တိုးတက်လာပါက ပြန်လည်ရှင်သန်ခြင်း နည်းစနစ်ကို သင်ယူနိုင်ကောင်း သင်ယူနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ဤအတွေးများဖြင့် လုကျိုးက ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း ဒီလောက်အထိ စစ်မှန်တဲ့ စေတနာရှိနေမှတော့ ငါလည်း အားနာမနေတော့ပါဘူး”

သူသည် အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို ယူလိုက်ပြီးနောက် ဆက်လက်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ သုံးပြီးသွားရင်တော့ ဒါကို မင်းဆီ ပြန်ပေးပါ့မယ်”

ချင်းယွမ်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွား၏။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်သခင်”

လုကျိုးက အသက်ဓာတ်နှလုံးသားကို သူ၏ ကျယ်ပြန့်ကောင်းကင်အိတ်အတွင်းသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ဤအပြုအမူမှာ ချင်းယွမ်၏ မျက်စိမှ လွတ်ကင်းခြင်း မရှိပေ။ ညိုရောင်အိတ်ကလေးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

“အရှင်သခင်... ကျေးဇူးပြုပြီး မေးပါရစေ၊ ဒါက ကျယ်ပြန့်ကောင်းကင်အိတ် လားဟင်”

လုကျိုး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

“မင်း ဒါကို သိနေတာလား”

ချင်းယွမ်က ဝမ်းသာအားရ ဆို၏။

“သေချာတာပေါ့။ အဲဒီတုန်းက အရှင်သခင်ဟာ ကမ္ဘာမြေရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ပြိုလဲမသွားအောင် ဒီအိတ်ကို သုံးပြီး ကာကွယ်ပေးခဲ့တာလေ။ အဲဒီမြင်ကွင်းက ဒဏ္ဍာရီတစ်ခုလို အခုထက်ထိ ပြောစမှတ်ပြုနေကြတုန်းပါပဲ”

ချင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိသည်။ 'သူက ဘယ်လိုလုပ် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး မဟုတ်ဘဲ နေမှာလဲ။ သန့်စင်သော အမွေအနှစ်ပစ္စည်းတွေဆိုတာ များသောအားဖြင့် သူတို့ရဲ့ ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ ကိုက်ညီမှု ရှိကြတာ။ ပိုင်ရှင်တွေ သေဆုံးသွားတာနဲ့ အဲဒီကိုက်ညီမှုက ပျက်ပြယ်သွားပြီး အမွေအနှစ်ပစ္စည်းတွေကိုပါ ပျက်စီးစေတာပဲ။ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးနဲ့ သူပိုင်ဆိုင်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကြားက ကိုက်ညီမှုကတော့ ဟိုးအရင်ကတည်းက ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်ကို ရောက်နေခဲ့တာလေ။ တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရရင် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး တစ်ယောက်တည်းသာ ကျယ်ပြန့်ကောင်းကင်အိတ်ကို သုံးနိုင်မှာပေါ့'

လုကျိုးမှာ ချင်းယွမ်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ အနည်းငယ် အနေခက်သွားမိသည်။ သူမ စကား၏ ပထမပိုင်းမှာ လက်ခံနိုင်စရာ ရှိသော်လည်း ဒုတိယပိုင်းမှာတော့ ပေါက်ကရတွေသာ ဖြစ်သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာလေဟာနယ်က ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးကို ဆန့်ကျင်နေသည့် ကိစ္စမှာပင် တားမြစ်ထားသော အကြောင်းအရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သာမန်အခြေအနေတွင် မည်သူမျှ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးအကြောင်းကို ထုတ်မပြောဝံ့ကြပေ။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက လူအများက ထိုဒဏ္ဍာရီလာ မြင်ကွင်းအကြောင်း မည်သို့ ဆွေးနွေးနိုင်ပါ့မည်နည်း။ လုကျိုးက ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။

“မင်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပြီးပြီဆိုရင် ငါ့နောက်ကို လိုက်ခဲ့တော့”

ချင်းယွမ်က ဝမ်းသာအားရ ဆို၏။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင်သခင်”

လုကျိုးက စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ 'ငါ မင်းကို တကယ် မလိမ်ချင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူး။ လိမ်ပြောမိတာကို ကျေးဇူးတင်ခံရတာ ဒါ ပထမဆုံးပဲ။ ငါကတော့ တကယ်ကို လူကောင်းမဟုတ်ဘူးပဲ၊ နောင်ကျရင် ဆု ပိုတောင်းရတော့မယ်'

ချင်းယွမ်သည် နောက်သို့ လှည့်ကာ ကျန်သူများကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ တစ်ယောက်တည်း လုကျိုးနောက်ကို လိုက်ကာ ဗဟိုချက်မျဉ်းဆီသို့ လာခဲ့သည်။

လုကျိုး ဗဟိုချက်နားသို့ ရောက်သောအခါ ဖျော့တော့သော အလင်းတန်းတစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထိုမျဉ်းကို အလွယ်တကူ ဖြတ်ကျော်လိုက်၏။ ချင်းယွမ်မှာမူ မျဉ်း၏ ဟိုဘက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေရင်း မနာလိုသော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည်။ နေရာနှစ်ခုကို ပိုင်းခြားထားသော ဗဟိုချက်ကို ကြည့်ရင်း သူမက သက်ပြင်းချလျက် ဆို၏။

“ခွဲခြားဆက်ဆံမှုဆိုတာ ရှေးခေတ်ကတည်းက ရှိနေခဲ့တာပဲ။ သားရဲတွေနဲ့ လူသားတွေဟာ သဟဇာတဖြစ်ဖြစ် နေထိုင်နိုင်ခဲ့ပါလျက်နဲ့ ဘာလို့ အခုလို တစ်ဦးကိုတစ်ဦး တိုက်ခိုက်နေကြရတာလဲ”

လုကျိုးက ပြန်လည်ရှင်းပြလိုက်သည်။

“ရှေးခေတ်က လူတွေကို စိတ်နှလုံးမရှိဘူးလို့ အပြစ်မတင်ပါနဲ့။ ဗဟိုချက်မျဉ်းကို တည်ဆောက်ခဲ့တာဟာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက်ပဲလေ။ လူသားတွေဟာ လောကထဲမှာ နေထိုင်ကြသလို သားရဲတွေကလည်း တောရိုင်းထဲမှာ နေထိုင်ကြတာပဲ။ ပြင်ပလောကလိုပဲ တောရိုင်းထဲမှာလည်း အန္တရာယ်တွေက အပြည့်ပဲ မဟုတ်လား။ အားကြီးသူက အားနည်းသူကို အနိုင်ယူတဲ့ တောတွင်းဥပဒေသဆိုတာဟာ နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ဘူးလေ”

ချင်းယွမ်က သဘောတူဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ် အများကြီး တွေးမိသွားတယ် ထင်ပါတယ်”

လုကျိုးက ဆို၏။

“မင်း ငါ့နောက် လိုက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ငါ့ကို ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးလို့ ထပ်မခေါ်နဲ့တော့”

ချင်းယွမ်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ 'လောကကြီးက အခု ကသောင်းကနင်း ဖြစ်နေတာ။ ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုတွေကလည်း နာလန်မထူသေးတော့ သူ၏ ခွန်အားနဲ့ အထောက်အထားကို ဖုံးကွယ်ထားတာက မှန်ကန်တဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ'

ထို့နောက် သူမက ဝန်လေးခြင်းမရှိဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“နားလည်ပါပြီ”

လုကျိုးက သူ၏ လက်ကို ရှေ့သို့ တွန်းထုတ်လိုက်ရာ ဖျော့တော့သော စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ ဗဟိုချက်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် စွမ်းအင်များ ပွင့်ထွက်သွားပြီး အမိုးခုံးပုံစံ အဝင်ဝတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤသို့ဖြင့် ချင်းယွမ်မှာ ဟိုဘက်ခြမ်းသို့ ဖြတ်ကျော်လာခဲ့သည်။ မြေပြင်ပေါ် ဆင်းသက်ပြီးနောက် သူမက ဆို၏။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆိုးယုတ်... ကျုပ် လူကြီးမင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ”

“မျှော်နန်းသခင်လု”

“နားလည်ပါပြီ”

လုကျိုးသည် နောက်သို့ လှည့်ကာ ချင်းယွမ်ကို ခေါ်ဆောင်လျက် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ လူများရှိရာဆီသို့ ပျံသန်းလာခဲ့သည်။

မွန်းလွဲပိုင်းတွင်ဖြစ်သည်။ အလင်းရောင်မှာ သိပ်မတောက်ပလှပေ။ ဧရာမ စင်မြင့်ဝိုင်းကြီးထက်တွင် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ တပည့်များနှင့် ဆောင်းဦးနှင်းစက်တောင်မှ တပည့်များမှာ လက်ရည်ယှဉ်နေကြသည်။ ရလဒ်မှာတော့ အံ့ဩစရာ မရှိပေ။ ဟွားယင်က ခေါင်းခါလျက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

“ကျုပ်တို့ သူတို့ကို လုံးဝ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး”

ကျိုးကွမ်းကလည်း ပြောလိုက်သည်။

“ကျုပ် အရှုံးပေးပါတယ်”

ဆောင်းဦးနှင်းစက်တောင်မှ အခြားတပည့်များကလည်း အရှုံးကို ဝန်ခံလိုက်ကြ၏။ သူတို့သည် မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အသီးသီး လက်ရည်ယှဉ်ခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မနိုင်ခဲ့ကြပေ။ အထူးသဖြင့် ယွီကျန့်ဟိုင်နှင့် ယွီရှန်းရုန်တို့ကို ရင်ဆိုင်ရသည့်အခါတွင်မူ သူတို့အတွက် အနိုင်ရရန် အခွင့်အရေး လုံးဝ မရှိသလောက်ပင်။

“ရှစ်စွင်း ပြန်လာပြီ။”

ရှောင်ယွမ်အာက အဝေးမှနေ၍ အဘွားအိုတစ်ဦးနှင့်အတူ ပျံသန်းလာသော လုကျိုးကို မြင်သောအခါ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အဲဒါ ဘယ်သူလဲ”

ကျူးဟုန်ကုန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“ငါလည်း မသိဘူး” ထို့နောက် သူက ခေါင်းကုတ်ရင်း ဆက်ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါ ရှစ်စွင်း စိတ်ဝင်စားနေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်နိုင်မလား”

လူတိုင်းက ကျူးဟုန်ကုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် ခေါင်းနောက်တစ်ခု ပေါက်လာသကဲ့သို့ တညီတညွတ်တည်း လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် မေးခွန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးဟုန်ကုန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

“ကျွန်... ကျွန်တော်က ခန့်မှန်းကြည့်ရုံတင်ပါ။ ရှစ်စွင်းက အရင်တုန်းက အဘိုးကြီး ဖြစ်နေခဲ့ပေမဲ့ အခုတော့ ပိုပိုပြီး နုပျိုလာပြီလေ။ သူ အမျိုးသမီးတွေအကြောင်း စဉ်းစားတာက သဘာဝကျပါတယ်ဗျ။ ဒါပေမဲ့ ဒီအဘွားကြီးကတော့ နည်းနည်း အိုလွန်းသလိုပဲ။ ကျွန်တော့်ကို မေးမယ်ဆိုရင်တော့ ရှစ်စွင်းရဲ့ ဇနီးလောင်းက ပိုပြီး နုပျိုလှပသင့်တာပေါ့”

“လောင်ပါး”

ကျူးဟုန်ကုန်း နောက်လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့... တာ့ရှစ်ရှိုး”

ယွီကျန့်ဟိုင်၏ လေသံမှာ အလွန် ခန့်ညားတည်ကြည်လှပေသည်။

“ဒူးထောက်စမ်း”

“ဗျာ”

“ရှစ်စွင်း မရှိတုန်းမှာ ရှစ်စွင်းအကြောင်းကို ပုံပြင်တွေ လုပ်ကြံနေတာပေါ့... မင်းရဲ့ အရေခွံက ထပ်ပြီး ယားနေပြန်ပြီလား”

ယွီကျန့်ဟိုင်က ဆို၏။ ထိုစကားများမှာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်လှသော်လည်း သူ ဘာတွေ တွေးနေသည်မသိဘဲ ထပ်ပြောလိုက်ပြန်သည်။

“ဒါပေမဲ့ မင်းပြောတာလည်း အဓိပ္ပာယ်တော့ ရှိသားပဲ”

ဖုန်း

ကျူးဟုန်ကုန်းမှာ ဘာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ အလျင်အမြန်ပင် ဒူးထောက်လိုက်တော့သည်။

“ဂါရဝပြုပါတယ် ရှစ်စွင်း”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လုကျိုးနှင့် ချင်းယွမ်တို့မှာ လူတိုင်း၏ ရှေ့သို့ ဆင်းသက်လိုက်ကြသည်။

“မျှော်နန်းသခင်”

မိစ္ဆာဝေဟင်မျှော်နန်းမှ တပည့်များက နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အကြီးအကဲများ၊ အစောင့်အကြပ်များ၊ ဝဲယာသံတမန်များနှင့် ကျန်သူများက ဦးညွှတ်လျက် လုကျိုးကို နှုတ်ခွန်းဆက်ကြသည်။ ဆောင်းဦးနှင်းစက်တောင်မှ တပည့်များကလည်း လုကျိုးကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပြုလိုက်ကြ၏။

ချင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေတော့သည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဆိုးယုတ်သူတစ်ပါး၌ နောက်လိုက်အများအပြား ရှိနေစမြဲပင် မဟုတ်ပါလော။

ကျူးဟုန်ကုန်းက သူ၏ ခေါင်းကို မော့ကာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

“ရှစ်စွင်း... ဒါက...”

လုကျိုး မဖြေခင်မှာပင် ရှောင်ယွမ်အာက ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

“ဘာမှ မမေးနဲ့။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူကတော့ ရှစ်စွင်းရဲ့ ဇနီး မဖြစ်နိုင်ဘူး”

သူတို့ရှေ့ရှိ အမျိုးသမီးမှာ သူတို့ဆရာ၏ ဇနီးဖြစ်ရန် အလွန် အိုမင်းလွန်းနေသည်ဟု သူမ ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်တော့သတည်း။