အခန်း (၆၇-၆၉)

67 01

အပိုင်း 67

ယန်ရှုက စနစ်နောက် လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ်ရာ ဓလေ့ထုံးတမ်း အမတ်အိမ်တော် အကြောင်း ဖရဲသီးကို အပြည့်အဝ တစ်နေ့လုံး စားနေလိုက်သည်။

မနက်ခင်းတွင် ရှန်းရှုအိမ်တော်မှ လူတိုင်းက လူအိုကြီးကို ပြုစုရင်း အလုပ်များနေကြသော်လည်း လူအိုကြီးက အိုမင်းလွန်း၍ ဖြစ်နိုင်ကာ တော်ဝင်သမားတော် လာပြီး အတော်ကြာပြီးမှ လူအိုကြီးကို နိုးလိုက်နိုင်သော်ငြား သူက အိပ်ရာပေါ်မှ မဆင်းနိုင်နေသေးဆဲ ဖြစ်သည်။

အဘိုးအိုက လေဖြတ်နိုင်ခြေ ရှိကြောင်း တော်ဝင်သမားတော်က အကဲဖြတ်ပေးလိုက်ရာ စုန့်မိသားစုတစ်ခုလုံးက အစိုးရိမ်ကြီး သွားကြတော့သည်။

ထို့နောက် ကိုယ်လုပ်တော်အန်းက နန်းတော်မှ သတင်းစကားပါးလာသည်။

ပထမစကားမှာ သူမက သူမမိဘများအား သူမ၏ အဓိပ္ပာယ်မရှိသော စကားများကို အပြင်လူများ မကြားနိုင်စေရန် ဒုတိယအဒေါ်အား ဂရုတစိုက် စောင့်ကြည့်ဖို့ တောင်းဆိုထားသည်။

ဒုတိယမှာ သူမမိသားစုအား ထုတ်ဝေထားသော ဇာတ်လမ်းအသစ်အား ရှာဖွေပြီး လူတွေ မြင်နိုင်ခြင်းအား တားဆီးရန် တောင်းဆိုထားသည်။

ထို့ကြောင့် အန်းဖင်၏ မိဘများက လူအိုကြီးအား ကုသရန် သမားတော် ရှာနေချိန်တွင် သူတို့က ထိုအရာနှစ်မျိုးကိုလည်း လုပ်ဆောင်ရပေမည်။

နှစ်ယောက်လုံးက အတော်လေး ရှုပ်ထွေး နေရသောကြောင့် အန်းဖင်၏ဖခင်က လှေကားကနေ ပြုတ်ကျသွားရပြီး အန်းဖင်၏မိခင်ကလည်း ရေနွေးပူများ အပူလောင်သွားခဲ့ရသည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ကြသော် ယန်ရှုက ဖရဲ့စေ့စားရင်း ပျော်ရွှင်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။

ထိုစဉ် စနစ်က ပြောလာသည်။ “နောက်ဆုံးသတင်းကတော့ ရှန်းရှုအိမ်တော်က ဇာတ်လမ်းစာအုပ်ကို ဝယ်ယူပြီးတော့ ထုတ်ဝေတာကို ရပ်တန့်ဖို့ လူလွတ်လိုက်တယ်။ စာအုပ်ရောင်းသူက ဈေးနည်းလွန်းတယ် ထင်လို့ ငြင်းဆန်လိုက်တော့ သူတို့က စာအုပ်ဆိုင်ကို ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီးလိုက်တော့ တော်ဝင်ရုံးတော်အရာရှိတွေရဲ့ ဖမ်းဆီးတာ ခံလိုက်ရတယ်လေ”

ယန်ရှုက မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွားသည်။ “ကျစ် ကျစ်… တော်ဝင်ရုံးတော်က လူတွေက ဒီအချိန်မှာ ဘယ်လို ပေါ်လာတာလဲ”

စနစ် [ဒါက ဧကရာဇ်ရဲ့ လတ်တလော အမိန့်ပြန်တမ်း အသစ်လေ။ ရုံးတော်ရဲ့ အထက်ကနေ အောက်အထိ လေထုကို ပြုပြင်ထားပြီးတော့ အဲဒါတွေက သိပ်ကို အလုပ်ဖြစ်တယ်]

ယန်ရှုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ [ငါ့ရဲ့ရွှေပေါင်လုံးကြီးက ကောင်းတာတွေ အများကြီး လုပ်ထားတာပဲ]

ဟေး… အဲဒါက တကယ်ကောင်းတာပဲ။

ယခုတွင် ကျင်းကျိုးစီရင်စုက ဧကရာဇ်၏ ကိုယ်ပိုင်လူများ ဖြစ်ကြပြီး ဓလေ့ထုံးတမ်းအမတ် လူအိုကြီးကို ယဇ်ပူဇော်သည့် အခမ်းအနားကိစ္စကြောင့် ဧကရာဇ်က မျက်နှာသာ မပေးပေ။ ကျင်းကျိုးစီရင်စုက ရှန်းရှုစီရင်စုကို လုံးဝ မျက်နှာမလိုက်ဘဲ ထိုကိစ္စကို ကိုင်တွယ်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။

ကျစ် ကျစ်… စုန့်မိသားစုက ဘာလို့ စာအုပ်တွေကို ထုတ်ဝေခွင့် မပြုရတာလဲ ဆိုတာကို ရှာတွေ့ရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။

သူမက သူမ၏လက်ဖက်ရည်ကို စိမ်ပြေနပြေ သောက်လိုက်သည်။

ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ်လေ… ဒီနေ့တော့ ကိစ္စက ကြီးသွားမှာကို ငါတို့ ကြောက်ဖို့ မလိုဘူး။ ကြီးလေ ကောင်းလေပဲဟေ့။

~~

ထိုအချိန်တွင် ချင်းမင်နန်းဆောင်အတွင်း ကျင်းယီဝေ့က လတ်တလော အခြေအနေများကို ယွီဝိန်လန်အား တင်ပြနေသည်။

“အရှင်မင်းကြီး ဓလေ့ထုံးတမ်းအမတ် အိမ်တော်က လူတွေက စာအုပ်ဆိုင်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့ပြီးတော့ ကျင်းကျိုးစီရင်စုကနေ ဖမ်းဆီးရမိခဲ့ပါတယ်”

67 02

ယွီဝိန်းလန်က ပြောသည်။ “ဒီကိစ္စရဲ့ မတော်တဆမှုကို စုံစမ်းစစ်ဆေးဖို့ ကျင်းကျိုးစီရင်စုကို ပြောလိုက်၊ အပြစ်ရှိသူတိုင်းကို အပြစ်ပေးရမယ်။ ဒီအကြမ်းဖက်မှုမှာ ပါဝင်တဲ့ ရုံးတော် အရာရှိတိုင်းကို ချက်ချင်း အရေးယူရမယ်။ မျက်နှာလိုက်ဖို့ မလိုဘူး”

ကျင်းယီဝေ့က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီး တင်ပြလာသည်။ “အဲဒါအပြင် စုန့်မိသားစုက ဒုတိယဇနီးယန်ကို ဖမ်းချုပ်ထားပြီးတော့ အဲဒါက တခြားလှုပ်ရှားမှု ဖြစ်မယ်လို့ ထင်ရပါတယ်”

အိုး… အမျိုးသမီးယန်ကို ပိတ်လှောင်ထားတာလား။

မြွေနှင့် ကြွက်များက အသိုက်တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်သည်မှာ မှန်၏။

ယွီဝိန်းလန်က ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအမျိုးသမီးက နောင်မှာ အသုံးဝင်လိမ့်မယ်။ သူမကို မသေစေနဲ့”

ကျင်းယီဝေ့က ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ပြီးနောက် ထွက်သွားတော့သည်။

ယွီဝိန်းလန်က ပြတင်းပေါက်အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သော်လည်း နက်ရှိုင်းသော အမှောင်ထုအတွင်း နစ်မြှုပ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်သောကြောင့် ဖုဟိုင်ကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ “ကန်းလုနန်းဆောင်ကို ညစာယူလာခဲ့၊ ငါကိုယ်တော် အဲမှာ ညစာသုံးဆောင်မယ်”

~~

မကြာလိုက်ပါဘဲ ယန်ရှုက ဧကရာဇ်ကို ကြိုဆိုလိုက်ရသည်။

ယင်းကလည်း စားပွဲအပြည့် အရသာရှိသော စားဖွယ်များနှင့် ဖြစ်သည်။

သူမက ယွီဝိန်းလန်ကို အရိုအသေပေးနေစဉ် အစေခံများက စားပွဲကို တည်ခင်းလိုက်တာ တွေ့လိုက်ရသည်။ အစေခံများက ပန်းကန်အမြောက်အများ ခင်းကျင်းလိုက်ပြီး အကြည့်တစ်ချက်နှင့်ပင် သူမ မျက်ခုံးများ ပင့်တက်သွား၏။

ယနေ့ညစာတွင် တောဓလေ့ စားကောင်းသောက်ဖွယ်များ ဖြစ်သော နဂါးပဲပင်ပေါက်၊ ကျောက်စိမ်းဖန်းရွက် (ဒရင်ကောက်ပင်)၊ ကြက်သားမွကြော်၊ ကျောက်ပွင့်၊ ငါးကြက်သွန်ပေါင်း၊ ရတနာရှစ်မျိုးယုန်ပေါက်သား တို့ ဖြစ်နေသည်။ အဓိကစားဖွယ်က သူမ နှစ်သက်သော နှစ်ရောင်စပ် ပဲကိတ်နှင့် ကြာပန်းတိုဖူးကဲ့သို့ ကောင်းမွန်သော ရစ်ငှက်နှင့် သိုးခြေထောက်ကင် ဖြစ်သည်။

သူမက အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။ “ဒီနေ့က ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ကြွယ်ဝနေတာလဲ”

ပြီးတော့ အားလုံးက သူမ အကြိုက်တွေချည်းပဲ။

ယွီဝိန်းလန်က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် စားပွဲတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်ပြီး အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ “ငါကိုယ်တော်က ဒီနေ့ မင်းရဲ့ဘန်းကိတ်ကို ယူစားခဲ့တယ်လေ။ မင်း အပြစ်တင်မှာ စိုးလို့ ငါကိုယ်တော်က လျော်ကြေးပေးတာလေ”

သူ့ကို အပြစ်တင်တာ…

ယန်ရှုက တိတ်တဆိတ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးနောက် မျက်နှာထူထူနှင့် ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်မက ဘယ်လိုလုပ် တွန့်တိုနိုင်မှာလဲ။ အဲဒါအပြင် ကျွန်မပစ္စည်းတွေက အရှင်မင်းကြီးအပိုင်ပဲ မဟုတ်လား။ အရှင်မင်းကြီး ဘယ်လောက်စားစား ကျွန်မက မငြူစူပါဘူး”

သူမ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူက သူမကို မျက်ဝန်းနက်နက်တို့ဖြင့် စိုက်ကြည့်လာပြီး ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောသည်။ “ဒါပေါ့ မင်းရဲ့ဟာတွေက ကျန်းဟာတွေပဲလေ”

ထို့နောက် သူက တူကို အပြုံးလေးဖြင့် ကိုင်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ “စားတော့လေ”

ယန်ရှု “…”

ကျစ်… ဒီအကြည့်က ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။

ဘာလို့ ငါ့က ကြက်သီးမွေးညင်း ထသွားရတာလဲ။

ဒါပေမဲ့…

ငါ့အရှေ့မှာ အရသာရှိတဲ့ စားစရာတွေ အများကြီး ရှိနေမှတော့ စားလိုက်ဖို့က ပထမဦးစားပေးပဲ။

သူမက တူကို ကိုင်လိုက်ပြီးနောက် စတင် စားသောက်တော့သည်။

ကောင်းပြီ ဒီနေ့ညမှာတော့ အရာအားလုံးက အရသာရှိတယ်။

နဂါးပဲပင်ပေါက်နဲ့ မျှစ်စို့တွေက တောင်တစ်ခုတည်းကပဲ၊ ပြီးတော့ တော်ဝင်စားဖိုမှူးက အရသာရှိရှိ ချက်ထားတာ။

ကျောက်ပွင့်တွေနဲ့ ကြက်သားမွတွေရယ်၊ ရတနာရှစ်သွယ်ယုန်သားကလည်း အရည်အသွေး ကောင်းလိုက်တာ၊ ပါဝင်ပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့တစ်ခုက အားဖြည့် ပေးထားပြီးတော့ ပြည့်စုံနေရောပဲ။

67 03

မွှေးကြိုင်နေတဲ့ ငါးပေါင်းကလည်း အပြင်ဘက်က ကြွပ်ရွပြီးတော့ အတွင်းက နူးညံ့နေတာ။ သိုးသား ခြေထောက်ကင်ကို ပြောဖို့တောင် မလိုတော့ဘူး။ မီးသွေးရနံ့သင်းသင်းလေးနဲ့ အရသာက အမြင့်ဆုံးထိ ရောက်သွားပြီး လျှာပေါ်မှာ အရသာက တစ်ရစ်ဝဲဝဲ ကျန်နေခဲ့ရောပဲ။

သူမ အကြိုက်ဆုံး နှစ်ရောင်စပ် ပဲကိတ်လေးကတော့ ချိုမြပြီး ပျော့ပြောင်းနေတာ။ ကြာပန်းတိုဖူးလေးက သူမ လိုချင်တဲ့ အတိအကျ အတိုင်း ပါးစပ်ထဲမှာ ပျော်ကျသွားတော့မလိုပဲ။

ယန်ရှုက ဤတစ်နပ်ကို အလွန်နှစ်ခြိုက်လှသည်။

ညစာစားပြီးနောက် နှစ်ယောက်သားက အစာကြေစေရန် အိုးထဲမြှားပစ်ထည့်သည့် ကစားနည်းကို ကစားလိုက်ကြသည်။

ဧကရာဇ်ကို ရှုံးနိမ့်ရသည့် ဆင်းရဲဒုက္ခကို ခံစားဖူးပြီးနောက် ယန်ရှုက တိတ်တဆိတ် တစ်ကြိမ်ပြီးတစ်ကြိမ် လေ့ကျင့်ခဲ့သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် သူမစွမ်းရည်က တိုးတက်လာခဲ့ပြီး မြားများက အကြိမ်ရေတချို့ အိုးနှုတ်ခမ်းအနီးထိ ထိသွားပြီး ယွီဝိန်လန်အား သူမကို အမြင်သစ်ဖြင့် ကြည့်ရှုစေခဲ့သည်။

ညက မိုးချုပ်လာသည်နှင့်အမျှ နှစ်ယောက်သားက ကစားနေရင်း ချွေးစို့လာပြီး အစာကြေသွားပြီဖြစ်ရာ သူတို့က ရေချိုးပြီး အိပ်ရာဝင်ဖို့ ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။

ယခုလေးတင် သူမက အိုးပစ်ကစားနည်းကို ကစားပြီး ပျော်ရွှင်နေခဲ့၍ ဖြစ်နိုင်ပြီး ယန်ရှုက ရေချိုးပြီးနောက် မျက်နှာနီနီလေးဖြင့် ထွက်လာသည်။

ယွီဝိန်းလန်က သူမကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ယားယံသော ခံစားချက်က ဖြစ်လာပြီး ချောင်းဟန့်လိုက်ကာ သူက သူမကို သူ့လက်မောင်းအတွင်းသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်တော့သည်။

“အပြင်လူတွေ ဖတ်ဖို့ ဒီဇာတ်လမ်းကို ရေးသားထားတာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းနဲ့ငါကိုယ်တော် အကြားက အရာတွေက ပိုအရေးကြီးတယ်ဆိုတာကို မင်း မှတ်မိနေရမယ်” သူက နူးညံ့စွာ ဆိုလိုက်သည်။

ယန်ရှုက သူ့လက်မောင်းအတွင်း လဲလျောင်းလိုက်ပြီး နာခံစွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။ “ကျွန်မ သိပါပြီ”

သူက ထိုသို့ ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူ့အင်္ကျီအရှေ့ကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

ဒါပေါ့။ သူမက ဧကရာဇ်က သူမရဲ့ ရွှေပေါင်လုံးကြီး ဆိုတာကို အမှတ်ရနေမှာပေါ့။ ပြီးတော့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက သူ့ကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားအုံးမှာပဲလေ။

ဒီပေါင်လုံးကြီးနဲ့ဆိုရင် မင်းက ဘာမဆို ရနိုင်မှာပဲလေ။

ယွီဝိန်းလန် “…”

ဒီမိန်းကလေးက သူ့ကို သိသိသာသာ ချစ်ခင်မြတ်နိုးနေပေမဲ့ သူမက သူ့ကို ပေါင်လုံးကြီးလို့ ဘာလို့ အမြဲတမ်း ခေါ်နေရတာလဲ။

တစ်နေ့မှာ သူမက စွန့်ပစ်ခံလိုက်ရမှာကို စိုးရိမ်နေသေးတာလား။

သူ့ရဲ့သဘောထားက မလုံလောက်သေးတာလား။

ထို့နောက် သူက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး သူမမေးဖျားလေးကို ပင့်မော့လိုက်ကာ လေးလေးနက်နက် ထပ်မံ ပြောလိုက်သည်။ “ငါကိုယ်တော် မင်းကို ကာကွယ်ပေးမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စိတ်ပူဖို့ မလိုဘူး”

ယန်ရှုက အံ့ဩသွားသည်။

ထိုတစ်ခဏတွင် သူမက သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်ပုံရိပ်ကို သူ့မျက်ဝန်းအတွင်း တွေ့မြင်လိုက်ရ၏။

ဟင်း… သူက သိပ်နူးညံ့နေတာပဲ။ သူက စကားချိုချိုလေးတွေ ပြောနေတာလား။

ဧကရာဇ်က စကားချိုချိုလေးတွေ ပြောထွက်နိုင်တာပဲ။

ယွီဝိန်းလန်က နှလုံးသားထဲကနေ ရယ်မောမိ သွားတော့သည်။

သူက ကျောက်တုံးနဲ့ လုပ်ထားတာ မဟုတ်မှတော့ သူက ဘယ်လိုလုပ် စကားချိုချိုလေးတွေ မပြောနိုင်ရမှာလဲ။

မိန်းမဆိုးလေး…

ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ့ဦးခေါင်းက နိမ့်ဆင်းသွား၏။

သို့ရာတွင် သူက သူမကို မထိလိုက်ခင်မှာ သူမက ရုတ်ခြည်း ပြောလာသည်။ “အရှင်မင်းကြီးကို ကျွန်မ တင်ပြစရာ ရှိပါတယ်”

ဟမ်…

67 04

ယွီဝိန်းလန်က ဩရှရှအသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ “ဘာကိစ္စလဲ”

သူမက ပြောလာသည်။ “တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်ကသာ ဇာတ်လမ်းစာအုပ်ကြောင့် ပြဿနာရှာလာခဲ့ရင် ကျေးဇူးပြုပြီးတော့ အရှင်မင်းကြီးက ရေးထားတာလို့ ပြောပေးပါနော်”

ယွီဝိန်းလန် “???”

++++++

BCWM

68 01

Ch 68

မျက်စိရှေ့တွင် ရှေ့တွင် မြင်နေရသည့် ချယ်ရီပန်းနှင့်တူသည့် နှုတ်ခမ်းဖူးဖူး‌ လေးများမှာ မိမိ ခေါင်းကို အနည်းငယ်ငုံ့လိုက်ရုံနှင့် ထိသွားနိုင်လောက်သည်အထိ လွန်စွာနီးကပ်နေသည်။

အခုလိုအချိန်မျိုးမှာ ဒီနှုတ်ခမ်းဖျားလေးဆီမှ ထွက်လာသည့် စကားများကို ဘယ်သူက ကြားနိုင်မည်နည်း။

ယွီဝိန်းလန် ရုတ်တရက် ကြောင်သွားမိပြီး ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဘာရယ်။”

ယန်ရှုက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ပြောပြသည်။

“ဟုတ်တယ်လေ… တယောက်ယောက်ကများ အခုရက်ပိုင်းတွေမှာ ကိုယ်လုပ်တော်ကို သခင်လေး ရှောင်ယောင်းလို့ စွပ်စွဲလာခဲ့ရင် ကိုယ်လုပ်တော် သူတို့ကို ပိတ်ငြင်းလို့ရအောင် ကျေးဇူးပြုပြီး မင်းကြီးက ကူညီပေးပါလို့”

ယွီဝိန်းလန် မျက်မှောင် ကျုံ့လိုက်ပြီး ထပ်မေးမိပြန်သည်။

“ကိုယ်လုပ်တော်လေးကို ဘယ်သူကများ သခင်လေး ရှောင်ယောင်း လို့ စွပ်စွဲမှာတုန်း”

ပြောရင်း တွေးမိသည်။ သူ မသိလိုက်တာ တစ်ခုခုများ ဖြစ်နေလို့လား။

မင်းကြီး ထင်ထားသည့်အတိုင်း မလွဲပေ။ ယန်ရှုက ချောင်းတချက် ဟန့်လိုက်ပြီး ပြောပြသည်။

“ပြောရရင်လေ… အခုရက်ပိုင်း ကိုယ်လုပ်တော်ရဲ့ နန်းဆောင်ဆီကနေ စွန့်ပစ်လိုက်တဲ့ စာရွက်အဟောင်းတွေ အစုတ်တွေကို တယောက်ယောက်က မသိအောင် ခိုးသွားတယ်။ ကြည့်ရတာ ကိုယ်လုပ်တော် ဘာတွေ ရေးနေသလဲဆိုတာကို သူတို့တွေ သိချင်နေပုံရတယ်”

ယွီဝိန်းလန်က မျက်မှောင် ထပ်ကျုံ့ပြီး ထပ်မေးပြန်သည်။

“စာရွက် အဟောင်းတွေကို မသိအောင် ခိုးသွားတယ် ဟုတ်လား။ ဘာလို့ အစောကြီးကတည်းက လာမပြောတာတုန်း။”

ဪ… စောစောကတည်းက ပြောလိုက်ရင် ပျင်းစရာကြီး ဖြစ်နေမှာပေါ့ ဟု ယန်ရှုက တွေးမိလိုက်သည်။

အကယ်၍သာ သူမ အစောပိုင်းကတည်းက ပြောလိုက်လျှင် အလွန်ဆုံး ယွီဝိန်းလန် လုပ်နိုင်သည်က လူလွှတ်၍ ထိုသူခိုးကို ဖမ်းခိုင်းလိုက်ခြင်းသာဖြစ်မည်။

ဖမ်းမိသည့် သူခိုးမှာ ကိုယ်လုပ်တော်အန်း၏ နန်းဆောင်မှ လာသူဖြစ်ကြောင်း ပေါ်ပေါက်လျှင်ပင် ကိုယ်လုပ်တော်အန်း အဖို့ အထူးတလည် ကြိုးစားစရာမလိုဘဲ အပြစ်မှ လွတ်ကင်းနေလိမ့်မည်။ အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် နန်းတွင်းတွင် စွန့်ပစ်အမှိုက် ခိုးယူမှုသည် ပြစ်မှုကြီးတစ်ခု မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ယင်းအခြေအနေနှင့် လက်ရှိ အခြေအနေ ကွာခြားပုံမှာ နှိုင်းမရလောက်အောင်ပင် ဖြစ်သည်။ အခုအချိန်တွင် ရန်သူမှာ တပ်ပျက်နေပြီ။ သွေးပျက်နေပြီ။ မိမိ ဘဝကို မိမိ စိုးရိမ်စိတ် ဝင်နေပြီ။ ယုံကြည်ချက်များ ယိုင်နဲ့ နေချေပြီ။

ထို့အပြင် အန်းဖျင်၏ အတွေးအခေါ်နှင့်ဆိုလျှင် သူမ ယခင်က ဖြန့်ချီခဲ့သည့် စာ အရေးအသားများကို ဖတ်ကြည့်ပြီးနောက် ယနေ့ တရားဝင် ဖြန့်ချီထားသည့် လက်ရွေးစင် လက်ရာများကို နှိုင်းယှဉ်ကြည့်ပါက သူမကို သခင်လေး ရှောင်ယောင်း ဟု ချိတ်ဆက် ယူဆနိုင်ချေများလှသည်။

ယခုအချိန်တွင် အန်းဖျင် တစ်ယောက် ဘယ်လို ဖြစ်သွားမည်ကို သူမ စိတ်မဝင်စား၊ မင်းကြီးနှင့် ပြင်ဆင်စရာရှိသည်များကို ပြင်ဆင်ထားရန်သာ လိုလားသည်။

သူမ စာစောင်များများ ရေးလေလေ လူများများ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရလေလေဖြစ်မည်ကို ရှောင်လွှဲ၍ မရပေ။ ထို့ကြောင့် တိုင်းပြည်၏ ရှင်ဘုရင်အဖြစ် အကာအကွယ်ယူ ဟန်ဆောင်မှသာ လူအများ၏ သံသယကို ချေဖျက်ပြီး ဒေါသမီးကို ငြှိမ်းသတ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဟဲဟဲ… ကံကောင်းတာက… ငါ ဟိုးအစောကြီးကတည်းက အမျိုးသား ကလောင်နာမည်သုံးဖို့ တွေးလိုက်တာ အခုကျတော့ မင်းကြီး ကြားဝင်တဲ့အခါ အံကိုက်ဖြစ်သွားတာပေါ့။

ယန်ရှု ထိုသို့ ကြံစည်နေစဉ် ယွီဝိန်းလန်ကတော့ ဘာမျှ မပြောဘဲ နားထောင်ပေးနေရှာသည်။ “။။။”

68 02

မင်းကြီးရဲ့ စာရေးဖော်ကတော့ မင်းကြီးအတွက် တွင်းကြီးကြီး တူးကာ တွန်းချဖို့ ထိုင်စောင့်နေပါပြီ။

သို့သော် သူမက ရှေ့တွင် ဘာမှ မဖြစ်သလို ဟန်ဆောင်လျက် လှီးလွှဲပြောလိုက်သည်။

“ဪ… အမှိုက်ခိုးတာ ဘယ်သူမှန်း ကိုယ်လုပ်တော်လည်း မသိတော့ မင်းကြီးကို တင်ပြချင်ရင်တောင် ဘယ်လို တင်ပြရမလဲ မသိဘူးလေ”

ယွီဝိန်းလန်က လှောင်သလို ရယ်လိုက်ပြီး – “ဪ… အဲဒါဆို အခုကျတော့ ဘာလို့ လာပြောနေတာတုန်း”

ယန်ရှုက စိတ်ကို အေးဆေး တည်ငြိမ်စွာဖြင့် ပြောသည်။

“အဲဒါကတော့ မင်းကြီးပြောဖူးတယ် မဟုတ်လား… ကိုယ်လုပ်တော်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်ဆို… အဲဒါကြောင့် အခုလို ပြောပြတာပေါ့”

[ကဲ ဟုတ်တာတွေရော မဟုတ်တာတွေရော အသာထား… အခုအချိန်မှာတော့ ရှင့်ကို အသုံးချရမှာပဲ… စာအုပ်ထဲမှာ ရှင့်ရဲ့ အိုင်ဒီယာတွေ တဝက်လောက်က ပါနေတာ… အခု အဲဒါတွေကို တာဝန်ယူပေတော့]

ယွီဝိန်းလန် စွန့်အ သွားသည်။ “...”

မင်းလေးက သူများအပေါ် ဒီလို ပြောင်တွန်းချရဲတယ်ပေါ့လေ။

ပြောရရင် ဒီကောင်မလေး အခုလို ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုတာမျိုး ရှားတယ်… ပြီးတော့ ငါနဲ့ ပတ်သက်တဲ့ မိန်းကလေးကိုမှ ငါမကာကွယ်ရင် ဘယ်သူက ကာကွယ်ပေးမှာလဲ။

ထိုသို့ တွေးပြီးနောက် ယွီဝိန်းလန်က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

“ဒါပေါ့ ငါ့စကား ငါတည်မှာပါ… ဒီကိစ္စနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စောစော လာလိုက်တာမဟုတ်ဘူး… အခုတော့ နောက်ကျနေပြီ မနက်ကျမှ စီစဉ်ကြတာပေါ့”

ထိုသို့ ပြောလိုက်သည်နှင့် ယန်ရှုက အလျင်အမြန်ပင် “ကျေးဇူး ကြီးမားလှပါကြောင်းပါ လုံအန် အရှင်မင်းကြီး” ဟု ကျေးဇူးတင်လိုက်လေသည်။

[မနက်ဖြန် မနက်ဆိုလည်း မဆိုးပါဘူး… သိပ်နောက်မကျသေးဘူး… ကိုယ်လုပ်တော်အန်းနဲ့ သူ့ မွေးမိသားစုတော့ ဒီည သေချာပေါက် အိပ်ရတော့မယ် မထင်ဘူး ဟီဟိ]

ထိုသို့ တွေးရင်း မြူးနေစဉ်မှာပင် ယွီဝိန်းလန်က သူမအား လက်မောင်းအတွင်းသို့ ဆွဲယူ ပွေ့ဖက်လိုက်လေတော့သည်။

“ငါ့ကို ရှေ့မှာထားပြီး တခြား ပေါက်တတ်ကရတွေ လျှောက်တွေး မနေနဲ့”

ယန်ရှု မှာ ရုတ်တရက်မို့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားပြီး

“ကိုယ်လုပ်တော် အဲလို အတွေးတွေ မတွေး…”

စကားပင် မဆုံးသေး သူမ၏ ကျောပြင်မှာ ခပ်ဖွဖွလေး အဆိတ်ခံလိုက်ရလေသည်။

ယန်ရှု လန့်ဖြန့်ပြီး ကြည့်လိုက်ရာ မင်းကြီးက မျက်ခုံးကို မြှင့်၍ ပြောလိုက်သည်။

“လိမ်ရင် ဘယ်လို အပြစ်ပေးခံရမယ်ဆိုတာ သိတယ်နော်။”

ယန်ရှု မှာ တွန့်သွားပြီး – “ကိုယ်လုပ်တော် မလိမ်ဝံ့…”

[ကျွတ်စ်… ဒီလူ့မှာ စိတ်ကို ဖတ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအင်များ ရှိနေသလားပဲ… ]

သို့သော် ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည့် ထိုအတွေးမှာ အနမ်းများအောက်တွင် မြုပ်ဝင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သတည်း…။

~~

ယန်ရှု ကြိုမြင်သည့်အတိုင်းပင် ဓလေ့ထုံးတမ်းရေးရာ အမတ်ကြီး၏ စံအိမ်တော်တွင် တညလုံး မီးများ ထိန်ထိန် လင်းနေတော့သည်။

လန်းလင် နန်းဆောင်ရှိ အန်းဖျင်မှာ တညလုံးနီးပါး တမှေးမျှ မမှေးရသေးချေ။

ခေါင်းထဲတွင်လည်း အတွေးများနှင့် ချာချာလည်နေသည်။ အဘိုးနဲ့ ဒုတိယ ဒေါ်လေးတို့ရဲ့ ဇာတ်လမ်းက အမှန်ဖြစ်လောက်တယ်။ အားချန်က သူတို့ရဲ့ အသွေးအသား ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်။

သူမအနေနှင့် လုံးဝ လက်မခံချင်သော်လည်း ဤဖြစ်ရပ်ကြီးက သူမအတွက် အမှန်တရားဖြစ်နေပေပြီ။

68 03

သူ့အတွက် လက်တလော အရေးအကြီးဆုံးအချက်က လီယန်ရှု ရဲ့ စာရွက်အဟောင်းတွေက ဘာသဘောလဲ။

သူမနဲ့ သခင်လေး ရှောင်ယောင်း တို့က ဘယ်လိုများ ပတ်သက်နေတာလဲ။

ယန်ရှု ရဲ့ စာရွက်ဟောင်းတွေမှာ ရေးထားတာတွေနဲ့ သခင်လေး ရှောင်ယောင်း ရဲ့ စာအုပ်တွေမှာ ပါတဲ့အကြောင်းအရာ ဘာလို့တူနေတာလဲ။

သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက အဘိုးရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ဘယ်လိုလုပ် သိနေကြတာလဲ။

ထိုအကြောင်းအရာများကို တွေးမိလေလေ သူမ ပို၍ တုန်လှုပ်မိလေလေဖြစ်သည်။

လီယန်ရှုက တကယ်က သခင်လေး ရှောင်ယောင်း များဖြစ်နေမလား။

ဒါပေမဲ့ နန်းတွင်းက အမတ်ကြီးပေါင်းများစွာရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သူက ဘယ်လိုအစွမ်းနဲ့ သိနိုင်နေရတာလဲ။

လူးလိုက် လှိမ့်လိုက်နှင့် အတော်အတန်ကြာပြီးသည့်နောက် အပြင်သို့ ထွက်ကာ လျူတိ အား ခေါ်၍ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

“လျူတိ… ရွှမ်းရှီ ကို ကန်းလု နန်းဆောင်နားမှာ သွားစောင့်ခိုင်းလိုက်… ပြီးရင် အဲဒီက စွန့်ပစ်လိုက်သမျှ အကုန်ယူလာခဲ့… ငါ့ကို အကုန်လာပြခိုင်း… ကြားလား”

လျူတိ က အလျင်အမြန်ပင် ထိုအမိန့်ကို နာခံလိုက်ပြီး အကောင်အထည်ဖော်တော့သည်။ ရွှမ်းရှီ မှာလည်း အမိန့်အတိုင်း ကန်းလု နန်းဆောင်သို့ အမြန် ခြေဦးလှည့်ရလေတော့သည်။

ကန်းလုနန်းဆောင်နားတွင် ဉာဉ့်ဦးယံမှ အာရုဏ်တက်ချိန်အထိ ခက်ခက်ခဲခဲစောင့်ရသည်။ ထိုမှ တဖန် အာရုဏ်တက်ချိန်မှ နေမင်းကြီး ဝါးရင်းတုတ် သုံးပြန် မြင့်သည်အထိ ထပ်မံ စောင့်ဆိုင်းရသည်။ ထိုအချိန်ရောက်မှသာ နန်းဆောင်အတွင်းမှ အစေခံတစ်ယောက် အမှိုက်ခြင်းဖြင့် ထွက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

သူက ထို အစေခံ အနောက်မှ တိတ်တဆိတ် လိုက်သည်။ အမှိုက်ခြင်းအတွင်းမှ အမှိုက်များကို သွန်ပြီးသည့်အခါ သူက ယင်းအမှိုက်များကို ကောက်ယူပြီး လန်းလင် နန်းဆောင်သို့ အမြန် သုတ်ခြေတင်ရန် ပြင်လိုက်လေသည်။

သို့သော် ခြေလှမ်းများ ခပ်လှမ်းလှမ်းသို့ မရောက်မီ၌ပင် ရုတ်တရက် လမ်းတဖက်တချက်မှ လူများ ထွက်လာကာ သူ့အား အော်ဟစ် ပြောဆိုလိုက်သည်ကို ကြားလိုက်ရသည်။ “ဟေ့ကောင် ရပ်လိုက်စမ်း… ဘာ ခိုးကြောင် ခိုးဝှက် လုပ်နေတာလဲ။”

ရွှမ်းရှီ မှာ ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားပြီး အသေအချာ ကြည့်လိုက်ရာ နန်းတွင်း ခုံရုံးမှ ထောက်လှမ်းရေးမှူး ယောင်ရွှမ်း ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

နန်းတွင်း ခုံရုံးသည် လူတွေကို အရိုးပါမချန် အစိမ်းလိုက်စားသည်ဟု ပြောစမှတ်ပြုရလောက်အောင် ကြမ်းသည်။ ထို့ကြောင့် “ကျွန်တော် ဘာမှ မလုပ်မိ…” ဟု ရွှမ်းရှီ ခမျာ သွေးပျက် ကြောက်လန့်ကာ ပြောရှာသည်။

သို့သော် သူပြောလို့မှ မဆုံးသေးမီ ရဲမတ်တို့က သူ့ကို လက်မှ ကိုင်၍ ချုပ်ထားလိုက်ကြလေပြီ။ ထို့နောက် ဘာမျှ မပြောဘဲ ခန္ဓာကိုယ်တွင် စစ်ဆေး ရှာဖွေကြတော့သည်။ မကြာမီ သူဖွက်ထားသည့် စာရွက်စုတ်များ စာရွက်ဟောင်းများ တထွေးတည်း ကျလာကြတော့သည်။

ယောင်ရွှမ်းက ထွက်ကျလာသည့် စာရွက်တစ်ရွက်ကို ကောက်ယူကြည့်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်ကာ

“လက်စသတ်တော့ မင်းက မင်းကြီးရဲ့ လက်ရေးနဲ့ ရေးထားတဲ့ စာတွေကို လာခိုးနေတာပဲ… ဒီကောင့်ကို ဖမ်းသွားပြီး ကောင်းကောင်း နှိပ်စက်လိုက်ကြစမ်း”

ကိုယ်လုပ်တော်အန်း မှာ တညလုံး မအိပ်စက်နိုင်ဘဲ ရှိနေသည်။ အာရုဏ်တက်ချိန်တွင် သူမ၏ မွေးမိသားစုထံမှ သတင်းကို ကြားရသည်။ သူမ၏ အဘိုးမှာ ယခုအချိန်ထိ အိပ်ယာမှ မထနိုင်… ပင့်ထားသည့် ဆေးဆရာများမှလည်း သူ့ ရောဂါကို နှလုံးကြောင့် လေဖြတ်ခြင်းဟု ပြောကြလေသည်။

ဤသတင်းသည် သူမအဖို့ လုံးဝ မှတ်မထင်ထားသည့် သတင်းမျိုးဖြစ်သည်။ အဘိုး လေဖြတ်ပြီ ဆိုသည့် သတင်းသည် ရာထူးကို တရားဝင် စွန့်လိုက်ရပြီဟု ပြောဆိုခြင်းနှင့် ဘာမျှ မကွာပေ။ သို့ဆိုပါက စုန့် မိသားစု အနေနှင့် အနာဂတ်တွင် ရှေ့ဆက်ရန် ခက်ခဲပေတော့မည်။

++++++

69 01

အပိုင်း 69

ဤအခြေအနေဆိုးကို ကျော်လွှားရန် အဖြေရှာမရသေးချိန်တွင် အိမ်အစေခံ မေ့ရွှယ် ရောက်လာကာ

“မကောင်းတော့ဘူး သခင်မရေ… နန်းတွင်း ခုံရုံးက ရွှမ်းရှီ ကို ဖမ်းသွားကြပြီ”

“ဘာ…။”

ဘာမှ မဖြစ်ဘူး… ပြသနာမရှိဘူး…။ ရွှမ်းရှီက မန်းနာ နန်းတော်ကနေ အမှိုက်တွေ သွားကောက်နေရင်တောင် ပြစ်မှုကြီးလို့ ဘယ်သူမှ စွပ်စွဲလို့ မရဘူး… ဘာလို့လဲဆိုတော့ နန်းတွင်းကနေ အမှိုက်သရိုက်တွေ၊ စားကျွင်းစားကျန်တွေ၊ အဝတ်စုတ်တွေကို လာကောက်တဲ့ သူတွေ နေ့တိုင်း ရှိနေတာပဲ မဟုတ်လား…

ဒါပေမဲ့… နန်းတွင်း ခုံရုံးအထိတောင် ဘယ်လိုလုပ် ရောက်သွားရတာလဲ။

ထိုသို့ တွေးနေစဉ် မေ့ရွှယ်က ဆက်ပြောပြသည်။

“ဖြစ်ချင်တော့ ကန်းလူ နန်းဆောင်နားမှာ သူသွားကောက်တဲ့ အမှိုက်တွေထဲမှာ မင်းကြီးရဲ့ လက်ရေးနဲ့ ရေးထားတဲ့ စာတွေ ပါတယ်တဲ့”

ဘာ… မင်းကြီးရဲ့ လက်ရေး ဟုတ်လား။

အန်းဖျင် တုန်လှုပ်သွားပြီး အခြေအနေဆိုးတစ်ခုကို ကြိုတင် ခံစားမိလိုက်ရသည်။

သူမ တွေဝေနေစဉ်မှာပင် နန်းဆောင်သို့ ဖုဟိုင် ရောက်လာပြီး အရေးတကြီး ပြောလေသည်။

“မင်းကြီး အခု စီအန်းနန်းဆောင်မှာ ရှိနေတယ်… သွားပြီး အခြေအနေသိရအောင် မေးကြည့်ပါလား”

အန်းဖျင် ဘာမျှမပြင်ဆင်တော့ဘဲ အလျင်စလို ခပ်သုတ်သုတ် ထွက်လာလိုက်သည်။ လမ်းတလျှောက်လုံးတွင်လည်း တွေးလာမိသည်။ မင်းကြီးရဲ့ လက်ရေးစာတွေက ဘာလို့ အမှိုက်ခြင်းထဲမှာ ပါလာရတာလဲ။

ဟိုးအစမှ ယခုအခြေအနေအထိ အားလုံး လီယန်ရှု၏ အကြံအစည်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခပ်ပါးပါး တွေးသိ ခံစားမိလိုက်သည်။

စီအန်းနန်းဆောင်သို့ တိုင်အောင် ရောက်လာပြီးသည့်နောက် မင်းကြီးနှင့် မယ်တော်ကြီးတို့အနားတွင် လီယန်ရှုကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအပြင် နန်းတွင်း ခုံရုံးမှ ထောက်လှမ်းရေးမှူး ယောင်ရွှမ်းကိုပါ တွေ့လိုက်ရသည်။

မယ်တော်ကြီးအား အရိုအသေ ပေးပြီးသည့် အချိန်တွင် ယောင်ရွှမ်းက စပြောသည်။ “အခုလေးတင်ပဲ ကန်းလူ နန်းဆောင်နားမှာ မင်းကြီးရဲ့ လက်ရေးနဲ့ စာတွေကို ခိုးနေတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ကို ကျွန်တော့်လူတွေနဲ့ ဖမ်းမိလာတာ…။ စစ်ဆေး မေးမြန်းကြည့်တော့ လန်းလင် နန်းဆောင်က ခိုင်းလိုက်လို့ပါတဲ့…။ ဒီတော့ တည့်တည့်ပဲ မေးပါရစေ…။ ကိုယ်လုပ်တော်အန်းက စေခိုင်းလိုက်တာလား”

ကိုယ်လုပ်တော်အန်းက ပြာပြာသလဲဖြင့်

“ကျွန်မက အခုမှ ဒီကိစ္စကို သိရတာပါ…။ မင်းကြီး တောင်းပန်ပါတယ်…။ ကိုယ်လုပ်တော် ဘာမှ မသိရပါဘူး” ဟု ပြောသည်။

ထိုသို့ ပြောအပြီးတွင် ယောင်ရွှမ်းက လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နှာခေါင်းမှ သွေးများကျနေပြီး တမျက်နှာလုံး ဖူးရောင်နေသည့် ဒဏ်ရာ ဒဏ်ချက်များဖြင့် လူတစ်ဦးကို ဆွဲလာကြသည်။ ထိုသူမှာ တခြားမဟုတ် ရွှမ်ရှီပင်ဖြစ်သည်။

ကိုယ်လုပ်တော်အန်းမှာ တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ဖိ၍ငြင်းလေသည်။

“ဒါ ကိုယ်လုပ်တော်တို့ နန်းဆောင်က အစေခံဆိုတာတော့ အမှန်ပါပဲ…။ ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ သူဒီလို လုပ်ရသလဲတော့ ကိုယ်လုပ်တော် မသိပါဘူး…။ ကိုယ်လုပ်တော် ခိုင်းလိုက်တာ လုံးဝ မဟုတ်ရပါဘူး…”

နန်းတွင်းတွင် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့သူ အန်းဖျင် အနေနှင့် မိမိကလည်း အပြစ်ကို မဝန်ခံ၊ ရွှမ်ရှီကလည်း ဝန်မခံလျှင် သူမအပေါ် မည်သူမျှ စွပ်စွဲ၍ မရနိုင်သည်ကို သိသည်။

အန်းဖျင် ငြင်းဆိုပြီးသည့်အခါ မင်းကြီးက ပြောသည်။

“ဒါဆိုရင် ဒီအစေခံကို ဆွဲထုတ်သွားပြီး ဆက်နှိပ်စက်ကြစမ်း”

ယောင်ရွှမ်းက အမိန့်ကို နာခံလိုက်ပြီး ရွှမ်ရှီကို အပြင်သို့ ဆွဲထုတ်ရန် သူ့လူများအား ခိုင်းစေလိုက်သည်။

69 02

အန်းဖျင်၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသယောင် ရှိသော်လည်း အတွင်း၌ ဘလောင်ဆူနေလေသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် အမှိုက်သရိုက်များကို ခိုးယူခြင်းသည် သေးငယ်သော်လည်း မင်းကြီး၏ လက်ရေးပါ စာများကို ခိုးယူမိလျှင်တော့ အလွန် အပြစ်ကြီးလေသည်။

အပြစ် ပေါ်ပေါက်ပါက ခေါင်းနှင့်ကိုယ် အိုးစားကွဲနိုင်လေသည်။

ထိုအချိန်၌ပင် မင်းကြီးက ဆက်၍ ပြောသည်။

“ကိုယ်လုပ်တော် မခိုင်းရင်တောင်မှ သူက ကိုယ်လုပ်တော်ရဲ့ နန်းဆောင်က လာတာပဲလေ”

ကိုယ်လုပ်တော်အန်းက ဒူးထောက်၍ ခေါင်းကို နှိမ့်ချလိုက်ကာ တောင်းပန်လေတော့သည်။

“နန်းဆောင်က အစေခံတွေကို ကောင်းကောင်း မသင်ပေးမိတာ ကိုယ်လုပ်တော်ရဲ့ အပြစ်ပါ…။ ကိုယ်လုပ်တော်ရဲ့ တာဝန် ပေါ့လျော့မှုပါ… အပြစ်ပေးတော်မူပါ”

ယွီဝိန်းလန်က မယ်တော်ကြီးဖက်သို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောသည်။

“ဒီကိစ္စက ပေါ့သေးသေး မဟုတ်ဘူး မယ်တော်…။ လွယ်လွယ်လေး ခွင့်လွှတ်ပေးလိုက်ရင် လိုက်လုပ်မဲ့သူတွေ နန်းတွင်းမှာ ပြည့်နေလိမ့်မယ်…။ အပြင်လောကအထိ ပေါက်ကြားသွားရင် လူရယ်စရာ ဖြစ်ကုန်တော့မယ်”

မယ်တော်ကြီး ခမျာ ခေါင်းညိတ်ပြကာ လက်ခံဖို့ပဲ တတ်နိုင်တော့သည်။

“ဟုတ်ပါတယ်ကွယ်”

ပြီးနောက် ယွီဝိန်းလန်က အန်းဖျင်ဖက်သို့ လှည့်၍

“ကိုယ်လုပ်တော်အန်းအနေနဲ့ နန်းတွင်းရေးရာ ဋ္ဌာနနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာမှလုပ်စရာ မလိုဘူး…။ အမှန်တရား မပေါ်ပေါက်လာသေးသရွေ့ နန်းဆောင်ထဲမှာပဲ နေရမယ်…။ အပြင်ထွက်ခွင့် မရှိဘူး။”

အန်းဖျင်၏ ရင်ထဲ တင်းကျပ်သွားမိသည်။

အပြင်ထွက်ခွင့် မရှိတော့ပါက အဘိုးကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဘာမျှ အကူအညီ ပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ချေ။

ကူညီသည့် ကိစ္စအသာထား ယခုအရေးတွင် မိမိကိုယ်တိုင်ပင် အသက်အန္တရာယ် ကြုံနိုင်လေသည်။

အန်းဖျင်မှာ ဒူးတုပ်ထိုင်ကာ အမိန့်ကို နာခံရန်သာ တတ်နိုင်သည်။

“ကိုယ်လုပ်တော် လိုက်နာပါ့မယ်”

ထို့နောက် ထိုင်ရာမှ ထကာ စီအန်းနန်းဆောင်မှ ထွက်လာခဲ့လေတော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူမ လုပ်နိုင်သည်မှာ ရွှမ်ရှီ ရေငုံနှုတ်ပိတ်ကာ အသေခံသွားချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန်ဖြစ်သည်။ သို့မှသာ သူမ အပြစ် လွတ်ကင်းနိုင်ပေမည်။

သူမအဖို့ လီယန်ရှု ကိစ္စကို ကိုင်တွယ်ဖို့သာ တတ်နိုင်မည်။ သို့သော် မည်သို့ ရှေ့ဆက် စုံစမ်းနိုင်မည်နည်း။

မင်းကြီး၏ အနောက်တွင် ရှိနေသည့် မယ်တော်ကြီးက ရုတ်တရက် ထ မေးလေသည်။

“အဲဒီ ကောင်လေးက အဲဒီ နန်း‌ဆောင်ထဲက ပစ်လိုက်တဲ့ အမှိုက်တွေကို ယူတာ မဟုတ်လား ဘယ်လိုလုပ် မင်းကြီးရဲ့ လက်ရေးနဲ့ စာတွေက ပါသွားရတာလဲ။”

ယွီဝိန်းလန်က မျက်နှာထား တည်တည်ဖြင့် ပြန်ပြောသည်။

“ယီဖျင်ရဲ့ လက်ရေးက မလှဘူးလေ။ အဲဒါကြောင့် သူ့ကို လက်ရေး လေ့ကျင့်ဖို့ ခိုင်းထားတာ ကြာပြီ။ တခါတလေကျရင် သူ့အတွက် ကူးရေးစရာ စာအုပ်က မရှိတော့ ကျွန်တော်ကပဲ တခုခုရေးပြီး သူ့ကို ကူးကျင့် ခိုင်းရတာ။ ကန်းလူ နန်းဆောင်မှာ စာရွက်တွေ အရမ်းသုံးတာ ပစ်တာ များတာကို သတိထားမိကြတော့ မသင်္ကာတဲ့သူ ခိုးချင်စိတ်ရှိတဲ့သူကတော့ လာခိုးမှာပဲလေ”

မယ်တော်ကြီးက သဘောပေါက်နေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ဘာမျှထပ်မပြောတော့ပေ။

မယ်တော်ကြီးမှာ အန်းဖျင်ကို နန်းတွင်းရေးရာ ဋ္ဌာနတွင် ကူညီရန် အလုပ်ပေးထားသည်မှာ သူကိုယ်တိုင်ဖြစ်သဖြင့် ယခုလို အဖြစ်အပျက်များ ဖြစ်လာမည်ကို ထင်မှတ်မထားဘဲ ရှိနေလေသည်။

မင်းကြီးက သူမရဲ့ နန်းဆောင်မှာ ဒီကိစ္စကို မြင်သာအောင် တမင် ဖြေရှင်းပြပြီး သူမကို နှုတ်ဆွံ့အ သွားစေချင်နေတာလား။

69 03

ဒီလိုဆိုရင်တော့ အ, လွန်းသည်ဟု ထင်မိသည်။

သို့သော် ဘာမျှမပြောဘဲ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ကာ “အဲလို လုပ်တတ်တာ ကောင်းပါတယ်” ဟုသာ ပြောလိုက်လေသည်။

ယွီဝိန်းလန်က တချက် ညည်းလိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် သတိရသွားဟန်ဖြင့်

“ဓလေ့ထုံးတမ်းရေးရာ အမတ်ကြီး နာမကျန်းဖြစ်နေတယ်လို့ ကြားမိတယ် ဟုတ်လား မယ်တော်”

မယ်တော်ကြီးက သက်ပြင်း တစ်ချက် ချလိုက်ပြီး

“ဟုတ်တယ်။ ကိုယ်လုပ်တော်အန်းက မနေ့ကတင်ပဲ ငါ့ဆီလာပြီး အန်းမိသားစု အတွက် ဆုတောင်းပေးဖို့ လာပြော‌သေးတယ်။ ပြီးတော့ နန်းတွင်း သမားတော်တွေကို လာပင့်သွားတယ်…။ သနားဖို့ကောင်းတဲ့ အမတ်ကြီး ဒီရောဂါက အရမ်း ဒုက္ခကြီးတာ… ဒါပေမဲ့ ဘယ်တတ်နိုင်မလဲ တောင့်ခံရတော့မှာပေါ့”

ယွီဝိန်းလန်က ခေါင်းကို ညိတ်လိုက်ပြီး

“အင်းပါ သူကလည်း သက်တော်ရှည် အမတ်ကြီးဖြစ်နေပြီကိုး… ကျွန်တော် လူလွှတ်ပြီး သတင်းလေးဘာလေး မေးလိုက်ပါဦးမယ်”

ဒီစကားကို ကြားလိုက်ရသည့် စီအန်းနန်းဆောင်ရှိ လူတိုင်းအဖို့ မင်းကြီးအနေနှင့် မယ်တော်ကြီးနှင့် ဆက်ဆံရေး ပြန်လည် အဆင်ပြေရန် ကြိုးစားနေသည်ဟု ယူဆလိုက်ကြသည်။

အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် ဓလေ့ထုံးတမ်းဆိုင်ရာ အမတ်ကြီးသည် မယ်တော်ကြီး၏ လက်အောက်တွင် ခစားရသူဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် မင်းကြီးက သတင်းမေး ဆုမွန်ကောင်းတောင်းပေးရန် စီစဉ်ခြင်းသည် မယ်တော်ကြီးအား မျက်နှာလုပ်ခြင်း မဟုတ်ပါလား။

မယ်တော်ကြီးကတော့ ခပ်များများ မတွေးချေ။ ခေါင်းကိုသာ တချက် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

“မင်းကြီး အခုလို သိတတ်တာ သူ့အတွက်‌တော့ တကယ့်ကို ဂုဏ်ယူစရာ ဖြစ်မှာပါပဲ”

ထို့နောက် စကားအနည်းငယ်ခန့် ပြောပြီးချိန်တွင် စီအန်းနန်းဆောင်မှ ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ယန်ရှုကလည်း နောက်မှ လိုက်ပါလာသည်။

သူတို့ တော်ဝင် မြင်းရထားအနီးရောက်သည့်အခါ အနားတွင် မည်သူမှ မရှိသည်နှင့် တိုးသဖြင့် ယန်ရှုက ယွီဝိန်းလန်အား ခပ်သွက်သွက် မေးလေသည်။

“မင်းကြီးက စုန့် မိသားစုဆီ ဘယ်အချိန် သတင်းမေးလွှတ်မှာလဲ”

ယွီဝိန်းလန်က

“ဘယ်သူ့ကို လွှတ်ရမလဲ ရွေးပြီးရင် ပြောမယ်လေ… ဘာဖြစ်လို့လဲ”

ဟု ပြန်မေးသည်။

ထိုအခါ ယန်ရှုက

“ဘာမှ မဖြစ်ပါဘူး… ကိုယ်လုပ်တော် တွေးနေတာက အခုအချိန် သူတို့ အိမ်တော်မှာလည်း အလုပ်တွေ ရှုပ်နေမှာပေါ့…။ မင်းကြီး လူလွှတ်ရင် သင့်တော်တဲ့ အချိန်လွှတ်မှ ထိရောက်လိမ့်မယ်”

[သင့်တော်တဲ့အချိန်လွှတ်မှ သူတို့ဆီမှာ ဘယ်လိုတွေတောင် ယောက်ယက်ခတ်နေမလဲမြင်ရမှာ… ကြည့်လို့ တော်တော်ကောင်းမှာပဲ]

ယွီဝိန်းလန်က ဘာမှ မပြောဘဲ စိုက်ကြည့်နေလေသည်။

“...”

ယန်ရှုကတော့ သူကိုယ်တိုင် သွားခွင့်ရတော့မည့်အလား စိတ်ကူးယဉ်နေလေသည်။

ပြီးလျှင် သက်ပြင်းမော တစ်ချက်ကို ချလိုက်သည်။

[အင်း… ငါပါ လိုက်သွားလို့ ရရင် တော်တော်ကောင်းမယ်]

ဟို သစ္စာဖောက်ကောင်ကို လမ်းမကြီးမှာ မိတုန်းကတည်းက လမ်းပေါ်မှာ စားရတဲ့ ဖရဲသီးက ပိုကောင်းမှန်း သူမ သဘောပေါက်သွားပြီ။

69 04

တကယ်လို့သာ ကျောက်ချန်ဝမ်နောက်ကို နောက်ယောင်ခံ မလိုက်ခဲ့ဘူးဆိုရင် မင်းသမီးကြီးရဲ့ ကြင်ယာတော်ဖြစ်တဲ့ သမက်တော် ကြာကြာမခံနိုင်ဘူးဆိုတာ ဘယ်လိုသိခဲ့ရလိမ့်မလဲ။

အဲဒါကြောင့် ဖရဲသီးစားမယ်ဆိုရင် အခင်းဖြစ်တဲ့နေရာမှာ စားရင် အကောင်းဆုံးပဲ… အသေးစိတ် မြင်ရဖို့လည်း အရေးကြီးတယ်လေ။

ဘေးမှာရှိနေတဲ့သူက စိတ်ကို ထိန်းနေရလို့ မျက်ခုံးတွေ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်နေသည်ကို ယန်ရှု မသိရှာ။ နောက်ဆုံး မင်းကြီးက စိတ်မရှည်တော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

“ယုံကြည်ရတဲ့ အမတ်တစ်ယောက်ယောက် ရှာပြီး လွှတ်လိုက်မယ်…။ ပူမနေနဲ့… မင်းကတော့ အိမ်ပြန်ပြီး ရေးမဲ့ ဇာတ်လမ်းစဉ်းစား”

ကျွတ်စ် ဒီကောင်မလေးကတော့လေ… ငါ့ကို မာန်တက်လာအောင် လုပ်ပြန်ပြီ။

******