အခန်း (၇၅-၇၆)
Vol. 8 Ch. 75-76
75
ကောရှောင်လဲ့သည် သူမ၏အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွင် ‘ခွေးနှာခေါင်း’ ရှိကြောင်း ကောင်းကောင်းသိထားသည်။ လျူဖျန်ရန်က ဤနေရာရှိမက်မွန်ပန်းများ၏ ရနံ့မှာ ထူးခြားလှသည်ဟု ပြောသောအခါ၊ ကောရှောင်လဲ့ကလည်း မည်မျှ ထူးခြားသလဲဆိုတာ သိချင်သွားသဖြင့် စပ်စုလိုက်၏။ “ဖျန်ရန်... ဒီက မက်မွန်ပန်းတွေက ဘယ်လိုများထူးခြားနေလို့လဲ၊ ငါ့ကို နမ်းကြည့်ခိုင်းပါဦး”
ကောရှောင်လဲ့သည် သစ်ကိုင်းပေါ်ရှိ မက်မွန်ပန်းများကို အားရပါးရ ရှူရှိုက်လိုက်သည်။ သို့သော် အားပါသွားသဖြင့် ပန်းပွင့်ဖတ်တစ်ခုက သူမ၏နှာခေါင်းထဲသို့ မတော်တဆဝင်သွားကာ ဆက်တိုက် နှာချေတော့၏။
“အို... ခုနက ငါ အရမ်းအားပါသွားလို့ အသက်ရှူတောင်ကြပ်သွားတာပဲ၊ ဖျန်ရန်... ဒီမက်မွန်ပန်းတွေဆီက သင်းပျံ့တဲ့ရနံ့လေးရပေမယ့်၊ သေချာမရှူကြည့်ရင် တကယ်ကို သတိမထားမိနိုင်ဘူးဟ”
ကောရှောင်လဲ့က နီရဲနေသော သူမ၏နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်ရင်း အသံတဝက်တပျက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လျူဖျန်ရန်က သူမ၏အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို မတတ်သာသည့်အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရ၏။
‘ဒီပေါ့ပေါ့ဆဆနေတတ်တဲ့အကျင့်က ဘယ်တော့များမှ ပြင်မှာလဲ၊ တော်တော်လေး အန္တရာယ်များတာပဲ၊ ကံကောင်းလို့ ပန်းပွင့်ဖတ်က နှာခေါင်းထဲကနေ ချက်ချင်းပြန်ထွက်လာလို့ပေါ့'
သူမက သတိပေးလိုက်သည်။ “သတိထားပါဦးဟ၊ ဒီမှာ ပန်းပွင့်ဖတ်တွေအများကြီးပဲ၊ နောက်တစ်ရွက် နှာခေါင်းထဲဝင်မသွားအောင် သတိထားဦး”
“အို... နင်က ငါ့ကိုလှောင်နေတာပေါ့လေ၊ ငါ့ရဲ့ ယင်နက်လက်သည်းကိုးကွကကိုသာ စောင့်ကြည့်ပေတော့”
ကောရှောင်လဲ့က ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် လျူဖျန်ရန်ကို ကလိထိုးရန်ပြင်လိုက်သည်။
“ကဲပါ၊ ကဲပါ... ငါ ထပ်မစတော့ပါဘူး”
လျူဖျန်ရန်က အရင်ဆုံး အရှုံးပေးလိုက်ပြီးနောက် မက်မွန်ပန်းလေး တစ်ပွင့်ကို ပွတ်သပ်ရင်း နူးညံ့စွာ ရှင်းပြလိုက်၏။
“ပုံမှန် မက်မွန်ပန်းတွေရဲ့ရနံ့က ပေါ့ပါးပြီးကျော့ရှင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းကိုသင်းလွန်းတယ်၊ သိမ်မွေ့သင်းပျံ့တဲ့ ရနံ့လေးကို ရဖို့ သေချာအာရုံစိုက်ပြီးရှူကြည့်မှ ရတာ၊ သတိတောင် မထားမိနိုင်လောက်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီမက်မွန်ပန်းတောထဲကို ဝင်လာပြီးကတည်းက ဒီက မက်မွန်ပန်းရနံ့က တော်တော်လေးထင်ရှားတာကို သတိထားမိတယ်၊ ရနံ့က အရမ်းကောင်းတယ်၊ ဒါပေမဲ့မစူးရှဘူး၊ ပြီးတော့ ချိုမြိန်လန်းဆန်းတဲ့ ရနံ့လေးတစ်ခုလည်း ပါသေးတယ်၊ သတိမထားမိလောက်အောင် သေးငယ်ပေမယ့် လူကို စိတ်အေးချမ်းပြီး ကြည်နူးသွားစေတယ်”
အောင်မြင်သော ရေမွှေးဖန်တီးရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာရေး သူမ၏ရည်မှန်းချက်က ဤထူးခြားသော ရနံ့လေးအပေါ်တွင် အာရုံစူးစိုက်နေသည်။
‘ဒါက ဘယ်လို မက်မွန်ပင် အမျိုးအစားလဲဆိုတာ သူမ မသိဘူး၊ နောက်မှ ဒီကပိုင်ရှင်ကို သွားမေးကြည့်ဦးမယ်' ဟု လျူဖျန်ရန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။
ကောရှောင်လဲ့ကမူ နားထောင်ရင်း ခေါင်းတွေပင်ကိုက်လာ၏။ ‘ဒီအနံ့တွေက ဘာတွေများကွာခြားနေလို့လဲ။ ငါက နှုတ်ခမ်းနီအရောင်တွေကိုတောင် ခွဲခြားမသိတဲ့ ယောက်ျားစစ်စစ် တစ်ယောက်လိုပဲ'
သူမက ခေါင်းကိုပွတ်သပ်ရင်း မေးလိုက်သည်။
“ဖျန်ရန်... နင်ပြောနေတဲ့ ရနံ့သင်းတယ်၊ ပြင်းတယ် ဆိုတာတွေကို ငါ ဘာတစ်ခုမှနားမလည်ဘူး၊ နင့်လက်တွေက ရေမွှေးဖန်တီးဖို့ ယားနေပြန်ပြီလား”
လျူဖျန်ရန်က ခေါင်းညိတ်ကာ ပြောလိုက်၏။
“ကံကောင်းလို့ ငါ့ကားနောက်ဖုံးထဲမှာ ရေမွှေးဖန်တီးတဲ့ ကိရိယာအစုံ အသေးလေးတစ်ခု ပါလာတယ်၊ နောက်မှ အခန်းထဲပြန်ယူသွားပြီးစမ်းကြည့်ရမယ်၊ ရှောင်လဲ့... သစ်ပင်ပေါ်ကနေ အခုလေးတင်ကြွေကျထားတဲ့ ပန်းပွင့်ဖတ်လေးတွေ နည်းနည်းလောက် ငါ့ကိုကူကောက်ပေးပါလား၊ ပျက်စီးနေတာတွေတော့ မကောက်နဲ့နော်၊ ငါ ကိရိယာတွေ အရင်သွားယူလိုက်ဦးမယ်”
ပြောပြီးသည်နှင့် လှပသောဟန်ဖူဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် လျူဖျန်ရန်သည် သူမ၏စကတ်စကိုမကာ အပြေးအလွှားထွက်သွားတော့သည်။ သူမ၏နောက်တွင် လက်လှမ်းပြနေသော ကောရှောင်လဲ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်တော့ချေ။
ကောရှောင်လဲ့က ခေါင်းခါကာ ညည်းတွားလိုက်သည်။
“ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် အလောတကြီးနိုင်ရတာလဲ၊ ငါ့ DSLR ကင်မရာကို ကားထဲ အရင်ကူထည့်ပေးသွားပါလား၊ နင်က ငါ့ကို ဘာလုပ်ရမယ်ဆိုတာပဲ ပြောသွားတယ်၊ ဒီကင်မရာကြီး ငါ့လည်ပင်းမှာချိတ်ထားရတာ ဘယ်လောက်လေးလဲဆိုတာကို နည်းနည်းလေးတောင်မတွေးပေးဘူး၊ နင့်အတွက် ပန်းပွင့်ဖတ်တွေကောက်ပေးဖို့ ဘယ်လိုလုပ်အဆင်ပြေမှာလဲ၊ အဲဒါက အချိန်တွေပိုကြာသွားအောင် လုပ်နေတာမဟုတ်ဘူးလား”
ကောရှောင်လဲ့ကကောရှောင်လဲ့က ပါးစပ်မှ ညည်းတွားနေသော်လည်း သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ကမူ ရိုးသားစွာပင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး မျက်လုံးရှင်ရှင်ထားကာ လျူဖျန်ရန်အတွက် မပျက်စီးသေးသော မက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်များကို သေချာရွေးချယ် ကောက်ယူပေးနေ၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျူဖျန်ရန်သည် ကားနောက်ဖုံးထဲမှ သူမ၏ အထူးရေမွှေးဖန်တီးရေးကိရိယာသေတ္တာကို ထုတ်ယူကာ လှေကားပေါ်သို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာသယ်သွားပြီး အလုပ်လုပ်ရန်အဆင်ပြေမည့် ရိုးရှင်းသောဝတ်စုံကို လဲဝတ်ကာ ကောရှောင်လဲ့ထံသို့ အမြန်ပြန်ဆင်းလာခဲ့သည်။
ကောရှောင်လဲ့က ညောင်းညာနေသောကျောပြင်ကို နှိပ်နယ်ရင်း မကျေမနပ် ပြောလိုက်၏။
“နင်က ငါ့ကို အမိန့်ပေးဖို့လောက်ပဲသိတာ၊ ငါ တကယ်ကို ပင်ပန်းပြီးသေတော့မယ်၊ ရော့... ဒီလောက်ဆိုလောက်ပြီလား”
စကားပြောရင်း သူမ လက်ထဲရှိ ပတ္တူအိတ်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။ သူမမှာ ပတ္တူအိတ်ပါလာ၍သာ တော်သေး။ မဟုတ်လျှင် ဤပန်းပွင့်ဖတ်များကို ထည့်စရာနေရာပင် ရှိမည်မဟုတ်ချေ။
လျူဖျန်ရန်က ချက်ချင်းလှမ်းယူလိုက်ပြီး ကောရှောင်လဲ့၏ကျောပြင်ကို ဖားယားကာ နှိပ်နယ်ပေးရင်း ချော့မော့ပြောဆိုလိုက်သည်။
“နင် တကယ်ပင်ပန်းသွားပြီပဲ၊ ခဏနေကျရင် နင့်ကို ဒီမှာအကြောပြင်နှိပ်နယ်ဖို့ ဒကာခံမယ်လေ၊ ဒီက အနှိပ်ဆရာတွေက အရမ်းကောင်းတယ်လို့ကြားတယ်၊ ပြီးတော့ ကံကောင်းလို့ ငါမလာခင်ကတည်းက ကြိုပြီးဘိုကင်လုပ်ထားသေးတယ်”
“ဒါမျိုးမှပေါ့”
ကောရှောင်လဲ့၏ဒေါသများ ပြေလျော့သွားပြီး လျူဖျန်ရန်၏နဖူးကို မနေနိုင်ဘဲ လက်ညှိုးဖြင့် ထောက်လိုက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
“နင်ဟာလေ... ငါ နင့်ကိုသိလာတာ နှစ်တွေအများကြီးရှိပြီ၊ နင်က ရေမွှေးဖန်တီးတဲ့အချိန်လောက်ပဲ အတည်ပေါက်ဖြစ်နေတာ၊ တခြားအချိန်တွေဆို အရမ်းကို ပေါ့ပေါ့တန်လွန်းတယ်၊ ငါတို့ နှစ်ယောက်က အချင်းချင်း အားနည်းချက်တွေကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ပြီး တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် မမုန်းတီးကြလို့ တော်သေးတာပေါ့”
“ဟုတ်တယ်လေ၊ ငှက်တွေတောင် အမျိုးတူမှ အတူတူပျံသန်းကြတာလို့ လူတွေ ပြောကြတယ်မဟုတ်လား၊ ဒါကြောင့် ငါတို့ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းတွေဖြစ်လာတာ မဆန်းပါဘူး” လျူဖျန်ရန်က ပျော်ရွှင်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်လေ၏။
ကောရှောင်လဲ့ “.......”
သူမ၏အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းမှာ နိုင်ငံခြားတွင် နှစ်အနည်းငယ် ကျောင်းသွားတက်ပြီးနောက် ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး စကားပုံတွေကို မှားသုံးနေရသည်လော။
မသိသူဆိုလျှင် သူမက သရော်နေတယ်လို့တောင် ထင်သွားနိုင်ပေမည်။
‘ရောက်ရောက်ချင်းတုန်းက မက်မွန်ပန်းတွေကို မြင်တော့ ကဗျာတွေတောင် ရွတ်ပြနိုင်လို့ နိုင်ငံခြားမှာ နှစ်တွေအများကြီး ကျောင်းတက်ခဲ့တာတောင် ကိုယ့်ရိုးရာကို မမေ့ဘူးဆိုပြီး လျူဖျန်ရန်ကို င် ချီးကျူးခဲ့သေးတယ်၊ ဒါက တကယ်ကို ချီးကျူးတာ မခံနိုင်ဘူးဆိုတာ ပြနေတာပဲ၊ နှစ်ခွန်းလောက် ချီးကျူးလိုက်တာနဲ့ သူမရဲ့ မူလစရိုက်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီ’
သူမက တခစ်ခစ်ရယ်မောနေဆဲဖြစ်သော သူမ၏ အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ပြောလိုက်လေ၏။
“အဲဒီနှစ်တွေက တရုတ်စာရေးဆရာကို မျှော်လင့်ချက်တွေ ပျက်သုဉ်းစေခဲ့တာပဲ”
…
မျက်မှန်တပ်ထားသော လျူဖျန်ရန်သည် မက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ် တစ်ခုချင်းစီကို စေ့စပ်သေချာစွာ အလေးအနက်ထား၍ သန့်စင်အောင်ဆေးကြောပြီးနောက်၊ ပန်းပွင့်ဖတ်များကို ခုတ်ထစ်ကာ ဖန်ပုလင်းထဲသို့ထည့်ပြီး အနှစ်ဖြစ်သွားသည်အထိ ကြိတ်ချေကာ အထူးအယ်လ်ကိုဟော ဖြည့်စွက်လိုက်သည်။
အောင်မြင်သော ကိုယ်ပိုင်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖန်တီးလိုသည့် သူမ၏စိတ်ကူးများက ဤဖန်ပုလင်းငယ်လေးထဲတွင် ပေါင်းစပ်နေ၏။
ဖန်ပုလင်းထဲရှိ မက်မွန်ပန်းများကို တတ်နိုင်သမျှ အချိန်အကြာကြီး လုံခြုံစွာပိတ်လှောင်ထားရန် အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း၊ သူမ မစောင့်နိုင်တော့ချေ။
မနက်ဖြန် သူမ ပြန်ရတော့ပေမည်။ နောက်နေ့ နံနက်တွင် ပုလင်းကို အရင်ဆုံးဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏လက်ဖြင့် ရနံ့ကို နှာခေါင်းဆီသို့ ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။
‘ဟင်း...’
ရနံ့လေးက လတ်ဆတ်ပြီး ကျော့ရှင်းကာ သင်းပျံ့သော အချိုဓာတ်လေး ပါဝင်နေပြီး မွှေးကြိုင်သော်လည်း မပြင်းထန်လှချေ။ ပန်းရနံ့တွင် တောက်ပသော အရည်အသွေးတစ်ခု ပါဝင်နေသယောင်ရှိပြီး ဤနေရာရှိ မက်မွန်ပန်းများ၏ မူလပန်းရနံ့ကို 100 ရာခိုင်နှုန်း နီးပါး ပုံတူကူးထားနိုင်ကာ ရှူရှိုက်လိုက်ရုံဖြင့် နွေဦးရာသီကို တွေးတောမိစေသည်။
လျူဖျန်ရန် အလွန်အမင်းဝမ်းသာသွား၏။ ဤမက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်များကို ရေမွှေးဖန်တီးရန် ကုန်ကြမ်းအဖြစ်အသုံးပြုပြီး ပြန်ရောက်သောအခါ ထပ်မံပြုပြင်ဖန်တီးမည်ဆိုပါက သူမ လိုချင်သော ကိုယ်ပိုင်အမှတ်တံဆိပ်၏ အထင်ကရရေမွှေး သေချာပေါက်ဖြစ်လာမည်ဟု ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူမ အမှတ်တံဆိပ်၏ အဓိပ္ပါယ်မှာ “တောက်ပသော အမျိုးသမီးငယ်များ” ဖြစ်ပြီး ဤထူးခြားသောရနံ့က ဤအမှတ်တံဆိပ်အတွက် တကယ့်ကို ရည်ရွယ်ဖန်တီးထားခြင်းပင်။
သူမက ညအိပ်ဝတ်စုံဖြင့် အိပ်မောကျနေဆဲဖြစ်သော ကောရှောင်လဲ့၏ပခုံးကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လှုပ်နှိုးလိုက်ပြီး ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
“အရမ်းကောင်းတယ်၊ ငါ ရှာတွေ့ပြီ၊ နောက်ဆုံးတော့ ငါရှာတွေ့ပြီဟေ့”
နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသော ကောရှောင်လဲ့မှာ တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို နှောင့်ယှက်နေသည်ဟု ဝေဝါးဝါး ခံစားလိုက်ရသည်။ အိပ်ချင်စိတ်ကို အတင်းတွန်းလှန်ကာ မျက်လုံးများကို အားယူဖွင့်လိုက်ပြီး အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
“ဘာရှာတွေ့တာလဲ၊ အို... ဂုဏ်ပြုပါတယ်ဟာ၊ ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ထပ်အိပ်ခွင့်ပြုပါဦး”
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ကောရှောင်လဲ့က တစ်ဖက်သို့လှည့်ကာ စောင်ထဲသို့ ပို၍တိုးဝင်သွားပြီး သူမ၏အိပ်စက်ခြင်းကို မည်သူကမျှ လာမနှောင့်ယှက်စေလိုကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ ပြသလိုက်သည်။
လျူဖျန်ရန်လည်း သူမ အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အိပ်နေသော သူမ၏အခင်ဆုံးသူငယ်ချင်းကို နှိုးလိုက်မိကြောင်း သတိပြုမိသွားဧ။ခ။
အနေခက်စွာဖြင့် နောက်သို့ ခြေနှစ်လှမ်းခန့်ဆုတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ကုတင်ဆီသို့ ခြေဖျားထောက်ကာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
သူမ၏ဦးနှောက်က ယခုအချိန်တွင် အရမ်းစိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် စိတ်ကို ပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင်ထိန်းရန် လိုအပ်နေသည်။
မျက်လုံးများမှိတ်ကာ ကုတင်ပေါ်တွင်လှဲလျောင်းရင်း သူမ၏အနာဂတ် 'စီးပွားရေး အင်ပါယာ’ အကြောင်းကို တွေးတောနေမိ၏။
ထိုသို့ဖြင့် သူမ ပြန်လည်အိပ်မောကျသွားပြန်သည်။ ပြန်နိုးလာချိန်တွင် ကောရှောင်လဲ့က မျက်နှာသစ်နေလေပြီ။
မနေ့ညက ထမင်းစားနေစဉ် ဘေးဝိုင်းမှ မိန်းကလေးတစ်စုက ဆပ်ပြာဝယ်ရန် လာရောက်ကြောင်း ပြောနေသည်ကို သူတို့ကြားခဲ့ရသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်လုံးက နားစွင့်ကာ အလှအပရေးရာအကြောင်းအရာများကို အတန်ကြာနားထောင်ခဲ့ကြ၏။
ထိုညက ဤနေရာရှိဆပ်ပြာကို သူတို့သုံးကြည့်ရာ တကယ်ကို အာနိသင်ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
ဤအရာကိုသာ အသားအရေထိန်းသိမ်းရေး အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်မည်ဆိုပါက ဤဆပ်ပြာက သေချာပေါက် ၎င်း၏ အဓိကထုတ်ကုန်ဖြစ်လာမည်ဟု လျူဖျန်ရန် တွေးလိုက်မိသည်။ ဤဆပ်ပြာသာ ရှိနေသရွေ့ အမှတ်တံဆိပ်က အခိုင်အမာရပ်တည်နိုင်ပေမည်။
အောင်မြင်သော အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုဖန်တီးလိုသော သူမ၏ရည်မှန်းချက်က ဤဆပ်ပြာလေးကြောင့် ပိုမိုကြီးမားလာတော့သည်။
76
ကောရှောင်လဲ့သည် ရေချိုးခန်းထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် လျူဖျန်ရန် နိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသဖြင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။ “နင် နောက်ဆုံးတော့ နိုးလာပြီပေါ့၊ မြန်မြန် မျက်နှာသွားသစ်ချည်၊ အောက်ဆင်းပြီး မနက်စာ သွားစားကြမယ်၊ ငါ ဗိုက်ဆာလွန်းလို့ သေတော့မယ်”
လျူဖျန်ရန်က ပါးစပ်လေးဖောင်းကာ ပြန်ပြော၏။ “ငါ နိုးနေတာ အရမ်းစောနေပြီဟ၊ နင့်ကိုတောင် စကားလှမ်းပြောသေးတယ်၊ နင်ကတောင် ငါ့ကို ပြန်ထူးသေးတာကို၊ နင်မေ့သွားပြီလား၊ နင် အရမ်းပင်ပန်းနေပုံရလို့ ငါလည်း ပြန်လှဲပြီး ခဏလောက်မှေးနေလိုက်တာပါ”
ကောရှောင်လဲ့က သူမ၏ဆံပင်များကို ကုတ်ဖဲ့ကာ ခေါင်းလေးစောင်းရင်း မေးလိုက်သည်။ “ဒီမနက် ငါ နင့်ကို စကားပြောခဲ့လို့လား၊ ဘာလို့ ငါ နည်းနည်းလေးမှ မမှတ်မိရတာလဲ၊ ငါ ဘာတွေပြောခဲ့လို့လဲ”
လျူဖျန်ရန်က မကျေမနပ်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ “နင်က ငါ့ကို တကယ်ပဲ အယုံသွင်းနေခဲ့တာကိုး၊ နင် ငါ့ကို ဂုဏ်ပြုပါတယ်လို့တောင် ပြောခဲ့သေးတယ်၊ ပြီးတော့ ချက်ချင်းပဲ အကုန်လုံးကို လုံးဝမေ့ပစ်လိုက်တယ်ပေါ့လေ၊ ဟွန့်”
ကောရှောင်လဲ့မှာ တကယ်မှတ်မိမနေသဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်၏။ “ဂုဏ်ပြုတယ် ဟုတ်လား၊ ဘာကိစ္စအတွက် ငါက နင့်ကိုဂုဏ်ပြုရမှာလဲ၊ နင့်ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်နတ်သားလေးက နင့်ကို ချစ်ခွင့်ပန်လိုက်လို့လား၊ နင် နောက်ဆုံးတော့ ရည်းစားရသွားပြီလား”
လျူဖျန်ရန်က လက်ယမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။ “အချစ်အကြောင်းတွေ ငါ့ကို လာမပြောနဲ့၊ လောလောဆယ် ငါ့အတွက် အရေးအကြီးဆုံးက ငါ့ရဲ့ ကယ်ရီယာပဲ၊ ဒီက မက်မွန်ပင်မျိုးစိတ်တွေက အရမ်းထူးခြားတယ်ဆိုတာ ငါရှာတွေ့သွားပြီ၊ ပြီးတော့ ငါ့ခေါင်းထဲမှာလည်း စိတ်ကူးစိတ်သန်းအသစ်တွေ ရနေပြီ၊ အဲဒါတွေကိုသုံးပြီး ရေမွှေးတစ်မျိုးဖန်တီးချင်တယ်၊ ဒီကပိုင်ရှင်နဲ့ ငါ သေချာစကားပြောကြည့်မှဖြစ်မယ်”
သူမ၏ကြီးမားလှသော အောင်မြင်သည့် ရေမွှေးဖန်တီးရှင်တစ်ဦးဖြစ်လာရေး ရည်မှန်းချက်က ဤစကားလုံးများအကြားတွင် တောက်ပနေ၏။
လီရှီးရှီးသည် မျက်နှာလေး ဝင်းလက်တောက်ပကာ အားတက်သရော စကားပြောဆိုနေသော သူမရှေ့ရှိ မိန်းကလေးကို ကြည့်ရင်း လက်ဖက်ရည်တစ်ငုံကို သောက်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်၏။ “ရှင်က ကျွန်မကို ဒီမှာရှိတဲ့ မက်မွန်ပင်တွေက ဘယ်လိုမျိုးစိတ်လဲဆိုတာ မေးချင်တာပေါ့၊ ပြီးတော့ ဒီက မက်မွန်ပန်းတွေကိုသုံးပြီး ရေမွှေးလုပ်ချင်တာလား”
လျူဖျန်ရန်က အားတက်သရော ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
သူမသည် အရည်အချင်းပြည့်ဝသော စီးပွားရေးသမားတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သူမကိုယ်သူမ ကောင်းကောင်းသိထားသည်။
မဟုတ်လျှင် သူမ တစ်ခုခုကို မည်မျှပင် သဘောကျနေပါစေ ရောင်းချသူ၏ရှေ့တွင် ဤမျှလောက် အမွှမ်းတင်ချီးကျူးနေမည် မဟုတ်ချေ။ ထိုသို့ ပြုလုပ်ခြင်းက တစ်ဖက်လူအား ဤပစ္စည်းမှာ ရှားပါးကုန်ပစ္စည်းဟု ထင်မှတ်သွားစေပြီး ဈေးဆစ်ရန်နေရာပင် ကျန်ရှိတော့မည်မဟုတ်ပ။
သို့သော် သူမမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် သူမ၏ခံစားချက်များကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်မထားနိုင်ခဲ့ချေ။
လီရှီးရှီးမှာမူ အနည်းငယ်တွေဝေသွားသည်။ ဤမက်မွန်ပင်များကို စနစ်ကုန်တိုက်မှ ဝယ်ယူထားခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ မည်သည့်မျိုးစိတ်ဖြစ်ကြောင်း သူမကိုယ်တိုင်လည်းမသိပေ။
တောင်တစ်ခွင်လုံး နေရာအနှံ့အပြား စိုက်ပျိုးထားရသည့် အကြောင်းရင်းမှာလည်း ဧည့်သည်များ လာရောက်ခံစားကြည့်ရှုနိုင်ရန် အလှဆင်ထားခြင်းသာ။ အကယ်ဥ အားလုံးကို ခူးပစ်လိုက်မည်ဆိုပါက ပြောင်တလင်းခါသွားပြီး ကြည့်ရဆိုးသွားပေမည်။
ပြီးပြည့်စုံသော အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခု ဖန်တီးလိုသည့် သူမ၏ရည်မှန်းချက်က ဤအလှတရားများအပေါ်တွင် မှီခိုနေရသည်။
သို့သော် သူမရှေ့ရှိ မိန်းကလေးငယ်အား ပန်းပွင့်ဖတ်အရေအတွက် မည်မျှ လိုအပ်သလဲဆိုသည်ကို အရင်ဆုံးမေးကြည့်သင့်သည်။ အကယ်၍ ပမာဏနည်းနည်းသာဆိုပါက မဖြစ်နိုင်စရာအကြောင်းတော့မရှိချေ။
လီရှီးရှီးက မေးလိုက်သည်။ “မျိုးစိတ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ကျွန်မလည်း သေချာမသိဘူး၊ ရောင်းတဲ့သူရဲ့ ဆက်သွယ်ရန် အချက်အလက်ကိုလည်း ပြန်ရှာလို့မတွေ့တော့ဘူး၊ ရှင်က ဘယ်လောက်ပမာဏလောက် လိုချင်တာလဲ”
မက်မွန်ပင်၏မျိုးစိတ်ကို မသိလိုက်ရသဖြင့် လျူဖျန်ရန် အနည်းငယ်စိတ်ပျက်သွားရသည်။ သူမသည် ဘိုင်ဒူးတွင်လည်း ရှာဖွေကြည့်ခဲ့သော်ငြ မက်မွန်ပင်အားလုံးက ပုံစံတူညီနေသည်ဟုသာ ခံစားရပြီး ခွဲခြား၍မရခဲ့ပေ။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူက သူမကို အနည်းငယ်ရောင်းချပေးရန် ဆန္ဒရှိနေသည်။
သူမက ခဏမျှ စဉ်းစားကြည့်လိုက်ပြီး...
စကားလှလှလေး ပြောရမည်ဆိုလျှင် ဤအရာက သီးသန့်ဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်သော ရေမွှေးအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုပင်။ လက်တွေ့တွင်မူ သူမ၏စတူဒီယို၌ လူ ဆယ့်လေးငါးယောက်ခန့်သာ ရှိသည်။
ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောရလျှင် အလုပ်ရုံအသေးစားလေး တစ်ခုသာ။ ဤရေမွှေးအပေါ် သူမက ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိနေသော်လည်း၊ သူမ၏ ငွေကြေးအားလုံးကို ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေးတွင် ပုံအောကာ သုံးပစ်လိုက်၍မရချေ။
ကုန်ကျစရိတ်ကို ထည့်တွက်ရအုံးပေမည်။ လီရှီးရှီးနှင့် ဈေးနှုန်းကို အတည်ပြုပြီးနောက် သူမသည် ပမာဏအနည်းငယ်ဖြင့် အရင်ဆုံးစမ်းသပ်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လီရှန်းယာတောအိမ်မှ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် လျူဖျန်ရန်သည် သူမ၏ စတူဒီယိုဝန်ထမ်းများကို စုစည်းကာ ဈေးကွက်မြှင့်တင်ရေး မဟာဗျူဟာများကဲ့သို့သော အကြောင်းအရာများကို ဆွေးနွေးရန် အစည်းအဝေးများ အဆက်မပြတ် စတင်ခေါ်ယူတော့သည်။
ဟန်ယုံသည် လျူဖျန်ရန်၏ပရိသတ်တစ်ဦးဖြစ်၏။
ပြီးခဲ့သည့် အကြိမ်က လျူဖျန်ရန်သည် သူမ၏စတူဒီယိုမှ ‘ဝူလင်ကာလာ’ ဟု အမည်ရသော ရေမွှေးအသစ် တစ်မျိုးကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွင် မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။
သူ၏နတ်သမီးလေးကို အားပေးထောက်ခံရန်အတွက် သူသည် အားတက်သရောဖြင့် ချက်ချင်းအော်ဒါတင်ခဲ့သည်။
သို့သော် ရည်းစားပင်မရှိသေးသော လူပျိုကြီးတစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤရေမွှေးမှာ လူငယ်မိန်းကလေးများအတွက် ထုတ်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားနေပြီး သူနှင့် လုံးဝမသင့်လျော်ချေ။
ထို့ကြောင့် သူ၏အိမ်သို့ အလည်လာသော ဝမ်းကွဲညီမလေးဟန်ဖေးဖေးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လက်ဆောင်ပေးလိုက်သည်။
ဟန်ဖေးဖေးမှာ ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဖြစ်သူက ရုတ်တရက် ရေမွှေးတစ်ပုလင်းပေးလိုက်သဖြင့် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားရသည်။ ဤအရာက သူမ၏အစ်ကိုဝယ်မည့် ပစ္စည်းမျိုးနှင့် လုံးဝ မတူညီနေချေ။
ဟန်ဖေးဖေးက ‘အစ်ကိုက ကောင်မလေးတစ်ယောက်ယောက်ကို လိုက်နေတာများလား၊ အဲဒီလက်ဆောင်က အဆင်မပြေလို့ ပြန်ပါလာတာများလား’ ဟု စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် စပ်စုနေမိသည်။
သို့သော် အိမ်တွင် လူကြီးများရှိနေသဖြင့် ဝမ်းကွဲအစ်ကိုဖြစ်သူအား ထုတ်မေးရန် အနေခက်နေခဲ့၏။ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီးနောက် အိမ်ပြန်ရောက်မှသာ ထုပ်ပိုးမှုကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တော့သည်။
ဟန်ဖေးဖေးသည် သူမ၏လက်ထဲရှိ ရေမွှေးပုလင်းလေးကို ကစားနေမိသည်။ ပုလင်း ဒီဇိုင်းလေးမှာ အတော်လေးချစ်စရာကောင်းပြီး ဆော့ကစားချင်စရာ လေးဖြစ်သော်လည်း ဤအမှတ်တံဆိပ်ကို သူမ တစ်ခါမျှမကြားဖူးခဲ့ချေ။
အွန်လိုင်းတွင် ရှာဖွေကြည့်ရာ ၎င်းမှာ အလွန်သီးသန့်ဆန်သော ပြည်တွင်းအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပုံရပြီး ဤအမှတ်တံဆိပ်၏ဈေးနှုန်းမှာလည်း မသက်သာလှပေ။
သူမ၏ဝမ်းကွဲအစ်ကိုပေးသော ဤရေမွှေးနှင့် ပတ်သက်၍မူ တရားဝင် ဝဘ်ဆိုက်တွင် အော်ဒါအနည်းငယ်သာ ရောင်းချရသေးပြီး မည်သည့် ရီဗျူးမှ မရှိသေးချေ။
သူမက ရေမွှေးခေါင်းကို သူမ၏လက်ကောက်ဝတ်ဆီသို့ ချိန်ရွယ်ကာ စမ်းသပ်သည့်သဘောဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် ညင်သာစွာဖျန်းလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ နမ်းရှိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
အစပိုင်းတွင် သင်းပျံ့လတ်ဆတ်သော ရနံ့လေးကို ရရှိပြီး၊ တဖြည်းဖြည်း ချိုမြိန်သောရနံ့တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာကာ ပန်းခင်းပြင်ကြီးထဲ ရောက်ရှိသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
အလွန် နွေဦးရာသီဆန်ကာ တောက်ပသော ရနံ့လေးပင်။
ဟန်ဖေးဖေး၏မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူမက ဤရေမွှေးပုလင်းလေးမှာ ယခုအခါ သူမ အနှစ်သက်ဆုံးဖြစ်သွားပြီဟု ကြေညာကာ သူမ၏မှန်တင်ခုံပေါ်ရှိ အထင်ရှားဆုံးနေရာတွင် ဂရုတစိုက် တင်ထားလိုက်သည်။
မိမိကိုယ်ကို ယုံကြည်မှုရှိပြီး လှပကျော့ရှင်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်လာရေး သူမ၏ရည်မှန်းချက်လေးက ဤရနံ့လေးဖြင့် ပိုမိုပြည့်စုံလာမည်ဟု ယုံကြည်လိုက်တော့၏။
တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် နောက်တစ်နေ့တွင် သူမက သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်နှင့် ဈေးဝယ်ထွက်ရန် ချိန်းဆိုထားသည်။
မိတ်ကပ် လိမ်းခြယ်ပြီးနောက် ဤရေမွှေးကိုဖျန်းကာ သပ်ရပ်လှပသောအသွင်အပြင်ဖြင့် အိမ်အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။
တိုက်ခန်းဓာတ်လှေကားထဲတွင် သူမနှင့်အတူ ဓာတ်လှေကားစီးလာသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက ဤရေမွှေးရနံ့ကို အလွန်အမင်းသဘောကျသွား၏။ သူမက ရှေ့သို့တိုးလာကာ ဟန်ဖေးဖေး၏ပခုံးကို ခပ်ဖွဖွပုတ်ပြီး ယဉ်ကျေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။
“အလှလေး... ရှင် ဘာရေမွှေးသုံးထားတာလဲဟင်၊ ရနံ့က အရမ်းကောင်းလွန်းလို့ပါ၊ ဘယ်အမှတ်တံဆိပ်လဲ ဆိုတာလေး ပြောပြလို့ရမလားဟင်”
ဟန်ဖေးဖေး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။
တိုက်ခန်းဝင်း တံခါးပေါက်ကနေတောင် မထွက်ရသေး၊ ပထမဆုံး တွေ့ရသည့် မိန်းကလေးက သူမကို ရေမွှေးလင့်ခ် တောင်းနေချေပြီ။
သူမက ခေါင်းညိတ်ကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ရပါတယ်၊ ခဏလေးနော်”
သူမမှာ ရုတ်တရက် အမေးခံလိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ်စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ရေမွှေး၏နာမည်ကိုပင် မေ့သွားတော့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မနေ့ကမှ အွန်လိုင်းတွင် ထိုအမှတ်တံဆိပ်ကို ရှာဖွေထားခဲ့သဖြင့် သူမ၏ ဖုန်းမှတ်တမ်းကို ဝင်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သိနိုင်၏။
သို့သော် ဓာတ်လှေကားထဲတွင် ဖုန်းလိုင်းမကောင်းသဖြင့် အင်တာနက်က အလွန်နှေးကွေးနေသည်။ သူမက အနေခက်စွာ ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်ရသည်။
“နာမည်ကို ချက်ချင်းမှတ်မိမနေလို့ပါ၊ အဲဒါက တော်တော်လေးသီးသန့်ဆန်တဲ့ ပြည်တွင်းအမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုပဲ၊ ရေမွှေးအရောင်က ပန်းရောင်လေးဖြစ်ပြီး အဖုံးက မက်မွန်ပန်းပုံစံလေး၊ ဓာတ်လှေကားထဲကထွက်ရင် ကျွန်မရှာပေးမယ်နော်”
သူမနှင့် ဓာတ်လှေကား အတူစီးလာသော မိန်းကလေး ဝမ်ရှောင်ယာကလည်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမက ကျေးဇူးတင်စကားဆိုရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ဖုန်းက မြည်လာ၏။ သူမ၏သူဌေးထံမှ ရုတ်တရက် ဖုန်းဝင်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ကုမ္ပဏီတွင် အရေးပေါ်ကိစ္စရှိသဖြင့် အချိန်ပိုဆင်းရန် ခေါ်ဆိုခြင်းပင်။
ဖုန်းချပြီးနောက် ဝမ်ရှောင်ယာသည် ဓာတ်လှေကား၏မျက်နှာကြက်ကို ဆွံ့အစွာ မော့ကြည့်ရင်း ‘အို... သာယာလှပတဲ့ စနေနေ့လေးပါလား’ ဟု စိတ်ထဲမှ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။
သို့သော် သူမ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက သာမန်ဝန်ထမ်းလေးတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေသည်မဟုတ်လော။ မိမိဘဝ တိုးတက်ရေးအတွက် အထက်လူကြီး၏အလိုကို လိုက်လျောရမည်ဆိုသည့် သာမန်ဝန်ထမ်းတစ်ဦး၏ ဘဝရည်မှန်းချက်က ဤနေရာတွင်လွှမ်းမိုးသွားသည်။
*ဒင်...*
ဓာတ်လှေကားက ပထမထပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဝမ်ရှောင်ယာက မြေအောက်ဒုတိယထပ်သို့ သွားမည့်ခလုတ်ကို အမြန် နှိပ်လိုက်၏။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမတွင် ကားသော့ပါလာသဖြင့် နောက်တစ်ခေါက်ပြန်တက်ရန် မလိုတော့ချေ။
သို့သော် ပထမထပ် ဓာတ်လှေကားတံခါး ပွင့်သွားချိန်တွင် ဟန်ဖေးဖေးသည် ဓာတ်လှေကားထဲမှ ထွက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။
မူလက သူမသည် ရေမွှေးနာမည်ကို ဖုန်းထဲတွင် သေချာရှာကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့ခြင်းပင်။
သို့သော် ဝမ်ရှောင်ယာက ဟန်ဖေးဖေးကို အားနာစွာ လှမ်းပြောလာသည်။
“တောင်းပန်ပါတယ်နော်၊ ကျွန်မမှာ အရေးပေါ်ကိစ္စလေး ပေါ်လာလို့ပါ၊ ကုမ္ပဏီက ရုတ်တရက် အချိန်ပိုဆင်းဖို့ခေါ်နေလို့၊ ကျွန်မ မြေအောက်ဒုတိယထပ်ကို ဆင်းသွားတော့မယ်နော်၊ ဟုတ်ပြီလား၊ နောက်တစ်ခါဆုံတဲ့အခါကျရင် ရှင့်ဆီက လင့်ခ်တောင်းလိုက်ပါ့မယ်”
ထို့နောက် ဝမ်ရှောင်ယာက ဓာတ်လှေကားတံခါးကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။
အားလပ်ရက်ဖြစ်လျက်နှင့် သူဌေးက အချိန်ပိုဆင်းရန် ခေါ်ခိုင်းခံရသည့် ခံစားချက်ကို ဟန်ဖေးဖေး တကယ်ကို နားလည်စာနာမိ၏။ မည်သူမဆို ဤကဲ့သို့ ကြုံရလျှင် စိတ်ဓာတ်ကျသွားမည်သာ ဖြစ်ပြီး၊ သူဌေးကလည်း အလွန်အမင်း အလျင်စလိုဖြစ်နေသဖြင့် သူမက စာနာနားလည်စွာဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်မိသည်။
မိမိနှင့် အကြိုက်တူသော ဤမိန်းကလေးအား နောက်တစ်ကြိမ် အခွင့်အရေး ရသည့်အခါ ရေမွှေးနာမည်ကို သေချာပေါက်ပြောပြမည်ဟု စိတ်ကူးလိုက်သည်။