အခန်း (၇၉-၈၀)

79

ရိုးရှင်းသော ထမင်းတစ်နပ်ကို အမြန်စားပြီးနောက် လျူဖျန်ရန်သည် ပါးစပ်သုတ်ကာ သူမ၏လက်ထောက်နှင့်အတူ လီရှန်းရွာသို့ ကားမောင်းလာခဲ့သည်။

မူလက ရွာသားများ၏အိမ်များသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ သူမက တစ်ယောက်ကိုမျှမသိကြောင်း ရုတ်တရက် သတိပြုမိသွားကာ ကိုယ့်ခေါင်းကို ရိုက်လိုက်မိ၏။

‘သူတို့က ငါ့ကို သိပါ့မလား၊ လူလိမ်တစ်ယောက်လို့ထင်ပြီး ငါ့ကို မောင်းထုတ်လိုက်ကြမလား' အတန်ကြာစဉ်းစားပြီးနောက် လီရှီးရှီးကို အရင်ဆုံးသွားရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကြီးမားသော စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းများကို လက်လွတ်မခံလိုသော သူမ၏ရည်မှန်းချက်က ဤသို့ သတိထားရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

လီရှီးရှီးသည် ယာတောအိမ်အဝင်ဝတွင် ရပ်ကာ ကားနောက်ဆုတ်နေသော ဧည့်သည်တစ်ဦးကို လမ်းညွှန်ပြသပေးနေ၏။

ဤဧည့်သည်မှာ တကယ်ကို လွှဲမှားနေလေ၏။ ကားပါကင်တွင် အဖြူရောင်မျဉ်းကြောင်းများ ရှင်းလင်းစွာတားထားပြီး ကားပါကင်နေရာ အများအပြားရှိကာ ကားများလည်းအလွန်များပြားနေသည်။

ဤလူက ကားပါကင်နေရာ နှစ်ခုကြား အလယ်တည့်တည့်တွင် ကားကိုရပ်ထားရန် အတင်းအကြပ်လုပ်နေ၏။ လီရှီးရှီးမြင်သောအခါ ကားကို ပြန်လည်နေရာချထားရန် သူ့အား မဖြစ်မနေခိုင်းစေလိုက်ရသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ထိုအမျိုးသားမှာ စကားပြောရခက်ခဲသူတစ်ဦး မဟုတ်ချေ။

လှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့ကို ကားပါကင်နေရာ တစ်ခုတည်းတွင်သာ သေချာရပ်ရန် ယဉ်ကျေးစွာ တောင်းဆိုလာသောအခါ၊ ယခင်က သူ၏လုပ်ရပ်များမှာ မသင့်လျော်ကြောင်းနှင့် လှပသောမိန်းကလေးရှေ့တွင် အရှက်ကွဲရသည်ဟု ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရသဖြင့် ကားကို ပြန်လည်နေရာချလိုက်သည်။

ထိုအမျိုးသားဧည့်သည်သည် ကားရပ်ပြီးနောက် လှပသောမိန်းကလေးထံမှ ဆက်သွယ်ရန်အချက်အလက်များ တောင်းခံရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ တစ်ဖက်တွင် အခြားလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့ကို လက်လှမ်းပြနေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

သူက ကောက်ထားသော သူ၏ဆံပင်များကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ ဆံပင်ညှပ်ဆရာက သူ့ကို အရမ်းခေတ်စားပြီး သူ့အတွက် ပြီးပြည့်စုံစွာလိုက်ဖက်မည့် ဆံပင်ပုံစံမျိုးလုပ်ပေးမည်ဟု ပြောထားခဲ့၏။

တိုနီ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော စကားများကို သူမလွန်ဆန်နိုင်ဘဲ သဘောတူခေါင်းညိတ်ခဲ့မိသည်။

ဆံပင်ကောက်ပြီးနောက်တွင် အနည်းငယ်ရုပ်ဆိုးနေသည်ဟု သူ ထင်နေဆဲဖြစ်ကာ တိုနီနှင့်ပင် စကားများခဲ့သေးသည်။ သို့သော် ယခုမူ လှပသောမိန်းကလေးတစ်ဦးက သူ့ကို အားတက်သရော လက်လှမ်းပြနေသည်ကို မြင်သောအခါ တိုနီအပေါ် သူအထင်လွဲခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

‘ဒီကောင်မလေးရဲ့ အလှအပအမြင်က တော်တော်လေး ကောင်းတာပဲ' ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု ရှိလိုသော လူငယ်တစ်ဦး၏ ရည်မှန်းချက်က ဤအထင်အမြင်လွဲမှားမှုလေးကို ပိုမိုပီပြင်လာစေသည်။

လှပသောမိန်းကလေးက လက်ပြပြီးနောက် သူ့ထံသို့လျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ၊ သူက ကားပြတင်းပေါက်ကို အားတက်သရောချလိုက်ပြီး တစ်ဖက်ရှိ လှပသောမိန်းကလေးထံသို့ ပြန်လည်လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။

သို့သော် လှပသောမိန်းကလေးက သူ့ကို မမြင်သည့်အလား ကျော်ဖြတ်သွားကာ သူ၏ကားအနောက်ဘက်သို့ သွား၍ ယခုလေးတင် သူ့ကိုကားရပ်ရန် လမ်းညွှန်ပေးခဲ့သော အခြား လှပသည့်မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် စတင်စကားပြောနေတော့သည်။

လျူဖျန်ရန်က အားတက်သရော ပြောလိုက်သည်။ “သူဌေးမလေး၊ ခုနက အဝေးကနေ ကြည့်လိုက်တာ ရှင်နဲ့တူတဲ့သူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရတယ်ဆိုပြီး ထင်‌နေတာ၊ အစကတော့ သေချာမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အနားရောက်လာမှ တကယ်ပဲ ရှင်ဖြစ်နေတာကိုး၊ အဲ့တာနဲ့ ကျွန်မရဲ့လက်ထောက်ကို ကားမြန်မြန်ရပ်ဖို့ပြောပြီး ရှင့်ကို လာရှာတာလေ”

လီရှီးရှီးသည် ဖုန်းထဲတွင် လှပသောမိန်းကလေး၏တောင်းဆိုချက်ကို ငြင်းဆိုခဲ့မိသဖြင့် အနည်းငယ် အနေခက်စွာ သူမ၏နှာခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

သဘာဝမကျစွာ ပြုံးပြရင်းပြောလိုက်၏။ “ဟယ်လို၊ ရှင့်အတွက် အခန်းကိုဖယ်ထားပေးပြီးပါပြီ၊ ဧည့်ကြိုကောင်တာကိုသွားပြီး ချက်အင်ဝင်လိုက်ရုံပါပဲ”

လျူဖျန်ရန်က လက်ယမ်းပြကာ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြောလိုက်သည်။

“အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး၊ နောက်မှ လုပ်လိုက်ပါ့မယ်၊ လောလောဆယ် ကျွန်မအတွက် အရေးအကြီးဆုံးက မက်မွန်ပန်းတွေဝယ်ဖို့ပါ၊ သူဌေးမလေး ရှင် မယုံဘူးမဟုတ်လား၊ ရှင့်ဆီက မက်မွန်ပန်းတွေနဲ့ ကျွန်မလုပ်ထားတဲ့ရေမွှေးက ဈေးကွက်ထဲရောက်ရောက်ချင်းပဲ အများကြီးချီးကျူးခံရတာလေ၊ ကျွန်မ လက်ရှိလက်ကျန်က သိပ်မများတော့ဘူးဆိုတော့ နောက်ထပ် တစ်သုတ်လောက်ထပ်လုပ်မလို့ စဉ်းစားနေတာ၊ ရှင်က ကုန်ကြမ်းတွေကို ဆက်မရောင်းပေးတော့ဘူးဆိုတော့ ကျွန်မက စိတ်ပူနေတာပေါ့၊ ဒီရွာက မက်မွန်ပန်းတွေက ရှင့်ဆီကဟာတွေနဲ့ တူမတူဆိုတာကို ကျွန်မသွားကြည့်ရဦးမယ်”

လျူဖျန်ရန်သည် လီရှီးရှီးအား သူမကိုစွန့်ပစ်သွားသော အသုံးမကျသည့် ကောင်လေးတစ်ယောက်လို နာကြည်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ လီရှီးရှီးမှာ အနည်းငယ် အနေခက်သွားရ၏။

သူမက လျူဖျန်ရန်၏အကြည့်ကို ရှောင်ဖယ်ကာ အနီးနားရှိသစ်ပင်များကိုကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

“ဒီနေ့ ရာသီဥတုက သာယာတယ်နော်၊ ဟဲဟဲ… ကျွန်မ နောက်မှ လူတစ်ယောက်ကိုခေါ်ပြီး ရွာထဲမှ စိုက်ထားတဲ့ မက်မွန်ပင်တွေကို လိုက်ပြခိုင်းလိုက်မယ်လေ၊ အခု ရွာမှာရှိနေတဲ့ လူအများစုက ကျွန်မရဲ့ ယာတောအိမ်မှာ အလုပ်လုပ်နေကြတာ၊ ရှင်တစ်ယောက်တည်းသွားမယ်ဆိုရင် တကယ်ကို အဆင်မပြေဘူး၊ တခြားမပြောနဲ့ဦး၊ ရှင့်ကို တံခါးဖွင့်ပေးမယ့်သူတောင် အိမ်မှာရှိမှာမဟုတ်ဘူး”

လီရှီးရှီးသည် စကားပြောပြီးနောက် မလှမ်းမကမ်းတွင် တံမြက်စည်းလှည်းနေသော အဘိုးအို တစ်ဦးကို အကျယ်ကြီး လှမ်းခေါ်လိုက်၏။ “အဘိုးလင်၊ အဘိုးလင် ဒီဘက်ကို ခဏလောက်လာခဲ့ပါဦး”

လှမ်းခေါ်ပြီးနောက် လျူဖျန်ရန်အား ပြောလိုက်သည်။

“အဘိုးလင်က ကျွန်မတို့ရွာမှာ လူချစ်လူခင်အရမ်းများတာ၊ ခဏနေကျရင် သူ့ကို သေချာပြောပြပြီး လူရှိတဲ့အိမ်တွေကို လိုက်ပြခိုင်းလိုက်မယ်၊ အဲဒါဆို မက်မွန်ပန်းတွေက ရှင်ဝယ်မယ့်စံနှုန်းတွေနဲ့ ကိုက်ညီမှုရှိမရှိဆိုတာကို သွားကြည့်လို့ရတာပေါ့”

လျူဖျန်ရန်က ခေါင်းညိတ်ကာဖြေသည်။

“အိုကေ၊ ကျွန်မရဲ့လက်ထောက်က အခု ကားပါကင်ထိုးနေတယ်၊ သူ ကားရပ်ပြီးတာနဲ့ ကျွန်မတို့ အတူတူသွားကြတာပေါ့”

လီရှီးရှီးက သတိပေးလိုက်၏။

“အာ... ဟုတ်သားပဲ၊ အဘိုးလင်က အသက်ကြီးပြီဆိုတော့ နားသိပ်မကောင်းဘူး၊ သူ့ကို စကားပြောရင် အကျယ်ကြီးပြောရမယ်၊ မဟုတ်ရင် သူ ကြားမှာမဟုတ်ဘူး”

လီရှီးရှီးနှင့် အဘိုးလင်တို့ စကားပြောပြီးနောက် အဘိုးလင်က သူတို့ကို ရွာထဲတွင် မက်မွန်ပန်းများလိုက်ရှာပေးရန် သဘောတူလိုက်သည်။

ပထမဆုံးသွားသည့်နေရာမှာ သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ကိုယ်ပိုင်အိမ်ဖြစ်နေ၏။

ကောင်မလေးတစ်ယောက်က မက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်များကို သူမ၏လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီပါက ဝယ်ယူလိုကြောင်း ရှီးရှီးလေးထံမှ သူ ကြားသိခဲ့ရသည်။

ဝင်ငွေတိုးစေမည့် ဤကိစ္စကို အဘိုးလင်လက်လွတ်မခံနိုင်ချေ။ လက်ရှိ ယာတောအိမ်မှ ရရှိသောဝင်ငွေက အရင်က လယ်ထဲတွင် အလုပ်လုပ်စဉ်ကထက် ပိုများပြီး ပိုမိုသက်သောင့်သက်သာရှိသော်လည်း သူက တစ်နေ့ထက်တစ်နေ့ အသက်ပိုကြီးလာနေချေပြီ။

အလုပ်လုပ်နိုင်သေးချိန်တွင် ငွေပိုစုထားချင်ပြီး သက်ကြီးရွယ်အိုဘဝအတွက် လုံလောက်စေရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အသက်ကြီးလာသည့်အခါ မျိုးဆက်သစ်များ၏ မိဘအပေါ်သိတတ်မှုကိုသာ အားကိုး၍မရကြောင်း သူ သဘောပေါက်လာခဲ့သည်။ လက်ထဲတွင် ငွေရှိခြင်းကသာ တကယ့်အားကိုးရာဖြစ်၏။

ငွေရှိပါက မျိုးဆက်သစ်များက သဘာဝကျကျပင် သိတတ်လာကြမည် မဟုတ်လော။

လွတ်လပ်ပြီး ဘေးကင်းလုံခြုံသော အိုစာမင်းစာဘဝကို ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် သူ၏ရည်မှန်းချက်က ဤကြိုးစားအားထုတ်မှုများတွင် မြုပ်နှံနေသည်။

အဘိုးလင်သည် သူ့ကိုယ်ပိုင်ခြံဝင်းငယ်လေး၏ သစ်သားတံခါးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် လျူဖျန်ရန်နှင့် သူမ၏လက်ထောက်ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“အိမ်က သန့်ရှင်းရေးမလုပ်ရသေးဘူး၊ သည်းခံကြပါဦး၊ ကျွန်တော့်ရဲ့ မက်မွန်ပင်တွေကို ဒီခြံဝင်းထဲမှာပဲစိုက်ထားတာ၊ ရှီးရှီးလေးဆီက ရလာတာလေ၊ ခဏနော်... ဘယ်လို မျိုးစိတ်လဲတော့ ကျွန်တော်လည်းမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မက်မွန်ပန်းတွေ အများကြီးပွင့်တာပဲ၊ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က လေပြင်းတွေတိုက်လို့ ပန်းပွင့်ဖတ်တွေအများကြီး မြေကြီးပေါ် ကြွေကျကုန်တယ်၊ တစ်ယောက်ယောက်က ဝယ်ချင်မှန်းသာသိရင် တစ်ပွင့်ချင်းစီ လိုက်ကောက်ထားမိမှာ၊ အို... အခုတော့ အကုန်လုံးလွင့်သွားပြီ”

လျူဖျန်ရန် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မက်မွန်ပန်းရနံ့ကို ရလိုက်၏။ ‘ဟုတ်တယ်... ဒါ ယာတောအိမ်က ရနံ့တွေနဲ့ အတူတူပဲ’

လက်ရှိ လက်ကျန် ကုန်သွားပါက ကုန်ကြမ်း ပြတ်လပ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့သဖြင့် သူမ သက်ပြင်းချနိုင်သွားသည်။

ထို့ကြောင့် သူမက ပြုံးကာ မေးလိုက်၏။ “ဒီမက်မွန်ပင် နှစ်ပင်ပေါ်က မက်မွန်ပန်းတွေအကုန်လုံး ကောင်းပါတယ်၊ အကုန်လုံး ကျွန်မယူမယ်၊ ဈေးနှုန်းက ယာတောအိမ်ကိုပေးတဲ့ဈေးအတိုင်းပဲ ပေးမယ်၊ ဘယ်လိုလဲ”

လျူဖျန်ရန်က ဈေးနှုန်းတစ်ခုကို ပြောပြလိုက်သည်။ အဘိုးလင်အနေဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ကန့်ကွက်စရာမရှိတော့ချေ။

ရှီးရှီးလေးဆီကနေ အိမ်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ယူလာခဲ့သည့် မက်မွန်ပျိုးပင် နှစ်ပင်က ဤမျှလောက် တန်ဖိုးရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မထားခဲ့ချေ။

‘အစကတော့ အလကားရတဲ့ အပင်တွေကို မငြင်းချင်လို့ ခြံဝင်းထဲက အလွတ်နေရာမှာ စိုက်ထားခဲ့တာ၊ အားတဲ့အချိန် မြေသြဇာလေးဘာလေး ထည့်ပေးပြီး နောက်နှစ်ကျရင် မက်မွန်သီးစားရဖို့ မျှော်လင့်ထားခဲ့တာ၊ ပိုရင်လည်း ယာတောအိမ်ကဧည့်သည်တွေကို ရောင်းလို့ရတယ်မဟုတ်လား၊ အခုတော့ မက်မွန်သီးတောင်မမှည့်သေးဘူး၊ မက်မွန်ပန်းတွေကို လာဝယ်နေကြပြီ၊ ပြီးတော့ သူမက ဈေးလည်း အများကြီးပေးသေးတယ်၊ ငါ့ရဲ့ သိပ်မမြန်တော့တဲ့ဦးနှောက်ကို သုံးပြီးတွက်ကြည့်လိုက်တာ၊ ဒါက နည်းနည်းနောနော မဟုတ်ဘူးဟ'

သူက ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ လျူဖျန်ရန်က မနက်ဖြန် ယာတောအိမ်ကို ပန်းပွင့်ဖတ်များယူလာရန်နှင့် ပေါင်ချိန်ဖြင့်ဝယ်ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြခဲ့သည်။

ထို့နောက် အဘိုးလင်က လျူဖျန်ရန်နှင့် သူမ၏လက်ထောက်ကို အခြားအိမ်အနည်းငယ်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားရာ၊ ထိုနေရာရှိ မက်မွန်ပန်းများမှာလည်း လီရှီးရှီး၏အပင်များနှင့် တကယ်ကို အတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

အားလုံးကို ဝယ်ယူရန် သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး၊ စုဆောင်းထားသော မက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်များကို မနက်ဖြန်မနက် ဆယ်နာရီတွင် ယာတောအိမ်သို့ ယူလာရန်နှင့် ထိုနေရာတွင် တစုတစည်းတည်း ဝယ်ယူမည်ဖြစ်ကြောင်း သူတို့ကို ပြောပြခဲ့၏။

သို့သော် စည်းကမ်းချက် တစ်ခုတော့ ရှိသည်။ အခြားပန်းပွင့်ဖတ်များ ရောနှောပါဝင်နေခြင်းမရှိရ၊ ပါဝင်ပါက သူမ လက်ခံမည်မဟုတ်ချေ။

ဤမက်မွန်ပန်းပွင့်ဖတ်များက ဤမျှတန်ဖိုးရှိကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ အဘိုးအို၊ အဘွားအိုအချို့မှာ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေကြပြီး၊ ဤအပင်များကို သေချာပြုစုပျိုးထောင်ခဲ့ကာ ယခုနှစ်တွင် အားလုံးဖူးပွင့်လာခဲ့ကြသည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်နေမိသည်။

သို့သော် ဤမျှ တန်ဖိုးရှိသည်ဆိုလျှင် အပင်နှစ်ပင်တည်းသာ စိုက်ပျိုးထားခြင်းက အရမ်းကို နှမြောစရာကောင်းမနေဘူးလော။

80

မက်မွန်ပင်များကို မြင်တွေ့ရသော လူအများအပြားမှာ ၎င်းတို့ကို ကိုင်းကူးရန် စတင်တွေးတောလာကြသည်။ အကိုင်းဖြတ်စိုက်ပျိုးခြင်းက အောင်မြင်နိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးလွန်းပြီး၊ ကိုင်းကူးခြင်းကသာ နောက်နှစ်တွင် အသီးသီးရန် သေချာသောကြောင့်ပင်

ကိုယ်ပိုင် ခြံဝင်းလေးထဲတွင် သီးပင်စားပင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော အနာဂတ်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်လိုသည့် သူတို့၏ရည်မှန်းချက်က ဤသို့ ကြိုးစားအားထုတ်ရန် တွန်းအားပေးနေသည်။

လီရှီးရှီးထံသို့ မက်မွန်ပျိုးပင်များကို ဘယ်မှာဝယ်ခဲ့သလဲဟု သွားရောက်မေးမြန်းသူ မရှိသည်တော့ မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူမဝယ်ယူခဲ့သော ပျိုးပင်အရောင်းဆိုင်မှာ ပိတ်သွားပြီဖြစ်ပြီး အခြားမည်သူမျှ ဝယ်ယူ၍မရနိုင်တော့ကြောင်းကိုသာ သိရှိခဲ့ကြရသည်။

သူတို့မှာ တိတ်တဆိတ်သက်ပြင်းချရုံမှလွဲ၍ ဘာမှမတတ်နိုင်ကြပေ။ သို့သော် သူတို့၏လက်များကတော့ အနည်းငယ်မျှ နှေးကွေးခြင်းမရှိချေ။

မက်မွန်ပန်းများကို မည်သူ့ထက်မဆို ပိုမြန်အောင်ခူးယူနေကြပြီး ပန်းဝတ်ဆံများကို မထိမိစေရန်လည်း ဂရုစိုက်နေကြသည်။

ဝယ်သူများက ပန်းပွင့်ဖတ်များကိုသာ လိုချင်ကြပြီး ပန်းဝတ်ဆံများကိုတော့ ခူးယူ၍မရချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဝတ်မှုန်ကူးပြီး မက်မွန်သီး သီးရန်အတွက် ပျားများက ဝတ်ဆံများကို လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရွာရှိလူတိုင်း အပိုဝင်ငွေ အနည်းငယ်စီ ရရှိသွားကြပြီး အားလုံးက ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် အပြန်အလှန် ဆွေးနွေးနေကြသည်။

“ဒီပိုက်ဆံက မြေကြီးပေါ်ကနေ အလကား ကောက်ရလိုက်သလိုပဲနော်၊ ပန်းလေးတွေခူးရုံနဲ့တင် ပိုက်ဆံရတယ်ဆိုတာက….၊ တကယ်ကို ဒီလိုကောင်းတဲ့ ကိစ္စမျိုးရှိတာလား”

“ဒီလိုသိရင် မနှစ်က ရှီးရှီးလေးနဲ့အတူ မက်မွန်ပျိုးပင်တွေ အများကြီး ပိုဝယ်ထားလိုက်ပါတယ်၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကိုယ့်ခြံဝင်းထဲ စိုက်ထားမှာပဲဟာ၊ ရေလေး နည်းနည်းပိုလောင်းပြီး မြေဩဇာလေး ထည့်ပေးလိုက်ရင် အသက်ရှင်တာပဲကို”

“ဟီးဟီး... ဘယ်သူကသိမှာလဲ၊ ဒီလိုသာကြိုသိရင် ထီဂဏန်းတွေကိုပဲ တိုက်ရိုက်မှတ်ထားလိုက်မှာပေါ့၊ သစ်ပင်စိုက်ဖို့တောင် ပင်ပန်းခံနေစရာမလိုဘူး၊ ညတွင်းချင်း သူဌေးဖြစ်ဖို့ပဲ စောင့်နေလိုက်မှာ”

“ဘာလို့ တစ်ယောက်ယောက်က မက်မွန်ပန်းတွေကို လာဝယ်ရတာလဲမသိဘူးနော်၊ ငါက မက်မွန်သီးဝယ်တာကိုပဲ ကြားဖူးတာ၊ မက်မွန်သီးတွေမှည့်တဲ့အထိစောင့်ပြီး တောင်အောက်ကိုတောင် ဆင်းရောင်းစရာ မလိုဘဲ ရွာထိပ်မှာ ထမ်းစင်လေးနဲ့ သွားရောင်းမလို့ စဉ်းစားထားတာ၊ ကံကောင်းလို့ ငါ့ရဲ့ မက်မွန်ပင်တွေကို သေချာပြုစုထားလို့ပေါ့၊ ငါ့အိမ်က ပန်းပွင့်ဖတ်အများဆုံးပဲ”

“မက်မွန်ပန်းတွေကို တိုင်းရင်းဆေးလုပ်လို့ရတယ်လို့ ကြားဖူးတယ်၊ ငါတို့ရွာက ဖုန်းရွှေကောင်းပြီး ဒီမှာစိုက်တဲ့ မက်မွန်ပင်တွေ အကုန်လုံးက အရမ်းကောင်းလို့ မက်မွန်ပန်းတွေရဲ့ အရည်အသွေးကလည်း ကောင်းနေလို့ တိုင်းရင်းဆေးအတွက် လာဝယ်တာနေမှာပေါ့”

“နုနုနယ်နယ် ကောင်မလေးနှစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး လာဝယ်တာလဲမသိဘူး၊ ငါတောင် သူတို့ကို ကားပေါ် ဂုန်နီအိတ်တွေတင်ဖို့ ကူပေးလိုက်ရသေးတယ်၊ အိတ်တွေကို မြေကြီးပေါ်ဆွဲလာတာ တော်တော်လေးပင်ပန်းနေပုံပဲ”

“နင်က ဘာတွေသွားရှုပ်နေတာလဲ၊ မက်မွန်ပန်းတွေဝယ်တာ တစ်ခုခုတော့ အသုံး၀င်လို့နေမှာပေါ့၊ သူတို့က မကောင်းတာတစ်ခုခုလုပ်တာတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး၊ ပြီးတော့ ငါတို့လည်း အကျိုးအမြတ်ရလိုက်တာပဲ မဟုတ်လား”

“အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ တာဝန်ခံကောင်မလေးက ပြောသွားတယ်၊ ငါတို့ရဲ့ မက်မွန်ပန်းအရည်အသွေးက ဒီလောက်ကောင်းနေမယ်ဆိုရင် နောက်နှစ်ကျရင်လည်း ထပ်ပြီးလာဝယ်ဦးမယ်တဲ့”

“ငါကတော့ အကုန်ပြင်ဆင်ပြီးသွားပြီ၊ တစ်ယောက်ယောက်ကို မက်မွန်ပျိုးပင်တွေ အများကြီး ပြန်ဝယ်ခိုင်းထားတယ်၊ အချိန်ကျရင် အခု မက်မွန်ပင်အကိုင်းတွေကို အဲဒီအပင်တွေပေါ် ကိုင်းကူးလိုက်မယ်၊ အဲဒါဆို နောက်နှစ်ပန်းပွင့်မှာပဲ”

“အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားက တော်တော်မြန်တာပဲနော်၊ ကျွန်တော်တောင် အဲဒီလောက်မတွေးရသေးဘူး၊ ခင်ဗျားက ပျိုးပင်တွေတောင်ဝယ်ပြီးသွားပြီ”

…

ယခုအခါ လျူဖျန်ရန်အတွက် ကုန်ပြတ်လပ်မည့်ပြဿနာ မရှိတော့ချေ။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သူမနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်သော တက္ကသိုလ်မှ အထက်တန်းကျောင်းသူတစ်ဦးက သူမကို သတင်းကောင်းတစ်ခုပေးလာသည်။

ယခုနှစ်၏ နိုင်ငံတကာရေမွှေးပြပွဲကို နောက်လတွင် A မြို့၌ ကျင်းပမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအစ်မကြီးတွင် နေရာလွတ်တစ်နေရာ ပိုနေသဖြင့် သူမကို စာရင်းသွင်းရန် ထောက်ခံပေးနိုင်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

လျူဖျန်ရန်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အစ်မကြီးကို ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်၏။

အတွင်းလူဖြစ်သော အစ်မကြီးသာ မရှိပါက ဤသတင်းကို သူမ လွတ်သွားမည်မှာ အသေအချာပင်။ များမကြာမီမှာပင် သူမသည် သူမ၏အဖွဲ့ကိုခေါ်ဆောင်ကာ ပြပွဲတွင်ပါဝင်ရန် A မြို့သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ကမ္ဘာ့အဆင့်မီ ရေမွှေးအမှတ်တံဆိပ် တစ်ခုအဖြစ် ရပ်တည်လိုသော သူမ၏ရည်မှန်းချက်က ဤအခွင့်အရေးကို အမိအရဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

ဤပြပွဲသည် ရေမွှေးလောကတွင် အလွန်နာမည်ကြီး၏။ အထက်တန်းလွှာအများအပြားက သူတို့အကြိုက်ဆုံးရေမွှေးများကို ရွေးချယ်ရန် ပြပွဲသို့ လာရောက်လေ့ရှိကြ၏။

ပြပွဲအပြီးတွင် ပြပွဲတစ်ခုစီမှ လူကြိုက်အများဆုံး ရေမွှေးဆယ်မျိုးကို ရွေးချယ်ပြီး၊ ထိုရေမွှေးတစ်ခုစီသည် နောက်ဆုံးတွင် ၎င်း၏အမှတ်တံဆိပ်အတွက် ဂန္ထဝင်ရနံ့တစ်ခု ဖြစ်လာလေ့ရှိသည်။

သူမ၏အစ်မကြီးနှင့် အဆက်အသွယ်သာမရှိပါက သူမ ဝင်ခွင့်ပင်ရမည်မဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူမ၏ရေမွှေးအမှတ်တံဆိပ်မှာ နိုင်ငံတကာတွင် နာမည်မရှိသေးသဖြင့် ပြပွဲ၏အလယ်ဗဟိုကိုတော့ သဘာဝကျကျပင် မရနိုင်ပေ။

ပွဲစီစဉ်သူများက သူမကို ထောင့်ကျကျ နေရာလေးတစ်ခုသာ ပေးအပ်ခဲ့သည်။

လူအများစုမှာ သူမကို သတိထားမိမည်မဟုတ်သလို နမူနာစမ်းသပ်ရန် လာရောက်ကြမည်လည်းမဟုတ်ချေ။ သို့သော် သူမက ဤနေရာသို့ရောက်နေပြီဖြစ်ပြီး လက်မှတ်ကိုလည်း အခက်အခဲများစွာကြားမှ ရလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဤမျှကောင်းမွန်သော အခွင့်အရေးကို အလဟဿအဖြစ်မခံနိုင်ပေ။

လျူဖျန်ရန်သည် ငွေအချို့ အကုန်အကျခံကာ နာမည်ကြီးဒီဇိုင်နာတစ်ဦးကို ငှားရမ်း၍ သူမ၏ပြပွဲဧရိယာကို ဒီဇိုင်းဆွဲစေခဲ့သည်။ ဤကိစ္စကို ပေါ့ပေါ့ဆဆလုပ်၍မရချေ။

အခြား နိုင်ငံတကာ နာမည်ကြီး ရေမွှေးအမှတ်တံဆိပ်များ အားလုံးတွင်လည်း သူတို့၏ပြခန်းများကို စီစဉ်ရန် အထူးပြုဒီဇိုင်းဆရာများ ရှိကြသည်။

အခြားသူများ အားလုံးက အဆင့်မြင့်မြင့် ပြင်ဆင်နေကြရာ သူမကလည်း အရမ်းကြီးစုတ်ချာနေအောင် လုပ်၍မဖြစ်ချေ။ ထုပ်ပိုးမှုက အလွန် အရေးကြီးသည်။

လျူဖျန်ရန်သည် သူမ၏ပြပွဲဧရိယာတွင် ထိုင်နေရင်း၊ ယခုအချိန်အထိ လူနှစ်ယောက် သုံးယောက်ခန့်သာ သူမ၏ဆိုင်သို့ ဝင်ရောက်၍ ရေမွှေးဝယ်ယူကြသဖြင့် အနည်းငယ် စိုးရိမ်ပူပန်နေမိသည်။

သူမက ထိုင်ခုံပေါ်မှ စိုးရိမ်တကြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ အပြင်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

ဤအတန်းတစ်တန်းလုံးမှာ တကယ့်ကို သီးသန့်ဆန်သော အမှတ်တံဆိပ်များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားပြီး နာမည်ကြီးများ တစ်ခုမျှမပါဝင်ချေ။

နာမည်ကြီးအမှတ်တံဆိပ်များ အားလုံးမှာ ရှေ့ဆုံးတွင်ရှိနေပြီး လူများဝင်လာသည်နှင့် သူတို့၏ အမှတ်တံဆိပ် လိုဂိုကို အလွယ်တကူ မြင်တွေ့နိုင်ရန် သေချာအောင် ပြုလုပ်ထားကြသည်။

ဤအတန်းရှိ လူသွားလမ်းပေါ်တွင် ဟိုတစ်စုဒီတစ်စု လူအနည်းငယ်သာ ရှိနေသည်။ သီးသန့်ဆန်သော ရေမွှေးများအား ရှာဖွေရသည်ကို နှစ်သက်သူများပင်လျှင် တစ်ခုချင်းစီကို လိုက်လံစမ်းသပ်လေ့မရှိကြချေ။

အကြောင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏နှာခေါင်းများက ရေမွှေးများ၏မူလရနံ့အား ခွဲခြားနိုင်စွမ်းမရှိတော့မည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့်ပင်။

သူမက ဆိုင်ထဲတွင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ဟိုဟိုဒီဒီ လမ်းလျှောက်နေမိသည်။

မနက်ခင်းက ပန်းအလှဆင်သူ လာရောက်၍ ပန်းများပြင်ဆင်ပြီး ရေမြှုပ်များနှင့် အလုပ်လုပ်စဉ်က၊ ပန်းအစစ်များအနီးတွင် ရေအိုင်ငယ်လေးတစ်အိုင် ကျန်ရစ်ခဲ့သည်ကို မည်သူမျှ သတိမထားမိခဲ့ချေ။

ယခုအခါ ထိုရေများက အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ စီးကျလာနေသည်။

လျူဖျန်ရန်မှာ ဒေါက်မြင့်ဖိနပ် စီးထားသဖြင့် သတိမထားမိဘဲ ခြေချော်သွားတော့သည်။ အလန့်တကြားဖြင့် သူမ၏လက်က အနီးရှိ ပြပွဲစားပွဲခုံကို လှမ်းကိုင်လိုက်သော်လည်း သေချာမမိလိုက်သဖြင့် စားပွဲမှာ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး အပေါ်ရှိ ရေမွှေးပုလင်းအနည်းငယ် ပြုတ်ကျသွားတော့ဧ။ခ။

ခွမ်း... ‘ဝူလင်ကာလာ’ ရေမွှေးများ ထည့်ထားသော ဖန်ပုလင်းများ ချက်ချင်း ကွဲကြေသွားတော့သည်။ လျူဖျန်ရန်မှာ လဲကျသွားပြီး တင်ပါးများ အလွန်နာကျင်နေသည်ကိုပင် ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ချေ။

ကမန်းကတန်း ကုန်းထကာ သူမ၏လက်ထောက်ကို ပြောလိုက်သည်။ “မြန်မြန်... တံမြက်စည်းနဲ့ ကြမ်းတိုက်ဝတ် သွားယူချေ၊ ဒီဖန်ကွဲစတွေက ခဏနေလာမယ့် ဧည့်သည်တွေကိုမရှမိစေနဲ့”

လက်ထောက်လေးက အမြန်ခေါင်းညိတ်ကာ သန့်ရှင်းရေးသုံးစရာများ သွားရှာတော့၏။ ကွဲသွားသောပုလင်းမှာ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ‘ဝူလင်ကာလာ’ ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ရနံ့က ချက်ချင်းပင် အဝေးသို့ ပျံ့နှံ့သွားတော့သည်။

မူလက သူတို့၏ပြပွဲဧရိယာတွင် ဤရေမွှေးကို ဖျန်းထားပြီးဖြစ်သော်လည်း၊ များပြားသော ပမာဏဆိုလျှင်ပင် ယခုကဲ့သို့ ရေမွှေးပုလင်းအနည်းငယ် တစ်ပြိုင်နက် ကွဲသွားသကဲ့သို့ ချဲ့ကားလွန်းနေမည်မဟုတ်ချေ။

ရနံ့က ချက်ချင်းပင် နေရာအနှံ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ဤရေမွှေးက ပေါ့ပါးသောရနံ့ဖြစ်ရာ ပုလင်းအနည်းငယ် ဖိတ်စင်သွားသော်လည်း၊ ပြပွဲဧရိယာတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်သောရနံ့များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခြင်းမရှိဘဲ ရနံ့များက အဝေးသို့သာ ပိုမိုပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

ဤရနံ့က မလှမ်းမကမ်းရှိ မိန်းကလေးအနည်းငယ်ကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်သွားတော့သည်။ ကျိုးရန်ရန်နှင့် သူမ၏ဝမ်းကွဲညီမတို့မှာ အနီးနားရှိ သီးသန့်ဆန်သော အမှတ်တံဆိပ်များထဲတွင် ရေမွှေးများကို ရွေးချယ်နေစဉ်၊ သင်းပျံ့သောပန်းရနံ့လေးတစ်ခု သူမ၏နှာခေါင်းထဲသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာ၏။ နွေဦးရာသီ၏ရနံ့နှင့် အလွန်တူညီနေသည်။

သူမတွင် ဤရနံ့နှင့် ရေမွှေးမျိုးတစ်ခုမျှမရှိသေးရာ သူမ၏မျက်လုံးများ ချက်ချင်းအရောင်လက်သွားသည်။ သေချာအနံ့ခံကြည့်လိုက်ရာ ဤရေမွှေးက သူမကိုင်ထားသော အမှတ်တံဆိပ်၏မူလရနံ့ကို ချက်ချင်းပင် လွှမ်းမိုးသွားတော့၏။

ကျိုးရန်ရန်က ခေါင်းစောင်းကာ ဘေးရှိကောင်တာဝန်ထမ်းကို မေးလိုက်သည်။

“ဒါက ရှင်တို့ရဲ့ ဘယ်ရေမွှေးလဲဟင်၊ အနံ့လေးက အရမ်းကောင်းတာပဲ၊ နမူနာစမ်းကြည့်လို့ရမလား”

ကောင်တာဝန်ထမ်းကလည်း ထိုရနံ့ကို ရလိုက်သော်ငြား ဘယ်ကလာမှန်းမသိချေ။ သို့သော် ရွှေတံဆိပ်ဆုရ အရောင်းကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးအနေဖြင့် ဤရနံ့က သူတို့အမှတ်တံဆိပ်များထဲမှ တစ်ခုမဟုတ်ကြောင်းကိုတော့ အာမခံနိုင်လေသည်။

ဤရနံ့မှာ အလွန်ထူးခြားလှပြီး တစ်ကြိမ်လောက်သာ အနံ့ခံဖူးပါက ဘယ်တော့မှ မေ့သွားမည်မဟုတ်ချေ။

သူမက အနေခက်စွာပြုံးပြရင်း ဧည့်သည်အားပြောလိုက်၏။

“ဒါက အပြင်ဘက်ကနေလွင့်လာတဲ့ ရေမွှေးရနံ့ ဖြစ်ရမယ်၊ ကျွန်မတို့ဆိုင်ကထုတ်ကုန်တော့ မဟုတ်ပါဘူးရှင့်”

ကျိုးရန်ရန် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားရသည်။ ထိုရနံ့မျိုးရှိသောရေမွှေးကို သူမ ဝယ်ချင်နေခြင်းပင်။ သူမ၏ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးနှင့် အရမ်းကို လိုက်ဖက်လွန်းနေသည်မဟုတ်လော။

ဝမ်းကွဲညီမနှင့်အတူ ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူမက လည်ပင်းဆန့်ကာ အားရပါးရ အနံ့ခံနေမိတော့သည်။