အခန်း (၅၇-၅၈)

57

လီရှီသည် မိသားစုဝင်များကို အပေါ်ထပ်သို့ ခေါ်ဆောင်လာရင်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းရှိ အခန်းအမျိုးအစားများနှင့် ဈေးနှုန်းများကို ရှင်းပြပေးနေသည်။ ကျိလင်နှင့် မော်ရင်းဟောင်တို့မှာမူ အခန်းခဈေးနှုန်းကို သိပ်စိတ်မဝင်စားကြသဖြင့် သေချာအာရုံစိုက်၍ နားမထောင်မိကြပေ။ သို့သော် ကျိလင်၏ ယောက္ခမဖြစ်သူကမူ အရာအားလုံးကို အသေးစိတ် စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေ၏။ သူမသည် သဘာဝအတိုင်း သန့်ရှင်းမှုကို အလွန်မြတ်နိုးသူဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူမ၏ အသည်းကျော်မြေးမလေးမှာ ဓာတ်မတည့်မှုကြောင့် နေမကောင်းဖြစ်နေသဖြင့် စံနှုန်းများကို ပို၍ပင် မြှင့်တင်ထားကာ လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ ဟိုတယ်များကို ဝေဖန်ဆန်းစစ်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုနေခြင်းဖြစ်သည်။

ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်းမှာ တကယ်ပင် ဟောင်းနွမ်းနေသည်။ အပြင်ဘက်မှ ဆေးသားများ ကွာကျနေသည်ကို ခဏဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် ဟဲယဲ့တည်းခိုခန်း၏ ပထမထပ်ရှိ တောက်ပသန့်ရှင်းသော ကုန်စုံဆိုင်ဝင်ပေါက်သည် ကျိလင်၏ ယောက္ခမအပေါ် ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင်တစ်ခုတော့ ပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့၏။

"တည်းခိုခန်း" ဟု အမည်တပ်ထားသော ဟိုတယ်တစ်ခုမှာ စီးပွားရေးသိပ်ကောင်းမည်မဟုတ်ဟု သူမ ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အောက်ထပ်ဆိုင်တွင် လူများစွာ တိုးဝှက်ကာ ဘာတွေဝယ်နေကြသည်မှန်း မသိရသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ အံ့သြသွားရသည်။ လီရှီက ရှင်းပြ၏။

"ကျွန်တော်တို့ဆီက လူကြီးနှစ်ယောက်အိပ်ခန်း တွေက အခန်းမအပ်သေးဘူးခင်ဗျ၊ နေ့လယ် (၂) နာရီလောက်မှ အခန်းရနိုင်မယ်ထင်တယ်၊ အခုတော့ အရင်ဆုံး ရိုးရိုးအခန်း နဲ့ ခုတင်နှစ်လုံးပါ အခန်း တွေကို အရင်ကြည့်ပေးပါဦး"

ဤနေ့နံနက်က အခန်းအပ်ထားသော ရိုးရိုးအခန်းတစ်ခန်းမှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီးသား ဖြစ်နေသည်။ လီရှီသည် ကြမ်းပြင်တိုက်နေသော တုန်းကျင်းကို နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် မော်ရင်းဟောင်၏ မိသားစုကို အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။

"ကြည့်ကြည့်ပါဦးခင်ဗျာ၊ ဒီမှာ ခုတင်နှစ်လုံးပါတယ်၊ ကျွန်တော်တို့ဆီက ကုတင်တွေက ပြည်ပကနေ တင်သွင်းထားတာဖြစ်ပြီး အရမ်းကို အိပ်လို့ကောင်းပါတယ်၊ နာမည်လည်း အရမ်းကြီးပါတယ်ခင်ဗျာ"

လီရှီက ဆိုသည်။

မော်ရင်းဟောင်သည် နန်နန်ကို ကုတင်ပေါ်တွင် အသာအယာ ချလိုက်ပြီး စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ကြည့်နေသည်။ ဆေးရုံမှ ထွက်လာပြီးနောက် သူတို့မိသားစုသည် နန်နန်ကို ချီကာ ဟိုတယ်များကို မနားတမ်း လိုက်ရှာခဲ့ကြရ၏။ ထို့အပြင် နံနက်စောစော နိုးလာရခြင်းနှင့် သွေးစစ်ရန်အတွက် နန်နန် ဗိုက်အောင့်ခံထားရခြင်းတို့ကြောင့် တစ်မိသားစုလုံး နန်နန်နှင့်အတူ နံနက်စာ မစားရသေးပေ။ လူကြီးများမှာ တောင့်ခံနိုင်သေးသော်လည်း နန်နန်မှာမူ အတော်ပင် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေရှာပြီ ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ နန်နန်သည် ပင်ပန်းသွား၍လား သို့မဟုတ် တကယ်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွား၍လား မသိရပေ။ သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် လှဲလျက် မျက်တောင်လေးများ ခတ်နေသည်။ သူမ၏ မျက်ခွံများမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးလံလာပြီး မျက်တောင်ခတ်သည့်အကြိမ်ရေမှာလည်း ကျဲသွားတော့သည်။ သူမ၏ မျက်တောင်လေးများ မှိတ်ကျသွားကာ အသက်ရှူသံမှာလည်း ပုံမှန် ဖြစ်လာ၏။ မော်ရင်းဟောင် ထပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ နန်နန်မှာ အိပ်ပျော်သွားခဲ့လေပြီ။

ကျိလင်က ခေတ္တစောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် သမီးလေး နှစ်ခြိုက်စွာ အိပ်ပျော်သွားသည်နှင့် နန်နန်၏ အင်္ကျီကို အသာအယာ မကြည့်လိုက်သည်။

သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အဖုအပိန့်အသစ်များ ထပ်ထွက်မလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူမ သက်ပြင်းချကာ စိတ်အေးသွားရတော့၏။

သူမသည် မိသားစုဝင်များကို အခန်းအပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။

"လောလောဆယ် ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြရအောင်၊ နန်နန်ကို ဒီမှာ ခဏလောက် အိပ်ပါစေဦး"

မော်ရင်းဟောင်ကလည်း သဘောတူလိုက်သည်။

ယခုမှ နန်နန် အေးအေးဆေးဆေး အိပ်ပျော်သွားခြင်းဖြစ်ရာ သူမကို နှိုးရန် မလိုအပ်ပေ။ တကယ်လို့ အဆင်မပြေဖြစ်လာခဲ့လျှင်လည်း အခန်းပြန်အပ်ပြီး နောက်ဟိုတယ်တစ်ခု ထပ်ရှာရုံသာရှိသည်။

ခရီးသွားနေစဉ်တွင် ငွေကြေးကိစ္စကို သိပ်ပြီး တွက်ကပ်နေရန် မလိုပေ။ အဖွဲ့သားများသည် လီရှီနောက်မှ အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာကာ သူတို့၏ မှတ်ပုံတင်များဖြင့် အခန်းမှတ်တမ်းတင်လိုက်ကြ၏။ ရိုးရိုးအခန်း တစ်ခန်းနှင့် ခုတင်နှစ်လုံးပါ အခန်း တစ်ခန်း၊ စုစုပေါင်း အခန်းနှစ်ခန်း ဘိုကင်တင်လိုက်ကြသည်။ ပို၍ ကျယ်ဝန်းသော ခုတင်နှစ်လုံးပါ အခန်းကို လူကြီးနှစ်ယောက်အား ပေးလိုက်ပြီး မော်ရင်းဟောင်နှင့် ကျိလင်တို့ကမူ ရိုးရိုးအခန်းသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ မော်ရင်းဟောင်သည် လီရှီပေးလိုက်သော လက်ဖက်ရည်နှင့် မုန့်ပုံးကို ဖွင့်လိုက်၏။

"မိန်းမ ဒီမုန့်လေးတွေ နည်းနည်းစားပြီး ဗိုက်ဖြည့်ထားလိုက်ဦး၊ ဒါတွေက ဧည့်ကြိုကောင်တာက ပေးလိုက်တဲ့ ရူယီကိတ် တွေတဲ့၊ အဖေနဲ့အမေ နားပြီးသွားရင် မင်းတို့သုံးယောက် အပြင်ထွက်ပြီး တစ်ခုခု သွားစားလိုက်ကြဦး၊ ငါကတော့ နန်နန်နဲ့အတူ ဒီမှာပဲ နေခဲ့မယ်"

ကျိလင်သည် မုန့်တစ်ဖဲ့ကို ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်လိုက်သည်။ မုန့်၏ အချိုအရသာက သူမ၏ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ပြေလျော့စေကာ ဆာလောင်မှုကြောင့် အောင့်နေသော ဗိုက်ကိုလည်း သက်သာသွားစေ၏။ ကျိလင်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ကို ချလိုက်မိတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မုန့်တစ်ဝက်ကျော် ကုန်သွားသည့်တိုင်အောင် စကားမပြောဘဲ တိတ်ဆိတ်စွာ စားနေကြပြီးမှ စကားဆက်ရန် အင်အားရှိလာကြသည်။

ကျိလင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒီမုန့်တွေက တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ၊ ဒါကြောင့်လည်း အောက်ထပ်မှာ လူတွေ ဒီလောက် တန်းစီနေကြတာပေါ့၊ နန်နန်အတွက်လည်း နည်းနည်း ချန်ထားပေးရအောင်"

မော်ရင်းဟောင်က မုန့်အစအနလေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ပြောလိုက်၏။

"ဧည့်ကြိုကောင်တာက ပြောတာတော့ ဘေးက အဘိုးကြီးလီ အိုးကပ်ထမင်းစားသောက်ဆိုင် မှာ အိုးကပ်ထမင်းတွေ မှာစားလို့ရသလို၊ ဆိုင်ရှင်ကိုလည်း ဟင်းအချို့ ကြော်ခိုင်းလို့ ရတယ်တဲ့၊ ဒါမှမဟုတ် မိန်းမ မင်း ဟိုတယ်အကြီးကြီးတစ်ခုခုကို သွားပြီး မှာစားချင်လား"

ကျိလင်က မော်ရင်းဟောင်၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဘေးက ဦးလေးလီဆိုင်ပဲ အဆင်ပြေပါတယ်"

သူမ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။

"ခုနက ကျွန်မစစ်ကြည့်တော့ လမ်းတစ်ဖက်မှာရှိတဲ့ စန်းကျုံးဘုရားကျောင်းက အတော်လေး နာမည်ကြီးတယ်တဲ့၊ ထမင်းစားပြီးရင် အမေနဲ့အတူ သွားပြီး ဘုရားဖူးချင်တယ်"

မော်ရင်းဟောင်က သူ့ဇနီးကို ကြင်နာစွာ ပွေ့ဖက်ပြီး ချော့မြူလိုက်သည်။

"မိန်းမ စိတ်မပူပါနဲ့၊ နန်နန် ကျိန်းသေ နေကောင်းသွားမှာပါ၊ တို့တွေ အထူးကုဆရာဝန်တွေ ပြောသလိုပဲ လုပ်ကြတာပေါ့၊ ဟုတ်ပြီလား"

ကျိလင်မှာမူ မော်ရင်းဟောင်ကဲ့သို့ အကောင်းမမြင်နိုင်ပေ။ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး ကွာခြားချက်ကြောင့် မော်ရင်းဟောင်မှာ နန်နန် ရင်ဆိုင်ရမည့် အခက်အခဲများကို သတိမထားမိသလို နားလည်း မလည်နိုင်ပေ။ ဓာတ်မတည့်မှု ခုခံနိုင်စွမ်းမြှင့်တင်သည့် ကုသမှုတွင် ရေရှည်ထိုးဆေးများနှင့် ဆေးဝါးများ သုံးစွဲရမည်ဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ အသည်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး ဖြစ်စေရုံသာမက ဆေးများတွင် ဟော်မုန်းဓာတ်များစွာ ပါဝင်နေမည် ဖြစ်သည်။ မိန်းကလေးငယ်များမှာ သဘာဝအရ ယောက်ျားလေးများထက် ဖွံ့ဖြိုးမှု ပိုမြန်တတ်ပြီး ဟော်မုန်းဓာတ်များ၏ လွှမ်းမိုးမှုအောက်တွင် နန်နန်မှာ အရွယ်မတိုင်မီ အပျိုဖော်ဝင်ခြင်း ကို ခံစားရနိုင်သည်။

ကျိလင်သည် အွန်လိုင်းတွင် မိဘအချို့ မျှဝေထားသည်ကိုလည်း တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ မူလက လှပသော မိန်းကလေးငယ်လေးများမှာ ဟော်မုန်းများကြောင့် ချွေးပေါက်များ ကျယ်လာကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အဖုအပိန့်လေးများ ထွက်လာတတ်၏။ ထိုအချက်ကို ကျိလင်က မည်သို့ စိုးရိမ်စိတ် မရှိဘဲ နေနိုင်ပါ့မည်နည်း။

သူမ၏ ခင်ပွန်းဖြစ်သူ၏ ပင်ပန်းနေသော မျက်နှာကို ကြည့်ကာ ကျိလင်သည် သူမ၏ စိုးရိမ်မှုများကို မျိုသိပ်လိုက်သည်။ သူမသည် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများကို ထပ်ပြီး မပြန့်ပွားစေချင်တော့ပေ။ သူမသည် ခင်ပွန်း၏ လက်ကို လွှတ်လိုက်ပြီး သန်မာသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အမူအရာသို့ ပြန်ပြောင်းလိုက်သည်။

"ရှင် ဒီမှာ ခဏနားလိုက်ဦး၊ ကျွန်မ မျက်နှာသစ်ပြီး အဖေနဲ့အမေကို ထမင်းသွားကျွေးလိုက်ဦးမယ်"

"ကောင်းပြီလေ အဆင်ပြေအောင် လုပ်ပါ"

မော်ရင်းဟောင်သည် စိတ်ဓာတ်ပြန်တက်ကြွလာသော ဇနီးဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိလာခဲ့သည်။ နန်နန်၏ မိဘများအနေဖြင့် သူတို့သည် နန်နန်အတွက် အခက်အခဲအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးရမည် မဟုတ်ပါလား။ ကျိလင်၏ မိသားစုသည် အလှည့်ကျ ထမင်းစားကြပြီးနောက် အားလုံးမှာ ရိုးရိုးအခန်းထဲတွင် စုထိုင်နေကြကာ အိပ်ပျော်နေသော နန်နန်ကို ထားခဲ့ပြီး မထွက်သွားနိုင်ကြပေ။ နောက်ဆုံးတွင် မော်ရင်းဟောင်ကပင် စကားစပြီး သူ့မိဘများကို နားရန် တိုက်တွန်းလိုက်သည်။

"အဖေ ဧည့်ကြိုကောင်တာက ပြောတာတော့ (၆) ထပ်မှာ လက်ရေးလှပညာ ဟောပြောပွဲခန်းမ ရှိတယ်တဲ့, အဖေ တစ်ရေးလောက် အိပ်ချင်အိပ်၊ မအိပ်ချင်ရင်လည်း အပေါ်ထပ်ကို သွားပြီး လက်ရေးလှပညာကို သွားလေ့လာကြည့်ပါလား"

နန်နန်၏ အဘိုးက ငြင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် နန်နန်၏ အဘွားက သူ့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် စကားပြောင်းလိုက်သည်။

"အေးအေး၊ ဒါဆို ငါ (၆) ထပ်ကို သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

အခန်းအပြင်သို့ ရောက်သည်နှင့် နန်နန်၏ အဘွားမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

"ကိုယ့်သားနဲ့ ချွေးမက ဒီလောက် ပင်ပန်းနေရတဲ့ကြားထဲ ရှင်က ဘယ်သူ့ကို မျက်နှာသေနဲ့ ပြနေတာလဲ၊ သူတို့ကို ထပ်ပြီး အပူမပေးစမ်းပါနဲ့"

နန်နန်၏ အဘိုးမှာ ဘာမှပြန်မပြောရဲရှာပေ။ သူ တကယ်ပင် အိပ်မပျော်သဖြင့် စိတ်တည်ငြိမ်သွားစေရန် လက်ရေးလှပညာ ခန်းမသို့သာ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ အခန်းထဲတွင် နန်နန်သည် တစ်ဖက်သို့ အကြိမ်အနည်းငယ် လူးလိမ့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် နိုးလာခဲ့သည်။ နန်နန်သည် သူမ၏ မျက်လုံးလေးများကို ပွတ်လိုက်ကာ အလွန်ပင် သက်သောင့်သက်သာ ရှိနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူမသည် ကုတင်ပေါ်မှ ဆင်းချင်သဖြင့် ခြေထောက်လေးများကို ကန်လိုက်သည်။

မော်ရင်းဟောင်က မြင်သည်နှင့် နန်နန်၏ ကျောပြင်ကို အမြန်စမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သမီးလေးမှာ ချွေးထွက်မနေသလို အနီကွက် အဖုအပိန့်များမှာလည်း မှေးမှိန်သွားခဲ့လေပြီ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကုတ်ထားသော အရာများမှလွဲ၍ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ လုံးဝကို ခြောက်သွေ့လန်းဆန်းနေသည်။ မော်ရင်းဟောင်သည် အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်သွားကာ နန်နန်ကို ပါးစပ်ဟခိုင်းပြီး ကြည့်လိုက်ရာ ရောင်ရမ်းနေသော လည်ချောင်းမှာလည်း ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မော်ရင်းဟောင် မေးလိုက်သည်။

"နန်နန်၊ သမီး ဘယ်နားက မအီမသာ ဖြစ်သေးလဲ"

နန်နန်သည် အခန်းထဲသို့ စပ်စုသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ကုတင်ပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်ကာ ခုန်ပေါက်နေ၏။

"သမီး ဘာမှ မဖြစ်တော့ဘူး ဒါပေမဲ့ တစ်ခုခု စားချင်တယ်"

မော်ရင်းဟောင်၏ မျက်ဝန်းများ နီမြန်းလာသည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ကလေးမှာ အလွန်ပင် မအီမသာဖြစ်နေသဖြင့် ဘာမှမစားနိုင်ခဲ့ရာ မူလက ဖောင်းအိနေသော ပါးလေးများမှာ ချောင်ကျသွားခဲ့ရ၏။ ယခုမှသာ နန်နန်က အစားစားချင်ကြောင်း ပထမဆုံးအကြိမ် စပြောခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် နန်နန်အတွက် သီးသန့်ချန်ထားသော မုန့်များကို အမြန်ထုတ်ပေးကာ ဗိုက်ဖြည့်ခိုင်းလိုက်သည်။

နန်နန်ဟူသော မျောက်မလေး မှာ အင်အားရှိလာသည်နှင့် ဟိုပြေးဒီလွှား စဆော့တော့သည်။

တစ်ခါတွင် ကုတင်ပေါ်၌ ခုန်ပေါက်နေသလို၊ နောက်တစ်ခါတွင် ကြမ်းပြင်ပေါ်၌ ခြေဗလာဖြင့် လူးလိမ့်နေကာ သူမ၏အမေကိုလည်း အတင်းကပ်နေတော့၏။ ကျိလင်မှာလည်း အိပ်ရာမှ နိုးလာသော်လည်း စိတ်မဆိုးပေ။ သူမသည် ထိုင်ကြည့်ရင်း နန်နန် ဟိုပြေးဒီလွှား လုပ်နေသည်ကို ကြည့်နေမိသည်။ နန်နန်မှာ ချွေးထွက်သွားပြီး သူမ၏အဖေနှင့် ဆော့ကစားရသည်ကို ပင်ပန်းသွားသည့်အခါမှသာ ကျိလင်က သူမကို ရေချိုးပေးလိုက်၏။

ရေချိုးပေးနေစဉ်တွင် ကျိလင်သည် နန်နန်ကို အသေးစိတ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ပုံမှန်မဟုတ်သည်ကို ဘာမှမတွေ့ရသဖြင့် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းလေး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဓာတ်မတည့်မှုဆိုသည်မှာ ကိုယ်ခံအားစနစ် နှင့် ဆိုင်သော ပြဿနာဟု ပြောကြသည် မဟုတ်ပါလား။ နန်နန်ကဲ့သို့ ရုတ်တရက် ဓာတ်မတည့်ဖြစ်သွားခြင်းမျိုးက ရုတ်တရက် ပြန်ကောင်းသွားနိုင်တာမျိုးရော ရှိနိုင်မလား။

နန်နန် အသင့်ဖြစ်သည်နှင့် မော်ရင်းဟောင်က ပြုံးလျက် နန်နန်၏ လက်ကလေးကို ဆွဲကာ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် ထမင်းစားထွက်ရန် ပြင်ကြသည်။

ကျိလင်မှာလည်း အဖေနှင့်သမီး စနောက်နေကြသည်ကို ကြည့်ကာ ရယ်မောနေမိ၏။ သို့သော် မမျှော်လင့်ဘဲ နာရီဝက်ပင် မပြည့်သေးမီမှာပင် အခန်းတံခါးက "ဝုန်း" ကနဲ ပွင့်လာကာ မော်ရင်းဟောင်က စိတ်မကောင်းသော အမူအရာဖြင့် ရှိုက်ငိုနေသော နန်နန်ကို ပွေ့ချီကာ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ကျိလင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားသည်။

"ထွက်မသွားခင်ကပဲ ကလေးက နေကောင်းနေတာ မဟုတ်လား၊ ဘာလို့ အပြင်ထွက်သွားပြီးမှ တစ်ကိုယ်လုံး ပြန်နီလာရတာလဲ"

နန်နန်၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် လေးလံနေပြီး လည်ချောင်းထဲတွင် ချွဲသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။ မော်ရင်းဟောင်က နဖူးမှ ချွေးများကို သုတ်လိုက်ရင်း ဝန်ခံလိုက်၏။

"ငါလည်း ဘာဖြစ်သွားမှန်း မသိဘူး၊ နန်နန်က အပြင်ထွက်ခါစက အကောင်းကြီးပဲ၊ သူက မက်ဒေါ်နယ် စားချင်တယ်ဆိုလို့ အဲဒီကို လမ်းလျှောက်သွားကြတာ၊ နန်နန်က နှာခေါင်းစည်း တပ်ထားရတာ မအီမသာဖြစ်လို့ဆိုပြီး တိတ်တိတ်လေး ချွတ်ပစ်လိုက်တယ်၊ ငါလည်း အစက သတိမထားမိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ နန်နန်က စငိုလာတော့မှ သူ ဓာတ်မတည့်မှုတွေ ပြန်ဖြစ်နေပြီဆိုတာ သိလိုက်ရတာ"

ဆေးမသောက်ဘဲ နန်နန် ပြန်ကောင်းသွားလိမ့်မည်ဟူသော ကျိလင်၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ လုံးဝကိုပျက်သုဉ်းသွားခဲ့ရပြီပင်။

58

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကျိလင်၏ မိသားစုဝင်များသည် စစ်ဆေးချက်အဖြေများကို သွားရောက်ထုတ်ယူရန် ဆေးရုံသို့ ထွက်လာခဲ့ကြသည်။ ဆေးစစ်ချက်အဖြေကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျိလင်ရင်ထဲတွင် ထိတ်ခနဲ ခံစားလိုက်ရ၏။ နန်နန်သည် ဖုန်မှုန့်မှိုများနှင့် ဓာတ်မတည့်မှု အဆင့် ၆ ရှိနေပြီး ၎င်းမှာ အတော်ပင် ပြင်းထန်သော အခြေအနေဖြစ်၏။ အထူးကုဆရာဝန်မှ အကြံပြုလာသည်။

"ဓာတ်မတည့်မှု ခုခံနိုင်စွမ်းမြှင့်တင်တဲ့ ကုသမှုကို အမြန်ဆုံး စတင်သင့်ပါတယ်၊ ဖုန်မှုန့်နဲ့ မှိုဓာတ်မတည့်တာဟာ ကလေးတွေမှာ အရေပြားယားယံတာ၊ နှာပိတ်တာနဲ့ နှာချေတာတွေကို ဖြစ်စေနိုင်ပြီး သူတို့ရဲ့ ဘဝနေထိုင်မှုကို ထိခိုက်စေနိုင်ပါတယ်"

လူစည်ကားသော နေရာသို့ ရောက်သည်နှင့်တောက်လျှောက် နှာချေနေသော နန်နန်ကိုကြည့်ရင်း ကျိလင်မှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်ရုံမှတစ်ပါး အခြားမတတ်နိုင်တော့ပေ။

"တခြားနည်းလမ်းရော မရှိတော့ဘူးလား"

သူမ တစ်ခုခုကို သတိရသွားပြီး ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"မနေ့က ကျွန်မတို့ကလေး အခန်းထဲမှာ ရှိနေတုန်းကတော့ လုံးဝကို ပုံမှန်ပါပဲ၊ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ပါဘူး"

မိဘများအနေဖြင့် ဆေးဝါးများနှင့် ဟော်မုန်းကုထုံးများကို ဝန်လေးတတ်ကြသည်ကို ဆရာဝန်က နားလည်သည်။ သူမစိတ်ရှည်လက်ရှည်ပင် ရှင်းပြ၏။

"သန့်ရှင်းတဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုမှာဆိုရင် ကလေးတွေရဲ့ အခြေအနေကလည်း တည်ငြိမ်နေမှာပါ၊ မိဘတွေအနေနဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အတတ်နိုင်ဆုံး ဘေးကင်းအောင် ဖန်တီးပေးနိုင်မယ်ဆိုရင် ကလေးမှာ ဓာတ်မတည့်မှု ဖြစ်ပေါ်လာနိုင်ခြေကို လျော့နည်းသွားစေမှာပါ"

ဆေးရုံမှ စစ်ဆေးချက်အဖြေများနှင့် အထူးကု၏ အစီရင်ခံစာကို ကိုင်ဆောင်ကာ ကျိလင်၏ မိသားစုသည် လေးလံသော စိတ်နှလုံးများဖြင့် ဟိုတယ်သို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။ အခန်းထဲတွင် လန်းဆန်းသွက်လက်စွာ ခုန်ပေါက်ဆော့ကစားနေသော နန်နန်ကို ကြည့်ရင်း နန်နန်၏ အဘွားက အကြံပြုလိုက်၏။

"ဆရာဝန်ပြောတဲ့အတိုင်းဆိုရင် တို့အိမ်ကို သေသေချာချာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရင် ရမှာပေါ့၊ သား ဈေးကြီးတဲ့ လေသန့်စက်နဲ့ ခရမ်းလွန်ရောင်ခြည် ပိုးသတ်စက် တစ်လုံး သွားဝယ်လိုက်၊ အိမ်က ပြတင်းပေါက်တွေကို မဖွင့်တော့ဘဲ လေအေးပေးစနစ် ပြောင်းသုံးကြမယ်၊ တို့တွေ ကြိုးစားကြည့်ရမယ် မဟုတ်လား"

နန်နန်၏ အဘိုးမှာလည်း သူ၏ မြေးမလေးအား တစ်ပတ်တစ်ခါ ဆေးထိုး၊ ဆေးသောက်ပြီး နေထိုင်ရမည့်အဖြစ်ကို တွေးကာ အသည်းမမာနိုင်ပေ။

သူက ခေါင်းငြိမ့်ကာ ဆို၏။

"သန့်ရှင်းရေးကိုတော့ ငါ့တာဝန်ထားလိုက်၊ ဘယ်နေရာမှ မကျန်အောင် သေသေချာချာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပေးမယ်"

နန်နန်အတွက် ဖုန်မှုန့်ကင်းစင်သော ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခု ဖန်တီးပေးရန် စိတ်အားထက်သန်နေသော မိဘနှစ်ပါးကို ကြည့်ပြီး မော်ရင်းဟောင်က အားနာနာနှင့်ပင် အရှိန်သတ်လိုက်ရသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဖေတို့ အဲဒါတွေကို အိမ်မှာ အကုန်စမ်းကြည့်ပြီးပြီ မဟုတ်လား၊ အမေဆိုရင် အိမ်က စောင်တွေကို ဂွမ်းစစ်စစ်တွေနဲ့ လဲပေးတယ်၊ ပြီးတော့ ရေနွေးပူပူနဲ့ ပြုတ်ပြီးမှ တစ်ခုချင်း သေသေချာချာ အခြောက်လှန်းပေးတာလေ၊ ဟုတ်ပါတယ်၊ အစပိုင်းမှာ နန်နန်က သက်သောင့်သက်သာ ရှိသွားတာမှန်ပေမဲ့ တစ်ရက်တောင် မပြည့်ခင်မှာပဲ သူ တစ်ကိုယ်လုံး ပြန်ယားလာလို့ အမေ စောင်တွေကို ပြန်ဖြုတ်ပြီး လျှော်ခဲ့ရသေးတယ်လေ"

နန်နန်၏ ဘွားဘွားကမူ ထိုအရာမှာ ပင်ပန်းသည်ဟု လုံးဝမထင်ပေ။

"စောင်တွေကို နေ့တိုင်းလျှော်ရမယ်ဆိုရင်တောင် ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ နန်နန် သက်သောင့်သက်သာ ရှိဖို့က အဓိကပဲ၊ ဒီလို တည်းခိုခန်းမျိုးကတောင် လုပ်နိုင်ရင် ငါကရော နန်နန်အတွက် စောင်တစ်ထည်ကို ဘာလို့ မလျှော်နိုင်ရမှာလဲ"

နန်နန်က ဘေးမှ နားထောင်နေသည်။

ဒီနေ့ ဆေးရုံမှာ အထူးကုဘွားဘွား ပြောသမျှကို သူမ နားလည်ခဲ့သည်။ အခု ဘွားဘွားနဲ့ အဖေ ငြင်းခုံနေတာကို နားထောင်ရင်း သူမက မျက်နှာငယ်လေးနှင့် ပြောလိုက်၏။

"နန်နန် ဆေးမထိုးချင်ဘူး၊ နန်နန် ဆေးမသောက်ချင်ဘူး"

နန်နန်၏ ဘွားဘွားမှာ စိတ်မကောင်းဖြစ်သွားပြီး သူမ၏ မြေးမလေးကို အမြန်ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

"မင်းကတော့ အဖေဖြစ်ပြီး တော်တော်နှလုံးသား မရှိတာပဲ၊ မင်းငယ်ငယ်က ဒိုင်ဘာကြောင့် အဖုအပိန့်တွေ ထွက်တုန်းကလည်း ငါပဲ မင်းရဲ့ ဒိုင်ဘာတွေကို တစ်ခုချင်း လျှော်ပြီး ရေနွေးနဲ့ ပြုတ်ပေးခဲ့ရတာလေ"

မော်ရင်းဟောင်မှာ တစ်ကိုယ်လုံး ကြက်သီးများပင် ထသွားကာ သူ့အမေက သူ၏ ငယ်စဉ်က ရှက်စရာကောင်းသော အကြောင်းအရာများကို ပြန်ပြောပြနေသည်ကို လုံးဝနားမထောင်ချင်တော့ပေ။ သူ အရှုံးပေးသည့်အနေဖြင့် ဆိုလိုက်၏။

"အမေရာ ကျွန်တော်က အမေတို့ကို ပင်ပန်းမှာစိုးလို့ပါ တကယ်လို့ နေ့တိုင်း သန့်ရှင်းရေးလုပ်တာက အလုပ်မဖြစ်ရင်ရော နောက်ဆုံးတော့ ဆေးထိုးရမှာပဲလေ"

ကျိလင်မှာလည်း ပြတ်ပြတ်သားသား မဆုံးဖြတ်နိုင်တော့ပေ။ သူမပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဒီကပိုင်ရှင်ကို သွားမေးကြည့်မယ်၊ ဒီဆိုင်က ဘယ်လို အခြောက်ခံစက်မျိုး သုံးသလဲဆိုတာကိုပေါ့၊ မနေ့က ကျွန်မအိပ်တုန်းကလည်း စောင်က အရမ်းအိနေပြီး နေရောင်ခြည်နံ့လေး ရနေသလို ခံစားရတယ်၊ ဒီမှာက စောင်တွေ အများကြီးပဲ၊ မနေ့ကလည်း နေသိပ်မပြင်းဘူးဆိုတော့ ဒီတည်းခိုခန်း က စောင်အခြောက်ခံစက် သုံးမှာ သေချာတယ်၊ မနေ့က ဧည့်ကြိုကောင်တာက လူက ဒီက ကုတင်တွေကပြည်ပက သွင်းထားတာလို့ ပြောတယ်မလား၊ စောင်အခြောက်ခံစက်ကလည်း ပြည်ပက ဖြစ်မှာပါ"

နန်နန်၏ အဘွားကလည်း ခေါင်းငြိမ့်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငါလည်း မနေ့က အရမ်းအိပ်လို့ကောင်းတယ်၊ နင့်အဖေနဲ့ ငါ နန်နန်အတွက်ဆိုပြီး စုထားတဲ့ ငွေရှိပါတယ်၊ အဲဒါနဲ့ နန်နန်အတွက် စောင်အခြောက်ခံစက် တစ်လုံး ဝယ်ပေးကြတာပေါ့"

နန်နန်၏ အဘိုးကလည်း အားတက်သရော ခေါင်းငြိမ့်ထောက်ခံသည်။ သူတို့မျိုးဆက်တွင် ကလေးတစ်ယောက်တည်းယူရသည့် မူဝါဒကြောင့် သူ့တွင် သားတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိခဲ့ရာ သားဖြစ်သူကို အကောင်းဆုံးတွေသာ ပေးခဲ့ချင်သည်။

ယခုလည်း သားဖြစ်သူတို့ ဇနီးမောင်နှံက နန်နန်တစ်ယောက်တည်းကိုသာ သမီးအဖြစ် ယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသဖြင့် သူ၏ အသည်းကျော် မြေးမလေးကို အကောင်းဆုံးတွေ ပေးချင်သည်မှာ သဘာဝပင်။

"အရင်ဆုံး စမ်းကြည့်ကြတာပေါ့၊ အဆင်ပြေသွားနိုင်တာဘဲ"

နန်နန်၏ ဘိုးဘိုးကလည်း ကလေးကို ဆေးအထိုး မခံစေချင်ပေ။

"မင်းနဲ့ ကျိလင်က အလုပ်သွားရမှာဆိုတော့ နန်နန်ကို ဆေးသွားထိုးပေးဖို့က မင်းအမေနဲ့ ငါ့တာဝန်ပဲ ဖြစ်လာမှာ၊ ငါကတော့ ဒီက ဒေသန္တရဆေးရုံကို မယုံဘူး၊ ဒါကြောင့် ဆေးထိုးရမယ်ဆိုရင်တောင် နန်နန်ကို ယုံကျန်းအထိ ခေါ်သွားရမှာပဲ၊ နန်နန်ကို ဆေးသွားထိုးပေးရတဲ့ ပင်ပန်းမှုနဲ့ အိမ်မှာ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ရတဲ့ ပင်ပန်းမှုက သိပ်ထူးမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

မိသားစု (၅) ယောက်တွင် သူမှလွဲ၍ ကျန် (၄) ယောက်လုံးမှာ နန်နန် ဆေးထိုးရမည်ကို ကန့်ကွက်နေကြသဖြင့် မော်ရင်းဟောင်မှာ လိုက်လျောလိုက်ရတော့သည်။

"ကောင်းပါပြီ ဒါဆိုရင်လည်း ခနလောက်စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အဖေနဲ့အမေ တကယ်လို့ တစ်ခုခုဝယ်ရမယ်ဆိုရင် အဖေတို့ ပိုက်ဆံနဲ့ မဝယ်ပါနဲ့"

နန်နန်က ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဘိုးဘိုးနဲ့ ဘွားဘွား ပိုက်ဆံက နန်နန် ရေခဲမုန့်ဝယ်စားဖို့လေ "

နန်နန်၏ ကလေးပီသသော စကားကြောင့် အခန်းတွင်းရှိ အုံ့မှိုင်းနေသော လေထုမှာ လွင့်စင်သွားပြီး တစ်မိသားစုလုံး နန်နန်ကို ဝိုင်း၍ စနောက်ကြတော့သည်။

ကျိလင်က စုဟယ်ကို သွားရှာသောအခါ စုဟယ်မှာ ခြေသုံးချောင်းပါ ရွှေကျီးကန်းလေး နှင့်အတူ အခန်းများကို စစ်ဆေးနေသည်။ ကျိလင်ကို မြင်သောအခါ စုဟယ်က ရှောင်ရှီကို ပုန်းနေစေချင်သော်လည်း ရှောင်ရှီမှာ သဘောမတူပေ။ သူက စုဟယ်ကိုပင် ပြန်ဆိတ်လိုက်ကာ သူမအပေါ် မကျေနပ်ကြောင်း ဖော်ပြနေ၏။

"ဒါ ဒါက ဘာလဲဟင်"

ကျိလင်က အနားသို့ တိုးလာပြီး စုဟယ်၏ ပခုံးပေါ်ရှိ ကျီးကန်းကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ကြောက်သွားမိသည်။ စုဟယ်အမြန်ပင် ရှင်းပြလိုက်၏။

"မင်္ဂလာပါ ၊ ဒါက ကျွန်မတို့ ဟိုတယ်ရဲ့ အဆောင် တိရစ္ဆာန်လေးပါ၊ သူက လူမကိုက်ပါဘူး"

ရှောင်ရှီသည် 'အဆောင် တိရစ္ဆာန်' ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် သူ၏ အလုပ်အကိုင်အပေါ် ထားရှိသော ရည်မှန်းချက်မှာ မြင့်မားလှရာ၊ ထိုအမျိုးသမီးသည် ဒီနေ့ အခန်းအပ် တော့မည်ဖြစ်ကြောင်း သိနေသဖြင့် သူ၏ ကောင်းမွန်သော မှတ်ချက်များ ကို မခြောက်လှန့်မိစေရန် စကားမပြောဘဲ အောင့်အီးနေလိုက်၏။ သူ၏ ပါးစပ်က စကားမပြောနိုင်သော်လည်း သူ၏ ခြေသည်းများမှာမူ လှုပ်ရှားနိုင်သည်။ ရှောင်ရှီသည် သူ၏ခြေသည်းများဖြင့် စုဟယ်ကို ခပ်မြဲမြဲ ဖိညှစ်လိုက်ကာ သူ၏ အားထုတ်မှုများကို ချီးကျူးရန် သတိပေးလိုက်သည်။ စုဟယ်၏ ပခုံးမှာ နာကျင်မှုကြောင့် တဆတ် တုန်သွားရပြီး သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ အနည်းငယ် ရှုံ့တွသွား၏။

"ဟင်း မင်္ဂလာပါ ဧည့်သည်၊ ကျွန်မတို့ ဟိုတယ်ကို စိတ်တိုင်းကျရဲ့လားရှင့်၊ ကျွန်မတို့ဆီက စောင်တွေနဲ့ အိပ်ရာခင်းတွေ အားလုံးကို နေ့တိုင်း လျှော်ဖွပ်ပြီး အခြောက်လှန်းပေးတာပါ၊ တကယ်လို့ အကြံပြုချင်တာရှိရင်လည်း ပြောနိုင်ပါတယ်ရှင့်"

ကျိလင်က အလွန်အလေးအနက်ထား၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ဒီတည်းခိုခန်းက အိပ်ရာခင်းတွေကို တကယ်ပဲ နေ့တိုင်းလျှော်ပြီး အခြောက်လှန်းတာလားဟင်"

ကျိလင်က သူမကို မယုံကြည်ဟု စုဟယ်က ထင်မှတ်သွားပြီး အလေးအနက်ပင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"မျက်နှာသုတ်ပုဝါ၊ ရေချိုးပုဝါ၊ စောင်စွပ်နဲ့ အိပ်ရာခင်းတွေ အားလုံးကို နေ့တိုင်းလဲပြီး လျှော်တာပါရှင့်၊ စောင်တွေကိုတော့မလျှော်ပေမဲ့ အခြောက်ခံစက် နဲ့ ပိုးသတ်အခြောက်ခံတာပါ၊ ကျွန်မတို့ စောင်တွေမှာ နေရောင်ခြည်နံ့လေးရနေတာကို ဧည့်သည်ခံစားမိမှာပါ"

သူမပခုံးပေါ်ရှိ ရှောင်ရှီကလည်း အခန်းတိုင်းရှိ အိပ်ရာခင်းများကို သူကိုယ်တိုင် အပူချိန်အမြင့်ဖြင့် ပိုးသတ်ပေးခဲ့ကြောင်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။ ကျိလင်က သူမရည်ရွယ်ချက်ကို ပြောပြလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင် သူဌေးမလေး ကျွန်မကို ဒီက အခြောက်ခံစက်လေး ပြပေးလို့ ရမလားဟင်"

"ကွက် ကွက်"

ရှောင်ရှီအော်လိုက်ကာ ထိုတည်းခိုခန်း၏ အခြောက်ခံစက်မှာ သူကိုယ်တိုင်ပင်ဖြစ်ကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းကို ကြားလိုက်ရသော စုဟယ်မှာမူ မျက်နှာတွင် ချွေးများစီးကျလာတော့လေသည်။