ငါက သားသတ်သမားပဲ
Vol. 38 Ch. 377
“အဖေ၊ ဘာတွေလာနေတာလဲ”
သူ၏ဒူးနားရှိ ကျားမိစ္ဆာလေးများထဲမှ တစ်ကောင်က မော့ကြည့်ကာ စူးစမ်းလိုစိတ် အပြည့်ဖြင့် မျက်လုံးပြူးလျက် မေးလိုက်သည်။
ထိုအကောင်လေးအတွက် ယနေ့က ပုံမှန်နေ့များနှင့် ကွာခြားနေသည်ဟု မခံစားရပေ။
သူတို့တွေ အနက်ရောင်မျှော်စင်ကြီးကို စောင့်ကြပ်နေရဆဲသာ ဖြစ်သည်။
“လူတွေလေ...” ကျားဘုရင်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ “တိတိကျကျ ပြောရရင် တက်လှမ်းသူတွေပေါ့။”
“တက်လှမ်းသူတွေ။ ရန်သူတွေပဲ…”
ပိုငယ်သော ကျားမိစ္ဆာလေးက ခေါင်းကို နောက်သို့ပစ်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
“အဖေ၊ ဒီနေ့ တက်လှမ်းသူတွေ အများကြီး လာမှာလား”
ပထမ ကျားမိစ္ဆာလေးမှာ လှုပ်ရှားချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်နေသည်။ မကြာသေးမီက အဖေဖြစ်သူ တက်လှမ်းသူများကို လွှမ်းမိုးချေမှုန်းကာ သတ်ဖြတ် နေသည်ကို ကြည့်ပြီး အားကျနေခဲ့သည်။ သူပါ ဝင်ရောက် တိုက်ခိုက်ချင်စိတ်များ တပြင်းပြင်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“အင်း။ အများကြီးပဲ။” ကျားဘုရင်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
“တက်လှမ်းသူတွေ အများကြီးဆိုတော့... ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို နိုင်ပါ့မလား”
ကျားဘုရင်က သူ၏ နောက်ထပ် သားတစ်ကောင်ကို လှမ်းကြည့်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။
ပုံမှန်ဆို လာတတ်သူများမှာ သုံးယောက်တစ်စု၊ ငါးယောက်တစ်စုဖြင့် လေလွင့်နေသော ခွေးလေခွေးလွင့် ကြောင်လေကြောင်လွင့်များကဲ့သို့ သာမန်လူများသာ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ဒီနေ့ ချင်လင်းတောင်တန်းများပေါ်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေပြေထဲ ပါလာသည့် အနံ့က လာနေသူများသည် မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ကို ဝန်းရံချေမှုန်းရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျင့်ကြံသူ အင်အားစုကြီး ဖြစ်ကြောင်း သူ့ကို ပြောပြနေသည်။ ၎င်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခဲ့သော စစ်ပွဲတစ်ပွဲ ဖြစ်လာပေမည်။
“ကျွန်တော်တို့ မနိုင်ဘူးလား။” ကျားမိစ္ဆာလေး၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ကျားဘုရင်၏ လက်ဝါးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ထွက်ပြေးကြရအောင်။ အဖေ။ ဒီမျှော်စင်ကြီးကို စွန့်ပစ်လိုက်ကြအောင်။ တောင်တစ်တောင်တောင်ကို သွားပြီး နှစ်ရာထောင်ချီလောက် ပုန်းအောင်းနေပြီးတော့ အင်မော်တယ်တွေဖြစ်မှ ပြန်ထွက်လာကြမယ်လေ။”
အင်မော်တယ်တွေဖြစ်မှ...
ကျားဘုရင်က ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
“အဖေတို့ ပြေးလို့မရဘူး။”
သူက လက်သီးကို ဆုပ်လိုက်ပြီးနောက် ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်ဖြေလျှော့ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်သည်။
“ဒါက... အဖေတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲ။”
...
“စီနီယာ။ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ကြည့်ချင်သေးလား”
ဝမ်ရှိုယီက အခန်းငယ်တစ်ခုထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
သူက အခြားသော ခေါင်းဆောင် တက်လှမ်းသူများနှင့် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးပြီးကာစ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ထောင်ပေါင်းများစွာသော တက်လှမ်းသူများ စုဝေးရောက်ရှိနေပြီဖြစ်၍ မိုးပျံယာဉ်သည် မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ဆီသို့ ဦးတည်သွားနေပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လီချင်းရန်တို့က အေးအေးချမ်းချမ်းနှင့် တိတ်တိတ်ဆိတ်ဆိတ် နေလိုသည်ဟု ပြောထားသဖြင့် အစည်းအဝေးသို့ မတက်ရောက်ခဲ့ကြပေ။
“ကြည့်ချင်စိတ် မရှိဘူး။” ချန်ဟွိုက်အန်က သမ်းဝေလိုက်သည်။
မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်နှင့် ပတ်သက်ပြီးတော့ ဘယ်လို သတင်းအချက်အလက်တွေများ ရှိနိုင်မှာမို့လို့လဲ။
ဒါတွေက မိစ္ဆာတွေပဲလေ။ အထဲမှာ လှောင်ပိတ်ခံထားရတဲ့ အကောင်တွေ။ အပေါ်ထပ် ရောက်လေလေ ပိုသန်မာလေလေပဲ။ အပြင်ဘက်ကို စောင့်ကြပ်နေတဲ့ အကောင်တွေလည်း ရှိကောင်းရှိနိုင်တယ်။ အထဲက ပထမထပ်မှာရှိတဲ့ အသန်မာဆုံး အကောင်နဲ့ အင်အားချင်း ယှဉ်နိုင်လောက်တယ်။ ဒါမှမဟုတ် နည်းနည်းလောက် ပိုအားနည်းရင်လည်း နည်းနိုင်တယ်။
သူ၏ ခန့်မှန်းချက်အရ တံခါးစောင့်မိစ္ဆာက အခြေခံအုတ်မြစ်အဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးနှင့် တူညီနိုင်လောက်သည်။
ဝမ်ရှိုယီက ဘာမှမတတ်နိုင်သည့်အပြုံးဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
သူ ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင်ပင် လီချင်းရန်က သူ၏လက်ကို မြှောက်လိုက်သည်။
“ကြည့်ချင်တယ်…”
အကယ်၍ ချန်ဟွိုက်အန်သာ သာမန်တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့လျှင် လီချင်းရန်က သေချာပေါက် ပြောမိမည်ဖြစ်သည်။
“ဒါက အရမ်းအရေးကြီးတယ်။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် ပေါ့ဆနိုင်ရတာလဲ။”
သို့သော် သူက ဆရာဖြစ်နေသောကြောင့် လီချင်းရန်က ဘာမှမပြောခဲ့ပေ။
ဆရာဖြစ်သူ မဖြေရှင်းချင်သော ကိစ္စရပ်အားလုံးကို လီချင်းရန်ကသာ တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးလိုက်သည်။
ဆရာဖြစ်သူ မလုပ်ဘဲ ချန်ထားခဲ့သမျှကို သူ လီချင်းရန်ကသာ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းမည် ဖြစ်သည်။
ချန်ဟွိုက်အန် မည်မျှ တည်ငြိမ်ပြီး အပူအပင်ကင်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ရှိုယီ၏ ရင်ထဲတွင် လေးစားမှုလှိုင်းတံပိုးများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။
လွန်ခဲ့သည့် အခိုက်အတန့်လေးကပင် အစည်းအဝေးခန်းမထဲ၌ သူသည် ခေါင်းဆောင် တက်လှမ်းသူ အားလုံးကို ငြိမ်သက်သွားစေရန် အလုပ်များနေခဲ့ရသည်။ သတင်း အချက်အလက်များအရ များပြားလှသော မိစ္ဆာအရေအတွက်နှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသော အန္တရာယ်များကို သိရှိရသဖြင့် အများစုမှာ အသက်ရှင်လျက် ပြန်မလာနိုင်တော့မည့် အခြေအနေရှိသည်။
ထိုကျင့်ကြံသူများ၏ စိုးရိမ်နေသော မျက်နှာများကို မြင်ရသည်က သူ့ကိုလည်း စိုးရိမ်ပူပန်စေခဲ့သည်။
သို့သော် ချန်ဟွိုက်အန်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး “ကြည့်ချင်စိတ် မရှိဘူး” ဟူသော စကားက သူ၏ နှလုံးသားကို ခွန်အားဖြည့်ဆေးတစ်ခွက်လို ရိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။
စီနီယာ၊ ခင်ဗျားက တကယ့် မြေခွေးအိုကြီးပဲ...
ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်တွေကို မြှင့်တင်ပေးဖို့၊ စိတ်ခွန်အားတွေ တက်လာစေဖို့ ဂရုမစိုက်သလို ဟန်ဆောင်ပြပြီး တပည့်ကို သတင်းအချက်အလက်တွေ စုဆောင်း ခိုင်းလိုက်တယ်။ အကျိုးအမြတ် နှစ်ဦးနှစ်ဖက် ရှိတဲ့ ကိစ္စပဲ။
"စီနီယာ"လို့ ခေါ်ရတာ တကယ်ကို တန်ပါတယ်။
ဒီလောက် လိမ္မာပါးနပ်ပြီး ထိရောက်တဲ့ စိတ်ဓာတ်မြှင့်တင်ရေး နည်းဗျူဟာကို ငါ ဘာလို့များ မတွေးမိခဲ့တာလဲ။
ငါနဲ့ ဒီလူ့ကြားမှာ တကယ်ကို ကျော်ဖြတ်လို့မရတဲ့ ကွာဟချက်ကြီး တစ်ခု ရှိနေခဲ့တာပဲ။
ရင်ထဲမှ ကြည်ညိုလေးစားမှုများကို ဖိနှိပ်ထားရင်း ဝမ်ရှိုယီက ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို ထုတ်ကာ လီချင်းရန်ကို ကမ်းပေးလိုက်သည်။
လီချင်းရန် သတင်းအချက်အလက်များကို ဖတ်တော့မည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ချန်ဟွိုက်အန်ကလည်း သဘာဝကျကျပင် ဝင်ကြည့်ရန် ကိုယ်ကို ကိုင်းလိုက်သည်။
လီချင်းရန်က ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူပြီး ပြုံးပြလိုက်ကာ ၎င်းကို အသက်သွင်းလိုက်ရာ သတင်းအချက်အလက် အများအပြား သူတို့၏ စိတ်ထဲသို့ စီးဝင်လာခဲ့သည်။
သတင်းအချက်အလက်များက အတော်လေး အသေးစိတ် ကျလှသည်။ မြေပုံတစ်ခုပင် ပါဝင်နေသည်။
မြေပုံတွင် မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့များ၏ ဖြန့်ကျက်ထားမှုနှင့် သိပ်သည်းဆကို ဖော်ပြထားသည်။
ချင်လင်းတောင်တန်းများရှိ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်တွင် တံခါးစောင့်များမှာ ကျားဘုရင်နှင့် ပင့်ကူဘုရင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။ ပင့်ကူဘုရင်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်၍ ကျားဘုရင်သာ ကျန်ရစ်တော့သည်။ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အခြေခံအုတ်မြစ် အထွတ်အထိပ် အဆင့်တွင် ရှိနေသည်။
သို့သော် ကျားဘုရင် တစ်ကောင်တည်း ရှိနေခြင်းက အခြေအနေကို အန္တရာယ် ကြီးမားစေသည်တော့ မဟုတ်ပေ။
တောင်တန်းများတစ်လျှောက် ပျံ့နှံ့နေသော ကျားမိစ္ဆာ အရေအတွက် များပြားလွန်းခြင်းကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ရူးသွပ်စွာ ပေါက်ဖွားခဲ့သော ပင့်ကူမိစ္ဆာများကဲ့သို့ပင် ကျားမိစ္ဆာများသည်လည်း လွန်ခဲ့သော သုံးရက်ကပင် အရေအတွက် ၃၀၀၀အထိ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအချိန်တွင် ၄၀၀၀ကျော်ပင် ရှိနေလောက်လေပြီ။
ဆိုလိုသည်မှာ တက်လှမ်းသူ တစ်ဦးစီက အနည်းဆုံး ကျားမိစ္ဆာ သုံးလေးကောင်နှင့် ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။
အဓိက ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့အားလုံးက ချီစုစည်းခြင်းအဆင့်ရှိ အားနည်းသူများ မဟုတ်ကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အတော်များများက အခြေခံအုတ်မြစ် ထိပ်တန်း အဆင့်များ ဖြစ်ကြသည်။
ထို့ပြင် ဤအရာများအားလုံးက မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ထဲ မဝင်ရောက်မီ အခြေအနေသာ ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တက်လှမ်းသူများ ကျားမိစ္ဆာများကို တိုက်ခိုက်နေဆဲ အချိန်တွင် မျှော်စင်၏ ပထမထပ် တံခါးသာ ရုတ်တရက် ပွင့်လာခဲ့လျှင်... နောက်ဆက်တွဲ အကျိုးဆက်များကို တွေးကြည့်၍ပင် မရနိုင်တော့ပေ။
“ဒီလူစာရင်းက... တော်တော်လေး အန္တရာယ်များတာပဲ။”
ချန်ဟွိုက်အန်က ဝမ်ရှိုယီကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်တွင် ကိုယ်ချင်းစာစိတ် အနည်းငယ် ရောယှက်နေကာ သူ၏ သုံးသပ်ချက်ကို ပေးလိုက်သည်။
“အန္တရာယ်တော့ များတယ်။”
ဝမ်ရှိုယီက ခေါင်းညိတ်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများကမူ ပြတ်သားနေဆဲ ဖြစ်သည်။ “ဒါပေမဲ့ ဒါက စီနီယာ ပြောခဲ့တဲ့ စကားတွေအတိုင်းပဲ မဟုတ်လား။ ကျွန်တော်တို့ တက်လှမ်းသူတွေဆိုတာ မိစ္ဆာတွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေကို နှိမ်နင်းတာက တာဝန်လေ။ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်မှာ လျှို့ဝှက်လက်နက် တစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။”
“ဘာ လျှို့ဝှက်လက်နက်လဲ။”
ဝမ်ရှိုယီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး နှုတ်ခမ်းကို ပိတ်ထားလိုက်သည်။
“မကြာခင် သိရမှာပါ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် စီနီယာတို့က ပင်မတပ်ဖွဲ့နောက်ကနေ လိုက်ပြီး မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖို့နဲ့ အရင်းအမြစ်တွေကို စုဆောင်းဖို့ပဲ လိုပါတယ်။ စီနီယာတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကျွန်တော် အာမခံနိုင်ပါတယ်။”
ချန်ဟွိုက်အန်နှင့် လီချင်းရန်တို့ အချင်းချင်း အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ဝမ်ရှိုယီ မည်သည် ကြံစည်နေသည်ကို သူတို့ လုံးဝ မသိကြပေ။
...
တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။
ချင်လင်းတောင်တန်း၊ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်။
တောင်လေများက အေးစက်ခါးသီးစွာ တိုက်ခတ်နေသည်။ တောအုပ်ထဲနှင့် တောင်ကုန်းများ တစ်လျှောက်တွင် ရေတွက်၍မရနိုင်သော ကျားမိစ္ဆာများက လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် အဆင်သင့် ရပ်နေကြသည်။
သူတို့က တောင်ဘက် ကောင်းကင်ပြင်ဆီသို့ ဗလာကျင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြပြီး စိတ်အသိများ ရှင်းလင်းခံထားရသော ရုပ်သေးရုပ်များကဲ့သို့ပင်။ သူတို့က မည်သည့်အသံမျှ မပြုကြပေ။
“ရွှမ်း…ချွမ်း..”
အနီးနားရှိ လျှိုမြောင်တစ်ခုအတွင်းမှ စည်းချက်ကျကျ ပွတ်တိုက်သံများ ပဲ့တင်ထပ် နေသည်။
သွေးပယင်းတောင်သခင် ကျားဘုရင်သည် ချောင်းစပ်တွင် ရပ်နေပြီး ဧရာမ ဓားကြီး တစ်လက်ကို သွေးနေ၏။
ဓားပြားက မည်းနက်နေသော သွေးကျောက်တုံးနှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ ကပ်စေးနေသော အညစ်အကြေးများကို ကွာကျစေပြီး ချောင်းရေကို သွေးကဲ့သို့ နီရဲသွားစေသည်။
အဆိုပါ အနက်ရောင် သွေးကျောက်ကို မည်သည့်ပစ္စည်းဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ကို ပွတ်ဆွဲလိုက်တိုင်း ဓားသွားက ပိုမို တောက်ပလာစေပြီး ပွတ်တိုက်လိုက်တိုင်း ကျောက်တုံးမှ အနက်ရောင် အစအနများ ကျလာကာ ကျန်ရစ်နေသော သရဲတစ္ဆေများ၏ ညည်းညူသံ၊ ဆင်းရဲဒုက္ခ ရောက်နေသော အသံများကို သဲ့သဲ့လေး ကြားနေရသည်။
ကျားဘုရင်က အာရုံစူးစိုက်မှု အပြည့်ဖြင့် ဓားကို တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ဆက်တိုက် သွေးနေခဲ့သည်။
သူ၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အကြည့်များက ယခင်ကထက် ထုံထိုင်းမှု လျော့နည်းလာသည်ကို ပြသနေပြီး ဤရိုးရှင်းသော ဓားသွေးခြင်း အပြုအမူက သူ့ကို တစ်မျိုးတစ်ဘာသာ ပျော်ရွှင်မှုမျိုး ပေးစွမ်းနေသည်။
သို့သော် သွေးကျောက်၏ သက်တမ်းက တိုတောင်းလှ၏။
ဓားပြား၏ ထက်ဝက်ကိုပင် မသွေးရသေးမီ အရာအားလုံး ကုန်ခမ်းသွားခဲ့သည်။
ကျားဘုရင်က ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ အနောက်ရှိ ဝါးခြင်းတောင်းကို ဆွဲယူကာ မှောက်ချလိုက်ရာ မည်းနက်နေသော လူ့ဦးခေါင်းခွံ အပုံကြီး ပေါ်လာသည်။
သူက တစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ကောက်ယူကာ ချောင်းနားရှိ ရွှံ့နွံကမ်းစပ်သို့ ရိုက်ချလိုက်ပြီး ကျောက်တုံးများကြားတွင် ညှပ်ထားကာ ဓားဆက်သွေးရန် ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။
နေ့လယ်ခင်း နေရောင်ခြည်က ပိုမို ပြင်းထန်လာသော်လည်း ချင်လင်းတောင်တန်း အပေါ်တွင်မူ ဇကာတစ်ခုကို ဖြတ်သန်းလာရသကဲ့သို့ မှေးမှိန်ကာ အေးစက်နေပုံရသည်။
နေမင်းကြီး အနောက်ဘက်သို့ အနည်းငယ် ယိမ်းသွားချိန်တွင်တော့ ကျားဘုရင်၏ ဓားသွေးခြင်းအလုပ် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။
ဦးခေါင်းခွံ ရာကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချောင်းရေကလည်း ယခုအခါ သွေးရောင် လွှမ်းနေပြီ ဖြစ်သည်။
ကောင်းကင်မှ တုန်ခါသံ သဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။
တောင်ဘက် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းတွင် အမည်းစက်လေး တစ်စက် ပေါ်လာပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ပိုမို ထင်ရှားလာသည်။
ထိုအရာက တက်လှမ်းသူတစ်ဦး၏ မိုးပျံယာဉ်ပင်။
၎င်း၏ ဖြတ်သန်းသွားသော အသံက ကောင်းကင်ယံတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်နှင့်အမျှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များက တောင်တောများ တစ်လျှောက် တိုက်ခတ်သွားပြီး အမြင့်ဆုံးသို့ ဖြည်းဖြည်းမှန်မှန် တက်လှမ်းသွားခဲ့သည်။
“လူတွေက သားသတ်သမား၊ ငါက အသား ဖြစ်ခဲ့တယ်...”
ကျားဘုရင်က သူ၏ ဓားကြီးကို ကောင်းကင်သို့ မြှောက်လိုက်သည်။ နေရောင်ခြည်အောက်တွင် ၎င်း၏ ဓားသွားက အနီရောင်သဲ့သဲ့ ပြောင်းသွား၏။
“ဒီနေ့တော့ ငါက သားသတ်သမားပဲ။ တက်လှမ်းသူတွေ... အကုန်လုံး သေရမယ်။”
...