ကျားမိစ္ဆာ၏ လက်ပါးစေ

မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်၏ အရှေ့ဘက်တွင်။

“အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ။ အဲဒီမိုးပျံယာဉ်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီလား။”

သွေးပယင်းတောင်သခင်သည် ဝင်ပေါက်တွင် တင်ပလ္လင်ခွေထိုင်နေပြီး သူ၏ဒူးပေါ်တွင် ဓားမကြီးတစ်လက်ကို တင်ထားသည်။ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် မြေကြီးထဲသို့ စိုက်သွင်းထားသော အသစ်ရွေးထားသည့် လှံတံများ ရှိနေသည်။ လှံတံတစ်ခုစီတိုင်းတွင် ငိုကြွေးနေသော အငြိုးဝိညာဉ်များ ရစ်ပတ်နေပြီး အနက်ရောင် စွမ်းအင်များ ဝဲလှည့်နေသည်။ ဤအရာများသည် လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်က ပျံသန်းနိုင်သော ယာဉ်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်ခဲ့သည့် အမျိုးအစားများပင်။

ထိုလှံတံ ၁၇ချောင်း ကျန်ရှိနေသေးသည်။

“သခင်ကြီးကို သတင်းပို့ပါတယ်။ မိုးပျံယာဉ်ကို ပစ်ချလိုက်ပါပြီ။ သခင်ကြီး ပစ်လိုက်တဲ့ လှံတံက အခရာကျခဲ့ပါတယ်။”

ကျားမိစ္ဆာတစ်ကောင်က ကျားဘုရင် အရှေ့တွင် ဒူးထောက်ကာ ရိုသေလေးစားစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတွေက အကာအကွယ်အဖြစ်နဲ့ လှံတံတွေ ပစ်မပေးခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါလည်း ဒီလောက် လွယ်လွယ်ကူကူ အောင်မြင်နိုင်ခဲ့မှာ မဟုတ်ဘူး။”

သွေးပယင်းတောင်သခင်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တင်းမာနေသော အမူအရာက အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။ သူက ထပ်မေးလိုက်သည်။ “ပြီးတော့ အဲဒီ ညီအစ်ကိုတွေကရော။”

“သူတို့အားလုံး သေသွားကြပါပြီ။”

ဤရလဒ်ကို ကြိုတင်၍ မျှော်လင့်ထားပြီးသား ဖြစ်သော်လည်း ကျားဘုရင်က အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းနေပုံရသည်။ သူက ခဏတာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး လက်ကို ဝှေ့ရမ်းလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီ၊ မိုးပျံယာဉ် ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ ငါတို့အတွက် အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီ။ မင်းကို စောင့်ကြည့်ခိုင်းထားတဲ့ကိစ္စ ဘယ်လိုအခြေအနေ ရှိလဲ။”

“ဟုတ်ကဲ့ပါ။” ကျားမိစ္ဆာက မှိန်ဖျော့သော အလင်းရောင်နှင့် အရိပ်များ အထဲတွင် လှုပ်ရှားစီးဆင်းနေသည်ကို မြင်နိုင်သော ဘဲဥပုံ အနီရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

သူက ထိုကျောက်တုံးကို ကျားဘုရင်ထံသို့ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဆက်သလိုက်ပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ “တက်လှမ်းသူတွေထဲမှာ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ လေးစားမှုကို ခံရတဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်က တစ်ယောက်ရှိတယ်။ ရွှေရောင် အနှစ်သာရအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကတောင် သူ့ကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံကြတယ်။ ပြီးတော့ သူ့ကို အမြဲတမ်း ကာကွယ်ပေးနေတဲ့ ယန်ဝိညာဉ် ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်လည်း ရှိသေးတယ်။ ဒီလူက သူတို့အဖွဲ့ထဲက အဓိကကျတဲ့လူလို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်။”

သွေးပယင်းတောင်သခင်က ပုံရိပ်ကျောက်တုံးထဲ မိစ္ဆာချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ကျားမိစ္ဆာ ဖော်ပြခဲ့သောသူကို လျင်မြန်စွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ သူက ထိုလူကို မှတ်မိနေခြင်းပင်။

ထိုသူသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုမှ ဖြစ်ပြီး သူ တစ်ချိန်က ထောက်လှမ်းကြည့်ရှုခဲ့ဖူးသူ ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုအကြောင်း တွေးမိလိုက်သည်နှင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်နေသော မှတ်ဉာဏ်များ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

သူက သံချေးတက်နေသော သံလှောင်အိမ် တစ်ခုထဲတွင် ကြောက်ရွံ့စွာ ပုန်းကွယ်နေခဲ့ရသည်ကို မှတ်မိသည်။ လှောင်အိမ်၏ အပြင်ဘက်တွင် ပျံသန်းနိုင်သော ငါးပုံစံ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိစ္ဆာနှိပ်ကွပ်ရေးဌာနမှ ဓားကိုင်အစောင့်တစ်ဦးက ကောက်ကျစ်သော အပြုံးဖြင့် သူ့ထံ ပုပ်သိုးနေသော အသားတစ်တုံးကို ပစ်ကျွေးခဲ့သည်။

အနီးနားရှိ စားပွဲတစ်ခုပေါ်တွင် သူ၏ သားအချို့က အရေခွံခွာခံရပြီး ကလီစာများ ထုတ်ယူခံထားရကာ သူတို့၏ အသားများကို ကင်သည့်စင်ပေါ်တွင် တင်ထားသည်။

သူ့ရှေ့သို့ ပစ်ချခံလိုက်ရသော ပုပ်သိုးနေသည့် အသားတုံးမှာ ထိုအစောင့်များ စားသောက်ပြီး ကျန်ရစ်နေသော သူ၏ဇနီးထံမှ ဖြစ်သည်။

သူက မရေမတွက်နိုင်သော ဘဝသံသရာများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသကဲ့သို့ ထိုကဲ့သို့သော မှတ်ဉာဏ်များစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် မည်သို့ဆိုစေ အဆုံးသတ်က အမြဲတမ်း တူညီနေခဲ့သည်။

သူက ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို အစစ်အမှန်ဟု ယုံကြည်သော်လည်း အကြောင်း တစ်ခုခုကြောင့် မိစ္ဆာနှိမ်ကွပ်ရေးဌာနက မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မပြောင်းတော့ပေ။

၎င်းက အရေးမကြီးပေ။ နာမည် အလွန်ဆင်တူနေရာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းသူဗျူရိုသည်လည်း ကွာခြားမည် မဟုတ်ပေ။

ပိုမိုသန်မာလာစေရန် သူက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး၊ ပထမဦးစွာ သူ၏ဇနီးနှင့် အငယ်ဆုံးသားကို ချင်လင်းတောင်တန်းနှင့် ဝေးရာသို့ ပို့လွှတ်ခဲ့ကာ မိစ္ဆာချိပ်ပိတ် မျှော်စင်ကို စောင့်ကြပ်ရန် သူနှင့် သူ၏ သားကြီး အနည်းငယ်ကိုသာ ချန်ရစ်ခဲ့သည်။ ထိုမှတ်ဉာဏ်များအားလုံးသာ အမှန်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤဘဝတွင် သူက ကံကြမ္မာ၏ အနှောင်အဖွဲ့များမှ နောက်ဆုံးတွင် လွတ်မြောက်နိုင်မနိုင် စောင့်ကြည့်ရမည် ဖြစ်သည်။

“သူခိုးကို ဖမ်းချင်ရင် ခေါင်းဆောင်ကို အရင်ဖမ်း” ဆိုသည်မှာ လူသားတို့၏ စကားပုံ တစ်ခု ဖြစ်သည်။

မိစ္ဆာများသည်လည်း ၎င်းကို အသုံးပြုနိုင်၏။

သူက ထိုတက်လှမ်းသူ အားလုံး၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်နိုင်သော်လည်း အဓိကကျသော သူကို ဖမ်းဆီး သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက သူ ရှုံးနိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“အဲဒီလူက တက်လှမ်းသူတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံး မဟုတ်ဘူး။ အဆက်အသွယ် အများဆုံး ဒါမှမဟုတ် ပါရမီအပါဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”

သွေးပယင်းတောင်သခင်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းလိုက်ရာ အထဲတွင် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သော အရောင်တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ကျားမိစ္ဆာကို ပြောလိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတွေကို အဆင်သင့်ပြင်ထားဖို့ ပြောလိုက်။ အဲဒီလူကို ဖမ်းဆွဲမယ်။ ငါတို့ မသေခင်မှာ ဗိုက်ပြည့်အောင် တစ်ဝိုင်းလောက် စားသောက်ကြတာပေါ့။”

...

“စီနီယာ၊ စိတ်ချပါ။ ဒီတစ်ခါတော့ ဘာမှ လွဲချော်မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အစီအစဉ်က သေချာစေ့စပ်ပြီး ကာကွယ်ရေးကလည်း လုံခြုံမှု အပြည့်ပါပဲ။”

ချန်ဟွိုက်အန်က ဘယ်ညာသို့ ကြည့်လိုက်ပြီး ဝမ်ရှိုယီကို နှုတ်ခမ်းတွန့်ကာ ကြည့်လိုက်သည်။ “မင်း သေချာရဲ့လား။”

ဝမ်ရှိုယီ၏ အစီအစဉ်က သေသေချာချာ စဉ်းစားထားသော ရှုပ်ထွေးသည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတွင် ရွှေရောင်အနှစ်သာရအဆင့်ရှိ တက်လှမ်းသူ အများအပြားကို သူ့ပတ်လည်တွင် သက်တော်စောင့်များအဖြစ် ဝန်းရံထားခြင်းသာ ဖြစ်နေသည်။

အကာအကွယ်က ခိုင်မာကြောင်း သူ ဝန်ခံရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော်... ၎င်းက သူ့ကို ပစ်မှတ်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်မသွားစေဘူးလား။

စစ်တပ်အလယ်တွင် စစ်ရထားစီးနေသော ဧကရာဇ်တစ်ပါးလိုပင်။

မည်သည့် ရုပ်ဖျက်မှုမျှ မရှိဘဲနှင့် သူက ရန်သူ၏ အဓိက ပစ်မှတ် ဖြစ်မသွားနိုင်ဘူးလား။

ဒီဝမ်ရှိုယီက... ငါ့ကို ငါးစာအဖြစ် အသုံးပြုနေတာများလား။

သို့သော် ဝမ်ရှိုယီ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ ထုံအအ အမူအရာကို ကြည့်ရသည်မှာ ထိုသို့ မဖြစ်နိုင်ဟု ထင်ရသည်။

အကယ်၍ ထိုကောင်လေးတွင် ထိုမျှလောက် ကောက်ကျစ်သော ဉာဏ်ရှိပါက သူ၏ အနားတွင် ယခုအချိန်အထိ အသက်ရှင်လျက် ရှိနေမည် မဟုတ်ပေ။

“ငါ စိုးရိမ်လွန်နေတာ နေမှာပါ။” ချန်ဟွိုက်အန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ထို့ပြင် ထိုအရာက သူ့ကို အနှောင့်အယှက်ပေးနေသည့် တစ်ခုတည်းသော အရာ မဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် လူများ ရှိနေသဖြင့် သူ့အတွက် ကိုယ်ပိုင် နေရာလွတ် လုံးဝ မရှိတော့ပေ။ လီချင်းရန်၏ နူးညံ့သော လက်ကလေးကို ကိုင်ထားရသည့် ခံစားချက်ကိုပင် သူ အပြည့်အဝ မခံစားနိုင်တော့။ အကယ်၍ သူသာ တပည့်ဖြစ်သူ၏ နူးညံ့သော လက်ချောင်းလေးများကို အရသာခံနိုင်ရန် ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ နိုင်ခဲ့လျှင် သူ ပိုပြီး ပျော်ရွှင်ရပေလိမ့်မည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လီချင်းရန်က ခေါင်းကို ငုံ့ထားကာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။

လီချင်းရန်၏ မျက်နှာက နားရွက်ဖျားများအထိ နီရဲနေသော်လည်း ဆရာဖြစ်သူ၏ ဆုပ်ကိုင်ထားမှုမှ လက်ကို ရုန်းထွက်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

အကြောင်းရင်းကို လီချင်းရန် သေချာ မသိသော်လည်း ယန်ဝိညာဉ် အခြေအနေတွင် ရှိနေပါလျက်နှင့် ဆရာဖြစ်သူ၏ လက်ကို ရုတ်တရက် ထိတွေ့နိုင်ခဲ့သည်။

ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ လီချင်းရန်သည် ရွှေရောင်အနှစ်သာရ အလယ်အလတ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းတွင် အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း ညီညာသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နေရင်း ခလုတ်တိုက်မိခဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဆရာသာ လျင်မြန်စွာ မတုံ့ပြန်ခဲ့ပါက လီချင်းရန်သည် ခွေးတစ်ကောင်လို မျက်နှာနှင့်မြေကြီး မိတ်ဆက်သွားပေလိမ့်မည်။

ထို့နောက် သဘာဝကျကျပင် ဆရာဖြစ်သူက ထပ်လဲကျမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး မလွှတ်ပေးတော့ပေ။

သေချာသည်မှာ လီချင်းရန်၏ အမြင်အရလည်း သူ့ကို လွှတ်မပေးစေချင်ပေ။

“လုံးဝကို သေချာပါတယ်။” ဝမ်ရှိုယီက သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်ကာ ယုံကြည်မှုရှိစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “စောင့်သာကြည့်ပါ စီနီယာ။ ဒီလောက် တင်းကျပ်တဲ့ အခင်းအကျင်းနဲ့ လုံခြုံတဲ့ ကာကွယ်ရေးနဲ့မှ တစ်ခုခု ထပ်လွဲချော်သွားသေးရင် ကျွန်တော် ချီးသုံးပေါင်ကို အစိမ်းစားပြမယ်။”

ချန်ဟွိုက်အန် - "......"

မှန်ပေသည်။ ဤကဲ့သို့ အကာအကွယ်ဖြင့် ဘာမှ လွဲချော်နိုင်စရာ အကြောင်း မရှိပေ။

သို့သော် ၎င်းက သူ့အတွက်သာ အကျုံးဝင်သည်။ ထို အခြေခံအုတ်မြစ်နှင့် ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် တက်လှမ်းသူများအတွက်ကတော့ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်သည်။

သူတို့အားလုံးက အမြောက်စာတွေ ဖြစ်နေခြင်းသာ။

သူနှင့် ထူးခြားသော ပါရမီနှင့် ခွန်အားရှိသည့် အခြားလူအနည်းငယ်သာ ဗဟိုတွင် အကာအကွယ် ပေးခံထားရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သာလျှင် အစစ်အမှန် လူများ ဖြစ်ကြသည် ဆိုသည့် သဘောပင်။

သူ၏ လည်ချောင်းထဲတွင် ညည်းညူမှုများ တစ်ဆို့နေပြီး မည်ကဲ့သို့ ဖွင့်ဟရမည်ကို မသိခဲ့ပေ။

ချန်ဟွိုက်အန်က ထိုတက်လှမ်းသူများအတွက် စိတ်မကောင်း ဖြစ်မိရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးက တက်လှမ်းနိုင်ရန်အတွက် မည်ကဲ့သို့ လုယက်ခဲ့ကြပြီး မထိုက်တန်သော ဂုဏ်ကျက်သရေများတွင် မည်သို့ ပျော်မွေ့နေခဲ့ကြသည်ကို သူ ပြန်အမှတ်ရလိုက်သောအခါ ရုတ်တရက် ထိုမျှလောက် စိတ်မကောင်း မဖြစ်တော့ပေ။

ကိုယ်စိုက်ပျိုးသည့်အတိုင်း ကိုယ်ရိတ်သိမ်းရမည်သာ ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့အားလုံးက သူတို့ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ရှိုယီ ခန့်မှန်းထားသည့်အတိုင်းပင် လမ်းတစ်လျှောက်တွင် မိစ္ဆာများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။ မိစ္ဆာများက လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လာသော်လည်း ထိပ်တန်း တက်လှမ်းသူများကို တစ်ကြိမ်ပင် မယှဉ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။

ဝမ်ရှိုယီ စီစဉ်ထားသော အခင်းအကျင်းက ရှေးဟောင်း စစ်ရေး အခင်းအကျင်းများကို တိတ်တဆိတ် ထင်ဟပ်နေသည်။ အပေါ်ယံတွင် ရိုးရှင်းသော်လည်း အတွင်း၌ ပိုမိုနက်နဲသော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်မှုများ ပါဝင်နေ၏။ အားအနည်းဆုံး တက်လှမ်းသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော အပြင်ဘက်ဆုံး စက်ဝိုင်းပင်လျှင် သူတို့ကိုယ် သူတို့ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။

မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ဆီသို့ ဤအတိုင်း တိုက်ရိုက် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဟု သူ ထင်ခဲ့သည်။

သူတစ်ယောက်တည်းသာ မဟုတ်ပေ။ ချန်ဟွိုက်အန်၊ လီချင်းရန်နှင့် အခြား တက်လှမ်းသူများ အားလုံးကလည်း ထိုသို့ပင် ထင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် မမျှော်လင့်ထားသည်များ ဖြစ်လာခြင်းက အံ့သြစရာတော့ မဟုတ်ပေ။

အဖွဲ့က ပထမဆုံး တောင်ကုန်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အဝေးမှ မြင့်မားလှသော မိစ္ဆာချိပ်ပိတ်မျှော်စင်ကြီးကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရချိန်တွင်…

ပြင်းထန်သော အနက်ရောင် လေဆင်နှာမောင်းတစ်ခုက သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်မှ ဖြတ်သန်း တိုက်ခတ်သွားခဲ့သည်။

အတွင်းစက်ဝိုင်းရှိ တက်လှမ်းသူများက အခြေအနေ ပိုကောင်းသော်လည်း အပြင်ဘက် စက်ဝိုင်းရှိ သူများမှာမူ ချက်ချင်းပင် ဖရိုဖရဲ လွင့်စင်သွားကြသည်။

သူတို့ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားချိန်တွင်…

တောင်တန်းများတစ်လျှောက် မြင်ရသမျှမှာ ပြင်းထန်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သရဲတစ္ဆေ အုပ်စုကြီးပင် ဖြစ်သည်။

“ကျားမိစ္ဆာရဲ့ လက်ပါးစေတွေပဲ။”

ဝမ်ရှိုယီသည် လေအေးတစ်ချက်ကို ရှူသွင်းလိုက်သည်။

တောင်သခင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် ခက်ခဲမည်ကို သူ သိထားခဲ့သည်။

မိစ္ဆာအမြုတေအဆင့် မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်က လွယ်ကူလိမ့်မည် မဟုတ်ကြောင်းကိုပင် သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရန်သူက ဤမျှလောက် များပြားလှသော သရဲတစ္ဆေ လက်ပါးစေများကို ထိန်းချုပ်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

...