အခန်း (၂၀၅-၂၀၆)

အခန်း။ ၂၀၅

ကျန်းဟန်၏ ကျင့်စဉ်မှာ တစ္ဆေဝိညာဉ်သူငယ်တော်ကျမ်းဟု ခေါ်တွင်သည်။

ဤကျမ်းစာတွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ ပြည့်စုံသော ကျင့်ကြံမှုနည်းနာများ ပါဝင်ပြီး ကျင့်ကြံသူအား မိစ္ဆာမြေရိုင်းများတွင် အားသာချက်အချို့ ရရှိစေကာ မိစ္ဆာစွမ်းအင်သုံး ရတနာများနှင့် မှော်အတတ်များကို အသုံးပြုရာတွင်လည်း စွမ်းအားပိုမို တိုးတက်စေသည်။ ကျမ်းစာ၏ အဆုံးသတ်ပန်းတိုင်မှာ နတ်ဘုရားသူငယ်တော်ဟု ခေါ်ဆိုသော ဖြစ်တည်မှုတစ်ခုကို ဖန်တီးရန်ပင်။

လူသားတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားကို ငှားရမ်း၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ကြရသည်။ ဝိညာဉ်သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ကာ ထိုမှတစ်ဆင့် လောကသားအိမ်အတွင်းသို့ လွတ်လပ်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဒုတိယမြောက် အသက်ဇီဝကို ပျိုးထောင်ကြခြင်းပင်။ အသစ်မွေးဖွားလာသော ဖြစ်တည်မှုမှာ သာမန်ကလေးငယ်များနှင့် မတူဘဲ နတ်ဘုရားအလား စွမ်းအားရှိသဖြင့် နတ်ဘုရားသူငယ်တော်ဟု ခေါ်ဆိုခြင်းပင်။

ထို့ကြောင့် စုန်ယန်သည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အထက်တွင် နတ်ဘုရားသူငယ်တော်

အဆင့်ရှိကြောင်းကို သဘာဝကျကျပင် နားလည်သွားခဲ့သည်။ တစ္ဆေဝိညာဉ်သူငယ်တော်

ကျမ်းတွင် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အစောပိုင်း၊ အလယ်ပိုင်းနှင့် နောက်ဆုံးအဆင့်ဟူသော အဆင့်သုံးဆင့်အကြောင်းကိုလည်း အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည်။ ၎င်းမှာ အတွေးစ သုံးမျိုးကို ကျင့်ကြံခြင်းပင်။

ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်၏ အတွေးမှာ သတ်ဖြတ်လိုသော အတွေးပင်။ ထိုအတွေးစ ပေါ်ပေါက်လာပါက ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုပ်ယူလျက် ခရမ်းရောင်နန်းတော် နောက်ဆုံးအဆင့်နှင့် ညီမျှသော တိုက်ကွက်တစ်ခုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ဖန်တီးတိုက်ခိုက်ကာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် အတွေးစကို အသုံးပြု၍ မှော်အတတ်များ ဖန်တီးခြင်းမှာ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှု အလွန်များပြားလှသည်။ ဝိညာဉ်အကြောဗဟိုချက်ထက်တွင် ထိုင်ကာ စွမ်းအင်များကို အဆက်မပြတ် ဖြည့်တင်းနေနိုင်မှသာလျှင် ဖြစ်နိုင်ပြီး သာမန်အခြေအနေတွင်မူ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှုမှာ အလွန်ပင် လျင်မြန်သည်။

အလယ်ပိုင်းအဆင့်၏ အတွေးမှာ ကာကွယ်လိုသော အတွေးဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးအဆင့်မှာမူ မိမိကိုယ်တိုင်၏ အတွေးပင်။

အမည်နှင့်အညီပင် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်သည် အတွေးစများကို တိုက်ခိုက်

ရန်အတွက်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး ကာကွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် ပိုမိုပါးနပ်သော လှုပ်ရှားမှုများကိုမူ မလုပ်ဆောင်နိုင်သေးပေ။ ထို့ပြင် ပေါ်လာလိုက်၊ ပျောက်သွားလိုက်နှင့်သာ ဖြစ်သဖြင့် ကြာရှည် တောင့်မခံနိုင်ပေ။ ဤအချက်မှာ စုန်ယန် သိရှိထားသော ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အစွမ်းနှင့် လုံးဝ တူညီခြင်းမရှိသေးပေ။

သူသည် အမျိုးသမီးလင်းထံမှ ကြားသိခဲ့ဖူးသည်မှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူများသည် လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုကို ကိုယ်နှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားနိုင်သည်ဟု ဖြစ်သည်။ ကျန်းဟန်၏ ကြွင်းကျန်ရစ်သော အတွေးစများကို စုပ်ယူပြီးနောက်တွင်မူ မိစ္ဆာမြေအတွင်း၌ လျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခု ရှိနေကြောင်းနှင့် ထိုနေရာတွင် တစ္ဆေကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိနေကြောင်း သူ သိရှိခဲ့ရသည်။ သို့သော် စုန်ယန်အနေဖြင့် ၎င်းကို သယ်ဆောင်သွား၍ မရနိုင်ပေ။ ဤသည်မှာ ကျန်းဟန်သည်လည်း ထိုလျှို့ဝှက်နယ်မြေကို သိရှိရုံနှင့် အသုံးပြုရုံသာ တတ်နိုင်ပြီး သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သွားနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ခြင်းကို ပြသနေသည်။

ဤနေရာတွင် စူးစမ်းရှာဖွေရန် အချက်များစွာ ကျန်ရှိနေသေးသည်မှာ သေချာသည်။

အထူးသဖြင့် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အတွေးစတစ်ခုသည် နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ မပျောက်ကွယ်ဘဲ တည်ရှိနိုင်သည်ဟူသော အချက်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းနေသည်။ ထိုစွမ်းအားမှာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ စွမ်းအားနှင့် မတူဘဲ အနည်းဆုံးတော့ ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်တွင် ရရှိနိုင်သော အစွမ်းမျိုး မဟုတ်ချေ။

အတွေးစတစ်ခုကိုတောင် ပေါ်လိုက်ပျောက်လိုက်နဲ့ မမြဲအောင် ဖြစ်နေပြီးတော့... ဘယ်လိုလုပ် နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ တည်တံ့တဲ့ မသေမျိုးအဆင့်ကို ရောက်နိုင်မှာလဲ။

စုန်ယန်၏ အယူအဆအရ အမျိုးသမီးလင်း ရရှိခဲ့သော ပိုးကောင်အတွေးစမှာ အနည်းဆုံးတော့ နတ်ဘုရားသူငယ်တော်အဆင့်၏ စွမ်းအားမျိုး ဖြစ်သင့်သည်။

သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော် အစောပိုင်းအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ရှေ့ဆက်မရဘဲ တစ်ဆို့နေခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူ လိုအပ်နေသည်မှာ ဆေးလုံးများ မဟုတ်ဘဲ လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုပင်။

သတ်ဖြတ်လိုသော အတွေးမှာ ပေါများလှသဖြင့် အစောပိုင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လွယ်ကူခဲ့သော်လည်း သူ၏ဘဝတွင် ကာကွယ်လိုသော အတွေးမှာမူ အလွန်ပင် ရှားပါးနေခဲ့သည်။

ဤအတွေးမျိုးမှာ တစ်ဦးတည်း အထီးကျန်စွာ ကျင့်ကြံနေရုံဖြင့် ရရှိနိုင်သောအရာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခုကို လိုအပ်နေသည်။ ထိုလှုံ့ဆော်မှုကို ရရှိရန်အတွက် လူ့လောကထဲသို့ လှည့်လည်သွားလာရင်း၊ ပြင်ပလောကတွင် စွန့်စားခန်းများ ဖွင့်ကာ ကံတရား၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့်သာ ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

အခြားသူများမှာမူ ထိုလှုံ့ဆော်မှုကို ရရှိရန်အတွက် အရင်းအမြစ်များနှင့် အချိန်များစွာ ပေးဆပ်ရသလို အောင်မြင်မှုရရန် ဝိညာဉ်အကြောဗဟိုချက်ထံသို့ ပြန်လာရစမြဲ ဖြစ်သည်။ စုန်ယန်မှာမူ ဝိညာဉ်အကြောဗဟိုချက်သို့ ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအဆင့်ကို ချက်ချင်း ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း လက်ရှိ အခြေအနေများအရ သူ ထိုသို့ ပြုလုပ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

မိစ္ဆာမြေ၏ ဗဟိုချက်၌ အတူတူ သေဆုံးသွားကြသည်ဟူသော မြင်ကွင်းမှာ စုန်ယန် ကိုယ်တိုင် သေချာစွာ စီစဉ်ခဲ့သော ပြဇာတ်တစ်ခုပင်။

ထိုနေ့က တိုက်ပွဲတွင် သူသည် ရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ရင်းနှီးပေးဆပ်ခဲ့ရသော်လည်း အလဲအလှယ်အနေဖြင့် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ ခြေချနိုင်ခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က သူသည် အစွန်းကုန် မျှော်လင့်ချက်မဲ့နေသော အခြေအနေမျိုးတွင် မိစ္ဆာအိုကြီး ကျန်းဟန်ကို ဒုက္ခပင်လယ်ကြီးအတွင်းသို့ ဆွဲခေါ်သွားခဲ့ရုံသာမက သူ၏ စိတ်အာရုံဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်ပုံရိပ်များအားလုံးကိုပါ တစ်ပါတည်း ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ခြင်းပင်။

ထိုအထဲတွင် မြေခွေးအဘွား၊ အဘွားအိုနီနှင့် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲချုပ်ပင် ပါဝင်ခဲ့သည်။ ထိုသူတို့မှာ ယခုအချိန်တွင် ဒုက္ခပင်လယ်အတွင်းသို့ နစ်မြုပ်သွားခဲ့ကြပြီဖြစ်ရာ စွဲလမ်းမှုများအားလုံး ကင်းစင်လျက် သံသရာစက်ဝန်းအတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်သွားကြပြီ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထွက်ပေါက်တံခါးတွင် ပိတ်ဆို့ထားခဲ့သော ရေခဲငရဲလက်ပတ်မှ တစ္ဆေပုံရိပ်များမှာမူ ဒုက္ခပင်လယ်မှ တိုက်ခတ်လာသော လေညင်း၏ ဒဏ်ကို မခံနိုင်ဘဲ လက်ပတ်နှင့်အတူ ပေါက်ကွဲကာ လုံးဝ ဥဿုံ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် ထိုဘေးဆိုးကြီးကပင် သွေးကမ်းပါးယံတို့တစ်သိုက်အတွက်မူ ကံကောင်းခြင်းကို သယ်ဆောင်လာခဲ့ပြီး ပင်မလက်ပတ်ကြီး ပျက်စီးသွားမှုကြောင့် သူတို့၏ အကျဉ်းထောင်လက်ပတ်များမှာ အနှောင်အဖွဲ့ကင်းကာ လွတ်လပ်မှု ရရှိသွားခဲ့ခြင်းပင်။

အတွေးပေါင်းများစွာမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် စုန်ယန်မှာ ရုတ်တရက် ဝုန်းခနဲ ထထိုင်လိုက်သည်။ သူသည် ခြေဗလာဖြင့် ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်လျက် အနီးနားရှိ ကမ်းခြေသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဦးတည်သွားတော့သည်။ ကျောက်ဆောင်ကြီးအချို့ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီးနောက် ပုန်းအောင်းနေသော ဂဏန်းများနှင့် ပုစွန်များကို ဖမ်းယူကာ ကြည်လင်သော ပင်လယ်ရေဖြင့် ဆေးကြောလျက် ပင်လယ်စာအချို့ကို စားသုံးရန် ပြင်ဆင်တော့သည်။

ယခုအခါ သူသည် စက္ကူပျော့ဖတ်များ ပုံဖော်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းနေရခြင်းပင်။ စက္ကူအိမ်ကြီး ပြီးစီးသွားသည်နှင့် သူသည် ပင်လယ်နက်ပိုင်းသို့ သွားရောက်စူးစမ်းတော့မည်။ ခိုင်မာသော အခြေစိုက်စခန်းတစ်ခုကို ရှာတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စက္ကူအိမ်ကို ချထားပြီး ကျန်းဟန် သွေးအလောင်းကိုလည်း ထိုနေရာသို့ သယ်ဆောင်ကာ အတူတူ နေထိုင်သွားမည် ဖြစ်သည်။

သာမန် သွေးအလောင်းတစ်ခု ပြုလုပ်ရန်ပင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်တတ်ရာ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်၏ အလောင်းမှာမူ ထိုထက်မက ပိုမိုကြာမြင့်နိုင်သည်။

သူ့အတွက်မူ သမုဒ္ဒရာကြီးမှာ သူစိမ်းပြင်တစ်ရပ်ဖြစ်သလို လူသားတို့အတွက်လည်း တားမြစ်

နယ်မြေတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

ယခင်က ဓားဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲလျိုပင်လျှင် ကမ်းနီးပင်လယ်ရှိ ငါးမန်းများကိုသာ ဖမ်းရဲခဲ့ကာ စုန်ယန်အနေဖြင့်လည်း ပေါ့ဆ၍ မဖြစ်ပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် တစ်ခါတစ်ရံ မင်းရွေးချယ်လိုက်သော ထွက်ပြေးပုန်းအောင်းရာ နေရာသည် အခြားသူများ အလူးအလဲ စွန့်ခွာလိုနေသော နေရာမျိုး ဖြစ်နေတတ်သောကြောင့်ပင်။

...

နောက်တစ်နှစ်၏ ဆောင်းကုန်ချိန်။

ကောင်းကင်ယံမှသည် နှင်းများ သည်းထန်စွာ ကျဆင်းနေသဖြင့် တောင်တန်းကြီးများမှာ ဖြူဖွေးနေပြီး စမ်းချောင်းလေးများမှာလည်း ခဲနေတော့သည်။ သို့သော် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာမူ လှိုင်းတံပိုးများ ထန်နေဆဲဖြစ်ပြီး ရေစီးကြောင်းများမှာ အဝေးတစ်နေရာမှသည် အမည်မသိ နယ်မြေများဆီသို့ စီးဆင်းသွားနေကြသည်။

ရှဲခနဲ…

ရေမျက်နှာပြင်ထက်သို့ ခေါင်းတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ စုန်ယန်မှာ ရေထဲမှ ရုန်းထွက်လာပြီး ကမ်းခြေတွင် ပြန်လည် အနားယူလိုက်သည်။ ဤတစ်နှစ်တာမှာ သူ၏ ဘဝတွင် အထီးကျန်ဆုံးသော နှစ်တစ်နှစ်ပင်။

သူသည် အချိန်အားလုံးကို တစ်ဦးတည်း ကုန်ဆုံးခဲ့ရသလို ပင်လယ်အတွင်း စူးစမ်းရှာဖွေရာတွင်လည်း တစ်ယောက်တည်းပင်။

ခြောက်လတာ စူးစမ်းရှာဖွေမှုများအပြီးတွင် သူသည် ဤပင်လယ်ပြင်ကြီးနှင့် ပတ်သက်၍ အတွေ့အကြုံအချို့ ရရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ပင်လယ်ထဲတွင် ပင်လယ်မိစ္ဆာများရှိနေကြသည်။ ဤနေရာတွင် ပင်လယ်မိစ္ဆာဟု ဆိုရာ၌ သာမန် ပင်လယ်သားရဲများကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာသတ္တဝါများကို ဆိုလိုခြင်းပင်။

တစ္ဆေငါးမန်းကဲ့သို့သော သတ္တဝါများကိုမူ ပင်လယ်သားရဲများဟုသာ ခေါ်ဆိုသင့်သည်။ အမြီးများစွာပါသော မြေခွေး၊ အလောင်းစားဝံပုလွေနှင့် ချန်းဝမ်ကျားသစ်တို့မှာမူ စစ်မှန်သော မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များ ဖြစ်ကြသည်။

ဆောင်းဦးရာသီ၏ တစ်နေ့တွင် ကမ်းနီးပင်လယ် စူးစမ်းမှုကို အဆုံးသတ်ပြီးနောက် သူသည် တိုက်ကြီးများ၏ အနားသတ်ရှိ ရေအောက်ချောက်ကြီးတစ်ခုအတွင်းသို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်သွားခဲ့သည်။ ရေအောက် ကုန်းလျှောအတိုင်း ဆင်းသွားရင်း ယပ်တောင်ပုံစံရှိသော ဧရာမ ကုန်းစောင်းကြီးကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင်မူ အဆုံးမရှိသော ပင်လယ်နက်ပိုင်းအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့တော့သည်။

အခန်း။ ၂၀၆

အစပိုင်းတွင် သူသည် အလွန်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်လယ်ရေအောက်တွင်လည်း တောင်တန်းများစွာ ရှိနေပြီး ထိုတောင်တန်းများ၌ ဂူများစွာ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။ ထိုဂူများသည် တစ်ဦးတည်း တိတ်တဆိတ် ကျင့်ကြံရန်အတွက် အလွန်ပင် သင့်တော်သည်။

သူသည် ရှေ့သို့ ထပ်မံစူးစမ်းလေလေ ပို၍ ဝမ်းသာမိလေလေပင်။ ကမ္ဘာ့မြေလွှာနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သွားပုံရသဖြင့် ပင်လယ်ရေအောက်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ ကုန်းမြေပေါ်ထက်ပင် ပိုမိုပေါများ ကြွယ်ဝနေသည်။

သူသည် ပင်လယ်နက်ပိုင်း၏ အစွန်းနားသို့ ရောက်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း မြူခိုးပင်လယ်ထက် မနိမ့်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ခံစားနေရပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာများသို့ သွားမည်ဆိုပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းဆမှာ မည်မျှအထိ ကြီးမားလိမ့်မည်ကို စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။

သို့သော် သူသည် ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာ၌ အခြေချနေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် မိစ္ဆာသားရဲဒီရေကို မြင်တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

ပင်လယ်ရေအောက်မှာရှိတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲဒီရေလား။

သာမန် ပင်လယ်သားရဲပေါင်းများစွာကို သယ်ဆောင်လာသော ထိုဧရာမ မိစ္ဆာဒီရေကြီးမှာ ကောင်းကင်နှင့် ထိစပ်နေသော လေဆင်နှာမောင်းကြီးများအလား တစ်နေရာသို့ ဦးတည်သွားနေကြသည်။ ထိုစဉ်မှာပင် သူသည် သီချင်းဆိုသံသဲ့သဲ့ကို ကြားလိုက်ရ၏။

ထိုသီချင်းသံမှာ အလွန်ပင် လှပဆန်းကြယ်ပြီး နားထောင်သူကို မူးယစ်မိန်းမောစေသည့် ဆွဲဆောင်မှုမျိုး ရှိသည်။ အကယ်၍ သူသည် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်သို့ မရောက်ရှိခဲ့ပါက ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိစ္ဆာသံစဉ်၏ ညှို့ယူမှုကို ခံရပြီး ပါသွားလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကံကောင်းခြင်း စိတ်ကူးယဉ်အိပ်မက်များမှာ ပျက်ပြားသွားသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် သိပ်သည်းလှသော နေရာတွင် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာကြီးများ သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာစမြဲပင်။ ဤမျှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါများလှသော ပင်လယ်ပြင်ကြီးထဲ၌ မိစ္ဆာများ မရှိနိုင်ဘူးဟု ထင်မြင်ခြင်းမှာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပေ။

"တကယ်လို့သာ မိစ္ဆာတွေ မရှိခဲ့ရင်... ကျင့်ကြံသူတွေက ဒီနေရာကို အစောကြီးကတည်းက သိမ်းပိုက်ပြီး အသုံးချနေကြမှာ မဟုတ်လား။ တခြားဟာတွေကို ထားဦးတော့ သီချင်းသံနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်တဲ့ အဲဒီပင်လယ်မိစ္ဆာတွေက အနည်းဆုံးတော့ 'ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်' ရှိရမယ်။ ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့်ဆိုတာ ကိုယ်ပွားတွေတောင် ဖန်တီးနိုင်စွမ်း ရှိတာလေ။"

သူသာ ပင်လယ်အောက်ခြေ၌ ဧရာမ စက္ကူအိမ်ကြီးနှင့် နေထိုင်မည်ဆိုပါက မှောင်မိုက်သောညတွင် ထွန်းထားသော ဖယောင်းတိုင်အလား ထိုမိစ္ဆာများအတွက် အလွန်ပင် သိသာထင်ရှားနေပေလိမ့်မည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်နှင့် ရန်ဘက်ဖြစ်သော ရှေးဟောင်းလူသားမျိုးနွယ်စုများအကြောင်းကို စဉ်းစားမိသွားသည်။

"ဒီလောကကြီးမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ လူသားတွေနဲ့ အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတွေ သေချာပေါက် ရှိနေမှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ရောက်နေတဲ့နေရာက အရမ်းကို ဝေးလံခေါင်ဖျားလွန်းလို့ သူတို့နဲ့ မဆုံတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ တကယ်လို့ ဆုံခဲ့ရင်တောင်... အဲဒါက ကောင်းတဲ့အရာ ဖြစ်လာနိုင်ပါ့မလား။"

စုန်ယန်သည် တိတ်တဆိတ် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် အဝေးသို့ ငေးကြည့်ရင်း ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် စက္ကူအိမ်ကို အသုံးမပြုတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ယင်းအစား ပင်လယ်မိစ္ဆာသားရဲအချို့၏ အရိပ်ရုပ်သေးများကို ပြုလုပ်ကာ ပုံစံတစ်ရာမိစ္ဆာခန္ဓာဖြင့် ၎င်းတို့ကို ဝါးမြိုလျက် ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထူးဆန်းသော ပင်လယ်သားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းကာ ရေအောက်ဂူတစ်ခုအတွင်း၌ ကုပ်ကပ်၍ ပုန်းအောင်းနေရန်သာ ရွေးချယ်လိုက်တော့သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ ဒီခက်ခဲတဲ့ အချိန်တွေကို အောင့်အည်းသည်းခံပြီး ဖြတ်ကျော်ရဦးမှာပဲ။ တောင်ပင်လယ်မိစ္ဆာကြီးတွေ ပြန်သွားတဲ့အခါမှသာ ငါ လူ့လောကကို ပြန်သွားမယ်... ပြီးရင် သခင်ကြီးလီအဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ချောမောလှပတဲ့ မယားငယ်လေးနဲ့အတူ ဝက်သတ်ရင်း အေးအေးဆေးဆေး နေထိုင်သွားတော့မယ်”

နေ့ရက်များ တစ်ရက်ပြီးတစ်ရက် ကုန်လွန်သွားရာ စုန်ယန်သည် ပင်လယ်နက်ပိုင်း၌ အတော်ပင် အားကိုးရာမဲ့မှုကို ခံစားလာရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ပင်လယ်နက်ပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါများရုံသာမက မြေကမ္ဘာအငွေ့အသက်များမှာလည်း မကြာခဏဆိုသလို ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်နေတတ်သောကြောင့်ပင်။

"မြေမိစ္ဆာ" ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မြေကမ္ဘာအငွေ့အသက်အမျိုးအစား တစ်မျိုးပင်။

ဤနေရာ၌ မြေကမ္ဘာအငွေ့အသက်များသာမက ရေဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် မြေဓာတ်ဝိညာဉ်

စွမ်းအင်တို့မှာလည်း မကြာခဏ ပေါက်ကွဲ၍ ထွက်ပေါ်တတ်သည်။ ထိုသို့ ပေါက်ကွဲမှုဖြစ်တိုင်း မိစ္ဆာသားရဲအမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နေသကဲ့သို့ပင်။

မိစ္ဆာသားရဲတို့သည် အသိဉာဏ်မရှိကြသော်လည်း ပိုမိုသိပ်သည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များရှိရာသို့ ဗီဇအရ တိုးဝင်တတ်ကြရာ အထူးသဖြင့် ရေဓာတ်နှင့် မြေဓာတ်စွမ်းအင်များရှိရာသို့ စုပြုံလာကြခြင်းပင်။

ထိုအခါမှသာ စုန်ယန်သည် စုမိသားစု၏ ဘိုးဘေးလော့က အဘယ်ကြောင့် တစ္ဆေငါးမန်းကို ဖမ်းမိရန် တစ်နှစ်တိတိ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရသည်ကို သဘောပေါက်သွားတော့သည်။ ထိုစဉ်က ရေအောက်ရှိ ရေဓာတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပေါက်ကွဲမှုမှာ ကမ်းခြေနှင့် ပိုမိုနီးကပ်သောနေရာတွင် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တစ္ဆေငါးမန်းမှာ ကျင့်ကြံရန်အတွက် ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိလာစဉ် ဘိုးဘေးလော့၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရခြင်းပင်။

ဝိညာဉ်အဆင့် ပင်လယ်သားရဲများနှင့် ခရမ်းရောင်နန်းတော်အဆင့် ပင်လယ်သားရဲများကို သန့်စင်ခြင်းမှာ စုန်ယန်အတွက်မူ အရေးတယူ လုပ်စရာမလိုသော ကိစ္စများသာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအင်ပေါက်ကွဲမှုများက ပင်လယ်မိစ္ဆာကြီးများကိုလည်း ဆွဲဆောင်

နိုင်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ မများလှသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဖြစ်တောင့်ဖြစ်ခဲ ဖြစ်ရပ်ကလေးတစ်ခုသည်ပင် မလွဲမသွေ ကြုံတွေ့ရမည့် အခြေအနေမျိုး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

ဤကဲ့သို့ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် တစ်နှစ်တာ ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက်...

ဆောင်းရာသီ၏ တစ်နေ့သောအခါ စုန်ယန်သည် တိုက်ကြီးများ၏ အနားသတ် ရေအောက်ချောက်ကမ်းပါးရှိ ဂူတစ်ခုအတွင်း တင်ပလ္လင်ခွေ ထိုင်နေသည်။ ထိုဂူမှာ သူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုင်ရသည်မှာ တော်တော်လေး သက်သောင့်သက်သာ ရှိလှသည်။

ယခုနှစ်အတွင်း သူရရှိလိုက်သော ခံစားချက်မှာ "တောင်ပေါ်မှာ နေရင် အချိန်ကုန်မှန်း မသိတော့ဘူးလို့ ပြောကြတဲ့သူတွေက ရေအောက်မှာ မနေဖူးကြလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ သူတို့သာ ရေအောက်မှာ နေကြည့်မယ်ဆိုရင် အချိန်တွေက တောင်ပေါ်ထက်တောင် ပိုပြီး မြန်မြန်ကုန်ဆုံးနေတာကို တွေ့ရလိမ့်မယ်။ တစ်နေ့တာ အချိန်က မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာတင် ကုန်ဆုံးသွားသလိုပဲ" ဟူ၍ပင်။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် အဝေး၌ ကူးခတ်နေသော ငါးကလေးများကို ငေးကြည့်ရင်း ရေအောက်ရေစီးကြောင်းများ၏ ဝေ့ဝဲမှုကို ခံစားနေမိသည်။ ယနေ့သည်လည်း ပုံမှန်နေ့ရက်များအတိုင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက်ဆိုသလို ဖော်ပြမတတ်နိုင်သော ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။

သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးစတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

မဟုတ်သေးပါဘူး။

ပေါ်လာခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထိုအတွေးစမှာ သူ၏စိတ်ထဲတွင် ရှိနှင့်နေပြီးသား ဖြစ်နေသည်။

သူသည် ကျန်းဟန်ထံမှ အတွေးစပေါင်းများစွာကို သိမ်းယူခဲ့ပြီး သူတို့ထဲမှ အတော်များများကိုလည်း စုပ်ယူချေဖျက်ပြီးဖြစ်သည်။ ထိုအတွေးစများတွင် ကျန်းဟန်၏ မှတ်ဉာဏ်အချို့နှင့် ဤလောကကြီးကို နားလည်သဘောပေါက်စေရန် အထောက်အကူပြုသော အရေးကြီးသည့် အတွေးများ ပါဝင်နေသဖြင့် စုန်ယန်အတွက် များစွာ အသုံးဝင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ယခု ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသော အတွေးစမှာမူ သူ အပြီးတိုင် စုပ်ယူပြီးပြီဟု အသေအချာ ယူဆထားသော အတွေးစများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်နေသည်။ ထိုအတွေးစမှာ အဝေးတစ်နေရာမှ ဖြတ်ကျော်လာသကဲ့သို့ သူ၏စိတ်ထဲတွင် စာသားများအဖြစ် တိုက်ရိုက် ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

ထိုစာသားများတွင် စိတ်မရှည်သော လေသံများ ပါဝင်နေ၏။

"ကျန်းဟန်... မင်း အလုပ်တွေကို ရှုပ်အောင် လုပ်လိုက်တာ ငါသိတယ်။ အဲ့ဒီကောင်လေးကတော့ ဒုက္ခပင်လယ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ပါ လွင့်စင်ပြီး သေသွားပြီ။"

"ဒါပေမဲ့ မင်းက ဘာတွေ ကြံစည်နေတာလဲ။ မင်းက သေချင်ယောင်ဆောင်ပြီး ပုန်းနေရင် ငါ မရှာတွေ့နိုင်တော့ဘူးလို့ ထင်နေတာလား"

"အပြင်ကို ထွက်ခဲ့စမ်း။ ချန်းဝမ်ကျားသစ်သွေး မရှိရင်တောင် အစားထိုးဖို့ တခြားသွေးတွေ ရှိပါသေးတယ်။ အခု မင်းကို အမှားပြင်ဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးလိုက်မယ်"

"ငါ့အတွက် ချူးနိုင်ငံကို သွားပြီး ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ဖမ်းလာပေးစမ်း။ အဲ့ဒီကောင်လေးဆီမှာ ချန်းဝမ်ကျားသစ်သွေး မရှိပေမဲ့ သွေးကတော့ တော်တော်ကောင်းတယ်။ ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ထဲကို ဝင်ဖို့နဲ့ မိစ္ဆာရတနာကို ရယူဖို့အတွက် အရေးပါတယ်။ ပြီးရင် မင်း ငါတို့နဲ့အတူ ဝိညာဉ်နယ်နိမိတ်ကို လိုက်ခဲ့ရမယ်။"

"ဒါတွေအားလုံး ပြီးသွားရင်တော့... ကျင်းနိုင်ငံရဲ့ ဝိညာဉ်အကြောဗဟိုချက်ကို မင်းဆီ ပြန်ပေးမယ်။"