အခန်း (၄၉၀-၄၉၂)

အခန်း (၄၉၀) - အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ်မြို့တော်၊ အာရုံလှည့်စားမှုပင်လယ်၏ အပျက်အစီးများ (အပိုင်း - ၁)

လော့ချန်ယွီသည် စုယွီအား တစ်ချက်စောင်းငဲ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက်၊ သူ၏ အတွေးများကို ဖောက်ထွင်းမြင်နေရသည့်အလား အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးလိုက်၏။

“ငါ ပြန်တော့မယ်... နောက်မှပဲ ပြန်ဆုံကြတာပေါ့”

သို့သော်လည်း စုယွီသည် မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ်မျှပင် မပျက်ယွင်းဘဲ တည်ငြိမ်စွာ နေပြလိုက်၏။

'အရပ်လေးမျက်နှာက လေပြင်းတွေ ဘယ်လောက်ပဲ တိုက်ခတ်ပါစေ... ငါကတော့ တောင်တန်းကြီး တစ်ခုလို ခိုင်မာ တည်ကြည်နေမှာပဲ။'

ထိုအမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လော့ချန်ယွီသည် မျက်စောင်းတစ်ချက် ထိုးလိုက်ပြီး နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဂူစံအိမ်အတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ လေပြည်အဝှေ့တွင် သူမ၏ ဝတ်ရုံရှည်လေး လွင့်ဝဲသွားပြီး သင်းပျံ့သော ရနံ့လေးတစ်ခု ကျန်ရစ်ခဲ့၏။

လော့ချန်ယွီ၏ ကျော့ရှင်း လှပသော ကျောပြင်လေးသည် တာ့ယွဲ့တောင်ထွတ်၏ ကျောက်သားလမ်းလေးအတိုင်း တဖြည်းဖြည်း လျှောက်လှမ်းသွားပြီး စုယွီ၏ အမြင်အာရုံထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

မကြာသေးမီက မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် တွင် ဖြစ်ပွားခဲ့သော ပွက်လောရိုက်မှုကြီးသည် တစ္ဆေဓားတောင်ထွတ် ၌ အပြောင်းအလဲများစွာကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့၏။

တစ္ဆေဓားတောင်ထွတ်၏ တပည့်ကြီး အန်းချန်ရုံ သည် သေရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သဖြင့် စိမ်းပြာငရဲအင်မော်တယ်နန်းတော် ထံသို့ သစ္စာဖောက် ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည် ဆိုသော အချက်မှာ အခိုင်အမာ အတည်ပြုပြီး ဖြစ်၏။ အန်းချန်ရုံနှင့် ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ခဲ့သော တပည့်များ အားလုံးမှာလည်း တစ္ဆေဓားတောင်ထွတ် မှ နှင်ထုတ်ခံရပြီး အပြင်စည်းသို့ ပို့ဆောင် ခံလိုက်ကြရသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ အပြင်ဘက်၌ အမြဲတမ်း တာဝန်ကျလေ့ ရှိသော လော့ချန်ယွီ ကဲ့သို့သော တပည့်များမှာ ဂိုဏ်းသို့ ပြန်လည် ခေါ်ယူခြင်း ခံလိုက်ရ၏။

အမှန်တကယ်တွင်မူ လော့ချန်ယွီသည် အရှင်သခင်ကြီး ယွီရော့ ၏ ကိုယ်ပိုင် တပည့်အသစ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ ယခုအခါတွင် အရှင်သခင်ကြီး ယွီရော့ ၏ အနီးတွင် အနီးကပ် ကျင့်ကြံနေရပြီ ဖြစ်သည်။

လော့ချန်ယွီ ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သာ တိုးတက်လာခဲ့မည် ဆိုပါက သူမသည် တစ္ဆေဓားတောင်ထွတ် ၏ တပည့်ကြီး နေရာကို ဆက်ခံမည့်သူ ဖြစ်လာမည်မှာ သေချာသလောက် ရှိနေတော့၏။

အကယ်၍ လော့ချန်ယွီသာ မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့မည် ဆိုပါက သူမသည် အနာဂတ်တွင် တစ္ဆေဓားတောင်ထွတ် ၏ တောင်ထွတ်သခင် နေရာကိုပင် ဆက်ခံနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

ယခုတစ်ကြိမ် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် ၏ ဆူပူလှုပ်ခတ်မှုကြီးသည် လော့ချန်ယွီ အတွက်မူ တစ္ဆေဓားတောင်ထွတ် ၏ အဓိက ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်လာစေရန် အခွင့်အရေးကောင်း တစ်ရပ် ဖြစ်လာခဲ့၏။

ထို့ကြောင့် ယနေ့တွင် လော့ချန်ယွီ ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ အလွန် ကြည်နူး ပျော်ရွှင်နေပုံ ရပြီး၊ စုယွီထံသို့ပင် လာရောက် လည်ပတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ပျော်ရွှင်စရာ အခိုက်အတန့်လေးတွင် သူတို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် ဝိညာဉ်ဝိုင်အရက်များကို မြည်းစမ်း သောက်သုံးခဲ့ကြ၏။

'မိန်းမတွေရဲ့ ပင်ကိုယ် အသိစိတ် ဆိုတာ... တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ကြောက်စရာ ကောင်းတာလား။'

လော့ချန်ယွီ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း စုယွီ ၏ ရင်ထဲတွင် မသက်မသာ ဖြစ်လာမိသည်။ လော့ချန်ယွီ ၏ အမူအရာနှင့် ရုတ်တရက် မေးခွန်းထုတ်လိုက်ပုံများအရ၊ အန်းချန်ရုံ ၏ ကိစ္စသည် စုယွီ နှင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ပတ်သက်နေသည်ဟု သူမ အပြည့်အဝ ယုံကြည်နေပုံ ရ၏။

'သေစမ်း... ဒါက ပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းခန်းမဆောင် က စစ်မေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေထက်တောင် ပိုပြီး ရှောင်လွှဲရ ခက်နေပါလား။'

စုယွီသည် ခေါင်းကို ခါယမ်းလိုက်ပြီး သူ၏ ဂူစံအိမ် အတွင်းသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာခဲ့၏။ အချိန် တာအို နိယာမ ကို အသုံးပြုကာ ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေရင်း၊ သူ၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ရွှေအမြုတေကို သန့်စင်ရန် ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကျင့်စဉ် ထံမှ ဉာဏ်အလင်းပွင့်မှုများကို ခံစားနေသည်။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်ခင်း အရုဏ်တက်ချိန်ဝယ်၊

စုယွီသည် ကျောက်စိမ်းကုတင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်း၌ ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကျင့်စဉ် ကို လည်ပတ်စေနေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ စိတ်အာရုံသည် ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ် ကို ကျင့်ကြံနေသည်။

တစ်နာရီကျော်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက် သူ၏ ပုံမှန် ကျင့်ကြံမှုမှာ ပြီးဆုံးသွား၏။

ကျွမ်းကျင်မှု မျက်နှာပြင် ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်တိုးတိုး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

[ကျင့်ကြံခြင်း - ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၆)]

[သက်တမ်း - ၁၈၆/၁၁၆၀ နှစ်]

[ကျင့်စဉ်များ - ဓာတ်ကြီးငါးပါး ကျင့်စဉ် (ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၆)၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၄၄.၈၂ ရာခိုင်နှုန်း)၊ ကောင်းကင် အင်မော်တယ် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် (တတိယအဆင့်၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၇၆.၂၅ ရာခိုင်နှုန်း)၊ သွေးဝေလငါး လမင်းမြို ကျင့်စဉ် (တတိယအဆင့်၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၈၀ ရာခိုင်နှုန်း)၊ အထက်ဘုံ သန့်စင်သော မူလ တာအို နိယာမ (ပြီးပြည့်စုံ၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၃၈.၉၉ ရာခိုင်နှုန်း) ... ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ် (စတုတ္ထအဆင့်၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၀.၂၇ ရာခိုင်နှုန်း)]

[မန္တန်များ - သစ်သားနွယ်ပင် နည်းစနစ် (ပြီးပြည့်စုံ)... ယင်ယန် ကိုယ်ပျောက် နည်းစနစ် (ပြီးပြည့်စုံ)၊ ပိုးတုံးလုံး (အစပြု၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၃၄.၈၁ ရာခိုင်နှုန်း)၊ ကောင်းကင်ခွဲ နတ်ဘုရား နည်းစနစ် (အစပြု၊ ကျွမ်းကျင်မှု ၅၈.၇၄ ရာခိုင်နှုန်း)]

လွန်ခဲ့သော (၇) နှစ်ကျော်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်သည် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၆) သို့ ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားချိန်တွင် သူ၏ သက်တမ်းမှာ (၅၅) နှစ် တိုးလာခဲ့၏။

ယခုအခါတွင်မူ သူ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် သို့ ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်မှာ (၂၃) နှစ်ကျော်ပင် ရှိခဲ့တော့သည်။

သို့သော်လည်း မကြာသေးမီ နှစ်များအတွင်း အချိန်တာအို နိယာမ နှင့် ဆက်စပ်နေသော ပိုးတုံးလုံး နည်းစနစ်ကို နားလည် သဘောပေါက်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် သူ၏ သက်တမ်းမှာလည်း ထပ်မံ တိုးလာခဲ့၏။

ပိုးတုံးလုံး တာအို နိယာမ ကို ရရှိခဲ့သည်မှာ (၁၄) နှစ် နီးပါး ရှိနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ သက်တမ်းမှာမူ (၁၁) နှစ်ပင် မပြည့်သေးဘဲ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ရာ၊ သူ၏ အသက်ကို (၃) နှစ်ခန့် အထိ ထိရောက်စွာ ရှည်စေခဲ့သည်ဟု ဆိုနိုင်၏။

သို့သော်လည်း စုယွီသည် ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ် ၏ စတုတ္ထအဆင့် တိုးတက်မှုနှင့် အိုမင်းခြင်း တာအို နိယာမ ဖြစ်သော ပိုးတုံးလုံး နည်းစနစ်၏ ကျွမ်းကျင်မှုတို့ကို ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်မိသည်။

ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ်သည် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ချိုးဖျက် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်၊ သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်တို့၏ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးကြောင့် ၎င်း၏ တိုးတက်မှုမှာ နှေးကွေးသွားပုံ ရသည်။

အိုမင်းခြင်း တာအို နိယာမ ဖြစ်သော ပိုးတုံးလုံး နည်းစနစ်မှာမူ အချိန်ကာလနှင့် နှစ်ပရိစ္ဆေဒများကို ဆက်စပ်နေသဖြင့် ပိုမို၍ပင် လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်လှရာ၊ ၎င်း၏ တိုးတက်မှုမှာလည်း အလားတူပင် နှေးကွေးလှ၏။

ကံကောင်းစွာဖြင့်၊

လက်ရှိတွင် သူ၏ တာအို နိယာမ နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် တို့၏ တိုးတက်မှုမှာ လျင်မြန်နေခဲ့ပြီး၊ အထူးသဖြင့် ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ် စတုတ္ထအဆင့်သို့ တိုးတက်သွားပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပိုမို၍ သိသာလာ၏။ သူ၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအား ဖိအားအောက်တွင် တာအို နိယာမ နှင့် ကိုယ်ခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ် တို့၏ တိုးတက်မှု အရှိန်မှာ ယခင်ကထက် ပိုမို မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ကောင်းကင်ခွဲ နတ်ဘုရား နည်းစနစ် အနေဖြင့် ဆိုရလျှင်လည်း၊ ရှေးဟောင်းခေတ်မှ ဝိညာဉ်ခွဲဖြာ အဆင့် အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးထံမှ ဆင်းသက်လာခဲ့သော ၎င်းနည်းစနစ်မှာလည်း အလွန်တရာ လျှို့ဝှက် ဆန်းကြယ်လှ၏။

စုယွီ၏ လက်ရှိ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် သူသာ ကောင်းကင်ခွဲ နတ်ဘုရား နည်းစနစ် ကို အသုံးပြုလိုက်ပါက၊ ရွှေအမြုတေ အဆင့် မန္တန်များထဲတွင် ၎င်းကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည့် မန္တန်များ သိပ်များများစားစား ရှိမည် မဟုတ်ချေ။

ယနေ့အတွက် ပုံမှန် ကျင့်ကြံမှုများ ပြီးစီးသွားသောအခါ စုယွီသည် သူ၏ ဂူစံအိမ် ဘေးရှိ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်လေး ပေါ်သို့ တက်လာခဲ့၏။ လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ စက္ကူများ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့ မှင်များနှင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရေးဆွဲရာတွင် သုံးသော စုတ်တံ တစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ပြီးခဲ့သော နှစ်များအတွင်း သူသည် စီမံခန့်ခွဲရေး ခန်းမဆောင်၊ ဆေးလုံး မျှော်စင် နှင့် အခင်းအကျင်း မျှော်စင် တို့မှ တာဝန်များကို ယူကာ ပံ့ပိုးမှုရမှတ်များ အတော်လေး စုဆောင်းထားနိုင်ခဲ့သည်။

ထို ပံ့ပိုးမှုရမှတ်များဖြင့် သူ လိုအပ်သော ဆေးလုံးများ၊ အဆောင်လက်ဖွဲ့များ၊ အခင်းအကျင်း ကုန်ကြမ်းများနှင့် အခြားသော ပစ္စည်းများကို စီမံခန့်ခွဲရေး ခန်းမဆောင် မှ အလွယ်တကူ လဲလှယ် ရယူနိုင်ခဲ့၏။ တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကုန်ကြမ်းများကို အများအပြား လဲလှယ်ထားသည်လေ။

သို့သော်လည်း ယခင်က လော့ချန်ယွီ နှင့် တာအိုဆရာမ ချင်းချွမ် တို့အား အချို့ကို ပေးအပ်ခဲ့သဖြင့်၊ ယခုအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် အခု (၅၀) ပင် မပြည့်တော့ချေ။

ထိုအထဲမှ တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် လရောင်ကြေးမုံ အဆောင်လက်ဖွဲ့ မှာ အခု (၂၀) ပင် မပြည့်တော့ဘဲ၊ ကျန်ရှိနေသည်များမှာ အသက်ရှူသံ ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့၊ ကိုယ်ပျောက် အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှင့် ရွှမ်ကျား အဆောင်လက်ဖွဲ့ စသည်တို့သာ ဖြစ်၏။

အရေအတွက်မှာ အတော်လေး နည်းပါးနေတော့၏။

'စာကြည့်တိုက် မျှော်စင် က စီနီယာကြီး ရဲ့ အမွေအနှစ်ထဲမှာ ပါတဲ့ တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့ တွေထဲမှာ ထူးခြားတဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ခု ပါတယ်... တစ်ခုက ကိုယ်စားပြု အဆောင်လက်ဖွဲ့ လို့ ခေါ်ပြီး၊ နောက်တစ်ခုက နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ တဲ့'

'ကိုယ်စားပြု အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကိုသာ သေချာ အသုံးချနိုင်ရင် အတုကို အစစ်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ပြီး ရန်သူတွေကို လှည့်စားနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို ရေးဆွဲရတာက အတော်လေး ရှုပ်ထွေးတယ်'

'နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုပဲ... အရည်အသွေး ကောင်းတဲ့ နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ တစ်ခုသာ ဆိုရင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) ကျင့်ကြံသူကိုတောင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း ရှိတယ်... ဒါမှမဟုတ် သတ်ပစ်နိုင်တဲ့အထိတောင် အစွမ်းထက်တယ်'

'နောက် လာမယ့် ကာလတွေမှာ ဒီအဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်မျိုးကို ငါ အာရုံစိုက်ပြီး ရေးဆွဲရမယ်'

ခေတ္တမျှ စဉ်းစား တွေးတောပြီးနောက်၊

စုယွီသည် နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကို အရင်ဆုံး လေ့လာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

လက်ရှိတွင် သူ၌ အစွမ်းထက်သော တိုက်ခိုက်ရေး နည်းလမ်းများ လိုအပ်နေပြီး၊ အကယ်၍ သူသာ နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ နှစ်ရာ သုံးရာခန့်ကို စုဆောင်းထားနိုင်မည် ဆိုပါက မူလဝိညာဉ် အဆင့် ရှိသူများ သို့မဟုတ် မူလဝိညာဉ် အဆင့်သို့ ယခုမှ ရောက်ရှိခါစ သူများပင်လျှင် သူ့အား ကြောက်ရွံ့နေရမည် ဖြစ်သည်။

သူသည် ချက်ချင်းပင် စတင် ရေးဆွဲခြင်း မပြုခဲ့ချေ။ လအနည်းငယ် ကြာသည့်တိုင်အောင် စုယွီသည် နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ၏ အဆောင်လက်ဖွဲ့ အမှတ်အသားများကို နားလည် သဘောပေါက်ရန်သာ အချိန်ပေးခဲ့၏။

အတော်လေး အစွမ်းထက်လှသော ဤတတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် အဆောင်လက်ဖွဲ့မှာ အသက်ရှူသံ ဖုံးကွယ်ခြင်း အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကဲ့သို့သော သာမန် အဆောင်လက်ဖွဲ့များထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလှပေသည်။

အခန်း (၄၉၁) - အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ်မြို့တော်၊ အာရုံလှည့်စားမှုပင်လယ်၏ အပျက်အစီးများ (အပိုင်း - ၂)

(၄) လတိတိ ကြာသွားခဲ့၏။ စုယွီ စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သော အချိန်ပင် ဖြစ်၏။

ကုန်ကြမ်း အစုံ (၁၂) စုံခန့်ကို အသုံးပြုပြီးနောက်တွင်တော့ ပထမဆုံးသော နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကို စုယွီ အောင်မြင်စွာ ဖန်တီးနိုင်ခဲ့တော့၏။

ထိုအချိန်မှစ၍ နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ ရေးဆွဲရာတွင် စုယွီ၏ ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဒီရေအလား တဟုန်ထိုး တက်လာခဲ့၏။

သူစုဆောင်းထားသော ကုန်ကြမ်း အစုံ (၅၀) လုံး ကုန်ဆုံးသွားချိန်တွင်မူ၊ သူ၏ လက်ထဲ၌ တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် နက်နဲခြင်းခုနစ်ပါး ဓား အဆောင်လက်ဖွဲ့ (၉) ခု အခိုင်အမာ ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ၊ ကျွမ်းကျင်မှု အဆင့်မှာလည်း (၂၁) ရာခိုင်နှုန်းအထိ တက်လှမ်းသွားခဲ့တော့၏။

(၁) နှစ် ကြာမြင့်သွားခဲ့ပြန်သည်။

စုယွီတစ်ယောက် နေ့စဉ် တာဝန်အသစ်များ ယူရန် စီမံခန့်ခွဲရေး ခန်းမဆောင် သို့ သွားရောက်ရန် စဉ်းစားနေဆဲ ရှိသေးသည်၊ တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က သူ့အား ခြံဝင်းငယ်လေးထဲသို့ လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

“ပစ္စည်းတွေ သိမ်းထားလိုက်... မင်းကို ငါ နေရာတစ်ခု ခေါ်သွားမလို့”

ထိုစကားကြောင့် စုယွီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“ကျွန်တော်တို့ အင်မော်တယ်ဂိုဏ်း ကနေ အပြင်ထွက်ကြမလို့လား ဆရာ”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ငါတို့ သွားရမယ့် နေရာက ရွှံ့ညွန်တော တစ်ခုထဲမှာ ရှိတာကွ... အသစ်ရှာတွေ့ထားတဲ့ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး နေရာ တစ်ခုပေါ့”

“အဲဒီနေရာမှာ အခင်းအကျင်း တွေနဲ့ ချိပ်ပိတ် အတားအဆီး တွေ အများကြီး ရှိတယ်... မင်းရဲ့ အမြင်အာရုံတွေ ကျယ်ပြန့်လာအောင်နဲ့ အဲဒီ ရှေးဟောင်း အပျက်အစီးတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့ အခင်းအကျင်း တွေကို ပိုပြီး နားလည်လာအောင် မင်းကို ခေါ်သွားမလို့”

ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်ပြီးနောက် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် စုယွီ အား ကြည့်ကာ ဆက်ပြောလိုက်၏။

“ထိုက်ရွှီ နဲ့ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် ကိုလည်း ခေါ်ခဲ့... အော်... ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ မိတ်ဆွေလေး... တာအိုလက်တွဲဖော် ချန်ယွီ ကိုလည်း ငါတို့နဲ့ အတူတူ လိုက်ဖို့ ခေါ်လိုက်ဦးလေ”

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယွီ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကမန်းကတန်း ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ဟာ... ဆရာ... သူများ နာမည် ပျက်အောင် မပြောပါနဲ့ဗျာ... ချန်ယွီ က ကျွန်တော့်ရဲ့ တာအိုလက်တွဲဖော် မှ မဟုတ်တာ”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် သဘောကျစွာ အသံထုတ် ရယ်လိုက်ပြီး ဆိုလိုက်၏။

“အခု မဟုတ်သေးပေမဲ့ မင်းသာ သူ့နှလုံးသားကို ရအောင် ယူနိုင်ရင် ဖြစ်လာနိုင်တာပဲလေကွာ... ဟားဟားဟား”

စုယွီသည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ခပ်ဟဟ ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

“ကျွန်တော့်မှာ တာ့ယွဲ့ နယ်မြေ မှာ တာအိုလက်တွဲဖော် တစ်ယောက် ရှိပြီးသားပါ ဆရာ ရယ်”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီး ပြန်ပြောလိုက်၏။

“ဟွန်း... နှစ်ဦးနှစ်ဖက် သဘောတူရင် တာအိုလက်တွဲဖော် အများကြီး ထားတာက သိပ်ပြီး ထူးဆန်းတဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ... မင်း နန်းတော်သခင်ကြီး ကို တွေ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား... သူ့မှာဆိုရင် တာအိုလက်တွဲဖော် သုံးယောက်တောင် ရှိတာ... အဲဒီအထဲက နှစ်ယောက်က တခြား ဂိုဏ်းတွေက ထိပ်တန်း အကြီးအကဲ တွေကွ... သူ သွားခိုးလာတုန်းက အဲဒီက ဆရာတွေ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်ခဲ့ကြတာလေ”

“မင်းသာ တကယ် စွမ်းနိုင်မယ် ဆိုရင် ကျန်တဲ့ ထိပ်သီး အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ကိုးခု ကနေ တာအိုလက်တွဲဖော် တွေ ရအောင် ယူပြီး ကလေးတွေ အများကြီး မွေးစမ်းပါကွာ... ဒါမှ ငါတို့ တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ် ကြီးလည်း ဂုဏ်တက်မှာပေါ့”

စုယွီသည် ထိုက်ရွှီ နှင့် ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် တို့ကို ပြန်လည် ခေါ်ယူနေရင်း၊ လော့ချန်ယွီ ထံသို့လည်း ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး နေရာသို့ လိုက်ပါရန် စိတ်ဝင်စားမှု ရှိမရှိ သတင်းပို့ မေးမြန်းလိုက်၏။

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယွီ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ မသိမသာ တွန့်ကွေးသွားရသည်။ သူသည် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ကို ကြည့်ကာ ညည်းတွားလိုက်၏။

“ဆရာ ရယ်... အဲဒီအစား ဆရာပဲ တပည့်တွေ အများကြီး ထပ်လက်ခံလိုက်ပါလားဗျာ... ဘာလို့ ကျွန်တော်ကပဲ အဲဒါတွေ လိုက်လုပ်နေရမှာလဲ”

သူ့စကားပင် မဆုံးသေးမီ တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

“ပေါက်ကရတွေ... ငါက မင်းကို တပည့် အဖြစ် လက်ခံလိုက်ပြီ ဆိုကတည်းက တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ် ကို ဂုဏ်တက်အောင် လုပ်ရမယ့် တာဝန်က မင်း အပေါ်ကို အလိုလို ကျရောက်လာပြီလေကွ... တပည့်တွေ ထပ်လက်ခံရအောင် ငါက အရူးမှ မဟုတ်တာ... အဲဒါတွေက အရမ်း ပင်ပန်းတဲ့ ကိစ္စတွေကွ”

စုယွီ၏ ရင်ထဲတွင် သရော်ချင်စိတ်များကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားရသည်။

'ဟုတ်ပါပြီဗျာ... ဆရာကြီး ပြောတာ အကုန် မှန်ပါတယ်... ကြည့်ရတာ ငါကတော့ သူ့အတွက် တာဝန်ထမ်းဆောင်ပေးရမယ့် ခိုင်းဖတ် ကိရိယာလေး တစ်ခု ဖြစ်သွားပြီ ထင်ပါရဲ့... တခြား ထိပ်သီး အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ကိုးခု ကနေ ပါရမီရှင် ကောင်မလေးတွေ၊ အလှပန်းလေးတွေကို တာအိုလက်တွဲဖော် အဖြစ် ရအောင် ယူရမယ် ဟုတ်လား.. တခြား အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း က လူတွေကို တစ်ယောက်မှတောင် မမြင်ဖူးသေးတာ... ဘယ်ကနေ သွားစရမှာလဲ... ကလေးတွေ အများကြီး မွေးဖို့ ဆိုတာကတော့ ဝေလာဝေးပေါ့... တပည့် လက်ခံတဲ့ ကိစ္စ ဆိုရင်လည်း... တပည့် လက်ခံရတာက ဘယ်လောက်တောင် ပင်ပန်းလိုက်လဲ... ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ် ခန္ဓာကိုယ် ကိုတောင် တပည့် အဖြစ် မခံရသေးဘူး... အေးအေးဆေးဆေး ကျင့်ကြံနေရတာက ပိုမကောင်းဘူးလား'

အမှန်တကယ်တော့ စုယွီ နှင့် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ တို့ ဆရာတပည့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ အကျင့်စရိုက်ချင်း အတော်လေး ဆင်တူကြ၏။ နှစ်ယောက်စလုံးက နည်းနည်းတော့ ပျင်းရိချင်ကြသည် မဟုတ်ပါလော။

ထိုစဉ် လော့ချန်ယွီ ထံမှ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေသော လေသံဖြင့် ချက်ချင်းပင် အကြောင်းပြန်စာ ရောက်ရှိလာသည်။

“ရှေးဟောင်း အပျက်အစီး နေရာကို သွားစူးစမ်းမယ် ဟုတ်လား... နေများ အနောက်ဘက်က ထွက်လာတာလား မသိဘူး... ကောင်းပြီလေ... ငါ လိုက်ခဲ့မယ်”

စာကို ဖတ်ပြီးနောက် စုယွီသည် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

“ဆရာ... ချန်ယွီ လည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့ အတူတူ လိုက်မယ် တဲ့”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။

“ကောင်းတယ်... ငါ့တပည့် က တကယ် သင်ပေးလို့ လွယ်တာပဲ”

စုယွီ အနေဖြင့် ဘာပြန်ပြောရမှန်းပင် မသိတော့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကျစ်... ကျစ်... ကျစ်...”

သိပ်မကြာမီ အချိန်အတွင်းမှာပင် ဘယ်အရပ်ဆီသို့ ရောက်နေမှန်း မသိသော ထိုက်ရွှီ သည် အပြေးအလွှား ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။ ၎င်းသည် သူ၏ အရှိန်အဝါများကို လုံးဝ ဖုံးကွယ်ထားခြင်း မရှိချေ။ ရှေးဟောင်း မိစ္ဆာ တစ်ကောင်၏ အရိုးမှုန့်များဖြင့် ဖော်စပ်ထားသော စုယွီ ၏ သားရဲ ဆေးလုံးများကို ပုံမှန် စားသုံးနေရသဖြင့်၊ ထိုက်ရွှီ ၏ သွေးကြော စွမ်းအားနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်များမှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့၏။

အင်မော်တယ် နယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်မှာ အနှစ် (၂၀) ကျော်မျှသာ ရှိသေးသော်လည်း၊ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်မှာ တတိယအဆင့် အဆင့်နိမ့် ၏ အထွတ်အထိပ် သို့ပင် ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ တတိယအဆင့် အလယ်အလတ်ပိုင်း သို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မလိုတော့ချေ။

ထို့အပြင် ၎င်း၏ သွေးကြော စွမ်းအားမှာလည်း အလွန်တရာ အားကောင်းလှ၏။ အင်မော်တယ် နယ်မြေ အတွင်းရှိ လှည့်လည် သွားလာနေသော အင်မော်တယ် ကြိုးကြာငှက် အများစုမှာ ထိုက်ရွှီ ၏ သွေးကြော စွမ်းအား ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် အစေခံများ အဖြစ်သို့ ကျရောက်နေခဲ့ကြပြီ ဖြစ်၏။

ရုတ်တရက် ကျယ်လောင်သော အသံကြီး တစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဝုန်း...”

ယခုအခါ အရပ် (၁၇) ပေ၊ (၁၈) ပေခန့် အထိ ကြီးထွားနေပြီ ဖြစ်သော ထိုက်ရွှီ သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဆင်းသက်လာရာ၊ ဖုန်မှုန့်များမှာ တသောင်းသောင်း ထသွားတော့သည်။ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး အရင်ကထက် အနည်းငယ် ပို၍ ဝဖြိုးလာသည့်နှယ် ရှိသည်။ သို့သော်လည်း ခန္ဓာကိုယ် ကြီးမားလာသည်နှင့်အမျှ ထိုက်ရွှီ ၏ ပုံစံမှာ အတော်လေး ဩဇာတိက္ကမ ရှိလာခဲ့၏။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုလုံးကို ခရမ်းပြာရောင် အမွှေးအတောင်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး၊ ၎င်းထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော မိစ္ဆာ အရှိန်အဝါများမှာ ဒေါသတကြီး တောက်လောင်နေသော မီးတောက်ကြီး တစ်ခုအလား ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံ့လွင့်နေသည်။

ဤ အရှိန်အဝါ တစ်ခုတည်းနှင့်ပင် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို အဝေးမှပင် ကြောက်လန့် သွားစေနိုင်လောက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ကြွက်ငယ်လေးများ၏ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ကျွိ... ကျွိ... ကျွိ...”

ယခုအခါ မိစ္ဆာဘုရင် တစ်ပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သော ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် သည်လည်း တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ် ၏ အောက်ခြေမှ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ ၎င်း၏ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာ အုပ်စုကြီး တစ်ခုလုံးကိုပါ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့၏။ ပြီးခဲ့သော နှစ်များအတွင်း စုယွီ သည် ဤ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာ အုပ်စုကို တာ့ယွဲ့ တောင်ထွတ် တွင် နေထိုင်ခွင့် ပြုထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

စုယွီ က သူတို့၏ မျိုးပွားနှုန်းကို ကန့်သတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ အနှစ် (၂၀) ကျော် အချိန်ကာလလေး အတွင်းမှာပင် မိစ္ဆာ အုပ်စု၏ အရေအတွက်မှာ တစ်ထောင် မှနေ၍ သုံးထောင် နီးပါးခန့် အထိ တိုးပွားလာခဲ့တော့၏။

သွေးကြော စွမ်းအား အားနည်းသော ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် အများအပြားမှာ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် ၏ နှင်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး၊ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ၏ အပြင်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ် တောင်တန်း များပေါ်တွင် သွားရောက် ရှင်သန် နေထိုင်ကြရသည်။

ဤ မိစ္ဆာ အုပ်စု၏ မျိုးပွားနိုင်စွမ်းမှာ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။

တစ်သားမွေးလျှင် ကြွက်ပေါက်လေး ဆယ်ကောင်ကျော်ခန့် ထွက်ရှိနိုင်ပြီး၊ တစ်နှစ် အတွင်းမှာပင် ကြွက်ပေါက်လေး ထောင်ပေါင်းများစွာ အထိ မွေးဖွားနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

နှစ်အနည်းငယ် ကြာမြင့်ပြီးနောက်တွင် ထိုကြွက်ပေါက်လေးများသည် အုပ်စု အတွက် ထပ်မံ မျိုးပွားပေးနိုင်ကြပြန်သည်။

ဤ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် အုပ်စု၏ အလားအလာမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပါ၏။

စုယွီ သည် လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းကာ မှော်လက်နက် နန်းတော် တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် အား အုပ်စု တစ်ခုလုံးကို ထိုနန်းတော် အတွင်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် ထိုမိစ္ဆာ အုပ်စုကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။ ကြွက်များ အားလုံး နန်းတော် အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသော အခါမှသာ သူသည် စုယွီ အား ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီမိစ္ဆာ အုပ်စုက တော်တော် ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ... အခုလောလောဆယ် သူတို့ရဲ့ သွေးကြော စွမ်းအားက သိပ်ပြီး အထင်ကြီးစရာ မကောင်းပေမဲ့၊ သူတို့ကို ထိန်းချုပ်ရတာ လွယ်ကူပြီး ကြီးထွားလာနိုင်မယ့် အလားအလာတွေ အများကြီး ရှိတယ်ကွ”

“သူတို့ကို သေချာ ဂရုစိုက်ပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးလိုက်ကွ... တစ်ချိန်ကျရင်.. မင်းရဲ့ အားထားရတဲ့ လက်ထောက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တယ်”

အခန်း (၄၉၂) - အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ်မြို့တော်၊ အာရုံလှည့်စားမှုပင်လယ်၏ အပျက်အစီးများ (အပိုင်း - ၃)

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က သဘောကျစွာ တဟားဟား ရယ်လိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်၏။

“ဟားဟား၊ ဒါပေမဲ့ မင်းဆီမှာ ဝိညာဉ်အရည် တွေကို သန့်စင်ပေးနိုင်တဲ့ ရတနာ ပါနေတာ တော်သေးတာပေါ့ကွာ... မဟုတ်ရင်တော့ သာမန်လူတွေ အနေနဲ့ ဒီလို မိစ္ဆာ အုပ်စုကြီးကို ကျွေးမွေးဖို့ ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မလွယ်တဲ့ ကိစ္စပဲ”

စကားစမြည် အနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက်တွင်တော့၊ အပြာနုရောင် ဝတ်ရုံလေးကို ရှင်းလင်း သေသပ်စွာ ဆင်မြန်းထားသော လော့ချန်ယွီ သည် တာ့ယွဲ့တောင်ထွတ် ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလာခဲ့ပြီး ခြံစည်းရိုး ကာရံထားသော ခြံဝင်းငယ်လေး အတွင်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လော့ချန်ယွီ သည် လက်နှစ်ဖက်ကို ရိုသေစွာ ယှက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“တပည့် က ဦးလေးဆရာ ကို ဂါရဝပြုပါတယ် ရှင်...”

ထိုစဉ် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က သူမ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်၏။

“ဟာ... ဒီလောက်ကြီး ရိုသေပြနေစရာ မလိုပါဘူး ကွ... မင်းလည်း ဒီကောင်လေး လိုပဲ ငါ့ကို ဆရာ လို့ ခေါ်လို့ ရပါတယ်”

ထိုစကားကြောင့် လော့ချန်ယွီ မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းသွား၏။ ထို့နောက် သူမ၏ ပါးပြင်လေးများ ရုတ်တရက် နီမြန်းသွားကာ စုယွီ အား မျက်စောင်းတစ်ချက် ခိုးထိုးလိုက်သည်။

စုယွီ သည် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ အား မတတ်နိုင်တော့သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်၏။

“ဆရာ... ချန်ယွီ လည်း ရောက်နေပြီ ဆိုတော့... တပည့်တို့ သွားကြရအောင်လေဗျာ”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ က ပြောင်စပ်စပ် အသံထုတ် ရယ်လိုက်၏။

“ဟဲဟဲ... မင်းတို့က ငယ်သေးလို့ ရှက်နေကြတာပါကွာ”

ထို့နောက် သူတို့ သုံးဦးသည် ခြံဝင်း အတွင်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။ တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် ခြံဝင်းဘေးတွင် သူ၏ အမွှေးအတောင်များကို သပ်ရပ်အောင် နှုတ်သီးဖြင့် ရှင်းလင်းနေဆဲ ဖြစ်သော ထိုက်ရွှီ ကို လှမ်းကြည့်ကာ အော်ပြောလိုက်၏။

“ဟေ့ကောင် ဝတုတ်ကြီး... မြန်မြန်လုပ်... ငါတို့ သွားတော့မှာ”

“ကျစ်... ကျစ်...”

ထိုက်ရွှီ မှာ တစ်ခဏမျှ မှင်သက်သွားပြီး သူ၏ အတောင်ပံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည် ညွှန်ပြနေသည်။

'ငါက ဝတုတ်ကြီး ဟုတ်လား'

သို့သော်လည်း တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှု အောက်တွင်မူ၊ ထိုက်ရွှီ သည် ဘာမျှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံတက်သွားရသည်။ ထို့နောက် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ၊ စုယွီ နှင့် လော့ချန်ယွီ တို့၏ နောက်မှ လိုက်ပါလျက် အင်မော်တယ် နန်းတော် မှ ထွက်ခွာသွားတော့၏။

'ဟုတ်ပါပြီဗျာ... ဆရာကြီး သဘောပါပဲ... အားလုံး ဆရာကြီး စီစဉ်တဲ့ အတိုင်းပဲပေါ့'

အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက်၊ ထိုက်ရွှီ သည် မြေကမ္ဘာတောင်တန်း အင်မော်တယ် မြို့တော် ဆီသို့ ဦးတည် ပျံသန်း

နေလေသည်။

ထိုက်ရွှီ ၏ ကျောပြင်ပေါ်တွင် လိုက်ပါလာရင်း စုယွီ က တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ အား စပ်စုလိုက်၏။

“ဆရာ... ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော်တို့ သွားမယ့် အပျက်အစီး နေရာက ဘယ်လို နေရာမျိုးလဲ... ကျွန်တော်တို့ အပြင် တခြား အင်အားစု တွေက လူတွေရော ရှိနေဦးမှာလား”

စုယွီ ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော လော့ချန်ယွီ သည်လည်း တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ထံသို့ စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်သည်။

“အဲဒီနေရာက ရှေးဟောင်းခေတ် ကောင်းကင် အင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ အပျက်အစီး နေရာ တစ်ခု ဖြစ်ဖို့ များတယ်ကွ... အဲဒီက ရွှံ့ညွန်တော ကြီးကို အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော လို့ ခေါ်ကြပြီး အလွန်တရာ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတဲ့ အန္တရာယ် နယ်မြေကြီး တစ်ခုပေါ့... အဲဒီထဲမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့လွင့်နေတဲ့ အဆိပ်ငွေ့တွေနဲ့ မြူခိုးတွေ အပြင်၊ အမျိုးအစား စုံလင်လှတဲ့ အာရုံလှည့်စားမှု မိစ္ဆာသားရဲ တွေကြောင့် ပိုပြီး နာမည်ကြီးတာလေ”

“အဲဒီ နေရာက အတော်လေး ထူးခြားတယ်... နေရာအနှံ့မှာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အာရုံလှည့်စားမှု စွမ်းအား တွေ ပျံ့လွင့်နေသလိုပဲ... အဲဒါကြောင့် အဲဒီထဲက မိစ္ဆာသားရဲ တွေ အားလုံးက အနည်းနဲ့အများ ဆိုသလို အာရုံလှည့်စားမှု စွမ်းအား ကို ပိုင်ဆိုင်ထားကြတယ်”

“ဒါ့အပြင် အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော ထဲမှာ အာရုံလှည့်စားမှု စွမ်းအား တွေ ပါဝင်နေတဲ့ ဝိညာဉ် ဆေးပင်တွေနဲ့ ဝိညာဉ် သတ္တုရိုင်းတွေလည်း အများကြီး ရှိတယ်ကွ”

“ရှေးဟောင်းခေတ် တုန်းကတော့... အဲဒီနေရာက ကောင်းကင် အင်မော်တယ် နန်းတော် ကြီးအတွက် ဒီလို ထူးခြားတဲ့ အရင်းအမြစ် တွေကို စုဆောင်းပေးတဲ့ နေရာတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့မှာ သေချာတယ်”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ပြောပြသော အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော အကြောင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ စုယွီ ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကြောင့် အရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွား၏။ အာရုံလှည့်စားမှု စွမ်းအားများ ပါဝင်နေသော မိစ္ဆာသားရဲ များ၏ သားရေများနှင့် သက်စောင့် အဆီအနှစ် များသည် ကိုယ်စားပြု အဆောင်လက်ဖွဲ့ ကို ရေးဆွဲ ဖန်တီးရန်အတွက် အကောင်းဆုံးသော ကုန်ကြမ်းများပင် ဖြစ်၏။

သို့သော်ငြားလည်း။

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သာ သူ့ကို ခေါ်မသွားခဲ့လျှင်၊ စုယွီ အနေဖြင့် ဤမျှ အန္တရာယ် ကြီးမားလှသော နယ်မြေ အတွင်းသို့ လုံးဝ ဝင်ရောက်ရဲမည် မဟုတ်ချေ။ ယခုအချိန်အထိ ဆိုလျှင် မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် တွင် အနှစ် (၂၀) ကျော် နေထိုင်ခဲ့ပြီးနောက်၊ ဒါက စုယွီ အနေဖြင့် နန်းတော်၏ နယ်နိမိတ် ပြင်ပသို့ ပထမဆုံး အကြိမ် ထွက်ခွာခြင်းပါပင်။

တစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊ ထိုက်ရွှီ သည် မြေကမ္ဘာတောင်တန်း အင်မော်တယ် မြို့တော် ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

မြေကမ္ဘာတောင်တန်း အင်မော်တယ် မြို့တော် ရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း ကို အသုံးပြုကာ၊ သူတို့ သုံးဦးသည် အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြ၏။

ယခင်က စုယွီ သည် အရှင်သခင်ကြီး ကုလန် ၏ နောက်သို့ လိုက်ပါကာ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် သို့ လာရောက်ခဲ့စဉ်ကလည်း၊ အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် ရှိ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း ကို ငှားရမ်း အသုံးပြုကာ မြေကမ္ဘာတောင်တန်း အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ ပြန်လည် ရွှေ့ပြောင်းလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် သည် တာ့ချန် ကျင့်ကြံခြင်း လောက ၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိပြီး၊ ပထမ အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ဖြစ်သော အင်မော်တယ် တစ်သောင်း နန်းတော် ကြီးနှင့် အတော်လေး နီးကပ်လှ၏။

ကြီးမား ကျယ်ဝန်းသော ကြားနေ မြို့တော်ကြီး တစ်ခုပင်။

၎င်း၏ အဓိက ရည်ရွယ်ချက်မှာ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း မှတစ်ဆင့် အင်အားစု အသီးသီး၏ အခြေစိုက် စခန်းများကို ဆက်သွယ်ပေးရန်ပင် ဖြစ်၏။

ဥပမာအားဖြင့် ဆိုရလျှင်၊ ကြယ်တာရာ မျှော်စင် နှင့် မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ်နန်းတော် တို့ကို တိုက်ရိုက် ဆက်သွယ်ထားသော နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း မျိုး မရှိချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အကယ်၍ အင်အားစု အသီးသီး၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း များကိုသာ အချင်းချင်း တိုက်ရိုက် ချိတ်ဆက်ထားမည် ဆိုပါက၊ ကြီးမားသော အန္တရာယ်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေနိုင်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ထိုကဲ့သို့သော အခြေအနေများကို ရှောင်ရှားနိုင်ရန်အတွက် အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် ကဲ့သို့သော ကြားနေ မြို့တော်ကြီးများ တည်ရှိနေခြင်းပါပင်။

မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် ၏ အခင်းအကျင်း များသည် အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် နှင့် ချိတ်ဆက်ထားလေ၏။ အခြားသော နေရာများသို့ သွားရောက်လိုပါက အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် သို့ အရင်ဆုံး ရွှေ့ပြောင်းကာ၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ၎င်း၏ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း အခင်းအကျင်း များကို အသုံးပြု၍ အခြား နေရာများသို့ ဆက်လက် ရွှေ့ပြောင်းနိုင်၏။ အခြားသော အင်အားစုများ အတွက်လည်း အလားတူပင် ဖြစ်၏။

ဤနည်းအားဖြင့် အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် ကဲ့သို့သော ကြားနေ အင်အားစုကြီး တစ်ခု၏ ကြားခံပေးမှုဖြင့်၊ နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ဆိုင်ရာ အန္တရာယ်များကို များစွာ လျှော့ချနိုင်မည်။ အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် သည် စုယွီ မြင်ဖူးသမျှ အင်မော်တယ် မြို့တော် များထဲတွင် အကြီးမားဆုံးနှင့် အခမ်းနားဆုံးသော မြို့တော်ကြီး တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပါ၏။

အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် ၏ အလယ်ဗဟို ဒေသတွင်၊ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် ၏ အခြေစိုက် စခန်း အချို့ ပါဝင်သော နေရာ တစ်ခု ရှိသည်။

ထိုနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ၊ တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ၊ လော့ချန်ယွီ နှင့် စုယွီ တို့ သုံးဦးကို မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်သော အကြီးအကဲ ခြောက်မြီး မြေခွေး နှင့် ထိုနေရာတွင် တာဝန်ကျနေသော နန်းတော်၏ ဘက်နှစ်ဖက်စလုံးမှ တပည့် အနည်းငယ်တို့က နွေးထွေးစွာ ကြိုဆိုခဲ့ကြသည်။

'ခြောက်မြီး မြေခွေး' ဆိုသည်မှာ သူမ၏ တာအို အမည်ပင် ဖြစ်၏။ အပြင်ပန်း အသွင်အပြင် အရ ကြည့်မည် ဆိုလျှင်၊ အကြီးအကဲ ခြောက်မြီး မြေခွေး သည် အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှု ရှိပြီး ညို့ယူဖမ်းစားနိုင်သော အလှတရားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူ တစ်ဦးပင်။ ညို့ဓာတ်ပြင်းလှသော မီးတောက် အနီရောင် ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို ဆင်မြန်းထားပြီး ပခုံးထက်တွင် အဖြူရောင် ဝတ်ရုံတိုလေး တစ်ခုကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ အကြီးအကဲ ခြောက်မြီး မြေခွေး ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည့်နှယ် ရှိပြီး၊ အငြိုးအာဃာတ အရိပ်အယောင် အချို့ပင် ကိန်းအောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို့ကြောင့် နန်းတော်၏ ခြံဝင်း အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ စုယွီ သည် လော့ချန်ယွီ အား ခေါ်ဆောင်ကာ သူတို့အတွက် စီစဉ်ပေးထားသော နေအိမ်များဆီသို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်လာခဲ့ပြီး၊ လုံးဝ အချိန်မဆွဲတော့ချေ။

'သေချာတယ်... ဒီလူကြီး နှစ်ယောက် ကြားထဲမှာ ဇာတ်လမ်း တစ်ပုဒ် ရှိနေတာ သေချာတယ်... ဆက်ပြီး ရပ်ကြည့်နေရင်တော့ ကိုယ်ပဲ ဒုက္ခရောက်မှာ'

နှစ်နာရီ ကျော်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊

အကြီးအကဲ ခြောက်မြီး မြေခွေး ၏ အမျိုးသမီး တပည့် နှစ်ဦးနှင့် မိုချိုး တောင်ထွတ် မှ တပည့် တစ်ဦးတို့၏ လမ်းပြမှုဖြင့်၊ စုယွီ နှင့် လော့ချန်ယွီ တို့သည် အခြေစိုက် စခန်းမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြပြီး အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် ကြီး အတွင်းသို့ စတင် လှည့်လည် ကြည့်ရှုကြတော့သည်။

အကြီးအကဲ ခြောက်မြီး မြေခွေး ၏ အမျိုးသမီး တပည့် နှစ်ဦးမှာ ငယ်ရွယ်နုပျိုပုံ ရသည်။

အလွန် ချစ်စရာ ကောင်းလှသော အမြွှာ ညီအစ်မ နှစ်ဦး ဖြစ်ကြ၏။

တစ်ဦး၏ အမည်မှာ ကျန်းမန်သဲ့ ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ဦး၏ အမည်မှာ ကျန်းမန်ယောင် ဟူ၍။ သူမတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၃) တွင် ရှိကြသည်။

မိုချိုး တောင်ထွတ် မှ တပည့်မှာမူ ရုပ်ရည် သာမန်သာ ရှိပြီး အရပ်အမောင်းလည်း သိပ်မမြင့်လှဘဲ ခုနစ်ပေခန့်သာ ရှိ၏။ သူ၏ မျက်နှာ အသွင်အပြင်မှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းပြီး ကြောက်စရာ ကောင်းသယောင် ရှိသော်လည်း၊ တကယ်တမ်းတွင်မူ စကား သိပ်မပြောတတ်သော သဘောကောင်းသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်ပါသည်။

အမည်မှာ လီချင်းနျို ဖြစ်ပြီး၊ လက်ရှိတွင် အခြေခံအုတ်မြစ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့် (၇) ဖြစ်ပါ၏။ အသက် နှစ်ရာကျော် ရှိပြီ ဖြစ်သဖြင့် စုယွီ နှင့် လော့ချန်ယွီ တို့ထက် အသက် အနည်းငယ် ပိုကြီးသည်။

“အစ်ကို စု... အစ်မ လော့... အခုတလော အရှင်သခင်ဆယ်ပါး အင်မော်တယ် မြို့တော် မှာ အာရုံလှည့်စားမှု ပင်လယ် အပျက်အစီး တွေကြောင့် တော်တော်လေး စည်ကားနေတာ... အဲဒီ အပျက်အစီး တွေထဲက ပစ္စည်း တချို့လည်း မြို့ထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာတယ်လေ... ကျွန်မတို့ လျှောက်ကြည့်ရင်းနဲ့ ကိုယ်နဲ့ သင့်တော်မယ့် ပစ္စည်းများ ရှိမလား ရှာကြည့်ကြတာပေါ့”

ထိုသို့ အမြွှာ အစ်မ ဖြစ်သူ ကျန်းမန်သဲ့ က တက်ကြွ ရွှင်လန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏ အသံလေးမှာ နူးညံ့ ပျော့ပျောင်းပြီး၊ စုယွီ နှင့် လော့ချန်ယွီ တို့ အပေါ်တွင်လည်း အလွန်တရာ ဖော်ရွေပျူငှာလှပေ၏။