အခန်း (၅၃-၅၄)

အခန်း (၅၃)- မေးခွန်းထုတ်ခြင်း

ယန်ကျုံ ၏ အချက်ပြမှုကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ နန်ကုန်းဝမ်ရှား သည် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သော်လည်း ထိုင်ချလိုက်လေသည်။

သူသည် ယန်ကျုံ ကို မျက်နှာသာ ပေးရန် လိုအပ်သေးပေသည်။

ယန်ကျုံ ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် က သူ့ထက် မြင့်မားနေခြင်းက ဒုတိယအချက်သာ ဖြစ်သည်။ အဓိကအချက်မှာ ယန်ကျုံ သည် လက်ရှိတွင် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ရှိ တပ်မသုံးခု၏ ကွပ်ကဲရေးမှူးချုပ် အဖြစ် တာဝန်ယူထားသဖြင့် သူ့ကို မျက်နှာသာ ပေးခြင်းက ကောင်းမွန်ပေသည်။

ယန်ကျုံ က မတ်တပ်ရပ်ကာ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ သိပါတယ်... ခင်ဗျား ဆိုလိုတာကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်... ခင်ဗျား ဆိုလိုတာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်ကို အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က ထောက်ပံ့ပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောချင်တာ မဟုတ်လား..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သူက ကျွန်တော်တို့ကို သတင်းအချက်အလက်တွေ ထောက်ပံ့ပေးတယ်... ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့က သတင်းအချက်အလက်ရဲ့ အရေးပါမှုအပေါ် မူတည်ပြီး သူ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တချို့ ဆုကြေးငွေအဖြစ် ပေးရတယ်... ဒါ့အပြင် ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ ရဲ့ စစ်တပ်ကို သတ်ဖြတ်ပြီး ရလာတဲ့ လက်ရပစ္စည်းတွေရဲ့ ၅၀% ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေအဖြစ် ပြောင်းပြီး သူ့ကို ပေးရသေးတယ်..."

ယန်ကျုံ က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စနှင့်ပတ်သက်၍ သူလည်း သတင်းအချက်အလက် အချို့ ရရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကာလအတွင်း ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ မှ စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ ပစ္စည်းအမြောက်အမြားသည် မြောက်ပိုင်းဒေသ အတွင်းသို့ စီးဝင်လာခဲ့ပြီး မြောက်ပိုင်းဒေသရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များကို ငွေထုတ်ယူရန် ရည်ရွယ်ပုံရကာ ဤအချက်ကို သူလည်း သတိပြုမိခဲ့ပေသည်။

ဒါက ကျန်းပေ့တပ်မ ရဲ့ လုပ်ရပ်ဆိုတာကို သိပေမဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ဆိုတဲ့သူကို ဆုကြေးငွေ ပေးဖို့ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး...

ဤအကြောင်းကို တွေးမိကာ စောစောက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ၏ စကားများကို ပြန်လည်စဉ်းစားမိချိန်၌ ယန်ကျုံ ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း စောစောက ပြောသွားတဲ့ စကားအရဆိုရင် ခင်ဗျားက အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ကို ဆက်သွယ်ပြီးပြီပေါ့... ရလဒ်က ဘယ်လိုနေလဲ..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က ခေါင်းညိတ်ကာ ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ရဲ့ သတင်းအချက်အလက် စွမ်းရည်က ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းတယ်... ကျွန်တော်တို့က မင်းသမီးကြီး ဆီက သတင်းစကား တစ်ခု ရပြီးတာနဲ့ သူက ရောက်နေပြီလေ..."

"သူ ဘာပြောလဲ..."

ယန်ကျုံ က မေးမြန်းလိုက်ပြီး အခြားသူများကလည်း မော့ကြည့်လာကြသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က အနည်းငယ် သံသယဖြစ်ဖွယ် အမူအရာဖြင့် တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သူက ပေ့ချွမ်းအင်ပါယာ နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆုကြေးငွေ ကတော့ သတင်းအချက်အလက်ရဲ့ အရေးပါမှုအပေါ်မှာ မူတည်မယ်... ပြီးတော့ သူက လက်ရပစ္စည်းတွေရဲ့ ၇၀% ကို လိုချင်တယ်တဲ့..."

"ဘာ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဒေါသများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ထံမှ ရရှိသော ဆုကြေးငွေက နည်းပါးရုံသာမက လက်ရပစ္စည်း ၇၀% ကိုပါ တောင်းဆိုနေခြင်းက ၎င်းတို့အတွက် လုံးဝ လက်ခံနိုင်စရာ မရှိ။

သို့မဟုတ်ပါက စစ်ပွဲမှ ရရှိသော လက်ရပစ္စည်း ဆယ်ပုံတစ်ပုံ ကိုပင် ၎င်းတို့ လက်ခံနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... ခင်ဗျား မှားမနေဘူးဆိုတာ သေချာရဲ့လား... သူက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို မတန်တဆ တောင်းဆိုမှုမျိုး လုပ်ရဲရတာလဲ..."

"ဟုတ်တယ် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း... လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ဆိုတဲ့သူ တကယ် ရှိမရှိ ဆိုတာတောင် မသေချာသေးဘူး... ဒါက မင်းတို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းတပ်က မတန်တဆ တောင်းဆိုနေတာ မဟုတ်ဘူးလား..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှား ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံးသည် ၎င်းတို့၏ အကြည့်များကို နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ထံသို့ လှည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် သံသယဖြစ်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ပြသနေသည်။

သို့သော် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း သည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေကာ သူ၏ လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ယူ၍ တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး လူအားလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူက တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက်စလုံးကလည်း အခြားတစ်ဖက်က ကမ်းလှမ်းလာတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေက လွန်ကဲတယ်လို့ ခံစားရတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့ အတိအကျ ပြောခဲ့တာကတော့ 'ယူမလား မယူဘူးလား' ဆိုတာပဲ..."

ဤနေရာသို့ ရောက်ချိန်တွင် သူက နန်ကုန်းဝမ်ရှား ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ဒီနောက်ကွယ်မှာ ငါ့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းတပ် က ရှိနေတယ်လို့ မင်း ထင်တယ်ဆိုရင် စစ်သူကြီး ယန်ကျုံ နဲ့ မြောက်ပိုင်းစစ်ချီ စစ်တပ် ကို မပူးပေါင်းဖို့ မင်း အကြံပေးလို့ ရပါတယ်... အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းတပ်မ

နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

"ငါတို့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းတပ်က မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ကာကွယ်ဖို့ မင်းသမီးကြီး ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ရှိတယ်... ငါတို့က စစ်သူကြီး ယန်ကျုံ ကို သင့်လျော်သလို ကူညီပေးနိုင်ပေမဲ့ ငါတို့ ဘာမှလုပ်ဖို့ မလိုဘူးလေ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြလေသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှား ၏ မျက်နှာအမူအရာ အေးစက်သွားလေသည်။

"နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း... မင်း ဘာပြောနေလဲဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား... ဒါက နိုင်ငံတော်ရဲ့ အတက်အကျနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်... မင်းက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ပြုမူရဲတာလဲ... ချင်းယိုအင်ပါယာ ရဲ့ အပြစ်သား ဖြစ်သွားမှာကို မင်း မကြောက်ဘူးလား..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ၏ နှုတ်ခမ်းများက လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုအဖြစ် တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

"ဒါဆို ဘာဖြစ်လဲ... ငါ့ရဲ့ ကျန်းပေ့တပ် ဟာ အရှင်မင်းကြီး ရဲ့ အမိန့်အောက်မှာ ကျန်းပေ့မင်းသား အပေါ် သစ္စာရှိတယ်... ငါတို့က ကျန်းပေ့မင်းသား နဲ့အတူ မြို့တော်ထဲကို ဝင်ရမှာ... ဒါပေမဲ့ အခု မင်းသမီးကြီး ရဲ့ အမိန့်အရ ငါတို့က မင်းတို့ကို မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ကာကွယ်ရာမှာ ကူညီပေးနေတာ... ငါတို့က မင်းတို့နဲ့မဆိုင်ဘဲနဲ့ သင့်တော်သလို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လှုပ်ရှားခွင့် ရှိတယ်..."

"အခု ကျန်းပေ့တပ် က မင်းတို့ကို သတင်းအချက်အလက် ရင်းမြစ်တွေ ယူလာပေးတာကို မင်းတို့က မလိုချင်လို့ မင်းတို့အပြစ် ဖြစ်သွားပြီလေ... အဲ့ဒါက ကျန်းပေ့တပ် နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

"ဒါ့အပြင် ငါ့ရဲ့ ကျန်းပေ့တပ် က ဆုတ်ခွာပြီး ကျန်းပေ့မင်းသား ကို ကာကွယ်ဖို့ ပြန်သွားရင်တောင် အရှင်မင်းကြီး က လက်ခုပ်တီးပြီး သဘောတူမှာပဲ... တကယ်လို့ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရင် ဒါက မင်းတို့ရဲ့ အမှားပဲ... မင်းတို့က အပြစ်သားတွေပဲ... အဲ့ဒါက ငါ့ရဲ့ ကျန်းပေ့တပ် နဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ၏ ငြင်းခုံမှုများ အားလုံးမှာ ယုတ္တိမတန်သော်လည်း သူ၏ စကားများက အလွန်တရာ အမှန်တရား ဖြစ်လာနိုင်ကြောင်းကိုမူ ငြင်းဆို၍ မရနိုင်။

ကျန်းပေ့တပ် သည် မြို့တော်သို့ ဝင်ရောက်ကာ ကျန်းပေ့မင်းသား ကို ကာကွယ်ရန် အရှင်မင်းကြီး ၏ အမိန့်ကို နာခံခဲ့သင့်သော်လည်း ၎င်းအစား ၎င်းတို့သည် မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်ကို ကာကွယ်ရန် ကျန်းပေ့မင်းသမီးကြီး ၏ အမိန့်ကို နာခံခဲ့ကြလေသည်။ ဤသည်မှာ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်အတွက် လုံလောက်သည်ထက်ပင် ပိုနေပြီ ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်က အနာဂတ်တွင် ဆုံးရှုံးသွားမည်ဆိုလျှင်တောင်မှ ကျန်းပေ့တပ် သည် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခုခံကာကွယ်ပြီးနောက် ဆုတ်ခွာသွားနိုင်ကာ မည်သူကမျှ ဘာမျှ ပြောဆိုမည် မဟုတ်။

ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် မြောက်ပိုင်းဒေသ သည် ၎င်းတို့၏ လက်ထဲတွင် ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပါက ၎င်းတို့သည် မြို့များကို စွန့်ပစ်ပြီး နယ်မြေများ ဆုံးရှုံးခြင်းအတွက် တာဝန်ယူရဖွယ် ရှိပေသည်။

ထိုအချိန်ရောက်ပါက နန်းတွင်းက ဘာမှမပြောလျှင်တောင်မှ အင်ပါယာ ရှိ သန်းပေါင်းများစွာသော ပြည်သူများက ဘာပြောကြမည်နည်း။

ဒီလို နာမည်ဆိုးကို သူတို့ တကယ် ခံနိုင်ရည်ရှိပါ့မလား။

ခဏတာအတွင်း လူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများမှာ သိမွေ့လာပြီး ၎င်းတို့အားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားကြလေသည်။

ယန်ကျုံ သည် စားပွဲထိပ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ငြိမ်အေးချမ်းနေကာ ကိစ္စရပ်က သူနှင့် ဘာမျှ မဆိုင်သကဲ့သို့ပင်။ သူသည် စစ်သူကြီးတစ်ဦး၏ မဆင်မခြင် ပြုမူတတ်သည့် အရိပ်အယောင်များကို မပြသဘဲ သပ်ရပ်ကျော့ရှင်းသော စစ်သူကြီးတစ်ဦးနှင့် ပို၍ တူနေလေသည်။

လူအားလုံး တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ သူက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ထံသို့ လှည့်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... ဒီ စည်းကမ်းချက်တွေက အခြားတစ်ဖက်က အဆိုပြုလာတာ တကယ်ပဲလား..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် စစ်သူကြီး ယန် ကို မလိမ်ရဲပါဘူး... တကယ်ပဲ အခြားတစ်ဖက်က အဆိုပြုလာတာပါ... ပြီးတော့ သူတို့က ကျွန်တော့်ကို ဈေးဆစ်ဖို့ အခွင့်အရေး လုံးဝ မပေးခဲ့ဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ယန်ကျုံ က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တွေးတောနေပုံရသော်လည်း သူ ဘာတွေတွေးနေသနည်းဆိုတာကို သိရန် မဖြစ်နိုင်။

အခိုက်အတန့် ကြာပြီးနောက် သူက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... ကျေးဇူးပြုပြီး တပ်စခန်းမှာ နှစ်ရက်လောက် နားပါဦး... စစ်သူကြီး မင် ရောက်လာတဲ့အခါကျရင် ငါတို့ ဒါကို အတူတူ ဆွေးနွေးလို့ ရတာပေါ့... ဘယ်လိုလဲ..."

"ကောင်းပါပြီ..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းဝမ်ရှား သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ကို ကြည့်ပြီး မမမေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

"နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း... အဲ့ဒီ တောင်းဆိုချက်ကို လုပ်ခဲ့တာ အဲ့ဒီလူဆိုမှတော့ မင်းက ဘာလို့ သူ့ကို မတွေ့ခဲ့ဘဲနဲ့ မင်းကို သတင်းစကား လာပို့ခိုင်းရတာလဲ..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူက ငါ့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းတပ် ရဲ့ ကွပ်ကဲရေး စစ်သူကြီး သုံးယောက်ကိုပဲ တွေ့ချင်ပြီး တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ချင်ဘူးလို့ ပြောတယ်... မင်းမှာ ပြဿနာ ရှိလို့လား..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှား က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းက အရာရာကို လုပ်ကြံဖန်တီးနေတာလို့ ငါထင်တယ်... မင်းပြောနေတဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ..."

"ငါ့ရဲ့ မြောက်ပိုင်းစစ်ချီ စစ်တပ် ကို ပူးပေါင်းကြံစည်နေတဲ့ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အတိအကျ ဘာလဲ... ဒါမှမဟုတ် မင်းရဲ့ နောက်ကွယ်က တစ်ယောက်ယောက်က မင်းကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းနေတာလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ကျန်းပေ့တပ် သည် ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းယွီ ကို သစ္စာစောင့်သိကြောင်း ကျိန်ဆိုထားခဲ့ပေသည်။ယခုအခါ ဤအရာကို လူတိုင်း သိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ နန်ကုန်းဝမ်ရှား က ဤသို့ ပြောဆိုခြင်းဖြင့် ဘာကို အတိအကျ အောင်မြင်ချင်နေသနည်း။

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ နတ်ဘုရားပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် အငွေ့အသက် များ ဝေဝါးဝါး ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အေးစက်သွားသည်။

"ဆိုလိုတာက မင်းက ငါ့ကို သံသယဝင်နေတာလား... မင်းသမီးကြီး ကို သံသယဝင်နေတာလား..."

"ငါ အဲ့ဒီလို မပြောပါဘူး..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှား က ပခုံးတွန့်ပြလိုက်သော်လည်း ဝန်ခံခြင်း မရှိ။

သို့သော် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက ဤသို့ ပြောနေသကဲ့သို့ပင်။ 'မင်းကို သံသယဝင်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ...'

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း သည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာ ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဆန်များ ရုတ်တရက် အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

ထို့နောက် သူက အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"နတ်ဘုရားတမန်တော် ရှိနေတာကို မေးခွန်းထုတ်တယ်... မင်းသမီးကြီး မှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက်တွေ ရှိနေတယ်လို့ သံသယဝင်တယ်... ပြီးတော့ ကျန်းပေ့မင်းသား ကို မလေးမစား လုပ်တယ်... မင်းလိုလူမျိုးက ငါ့ရဲ့ အသက်နဲ့ ထိုက်တန်လို့လား..."

သူ စကားပြောဆိုနေစဉ် ထိုင်ချလိုက်ပြီး နန်ကုန်းဝမ်ရှား ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၅၄)- အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မတွေ့ရချေ

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း၏ သဘောထားကို မြင်တွေ့ရချိန်၌ လူအားလုံးသည် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားကြလေသည်။

ယုတ္တိဗေဒအရ ပြောရလျှင် နန်ကုန်းဝမ်ရှား က ကျန်းပေ့မင်းသမီးကြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး တွင် တခြား ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိနေသည်ဟု မေးခွန်းထုတ်ခဲ့ရာ သစ္စာရှိသော နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း အနေဖြင့် လက်စားချေရန် ဆန္ဒရှိသင့်ပေသည်။

ဒါပေမဲ့ အခု ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ၏ အကြည့်များ ထူးဆန်းနေသည်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်က သတိပြုမိသွားပြီး သူ၏ အကြည့်ဆီသို့ အလျင်အမြန် လိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် သူ၏ မျက်ဆန်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဝိညာဉ်ဓား သည် သူ၏ လက်ထဲတွင် လျှပ်တစ်ပြက် ထွက်ပေါ်လာကာ ပြတ်သားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "

ဘယ်သူလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံးသည် နန်ကုန်းဝမ်ရှား ၏ အနောက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြရာ ၎င်းတို့ လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့သော လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည့် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား တစ်ဦး တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှား သည် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်ဆန်များ မကျဉ်းမြောင်းဘဲ မနေနိုမြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။ သူက လက်ကို မြှောက်ကာ ရိုက်ချလိုက်သော်လည်း ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား သည် ထိုနေရာတွင် တစ်ခါမျှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သောအရာကို ရှင်းလင်းစွာ မမှတ်မိကြလျှင်၊ တဲအိမ်ရှိ အပေါက်ကြီးနှင့် နန်ကုန်းဝမ်ရှား ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်မှ ကျန်ရစ်နေသော စွမ်းအားများသာ မရှိခဲ့လျှင် ၎င်းတို့ မျက်စိမှားသွားသည်ဟု လူအားလုံး ထင်မှတ်သွားကြမည် ဖြစ်သည်။

"မှားနေပြီ..."

တစ်စုံတစ်ယောက်က အော်ဟစ်လိုက်၏။ "အဲ့ဒီ တိုက်ခိုက်မှုကို အမြန် တားလိုက်ကြ..."

သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအားလုံး လှုပ်ရှားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ယန်ကျုံ သည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ၎င်းတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။

သို့သော် သူသည် မည်သူမျှ သတိမထားမိဘဲ လက်ဝါးရာ၏ အရှေ့တွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး လက်ဝါးရာကို ဖမ်းယူကာ အရိပ်အယောင်မကျန် ပျောက်ကွယ်သွားစေရန် သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ လူအားလုံး အနည်းငယ် သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြပြီး ယန်ကျုံ သည်လည်း သူ၏ နေရာသို့ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သူသည် နန်ကုန်းဝမ်ရှား ကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီး ဝမ်ရှား... မင်း မလှုပ်ရှားခင် အကျိုးဆက်တွေကို ထည့်စဉ်းစားခဲ့ရဲ့လား... တပ်စခန်းထဲမှာ ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်တွေ ရှိနေသေးတယ်ဆိုတာနဲ့ သူတို့က မင်းရဲ့ လက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိမရှိ ဆိုတာကို မင်း စဉ်းစားခဲ့ရဲ့လား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းဝမ်ရှား ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသော်လည်း မည်သို့ ချေပရမည်ကို မသိခဲ့ချေ။

"ဒီအညတရ စစ်သူကြီး က သူ့အမှားကို သိပါပြီ..."

"ဟမ့်..."

ယန်ကျုံ က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ပင်မထိုင်ခုံသို့ ပြန်သွားရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားကာ သူ၏ မျက်ဆန်များ အနည်းငယ် ကျဉ်းမြောင်းသွားလေသည်။

ပုံမှန်မဟုတ်မှု ကို သတိပြုမိသွားချိန်၌ လူအားလုံး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြရာ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား သည် ပင်မထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရပေသည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် ဘိုးဘေး ကျောက် သည်လည်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီး ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား ကို တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေလေသည်။

"ခင်ဗျားက ဘယ်သူလဲ... ပြီးတော့ ဘာကိစ္စများရှိလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ..." ယန်ကျုံ က အံ့သြမှုနှင့် သံသယဖြစ်မှုတို့ဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ပင့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ၏ ဝတ်ရုံနက်အောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန် မျက်နှာကို မည်သူကမျှ မမြင်နိုင်ကြ။

သို့သော် သူသည် နန်ကုန်းဝမ်ရှား ကို ကြည့်လိုက်ရာ အေးစက်သော အသံတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။

"ဒီ နတ်ဘုရားတမန်တော် ရှိနေတာကို တစ်ယောက်ယောက်က မေးခွန်းထုတ်မယ်ဆိုတာကို ငါ ခန့်မှန်းမိတယ်... ဒါကြောင့် ပွဲလာကြည့်တာလေ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံး၏ မျက်နှာအမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ပြည့်နှက်နေလေ၏။ ဤလူ ဤနေရာတွင် မည်မျှကြာအောင် ရှိနေခဲ့သနည်းဆိုသည်ကို ၎င်းတို့ မသိရှိကြသလို သူ့ကို လုံးဝ သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

အကယ်၍ ၎င်းတို့က နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ၏ အကြည့်များ ထူးဆန်းနေသည်ကို သတိမပြုမိခဲ့ပါက ၎င်းတို့ သဘောပေါက်မိမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပေသည်။

သို့မဟုတ် သူကသာ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း အား တမင်တကာ ကိုယ်ထင်မပြခဲ့ပါက ၎င်းတို့၏ စကားဝိုင်း တစ်ခုလုံးသည် ၎င်းတို့ သတိမထားမိဘဲ ပေါက်ကြားသွားမည် ဖြစ်လေသည်။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ဘိုးဘေး ကျောက် ပင်လျှင် သတိမထားမိနိုင်သော ဤကဲ့သို့ အရိပ်အယောင်မကျန် ပေါ်လာနိုင် ပျောက်သွားနိုင်သည့် စွမ်းရည်မှာ လူအားလုံးကို သတိထားသွားစေရန် လုံလောက်နေပေသည်။

အဓိက ပြဿနာမှာ တစ်ဖက်လူ၏ စွမ်းအားကို မသိရသေးခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

နန်ကုန်းဝမ်ရှား ၏ လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် အလျင်စလို လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းမှာ အားကောင်းသော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။ အခြားတစ်ဖက်က ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ရှောင်တိမ်းသွားပြီး အထိအခိုက်မရှိ ကျန်ရှိနေခြင်းက တိုက်ခိုက်သူ၏ စွမ်းအားကို ပြသနေပေသည်။

ထိုစဉ် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ "ငါက ငါလုပ်ချင်တာကို လုပ်နေကျပဲ... ငါ့ရဲ့ သခင် က မင်းတို့ ချင်းယို ကို ကူညီပေးဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါက ဒီကိုလာဖို့ ဒုက္ခခံနေမှာတောင် မဟုတ်ဘူး... မင်းက ငါ့ကို ဘယ်လိုလုပ် မေးခွန်းထုတ်ရဲတာလဲ..."

ဤနေရာသို့ ရောက်ချိန်တွင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားစရာပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ယန်ကျုံ ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား က စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း ပြောခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ ဆိုတာများလား... ခင်ဗျားရဲ့ သခင် စီနီယာ က ဘယ်သူများလဲ မေးခွင့်ပြုပါ..."

"မင်းက ဘာလို့ အဲ့ဒါကို မေးနေတာလဲ..." ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အသံမှာ ပို၍ပင် အေးစက်လာခဲ့လေသည်။

ယန်ကျုံ က အနည်းငယ် ဦးညွှတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"ခင်ဗျား က အထင်လွဲနေပြီလို့ ထင်ပါတယ်... ခင်ဗျားရဲ့ သခင် က ကျွန်တော်တို့ ချင်းယိုအင်ပါယာ ကို ကူညီပေးဖို့ ဆန္ဒရှိနေမှတော့ ချင်းယိုအင်ပါယာ ရဲ့ မြင်းစီးစစ်သူကြီး တစ်ယောက်အနေနဲ့ စီနီယာ ကို ကျေးဇူးတင်ဖို့အတွက် လက်ဆောင်သေးသေးလေး တစ်ခု ယူလာပေးချင်လို့ပါ..."

"ဟမ့်..."

ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အကြံအစည်လေးတွေကို ရပ်လိုက်စမ်းပါ... ငါ့ရဲ့ သခင် က မင်းတို့ တွေ့လို့ရတဲ့ သူမျိုး မဟုတ်ဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ယန်ကျုံ ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ပုံမှန်အတိုင်းပင် ဖြစ်နေပြီး ထပ်မံ၍ စကားမပြောတော့ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျား ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ကျွန်တော်တို့ကို ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းပေးလို့ ရမလား သိချင်မိတယ်... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ သခင် နဲ့ သက်ဆိုင်နေတာပဲလေ..."

သို့သော် သူ စကားပြော၍ မပြီးဆုံးမီမှာပင် ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က သူ့ကို မော့ကြည့်ကာ တိုးတိတ်သော အသံဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေက ရဖို့ သိပ်မလွယ်ဘူး... သခင် က စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင်တောင် ငါ့ရဲ့ စည်းကမ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်... စည်းကမ်းချက်တွေကိုတော့ ပြောပြီးသွားပြီ... ပူးပေါင်းမလား မလုပ်ဘူးလားဆိုတာ မင်းတို့ သဘောပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ယန်ကျုံ ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။ သူ ဆက်ပြောချင်သေးသော်လည်း ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က သူ၏ အင်္ကျီလက်စကို ခါယမ်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အသံရှည်ကြီးတစ်ခုကို ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။

"ဒါနဲ့... စောစောက တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်... တကယ်လို့ မင်းတို့ ပူးပေါင်းချင်တယ်ဆိုရင် တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း ကို နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ကို အရင် ယူလာခိုင်းလိုက်... ပြီးတော့ ငါက နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ကိုပဲ တွေ့မယ်... တခြား ဘယ်သူ့ကိုမှ မတွေ့ဘူး..."

အသံ တိတ်ဆိတ်သွားသည်နှင့်အမျှ တဲအိမ်အတွင်းမှာ အပ်ကျသံကိုပင် ကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်သွားလေတော့သည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ယန်ကျုံ သည် ဘိုးဘေး ကျောက် ကို အံ့သြမှုနှင့် သံသယဖြစ်မှု အနည်းငယ် ရောနှောနေသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘိုးဘေး ကျောက် က အနည်းငယ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေပေသည်။ "သူက နားလည်ဖို့ ခက်ခဲပြီး သူ့ရဲ့ တည်ရှိမှုကို ခံစားလို့မရဘူး... သူက အရိပ်အယောင်မကျန် ပေါ်လာနိုင် ပျောက်သွားနိုင်ပြီး ဒီကို တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးသလိုပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူအားလုံး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် အသက်ရှူမှားသွားကြလေသည်။ ဝိညာဉ်အရှင်မြတ်အဆင့် ဘိုးဘေး ကျောက် ပင်လျှင် အခြားတစ်ဖက်၏ ရောက်ရှိလာမှုကို သတိမထားမိနိုင်သလို ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကိုလည်း ထိုးဖောက်မမြင်နိုင်ခဲ့ချေ။ ဒီ ဝတ်ရုံနက်ဝတ်လူသား က အတိအကျ ဘယ်သူလဲ။

ထိုနေရာတွင် ရှိနေသူများအနက် မျက်နှာအမူအရာ အဆိုးရွားဆုံး ဖြစ်နေသူမှာ နန်ကုန်းဝမ်ရှား ပင် ဖြစ်သည်။

သူ တကယ်ကို ပြဿနာ ရှာလိုက်မိပုံရပေသည်။

အကယ်၍ နန်းတွင်းက ဤ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ နှင့် တကယ် ပူးပေါင်းလိုပါက သူ၏ လုပ်ရပ်တစ်ခုကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း ဆုံးရှုံးရခြင်းနှင့် သူ့ကို နီးပါး စော်ကားမိခြင်းတို့အတွက် သူ ရရှာလိုက်မိပုံရပေသည်။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်း မှာ ချင်းယိုအင်ပါယာ အတွက် သိပ်မများလှသလို သူ လက်ခံနိုင်သောအရာ ဖြစ်နေလျှင်တောင်မှ အခြားသူများ၏ အထင်သေးမှုကို သူ ခံရဖွယ် ရှိပေသည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် သူသည် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ကို စူးရဲစွာ ကြည့်မိသွားလေသည်။ အားလုံးက အဲ့ဒီကောင်ကြောင့်ပဲ...

ဤအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ၏ စိတ်အခြေအနေမှာ ကောင်းမွန်နေပြီး သူ့ကို အပြုံးတစ်ခုပင် ပေးလိုက်သေးသည်။

ဤသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်၌ နန်ကုန်းဝမ်ရှား သည် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း ဘာမျှ မပြောခဲ့‌ ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်၌ ယန်ကျုံ သည် နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း ကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်လေသည်။ "စစ်သူကြီး ဝမ်ရှင်း... နောက်ထပ် နှစ်ရက်လောက် စောင့်ပေးဖို့ ခင်ဗျားကို ဒုက္ခပေးရဦးမယ်... အရှင်မင်းကြီး ရဲ့ သဘောထားကို ကျွန်တော် မေးမြန်းလိုက်ပါ့မယ်... ပြီးတော့ မြောက်ပိုင်းစစ်ချီ တပ်မတော် ရောက်လာတဲ့အခါကျရင် ဒါကို အတူတကွ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့..."

"ကောင်းပါပြီ..."

နန်ကုန်းဝမ်ရှင်း က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ကာ သဘောတူလိုက်သည်။

...

ရှိုးရှန်း နန်းဆောင်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး နှင့် သူမ၏ အဖော်နှစ်ဦးတို့သည် မယ်တော်ကြီး ကျီကျစ်ယွီ နှင့်အတူ ညစာစားကြပြီး ခဏတာ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့ကြလေသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ် သည် ထိုနှစ်ဦးကို ချင်းကျူ စီစဉ်ပေးထားသော အခန်းအသစ်ဆီသို့ ခဏတာ လိုက်ပါပို့ဆောင်ပေးပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ နန်ကုန်းယွီ သည် ကုတင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အနည်းငယ် နွေးထွေးနေကာ ဆေးဖက်ဝင် အစားအစာ များမှတစ်ဆင့် ခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်နေသည့် အရိပ်အယောင်များကို ပြသနေပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး သည် ဘေးတွင် ထိုင်ကာ အိပ်ပျော်နေသော နန်ကုန်းယွီ ကို ကြည့်ရင်း နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း တွေးတောမိသွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်၌ မကြာသေးမီက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ပုံမှန်မဟုတ်သည့် အရာများကို တွေးမိကာ သူမ ဘယ်လိုလုပ် အိပ်ပျော်နိုင်မည်နည်း။

"မြောက်ပိုင်းနယ်စပ်မှာ မရဏစံအိမ် က လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူကို သတ်ခဲ့တာ ဘယ်သူလဲ..."

"ကျန်းပေ့တပ် ကို သတင်းအချက်အလက်တွေ ပေးပြီး မင်းသား မတရား သေဆုံးခဲ့ရတာကို ဖော်ထုတ်ပေးခဲ့တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သူ က ဘယ်သူလဲ..."

"လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးလက အဲ့ဒီ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ် ပေါ်လာပြီး လူအတော်များများကို ကယ်တင်ခဲ့တာ တိုက်ဆိုင်မှု သက်သက်ပဲလား..."

"မနေ့ညက လှုပ်ရှားခဲ့တဲ့သူကလည်း ကျွန်မကို ကာကွယ်ပေးတဲ့သူ ဖြစ်နိုင်တယ် မဟုတ်လား... အဲ့ဒီလူက ဘယ်သူများလဲ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီး က သူမကိုယ်သူမ ရေရွတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် အံ့သြမှုနှင့် သံသယဖြစ်မှုတို့ ရှိနေသည်။ဤအရာများသည် သူမနှင့် သူမ၏ သားတို့နှင့် ပတ်သက်ဆက်နွှယ်နေပုံရကြောင်းကို သူမ ဝေဝါးဝါး ခံစားနေရလေသည်။