အခန်း (၃၄၃)

အခန်း။ ၃၄၃

ဟင်...

ဒါ ဘာဖြစ်တာလဲ။

ကျားမလေး၊ ကျူးယွီဟန်၊ ထန်ချီချီ၊ နင်ရွှမ်နှင့် ကွမ်းရှင်းတို့သည် အနည်းငယ် ကြောင်အသွားကြသည်။

ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော်လည်း သူတို့အားလုံးသည် မဆိုင်းမတွပင် နောက်သို့ ပြန်ဆုတ်လိုက်ကြသည်။

ထိုခဏ၌ပင် တတိယခံစစ်မျဉ်းရှိ စစ်သည်တော်အားလုံးမှာ တိုက်ခိုက်ရင်း ဆုတ်ခွာကာ ဘေးကင်းဇုန်ဆီသို့ အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် ပြေးဝင်လာကြတော့သည်။

ကျားမလေးနှင့် သူမ၏ အဖွဲ့သားများသည် ဘေးကင်းဇုန်နှင့် မီတာ ရာဂဏန်းသာ ဝေးကွာသောကြောင့် လမ်းပိတ်နေသော သားရဲအချို့ကို သုတ်သင်ကာ ဘေးကင်းဇုန်အတွင်းသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော်လည်း မီတာ ထောင်နှင့်ချီ ဝေးကွာနေသော စစ်သည်တော်များမှာမူ ကံမကောင်းလှပေ။

သူတို့ အပြင်းအထန် ဆုတ်ခွာနေစဉ်အတွင်း သူတို့ခြေဖဝါးအောက်ရှိ သဲကန္တာရမှာ ရုတ်တရက် သဲနွံအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

သဲပြင်ကြီးမှာ စတင် လှုပ်ခတ်လာပြီး သဲလှိုင်းများအဖြစ်သို့ ကူးပြောင်းသွား၏။

စစ်သည်တော်များမှာ မတ်တပ်ရပ်ရန်ပင် ခက်ခဲလာပြီး ဒူးဆစ်အထိ သဲထဲသို့ နစ်ဝင်သွားကြသည်။ ထိုသဲများကြားတွင် သားရဲများမှာ လိမ်ဖယ်၍ သွားလာနေကြပြီး သူတို့၏ စူးရှသော အစွယ်များဖြင့် စစ်သည်တော်များ၏ ခြေထောက်ကို ကိုက်ကာ မြေအောက်သို့ ဆွဲချရန် ကြိုးပမ်းကြသည်။

စစ်သည်တော်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ကြတော့သည်။

သူတို့၏ အသင်းဖော်များကလည်း ချက်ချင်းပင် တုံ့ပြန်တိုက်ခိုက်ကြပြီး လှည့်ကြည့်ကာ သဲထဲသို့ ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်လိုက်ရာ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။

သဲနွံထဲတွင် ပိတ်မိနေသော အသင်းဖော်များကို ဆွဲထုတ်လိုက်ကြသောအခါတွင်မူ သူတို့၏ အသင်းဖော်များမှာ ဒူးဆစ်အောက်ပိုင်း တစ်ခုလုံး အရိုးစုများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ထိတ်လန့်ဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ကြရသည်။

လူတိုင်း၏ ဦးရေပြားမှာ ကြက်သီးထဖွယ် စိမ့်တက်သွားသည်။

သူတို့သည် ဘေးကင်းဇုန်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေစဉ် မြေပြင်ကို ဓားဖြင့် ထိုးစိုက်ကာ ခုခံနေကြရသည်။

ထိုထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ အခြေအနေကြားမှ စစ်သည်တော်များမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကြပြီး ဘေးကင်းဇုန်အတွင်း ရောက်မှပင် အသက်ဝဝ ရှူနိုင်ကြတော့သည်။

နုညက်သော သဲမှုန်များမှာ ဘေးကင်းဇုန်၏ အပြင်ဘက်တွင်သာ ဝဲလည်နေပြီး အထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဝန်လေးနေပုံပင်။

"တောက် ဒါ ဘယ်လို သားရဲမျိုးလဲ"

"ငါတို့ အသင်းဖော်ရဲ့ ခြေထောက်တွေက အရိုးစုတွေပဲ ကျန်တော့တယ်"

ကွမ်းရှင်းက ကုသပေးချင်သော်လည်း သူမ၏ ကုသရေးစွမ်းရည်မှာ အသားနုပြန်တက်လာစေနိုင်သည်အထိ အဆင့်မမြင့်သေးပေ။

သူမအနေဖြင့် သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ပိုမိုမြင့်မားသူတစ်ဦးကိုသာ အကူအညီတောင်းရန် တတ်နိုင်တော့သည်။

နည်းပြဖြစ်သူမှာ လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဓားအလင်းတန်းများ ပေါ်ထွက်လာပြီး ဟွမ်ရှားသဲပြင်အတွင်းရှိ သားရဲအချို့ကို ရှင်းလင်းပစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်ရင်း "သားရဲအုပ်စုအသစ်တွေ ထပ်ပေါ်လာတာလား" ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

"လူသားကျင့်ကြံသူတွေ သန်မာလာတဲ့နှုန်းက တစ်ခြားကမ္ဘာက သားရဲတွေရဲ့ ပြောင်းလဲမှုနှုန်းကို မမီတော့ဘူး ထင်တယ်..."

အပြာရောင်ကြယ်အတွင်း၌ ရွှီရန်က အစီအရင်များ ရေးထိုးခဲ့သောကြောင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့သည်မှာ မှန်သော်လည်း လူသားကျင့်ကြံသူများ၏ ကြီးထွားနှုန်းမှာ တစ်ခြားကမ္ဘာ၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ကို ယှဉ်နိုင်ရန် လိုအပ်နေဆဲဖြစ်သည်

ထိုသားရဲများမှာ တကယ့်ကို ထူးဆန်းလွန်းလှသည်။

အမျိုးအစားများမှာလည်း အလွန်ပင် များပြားလှသဖြင့် လူသားကျင့်ကြံသူများအနေဖြင့် အရာရာကို ကြိုတင်ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

ယခုတွေ့မြင်နေရသော ဟွမ်ရှားသားရဲများကဲ့သို့ပင်။

သူတို့သည် ယွဲ့နယ်ပယ်ပိုင်ရှင်များစွာ၏ ရှေ့မှောက်၌ပင် မြေပြင်အနေအထားကို တိတ်တဆိတ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်နိုင်ကြသည်။ မြုံနေသော မြေရိုင်းပြင်ကို သဲကန္တာရအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ နောက်ပိုင်းမှနေ၍ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်လာခြင်းပင်။

နည်းပြ၏ မျက်မှောင်များမှာ ပိုမိုတွန့်ချိုးသွားသည်။

အဝေးတစ်နေရာတွင် ပိုမိုသန်မာသော ဟွမ်ရှားသားရဲတစ်ကောင် မြေပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသောကြောင့်ပင်။

၎င်း၏ တစ်ခြားကမ္ဘာသားနှင့်တူသော လက်သည်းကြီးများက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ရင်ဘတ်ကို ထိုးဖောက်သွားပြီးနောက် သွေးအလိမ်းလိမ်းနှင့် ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ထိုကျင့်ကြံသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။

"ဟီးဟီး"

၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူ၏ အလောင်းကို ဝါးစားရင်း ဘေးကင်းဇုန်ဘက်သို့ ကြည့်ကာ ရက်စက်ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော ၎င်း၏ ဒေါင်လိုက်မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

လူတိုင်းက ထိုသားရဲကြီးကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ကျားကိုယ်ထည်၊ တစ္ဆေခေါင်း၊ တစ်ခြားကမ္ဘာသားမျက်နှာနှင့် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလှပြီး ၎င်း၏ မည်းနက်သော လက်သည်းကြီးများမှာ အေးစက်သော အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေသည်။

၎င်းသည် လှုပ်ခတ်နေသော ဟွမ်ရှားသဲပြင်ပေါ်တွင် ကော်ဇောပေါ်၌ ရပ်နေသကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေရင်း ရန်စသော အမူအရာ ပြနေသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် ၎င်းသည် ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အခြားတိုက်ခိုက်ရေးအဖွဲ့တစ်ခုထံသို့ ခုန်အုပ်လိုက်ပြန်သည်။

၎င်းက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ရယ်သံကို လွှတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သဲအောက်မှ လက်ပါးစေ တစ္ဆေကျားငယ်အုပ်စုမှာလည်း စစ်သည်တော်များ၏ ခြေထောက်များကို ဝိုင်းဝန်း၍ ကိုက်ခဲကြတော့သည်။

သွေးများ ပန်းထွက်လာ၏။

စစ်သည်တော်များမှာ ထိတ်လန့်တကြားဖြစ်ကာ ဘေးကင်းဇုန်ဆီသို့ အသည်းအသန် ပြန်ဆုတ်လာကြသည်။

ကျားမလေးက အာရုံစူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရင်း "သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၉ သိန်းရှိတဲ့ သားရဲပဲ။ သဲထဲကိုလည်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သေးတယ်။ တခြားသားရဲတွေကလည်း သူ့လက်ပါးစေတွေ ဖြစ်ရမယ်။ သူ့ကို ငါတို့ သတ်ကြည့်ကြမလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ကျူးယွီဟန်၏ အသံမှာ နူးညံ့လှသည် "ငါတို့ အသေးစားစွမ်းအင်ရတနာအဆောင်နဲ့ အရှိန်မြှင့်

ရတနာအဆောင်တွေကို သုံးဖို့ လိုမလား"

ကျားမလေးက ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဟုတ်တယ် ဒီသားရဲက မထင်မှတ်ဘဲ ပေါ်လာတာ။ သူ့ကို ဒီအတိုင်း ဆက်ပြီး သောင်းကျန်းခွင့် ပေးလို့မဖြစ်ဘူး။ ငါတို့ဘက်က ကျင့်ကြံသူ ရာနဲ့ချီပြီး အသက်ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မယ်"

"ရှေ့တန်းက အင်အားကြီးသူတွေလည်း သူတို့အလုပ်နဲ့သူတို့ မအားလပ်နိုင်ကြဘူး ထင်တယ်။ ဒါကြောင့် သူ့ကို ငါတို့ပဲ အပြတ်ရှင်းကြတာပေါ့"

ထန်ချီချီ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားပြီး "စမ်းကြည့်ဖို့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ငါထင်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

ကွမ်းရှင်းနှင့် နင်ရွှမ်တို့ကလည်း တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံကြသည်။

ကျားမလေးက "ငါတို့ ဒီလိုလုပ်မယ်... ပြီးရင် ဒီလို..."

ရွှီရန် မရှိသည့်အချိန်တွင် ကျားမလေးကပင် စစ်ဆင်ရေး၏ ဦးနှောက်ဖြစ်လာပြီး သူမ၏ ဗျူဟာကို ချပြလိုက်သည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားကြသည်။

"ကောင်းပြီ"

နောက်တစ်ခဏတွင် ကျူးယွီဟန်၊ ထန်ချီချီ၊ နင်ရွှမ်နှင့် ကွမ်းရှင်းတို့သည် ကိုယ်ဖျောက်စွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ရုတ်တရက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။

ကျားမလေးကမူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရတနာအဆောင်တစ်ခုကို ကပ်လိုက်သည်။

နည်းပြမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး "ဘာ မင်းတို့က အဲဒီတစ္ဆေကျားကို သွားတိုက်မလို့လား လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး အဲဒီသားရဲရဲ့ လက်ထဲကနေ မင်းတို့ကို ငါတောင် မကာကွယ်ပေးနိုင်ဘူး" ဟု တားဆီးရန် ကြိုးပမ်းသည်။

ကျားမလေးက လက်ကာပြရင်း "ကျွန်မတို့ကို ယုံကြည်လိုက်ပါ။ ကျွန်မတို့က အံ့ဖွယ်နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ့ပဲ ကျွန်မအစ်ကိုဆိုရင် လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်ကျော်ကတည်းက သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး ၁.၂ သန်းရှိတဲ့ သားရဲလေးကောင်ကို ရေအောက်မှာ တစ်ယောက်တည်း သတ်ခဲ့တာလေ"

"ကျွန်မတို့ ငါးယောက်ပေါင်းပြီး သွေးစွမ်းအင် ၉ သိန်းရှိတဲ့ သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်တာက အစ်ကို့နာမည်ကို ညှိုးနွမ်းစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ကျားမလေး၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် နီရဲသော မီးလျှံများ တောက်လောင်လာသည်။

နည်းပြမှာ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး အခြားနည်းပြများ၏ မှာကြားချက်များကို သတိရလိုက်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမကို မတားဆီးတော့ဘဲ ဘေးကင်းဇုန်ထဲမှ ကျားမလေး ခုန်ထွက်သွားသည်ကိုသာ ကြည့်နေတော့သည်။

...

စစ်မြေပြင်တွင်မူ ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြားမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဘေးကင်းဇုန်ဆီသို့ အသည်းအသန် ပြေးလွှားနေကြသည်။

ကျားမလေးနှင့် သူမ၏ ကိုယ်ပျောက်နေသော အဖွဲ့သားများသည် လူအုပ်ကြီးနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်အရပ် ထိုတစ္ဆေကျားကြီးရှိရာဆီသို့ ဦးတည်သွားကြတော့သည်။

သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများတွင် တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြည့်လျှံနေ၏။ သူမ၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ရှိနေပြီး နင်ရွှမ်၏ စွမ်းအားမြှင့်တင်မှု၊ ထန်ချီချီ၏ ဒိုင်းလွှာ၊ ရတနာအဆောင်များ၏ အကူအညီဖြင့် သွေးစွမ်းအင် ၉ သိန်းရှိသော ထိုသားရဲကို ရင်ဆိုင်ရန် သူမတွင် ယုံကြည်ချက် အပြည့်အဝ ရှိနေသည်။

လေသံမှာ ဝီစီသံကဲ့သို့ စူးရှစွာ တိုက်ခတ်နေသည်။

ကျားမလေးသည် တစ္ဆေကျားကြီးဆီသို့ အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။ ထိုအချိန်တွင် နှစ်ကီလိုမီတာခန့် အကွာအဝေး၌ တစ္ဆေကျားကြီးမှာ သောင်းကျန်းနေဆဲပင်။ မြေပြင်ကို သဲအဖြစ် ပြောင်းလဲနိုင်သော စွမ်းရည်နှင့် လက်ပါးစေများကို အသုံးပြုကာ ဆုတ်ခွာနေသော ကျင့်ကြံသူများကို အဆက်မပြတ် ချောင်းမြောင်း တိုက်ခိုက်နေ၏။

ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် သဲနွံထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး ၎င်း၏ ဖမ်းဆီးဝါးစားခြင်းကို ခံနေရသည်။ မိနစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ကျင့်ကြံသူ ငါးဦး၊ ခြောက်ဦးခန့်မှာ ၎င်း၏ သွေးစာ ဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။