အခန်း (၁၆၆၁-၁၆၆၂)

အခန်း (၁၆၆၁) - သူမက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လား

တန့်ရွှီ၊ တည်းခိုခန်း

ဖန့်ချန်သည် ငှက်စာဆို၏ ဘေးတွင် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဟွမ်တန်တောက်၏ အိမ်တော်ရှိရာသို့ အတူတူ လှမ်းမျှော်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"အဲဒီဧည့်သည် အထဲဝင်သွားပြီးကတည်းက တစ်ခါမှ ပြန်ထွက်မလာသေးဘူး"

ငှက်စာဆိုက မျက်မှောင်ကြုတ်လျက်

"သူ ပြန်ထွက်လာရင် သူ့ရဲ့ နောက်ကြောင်းအမှန်ကို ကျွန်တော် သွားစုံစမ်းရမလား" ဟု မေးသည်။

"စုံစမ်းနေဖို့ မလိုတော့ဘူး" ဖန့်ချန်က အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ငှက်စာဆိုမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

"ဒီတစ်ခါ တာဝန်က ပြီးဆုံးသွားပြီ။ အသေးစိတ် အကြောင်းရင်းကိုတော့ ခင်ဗျားကို ပြောပြလို့ မရဘူး၊ ကျွန်တော် ဓားကိုင်ရှင်ကိုပဲ တိုက်ရိုက် အစီရင်ခံလိုက်တော့မယ်"

ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ပြောသည်။

"တာဝန်က ပြီးသွားပြီ ဟုတ်လား"

ငှက်စာဆိုမှာ ပို၍ပင် အံ့သြသွားပြီး

"ဝူရှီထျန်းကျွမ်း... ခင်ဗျား ဘာတွေ ပြောနေတာလဲဆိုတာ ကိုယ့်ဘာသာ သိရဲ့လား" ဟု မေးခွန်းထုတ်တော့သည်။

"မယုံရင် ကျွန်တော်နဲ့အတူ ဟိုဘက်ကို သွားကြည့်ရအောင်"

ဖန့်ချန်က ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် လေဟာနယ်ကို ဖြတ်သန်းကာ ဟွမ်တန်တောက်၏ အိမ်တော်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

"ခင်ဗျား ရူးနေပြီလား"

ငှက်စာဆိုမှာ အလန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်မိသည်။ ဖန့်ချန်က အိမ်တော်ထဲသို့ ဝင်တော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် စိတ်ထဲမှသာ ကျိန်ဆဲရင်း နောက်မှ လိုက်ပါသွားရတော့သည်။

ဧည့်ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ လူတစ်ယောက်မျှ မရှိချေ။ သို့သော် ထိုသို့ပြောလျှင်လည်း မမှန်ပေ၊ အကြောင်းမှာ ခြောက်ကပ်နေသော အလောင်းနှစ်လောင်း ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ငှက်စာဆိုသည် ထိုအလောင်းနှစ်လောင်းကို ကြည့်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ တစ်လောင်းမှာ ဟွမ်တန်တောက်ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်လောင်းမှာ သူ၏ ဧည့်သည်ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။

သူသည် ဖန့်ချန်ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ

"ခင်ဗျားက ဒီထဲက အခြေအနေတွေကို ဘယ်လိုမြင်နေတာလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အဆင့် ၄ မသေမျိုးဖြစ်ပြီး သူတို့မှာ အဆင့် ၃ မသေမျိုးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့၏ အာရုံခံစိတ် ကို တစ်ဖက်လူ သိသွားမည် စိုးသဖြင့် သူသည် အာရုံခံစိတ်ကို အသုံးမပြုဘဲ သာမန်မျက်စိဖြင့်သာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် သာမန်မျက်စိဖြင့်မူ ဧည့်ခန်းထဲက အခြေအနေမှန်ကို မမြင်နိုင်ချေ။

"ကျွန်တော့်မှာ ကိုယ်ပိုင်နည်းလမ်း ရှိပါတယ်။ အဓိက တရားခံ သေသွားပြီဆိုတော့ တာဝန်က ပြီးသွားပြီ မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် "ပြန်ပြီး အစီရင်ခံလို့ ရပါပြီ" ဟု ဆိုသည်။

"ဟုတ်တော့ ဟုတ်ပါတယ်။ အဓိကလူ သေသွားပြီဆိုရင် တာဝန်က အလိုအလျောက် ပြီးဆုံးသွားတာပဲ။ ဒါပေမဲ့..."

ငှက်စာဆိုမှာ သိချင်သည်များစွာ ရှိနေသေးသဖြင့် မေးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဖန့်ချန်မှာ လှည့်ထွက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ဖန့်ချန်သည် တည်းခိုခန်းသို့ ပြန်လာသော်လည်း လီကျင်းနျန်၏ အရိပ်အယောင်ကို မတွေ့ရတော့ပေ။ တန့်ရွှီအတွင်းမှာလည်း မရှိတော့ရာ သူ ဘယ်နေရာသို့ ရောက်သွားသည်ကို မည်သူမျှ သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

“ဓားနတ်ဘုရားအိုကြီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ မြန်မြန် ပြန်ရပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းရမှာပဲ”

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းခပ်ဖွဖွချလိုက်သည်။ ငှက်စာဆို နောက်မှ လိုက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ကြေးညိုတံခါးကြီးကို တွန်းဖွင့်ကာ အတွင်းသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ဤတံခါးမှာ ရှဲ့ကျစ်ဌာန သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်ထားခြင်းဖြစ်သဖြင့် ငှက်စာဆိုမှာ မမြင်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် ငှက်စာဆိုမှာ မိမိ၏ တံခါးကိုသာ ဖွင့်၍ နောက်မှ အမီလိုက်လာရတော့သည်။

ရှဲ့ကျစ်ဌာန

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ဌာန၏ တံခါးဝတွင် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ပေါ်လာကြသည်။ စစ်ပြင်ဆင်ရေးခန်းမ သို့ သွားရာလမ်းတစ်လျှောက်တွင် ငှက်စာဆိုက ထိုကိစ္စ၏ အစအဆုံးကို အမြဲမပြတ် မေးမြန်းနေတော့သည်။

"ဝူရှီထျန်းကျွမ်း... ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက် ဒီတာဝန်ကို အတူတူ ထမ်းဆောင်တာပဲ။ ခင်ဗျား ဘာတွေ မြင်ခဲ့လဲဆိုတာ ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ တစ်ချက်ကလေးတောင် မပြောတာလဲ"

"ဒါက မတရားဘူးလို့ မထင်ဘူးလား"

"စကားတစ်ခွန်းလောက်တော့ ပြောပါဦးဗျ"

ဖန့်ချန်က ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး ငှက်စာဆိုကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ

"ငှက်စာဆို... ကျွန်တော် ရှဲ့ကျစ်ဌာနကို စဝင်တုန်းက လူတစ်ယောက်က မှာဖူးတယ်။ ရှဲ့ကျစ် ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံးကို ယုံကြည်လို့ မရဘူးတဲ့"

"ကျွန်တော် ဘာမြင်ခဲ့လဲဆိုတာကို ဓားကိုင်ရှင်ကိုပဲ အစီရင်ခံမှာပါ။ သူက စစ်ပြင်ဆင်ရေးခန်းမရဲ့ အကြီးအကဲ မဟုတ်လား။ ခင်ဗျားနဲ့ ကျွန်တော်ကတော့ အဆင့်တူ စစ်သည်တော် အဆင့်တွေပဲ၊ ကျွန်တော်က ခင်ဗျားကို ဘာလို့ အစီရင်ခံနေရမှာလဲ။ တာဝန်ပြီးသွားရင် ရပြီပေါ့၊ ဘာလို့ ဒီလောက် သိချင်နေရတာလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားမှာ တခြား ရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့လား"

"..."

ငှက်စာဆိုမှာ ဘာမှပြန်မပြောနိုင်ဘဲ ဆွံ့အသွားရသည်။ သူသည် တစ်လမ်းလုံး တိတ်ဆိတ်စွာဖြင့် ဖန့်ချန်၏ နောက်မှ စစ်ပြင်ဆင်ရေးခန်းမသို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ဒီလောက် မြန်မြန် ပြန်လာကြတာလား"

ဓားကိုင်ရှင်က အေးဆေးစွာ မေးသည်။

"ဓားကိုင်ရှင်... တာဝန်ရဲ့ ပစ်မှတ်ဖြစ်တဲ့ ဟွမ်တန်တောက်ဟာ အသတ်ခံလိုက်ရပြီး ခြောက်ကပ်နေတဲ့ အလောင်း ဖြစ်သွားပါပြီ။ သူ့ဆီကို ရောက်လာတဲ့ ဧည့်သည်လည်း အလောင်း ဖြစ်သွားပါပြီ။ အဲဒီဧည့်သည်က ပိုပြီး အရေးပါတဲ့သူလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိပါတယ်။ ဒါတွေကို ဝူရှီထျန်းကျွမ်းက အရင်ဆုံး တွေ့ရှိခဲ့တာပါ"

ဟု ငှက်စာဆိုက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... မင်း အရင် သွားနားလိုက်တော့"

ဓားကိုင်ရှင်က ငှက်စာဆိုကို လက်ယမ်းပြလိုက်သည်။

ငှက်စာဆိုမှာ ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးမှ လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။

"သူ အတော်လေး မကျေမနပ် ဖြစ်နေပုံပဲ။ မင်း သူ့ကို တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားလို့လား"

ချန်အင်းရွှယ် က မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ရင်း ပြုံး၍ မေးသည်။

ဖန့်ချန်လည်း မျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပြီး ချန်အင်းရွှယ်၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ကာ လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ဆိုသည်။

"စီနီယာအစ်မ သုံး... ကျွန်တော် အလွန်အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု တွေ့ထားတယ်။ ဒါကို အထက်ကို တင်ပြပေးလို့ ရမလား"

"ပြောလေ" ချန်အင်းရွှယ်၏ မျက်နှာမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"ဟွမ်တန်တောက်တို့ဟာ တစ်ခုခု ရောနှောထားတဲ့ ယန်သက်တမ်းကျောက်တုံး တွေကို အစာအဖြစ်သုံးပြီး ယန်နတ်ဘုရားတွေကို သတ်ဖို့ ကြံစည်နေတာကို ကျွန်တော် တွေ့ခဲ့တယ်"

ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"ယန်နတ်ဘုရားတွေကို သတ်ဖို့ ကြံစည်တာလား။ ဒါက သိပ်ပြီး အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ယန်နတ်ဘုရားတွေနဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ ရံဖန်ရံခါ ပဋိပက္ခ ဖြစ်တတ်တာပဲ။

လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က ထိုက်ချန်းနယ်မြေမှာ အဆင့် ၈ ရှေးဟောင်းမသေမျိုး တစ်ဦးဟာ ယန်နတ်ဘုရားတွေ လက်ချက်နဲ့ သေဆုံးခဲ့ဖူးသေးတယ်။ အဲဒီတိုက်ပွဲမှာ ယန်နတ်ဘုရား အတော်များများလည်း ဝိညာဉ်ပျောက်ကွယ်ခဲ့ရတာပဲ"

ချန်အင်းရွှယ်က ပြုံး၍ ပြန်ပြောသည်။

"တကယ်လို့ ဟွမ်တန်တောက်တို့က မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေ ဖြစ်နေရင်ရော"

ဖန့်ချန်က ချန်အန်းရွှယ်ကို စေ့စေ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မိစ္ဆာမျိုးနွယ်... အထက်ပိုင်းမှာတော့ ဒီလိုမျိုး သံသယတွေ ရှိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ရှေးဟောင်းကျမ်းစာတွေအရ မိစ္ဆာတွေက ငါတို့နဲ့ မတူဘူးလေ။ ငါတို့နဲ့ တစ်ပုံစံတည်း တူနေတဲ့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဆိုတာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိမှာလဲ။ အလွန်ဆုံးဖြစ်လှရင် လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခနဲ့ ပတ်သက်ပြီး စိတ်ဖောက်ပြန်သွားတဲ့ လူသားကျင့်ကြံသူတွေပဲ ဖြစ်မှာပါ"

ချန်အင်းရွှယ်က တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ သူသည် ချန်အင်းရွှယ်ကို ဤကိစ္စအား အလေးထားစေချင်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူအနေဖြင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်များမှာ လူသားအသွင်ဖြင့် လူဝင်စားလာနိုင်သည်ဟူသော အသိကို လက်မခံနိုင်သရွေ့ လူ့အရေခွံခြုံထားသော မိစ္ဆာရှိနိုင်သည်ကို ယုံကြည်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

"စီနီယာအစ်မ သုံး... ကျွန်တော် ရှေးဟောင်းကျမ်းအချို့ ဖတ်ဖူးပါတယ်။ အဲဒီထဲမှာတော့ ဒီယန်နတ်ဘုရားတွေဟာ ဟိုးရှေးရှေးတုန်းက လူသားနယ်မြေကိုးခုအတွက် အသက်ပေး စွမ်းဆောင်ခဲ့ကြလို့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပျောက်ဆုံးကုန်ရတာလို့ ဆိုထားတယ်။

အဲဒီခေတ်တုန်းက သူတို့ရဲ့ ရန်သူဟာ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေပါ။ အခု သူတို့ကို တစ်ယောက်ယောက်က လုပ်ကြံနေတယ်ဆိုရင် အဲဒါ မိစ္ဆာတွေရဲ့ လက်ချက် ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်"

"ငါကတော့ ဒါဟာ မိစ္ဆာ ထက် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ် တွေရဲ့ လက်ချက်လို့ ပိုယူဆတယ်။ သုံးလောက ပဋိပက္ခပြီးကတည်းက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေဟာ လုံးဝ ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့တာလေ"

ချန်အင်းရွှယ်က ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ပြီး

"ယန်နတ်ဘုရားတွေရဲ့ အတိတ်က စွမ်းဆောင်ချက်တွေနဲ့ ပတ်သက်ရင်လည်း လောကမှာ ကောလာဟလတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ဘယ်တစ်ခုမှ အတည်မပြုနိုင်သေးဘူး။ ငါသိသလောက်တော့ အဆင့် ၉ မသေမျိုး အတော်များများတောင် ဒီကိစ္စမှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေကြတာ"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ချန်အင်းရွှယ်က မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကာ

"မင်း အခုပြောတဲ့အချက်တွေကို ငါ အထက်ကို တင်ပြပေးပါ့မယ်။ သူတို့ ဘယ်လို ဆုံးဖြတ်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့။ ဟုတ်သားပဲ... ဟွမ်တန်တောက်တို့ကို ဘယ်သူ သတ်သွားလဲဆိုတာရော မင်း မြင်လိုက်လား"

"မမြင်လိုက်ဘူး။ ကျွန်တော် တွေ့တဲ့အချိန်မှာ သူတို့က အလောင်း ဖြစ်နေပါပြီ"

ဟု ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။

"တကယ်လို့ သူတို့က ယန်နတ်ဘုရားတွေကို သတ်ဖို့ ကြံစည်တယ်ဆိုရင်၊ သူတို့ကို ပြန်သတ်တာကလည်း ယန်နတ်ဘုရားပဲ ဖြစ်မှာပေါ့။ တချို့ ယန်နတ်ဘုရားတွေရဲ့ နည်းလမ်းတွေက တကယ့်ကို နားလည်ရခက်တယ်"

ချန်အင်းရွှယ်သည် အခန်းထဲတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် လမ်းလျှောက်ရင်း တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။ ခေတ္တအကြာတွင် သူမက လက်ယမ်းပြလိုက်ပြီး

"မင်းတို့ရဲ့ ဒီတစ်ခါ စွမ်းဆောင်မှုကို ငါ မှတ်တမ်းတင်ထားပေးပါ့မယ်။ အခုတော့ မင်း ပြန်နားလို့ ရပါပြီ"

"နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိပါသေးတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ နာမည်စာရင်းတစ်ခု ရှိတယ်၊ အဲဒါက စိတ်ဖောက်ပြန်နေသူ (မိစ္ဆာ) တွေနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်ပါတယ်"

ဖန့်ချန်က ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်၍ ချန်အင်းရွှယ်အား ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မ သုံး... ဒီလူတွေကို စုံစမ်းကြည့်ရင် အသုံးဝင်တဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေ ရနိုင်ပါတယ်"

"စိတ်ဖောက်ပြန်နေသူတွေနဲ့ ဆိုင်တယ် ဟုတ်လား"

ချန်အန်းရွှီ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းပသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ အာရုံခံစိတ်ဖြင့် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍

"ဒီစာရင်းက ဘယ်ကရလဲဆိုတာ ငါ မမေးတော့ပါဘူး။ လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်လျှို့ဝှက်ချက် ရှိတာပဲလေ။ တကယ်လို့ ဒီစာရင်းက အသုံးဝင်တယ်ဆိုရင် မင်းအတွက် နောက်ထပ် စွမ်းဆောင်မှု မှတ်တမ်းတစ်ခု ထပ်တိုးပေးမယ်"

"ဒါဆို ကျွန်တော် သွားခွင့်ပြုပါဦး"

ဖန့်ချန်သည် ကြေးညိုတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးကို ပြန်စွပ်ကာ စစ်ပြင်ဆင်ရေးခန်းမမှ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

ရှဲ့ကျစ်ဌာန၏ တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ဖန့်ချန်သည် ခြေလှမ်းရပ်လိုက်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်အသိစိတ်ကို ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်စေကာ ရပ်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ ကြေးညိုမျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာကို သူ မြင်လိုက်ရသည်။ သူတို့ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးများမှာ တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားပြီး သူတို့၏ ရုပ်သွင်အမှန်များ ပေါ်လာတော့သည်။

“တကယ် ဖြစ်နိုင်တာပဲ”

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် မှတ်ချက်ပြုလိုက်သည်။

သူသည် ရှဲ့ကျစ်ဌာနအတွင်း၌ ဝိညာဉ်အသိစိတ် ထွက်ခွာခြင်း ကို ပြုလုပ်ရန် တွေဝေနေခဲ့သော်လည်း ယခု ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြေအနေများကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယအချို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် ဖန့်ချန်၏ ဝိညာဉ်မှာ စစ်ပြင်ဆင်ရေးခန်းမသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားသည်။

တိတ်ဆိတ်နေသော အခန်းအတွင်း၌ ချန်အင်းရွှယ်အပြင် နောက်ထပ် ကြေးညိုမျက်နှာဖုံးရှင် တစ်ဦး ရှိနေသေးသည်။

"ဟွမ်တန်တောက်ရဲ့ သေဆုံးမှုဟာ သူနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်။ သူ့ကို ကျွယ်မင်ယင်လောက ထဲကို မျှားခေါ်သွားပြီးမှ ငါ့ဆီကို ခေါ်လာခဲ့ပါ။ ငါ သူ့ကို အသေအချာ မေးမြန်းရမယ်"

ထိုမျက်နှာဖုံးရှင်က ချန်အင်းရွှယ်ကို ကြည့်ကာ အေးစက်စက် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားရသည်။

သူမက မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လား

အခန်း (၁၆၆၂) - နစ်နာမှုမရှိစေရ၊ အလိမ်အညာမပါစေရ

ထိုကြေးညိုတစ္ဆေမျက်နှာဖုံးမှာ ဖန့်ချန်၏မျက်စိရှေ့တွင် တဖြည်းဖြည်း အရည်ပျော်သွားပြီး မျက်နှာဖုံးအောက်မှ အနည်းငယ် ညှိုးငယ်သောအသွင်ရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦး ပေါ်လာသည်။

သူ၏ရုပ်ရည်မှာ ထူးထူးခြားခြား ချောမောလှပခြင်းမရှိသော်လည်း မျက်ခုံးတန်းများအကြားတွင်မူ အာဏာကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ကိုင်တွယ်လာခဲ့သူတို့၌သာ ရှိတတ်သည့် ကမ္ဘာလောကကြီးတစ်ခုလုံးကို ဝါးမျိုနိုင်စွမ်းရှိသော ဟိတ်ဟန်မျိုး ရှိနေသည်။

ချန်အင်းရွှယ်နှင့် ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင်ပင် သူ၏လေသံမှာ အထက်လူကြီးတစ်ဦးက လက်အောက်ငယ်သားကို ဆုံးမနေသကဲ့သို့ တင်းမာပြတ်သားလှသည်။

ကျွယ်မင်နန်းတော် တွင် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်မရွံ့တတ်ဘဲ ရှဲ့အာမန် ကိုပင် ပြန်လှန်စောဒကတက်ရဲသည့် ချန်အင်းရွှယ်မှာမူ ထိုလူငယ်၏စကားကို ကြားသောအခါ ပြန်လည်ငြင်းဆန်ခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းကိုသာ ညိတ်ပြရှာသည်။

"အခွင့်အရေးရရင် သူ့ကို ယင်လောကဆီ ခေါ်လာပြီး ရှင်နဲ့တွေ့ပေးပါ့မယ်"

လူငယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏အကြည့်မှာ ဟိုးအဝေးဆီသို့ ထိုးဖောက်သွားကာ ရှဲ့ကျစ်ဌာန၏ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေသော ဖန့်ချန်အပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသည်။

"သူ အခုထိ မထွက်သွားသေးဘူးပဲ"

"သူ တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေလို့ ဖြစ်မှာပါ။ ကျွန်မရဲ့ ဒီဂျူနီယာမောင်လေးက တခြား အမာခံတပည့်တွေထက်စာရင် ဦးနှောက် ပိုကောင်းတယ်လေ"

ဟု ချန်အင်းရွှယ်က ဆိုသည်။

"ဒါပေါ့... ဒါကြောင့်လည်း ရာစုနှစ်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် အမာခံတပည့် ဖြစ်လာပြီး အစီရင် မသေမျိုးအတတ် နှစ်မျိုးတောင် နားလည်သဘောပေါက်နိုင်တာပေါ့"

လူငယ်က သဘောတူစွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

ဖန့်ချန်၏အကြည့်မှာ ချန်အင်းရွှယ်နှင့် ထိုလူငယ်ကြားတွင် ခေါက်တုံ့ခေါက်ပြန် ရွေ့လျားနေသည်။

ယခုအခါ သူ အသေအချာ ကောက်ချက်ချနိုင်သည်မှာ ချန်အင်းရွှယ်တွင် ကျွယ်မင်နန်းတော်နှင့် ရှဲ့ကျစ်ဌာနအပြင် အခြားသော နောက်ခံအကြောင်းတရားများ ရှိနေသေးသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့သော် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် ဟုတ်မဟုတ်ကိုမူ ယာယီအားဖြင့် အတည်မပြုနိုင်သေးချေ။

"ဟုတ်သားပဲ... ကျွန်မ သူ့ကို ယင်လောကဆီ ခေါ်သွားဖို့ဆိုတာ နည်းနည်းတော့ အဆင်မပြေဘူး။ လူသားလောကမှာပဲ တွေ့လို့ မရဘူးလား"

ချန်အင်းရွှယ်က မေးသည်။

လူငယ်က သူမကို တစ်ချက်ဝေ့ကြည့်ကာ အေးစက်စွာ ဆိုသည်။

"မလိုပါဘူး... မင်းနဲ့ငါက ရှဲ့ကျစ်ဌာနမှာ မဟုတ်ရင် ယင်လောကမှာပဲ တွေ့ရမယ်"

ခေတ္တရပ်ပြီးမှ

"ငါ ယင်လောကမှာ မင်းကို စောင့်နေမယ်။ အဲဒီကောင်လေးကို အမြန်ဆုံး ခေါ်လာခဲ့၊ သူက ဘယ်ကလာတာလဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်"

စကားဆုံးသည်နှင့် လူငယ်သည် ကြေးညိုတံခါးကြီးကို ဖွင့်ကာ စိမ်းပြာရောင် အလင်းတန်းများကြားတွင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

“သာမန် ရှဲ့ကျစ်တွေက တံခါးဝမှာပဲ တံခါးဖွင့်လို့ရတာ၊ သူကတော့ ဌာနထဲမှာတင် ဖွင့်နိုင်တယ်ဆိုတော့ သူ့အဆင့်က အစ်မသုံးနဲ့ အတူတူပဲ ဖြစ်မှာပဲ။ ဘယ်ခန်းမက အကြီးအကဲများလဲ... ကျွေ့ချွန်းဖုန်း တဲ့လား၊ နာမည်ကတော့ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ”

"တိကျန်း အရှင် ... လူသားလောကက အထောက်အထားကို အခုထိ ထုတ်မပြောချင်သေးဘူးပဲ..."

ချန်အင်းရွှယ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်ဝန်းထဲတွင် ထူးခြားသော အရောင်အဝါများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ ဘာတွေ စဉ်းစားနေသည်ကိုမူ မသိနိုင်ပေ။

သူမ၏ အသံကြောင့် ဖန့်ချန်မှာ အတွေးထဲမှ နိုးထလာသည်။

"တိကျန်း "

ဖန့်ချန် ထိုနာမည်ကို အသေအချာ စဉ်းစားကြည့်သည်။ ထိုစာလုံးနှစ်လုံးမှာ သူ့အတွက် အလွန် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားရသည်။ တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလိုပင်။

ရုတ်တရက် သူ၏အာရုံထဲတွင် ဟွာကျိသိုက်မယ်တော် ၏ ပုံရိပ် ပေါ်လာသည်။

ဟုတ်ပြီ

သူမ ပြောဖူးသည်မှာ ရှေးဟောင်းယင်လောကတွင် အတုမဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင် တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းခဲ့ဖူးသည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ထိုသူသည် မိမိကိုယ်ပိုင်လမ်းစဉ်ကို ဖောက်ထွက်ခဲ့သူဖြစ်ပြီး ငရဲမင်း ၏ အာဏာအရှိဆုံး အထွတ်အထိပ်အချိန်တွင်ပင် ငရဲမင်းနှင့် အပြန်အလှန် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူ၏ဘွဲ့တော်မှာ - မော်ထျန်းတိကျန်း

ဖန့်ချန်၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ တိကျန်းအရှင်နှင့် မော်ထျန်းတိကျန်းတို့ကြားတွင် ဆက်နွယ်မှု ရှိနေပါသလား။

“မော်ထျန်းတိကျန်း... ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသာ အခုထိ အသက်ရှင်နေဦးမယ်ဆိုရင် သူ၏ အတတ်ပညာတွေက သာမန် အဆင့် ၉ မသေမျိုးတွေနဲ့ ယှဉ်လို့တောင် ရမှာမဟုတ်ဘူး”

“ဟွာကျိသိုက်မယ်တော် ပြောတုန်းကတော့ သုံးလောက ပဋိပက္ခဖြစ်ချိန်မှာ သူက အရိပ်အယောင်မပြဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့တယ်၊ အဲဒီကိစ္စထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့ဘူးတဲ့”

“ကြည့်ရတာ သူက ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိနဲ့ အင်အားကို ထိန်းသိမ်းထားပုံပဲ၊ အားလုံး တိုက်ခိုက်ပြီးသွားမှ ဇာတ်သိမ်းပိုင်းကျမှ ထွက်လာဖို့ စောင့်နေတာလား”

“တကယ်လို့ သူက ဖူတူလောက ရဲ့ တစ်နေရာရာမှာ ပုန်းအောင်းနေတယ်ဆိုရင်...”

ဖန့်ချန်၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် ငရဲမင်းနန်းတော်နှင့် လောကနှစ်ခုကြားက တံတိုင်းတစ်ဖက်ရှိ တစ္ဆေပုံရိပ်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ယခုပြန်ကြည့်လျှင် ထိုတစ္ဆေပုံရိပ်များ၏ နောက်ခံမှာ အကြောင်းရင်း သုံးမျိုး ရှိနိုင်သည်။

၁။ မော်ထျန်းတိကျန်း။

၂။ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်။

၃။ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်။

“ဖြစ်နိုင်ခြေတွေက များလွန်းတယ်။ ဘယ်အင်အားစုလဲဆိုတာ သိဖို့ သဲလွန်စတွေ ထပ်လိုသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျရှုံးမသေမျိုး တွေတော့ မဟုတ်တာ သေချာသလောက်ပဲ...”

ဖန့်ချန်က ချန်အင်းရွှယ်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမကတော့ နောက်ထပ် ကြေးညိုမျက်နှာဖုံးရှင် တစ်ဦးကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေပြီ ဖြစ်သည်။

စစ်ပြင်ဆင်ရေးခန်းမမှ ထွက်လာချိန်တွင် မျက်နှာချင်းဆိုင်မှ လျှောက်လာသော ငှက်စာဆိုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန့်ချန်က စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ငှက်စာဆို၏ မျက်နှာပေါ်မှ မျက်နှာဖုံးမှာ တဖြည်းဖြည်း ပျော်ကျသွားပြီး ဖန့်ချန် အလွန်ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

ရဲရင့်ပြီး ပြတ်သားသော မျက်ခုံးတန်းရှိသည့် ထိုမျက်နှာမှာ လွန်ခဲ့သော ရက်ပိုင်းက နင်ပေယို၏ မင်္ဂလာဆောင်တွင် တွေ့ခဲ့သည့် ဟွမ်ချင်းကျွဲ မဟုတ်ပါလား။

"ခင်ဗျားကိုး... ချင်းကျွဲ မိတ်ဆွေ"

ဖန့်ချန်မှာ မတတ်သာသလို ပြုံးလိုက်မိပြီး သူ၏ဝိညာဉ်ကို ရုပ်ခန္ဓာထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်စေကာ ကြေးညိုတံခါးကို ဖွင့်၍ ကျွယ်မင်ကြယ်သို့ ပြန်လာခဲ့တော့သည်။

ကျွယ်မင်နန်းတော်

ဖန့်ချန်သည် ဂုဏ်ထူးမှတ်တမ်းခန်းမ သို့ ရောက်လာရာ ကျန်းအကြီးအကဲ က တပည့်သစ်များကို ဆုံးမနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဖန့်ချန်ကို မြင်သည်နှင့် ကျန်းအကြီးအကဲမှာ ဝမ်းသာအားရ ပြုံးပြလိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ

"ဖန့် အမာခံတပည့်ကြီး" ဟု နှုတ်ဆက်သည်။

အမာခံတပည့်

အနီးအနားရှိ တပည့်သစ်များမှာ ချက်ချင်းပင် ရိုသေကိုင်းညွတ်စွာဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးကြသည်။ သူတို့မှာ ဖန့်ချန်ကို ခိုးကြည့်ရုံသာ ကြည့်ရဲကြပြီး မျက်လုံးထဲတွင် ရိုသေမှုနှင့် အားကျမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"အတွင်းထဲမှာ သွားထိုင်ရအောင်" ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ဆိုသည်။

ကျန်းအကြီးအကဲမှာ ဖန့်ချန်၏ အလိုကို သိသဖြင့် တပည့်သစ်များကို အခြားတာဝန်ခံများထံ လွှဲပေးလိုက်ပြီး ဖန့်ချန်ကို အတွင်းဘက်ရှိ သီးသန့်ခန်းဆောင်တစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"ကျန်းအကြီးအကဲ... ခင်ဗျား ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ နေလာတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား"

ဖန့်ချန်က မေးသည်။

"ကြာပါပြီ... ဖန့် အမာခံတပည့် ဘာများ သိချင်လို့လဲ"

"ဒီနေ့ ပြောမယ့်စကားတွေကို ခင်ဗျား အပြင်ကို မပေါက်ကြားစေဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်။ ကျွန်တော် လာခဲ့တယ်ဆိုတာကိုတောင် ဘယ်သူမှ မသိပါစေနဲ့"

ဖန့်ချန်က ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ဆိုသည်။

ကျန်းအကြီးအကဲ၏ မျက်နှာမှ အပြုံးများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လေးနက်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဖန့် အမာခံတပည့် စိတ်ကြိုက်မေးပါ။ ဒီနေ့ကိစ္စကို တတိယလူ တစ်ယောက်မှ သိစေမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ကျန်းအကြီးအကဲ၏ လူကျင့်ဝတ်ကို သူ ယုံကြည်သည်။

"ကျန်းအကြီးအကဲ... တိကျန်းအရှင် ဆိုတဲ့ အမည်ကို ကြားဖူးသလား"

"တိကျန်းအရှင်"

ကျန်းအကြီးအကဲမှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ခေတ္တ စဉ်းစားကာ ခေါင်းခါပြသည်။

" အဲဒီနာမည်ကို တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး"

ဖန့်ချန် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသည်။ အဘိုးကြီးကျန်းမှာ ဂုဏ်ထူးမှတ်တမ်းခန်းမမှာ အလုပ်လုပ်ပြီး ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ နေလာတာ ကြာပြီဖြစ်လို့ သတင်းအချက်အလက် ကြွယ်ဝရမှာ ဖြစ်သည်။

သူတောင် မကြားဖူးဘူးဆိုလျှင် ဤကိစ္စကို နန်မင်ရုယွဲ့ တို့ကိုသာ မေးရန် ရွေးချယ်စရာ ရှိတော့သည်။ သို့သော် သူတို့မှာလည်း တိကျန်းအရှင်နှင့် ပတ်သက်မှု ရှိမရှိကိုမူ သူ အတည်မပြုနိုင်ချေ။

"အစ်ကိုရာ... ငါ့ကို မေးလို့ ရတာပဲ။ မင်းဆီမှာ အခုရှိနေတဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံး တွေက ဒီသတင်းအတွက် ပေးဖို့ လောက်ငပါတယ်"

"နှစ်သောင်းတည်းပါ။ နစ်နာမှုမရှိစေရ၊ အလိမ်အညာမပါစေရ "

မှန်လေး ၏ အသံမှာ ဖန့်ချန်၏ နားထဲတွင် ပေါ်လာသည်။

ဖန့်ချန်ကတော့ ဘာမှမကြားသလိုပင် နေလိုက်သည်။

နောက်နေတာလား... သတင်းတစ်ခုတည်းအတွက် မသေမျိုးကျောက်တုံး နှစ်သောင်းတောင် ပေးရမယ်တဲ့လား။

“ထားလိုက်ပါတော့... ယင်လောကဆိုတာ ငါ့နယ်မြေပဲ။ မော်ထျန်းတိကျန်းလို ပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတွေနဲ့ ထိပ်တိုက်မတွေ့သရွေ့တော့ ယေဘုယျအားဖြင့် ရင်ဆိုင်နိုင်ပါတယ်။ အစ်မသုံးက ငါ့ကို ဟိုဘက်ခေါ်သွားမယ့် အချိန်ကိုပဲ စောင့်ရမှာပေါ့၊ အဲဒီကျရင် အားလုံး ရှင်းသွားမှာပဲ”

ထိုသို့ တွေးတောပြီးနောက် ဖန့်ချန်မှာ ထိုကိစ္စကို ဆက်လက် မစဉ်းစားတော့ပေ။ ကျန်းအကြီးအကဲနှင့် ခေတ္တ စကားပြောနေစဉ် ချန်အင်းရွှယ်၏ နယ်မြေချဲ့ထွင်ရေးအဖွဲ့မှ အဆင့် ၄ မသေမျိုး တစ်ဦး ရောက်လာပြီး ဖန့်ချန်ကို လာရှာသည်။

"စီနီယာအစ်မ သုံးက ကျွန်တော့်ကို တွေ့ချင်တယ် ဟုတ်လား။ ကောင်းပြီ... လမ်းပြပါဦး"

ဖန့်ချန်သည် ချန်အင်းရွှယ်၏ ကျင့်ကြံရာနယ်မြေ သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ထိုနေရာမှာ ထူထပ်သော နှင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ရေခဲပြင်ကြီး ဖြစ်နေသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

"နံပါတ်ကိုး... မင်း အစ်မရဲ့ ဒီနယ်မြေကို ဘယ်လိုမြင်လဲ။ ဒီမှာတော့ နွေ၊ နွေဦး၊ ဆောင်းဦး ဆိုတာ မရှိဘူး။ အမြဲတမ်း ဆောင်းရာသီပဲ ရှိတယ်"

ချန်အင်းရွှယ်က ဖြည်းဖြည်းချင်း လမ်းလျှောက်လာရင်း ဖန့်ချန်ကို ပြုံး၍ ပြောသည်။

"စီနီယာအစ်မ သုံးက ဆောင်းရာသီကို ကြိုက်တာကိုး"

ဖန့်ချန်သည် မျက်နှာပေါ်သို့ ကျရောက်လာသော နှင်းစက်ကလေးများ အရည်ပျော်သွားသည့် အေးမြမှုကို ခံစားရင်း စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်မိသည်။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ နောက်ထပ် မကြာမီအချိန်အတွင်း ကျွယ်မင်နန်းတော်တွင် အစ်မသုံး တစ်ယောက် လျော့နည်းသွားတော့မည် ထင်သည်။