အခန်း (၂၄၇-၂၄၈)

အခန်း (၂၄၇) - ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ရှေးဟောင်းလမ်း

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်ရှိ ချင်ဇီကျွင်းသည် ဝူကျန်းအဲ့ ထွက်လာသည်ကို မြင်ပြီးနောက် မျှော်လင့်ချက် ကြီးစွာဖြင့် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားခဲ့သည်။ သူ့ကို တစ်ခုခု မေးရန် ဟန်ပြင်လိုက်စဉ် ဝူကျန်းအဲ့က တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မြင့်မြတ်အရှင်သခင်... စကားပြောဖို့ တခြားနေရာတစ်ခု ရှာကြရအောင်... ဒီနေရာက သိပ်အဆင်မပြေဘူး..."

ချင်ဇီကျွင်းသည် ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး ဝူကျန်းအဲ့ကို မြင့်မြတ်အရှင်သခင် တောင်ထွတ် သို့ ပြန်ခေါ်သွားလေ၏။

မြင့်မြတ်အရှင်သခင် တောင်ထွတ် သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ချင်ဇီကျွင်း သည် တားမြစ်ချက် အများအပြား တည်ဆောက်ပြီးမှသာ မေးခွန်းများကို ဆက်လက်မေးမြန်းလေ၏။

"ကောင်းပြီ... အခု မင်း အထဲမှာ ဘာတွေကြုံခဲ့ရလဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြလို့ ရပြီလား..."

"အင်း..."

ဝူကျန်းအဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အထဲတွင် တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပုံကို ဘာတစ်ခုမှ မချန်ထားဘဲ အသေးစိတ် ပြန်လည်ပြောပြခဲ့သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၊ သူ၏အမြင်တွင် ချင်ဇီကျွင်းသည် သူ့ကို အန္တရာယ်ပြုစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ ကျောထောက်နောက်ခံအဖြစ် ဘိုးဘေး ရှိနေသဖြင့် ချင်ဇီကျွင်းသည် သေချင်နေမှသာ သူ့အပေါ်သို့ မကောင်းသော အကြံအစည်များ ရှိရဲမည်ဖြစ်သည်။

ဝူကျန်းအဲ့၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ချင်ဇီကျွင်း၏ အမူအရာမှာ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း သည် မိမိတို့၏သူတော်စင် ကို ၎င်း၏ သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့သကဲ့သို့ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး နှင့် အခြား မဟာမြင့်မြတ်အရှင်သခင် လေးပါး တို့သည် ပုကျိုးတောင် သို့ သွားပြီး အထက်ကမ္ဘာ မှ ထွက်ခွာသွားလိမ့်မည်ဟုလည်း သူ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။

“တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး က အထက်ကမ္ဘာ ကို ဘာလို့ ပိတ်ဆို့ ခဲ့ရလဲဆိုတာ ရှင်းပြခဲ့လား...”

ချင်ဇီကျွင်းသည် တစ်စုံတစ်ရာကို သတိပြုမိသွားပုံရပြီး တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ဝူကျန်းအဲ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး က အဲဒါ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကြောင့်လို့ ပြောတယ်..."

"သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း လား... သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း က သာမန် အင်အားစု မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါ သိပြီးသားပါ... ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သာမန် အင်အားစု တစ်ခုက အနှစ်တစ်သောင်းတောင် မပြည့်တဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အထက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်သွားတဲ့အထိ ဘယ်လိုလုပ် ကြီးထွားလာနိုင်မှာလဲ... လတ်စသတ်တော့ အဲ့တာက အထက်ကမ္ဘာ ရဲ့ အပြင်ဘက်က လာတာကိုး..."

ချင်ဇီကျွင်း၏ အမူအရာမှာ အလွန်တည်ကြည်လေးနက်နေသော်လည်း တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး ပြောခဲ့သော ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ရှေးဟောင်းလမ်း ကိုလည်း သူ အလွန်သိချင်နေခဲ့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူသည် အသက် နှစ်သန်းကျော်တွင် အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် အဆင့်သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့ပြီး အသက် သန်း ၁၀ တွင် အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ ယခုအခါ သူသည် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် တွင် ပိတ်မိနေသည်မှာ နှစ်သန်း ၅၀ တိတိ ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ကန့်သတ်မခံထားရပါက သူသည် ယခုအချိန်တွင် နတ်ဘုရား ဖြစ်နေလောက်ပြီဖြစ်သည်။

"အတိုချုပ်ပြောရရင်... လုံးလုံးလျားလျား မလိုအပ်ဘဲနဲ့ အထက်ကမ္ဘာ ကနေ ထွက်သွားဖို့ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ရှေးဟောင်းလမ်း ကို မသုံးသင့်ဘူးလို့ တည်ထောင်သူ ဘိုးဘေး က ပြောလိုက်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ရှေးဟောင်းလမ်း က ဗဟို လေဟာနယ် လှိုင်းထန်မှုတွေ၊ စကြာဝဠာ မိစ္ဆာသားရဲကြီးတွေ ရှိလို့ အရမ်းကို အန္တရာယ်များတယ်တဲ့... အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် နှောင်းပိုင်းအဆင့် တောင်မှ အဲဒါကို ခံနိုင်ရည်ရှိချင်မှ ရှိလိမ့်မယ်တဲ့..."

ဝူကျန်းအဲ့၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ချင်ဇီကျွင်းမှာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ထိုအကြံကို စွန့်လွှတ်လိုက်၏။

“အခု အရေးတကြီးဆုံး လုပ်ရမှာက အထက်ကမ္ဘာ ရဲ့ ဌာနချုပ်ဖြစ်တဲ့ သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း ကို ဖျက်ဆီးပစ်ဖို့ပဲ... မဟုတ်ရင် သွေးဧကရာဇ် နဲ့ သူ့မဟာမိတ်တွေ ပြန်ကောင်းလာတာနဲ့ ငါတို့အားလုံး ပေါင်းရင်တောင် သွေးဧကရာဇ် ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး...”

"ဒါနဲ့ မင်းက အခု ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဆိုတော့ မင်းက သွေးဧကရာဇ် ကို ဖျက်ဆီးနိုင်မလား ဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်..."

ချင်ဇီကျွင်းက ဝူကျန်းအဲ့ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ဝူကျန်းအဲ့က ခေါင်းခါလိုက်၏။

"ဆရာ... ချွဲရွှမ် က အခု အိပ်ပျော်နေတယ်... ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ရဲ့ အင်အားအပြည့်ကို ကျွန်တော် ထုတ်မသုံးနိုင်သေးဘူး..."

"ချွဲရွှမ်..."

"ဟုတိတယ်... ချွဲရွှမ် က ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ရဲ့ ဝိညာဉ် ပါ..."

ဝူကျန်းအဲ့က ထိုသို့ပြောလိုက်ပြီဖြစ်၍ ချင်ဇီကျွင်း အနေဖြင့် ဆက်လက် တောင်းဆို၍ မရနိုင်တော့ဘဲ သက်ပြင်းချကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါဆိုရင်လည်း မင်း အမြန်ဆုံး သန်မာလာဖို့ ကြိုးစားသင့်တယ်... ကြီးမားတဲ့ စစ်ပွဲကြီးတစ်ခု စတင်တော့မယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ဘယ်သူမှ အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

သို့သော် သူ စကားပြောဆိုပြီးသည်နှင့် ချင်ဇီကျွင်းသည် ဝူဟောက်ကို မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ ဝူဟောက်တစ်ယောက် စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်မည်လားဆိုသည်ကို တွေးတောနေမိ၏။

"ဟက်ချူး... ဘယ်သူက ငါ့အကြောင်း ပြောနေတာလဲ..."

ဖန်လိုင် အင်မော်တယ်ကျွန်း အတွင်း၌ ဝူဟောက်သည် အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါဖြင့် နှာချေလိုက်၏။

သို့သော် သူသည် ထိုအရာကို အလျင်အမြန် ဘေးဖယ်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ကို စတင် လေ့လာလိုက်သည်။

ဝူကျန်းအဲ့ သည် ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ကို ရရှိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ဝူဟောက်သည်လည်း အပြန်အလှန်အနေဖြင့် ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း တစ်သန်းကို ချက်ချင်း ရရှိခဲ့သည်။

ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ကို ရရှိပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် ၎င်းတို့ထဲမှ ကိုးသိန်းကို ချက်ချင်း ပေါင်းစပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ကျန်တစ်သိန်းကို သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရေးပေါ် အသုံးပြုရန်အတွက် သိမ်းထားလိုက်၏။

【ဒြပ်စင်ကိုးပါး ခေါင်းလောင်း: မဟာတာအို စွမ်းအား ငါးခုကို စုစည်းနိုင်ပြီး ၎င်းတို့ကို အသုံးပြုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ထားရှိကာ ခန္ဓာကိုယ် ငါးခုကို ပုံဖော်ပေးနိုင်သည်】

“ခန္ဓာကိုယ် ငါးခု...”

ဝူဟောက်၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ထူးဆန်းနေခဲ့သည်။ နယ်ပယ်သည် အဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ တာအို အပေါ် သူ၏ နားလည်မှုသည်လည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။

ဝူဟောက်၏ နားလည်မှုအရ မဟာတာအို တစ်ခုစီတွင် အချိန် သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ်၊ ဟင်းလင်းပြင် သူတော်စင်ခန္ဓာကိုယ် အစရှိသည့် တိကျသော ခန္ဓာကိုယ် တစ်ခုစီ အခြေခံအားဖြင့် ရှိတတ်ကြသည်။

အဆင့် ၈ ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ထက် အဆင့် ၉ ဒြပ်စင်ငါးပါး ခေါင်းလောင်း ၏ အားသာချက်မှာ အသုံးပြုသူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသော ခန္ဓာကိုယ် ငါးခု ဖန်တီးပေးနိုင်စွမ်း ရှိခြင်းပင်။

ပြင်ပပစ္စည်းများ၏ အကူအညီဖြင့် မိမိပိုင်ဆိုင်သော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ခြင်းက ပို၍ ယုံကြည်စိတ်ချရပေသည်။ အထူးသဖြင့် ဒြပ်စင်ကိုးပါး ခေါင်းလောင်း ၏ အကူအညီဖြင့် ချိုးဖောက်ဝင်ရောက် သွားသော နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် သည် သာမန်အခြေအနေတွင် ရှိသော နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် ထက် ငါးဆကျော် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးမားပေသည်။

သို့သော် ဤအရာမှာ ဝူဟောက်အတွက် မလိုအပ်ချေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ ကျင့်စဉ် သည် လမ်းစဉ်တစ်သောင်း လုံးကို လွှမ်းခြုံထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည်လည်း ဒဏ္ဍာရီလာ ခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်သည့် လမ်းစဉ်တစ်သောင်း ခန္ဓာကိုယ် အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

“သွေးဝိညာဉ်ဂိုဏ်း မှာ မသင်္ကာစရာ တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီး အထက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးမှာ သိမ်မွေ့တဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်နေတယ်... စစ်ပွဲကြီး တစ်ခု မကြာခင် ရောက်လာတော့မယ် ထင်တယ်... အဲဒီအချိန်ကျရင် ယီဖန် က အရမ်းစွမ်းအားကြီးလာလိမ့်မယ်...”

“ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ လက်ရှိ စွမ်းရည်တွေနဲ့ဆိုရင် သွေးနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့တဲ့ တားမြစ်ချက် ကို သူတို့ မချိုးဖောက်နိုင်ပုံရတယ်... အထက်ကမ္ဘာ ကနေ ထွက်သွားဖို့ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ရှေးဟောင်းလမ်း ကို အသုံးပြုဖို့ကပဲ သူတို့အတွက် တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ဖြစ်နိုင်တယ်...”

ဝူဟောက် သည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက ပုကျိုးတောင် ၏ လမ်းကြောင်းအတိုင်း လိုက်ပါသွား၏။

သူသည် ဤသတင်းအချက်အလက်များကို ဝူယိတောက်နှင့် အခြားသူများထက် စောစီးစွာ ရရှိခဲ့သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ထိုအကြောင်းကို သိရှိထားခဲ့သည်။ ပုကျိုးတောင် အတွင်း၌ ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ရှေးဟောင်းလမ်း တစ်ခု တည်ရှိသည်။

ဝူဟောက်သည် ကြယ်တာရာ ကောင်းကင်ရှေးဟောင်းလမ်း မှတစ်ဆင့် အထက်ကမ္ဘာ မှ ထွက်ခွာရန် မည်သည့် ရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိချေ။ သူ၏ လက်ရှိ လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များဖြင့် သွေးနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော တားမြစ်ချက် ကို ချိုးဖောက်ရန်အတွက် အဆင့်ကိုး ဖရိုဖရဲ ခေါင်းလောင်း ကို ဆင့်ခေါ်ရန်သာ လိုအပ်ပေသည်။

သွေးနတ်ဘုရား သည် နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် အဆင့် တည်ရှိမှုတစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်ကိုး ဖရိုဖရဲ ခေါင်းလောင်း ၏ ဝိညာဉ်သည်လည်း နတ်ဘုရား ဧကရာဇ် အဆင့် စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်နိုင်သဖြင့် သွေးနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော တားမြစ်ချက် ကို ချိုးဖောက်ရန်မှာ ပြဿနာ မရှိချေ။

သို့သော် အကယ်၍ သွေးနတ်ဘုရား ချန်ထားခဲ့သော တားမြစ်ချက် ကို ယခု ချိုးဖောက်လိုက်ပါက ၎င်းသည် သွေးနတ်ဘုရား ၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်နိုင်ပြီး မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ဝူဟောက်သည် ပြဿနာကို မကြောက်သော်လည်း မလိုအပ်သော ပြဿနာများကို မကိုင်တွယ်လိုသဖြင့် အရာအားလုံးကို ၎င်း၏လမ်းကြောင်းအတိုင်းသာ လွှတ်ထားရန် ဆုံးဖြတ်ထားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ဝူလီသည် လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း မှ ကျန်းထျဲနှင့်အတူ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ အချိန်အတော်ကြာပြီဖြစ်ပြီး ၊ ဤစုဆောင်းမှုကာလအတွင်း သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် စစ်မှန်အင်မော်တယ် ကနဦးအဆင့် သို့ ချိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဝူရှန်းနီနှင့် ဝူမိုဝူတို့ကဲ့သို့ အတိတ်ဘဝက မှတ်ဉာဏ်များ နိုးထလာခြင်း နှင့် အခွင့်အရေး မျိုး သူ့တွင် မရရှိခဲ့သဖြင့် ဤမျှ အချိန်တိုအတွင်း စစ်မှန်အင်မော်တယ် ကနဦးအဆင့် သို့ ချိုးဖောက် ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ခြင်းကိုက အတော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။

“ဟူး... မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ က ရှေ့မှာပဲ... အဲဒီကနေ ဘယ်လို အခွင့်အရေး တွေ ရနိုင်မလဲ မသိဘူး...”

ဝူလီ သည် သူ့ကိုယ်သူ တွေးတောလိုက်၏။

လျှို့ဝှက်ချက်ခုနစ်ပါးဂိုဏ်း မှ ထွက်လာပြီးနောက် ဝူလီသည် ခရီးလှည့်လည်ခဲ့ပြီး အခွင့်အရေး ကို ရှာဖွေရန်အတွက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အသီးသီးသို့ မကြာခဏ ဝင်ရောက်လေ့ရှိသည်။

ဆရာဖြစ်သော ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ် သူ့ကို တိုက်ခိုက်ပြီးကတည်းက ဝူလီသည် လူတိုင်းအပေါ် သံသယဝင်လာပြီး သတိထားလာခဲ့သဖြင့် အခြားမည်သည့် အင်အားစုကိုမျှ ဝင်ရောက်ရန် မစဉ်းစားတော့ချေ။

သူ့ရှေ့က မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် သူ၏ ခရီးစဉ်အတွင်း သိရှိခဲ့ရသော အဆင့်ငါး အင်မော်တယ်နယ်မြေ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား အမြောက်အမြား ရှိသည်ဟု ဆိုကြသည်။

ဝူလီသည် ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓား ကို သွန်းလုပ်ရန်အတွက် ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား အမြောက်အမြား လိုအပ်သောကြောင့် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

အခန်း (၂၄၈) - မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ

မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ မရောက်မီ မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသည် နောက်ထပ် တစ်လကြာမှ ပွင့်မည်ဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရသဖြင့် ဝူလီနှင့် ကျန်းထျဲတို့သည် တည်းခိုခန်းတစ်ခုကို ရှာ၍ အခြေချလိုက်ကြသည်။

မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မကြာမီ ပွင့်တော့မည်ဖြစ်၍ စျေးနှုန်းများက အနည်းငယ် ပိုများနေခြင်းလား ဆိုသည်မှာ မသေချာသော်လည်း ဝူလီ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏ အချို့ကို ပေးချေပြီးနောက် သူသည် ကျန်းထျဲကို သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားလေ၏။

လက်ရှိ ကျန်းထျဲသည် ကိုယ်ပိုင် အသိဉာဏ် ဖွံ့ဖြိုးလာသော ရုပ်သေးရုပ် နှင့် ပိုတူပေသည်။ သူလုပ်ဆောင်သော လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် ယခင်က သူလုပ်ခဲ့သည့် လှုပ်ရှားမှုများနှင့် တူညီပေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း နှင့် ပတ်သက်၍ ၊ ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ် ၏ လမ်းညွှန်မှုအောက်တွင် သူသည် အင်မော်တယ်ဘုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ထိ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် လမ်းခရီးတွင် ဝူလီအတွက် ပြဿနာများစွာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်ခဲ့၏။

သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ဝူလီသည် လက်ရှိအခြေအနေကို စတင်စီစဉ်လေတော့သည်။

“မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ဟာ ရွှေအင်မော်တယ် ကနေ လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်အထိ ဝင်ခွင့်ပြုတဲ့ အဆင့်ငါး အင်မော်တယ်နယ်မြေ တစ်ခုပဲ... အဲဒီအထဲမှာ ရွှေအင်မော်တယ် ကနေ အင်မော်တယ်ဘုရင် အဆင့်အထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာသားရဲ တွေလည်း ရှိတယ်... ဒါကြောင့် ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်နဲ့ဆိုရင် ကျန်းထျဲကို မခေါ်သွားဘူးဆိုရင် ငါ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်...”

“ပြီးတော့ အထဲမှာ ငါလိုအပ်တဲ့ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား တွေ အများကြီး ရှိတယ်... တကယ်လို့ သစ်ပင် ၁၀,၀၀၀ ကို ရနိုင်မယ်ဆိုရင် ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓား ၁၀,၀၀၀ ကို ငါ ဖန်တီးနိုင်တယ်... ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓား ၁၀,၀၀၀ နဲ့ ငါ့ဆီမှာရှိတဲ့ ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓားဝင်္ကပါ နဲ့ ပေါင်းလိုက်ရင် အင်မော်တယ် ဧကရာဇ် ကိုတောင် ငါ ရင်ဆိုင်နိုင်တယ်...”

ဤသည်ကို တွေးမိချိန်တွင် ဝူလီ တစ်ယောက် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဝူလီ သည် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ လာရောက်ရခြင်းမှာ လွန်ခဲ့သော အချိန်အနည်းငယ်က ဝူလီသည် လူတစ်စုထံမှ တိုက်ပွဲ ဝင်္ကပါ ပုံစံကားချပ် တစ်ခုကို ရရှိခဲ့သည်။ ၎င်းတွင် ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓားဝင်္ကပါ တစ်ခု ပါဝင်သည်။

ထို့ကြောင့် ရွှေရောင်မိုးကြိုး ပျံသန်းဓား ကို ဖန်တီးရန်အတွက် ဝူလီသည် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ကို ရှာဖွေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝူလီ၏ အချိန်ကိုက်မှုမှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်ဟု ဆိုရပေတော့မည်။

အနှစ်တစ်သောင်းမှ တစ်ကြိမ်သာ ပွင့်သော မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် တစ်လအကြာတွင် ပွင့်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် အဆင့်ငါး အင်မော်တယ်နယ်မြေ ဖြစ်သောကြောင့် အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ များလည်း ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝူလီသည် ဤနေရာသို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

“လာမယ့် တစ်လအတွက် ပြင်ဆင်မှုတွေ လုပ်ကြတာပေါ့... အနည်းဆုံးတော့ အဲဒီနည်းနဲ့ အထဲမှာ ပိုလုံခြုံနိုင်မယ်...”

ထို့နောက် ဝင်္ကပါ အဆောင်နှင့် ဆေးလုံး အပါအဝင် လိုအပ်သော ပစ္စည်းများကို စတင်ပြင်ဆင်လေတော့သည်။

ဝူလီတွင် အင်မော်တယ်ဘုရင် အထွတ်အထိပ်အဆင့် ဖြစ်သော ကျန်းထျဲ ဆိုသည့် စွမ်းအားကြီးမားသော လက်နက်တစ်ခု ရှိနေသော်လည်း၊ သို့သော် လုံးလုံးလျားလျား မလိုအပ်ဘဲနှင့် ကျန်းထျဲကို ဘယ်သောအခါမျှ တိုက်ခိုက်ခိုင်းမည် မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျန်းထျဲသည် သူ၏ အကြီးမားဆုံး လျှို့ဝှက်ဖဲချပ်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး တစ်လအချိန်သည် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ သူ ပြင်ဆင်ထားသည်များကို ကြည့်ကာ ဝူလီ သည် ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ဒီအခြေအနေနဲ့ဆိုရင် လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် ကနဦးအဆင့် ကိုတောင် အနိုင်ရဖို့ ငါ ယုံကြည်မှုရှိတယ်...”

အရာအားလုံးကို သိမ်းဆည်းပြီးနောက် ဝူလီသည် ကျန်းထျဲကို ကြည့်ကာ သူ့ကိုလည်း သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲသို့ ထည့်သိမ်းလိုက်ပြီး အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

ကျန်းထျဲသည် ရုပ်သေးရုပ် တစ်ခုဖြစ်ပြီး ရုပ်သေးရုပ် များသည် သက်မဲ့အရာများ ဖြစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့ကို သိုလှောင်လက်စွပ် ထဲသို့ ထည့်သွင်းခြင်းက ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခု မဟုတ်ချေ။

မကြာမီ ဝူလီသည် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ရာ ထိုနေရာတွင် ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား စုဝေးနေကြပြီဖြစ်ပြီး ၊ ကြီးမားလှသော လူအုပ်ကြီးကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဝူလီ သည် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ရွှေအင်မော်တယ် သုံးထောင်ခန့်နှင့် လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် တစ်ရာခန့်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤသူများအားလုံးသည် အမှီအခိုကင်းသော ကျင့်ကြံသူများ ဖြစ်ကြောင်း ဝူလီ သိလိုက်သည်။

မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်မလာသေးသော အခြား အင်အားစုကြီးများမှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား ရှိနေသေး၏။

ဝူလီသည် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ ဟင်းလင်းပြင်တံခါး ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ တာအို သံကြိုး မှာ လုံးလုံးလျားလျား မပျောက်ကွယ်သေးဘဲ ပျောက်ကွယ်ရန် နှစ်နာရီခွဲခန့် အချိန်ယူရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူသည် တိတ်ဆိတ်သော နေရာတစ်ခုကို ရှာ၍ တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ စွမ်းအင်ပြန်လည်ပြည့်ဖြိုးရန် မျက်လုံးမှိတ်ပြီး အနားယူနေခဲ့သည်။

သို့သော် ဝူလီ ထိုင်ပြီး မကြာမီ ခြေသံများကို သူ ကြားလိုက်ရသည်။ ဝူလီ သည် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ရှေ့၌ ရပ်နေသော ပန်းရောင် ဆံပင်ရှည်များနှင့် ကောင်မလေးတစ်ယောက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ဖက်လူကို မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်တွင် ဝူလီသည် မျက်မှောင် ကြုတ်သွားခဲ့သည်။ သူမကို ထွက်သွားရန် ပြောတော့မည့် အချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက စကားပြောလာခဲ့၏။

“တာအိုမိတ်ဆွေ... ရှင် တစ်ယောက်တည်း ဖြစ်နေတာကို တွေ့လို့... ကျွန်မနဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမလား...”

“ဟင်...”

တစ်ဖက်လူ၏ ပြောစကားကြောင့် ဝူလီ မှင်တက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းလိုက်၏။

“မဟုတ်ဘူး... ကျွန်တော်က သာမန် ရွှေအင်မော်တယ် ကနဦးအဆင့် လေးပဲ ရှိသေးတာ... ခင်ဗျားက လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် လေ... ကျွန်တော်နဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဖို့ တကယ် လိုလို့လား...”

ဝူလီ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းတွင် တစ်ဖက်လူ၏ နယ်ပယ် သည် သူ၏ နယ်ပယ်အဆင့်ထက် များစွာ မြင့်မားနေပြီး လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် ဖြစ်ကြောင်းကို ခံစားမိသည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ အနေအထားအရ သူ့လို ရွှေအင်မော်တယ် ကနဦးအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးနှင့် အဖွဲ့ဖွဲ့မည် မဟုတ်။

ဤအခြေအနေတွင် ဝူလီသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ တစ်ခုကိုသာ စဉ်းစားနိုင်တော့၏။ တစ်ဖက်လူသည် သူ့အပေါ် တွင် လျှို့ဝှက်သော အကြံအစည်များ ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဤသည်ကို တွေးမိချိန်တွင် ဝူလီသည် တိုက်ရိုက် ငြင်းဆိုရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက ထပ်မံ စကားပြောလာခဲ့သည်။

“ကျွန်မဆီမှာ မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ မြေပုံ တစ်ခု ရှိတယ်... တကယ်လို့ တာအိုမိတ်ဆွေ က ကျွန်မနဲ့ အဖွဲ့ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် အဲဒီမြေပုံကို ရှင်နဲ့ မျှဝေဖို့ ကျွန်မ ဝမ်းသာပါတယ်...”

“ဟင်... တကယ်လား...”

တစ်ဖက်လူ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ဝူလီ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် သာမန် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မဟုတ်ချေ။ သာမန်လူ တစ်ယောက်က ၎င်း၏ မြေပုံကို မည်သို့ ရရှိနိုင်မည်နည်း။

တစ်ဖက်လူက ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

“ကျွန်မဆီမှာ မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ရဲ့ မြေပုံ အမှန်တကယ် ရှိပါတယ်... ပြီးတော့ တာအိုမိတ်ဆွေသာ ကျွန်မနဲ့အတူ ခရီးသွားဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်ဆိုရင် ဒီမြေပုံကို ရှင်နဲ့ မျှဝေဖို့ ကျွန်မ ဆန္ဒရှိပါတယ်...”

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် ဝူလီသည် ချက်ချင်းပင် နက်နက်နဲနဲ စဉ်းစားလိုက်သည်။ အကယ်၍ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲရှိ မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မြေပုံသည် အစစ်အမှန်ဖြစ်ပါက ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား ကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေရန် သူ့ကို ကူညီပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုလုံးသည် အထက်ကမ္ဘာ ၏ အရွယ်အစား ထက်ဝက်ခန့် ရှိကြောင်း သင် သိထားရမည်။ ၎င်းအတွင်း၌ ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား ကို ရှာဖွေခြင်းသည် ပင်လယ်ထဲတွင် အပ်ရှာသကဲ့သို့ ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ထို့အပြင် မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ သည် ငါးနှစ်သာ ပွင့်မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ပြီးနောက် လျှို့ဝှက်နယ်မြေ အတွင်းရှိ သက်ရှိအားလုံးကို နှင်ထုတ်မည်ဖြစ်သည်။

ဝူလီပင်လျှင် ငါးနှစ်အတွင်း ရွှေရောင်မိုးကြိုးသစ်သား ၏ တည်နေရာကို ရှာတွေ့နိုင်မည်ဟု သေချာမှု မရှိခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် ယခု မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ၏ မြေပုံ အကြောင်းကို သူ သိလိုက်ရချိန်တွင် ဝူလီတစ်ယောက် စိတ်ဝင်စားသွားခဲ့သည်။

အတန်ကြာပြီးနောက် ဝူလီသည် သဘောတူလိုက်ပြီး တစ်ဖက်လူကို ကြည့်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

“ဒါဆိုရင်လည်း အတူတူ ခရီးသွားကြတာပေါ့... ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ပစ္စည်းတွေကို အလှည့်ကျ ခွဲယူကြမယ်...”

“အလှည့်ကျ ခွဲယူမယ်... အဲဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ...”

တစ်ဖက်လူ က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားစဉ် ဝူလီက ဖြည်းညင်းစွာ ရှင်းပြလိုက်၏။

“ငါ ဆိုလိုတာက တကယ်လို့ ငါတို့က တစ်ခုခုကို အရင်ဆုံး တွေ့တယ်ဆိုရင် ဘယ်သူက အရင်ယူမလဲဆိုတာကို ငါတို့ ဆုံးဖြတ်မယ်... ပြီးတော့ ပထမပစ္စည်းကို မယူတဲ့သူက ဒုတိယပစ္စည်းကို ရမယ်... မင်း ဘာကန့်ကွက်စရာ ရှိသေးလဲ...”

ဤသည်ကို ကြားချိန်တွင် တစ်ဖက်လူသည် အခိုက်အတန့်မျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းညိတ်သဘောတူလိုက်၏။ ဤသည်က ဝူလီကို အံ့အားသင့်သွားစေသော်လည်း တစ်ဖက်လူသည် သူ့အပေါ် လျှို့ဝှက်သော အကြံအစည်များ ရှိနေကြောင်းကိုလည်း ပိုမို သေချာသွားစေခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် တစ်ဖက်လူက စကားပြောလာခဲ့၏။

“ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မိတ်မဆက်ရသေးဘူး... ကျွန်မ နာမည်က နန်ကုန်းဝမ် ပါ... တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ နာမည်က ဘယ်လိုခေါ်လဲ မသိဘူး...”

နန်ကုန်းဝမ်သည် ဝူလီကို အလွန်တည်ကြည်လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အရာအားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော ကြယ်ရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့်အလား။

ဤသည်က သူ့အကြောင်း အရာအားလုံးကို တစ်ဖက်လူရှေ့တွင် ဖွင့်ချထားသကဲ့သို့ ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်စေခဲ့သော်လည်း ၊ ဝူလီသည် ထိုအတွေးကို အလျင်အမြန် ဖယ်ရှားပစ်လိုက်သည်။

ဘိုးဘေး ပင်လျှင် သူ့ကို ဖောက်ထွင်းမမြင်နိုင်ပါဘဲ လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် တစ်ဦးဖြစ်သော တစ်ဖက်လူက မည်သို့ ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်မည်နည်း။

“ကျွန်တော့်ကို လီဖေးယွီ လို့ ခေါ်လို့ရပါတယ်...”

ဝူလီသည် တစ်ဖက်လူနှင့် အပေါ်ယံ သိကျွမ်းရုံသာဖြစ်ပြီး မိုးကြိုးပြာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် ထပ်မံ ဆက်သွယ်မည် မဟုတ်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သဖြင့် တစ်ဖက်လူကို လှည့်စားရန် လီဖေးယွီ ၏ နာမည်ကိုသာ အသုံးပြုလိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ဖက်လူက မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ခေါင်းခါလိုက်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

“မဟုတ်ဘူး... လီဖေးယွီ က တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ နာမည်ရင်း မဟုတ်ဘူး... ရှင့်ရဲ့ နာမည်ရင်း ကို ထုတ်ပြောသင့်တယ်...”