အခန်း (၁၄၁)

အကယ်၍ ချီဖန့်အား ကျင်းချွမ်စက်ပြင်အလုပ်ရုံသို့ ပြန်ပြောင်းရန် စဉ်းစားဖူးလားဟု မေးလျှင် အဖြေမှာ "မစဉ်းစားဖူးပါ" ဟူ၍သာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

စက်ပြင်အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာခဲ့ရသည့် မူလအကြောင်းရင်းကို ထားပါဦး၊ ထိုအကြောင်းပြချက်သာ မရှိလျှင်ပင် စက်ပြင်စက်ရုံဖြစ်စေ၊ စက်ပြင်အလုပ်ရုံလေးဖြစ်စေ သူ၏ ကျွမ်းကျင်မှုပညာရပ်နှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်ပေ။

သစ်တောစခန်းတွင်မူ အနည်းဆုံးတော့ သူ့တွင် အိမ်ရှိသည်၊ မိသားစုရှိသည်၊ ယန်ရွှယ်လည်းရှိပြီး မကြာခင် မွေးဖွားလာတော့မည့် သူတို့၏ ကလေးလေး ရှိသည်။

သို့သော် ငြင်းပယ်မည့်စကားလုံးများ နှုတ်ဖျားသို့ ရောက်ခါနီးမှ သူ တွန့်ဆုတ်သွားမိသည်။

ချူမင်လီ သတိထားမိသွားပြီး မေးလိုက်သည်။"တစ်ခုခု အဆင်မပြေလို့လား"

သူသည် ချီဖန့်အပေါ် အလွန်အမင်း အထင်ကြီးလေးစားသူဖြစ်သည်။ အရည်အချင်းရှိသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို မည်သူက မနှစ်သက်ဘဲ နေမည်နည်း။

ချီဖန့်က သူ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယန်ရွှယ်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေတယ်။ သူမ မွေးဖွားမယ့်ရက်က နိုဝင်ဘာလထဲမှာ"

ဆိုလိုရင်းမှာ ငြင်းပယ်ခြင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော တံခါးကိုတော့ လုံးဝ ပိတ်မပစ်လိုက်သေးပေ။

ထိုစကားက ချူမင်လီကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် ယန်ရွှယ်ကို မြင်ခဲ့စဉ်က သူမ၏ ကိုယ်ဝန်မှာ အဝတ်အစားများအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေသဖြင့် သိသိသာသာ မပေါ်လွင်သေးပေ။

အချိန်ကာလကို တွက်ချက်ကြည့်လျှင် ကျင်းချွမ်ရှိ မှိုစမ်းသပ်ကွင်းကို စတင်တည်ထောင်စဉ်ကတည်းက ယန်ရွှယ်မှာ ကိုယ်ဝန်ရှိနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျင်းချွမ်စမ်းသပ်ကွင်း၏ အောင်မြင်မှုမှာ ကိုယ်ဝန်ဆောင် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ပခုံးပေါ်တွင် တည်မှီနေခဲ့သည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

ချူမင်လီ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "ယန်ရွှယ်က တကယ်ကို ချီးကျူးထိုက်တဲ့ ရဲဘော်တစ်ယောက်ပဲ" သူ၏ အသံထဲတွင် အံ့သြချီးကျူးမှုနှင့် လေးစားမှုတို့ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူမသည် ဌာန၏ မှိုစိုက်ပျိုးသည့် စမ်းသပ်ကွင်းအတွက် အလွန်အမင်း ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ပြီး အခုလည်း မွေးဖွားခါနီးနေပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ခင်ပွန်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဝေးကို ပြောင်းရွှေ့ခိုင်းနိုင်ပါမည်နည်း။

စမ်းသပ်ကွင်းမှာ ယန်ရွှယ်ကိုယ်တိုင် အစပျိုးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူမ မရှိဘဲ မလည်ပတ်နိုင်သကဲ့သို့၊ သူမကိုပါ လိုက်ပြောင်းရန် တောင်းဆိုဖို့ဆိုသည်မှာလည်း မဖြစ်နိုင်သည့်အရာပင်။

နောက်ဆုံးတွင် ချူမင်လီ လျှော့ပေးလိုက်သည်။ "အခုလောလောဆယ်တော့ ဒီအတိုင်းပဲ ထားလိုက်ကြတာပေါ့။ နောက်နှစ်လနေလို့ နှင်းတွေကျလာရင်တော့ ဘယ်သူမှ စက်ပစ္စည်းတွေ ပြုပြင်ဖို့ စဉ်းစားနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။"

သစ်တောဌာန၏ အဓိက ဦးစားပေးမှာ သစ်ထုတ်လုပ်ရေးဖြစ်ပြီး ကျန်သည့်အရာအားလုံးမှာ နောက်သို့ ရောက်သွားရမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူက ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်သေးသည်။ "သေသေချာချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ပါ၊ ယန်ရွှယ်နဲ့လည်း တိုင်ပင်ကြည့်ဦး။ မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေက စက်ပြင်အလုပ်ရုံလေးမှာ ဖြုန်းတီးပစ်နေရသလို ဖြစ်နေတယ်လို့ ငါ တကယ် ယုံကြည်တယ်။"

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သူက ဆက်ပြောသည်။ "ပြီးတော့ သူမကိုလည်း အလုပ်တွေ ဆက်ပြီး ကြိုးစားလုပ်ဆောင်ဖို့ ပြောပေးပါ။ လူလုပ်မှိုစိုက်ပျိုးရေးက တကယ်ကို အလားအလာကောင်းတယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်။"

ဒီတစ်ခါတော့ ချီဖန့်က ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ ခေါင်းငြိမ့်ရုံသာ ပြလိုက်သည်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် မြို့ပေါ်ရှိ မြေတူးစက်နှစ်လုံးကို ပြုပြင်ပြီးနောက် စုံစမ်းမေးမြန်းမှုများ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း မည်သူမျှ ချန်ရွှေ့သို့ ကိုယ်တိုင်လာရောက်၍ ပြုပြင်မွမ်းမံခြင်း မရှိကြတော့ပေ။

တစ်ခုမှာ သစ်ထုတ်လုပ်ရေးရာသီ ရောက်ရှိလာတော့မည်ဖြစ်၍ ပြုပြင်ထားခြင်းက ကြာရှည် အသုံးမဝင်တော့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး၊ ဒုတိယအချက်မှာ သူတို့က ချန်ရွှေ့၏ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီးများ မဟုတ်သဖြင့် ချန်ရွှေ့စက်ပြင်အလုပ်ရုံကို ဇွတ်အတင်း ခိုင်းစေ၍ မရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ချန်ရွှေ့တွင် မြေတူးစက်များ ပြုပြင်နိုင်စွမ်းရှိသည်ဟူသော သတင်းမှာ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်နှစ် နွေဦးပေါက် သစ်ထုတ်လုပ်ရေးရာသီ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ လူများက ၎င်းကို ပြန်သတိရလာပြီး ပြုပြင်ရန် ထပ်တောင်းဆိုကြပေလိမ့်မည်။

ချီဖန့်သည် စက်ပြင်အလုပ်ရုံမှ ထွက်ခွာရန် ပစ္စည်းများ သိမ်းဆည်းနေစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

"နောက်နှစ်မှ ပြန်တွေ့ကြမယ်နော်၊ ဆရာကြီးချီ!"

ချီဖန့်က ပြုပြင်မွမ်းမံရန်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် သူ၏ အရည်အချင်းကြောင့်ဖြစ်စေ တစ်နေ့ပြန်လာလိမ့်မည်ဟု သူတို့ ယူဆထားကြခြင်းမှာ ထင်ရှားသည်။

ယာယီတာဝန်များစွာကို အတူတူ လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ချီဖန့်မှာ ထိုသူနှင့် အတော်လေး အဆင်ပြေနေပြီဖြစ်ရာ အေးဆေး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နောက်နှစ်မှ တွေ့ကြတာပေါ့"

သို့သော် ပြောပြီးချင်းမှာပင် နောက်ထပ် အသံတစ်သံ ဝင်လာပြန်သည်။"ဘယ်သူသိမှာလဲ။ အဲဒီလောက်အထိ စောင့်စရာတောင် လိုမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ တကယ်လို့ ကျူ့ချိုင်-၅၀ တွေ ထပ်ပျက်ရင် ဆရာကြီးချီရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို လိုဦးမှာပဲ!"

၎င်းမှာ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လမ်းကြောင်းလွဲသွားခဲ့သည်။ ချီဖန့် ထိုသူကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ ပြန်မပြောတော့ပေ။

သူ အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ ယန်ကျိအန်းသည် အသစ်ထုတ်ပေးထားသော ဖတ်စာအုပ်တွင် သူ၏အမည်ကို ရေးနေသည်။ ထိုကလေးလေးမှာ ကျောင်းမှ ပြန်ရောက်ခါစဖြစ်ပြီး မကြာမီ တတိယတန်း တက်ရတော့မည်ဖြစ်သည်။

သူ့ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာအားရ ကြိုဆိုပြီးနောက် ဘယ်တော့ ပြန်သွားမှာလဲ၊ ဒီတစ်ခါရော ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေမှာလဲဟု ချက်ချင်း မေးတော့သည်။

ချီဖန့်က ခေတ္တရပ်ကာ သူ့ယောက်ဖ၏ ဆံပင်ကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါတော့ ငါ မသွားတော့ဘူး။"

ယန်ရွှယ်၏ ကိုယ်ဝန်မှာ ရင့်နေပြီဖြစ်ရာ သူမနှင့် သူတို့၏ ကလေးလေးထက် အရေးကြီးသည့်အရာ ဘာမှမရှိတော့ပေ။

ဒါ့အပြင် ယန်ရွှယ်မှာ ဒုတိယအဖွားယန်၏ အခန်းထဲမှာ နေနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ကလေးမွေးပြီးရင်တောင် အဲဒီမှာ ဆက်နေဖို့ဆိုတာ အဆင်မပြေနိုင်ပေ။

သူ့အတွေးများကို သိနေသည့်အလား ယန်ရွှယ် ဝင်လာခဲ့သည်။ သေးသွယ်နူးညံ့သော ပုံစံဖြင့် လက်တစ်ဖက်က သူမ၏ ခါးနောက်ဘက်ကို အသာအယာ ထောက်ထားသည်။

မကြာသေးမီက သူမသည် အနည်းငယ် ပြည့်ဖြိုးလာပြီး၊ အရင်က ပေါ်လွင်နေသည့် ပါးရိုးများမှာလည်း ပြေလျော့သွားသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံးမှာ နူးညံ့ပြီး တောက်ပသည့် အသွင်အပြင် ရှိနေသည်။

ချီဖန့်သည် သူမ မပြောခင်မှာပင် သူမဘက်သို့ ချက်ချင်း သွားကာ တွဲကူလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ ကိုယ် မသွားတော့ဘူး။ မင်းနဲ့ ကလေးအတွက် ဒီမှာပဲ ရှိနေပေးမယ်။"

ယန်ရွှယ် ဘာမှ ပြန်မပြောဘဲ စာတစ်စောင်ကိုသာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"စောစောက ဒါရိုက်တာရှု့နဲ့ ဆုံခဲ့တယ်။ သူ ဒါကို ပေးလိုက်တာ— စက်ပြင်အလုပ်ရုံကို ပေးပို့ထားတဲ့ စာတဲ့။"

ချီဖန့် ၎င်းကို ယူလိုက်သော်လည်း ချက်ချင်း မဖွင့်ကြည့်သေးပေ။ ယန်ရွှယ် ခန် ပေါ်တွင် အခြေတကျ ထိုင်ပြီးမှသာ စာအိတ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လိပ်စာနှင့် အမည်မှာ လုံးဝ မရင်းနှီးပေ။ ချီဖန့်ထံ စာရေးသူ အများစုမှာ သူ၏ အိမ်လိပ်စာသို့သာ တိုက်ရိုက် ပို့လေ့ရှိကြပြီး၊ စက်ပြင်အလုပ်ရုံ လိပ်စာကို သုံးသူမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

သူသည် မျက်လုံးကို နှိမ့်ချကာ စာကို ဖြန့်ဖတ်လိုက်သည်။ စာကြောင်း အနည်းငယ် ဖတ်ပြီးသည်နှင့် သူ၏ အမူအရာမှာ အေးစက်သွားပြီး ယန်ရွှယ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"မင်းလည်း ဒါကို ဖတ်ကြည့်သင့်တယ်။"

ယန်ရွှယ်မှာ သူမ၏ အာရုံစိုက်မှုကို လိုအပ်လောက်အောင် ဘယ်လိုစာမျိုး ဖြစ်နေမလဲဟု တွေးမိနေသော်လည်း၊ စာပါ အကြောင်းအရာများကို မြင်လိုက်သည်နှင့် မေးလိုက်မိသည်။ "ဝူရှင်းသဲ့ ရေးတာလား"

"ဖြစ်နိုင်ခြေ များပါတယ်"

ချီဖန့် လှောင်ပြောင်သည့် အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တိုက်ရိုက်ပြောဖို့ ကြောက်နေလို့ အမည်ရင်းနဲ့ လိပ်စာအတုကို သုံးထားတာပဲ။"

"သူ့အခြေအနေ သိပ်မကောင်းဘူး ထင်တယ်"

ယန်ရွှယ် စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ အခန်းထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော ယန်ကျိအန်းကို ကြည့်ကာ သူမ ထလိုက်ပြီး ထိုစာကို သူတို့၏ သီးသန့်အခန်းထဲသို့ ယူသွားလိုက်သည်။

နှစ်ယောက်တည်း ရှိနေသောအခါမှ စာကို အပြည့်အဝ ဖြန့်၍ ဆက်ဖတ်လိုက်သည်။

"သူက ပြောထားတာက ပါမောက္ခလင်က အဖွဲ့အစည်းကို ပြောလိုက်တာက ရှင့်ဆီမှာ ရှင့်ဆရာရဲ့ မှတ်စုတွေ ရှိနေတယ် ဆိုတာပဲလား"

"အင်း၊ ကိုယ် ပါမောက္ခလင်ကို အဲဒီအတိုင်း ပြောခဲ့တာ"

ချီဖန့်က ခေတ္တရပ်ကာ သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒီတုန်းက မင်း ကိုယ့်ကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းပဲလေ။"

ထိုအချိန်က ယန်ရွှယ်မှာ တကယ်ပင် ဒေါသထွက်နေခဲ့ပြီး၊ လူရှေ့မှာမှလွဲ၍ သူ့ကို စကားမပြောသလောက်ပင် ဖြစ်သည်။

သူတို့ ပြန်သင့်မြတ်သွားခဲ့ကြသော်လည်း၊ ချီဖန့်၏ ခရီးခဏခဏ သွားနေမှုများကြောင့် ဤကိစ္စကို ဆွေးနွေးရန် အခွင့်အရေး မရခဲ့ပေ။

သူမ ထပ်ပြီး အတင်းမမေးတော့ဘဲ စာကိုသာ အာရုံစိုက်လိုက်သည်။ ဝူရှင်းသဲ့၏ စိတ်ပျက်အားလျော့မှုမှာ သိသာလှသည် - သူ၏ စကားလုံးများမှာ မတတ်သာသည့် ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဒါပေါ့၊ သူက သူ၏ အခက်အခဲများကို ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ဝန်ခံမှာ မဟုတ်ပေ။ ထိုအစား စာထဲတွင် ပါမောက္ခလင်၊ ချီဖန့်၊ စုချန်ချင်းနှင့် ဝေရှု့ရှန်တို့အပေါ် ရှုတ်ချသည့် စကားလုံးများဖြင့်သာ ပြည့်နေသည်။

သူက ပါမောက္ခလင်ကို စက်မှုအလုပ်တွေထဲမှာပဲ နှစ်မြုပ်နေလွန်းလို့ ဦးနှောက်တွေ ထုံထိုင်းသွားပြီး၊ တခြားသူတွေကို မျက်စိမှိတ် ယုံကြည်နေကာ သူကိုယ်သူလည်း အရေးပါလှပြီလို့ အထင်ရောက်နေတယ်လို့ လှောင်ပြောင်ထားသည်။

ပါမောက္ခလင်က အဖွဲ့အစည်းသို့ ထိုမှတ်စုများအကြောင်း တင်ပြပြီးနောက်တွင် သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ ပျက်စီးသွားခဲ့ကြောင်း ထင်ရှားသည်။ ထို့ပြင် ဝူရှင်းသဲ့မှာလည်း အခြေအနေ မကောင်းခဲ့ပေ။

သို့သော် သူ၏ အရည်အချင်းမရှိမှုများ ပေါ်ပေါက်သွားပြီး အရေးကြီးသော အချက်အလက်များလည်း ပိတ်ပင်ခံလိုက်ရသဖြင့် အဖွဲ့အစည်းက သူ့ကို အထင်သေးနေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူက စုချန်ချင်းကို အထင်ကြီးလွန်းခဲ့မိတယ်လို့ ရေးပြီး ဤစာကို ပို့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ စုချန်ချင်း၏ သုတေသနများမှာ ဘာတန်ဖိုးမှ မရှိဘူးဟု သွယ်ဝိုက်ပြောဆိုခြင်း ဖြစ်သည်။

စာ၏ အဆုံးတွင် သူက ခြိမ်းခြောက်ထားခဲ့သည်။ အကယ်၍ အဖွဲ့အစည်းက ရလဒ်များ မထုတ်နိုင်ခဲ့လျှင် သူသည် ဟိုက်ဒရိုစတက်တစ် သုတေသနအတွက် ရန်ပုံငွေ ထပ်ချပေးခြင်းကို အပြင်းအထန် ကန့်ကွက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆယ်စုနှစ်များစွာကြာအောင် မည်သည့် တိုးတက်မှုမှ မရှိစေရဟု ဆိုသည်။

နောက်ဆုံးတော့ သူ ဒီပရောဂျက်ကို ဆုံးရှုံးသွားရင်တောင် တခြားပရောဂျက်တွေဆီ ပြောင်းသွားလို့ ရတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ချီဖန့်မှာ တကယ်ပဲ တန်ဖိုးရှိတဲ့အရာ ရှိနေရင်တောင် သူ တောက်ပလာဖို့ အခွင့်အရေး ဘယ်တော့မှ ရမှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါက "ငါ ဒုက္ခရောက်ရင် သူလည်း မချမ်းသာစေရဘူး" ဆိုတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုးပင်။ သူ ပြန်မတိုက်ခိုက်နိုင်ရင်တောင် ဘယ်သူမှ မတိုးတက်အောင် လုပ်မယ့် သဘောဖြစ်သည်။

ယန်ရွှယ်မှာ မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ "သူက ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာတဲ့အထိ ဘာဖြစ်မယ်ဆိုတာကို သူကပဲ ဆုံးဖြတ်နိုင်မယ်လို့ တကယ် ထင်နေတာလား"

ထိုမှတ်ချက်က ချီဖန့်ကို ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားစေသည်။ သူက သူ၏ မက်မွန်ပွင့်မျက်ဝန်းများကို သူမဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟမ်"

သူမ သူ၏ အကြည့်ကို မလွှဲဘဲ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက သူကိုယ်သူ အရင် လွတ်အောင် ရုန်းဖို့ပဲ စိတ်ပူသင့်တာပါ။"

၎င်းမှာ အမှန်တရားပင် ဖြစ်သည်။ ဝူရှင်းသဲ့သည် သူ၏ နောက်ခံလူများ၏ ယုံကြည်မှုကို ဆုံးရှုံးသွားနိုင်သလို၊ ဘေးဖယ်ခြင်းလည်း ခံရနိုင်သည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ်၏ စကားထဲတွင် အခြားအဓိပ္ပာယ်များ ရှိနေသေးသည်ကို ချီဖန့် ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် လက်ရှိ အခက်အခဲများကို ဘယ်သောအခါမှ မကြောက်သကဲ့သို့၊ အခြေအနေများ ပြန်ကောင်းလာမည်ကိုလည်း တစ်ခါမှ မသံသယဖြစ်ခဲ့ပေ။

သူမသည် သူ့ကို နှစ်သိမ့်စဉ်ကလည်း ထိုအတိုင်းပင် ဖြစ်သလို၊ နောက်ပိုင်းတွင် ဝေရှု့ရှန်ကို အားပေးစဉ်ကလည်း ထိုအတိုင်းပင်။ ဒါက သူမ၏ မွေးရာပါ အကောင်းမြင်စိတ်ကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ မျှော်လင့်ချက်ဆိုတာ အမြဲရှိနေမှာပဲဆိုတဲ့ ခိုင်မာတဲ့ ယုံကြည်ချက်မျိုးပေါ့။

ဤသို့ တွေးနေစဉ်မှာပင် ယန်ရွှယ်က စာကို သူ့ထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ပရောဂျက်က ရပ်တန့်သွားရင် သူ နောက်ဆုံးတော့ ငြိမ်သွားမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား"

"ဘယ်သူသိမှာလဲ" ချီဖန့် ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြန်ဖြေကာ စာကို ယူပြီး ဘေးသို့ အသာချထားလိုက်သည်။

သို့သော် ဝူရှင်းသဲ့ဆီမှ ပထမဆုံးအကြိမ် စာလက်ခံရရှိစဉ်က ချီဖန့် မည်မျှ ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်ကို ယန်ရွှယ် မှတ်မိနေသေးသည်။ ထိုစဉ်က သူသည် စာကို မီးဖိုထဲသို့ ချက်ချင်းပစ်ထည့်ကာ မီးရှို့ပစ်ခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် ဝူရှင်းသဲ့ တောင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး သူ့ကို ရင်ဆိုင်စဉ်ကလည်း သူတို့နှစ်ဦးမှာ တွေ့တွေ့ချင်း ရန်ဖြစ်ခဲ့ကြသေးသည်။ အခုလိုမျိုး ချီဖန့်က ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘဲ အေးအေးဆေးဆေး ဆွေးနွေးနိုင်တာမျိုး မဟုတ်ခဲ့ပေ။

အချို့အရာများက တကယ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီပင်။ ယန်ရွှယ် သူမ၏ဗိုက်ကို ထိလိုက်ကာ ထရပ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ချီဖန့်က အခြားကိစ္စတစ်ခုကို ပြောလာသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်က အတွင်းရေးမှူးချူ ကိုယ့်ကို ပြောလာခဲ့သေးတယ်။"

သူ ပြောစရာ ရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ယန်ရွှယ်က အနည်းငယ် ထပြီးမှ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

ဒါကို မြင်သောအခါ ချီဖန့်က ထိုင်ချလိုက်ကာ သူမ၏ ဖိနပ်များကို ချွတ်ပေးပြီး ခြေထောက်များကို ခန် ပေါ်သို့ မတင်ပေးလိုက်သည်။

"ပင်ပန်းနေပြီလား"

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ ကျွမ်းကျင်နေပြီဖြစ်သည်။ ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ခေါင်းအုံးတစ်လုံးကို ယူ၍ သူမ၏ ခါးနောက်ဘက်တွင် ခုပေးလိုက်ကာ ခြေထောက်များကို အသာအယာ နှိပ်ပေးနေသည်။

"ထပ်ပြီး ရောင်နေပြန်ပြီလား"

ယန်ရွှယ်မှာ ၎င်းကို ကျင့်သားရနေပြီ ဖြစ်သည်။"တစ်နေ့လုံးဆိုတော့လေ။"

ကိုယ်ဝန် နောက်ဆုံးကာလတွင် ခြေထောက်ရောင်ခြင်းမှာ သာမန်ပင် ဖြစ်သည်။

၎င်းကို ကြားသောအခါ ချီဖန့်သည် သူမဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ပြီး အသာအယာ နှိပ်ပေးနေတော့သည်။

"ကိုယ်တို့ ဒီတစ်ယောက်ပဲ ယူကြရအောင်။"

ဒါက သူ ဆုံးဖြတ်လို့ ရတာကျနေတာပဲ— ဒီခေတ်မှာ စိတ်ချရတဲ့ သားဆက်ခြားနည်းတွေမှ မရှိတာ။

ယန်ရွှယ်က ထိုစကားကို ပြန်မပြောဘဲ သူ စောစောက ပြောခဲ့သည့် စကားကိုသာ ပြန်ကောက်လိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူးချူ ရှင့်ကို ပြောလာတယ်ဆိုတာက..."

"အင်း"

ချီဖန့်က သူမ၏ ခြေထောက်များကို သူ၏ ပေါင်ပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။

"အတွင်းရေးမှူးချူက ကိုယ့်ကို မြို့ပေါ်စက်ပြင်အလုပ်ရုံဆီ ပြန်ပြောင်းချင်လားလို့ မေးတယ်။"

ချူမင်လီက အဲဒီလို မေးလိမ့်မယ်ဆိုတာကို ယန်ရွှယ် မအံ့သြပေ။ နောက်ဆုံးတော့ ချီဖန့်က ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လအတွင်း မြို့ပေါ်ကို ယာယီတာဝန်နဲ့ ခဏခဏ သွားခဲ့ရတာလေ။

သူမကို အံ့သြစေသည်မှာ ချီဖန့်က ဤကိစ္စကို အထူးတလည် ပြောလာခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ရှင် ပြန်သွားချင်လို့လား"

သူမက အမြဲတမ်း ထက်မြက်သူဖြစ်ရာ - သူသာ ဒီကိစ္စကို အလေးအနက် မစဉ်းစားထားရင် သူမကို ပြောပြနေမှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာကို သူမ ချက်ချင်း ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။

ချီဖန့် သူမကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒီလိုတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ မင်း အရင်က ပြောခဲ့ဖူးတယ် မဟုတ်လား၊ သူက ပြည်နယ်အစိုးရထဲက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ အဆက်အသွယ် ရှိပုံရတယ်ဆိုတာလေ"

ဒါဆို သူက ချူမင်လီရဲ့ အဆက်အသွယ်တွေကို သုံးဖို့ စဉ်းစားနေတာပေါ့။ ယန်ရွှယ်၏ အမူအရာမှာ တည်ကြည်သွားသည်။ "အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ အနည်းအကျဉ်းပဲ ကြားခဲ့တာပါ။"

ချီဖန့် ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီအကြောင်းကို ကျိုးလီကို မေးကြည့်ဖို့ ကိုယ် စီစဉ်ထားတယ်"

"ကိုယ် ပေကျင်းမှာ ရှိနေတုန်းက ချူ ဆိုတဲ့ အမည်နဲ့ သြဇာရှိတဲ့ မိသားစုအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။"

ကျိုးလီမှာ ချီဖန့်၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း ဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်သည် သတင်းစာများ ဖတ်ဖူးသော်လည်း ထိုမျိုးရိုးအမည်ဖြင့် ထင်ရှားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးတစ်ယောက်ကိုမျှ မတွေ့ဖူးပေ။

သို့သော် ချူမင်လီ၏ စကားပြောပုံအရ သူနှင့် ထိုပြည်နယ်အဆင့် ပုဂ္ဂိုလ်၏ ပတ်သက်မှုမှာ အစစ်အမှန် ဖြစ်ပုံရသည်။ သူ၏ နောက်ခံအကြောင်းနှင့် ပတ်သက်၍ ကောလာဟလများမှာလည်း ကြာမြင့်စွာကတည်းက ရှိနေခဲ့သည်။

ချီဖန့်၏ မက်မွန်ပွင့်မျက်ဝန်းများသည် ယန်ရွှယ်ကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေခဲ့သည်။ "ကိုယ့်မိသားစုအကြောင်းကို ကိုယ် မင်းကို အများကြီး မပြောပြရသေးဘူး မဟုတ်လား"

သူက အမြဲတမ်း ထိုအကြောင်းကို ပြောရန် တွန့်ဆုတ်နေတတ်ပြီး၊ ယန်ရွှယ်သည်လည်း အတင်းမမေးခဲ့ပေ။ သူမသည် မူရင်းဝတ္ထုကို ဖတ်ဖူးသဖြင့် သူ၏ဖခင်မှာ ချီကျင်းဝေ ဖြစ်ကြောင်း သိထားပြီးသားပင်။

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ချီဖန့်က အကျဉ်းချုပ်သာ ရှင်းပြသည်။ "ကိုယ်နဲ့ မိသားစုရဲ့ ဆက်ဆံရေးက သိပ်မနီးစပ်လှဘူး။ ကိုယ့်ကို အဖိုးနဲ့ ဆရာကပဲ အဓိက ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာ။"

ထို့နောက် သူက ကျိုးလီဘက်သို့ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ။ သူ့အဖေ ရာထူးပြောင်းသွားပြီးနောက်ပိုင်း ကိုယ်တို့ ကျောင်း အတူတူ တက်ခဲ့ကြသေးတယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ကိုယ်က တက္ကသိုလ်တက်ပြီး သူကတော့ စစ်တပ်ထဲ ဝင်သွားခဲ့တယ်။"

သူတို့က ငယ်သူငယ်ချင်းတွေ ဖြစ်နေတာကိုး - ဒါကြောင့်လည်း သူ့ဆီကနေ အချက်အလက်တွေ မေးဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာ ဖြစ်မည်။