← Chapters

အခန်း (၁၄၆)

Vol. 15 Ch. 146

အခန်း (၁၄၆)

Vol. 15 Ch. 146

နောက်ဆုံးတွင် ဒါရိုက်တာလျို စကားစလိုက်သည်။ "ဒါက စမ်းသပ်စီမံကိန်းရဲ့ တစ်နှစ်စာ စုစုပေါင်း အရောင်းငွေလား" သူသည် သူ့စိတ်ထဲက သံသယကို မယုံချင်ဘဲ ဖြစ်နေသည်။

အတွင်းရေးမှူးလျန် ရယ်မောလိုက်မိသည်။ "မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါက ဗျူရိုကို ခွဲပေးရမယ့် ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း ဝေစုတင်ပါ။ စာရင်းစာအုပ်လည်း ယူလာပါတယ်"

စာအုပ်ကို ပေးလိုက်သည်နှင့် ဒါရိုက်တာလျိုငည် လုယူကာ စာမျက်နှာများကို လှန်ကြည့်တော့သည်။ စာရင်းအရ ပိဿာပေါင်း သုံးထောင်ကျော်ကို ယွမ်တစ်သောင်းကျော်ဖြင့် ရောင်းချခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ လူအင်အားနှင့် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အနည်းငယ်သာရှိသော စမ်းသပ်စီမံကိန်းလေးက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်အထိ ထွက်နှုန်းကောင်းနေရတာလဲ။

သူ မယုံကြည်နိုင်သဖြင့် ဘဏ္ဍာရေးနောက်ခံရှိသော ဒုတိယဒါရိုက်တာထံ စာရင်းကို စစ်ဆေးရန် ပေးလိုက်သည်။ ဒုတိယဒါရိုက်တာ တစ်ချက်ကြည့်ရုံနှင့် စာရင်းမှာ မှန်ကန်ကြောင်း သိသော်လည်း သေသေချာချာ ပြန်စစ်ပြီးမှ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဒါက ဗျူရိုရသင့်တဲ့ ၂၀ ရာခိုင်နှုန်း အစစ်အမှန်ပါပဲ။"

ဒါရိုက်တာလျို တိတ်သွားခဲ့သည်။ အခန်းထဲရှိ အခြားသူများလည်း တိတ်ကုန်ကြသည်။

အဆုံးတော့ သူတို့အားလုံးက ဒီစီမံကိန်းကနေ စောစောစီးစီး လက်ရှောင်ခဲ့ကြတာလေ။ တကယ်လို့ ရှုံးရင်တော့ သူတို့မှာ အပြစ်မရှိပေမဲ့၊ အခုလို အောင်မြင်သွားတဲ့အခါကျတော့ သူတို့မှာ ဘာဂုဏ်ပုဒ်မှ ရစရာမရှိတော့ဘူး။ ဒါတွေအားလုံးက ဒါရိုက်တာလျိုကြောင့်ပဲ။ သူကြောင့်သာ မဟုတ်ရင် သူတို့တွေ ဒီကိစ္စကနေ လက်ရှောင်ဖို့ စဉ်းစားမှာ မဟုတ်ဘူး...

ဘယ်သူမှ ထုတ်မပြောကြသော်လည်း အချို့က ဒါရိုက်တာလျိုကို လှမ်းကြည့်ခဲ့ကြသည်။ သူ၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ မှောင်မှောင်လာကာ သူ၏ ရေခွက်ကို တင်းတင်းဆုပ်ထားခဲ့သည်။

ဒါက သူတို့ဘာသာ ရွေးချယ်ခဲ့တာလေ—သူက အတင်းအကျပ် ခိုင်းခဲ့တာမှ မဟုတ်တာ။ ဒီလူတွေကတော့...

သူတို့အားလုံးက သူ့အပေါ် သစ္စာရှိကြတာ မဟုတ်ပေ။ အရင်ကတော့ တာဝန်ယူရမှာ ကြောက်လို့ ရှောင်နေကြပြီး၊ အခု စီမံကိန်းက အောင်မြင်ပြီး ငွေရလာတော့မှ စကားတွေ ပြောင်းချင်နေကြသည်။

"ကျွန်တော် ကြားဖူးတာကတော့ တစ်ခါစိုက်ပြီးရင် သုံးနှစ်အထိ ထွက်တယ်ဆိုပဲ။ အဲဒီတော့ နောက်နှစ်မှာ ထပ်မစိုက်ရင်တောင် ထွက်နှုန်းက ဒီအတိုင်းပဲ ရှိနေဦးမှာလား"

ထိုမေးခွန်းက ထက်မြက်လှသည်။ ချူမင်လီ အတွင်းရေးမှူးလျန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ရာ လျန်ကျုံးထင် ချက်ချင်းပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "နောက်နှစ်မှာ ထွက်နှုန်းက ပိုတောင် များဦးမှာပါ"

သူက စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု ထပ်ထုတ်ပြခဲ့သည်။ "ဒါက နည်းပညာရှင်ယန်ရဲ့ မနှစ်က စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးမှုက ထွက်နှုန်းပါ။ ဒီနှစ် အသစ်စိုက်တာထက် ပိုပြီး ထွက်နှုန်းကောင်းတာကို တွေ့ရပါလိမ့်မယ်။"

အခြားသူများ ကြည့်လိုက်သည့်အခါ နောက်နှစ်တွင် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှု အနည်းငယ်နှင့်ပင် အနည်းဆုံး ယွမ်တစ်သောင်းကျော် ထပ်မြတ်ဦးမည်မှာ သေချာလှသည်။ ဒီပမာဏကို အထင်မသေးပါနှင့်။ ဗျူရိုက နိုင်ငံတော်ကို တင်သွင်းရသည့် သစ်ထုတ်လုပ်မှုနှင့်ယှဉ်လျှင် နည်းပါးသော်လည်း ဂျင်ဆင်း စိုက်ပျိုးမှုနှင့်ယှဉ်လျှင် ဘယ်လိုနေမလဲ။

ဂျင်ဆင်းက မြေနေရာ၊ လူအင်အားနဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရပေမဲ့၊ ဒီမှိုကတော့ သစ်ထုတ်လုပ်မှုက ထွက်လာတဲ့ ဘေးထွက်ပစ္စည်းတွေကို သုံးရုံတင်လေ။ ချန်ရွှေ့ လက်အောက်မှာ သစ်တောစခန်း ခုနစ်ခု ရှိတာဆိုတော့ အားလုံးကသာ ဒီနည်းကို သုံးမယ်ဆိုရင် ဝင်ငွေ ဘယ်လောက်တောင် တိုးလာမလဲ။

တစ်ယောက်ကတော့ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒီစီမံကိန်းက တကယ်ကို အောင်မြင်တာပဲ။ ငါတို့တွေ အကြီးအကျယ် ချဲ့ထွင်ဖို့ စဉ်းစားသင့်တယ်" အခြားသူများကလည်း ဝိုင်းထောက်ခံကြသည်။

"ချန်ရွှေ့ သစ်တောရေးရာဗျူရိုက ဒါကို စတင်ခဲ့တာဆိုတော့ ဒါကို ငါတို့ရဲ့ အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုအနေနဲ့ ဖော်ဆောင်သင့်တယ်။"

အောင်မြင်သွားလျှင် လူတိုင်းအတွက် နိုင်ငံရေးအရ အောင်မြင်မှုမှတ်တမ်းတွေ ရလာမည် မဟုတ်ပါလား။ လူတိုင်း အံ့သြသွားစေသည်မှာ ယခုထိ တိတ်ဆိတ်နေသော ဒါရိုက်တာလျိုပါ ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။"ဒါက တကယ်ကို လုပ်သင့်တဲ့ ကိစ္စပဲ"

အခြားသူများက အံ့သြစွာ ကြည့်နေကြစဉ် သူက ဆက်ပြောခဲ့သည်။ "ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းအနေနဲ့ သူတို့ရဲ့ နည်းပညာတွေကို လျှို့ဝှက်မထားသင့်ဘူး—တခြားစခန်းတွေကိုလည်း မျှဝေပေးရမယ်။ ငါတို့တွေအားလုံးက ဗျူရိုအကျိုး၊ နိုင်ငံတော်အကျိုးအတွက် လုပ်နေကြတာ မဟုတ်လား။"

ဒါက သူ၏ အကွက်ဖြစ်သည်။ ကျင်းချွမ်သစ်တောစခန်းကို နည်းပညာတွေ အတင်းပေးခိုင်းပြီး တခြားစခန်းတွေကိုလည်း သုံးခိုင်းမည်။ တခြားစခန်းတွေကပါ တတ်သွားလျှင် ကျင်းချွမ်က အရေးမပါတော့ဘဲ၊ သူ့ကို ဒုက္ခပေးခဲ့တဲ့ လျန်ကျုံးထင်ကိုလည်း အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်တော့မည်။

သို့သော် ကျင်းချွမ်အနေဖြင့် ငြင်းဆန်ရန် ခက်ခဲလှသည်။ ယခုခေတ်တွင် နည်းပညာပုံစံတစ်ခုကို စက်ရုံအများအပြား မျှဝေသုံးစွဲလေ့ရှိကြသည်။ ငြင်းဆန်လျှင် ဗျူရို သို့မဟုတ် နိုင်ငံတော်အပေါ် စေတနာမရှိသလို ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။

အချို့က အတွင်းရေးမှူးလျန်ကို သနားသလို ကြည့်ကြသော်လည်း၊ လျန်ကျုံးထင်ကမူ ဘာမှမဖြစ်သလိုပင် ပြုံးနေဆဲဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်က ဤအခြေအနေကိုပါ ကြိုတင်တွေးဆပြီး စေ့စေ့စပ်စပ် စီစဉ်ထားခဲ့မှန်း သူ သိလိုက်ရသည်။

အတွင်းရေးမှူးလျန်သည် စာရွက်စာတမ်းတစ်ခု ထပ်ထုတ်ပြခဲ့သည်။ "ကျွန်တော်တို့စခန်းက တခြားသူတွေကို ချန်ထားခဲ့ဖို့ ဘယ်တုန်းကမှ မရည်ရွယ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါက နောက်ထပ် အဆိုပြုလွှာတစ်ခုပါ—အားလုံးပဲ လေ့လာကြည့်ကြပါဦး။"

အတွင်းရေးမှူး လျန် တင်ပြသည့် အစီအစဉ်မှာ မူလက ယန်ရွှယ် ပေးထားသည့် အစီအစဉ်အတိုင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို ပြန်ပြင်ဆင်ကာ ချောမွေ့အောင်လုပ်ပြီး အချို့အချက်များကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

သို့သော် ၎င်းသည်ပင် လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေရန် လုံလောက်လှသည်။ တစ်နှစ်တည်းနှင့် အကျိုးအမြတ်တွေ ရနေပြီဖြစ်သော ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းက တကယ်ပဲ သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကို မျှဝေပေးချင်နေတာလား? သူတို့က တကယ်ပဲ အဲဒီလောက်အထိ အတ္တကင်းကြတာလား?

ဒါပေမဲ့ အစီအစဉ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်တဲ့အခါမှ သူတို့ နားလည်သွားကြသည်—ဪ၊ သူက နည်းပညာကို မျှဝေဖို့ စိတ်ကူးရှိတာ မဟုတ်ပေ။ မှိုမျိုးစေ့တွေကို တခြားစခန်းတွေကို ပြန်ရောင်းဖို့ ကြံစည်နေတာကိုး...

ဒါရိုက်တာ လျို ကန့်ကွက်စကား မပြောနိုင်ခင်မှာပင် အတွင်းရေးမှူးလျန်က အရင်ဦးအောင် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က နည်းပညာကို မမျှဝေချင်တာ မဟုတ်ပါဘူး။ အခုချိန်မှာ တခြားစခန်းတွေအနေနဲ့ ပေးရင်တောင် သုံးနိုင်ဦးမှာ မဟုတ်လို့ပါ။"

သူ မတတ်သာသည့် အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ဒီမျိုးစေ့တွေကို ပြုစုရတာက တော်တော်လေး ရှုပ်ထွေးပါတယ်။ မှိုစပိုးတွေကို မနှစ်ကတည်းက ကြိုထုတ်ထားရတာ။ အခုချိန်မှာ လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် စပိုးတွေကို ဘယ်မှာ သွားရှာလို့ ရတော့မှာလဲ"

ဒါက ခိုင်လုံတဲ့ အချက်တစ်ခုပဲ။ အခုက နိုဝင်ဘာလ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ မြေကြီးတွေတောင် ခဲနေပြီဖြစ်သည်။ ဒီအချိန်မှာ လတ်ဆတ်တဲ့ ကြွက်နားရွက်မှိုတွေကို ဘယ်မှာ သွားရှာလို့ ရနိုင်ပါ့မလဲ။

သို့သော် ဒါရိုက်တာလျိုက လက်မလျှော့သေးပေ။ "မှိုအခြောက်တွေကရော? မှိုအခြောက်က ချက်ပြီးသားမှ မဟုတ်တာ။"

"ကျွန်မတို့ရဲ့ နည်းပညာရှင် ယန်ကတော့ အဲဒီနည်းလမ်းကို မစမ်းကြည့်ရသေးဘူး"

အတွင်းရေးမှူးလျန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ခင်ဗျား စမ်းချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကျွန်တော် ပြန်သွားပြီး သူမကို အဲဒီထုတ်ယူပုံ အဆင့်ဆင့်ကို မေးပေးပါ့မယ်။ ဒါရိုက်တာကိုယ်တိုင် စမ်းကြည့်မလား"

သူ့စကားက ယဉ်ကျေးသော်လည်း ဆိုလိုရင်းကတော့ မယဉ်ကျေးလှပေ—မင်းက ငါတို့ရဲ့ နည်းပညာရှင် ယန်ထက် ပိုသိတယ်လို့ ပြောချင်တာလား ဟူသော အဓိပ္ပာယ်ပင်။

ဒါရိုက်တာလျို ခဏတာ စကားပင် မထွက်နိုင်ဖြစ်သွားသည်။ ဒီလျန်ကျုံးထင် တစ်ယောက် ချူမင်လီရဲ့ ကျောထောက်နောက်ခံကြောင့် သူ့ရဲ့ အာဏာကိုတောင် ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တော်တော်လေး သတ္တိကောင်းလာမှန်း သူ သတိထားမိလိုက်သည်။

အတွင်းရေးမှူးလျန်ကမူ သူသည် ချူမင်လီ၏ လှေပေါ်သို့ အခိုင်အမာ တက်ပြီးသားမှန်း သူကိုယ်သူ သိသည်။ ဒါရိုက်တာလျိုကို မျက်နှာချိုသွေးနေလည်း ထူးခြားလာမည် မဟုတ်ပေ။

ဒါရိုက်တာလျို တိတ်သွားသောအခါ သူ ဆက်ပြောလိုက်သည်။"ဒါ့အပြင် ဒီမျိုးစေ့တွေကို ပြုစုဖို့အတွက် သီးသန့် ဖောက်ခန်းလိုပါတယ်။ ဒီဇင်ဘာလ ရောက်တော့မှာဆိုတော့ တခြားစခန်းတွေအနေနဲ့ ဒါကို ဆောက်ဖို့ အချိန်မမီတော့ဘူး။"

ဒါကလည်း ခိုင်လုံတဲ့ အတားအဆီးတစ်ခုပါပဲ။ မြေကြီးတွေ ခဲနေချိန်မှာ ဘာအဆောက်အအုံမှ ဆောက်လို့ မရသလို၊ နောက်နှစ်မှ စဆောက်ရင်လည်း အချိန်နောက်ကျသွားပေလိမ့်မည်။ ၎င်းအပြင် မျိုးစေ့ထုတ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကလည်း အလွန်နက်နဲလှသည်။ တခြားစခန်းတွေမှာ အဆောက်အအုံ ရှိနေရင်တောင် အောင်မြင်ဖို့က မသေချာပေ။

ဒါရိုက်တာလျိုက ဘာမှ ထပ်မပြောတော့သဖြင့် အခြားသူများကလည်း ငြိမ်နေကြတော့သည်။ တကယ်လို့ တခြားစခန်းတွေက နောက်နှစ်မှာ မှိုစိုက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကျင်းချွမ်ဆီကနေ မျိုးစေ့ဝယ်ဖို့ကလွဲလို့ တခြားနည်းလမ်း မရှိတော့ပေ။

ဘယ်လိုအလှည့်အပြောင်းလဲ—သူတို့ကို နည်းပညာ အတင်းပေးခိုင်းမည့်အစား၊ သူတို့အတွက် နောက်ထပ် ဝင်ငွေကောင်းမည့် စီးပွားရေးအခွင့်အလမ်းသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။ ဒါရိုက်တာလျိုမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ရင်ပူနေတော့သည်။

"ရဲဘော် လျန်ကျုံးထင်ရဲ့ အဆိုပြုလွှာအပေါ် ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား" ချူမင်လီက လူအများ၏ သဘောထားကို မေးမြန်းသည့် အမူအရာ လုပ်လိုက်သည်။

အရှက်ကွဲထားပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် မည်သူက ကန့်ကွက်ရဲပါမည်နည်း။ အားလုံးက တညီတညွတ်တည်း သဘောတူကြတော့သည်။

ထိုသို့ဖြင့် ကိစ္စက ပြီးသွားသော်လည်း မေးခွန်းအသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်—ဘယ်စခန်းတွေကို ပါဝင်ခွင့်ပေးမှာလဲ။ အားလုံးကိုတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူးမဟုတ်လား။

ကျင်းချွမ်က ဒီနှစ်မှာ ထွက်နှုန်းကောင်းခဲ့တာက တခြားစခန်း သုံးခုဆီက သစ်တွေကို သုံးခဲ့လို့လေ။ ဒီနှစ် သစ်ထုတ်လုပ်မှု ပမာဏ ပိုများရင်တောင်မှ အများဆုံး နောက်ထပ် စခန်းနှစ်ခုလောက်ပဲ ချဲ့ထွင်နိုင်လိမ့်မည်။

တစ်ယောက်က တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။"မနှစ်က ကျင်းချွမ်က စခန်း သုံးခုဆီကနေ သစ်တောင်းခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ အဲဒီ သုံးခုထဲကပဲ ရွေးလိုက်ရင်ရော"

ဒါက ကျိုးကြောင်းဆီလျော်တဲ့ အကြံပြုချက်ပါပဲ။ "အဆုံးတော့ အဲဒီစခန်းတွေက ဗျူရိုရဲ့ ညွှန်ကြားချက်တွေကို ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့တာဆိုတော့ သူတို့ကို ဦးစားပေးသင့်တာပေါ့။"

"တခြားသူတွေကလည်း ပူးပေါင်းလုပ်ဆောင်ခဲ့တာပဲလေ"

နောက်တစ်ယောက်က ပြန်ချေပသည်။"ကျင်းချွမ်က သူတို့ဘာသာ နောက်မှ အဲဒီတောင်းဆိုချက်ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းခဲ့တာ မဟုတ်လား"

ဘယ်သူကမှ ကိုယ်နဲ့နီးစပ်တဲ့ စခန်းတွေမှာ အဆက်အသွယ် မရှိဘဲ နေပါ့မလဲ။ ပြီးတော့ ဒီလို အခွင့်အရေးမျိုးကို ကိုယ့်ဘက်တော်သားတွေ ရစေချင်ကြတာပေါ့။

မကြာမီမှာပင် တခြားစခန်းတွေရဲ့ နာမည်တွေ ထွက်လာတော့သည်။

"သူတို့က ရထားလမ်းကြောင်း တစ်ခုတည်းပေါ်မှာဆိုတော့ မျိုးစေ့တွေ ပို့ဆောင်ဖို့နဲ့ နည်းပညာ ဖလှယ်ဖို့အတွက် ပိုလွယ်တာပေါ့။"

"ဒါဆို ဝမ်ရှန်း သစ်တောစခန်းကရော။ သူတို့က ဒီနှစ်မှ လမ်းအသစ် ဆောက်ထားတာလေ။ ရထားတွေ၊ အင်ဂျင်တွေကိုတောင် အားကိုးစရာ မလိုဘဲ မြင်းလှည်းတွေနဲ့တင် သွားလို့လာလို့ ရတယ်။"

အမြင်တွေ ကွဲလွဲနေကြစဉ် ဒါရိုက်တာလျိုက မီးလောင်ရာ လေပင့်လိုက်သည်။"ဒီလောက် အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စကို သက်ဆိုင်ရာ စခန်းတွေကိုယ်တိုင်နဲ့ တိုင်ပင်သင့်တယ် မဟုတ်လား"

သူသည် လမ်းဖောက်တဲ့ ကိစ္စတုန်းက ချူမင်လီ ပြောခဲ့သော စကားကိုပင် ပြန်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ "တကယ်လို့ တချို့စခန်းတွေမှာ ရန်ပုံငွေ မရှိရင်ရော။ သူတို့က စိတ်မဝင်စားရင်ရော"

သူ နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့တွေ စခန်းအားလုံးက ကိုယ်စားလှယ်တွေကို ခေါ်ပြီး သေသေချာချာ ဆွေးနွေးသင့်တယ်။"

ဒီအစည်းအဝေး ပြီးတာနဲ့ သတင်းတွေ ပျံ့သွားမှာဖြစ်ပြီး စခန်းတိုင်းက သူတို့ အဆက်အသွယ်တွေကတစ်ဆင့် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားကြတော့မည်—ဘယ်သူ ပိုပြီး အစွမ်းအစရှိလဲဆိုတာ ကြည့်ကြတာပေါ့။

ချူမင်လီက အရာရာကို ကြိုမြင်နေသည်။ ညွှန်ကြားရေးမှူးလျို၏ အကြံပြုချက်မှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို နှိမ်ချချင်၍ သို့မဟုတ် ကိုယ့်အတွက် အကျိုးရှိစေချင်၍ ဖြစ်မှန်း သိသာလှသည်။

သို့သော် သူ မကန့်ကွက်ပေ။

"ကောင်းပြီလေ။ လကုန်မှာ စခန်းအားလုံး တက်ရောက်မယ့် အစည်းအဝေးမှာ ဒါကို ဆွေးနွေးကြတာပေါ့။"

သတင်းများက အမြန်ပင် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မကြာမီမှာပင် အတွင်းရေးမှူးလျန်၏ ရုံးခန်းသို့ အသေးစိတ် စုံစမ်းသည့် ဖုန်းများ တဖွဲဖွဲ ရောက်လာတော့သည်။

"မှိုစိုက်တာကို မေးတာလား။ အောင်မြင်ပါတယ်—ထွက်နှုန်းလား။ ကတ်တီ သုံးထောင်ကျော်။ ကျွန်တော်က လိမ်ပြောပါ့မလား။ ဝင်ငွေတွေကိုလည်း ဗျူရိုကို အပ်နှံပြီးပါပြီ။"

သူသည် ထိုနေ့တွင် ဖုန်းများစွာကို ဖြေကြားခဲ့ရသည်။ ဝမ်ရှန်းကဲ့သို့ နီးစပ်သော စခန်းများမှ အတွင်းရေးမှူးဆိုလျှင် စက်ဘီးစီးပြီး ကိုယ်တိုင်ပင် ရောက်လာတော့သည်။

"ထွက်နှုန်းက ဒီလောက်အထိ များတာကို ဘာလို့ စောစောက မပြောတာလဲ"

ထိုလူမှာ အပြင်က အအေးဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံလာရသော်လည်း အထဲဝင်လာသည်နှင့် နွေးထွေးမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းရဲ့ ရုံးခန်းက တော်တော်လေး ဇိမ်ရှိတာပဲ။"

"ရှောင်ချီက မီးဖိုနဲ့ ချိတ်ဆက်ထားတဲ့ အပူပေးနံရံတွေ တပ်ပေးထားတာလေ"

အတွင်းရေးမှူးလျန်က နံရံကို ညွှန်ပြရင်း ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးလိုက်သည်။

သို့သော် ဝမ်ရှန်း အတွင်းရေးမှူးက ရေပင် မသောက်နိုင်တော့ပေ။

"မင်းတို့က တကယ်ကို တော်တာပဲ—ဒါကို လျှို့ဝှက်ထားနိုင်တယ်။ ပထမနှစ်ဆိုတော့ စမ်းသပ်ကာလပဲ ရှိဦးမယ်လို့ ငါတို့တွေ ထင်ထားတာ။"

"ငါတို့ရဲ့ နည်းပညာရှင်ယန်က မနှစ်ကတည်းက စမ်းသပ်ခဲ့တာလေ"

အတွင်းရေးမှူးလျန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ယုံကြည်မှု မရှိဘဲနဲ့တော့ ကျွန်တော် ဗျူရိုကို သွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး။"

နည်းပညာရှင်ယန် အကြောင်း ပြောလိုက်သည်နှင့် ဝမ်ရှန်းမှ အတွင်းရေးမှူးက ပို၍ပင် စိတ်ဝင်တစား မေးတော့သည်။

"အဲဒီလို လူတော်ကို ဘယ်မှာ သွားရှာတာလဲ။ ကျွန်တော် လုပ်သက်တစ်လျှောက်မှာ မှိုကို စိုက်ပျိုးတယ်ဆိုတာ တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး။"

အတွင်းရေးမှူးလျန်၏ အပြုံးမှာ ပို၍ နက်ရှိုင်းလာသည်။ သူက ရေနွေးကြမ်းကို အသာအယာ ငုံလိုက်သည်။ "တကယ်တော့ ခင်ဗျား နည်းပညာရှင် ယန်နဲ့ တွေ့ဖူးပါတယ်"

"တွေ့ဖူးတယ်လား"

ဝမ်ရှန်းမှ အတွင်းရေးမှူးမှာ အံ့သြသွားခဲ့သည်။ "ကျွန်တော် မမှတ်မိပါဘူး။ ဘယ်မှာလဲ"

"မနှစ်က ကဗျာရွတ်ဆိုပွဲမှာလေ။ အမျိုးသမီး ဇာတ်ဆောင်လေးလေ" အတွင်းရေးမှူးလျန် ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်း အတွင်းရေးမှူး နောက်ဆုံးမှ မှတ်မိသွားပြီး မှင်သက်သွားတော့သည်။"အဲဒီ မိန်းကလေးလား။ သူမက အသက် ဘယ်လောက်ရှိဦးမှာမို့လို့လဲ။ သူမက ဒီလောက်တောင် စွမ်းဆောင်နိုင်တာလား"

အို့ သူမရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က ခင်ဗျား ထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုပါတယ်။ အစည်းအဝေးကျရင် ခင်ဗျား တွေ့ရမှာပေါ့။ အတွင်းရေးမှူးလျန် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ချီဖန့်က သူမရဲ့ ခင်ပွန်းလေ။"

ဝမ်ရှန်းမှ အတွင်းရေးမှူးမှာ လုံးဝကို အရှုံးပေးလိုက်ရတော့သည်။ မင်းတို့စခန်းမှာပဲ လူချောတွေ၊ လူတော်တွေ အကုန်စုနေတာလား။

ဘယ်လိုတောင် ကံကောင်းတဲ့ ကျင်းချွမ်လဲ—ချီဖန့်ကို ရထားရုံတင်မကဘူး၊ သူကတစ်ဆင့် မှိုစိုက်တတ်တဲ့ နည်းပညာရှင်တစ်ယောက်ပါ ရလိုက်တာပဲ...

ဝမ်ရှန်းမှ အတွင်းရေးမှူးက မနာလိုသလို မဖြစ်အောင် ထိန်းပြောသော်လည်း မရပေ။ သူ ခဏအကြာမှ မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ နည်းပညာရှင်ယန်က စမ်းသပ်ကွင်းမှာ ရှိလား? ကျွန်တော် သွားကြည့်ချင်လို့"

"သွားကြည့်လို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကြီးကြပ်းရေးမှူးကော က လိုက်ပြပေးရလိမ့်မယ်" အတွင်းရေးမှူးလျန် ပြောလိုက်သည်။

"နည်းပညာရှင်ယန်က အခု မီးဖွားပြီးကာစ နားနေလို့ပါ။"

အော် စမ်းသပ်စီမံကိန်းကို လုပ်နေတုန်းက သူမက ကိုယ်ဝန်သည် ဖြစ်နေတာပေါ့။ မင်းတို့ရဲ့ နည်းပညာရှင်ယန်က တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ။

ဝမ်ရှန်းမှ အတွင်းရေးမှူးမှာ ပြောစရာ စကားပင် မရှိတော့ပေ။ သို့သော် သူ စမ်းသပ်ကွင်းကို ရောက်ပြီး ကောချန်အန်းကို တွေ့လိုက်ရသည့်အခါ အံ့သြသွားသော်လည်း မသိချင်ယောင်ဆောင်ထားလိုက်သည်။

စမ်းသပ်ကွင်းကို လှည့်ကြည့်ပြီး မှိုတွေထွက်နေတဲ့ သစ်တုံးတွေကို သေသေချာချာ စစ်ဆေးပြီးနောက် သူ ပြန်ရန် ပြင်တော့သည်။ သူ မပြန်ခင်မှာ အတွင်းရေးမှူးလျန်ကို သေသေချာချာ မှာခဲ့သည်။

"နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ဗျူရိုမှာ အစည်းအဝေး ရှိတယ်နော်။ အစ်ကိုကြီး၊ ကျွန်တော့်အတွက် စကားကောင်းလေး ပြောပေးပါဦး။ တို့စခန်းနှစ်ခုက အနီးဆုံးပဲလေ—တို့နဲ့ လက်တွဲတာက အဆင်ပြေဆုံး မဟုတ်ဘူးလား?"

ကျင်းချွမ်သစ်တောစခန်းအနေဖြင့် အခြားစခန်းများနှင့် ဤမျှအထိ ဆက်ဆံရေး ကောင်းခဲ့သည်မှာ ချီဖန့် လယ်ထွန်စက် ပြင်ပေးခဲ့စဉ်ကပင် ဖြစ်သည်။ အတွင်းရေးမှူးလျန်က ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် ကတိပေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ရပါတယ်၊ စိတ်ချပါ"

သူ ဧည့်သည်ကို ပို့ပြီးကာရှိသေး၊ ရှောင်ကျင်းချွမ် သစ်တောစခန်းမှ ဆိုင်ကယ်တွဲလှည်း ရောက်လာပြန်သည်။ သူတို့ အတွင်းရေးမှူးကလည်း စမ်းသပ်ကွင်းကို စစ်ဆေးပြီး မပြန်ခင်မှာ အလားတူ တောင်းဆိုချက်မျိုး လုပ်သွားပြန်သည်။

အတွင်းရေးမှူးလျန်က ပြုံးပြီး ခေါင်းတငြိမ့်ငြိမ့်ဖြင့် "ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ရပါတယ်၊ စိတ်ချပါ" ဟု အားလုံးကို ပြန်ပြောနေတော့သည်။ မည်သူ့ကိုမျှ ငြင်းပယ်ရန် စိတ်ကူးမရှိသည့်အတိုင်းပင်။

ညွှန်ကြားရေးမှူးနင်၏ ရုံးခန်းမှာ ဘေးနားမှာတင် ရှိနေသဖြင့် သူ အချို့ကို ကြားနေရသည်။ အတွင်းရေးမှူးလျန်က ဒီကတိတွေကို ဘယ်လိုများ တည်အောင်လုပ်မှာလဲ၊ တကယ်တမ်းကျရင် ဘယ်သူ့ကို ထောက်ခံမှာလဲဆိုတာ သူ စဉ်းစားမရပေ။

သို့သော် ညွှန်ကြားရေးမှူးနင်က ဒုတိယလူသာ ဖြစ်သလို၊ ဗျူရို အစည်းအဝေး တက်ဖို့ကလည်း သူ့တာဝန် မဟုတ်ပေ။ သူ့အလုပ်က ကိုယ့်တာဝန်ကိုယ် လုပ်ဖို့သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း အတွင်းရေးမှူးတွေ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စမ်းသပ်ကွင်းကို လာကြည့်နေကြသဖြင့် သစ်တောစခန်းလေးထဲတွင် သတင်းတွေက အမြန် ပျံ့သွားသည်။

ယန်ရွှယ်မှာ အိမ်မှာ မီးဖွားပြီး နားနေရသဖြင့် အနှောင့်အယှက် မပေးသော်လည်း လျန်ယွဲ့အာကမူ စိတ်ပူနေသည့် စကားများကို ခဏခဏ ကြားနေရသည်—တခြားစခန်းတွေက စမ်းသပ်စီမံကိန်းကို ကူးယူသွားပြီး ကျင်းချွမ်ရဲ့ အခွင့်အရေးကို ထိခိုက်မှာ စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

လျန်ယွဲ့အာက ယန်ရွှယ်နှင့် ကလေးကို လာကြည့်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်သည်။ "လူတွေက တခြားစခန်းတွေက နည်းပညာ လာခိုးသွားမှာ ကြောက်နေကြတာ။ နောက်နှစ်ဆိုရင် ငါတို့တွေ သစ်ဖျားသစ်နားတွေတောင် ရပါဦးမလားလို့ စိုးရိမ်နေကြတယ်။"

ယန်ရွှယ် တခြားသူများ၏ အပြိုင်အဆိုင် သစ်ဖျားသစ်နား လုယူတာကို ခံခဲ့ရဖူးသည်ကို လူတိုင်း မှတ်မိနေကြသဖြင့် ကျင်းချွမ်လည်း ထိုပြဿနာမျိုး ကြုံရမှာကို ကြောက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယန်ရွှယ် ရယ်မောလိုက်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက ငါတို့ကို မထိခိုက်ပါဘူး။ တကယ်တော့ ဒါကနေ နောက်ထပ် ဝင်ငွေတောင် တိုးလာဦးမှာပါ"

All Chapters