အခန်း (၁၄၉)

"အို... နည်းပညာရှင်ယန်၊ ကျွန်မတို့ သိုင့်တီလေးကို ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ အလုပ်ပေးပြီး အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း ခန့်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ်!"

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ပြုံးရွှင်တက်ကြွစွာဖြင့် အိမ်ထဲသို့ ဝင်လာပြီး ယန်ရွှယ်၏ ခန်ပေါ်သို့ ယိုဘူးများကို တင်လိုက်သည်။ "ရှင့်မိသားစုအတွက် ဒါတွေမလိုဘူးဆိုတာ သိပေမဲ့ ဒါက ကျွန်မတို့ရဲ့ စေတနာအနည်းငယ်ပါပဲ။"

"သိုင့်တီက သူ့အရည်အချင်းနဲ့ ရခဲ့တာပါ။ သူက မနှစ်က တစ်ရက်မှ အလုပ်မပျက်ခဲ့ဘူးလေ" ယန်ရွှယ် ပြောရင်း ယိုဘူးများကို ပြန်တွန်းပေးလိုက်သည်။

ရှုရှောင်လီ ပေးသော လက်ဆောင်များကို ငြင်းပယ်ရန် ပိုခက်ခဲသည်။ ထိုမိန်းကလေးမှာ ပစ္စည်းကို ချပြီးသည်နှင့် ယန်ရွှယ် ဘာမှမပြောနိုင်ခင်မှာပင် ထွက်ပြေးသွားတတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကောင်းသိုင့်တီ၏ မိခင်မှာမူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ယိုဘူးနှစ်ဘူးမှာ တစ်ဦးကပေး တစ်ဦးကပြန်တွန်းနှင့် အားကစားပွဲတစ်ခုလို ဖြစ်နေသလို၊ ပါးစပ်မှလည်း အလွန်အကျွံ မြှောက်ပင့်ပြောဆိုနေသဖြင့် ယန်ရွှယ်မှာ ပို၍ပင် သံသယဝင်လာမိသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယန်ရွှယ်က ထိုဟန်ဆောင်မှုများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"အဒေါ်... တခြား ပြောစရာ ကိစ္စရှိလို့လား"

"အဲဒါက... ပြောစရာ တစ်ခုတော့ ရှိပါတယ်" ထိုအမျိုးသမီးက ပြုံးလျက် ဝန်ခံသည်။

"သိုင့်တီရဲ့ မောင်လေးက မနှစ်ကမှ အလယ်တန်းအောင်ထားတာလေ။ အခု လူငယ်တပ်ဖွဲ့ထဲမှာပဲ အလုပ်အကိုင် အတည်တကျမရှိဘဲ ပိတ်မိနေလို့ပါ..."

သစ်တောစခန်းသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဝန်ထမ်းအသစ် မခန့်ခဲ့ပေ။ ကျောင်းဆင်းသူများသည် များသောအားဖြင့် လူငယ်တပ်ဖွဲ့သို့ ဝင်ကြရပြီး တောင်ပေါ်ရှိ အဖွဲ့များနှင့်အတူ ရာသီအလိုက် အလုပ်များကို လုပ်ကိုင်ကြရသည်။

ယန်ရွှယ် သူမ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ "ကျွန်မ အတွင်းရေးမှူးလျန်ကို မေးကြည့်ပြီးပါပြီ။ လူငယ်တပ်ဖွဲ့ဝင်တွေအနေနဲ့ ဒီမှာ ယာယီဝန်ထမ်းအဖြစ် လျှောက်ထားနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခုတော့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောပြပါရစေ—အခုလောလောဆယ် အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းနေရာ မရှိသေးပါဘူး။"

"လူငယ်တပ်ဖွဲ့ဝင် ဘယ်နှစ်ယောက်က အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း ဖြစ်ဖူးလို့လဲ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ စောင့်ရတာလေ။ ဒီမှာလုပ်တာက ပိုပြီး ဝင်ငွေရတာပေါ့။"

ထိုအမျိုးသမီးက ဤအချက်ကို သေချာပေါက် ရည်ရွယ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်က ယိုဘူးများကို ပြန်တွန်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် သူ့ကို လာလျှောက်ခိုင်းလိုက်ပါ။ လက်ဆောင်တွေ ပေးစရာ မလိုပါဘူး။"

သို့သော် အမျိုးသားဖြစ်သူ၏ မိခင်က ထိုဘူးများကို မယူပေ။ သူမ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ ဖော်ရွေလာသလို၊ အမူအရာမှာလည်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ ယန်ရွှယ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "သူ့ကို ချက်ချင်း အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း ခန့်ခိုင်းဖို့တော့ မမျှော်လင့်ပါနဲ့။ အဲဒါက ကျွန်မ လုပ်ပေးနိုင်တဲ့ အရာမဟုတ်ဘူး။"

သူမသည် စည်းကမ်းချက်များကို သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ ထိုစည်းကမ်းကို ချိုးဖောက်ခြင်းမှာ လုပ်ငန်း၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ပျက်ပြားစေလိမ့်မည် — မဟုတ်လျှင် မည်သူမဆို လူသိသူသိ အဆက်အသွယ်များဖြင့် စည်းကမ်းကို ကျော်လွှားနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။

ကောင်းသိုင့်တီ၏ မိခင်မှာ ဤသည်ကို သိသည်။ "မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်မ မေးချင်တာက... သိုင့်တီရဲ့ မောင်လေးက သူမရဲ့ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းနေရာမှာ အစားဝင်ပြီး လုပ်လို့ ရမလားလို့ပါ"

"သူ့ကို အစားထိုးခိုင်းချင်တာလား"

ယခုတစ်ခါတွင် ယန်ရွှယ် မျက်ခုံးပင့်ရုံသာမက သူမ၏ အသံပါ အေးစက်သွားတော့သည်။

ကောင်းသိုင့်တီ၏ မိခင်မှာ တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ရိပ်မိသော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားကိုသာ အာရုံစိုက်နေပုံရသည်။

"ကျွန်မတို့က မိသားစုဝင်တွေပဲလေ—ဘယ်သူလုပ်လုပ် ဘာကွာမှာလဲ။ သိုင့်တီနဲ့ သူမရဲ့ မောင်လေးက အတူတူပါပဲ။"

"သိုင့်တီက အဲဒီအမြဲတမ်းဝန်ထမ်းနေရာ ရဖို့အတွက် တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ခဲ့တာလေ၊ အခုတော့ ရှင့်သားကို အဲဒီနေရာမှာ အစားဝင်ခိုင်းချင်တာလား"

ယန်ရွှယ်က သူမ၏ အကြောင်းပြချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ မေးခွန်းကိုသာ ထပ်မေးလိုက်သည်။

ယခုတစ်ခါတွင် ထိုအမျိုးသမီးမှာ သူမ ဖြစ်စေချင်သလို ဖြစ်မလာတော့ကြောင်း သိသွားသည်။

"ကျွန်မမှာ တခြားရွေးချယ်စရာ ဘာရှိလို့လဲ။ သိုင့်တီက မိန်းကလေးပဲလေ—အလုပ်ရှိရှိ မရှိရှိ တစ်နေ့ကျရင် လက်ထပ်သွားမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူမရဲ့ မောင်လေးကတော့ မတူဘူး။ အလုပ်အကိုင် အတည်တကျမရှိဘဲ သူက ဘယ်လိုလုပ် မိန်းမရမှာလဲ"

သူမ၏ မျက်နှာမှာ မိသားစုအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့်နေသည့် ပုံစံမျိုး ဖမ်းထားသည်။

"ဒါ့အပြင် သူမကို အလုပ်ထုတ်တာမှ မဟုတ်တာ—သူမက ယာယီအလုပ်သမားအဖြစ် ဆက်လုပ်လို့ ရတာပဲလေ။"

သူမက ယန်ရွှယ်ကိုပင် ကြည့်ကာ ထောက်ခံချက်တောင်းသည့်အလား ပြောခဲ့သည်။"နည်းပညာရှင်ယန်မှာလည်း သားတစ်ယောက် ရှိတာပဲ။ ကျွန်မကို နားလည်ပေးနိုင်မှာပါ ဟုတ်တယ်မလား"

ယန်ရွှယ် နားမလည်နိုင်ပေ။ သူမသည် သားတစ်ယောက်၏ မိခင်မဖြစ်မီ ပထမဦးစွာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးကို နှိမ်ချပြီး အနစ်နာခံခိုင်းရန် ဤမျှ အရှက်မရှိ မည်သို့ ပြောနိုင်ရသနည်း။

သားဖြစ်သူကိုသာ ဥတစ်လုံးတည်းရှိလျှင် ပေးကျွေးပြီး၊ ဆန်ပြုတ်တစ်ခွက်တည်းရှိလျှင် တိုက်ကျွေးသည့် မိသားစုများစွာ ရှိနေပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သမီးဖြစ်သူ ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေထားသမျှကိုပါ သူမ၏ မောင်အတွက် စတေးရဦးမည်လော။

သူမသည် ယိုဘူးနှစ်ဘူးကို ကောက်ယူကာ ထိုအမျိုးသမီး၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ အတင်းထိုးထည့်ပေးလိုက်သည်။

"တော်ပါတော့။ ကျွန်မ ဒါကို သဘောမတူနိုင်ဘူး။"

ပစ္စည်းများ ပြုတ်ကျမည်စိုးသဖြင့် အမျိုးသမီးမှာ အလန့်တကြား ဖမ်းလိုက်ပြီး တစ်ခုခု ထပ်ပြောရန် ကြိုးစားသော်လည်း ယန်ရွှယ်က စကားဖြတ်လိုက်သည်။

"သိုင့်တီလည်း သူမရဲ့ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းနေရာကို ဆက်ထားခွင့် ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ထိုအမျိုးသမီးမှာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် ပျာပျာသလဲ ဖြစ်သွားသည်။ "ဘာလို့လဲ။ ဘာအကြောင်းပြချက်နဲ့လဲ။ ဒါက သိုင့်တီ ကိုယ်တိုင်ရထားတဲ့ အလုပ်လေ!"

သူမသည် ၎င်းမှာ သိုင့်တီကိုယ်တိုင် ရခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိနေသေးသားပင်။ ယန်ရွှယ်သည် သူမကဲ့သို့သော လူမျိုးအပေါ် ဒေါသပင် မထွက်ချင်တော့ပေ — ၎င်းမှာ အချိန်ဖြုန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

"အဲဒီမေးခွန်းကို အဒေါ် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ ပြန်မေးကြည့်လိုက်ပါ။"

ဤကဲ့သို့သော မိခင်မျိုးနှင့်ဆိုလျှင် သိုင့်တီသည် သူမ၏ လစာကိုပင် သိမ်းထားခွင့်ရလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းဖြစ်ဖြစ်၊ ယာယီဝန်ထမ်းဖြစ်ဖြစ် ထူးခြားမည်မဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီ — သူမသည် ကောင်းသိုင့်တီ၏ အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း ရာထူးကို ရုပ်သိမ်းလိုက်မည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မိခင်ကို နောင်တမီးဖြင့် လောင်မြိုက်စေမည် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အခြားသူများအတွက်လည်း သတိပေးချက် ဖြစ်စေလိမ့်မည်ဖြစ်ရာ၊ မည်သူမျှ ထိုကဲ့သို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို ထပ်လုပ်ရဲကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူမသည် ထိုကိစ္စကို စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေးခြံတွင် ပြောပြခဲ့သည်။ လူတိုင်းမှာ အလွန်ဒေါသထွက်သွားကြပြီး၊ အထူးသဖြင့် အမျိုးသမီးချင်းဖြစ်သော လျန်ယွဲ့အာနှင့် ကျိုးဝမ်ဟွေ့တို့ဖြစ်သည်။

လျန်ယွဲ့အာမှာ အခြေအနေ ကောင်းမွန်သည် — သူမ၏ မိသားစုက သမီးများကို မျှမျှတတ ဆက်ဆံကြသည်။ သို့သော် သမီးတစ်ယောက်ရှိသော ကျိုးဝမ်ဟွေ့မှာမူ ထိုမတရားမှုကို အလွန် ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးဝမ်ဟွေ့က ကောင်းသိုင့်တီ၏ အခြေအနေအတွက်ပင် စိုးရိမ်နေသည်။ "အကယ်၍ သူမက အမြဲတမ်းအလုပ် လက်လွတ်လိုက်ရရင် သူမရဲ့ မိခင်က သူမအပေါ် အငြိုးအတေး ထားမှာလား"

"ဒါဆိုရင် သူမမိခင်က ယာယီအလုပ်ကိုပါ အဆုံးရှုံးခံရဲလားဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရမှာပေါ့"

ယန်ရွှယ် ပြောလိာက်သည်။ "သူမက ဒေါသဖြေဖို့အတွက် တစ်နှစ်ကို ငွေရာဂဏန်းလောက် အဆုံးရှုံးခံလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ဘူး။"

ကောင်းသိုင့်တီ၏ မိခင်မှာ အမှန်တကယ်ပင် အဆုံးရှုံးမခံနိုင်ပေ။ အကယ်၍ သူမ ပြဿနာထပ်ရှာပါက ယာယီဝန်ထမ်းအလုပ်ကိုပါ ရုပ်သိမ်းမည်ဟု ယန်ရွှယ်က ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်နှင့် သူမ ချက်ချင်း လက်လျှော့သွားတော့သည်။

အမြဲတမ်းဖြစ်စေ၊ ယာယီဖြစ်စေ အလုပ်ရှိနေခြင်းမှာ ဝင်ငွေရှိနေခြင်းပင် — သိုင့်တီကို အိမ်မှာပဲ ထားပြီး လက်ထပ်ခါနီးမှ တင်တောင်းပစ္စည်း အနည်းငယ်ရတာထက်စာလျှင် ပိုကောင်းသည် မဟုတ်ပါလား။

သို့သော် ထိုအမြဲတမ်းဝန်ထမ်းနေရာ ဆုံးရှုံးသွားရခြင်းကို တွေးမိတိုင်း သူမ နောင်တရလွန်း၍ နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်နေရသည်။ သူမ၏ ခင်ပွန်းကပင်လျှင် သူမကို အမြော်အမြင်မရှိသူ၊ ပြဿနာရှာသူဟု ပြစ်တင်ပြောဆိုခဲ့သည်။

သို့သော် သူမက သားဖြစ်သူအတွက် နေရာလဲရန် စတင်အကြံပြုစဉ်က သူသည် ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိခဲ့ဘဲ ယန်ရွှယ်ကို တောင်းပန်ရန် လက်ဆောင်များ ယူသွားခိုင်းခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤဖြစ်ရပ်မှာ ပြန့်နှံ့သွားပြီး ကောင်း မိသားစုမှာ သစ်တောဌာနတစ်ခုလုံး၏ ရယ်စရာ ဖြစ်သွားတော့သည်။ ပါးစပ်ထဲ ရောက်နေပြီဖြစ်သော အကျိုးကျေးဇူးကို ပြန်ထွေးထုတ်လိုက်သူအကြောင်း မည်သူ ကြားဖူးသနည်း။

"လူတွေက အဲဒီအလုပ်ရဖို့ တန်းစီနေကြတာကို သူမက လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။ တကယ့် ငတုံးပဲ!"

"တကယ်ပါပဲ၊ ငါသာ သူမနေရာမှာဆိုရင် ကိုယ့်ပါးကိုယ် နှစ်ချက်လောက် ပြန်ရိုက်မိမှာ—လောဘကြီးတာ ထိုက်တန်တာပဲ!"

"ဘက်လိုက်တာလည်း အတိုင်းအတာ ရှိရမယ်။ သိုင့်တီက မသန်စွမ်းဖြစ်နေလို့သာ အဲဒီအလုပ် ရခဲ့တာဆိုတာကို သူမ သိကော သိရဲ့လား"

"သိုင့်တီလေး သနားပါတယ်။ ဒီလိုဖြစ်နေတာတောင် အဲဒီလို မိခင်မျိုးနဲ့ တွေ့ရတယ်၊ နည်းပညာရှင်ယန်ရှိနေလို့သာပဲ..."

အကယ်၍ ကောင်းသိုင့်တီမှာ မသန်စွမ်း မဖြစ်နေဘဲ အခြားနေရာတွင် အလုပ်လုပ်နိုင်ပါက၊ ဤလုပ်ငန်းမှာ အမြတ်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မယုံကြည်ကြစဉ်ကတည်းက သူမ၏ မိသားစုသည် သူမကို ဤနေရာသို့ လွှတ်လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ယခင်က မည်သူမျှ မလိုချင်ခဲ့သော အမြဲတမ်းဝန်ထမ်းနေရာမှာ ယခုအခါ ဤမျှအထိ လိုချင်စရာကောင်းပြီး ပြဿနာများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု မည်သူ ထင်ထားမည်နည်း။

ဤကိစ္စအားလုံးတွင် အခံရဆုံးမှာ ကောင်းသိုင့်တီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် နားမကြားသော်လည်း ငတုံးမဟုတ်ပေ။

အကြောင်းစုံကို သူမ သိအောင် လုပ်ပေးမည့်သူများလည်း အမြဲရှိနေသည်။ ယန်ရွှယ်သည် သူမ ပုံမှန်ထက် ပို၍ တိတ်ဆိတ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။

ထိုမိန်းကလေးမှာ ရေနွေးအိုးကို ငေးကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ရွှယ်က သူမကို အသာပုတ်ပြီး စာတစ်စောင် ကမ်းပေးလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ လစာကို မင်းအတွက် သိမ်းပေးထားဖို့ အစ်မဝမ်ဟွေ့ကို မှာထားပြီးပြီ။"

ကောင်းသိုင့်တီမှာ အံ့သြသွားပြီး မယုံကြည်နိုင်သလို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်က စာရွက်ကို ပြန်ယူပြီး ရေးလိုက်သည်။ "သူမက မင်းအတွက် သီးသန့်စာရင်းတစ်ခု ဖွင့်ပေးပြီး ပိုတဲ့ငွေတွေကို စုပေးထားလိမ့်မယ်။"

နောက်ဆုံးတွင် ကောင်းသိုင့်တီ နားလည်သွားသည်။ နည်းပညာရှင်ယန်က သူမကို အမြဲတမ်းဝန်ထမ်း လစာအတိုင်း ဆက်ပေးမည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက အမြန် ခေါင်းခါသော်လည်း ယန်ရွှယ်၏ အကြည့်မှာ နူးညံ့သွားပြီး ရေးလိုက်သည်။ "ဒါက မင်းရဲ့ ကြိုးစားမှုနဲ့ ရထိုက်တဲ့ အရာပါ။"

သေသပ်သော လက်ရေးမှာ နည်းပညာရှင်ယန်၏ နူးညံ့သော အလှတရားနှင့် လိုက်ဖက်လှသည်။

"မင်း ကိုယ့်ဆုံးဖြတ်ချက်ကိုယ် ချနိုင်တဲ့ တစ်နေ့ကျရင် အဲဒီငွေတွေအားလုံးကို မင်းလက်ထဲ အပ်ပေးမယ်။"

ကောင်းသိုင့်တီ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မျက်ရည်များ ဝဲလာသည်။ သူမ၏ မိသားစုက သူမကို မောင်ဖြစ်သူနှင့် အစားထိုးရန် ကြိုးစားစဉ်က သူမ မငိုခဲ့သော်လည်း ယခုတွင်မူ သူမ ငိုမိတော့သည်။

သူမသည် ယန်ရွှယ် မမြင်စေရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သော်လည်း နည်းပညာရှင်ယန်က သူမ၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်ပေးခဲ့သည်။

ထို့နောက် နောက်ထပ် စာတစ်စောင်ကို သူမ၏ ရှေ့တွင် ချပေးလိုက်ပြန်သည်။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ မင်းလို အရည်အချင်းရှိတဲ့ မိန်းကလေးတစ်ယောက်က တစ်နေ့မှာ လွတ်လပ်ခွင့် ရမှာပါ။"

ကောင်းသိုင့်တီက ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ကျေးဇူးတင်သော အပြုံးဖြင့် "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု ပါးစပ်မှ ပြောလိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်က သူမကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ပုတ်ပေးပြီးနောက် စာရွက်ကို မီးဖိုထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်ရာ မီးတောက်များက သက်သေအားလုံးကို ဖျောက်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ ကောင်းကင်၊ မြေကြီးနှင့် စမ်းသပ်စိုက်ပျိုးရေးခြံ၏ အမာခံအဖွဲ့ဝင်များသာလျှင် အမှန်တရားကို သိရှိကြတော့သည်။

ထို့ကြောင့် စက်ပြင်အလုပ်ရုံမှ ပြန်လာသော ချီဖန့်က ထိုအကြောင်းကို စတင်ပြောဆိုလာသောအခါ သူမ အံ့သြသွားရသည်။

အမျိုးသားဖြစ်သူသည် စားပွဲတွင် ဒီဇိုင်းများ ဆွဲနေရင်း ပုံမှန်အတိုင်းပင် ပြောလာသည်။ "ဒီနေ့ ကောင်းချန်ရွှင်း ကိုယ့်ဆီ လာသွားတယ်။"

ယန်ရွှယ် ခဏစဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ၎င်းမှာ ကောင်းသိုင့်တီ၏ ဖခင်ဖြစ်ကြောင်း မှတ်မိသွားသည်။ "သူက ဘာလိုချင်လို့လဲ"

"ညှာတာပေးဖို့ တောင်းပန်တာပေါ့၊ ကောင်းသိုင့်တီကို သူမရဲ့ အလုပ်မှာ ဆက်ထားပေးဖို့ မင်းကို ပြန်စဉ်းစားပေးခိုင်းတာ"

သူ၏ အသံမှာ အေးစက်လှသည်။ "ကိုယ် သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်တယ်။"

"ကောင်းတယ်။ ဒီအစီအစဉ် တစ်ခုလုံးမှာ သူလည်း မသိဘဲ မနေပါဘူး"

ယန်ရွှယ်သည် သူမ၏ ကလေးကို သွားကြည့်လိုက်သည်။

အရှက်မရှိလိုက်ပုံမှာ — သူမက လက်မခံမှန်း သိသဖြင့် ချီဖန့်ဆီသို့ သွားကာ သူက ဆုံးဖြတ်နိုင်သလိုမျိုး လုပ်ဆောင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ သစ်ခုတ်အဖွဲ့က မနက်ဖြန် တောင်ပေါ်တက်တော့မှာ"

ချီဖန့်သည် ဤကိစ္စမှာ ဂရုစိုက်စရာမလိုသလို၊ ယန်ရွှယ်ကိုလည်း ဒုက္ခပေးလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားပေ။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယန်ရွှယ်သည် လောကီရေးရာများကို စိတ်မဝင်စားသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ထားရသည်ကို စိတ်အေးရသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် အသေးအဖွဲ ငြင်းခုံမှုများ သို့မဟုတ် ခေတ်နောက်ပြန်ဆွဲသော ရိုးရာများကို စိတ်မရှည်တတ်ပေ။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ ဤစိတ်မဝင်စားမှုမှာ မကြာသေးမီက အခြားနေရာများသို့ပါ ကူးစက်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

ညဘက်တွင် ကလေးကို နို့တိုက်ပြီးနောက် ချီဖန့်သည် ကလေးကို သူတို့နှစ်ဦးကြားတွင် ချထားပြီး မည်သည့်အရာမှ မစဉ်းစားဘဲ လှဲအိပ်တတ်သည်။

ကလေးမမွေးခင်ကမူ ယန်ရွှယ်သည် အနည်းဆုံးတော့ ချစ်ခင်ကြင်နာသော အခိုက်အတန့်အချို့ကို ရရှိခဲ့ဖူးသည်။ ယခုတွင်မူ မီးဖွားပြီး နှစ်လရှိပြီဖြစ်ကာ ကိစ္စအချို့ကို ပြန်လည်လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီဖြစ်သော်လည်း သူသည် ဘုန်းကြီးတစ်ပါးလို ကျင့်ကြံနေသည်။

ညအိပ်ဝတ်စုံအပြည့်နှင့် သူသည် ပုခက်၏ တစ်ဖက်ခြမ်းတွင် မာန်တင်း၍ လှဲနေသည်မှာ—"ငါ လိင်ကိစ္စကို စိတ်မဝင်စားဘူး" ဟု သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ရေးထားသည့်အလားပင်။

ယန်ရွှယ် သူ့ကို တစ်ချက်၊ နှစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။ သူ သတိထားမိသွားပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ကာ မေးလိုက်သည်။ "ဘာလဲ"

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

သူမ၏ အကြည့်က သူ့ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ဝှေ့ကြည့်လိုက်သည်။ "အစောင့်အရှောက်ချီက သီလ ဆောက်တည်နေတာလား ဒါမှမဟုတ် ဓားကို ဘယ်လိုကိုင်ရမလဲဆိုတာ မေ့သွားတာလားလို့ ကြည့်နေတာပါ။"

"ဓားမကိုင်နိုင်တော့ဘူး" ဆိုသည့် စကားလုံးထွက်လာသည်နှင့် ချီဖန့်၏ အကြည့်မှာ သူမထံတွင် ချက်ချင်း အေးခဲသွားသည်။

သူ နားမလည်မှာ စိုးသည့်အလား ယန်ရွှယ်သည် သူတို့ကြားရှိ သားဖြစ်သူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်ဦးကြား ခြားနားနေသည့် အကွာအဝေးကို ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ကြည့်ပြလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ချီဖန့်သည် စိုက်ကြည့်ရုံတင်မကဘဲ သူ၏ မေးရိုးများပါ တင်းမာသွားသည်။ သို့သော် သူမကို အကြာကြီး ကြည့်နေပြီးနောက် ဘာမှလည်းမပြော၊ လှုပ်လည်းမလှုပ်ဘဲ နေနေသည်။ ၎င်းမှာ ရဲဘော်ချီဖန့်၏ ပုံစံနှင့် လုံးဝမတူသဖြင့် ယန်ရွှယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး စနောက်လိုက်သည်။ "တကယ်ပဲ ဓားမကိုင်နိုင်တော့တာလား"

သူတို့ စတင်လက်ထပ်ကာစ အချင်းချင်း မရင်းနှီးသေးစဉ်က သူ၏ ထိန်းချုပ်မှုကို နားလည်ပေးနိုင်သော်လည်း ယခု ကလေးတစ်ယောက် ရလာပြီးမှ ရုတ်တရက် ပြန်ပြီး အေးစက်သွားခြင်းမှာ သူ၏ ပုံစံမဟုတ်ပေ။

ယန်ရွှယ်သည် သူ၏ မျက်လုံးထဲမှ ပိုမိုနက်ရှိုင်းလာသော အရိပ်အယောင်များကို လေ့လာရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါမှမဟုတ်... ရှင်က အမျိုးသမီးတွေကို လုံးဝမကြိုက်တာလား။ မျိုးဆက်ရဖို့အတွက်ပဲ ကျွန်မကို လက်ထပ်ခဲ့တာ၊ အခု ကလေးရပြီဆိုတော့—"

"ကလေး" ဆိုသည့် စကားလုံး မဆုံးမီမှာပင် လူလိမ်သတို့သားဟု စွပ်စွဲခံထားရသော အမျိုးသားသည် လက်လှမ်းကာ သူတို့၏ သားကို ချီ၍ အခြားတစ်ဖက်သို့ ပို့လိုက်သည်။

ယန်ရွှယ်သည် လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူ ကလေးကို လှမ်းဖမ်းသည့်အချိန်တွင် သူမ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ချီဖန့်က ပိုမြန်ကာ သူမ၏ ခြေကျင်းဝတ်ကို သံမဏိလက်ဆုပ်ဖြင့် ဖမ်းထားလိုက်သည်။ နောက်တစ်စက္ကူတွင် သူမသည် သူ၏အနားသို့ ဆွဲခေါ်ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က သူမအပေါ်သို့ ဖိချကာ သူမကို အောက်တွင် မြဲမြံစွာ ချုပ်ကိုင်ထားတော့သည်။

"ခုနကတော့ စကားတွေ သိပ်တတ်နေတာ မဟုတ်လား" သူ ခပ်တိုးတိုးပြောကာ သူမ၏ နှုတ်ခမ်းကို ပြစ်ဒဏ်ပေးသည့်အလား ပြင်းပြင်းပြပြ နမ်းလိုက်တော့သည်။

သူ သူမကို နောက်ဆုံးအကြိမ် စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်ခဲ့မိကတည်းက သူသည် အရာရာကို ဂရုတစိုက် လုပ်ဆောင်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယန်ရွှယ်အနေဖြင့် သူ ဤမျှအထိ ပြင်းထန်ကြမ်းတမ်းသည်ကို မမြင်ရသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် သူ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ကောင်းမွန်နေသည်ကို ခံစားမိသည်။

သူမ အသက်ရှူရခက်နေသည့်ကြားမှပင် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ရှင့်မှာ အားအင်တွေ ပြည့်နေတာပဲ"

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများက ထပ်ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး သူ၏ ပူနွေးသော လက်ချောင်းများက သူမ၏ အဝတ်အစားများအောက်သို့ တိုးဝင်ကာ ခါးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

နှစ်နှစ်တာ အိမ်ထောင်ရေးသက်တမ်းအရ သူမ၏ အားနည်းချက်မှာ ဘယ်နေရာတွင် ရှိသည်ကို သူ အတိအကျ သိနေသည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်းပင် အရည်ပျော်သွားပြီး သူမ၏ အသံမှာ ခပ်တိုးတိုး ညည်းတွားသံအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

ထိုအခါမှသာ သူ၏ မဆုတ်မနစ်သော အနမ်းများမှာ ပိုနူးညံ့လာပြီး အောက်ဘက်သို့ တဖြည်းဖြည်း ဆင်းသက်သွားတော့သည်...။

ယခုအခါ ယန်ရွှယ်မှာ အင်အားကုန်ခမ်းနေရုံတင်မကဘဲ သူ၏ ပခုံးကို အမြန်တွန်းကာ မေးလိုက်သည်။ "ရှင်က ကိုယ့်သားရဲ့ စားစရာကိုတောင် လုစားနေတာလား"

ချီဖန့်သည်လည်း အနည်းငယ် အငိုက်မိသွားပုံရသည်။ ထိုသို့ တွန်းလိုက်သဖြင့် သူ သူမကို လွှတ်ပေးလိုက်သော်လည်း နို့နံ့သင်းသင်းလေးက ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ယန်ရွှယ်သည် စကားမဆိုနိုင်တော့ဘဲ စောင်ကို ကိုက်ကာ အသံကို ထိန်းထားရတော့သည်။ ဆရာချီသည် စက်ကိရိယာများကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဖြစ်စေ၊ သူမကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် ဖြစ်စေ သူ၏ လက်များမှာ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်ပြီး ကျွမ်းကျင်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

တစ်ခါတစ်ရံတွင် ယန်ရွှယ်သည် သူမကိုယ်သူမ သူ မြိန်ရေယှက်ရေ စားသုံးခံနေရသည့် ချိုချဉ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အခြားအချိန်များတွင်မူ သူ၏ ထိတွေ့မှုအောက်၌ ပုံသဏ္ဌာန်ပျက်သွားသော စမ်းရေအိုင်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

ချီဖန့် မတ်တတ်ထိုင်လိုက်ပြီး လက်ခုံဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို သုတ်လိုက်ချိန်တွင် သူမမှာ တစ်ကိုယ်လုံး နီရဲကာ အင်အားကုန်ခမ်းနေပြီဖြစ်သည်။