အခန်း (၅၆၂)

ထို့နောက် သူက စကားလမ်းကြောင်းကို ရုတ်တရက် ပြောင်းလိုက်သည်။ “အိုက်ယား!”

ထိုလူမှာ သူ၏ ပေါင်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ အဝတ်အစားနှင့် ဆံပင်ပုံစံကို အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ သူက ဘေးနားရှိ ကျိုးလင်ကိုပင် အလေးအနက်ထား၍ မေးလိုက်သည်။

"ငါ့ပုံစံကို ကြည့်ပါဦး၊ အဆင်ပြေရဲ့လား"

သူက ထိုသို့ပြောရင်း စိတ်မရှည်စွာဖြင့် ညည်းညူလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ မော့ချူး လာမယ်မှန်း သိရင် ငါ အဲဒီ မီးခိုးဖျော့ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်လာခဲ့မှာ။ ဘာလို့ ဒါကြီးကို ဝတ်လာမိပါလိမ့်"

ကျိုးလင်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ ဘေးဘက်သို့ တွန့်သွားသည်။ ဒါကတော့...

ကျိုးလင်က တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... မင်းက မော့ချူးရဲ့ ဖန် လား"

မော့ချူး၏ ဖန် များမှာ ဤမျှအထိ ကျယ်ပြန့်လှသဖြင့် သူတို့၏ ဌာနချုပ်ပင် ကျရှုံးသွားရသည်ကို သူ ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် သိရှိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

"အဲဒါကတော့ သေချာတာပေါ့" ထိုလူ၏ သဘောထားမှာ အလွန်ပင် သဘာဝကျလှသည်။ သူ့မျက်နှာပေါ်ရှိ မျှော်လင့်ချက်မှာ ဖုံးကွယ်၍ မရနိုင်လောက်အောင်ပင် ထင်ရှားလှသည်။

'ရို့! ဘော့စ်ရဲ့ နယ်မြေအတွင်းမှာ မော့ချူးကို တပ်မက်ရဲတယ်ပေါ့... ' ကျိုးလင်က လက်လှမ်းပြီး ထိုလူ၏ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မင်း သတ္တိရှိတာပဲ။ ညီအစ်ကို... လုပ်သာလုပ်၊ ငါ မင်းကို အားပေးတယ်"

မိနစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူးကို ဦးဆောင်ခေါ်လာသောအခါ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ရှိနေသော အေးစက်သော လေထုမှာ နွေးထွေးသော နွေဦးနေရောင်ခြည်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ အပြုံးများမှာ အလွန်ပင် ထင်ရှားလှသည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့နှစ်ဦး ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ရုံးခန်းထဲရှိ လူများက ဝိုင်းအုံလာကြသည်။

သေချာသည်မှာ သူတို့ ဝိုင်းအုံနေသော လူမှာ နျဥ်ယွိယွမ် မဟုတ်ဘဲ သူတို့၏ လူကြိုက်များသော Idol ဖြစ်သည့် မော့ချူးပင် ဖြစ်သည်။

"အိုက်ယား... ကံကောင်းခြင်းတွေ သယ်ဆောင်လာတဲ့ ရတနာလေးပဲ! လူအစစ်ပဲ၊ လူအစစ်ပဲ၊ တကယ့်ကို လူအစစ်ကြီးပါလား"

"ဌာနချုပ်မှာ အလုပ်လုပ်ရတာ ဒီလို လျှို့ဝှက်တဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရှိလိမ့်မယ်လို့ ဘာလို့ မတွေးမိခဲ့ပါလိမ့်။ အရမ်းကောင်းတာပဲ"

"ဟိုလေ... ချူးလေး ငါ့အတွက် လက်မှတ်လေး ထိုးပေးလို့ ရမလား"

"ဟုတ်တယ်၊ ဟုတ်တယ်! ကျွန်မလည်း လိုချင်တယ်"

"ကျွန်တော်တို့ အတူတူ ဓာတ်ပုံရိုက်လို့ ရမလား"

ကျိုးလင်နှင့် ကျုံးဝမ်တို့မှာ ဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။ ဤအခြေအနေကို မြင်သောအခါ မော့ချူး၏ ဆွဲဆောင်မှုအပေါ် သူတို့ မအံ့ဩဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် ဌာနချုပ်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းပိုက်နေပြီ မဟုတ်လား။

သူတို့ ခေါင်းပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ နွေးထွေးမှုမှ အေးစက်မှုသို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးမှ အေးစက်သော လေထုများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်လိုက်ရသည်။

သူ၏ စကားလုံးများမှာ ရေခဲအဖြစ် ပြောင်းလဲလုနီးပါးပင် ဖြစ်နေသည်။

"ဘာလဲ၊ မင်းတို့မှာ အလုပ်တွေ မရှိကြဘူးလား။ မင်းတို့ အားနေကြတာလား"

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သောအခါ ဝှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ လူတိုင်းမှာ ခဏတာ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

သူတို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ပြီးမှ နျဥ်ယွိယွမ်ကို မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။ 'အမလေး... သူ့မျက်နှာကြီးက တကယ့်ကို မည်းမှောင်နေတာပဲ။ မှင်ရည်အိုးနဲ့တောင် နှိုင်းယှဉ်လို့ ရနိုင်တယ်!'

'သွားပြီ... ငါတို့များ... ဒီမိစ္ဆာကြီးကို အမျက်ထွက်အောင် လုပ်မိပြီလား။' သို့သော် မော့ချူးကို လွှတ်ပေးလိုက်ရမည်ကို တွေးမိသောအခါ နောက်တစ်ကြိမ် မည်သည့်အချိန်တွင် ဆုံနိုင်ဦးမည်ကို မည်သူ သိမည်နည်း။

'အို... တကယ့်ကို ဗျာများစရာပဲ၊ ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ??'

လူတိုင်း တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်နေကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။

ထိုအစား မော့ချူးက လူတိုင်းကို ကူညီပေးခဲ့သည်။ "ဒီလိုလုပ်ရင်ကော? ကျွန်မ ပြန်ခါနီးကျရင် အားလုံးအတွက် လက်မှတ်ထိုးပေးပြီး ဓာတ်ပုံတွေ အတူတူ ရိုက်ပေးမယ်လေ"

လူတိုင်းက သူမကို တကယ် ချစ်ကြသည်ကို သူမ သိနိုင်ပြီး သူမ၏ ရင်ထဲတွင် မနွေးထွေးဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ယခုကဲ့သို့ စစ်မှန်သော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ဝန်းရံခံရသည့် မည်သူမဆို စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဘဲ မနေနိုင်ပေ။

ထို့အပြင် နျဥ်ယွိယွမ်၏ သဘောထားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူတို့၏ အချိန်များကို အနှောင့်အယှက် ခံလိုမည် မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားလှသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ထိုအချိန်ကို အနောက်သို့ ရွှေ့လိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေမည်။

'ဒါဟာ လူတိုင်းအတွက် ကောင်းလိမ့်မယ်!'

"အင်း... အဲဒါ ကောင်းသားပဲ" လူတိုင်းက မော့ချူးမှာ သူတို့အတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားပေးသည်ကို နားလည်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်မှ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ သဘောတူညီသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

'ပြဿနာ မရှိပါဘူး၊ ဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။'

"ကောင်းပြီ၊ သွားကြစို့" နျဥ်ယွိယွမ်သည် ထိုကို မြင်သောအခါ သူ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် နွေးထွေးလာပြီး မော့ချူး၏ လက်ကို ဆွဲကာ သူ၏ ရုံးခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

သူတို့၏ ခြေလှမ်းများမှာ အနည်းငယ် မြန်ဆန်နေသော်လည်း မော့ချူး၏ လက်ကို ကိုင်ထားပုံမှာ အလွန်ပင် ညင်သာလှသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးထဲမှ ကြင်နာမှုများကို လျစ်လျူရှု၍ မရနိုင်ပေ။

သူတို့ တံခါးပိတ်လိုက်ကြသည်။

ပိတ်ထားသော ရုံးခန်းမှာ ရုတ်တရက် သီးသန့်နေရာတစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်က ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် တိုးသွားပြီး မော့ချူး ကို သူ၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။ သေးငယ်လှပသော ထိုခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ သူ၏ နှလုံးသားထဲရှိ ဟာလာဟင်းလင်းဖြစ်နေသော နေရာကို အံကိုက် ဖြည့်ဆည်းပေးလိုက်သကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူက သက်တောင့်သက်သာရှိသော သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟေး... ရှင် စိတ်ဆိုးနေတာလား" မော့ချူးက နျဥ်ယွိယွမ်၏ ကျယ်ပြန့်တောင့်တင်းသော ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီလျက် သူ့အား လက်ချောင်းလေးဖြင့် နှစ်ချက်ခန့် တို့လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

သူမသည်လည်း ဤကာလအတွင်း နျဥ်ယွိယွမ် အပေါ် အေးစက်လွန်းခဲ့သည်ကို သိသဖြင့် ကိစ္စများ ပြီးပြတ်သည်နှင့် သူ့ကို ရှာရန် ချက်ချင်း အပြေးအလွှား လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သူမသည် ယခင်က တစ်ခါမျှ အချစ်ရေးကို မကြုံဖူးသော်လည်း အချစ်ရေးဆိုသည်မှာ တစ်ဦးတည်းနှင့် ဆိုင်သော ကိစ္စမဟုတ်ဟု မော့ချူး အမြဲ ခံစားခဲ့ရသည်။ အလိုအလျောက် ရရှိလာမည့် အရာဟူ၍ မရှိပေ။ ဆက်ဆံရေးတစ်ခုကို ထိန်းသိမ်းရန် နှစ်ဦးစလုံးက အားထုတ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သည်။

"အူကြောင်ကြောင် ကောင်မလေး" နျဥ်ယွိယွမ်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူက ခေါင်းကို ငုံ့လိုက်ပြီး မော့ချူး၏ နဖူးပေါ်သို့ ခပ်ဖွဖွ နမ်းလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးထဲရှိ သွေးကြောလေးများကို မြင်သောအခါ သူ၏ နှလုံးသားမှာ မနာကျင်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"မင်း အဲဒီလောက်တောင် အလုပ်များနေတာလား။ မင်းရဲ့ မျက်လုံးတွေတောင် နီနေပြီ"

မော့ချူး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အခြားသူများထက် ပို၍ မထူးခြားပေ။

အခြားသူများက သူမ၏ အလင်းစွမ်းအင်မှာ မည်မျှ ကောင်းမွန်ကြောင်းကိုသာ မြင်ကြသည်။ သို့သော် သူမ၏ အလင်းစွမ်းအင်မှာ အစစ်မှန်ဆုံးသော စွမ်းအင်လိုအပ်သည်ကို သူတို့ မသိကြပေ။ ထို့ကြောင့်ပင် သူမသည် အဖွဲ့ချုပ်မှ အစားအစာများကိုပင် မစားသုံးနိုင်သလို၊ ကိုယ် အတွင်းပိုင်းအတွက် သောက်သုံးရသော ဆေးဝါးအားလုံးကိုပင် မသုံးစွဲနိုင်ပေ။

သူမ တစ်ခါ ဒဏ်ရာရပါက သူမ၏ အခြေအနေမှာ အခြားသူများထက် များစွာ ပိုပြင်းထန်လိမ့်မည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်မ ဘာမှမဖြစ်ဘူး" မော့ချူးက လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်၏ တွန့်ချိုးနေသော မျက်မှောင်များကို ဖြန့်ပေးလိုက်သည်။ သူမ၏ လေသံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပါဝင်နေသည်။ "ရှင် သိလား။ ကျွန်မရဲ့ စမ်းသပ်မှု အောင်မြင်သွားပြီ"

"အောင်မြင်သွားပြီလား"

"ဟုတ်တယ်!" မော့ချူးက လေးလေးနက်နက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ၂၁ ရာစုတွင် သူမသည် စားသောက်ဆိုင်များနှင့် အစားအစာ ထုတ်လုပ်ရေး စက်ရုံများတွင် အလုပ်လုပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ဤနေရာနှင့် ပတ်သက်၍ အမှတ်ရစရာများ ရှိနေသေးသည်။

သို့သော် သူမအနေဖြင့် မှော်အပင်များနှင့် မှော်သားရဲများထဲရှိ အဆိပ်အတောက်အားလုံးကို စုပ်ယူရန် လုပ်ငန်းစဉ်အားလုံး၏ ရှေ့တွင် 'မြူဆေးကြောခြင်း' လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို ထပ်တိုးရန် လိုအပ်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့၊ ကျွန်မမှာ ဆရာ ချန်းပိုင်နဲ့ အစ်ကို ရှိလို့ သူတို့ ကူညီပေးကြတယ်။ မဟုတ်ရင် ကျွန်မရဲ့ ထုတ်လုပ်မှု နည်းလမ်းက ဘယ်တော့ အဆင်သင့် ဖြစ်မလဲတောင် မသိဘူး"

သူမ၏ နောက်ဆုံး အောင်မြင်မှုများအကြောင်း ပြောသောအခါ မော့ချူးမှာ သိသိသာသာပင် စိတ်လှုပ်ရှားနေခဲ့သည်။

မော့ယန်မှာ သူ့ညီမလေးအား ထိုထူးဆန်းသော အရာများကို ဒီဇိုင်းဆွဲပေးရန် ကူညီပေးနေကျ ဖြစ်သည်။ အိုးခွက်ပန်းကန်များမှစ၍ အနောက်ဘက်ရှိ ပေါင်းအိုးနှင့် ပေါင်းစက်အထိ အားလုံးမှာ သူ၏ လက်ရာများပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအကြိမ်မှာလည်း ခြွင်းချက် မဟုတ်ပေ။

မော့ချူး အနေဖြင့် အကြမ်းဖျင်း အယူအဆကိုသာ ပေးရန် လိုအပ်ပြီး ကျန်ရှိသည်များကိုမူ သူမ၏ အစ်ကိုကြီးထံသို့ လွှဲပြောင်းပေးလိုက်ရုံပင်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ချန်းပိုင်၏ မှော်အပင်များအပေါ် နားလည်မှုမှာ မော့ချူးထက် များစွာ ပိုနက်ရှိုင်းလှသည်။ နေရာအတော်များများတွင် ၎င်းသည် သူတို့နှစ်ဦးကြားရှိ ကွက်လပ်ကို ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ထုတ်လုပ်မှု လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုကို ယခုမျှ လျင်မြန်စွာ ဖော်ဆောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဪ... ဒါနဲ့၊ စားကြည့်ပါဦး" မော့ချူးက ခလုတ်ခုံထဲမှ ပဲစိမ်းကိတ် မုန့်ပန်းကန်တစ်ခုကို ထုတ်လိုက်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

"ဒါက စက်နဲ့ လုပ်ထားတာ။ အရသာက ဘာတွေ ကွာခြားတယ်လို့ ရှင် ထင်လဲ"

နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူးကို ပွေ့ဖက်ထားသော သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်သည်။

"ကိုယ် ကိုင်လို့ မရဘူးလေ"

မော့ချူးမှာ စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားရသည်။

'ရှင် ကျွန်မကို ခဏလောက် အောက်ချပေးလို့ မရဘူးလား?'

သို့သော် နျဥ်ယွိယွမ်က မော့ချူးကို ပို၍ တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားလိုက်ပြီး သူ၏ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုကို လက်တွေ့ပြသလိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ကျွန်မ ခွံ့ပေးမယ်။ ရလား" မော့ချူးက ရယ်မောလျက် ပဲစိမ်းကိတ် တစ်ဖဲ့ကို ယူကာ နျဥ်ယွိယွမ် ကို ခွံ့ပေးရန် ပြင်လိုက်သည်။

"ကဲ... ပါးစပ်ဟဦး"

နျဥ်ယွိယွမ်က နာခံစွာဖြင့် ပါးစပ်ဟလိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းကို တမင်တကာ အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။ သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ပဲစိမ်းကိတ် တစ်ဖဲ့ကို ကိုက်ယူရင်း မော့ချူး၏ လက်ချောင်းလေးကို ထိတွေ့သွားခဲ့သည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲရှိ အပြုံးများမှာ လှိုင်းထနေတော့သည်။

'အလို! ဒါက တကယ့်ကို ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း ရန်စနေတာပဲ!'

မော့ချူးက သူ့ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။

သို့သော် သူမသည် နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးထဲရှိ နက်ရှိုင်းသော သံယောဇဉ်များကြောင့် စွဲမက်သွားခဲ့ရသည်။

သူသည် ယခုအခါ ခေါင်းငုံ့လျက် သူမကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ ပါးစပ်မှာ ဝါးနေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏ လည်ပင်းမှာလည်း အထက်အောက် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားနေသည်။

၎င်းမှာ အလွန် သာမန်လုပ်ရပ်တစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း နျဥ်ယွိယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ဖြစ်နေသောအခါ ဖော်ပြ၍ မရနိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ရှိနေခဲ့သည်။

"အရသာက မဆိုးပါဘူး" နျဥ်ယွိယွမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"တကယ်လား" မော့ချူး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

သူတို့သည် လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း တော်တော်များများကို ဖျက်ဆီးခဲ့ရပြီး အချက်အလက်များကို အဆက်မပြတ် ချိန်ညှိနေခဲ့ရသည်။ ယနေ့တွင် အချောသတ် ထုတ်ကုန်ကို ထုတ်လုပ်နိုင်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှသဖြင့် ထိုအပေါ် သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်မှာ အတော်ပင် မြင့်မားနေခဲ့သည်။ ယခု နျဥ်ယွိယွမ်၏ စကားကို ကြားရသောအခါ သူမ ပို၍ ယုံကြည်မှု ရှိသွားသည်။

စိတ်ဝိညာဥ် အစားအစာထုတ်လုပ်မှုကို ချဲ့ထွင်ရန်မှာ ရိုးရှင်းပုံပေါ်သော်လည်း လုပ်ဆောင်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။

ပထမဦးစွာ မော့ချူးနှင့် အခြားသူများသည် ကြက်ဥထမင်းကြော်၊ ဆန်ပြုတ်နှင့် အချဉ်များကဲ့သို့သော အတော်အတန် ရိုးရှင်းသည့် ဟင်းပွဲများကိုသာ အာရုံစိုက်နိုင်ကြသည်။ သေချာသည်မှာ အဓိက အင်အားစုကိုမူ ကော်ပြန့်လိပ်နှင့် မုန့်ပေါင်းများကဲ့သို့သော မုန့်ပဲသရေစာများပေါ်တွင် ထားရှိထားပြီး ထိုမုန့်တို့ကို သရေစာအဖြစ်သော်လည်းကောင်း၊ ညစာအဖြစ်သော်လည်းကောင်း စားနိုင်သည်။

အခြားသော ရှုပ်ထွေးသည့် ဟင်းပွဲများအတွက်မူ သူမအနေဖြင့် သေချာစွာ စဉ်းစားရန် လိုအပ်သေးသည်။ နောက်ဆုံးတွင် အကယ်၍ စနစ်တကျ မလုပ်ဆောင်နိုင်ပါက ဤအရာများသည် ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မော့ချူး နောက်တစ်ကြိမ် ငေးမောနေသည်ကို မြင်သောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ အကြည့်များ မှောင်မှောင်သွားခဲ့သည်။ သူက အက်ရှရှ အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက တကယ် ဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာကို မင်းကိုယ်တိုင် မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူးလား"

"ကျွန်မ မြည်းကြည့်ပြီးပြီလေ..."

သူမ စကားမဆုံးခင်မှာပင် နျဥ်ယွိယွမ်၏ တားဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

သူ၏ နွေးထွေးသော နှုတ်ခမ်းများမှာ မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်သို့ တင်းကြပ်စွာ ဖိကပ်လိုက်ပြီး ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။ မော့ချူးက ပါးစပ်ကို အနည်းငယ် ဟလိုက်သောအခါ သူမသည် သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ပဲစိမ်းကိတ်များကို ချက်ချင်း စားလိုက်ရတော့သည်။

အနမ်းများ ပြီးဆုံးသွားသည်။

ပဲစိမ်းကိတ်၏ သင်းပျံ့သော ရနံ့မှာ သူတို့၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

"မစားကောင်းဘူးလား" နျဥ်ယွိယွမ်က ငါးခိုးစားထားသော ကြောင်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ကိုယ်ကတော့ အရမ်းချိုတယ်လို့ ထင်တာပဲ"

သူက ထိုသို့ပြောရင်း မသိစိတ်ဖြင့် နှုတ်ခမ်းကို လျှာဖြင့် သပ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ သပ်နေသည်မှာ သူ့ နှုတ်ခမ်းမဟုတ်ဘဲ မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းပင် ဖြစ်သည်။

သူမသည် သူ့ကို အမြင်သစ်ဖြင့် ကြည့်ရတော့မည်။

ဤလူမိုက် နျဥ်ယွိယွမ်သည် ဤနှစ်လအတွင်း ဘာတွေ သင်ယူခဲ့သည်လဲ။ သူက မည်သို့ကြောင့် အဆင့်နိမ် အမှိုက်ကောင် လူမိုက်မှ နတ်ဘုရားအဆင့် လူမိုက်အဖြစ်သို့ ရုတ်တရက် တိုးတက်သွားရသနည်း။

မကောင်းသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသည့် ဤလူကို တွန်းထုတ်လိုက်ရင်း၊ အကယ်၍ သူမ ယခု မထွက်သွားပါက နျဥ်ယွိယွမ်က သူမအပေါ် တစ်ခုခု လုပ်လိမ့်မည်ဟု မော့ချူး ကြိုတင် သိမြင်နေသည်။

"ဟိုလေ... ကျန်တဲ့ ပဲစိမ်းကိတ်တွေကို အခြားလူတွေ မြည်းကြည့်ဖို့ ပေးလိုက်ဦးမယ်"

မော့ချူးက စားပွဲပေါ်ရှိ ပန်းကန်ကို ကြည့်ပြီး အကောင်းဆုံး ဆင်ခြေကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး အပြင်သို့ အမြန် ထွက်သွားလိုက်သည်။

ထို့ကြောင့် ဌာနချုပ်တွင် အလုပ်လုပ်ကြသော မော့ချူး၏ ဖန်များမှာ ယနေ့တွင် ထူးထူးခြားခြား ပျော်ရွှင်နေကြရသည်။ ချူးလေး ကိုယ်တိုင်ကို မြင်တွေ့ရရုံသာမက သူမ၏ လက်မှတ်နှင့် အဖွဲ့လိုက် ဓာတ်ပုံကိုလည်း ရရှိခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မော့ချူး၏ ပဲစိမ်းကိတ်ကိုပင် ရရှိခဲ့ကြသေးသည်။

ဒါထက် ပိုကောင်းတာ မရှိနိုင်တော့ဘူး!

သို့သော် တစ်စုံတစ်ခုသော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် မော့ချူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များမှာ အနည်းငယ် နီရဲပြီး ရောင်ကိုင်းနေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူမကို နျဥ်ယွိယွမ်က ရုံးခန်းထဲသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ခေါ်ဆောင်သွားသောအခါ သူမ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ငိုချင်သလို ဖြစ်နေခဲ့သည်။ 'ဟမ်! အဲ့ဒါက ထင်ယောင်ထင်မှား ဖြစ်မှာပါ!'