အခန်း (၅၆၄)

ထို့အပြင် သူတို့အားလုံးက 'စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာဆိုင်’၏ ရှေ့မျက်နှာစာတွင် မော့ချူး အနေဖြင့် အရသာရှိသော အစားအစာများကို ပိုပြုလုပ်ပေးရန် မျှော်လင့်ကြောင်း မက်ဆေ့ခ်ျများ ချန်ထားခဲ့ကြသည်။ 'အရောင်းပြဿနာအတွက် စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါတို့ မင်းအတွက် တာဝန်ယူပေးပါ့မယ်!'

သေချာသည်မှာ ဤမုန့်နှင့် ပတ်သက်၍ သံသယရှိသူအချို့လည်း ရှိနေသေးသည်။

'ဒီစက်က ထွက်လာတဲ့ ပစ္စည်းတွေရဲ့ အရသာက အရင်အတိုင်း ဖြစ်ပါ့မလား။'

ဤအရာနှင့် ပတ်သက်၍ သူကို မြည်းစမ်းပြီးသား အစားကြူးသူများက သူတို့၏ ထင်မြင်ချက်ကို ပြောပြခဲ့ကြသည်။

"ငါ အလွှာတစ်ထောင်ကိတ် တစ်ဗူးလုံးကို စားပွဲတင်လိုက်ပြီ။ ဝိုး! အဲဒီ အထိအတွေ့က တကယ်ကို အကောင်းဆုံးပဲ! ကြွပ်ရွတယ်၊ ချိုတယ်၊ မွှေးတယ်! ကဲ... ဒုတိယမြောက်ဗူးကို ဆက်သွားကြစို့!"

"ကျွန်မရဲ့ အကြိုက်ဆုံး ပဲအနှစ်ကိတ်လေးကို ချစ်တယ်လို့ ဖွင့်ပြောချင်တယ်! ချိုချိုစေးစေး အရသာက ကိုက်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ ဘဝရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်သွားသလိုပဲ!"

"ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အရင်က ငါစားခဲ့တာတွေက တကယ့်ကို အမှိုက်တွေပဲလို့ ခံစားလိုက်ရတယ်!"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါထင်တာကတော့ အဲဒီအမှိုက်တွေကတောင် သူတို့ထက် အရသာ ပိုရှိဦးမယ် ထင်တယ်!"

တိတ်ဆိတ်စွာ ဝမ်းနည်းနေကြသော အစားအစာ ကျွမ်းကျင်သူများ...

"မင်းတို့ စကားကို နည်းနည်းလောက် ယဉ်ယဉ်ကျေးကျေး ပြောလို့မရဘူးလား။ ငါတို့ကလည်း ဝဘ်ဆိုဒ် ဖိုရမ်တွေကို လာကြည့်တဲ့သူတွေပါ၊ ငါတို့ရဲ့ ခံစားချက်ကိုလည်း ထည့်တွက်ပေးကြပါဦး!"

ထို့ကြောင့် ထိုနေ့မှစ၍ နာရီဝက်အကြာတွင် 'စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ ရူးသွပ်မှု' လှိုင်းလုံးကြီးမှာ အဖွဲ့ချုပ် တစ်ခုလုံးသို့ ထပ်မံ လွှမ်းမိုးသွားခဲ့သည်။ ယခင်အကြိမ်များနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ယခုမှာ ပိုကြီးမားပြီး ပိုအားကောင်းလှသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ယခင်က စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ၏ ဈေးနှုန်းမှာ မြင့်မားလွန်းခဲ့သည်။ အခြေခံအားဖြင့် "သောင်း" ဂဏန်းနှင့် ရှိသည်။ အနည်းငယ် ချမ်းသာသော အထူးစွမ်းရည်ရှင်များမှလွဲ၍ အခြားသူများမှာ ဝယ်ယူခဲလှသည်။

သို့သော် ယခုအခါ အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်နိုင်သော စက်များ ရှိလာသဖြင့် အရည်အသွေး မပြောင်းလဲစေဘဲ စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ အရေအတွက်ကို အဆပေါင်းများစွာ တိုးမြှင့်နိုင်ခဲ့သည်။ သဘာဝကျစွာပင် ဈေးနှုန်းမှာလည်း တော်တော်လေး ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။

သာမန်မိသားစုများပင် ဝယ်ယူစားသောက်နိုင်လာကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ ဝယ်ယူမှု အတိုင်းအတာမှာ များစွာ ကျယ်ပြန့်သွားခဲ့သည်။

စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ၏ ဆွဲဆောင်မှုကို ခံစားပြီးနောက် ဝယ်ယူသူအားလုံးနီးပါးက အံ့ဩစရာမရှိဘဲ ကောင်းမွန်သော မှတ်ချက်များ ပေးခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့သည် ဝယ်ယူသူသစ် အမြောက်အမြားကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ပြီး သူသည် ကောင်းမွန်သော သံသရာတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့ကာ မော့ချူး၏ 'စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာဆိုင်’စီးပွားရေးမှာ တကယ့်ကို အောင်မြင်ဖြစ်ထွန်းနေခဲ့သည်။

ထိုမျှသာမက စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ၏ ကျော်ကြားမှုမှာ မဟူရာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီ၊ ဉာဏ်ပညာတိမ်တိုက် ဂလက်ဆီနှင့် အခြားသော ဂလက်ဆီများဆီသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

တရားဝင် ဆွေးနွေးမှုများမှတစ်ဆင့် မော့ချူး အနေဖြင့် အခြားသော ဂလက်ဆီများတွင် ဆိုင်ခွဲများ ဖွင့်လှစ်ရန် အကြံပြုသူများပင် ရှိလာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုဂလက်ဆီနှစ်ခုမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု နီးကပ်မနေပေ။ လူများစွာမှာ စောင့်ဆိုင်းရင်း ရင်ပူနေကြရပြီး သူတို့၏ အစိုးရများထံသို့ အကြံပြုချက်များကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် တင်ပြခဲ့ကြသည်။

ခေတ္တမျှအတွင်းမှာပင် မော့ချူး၏ စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာမှာ ရေပန်းအစားဆုံး ခေါင်းစဉ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့တော့သည်။

........

ဆယ်နှစ်ကြာပြီးနောက်...

အဖွဲ့ချုပ်၏ တတိယမြောက် ခရိုင်။

ချင် အင်တာတိန်းမန့်၏ စင်နောက်ဘက် ပြင်ဆင်ရေးခန်းမ။

အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမဘေးရှိ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ လှမ်းမေးလိုက်သည်။

"ဟေး! ငါပြောတာကို နင်တို့ ကြားကြရဲ့လား"

တည်ကြည်သော မျက်နှာထားရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးက သူမဘေးရှိ အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီးကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူမ ပြောလိုက်သော စကား၏ အရေးကြီးမှုကို သတိပေးရန် စားပွဲကို လက်ဖြင့် အနည်းငယ် ခေါက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီတစ်ခါ အစားအသောက်ရှိုးမှာ ပါဝင်ခွင့်ရဖို့ ငါ တော်တော်လေး ကြိုးစားပေးထားရတာနော်။ နင်တို့ အခွင့်အရေးကို အမိအရ ဆုပ်ကိုင်ထားရမယ်။ နာမည်ကြီးလာအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားကြစမ်း!"

"နားလည်ပါပြီ အစ်မလျိုရယ်” ချိုသာသော အပြုံးရှိသည့် မိန်းကလေးက ခေါင်းငုံ့ကာ သူမ မန်နေဂျာ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ပြန်ပြောလိုက်သည်။ “ဒါကို ပြောနေတာ ဘယ်နှခါရှိပြီလဲ။ ဒါနဲ့... ဒီရှိုးမှာ မော့ချူးက အဓိကဧည့်သည်အဖြစ် ပါဝင်မယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ ကြားနေရတယ်၊ အဲဒါ... အဲဒါ တကယ်ပဲလားဟင်"

လွန်ခဲ့သော ဆယ်နှစ်အတွင်း မော့ချူးသည် စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ ထုတ်လုပ်ရေးတွင်သာ အချိန်ကုန်ဆုံးနေပြီး ဖျော်ဖြေရေးလောကအတွင်းသို့ ခြေလှမ်းမလှမ်းခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကျော်ကြားမှုနှင့် လူကြိုက်များမှုမှာ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူမသည် ရှာဖွေမှု အများဆုံးစာရင်း၌ပင် ပါဝင်နေလေ့ရှိပြီး သူမ၏ ဩဇာနှင့် ဆွဲဆောင်မှုမှာ မည်သူမျှ လျစ်လျူမရှုရဲလောက်အောင်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

ဤစကားကို ပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ချိန်လုံး တိတ်ဆိတ်နေသော အမျိုးသားပင် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်မိသည်။

"ကောင်မလေး နင်က သတင်း အတော်စုံတာပဲ။”

အစ်မလျိုက ခပ်တိုးတိုးရယ်မောလျက် အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီအစီအစဉ်ကို မော့ချူးအတွက် သီးသန့် ဖန်တီးထားတာလို့ ငါ ကြားတယ်လေ။ မဟုတ်ရင် 'အစားအသောက် အစီအစဥ်' လို့ ဘာလို့ ခေါ်ပါ့မလဲ။ နင်တို့ထဲက ဘယ်သူက အဲဒီလို လုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်းရှိလို့လဲ? နင်တို့ကတော့ ဘေးနားကနေ ကူညီပေးပြီး မြည်းစမ်းကြည့်ရုံပဲပေါ့"

ထိုသို့ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း ဤနေရာကို ရရှိရန် လူအများအပြားက အလုအယက် ကြိုးစားနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။

သူမသည် မော့ချူးနှင့် အတူတူ အလုပ်လုပ်ဖူးခြင်းမှာပင် မည်မျှ နာမည်ကြီးလာမည်ကို မပြောလိုတော့ဘဲ ထိုအချက်မှာ အရင်းအနှီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူမအနေဖြင့် လူအများထံမှ အကူအညီများစွာ မရရှိခဲ့ပါက သူမ၏ လက်အောက်ရှိ ထိုနှစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ထိုနေရာတွင် ရှိနေနိုင်ပါမည်နည်း။

"နင်တို့နှစ်ယောက် ဒီနေ့ သတိထားနော်။ ဘယ်သူ့ကိုမှ မစော်ကားမိစေနဲ့! နားလည်လား။”

အစ်မလျိုသည် ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော မျက်နှာထားမှ တည်ကြည်သော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲကာ သူတို့နှစ်ဦးကို သတိပေးလိုက်သည်။ “တကယ်လို့ နင်တို့များ ဒီလူကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိရင် ငါလည်း နင်တို့ကို မကာကွယ်ပေးနိုင်တော့ဘူး! နားလည်ကြရဲ့လား"

"နားလည်ပါပြီ အစ်မလျို။ ကျွန်မတို့ သေချာပေါက် သတိထားပါ့မယ်" မိန်းကလေးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အခြား အမျိုးသားကလည်း တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်ကို ကြားပြီးနောက် အစ်မလျိုသည် နောက်ဆုံးတွင် သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

သူမ၏ လက်အောက်ရှိ လူနှစ်ဦးမှာ အလွန်ကျော်ကြားပြီး ပရိသတ်အများအပြားရှိသည်ဟု ဆိုနိုင်သော်လည်း မော့ချူးတို့နှင့် ယှဉ်လျှင်မူ များစွာ ကွာခြားနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

အခြားအရာများကို ဘေးဖယ်ထားလျှင်ပင် မော့ချူး၏ အောင်မြင်မှုများမှာ သူတို့ မော့ကြည့်ရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။

အစ်မလျိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခလုတ်ခုံပေါ်ရှိ အချိန်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိုးရိမ်လာသည်။

"အေး... နင်တို့ နားလည်ရင် ပြီးတာပဲ။ ဒါနဲ့ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ။ မိတ်ကပ်ဆရာတွေနဲ့ ဝတ်စုံပြင်ဆင်ပေးတဲ့သူတွေ ဘယ်ရောက်ကုန်တာလဲ။ ဘာလို့ အခုထိ ဘယ်သူမှ ရောက်မလာသေးတာလဲ"

သူမ စကားပြောပြီးသည်နှင့် ပြင်ဆင်ရေးခန်းမတံခါး ပွင့်သွားခဲ့သည်။

လူနှစ်ဦး၊ သုံးဦးခန့်မှာ အဝတ်အစားများ သယ်ဆောင်ကာ ဝင်လာကြသည်။ ရှေ့ဆုံးမှ လက်ထောက်က သူတို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလျက် လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟယ်လို.. ဒီနှစ်ယောက်က ကျွန်တော်တို့ ချင်အင်တာတိန်းမန့်က မိတ်ကပ်ဆရာနဲ့ ဝတ်စုံပြင်ဆင်ပေးသူတွေပါ။ သူတို့က ဒီအစီအစဉ်အတွက် မင်းတို့ကို ပြင်ဆင်ပေးပါလိမ့်မယ်"

"အာ... ဟုတ်ကဲ့!” ထိုလူများ ဝင်လာသည်နှင့် အစ်မလျို၏ ညည်းညူနေသော မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မျက်နှာပြောင်းလိုက်သကဲ့သို့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။ “ဒါဆိုရင် ရှင်တို့ နှစ်ယောက်ကိုပဲ အားကိုးပါရစေဦးနော်"

မိတ်ကပ်ဆရာနှင့် ဝတ်စုံပြင်ဆင်သူတို့ကလည်း အလွန်ပင် နှိမ့်ချသော သဘောထားဖြင့် လက်လှမ်းယမ်းပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒါက ကျွန်တော်တို့ လုပ်ရမယ့် အလုပ်ပဲလေ"

နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သူတို့သည် ချက်ချင်း အလုပ်စလုပ်ခဲ့ကြသည်။

မိတ်ကပ်များ လိမ်းခြယ်ကြပြီး အဝတ်အစားများ လဲလှယ်ကြသည်။

ဤနေရာသည် ပြင်ဆင်ရေးခန်းမမျှသာ ဖြစ်သော်လည်း အလွန်ကျယ်ဝန်းပြီး ထိုင်ခုံတစ်ခုစီ၏ အနောက်တွင် အဝတ်လဲရန် အခန်းငယ်လေးများ ရှိသောကြောင့် အလွန်အဆင်ပြေလှသည်။

အစ်မလျိုသည် ဘေးမှ ရပ်ကြည့်နေသည်။

သူမသည် စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးမိသည်။ 'ကြည့်စမ်း... ချင် အင်တာတိန်းမန့် က လူတွေ ဖြစ်ရကျိုးနပ်တယ်။' သူတို့၏ လက်ရာမှာ ကောင်းမွန်ပြီး မြန်ဆန်လှသည်။ နာရီဝက်မပြည့်မီအချိန်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးကို လှပအောင် ပြင်ဆင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့သည် မိတ်ကပ်နှင့် အဝတ်အစားများကို သေချာစစ်ဆေးပြီး ပြဿနာမရှိကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှ ပစ္စည်းများကို သိမ်းဆည်းကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်ကြသည်။

"အချိန်လည်းကျပြီဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်"

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ တကယ် အရမ်းလှတာပဲ”

မိန်းကလေးသည် အလုပ်အကိုင် ကျွမ်းကျင်လှသည်။ ထိုလူနှစ်ဦး ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ အိတ်ထဲမှ မုန့်နှစ်ဗူးကို ထုတ်ကာ သူတို့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ “ရှင်တို့ နှစ်ယောက်ကို ဒုက္ခပေးလိုက်ရပြီ။ ဒါလေးကို ကျေးဇူးတုံ့ပြန်တဲ့အနေနဲ့ လက်ခံပေးပါနော်"

"မဟုတ်တာ... မလိုပါဘူး" အမျိုးသားနှစ်ဦးက အလျင်အမြန် ခေါင်းခါလျက် ငြင်းဆိုလိုက်သည်။

"အားမနာပါနဲ့!” မိန်းကလေးက မုန့်ဗူးကို ရှေ့သို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီး သူမ၏ အပြုံးမှာ ပို၍ ချိုသာလာသည်။ “ဒါက မနေ့ကမှ လူတစ်ယောက်ကို ဝယ်ခိုင်းထားတဲ့ မုန့်လေးပါ။ အရသာက တကယ် ကောင်းတယ်နော်"

ဤမုန့်ဗူးကို အထင်မသေးလေနှင့်။ ဒါက လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ထွက်ရှိထားသည့် ထုတ်ကုန်အသစ်ဖြစ်သည်။ ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်မကြီးသော်လည်း အရသာမှာ အလွန်ကောင်းမွန်လှသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ရောင်းချသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လူအများက လုဝယ်ကြသဖြင့် သိကျွမ်းသူမရှိလျှင် ဝယ်ယူရန် မလွယ်ကူပေ။

"တကယ် မလိုပါဘူး" အမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အကယ်၍ ယခင်ကဆိုလျှင် သူတို့ လက်ခံမိနိုင်သော်လည်း ယနေ့တွင်မူ...

"ဟိုလေ... မိန်းကလေး မော့ချူးက ဝန်ထမ်းတိုင်းအတွက် တစ်ဗူးစီ ပေးထားပြီးသားမို့လို့ပါ"

ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိန်းကလေးမှာ ဆွံ့အသွားရသည်။

မော့ချူးက မုန့်ဗူးတွေ ဝေနေသည်... သူမတွင်မူ မုန့်တစ်ဗူးသာ ရှိသည်...

မိန်းကလေးသည် သူမ၏ နားရွက်များ ပူထူသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်လည်း အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းဖန်တီးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုတကယ် ကောင်းတာပဲ။ မိန်းကလေး မော့ချူးက တကယ့်ကို ရက်ရောတာပဲနော်! ဝန်ထမ်းတွေအတွက်တောင် မုန့်ဗူးတွေ ပေးထားသေးတယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့... အဲဒါကြောင့်ပါ။”

ဝန်ထမ်းနှစ်ဦးမှာ ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် အတွေ့အကြုံရှိသူများ ဖြစ်ကြသဖြင့် အခြေအနေကို သိရှိသွားပြီး အမြန် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ “ကျွန်တော်တို့ လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ ဒါနဲ့ မိတ်ကပ်တွေ မပျက်အောင် ဂရုစိုက်ကြပါဦးနော်"

မိန်းကလေးက ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမသည် ဘေးနားရှိ လွတ်နေသော ထိုင်ခုံကို ကြည့်ကာ သံသယဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့... နားလည်ပါပြီ။ ဒါနဲ့... ရှင်တို့ မိန်းကလေး မော့ချူး လာတာကို မစောင့်ကြတော့ဘူးလား"

"ဟူး... ကျွန်တော်တို့မှာ လုပ်စရာ မရှိတော့လို့ပါ။” အမျိုးသားနှစ်ဦးက ပြုံးလျက် ခေါင်းခါကာ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အရည်အချင်းနဲ့ဆိုရင် မိန်းကလေး မော့ချူးကို မိတ်ကပ်ပြင်ပေးဖို့ အရည်အချင်း မပြည့်မီဘူးလို့ ထင်ပါတယ်"

ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် သူတို့သည် ပစ္စည်းများကို ယူကာ ထွက်သွားကြသည်။

တံခါးဝတွင် ကျန်ရစ်သော မိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ခုနက ထိုလူနှစ်ဦး ဘာကို ဆိုလိုချင်တာပါလိမ့်...။

သူတို့၏ အရည်အချင်းမှာ ဒုတိယတန်းစား သို့မဟုတ် တတိယတန်းစား မိတ်ကပ်ဆရာများသာ ဖြစ်သည်ဟု ဆိုလိုတာလား။

အစ်မလျိုသည် ချန်ချူးချူး၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ ဤမိန်းကလေးမှာ ကိုယ့်သေတွင်း ကိုယ်တူနေပြန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သဖြင့် သက်ပြင်းကို ခပ်ဖွဖွချလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... အများကြီး လျှောက်မတွေးနဲ့တော့။ သူတို့က ငါတို့ကို ရည်ရွယ်ပြီး ပြောတာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဤမိန်းကလေးမှာ ငယ်ရွယ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းသူဖြစ်သည်။ သူမတွင် ကောင်းမွန်သော အနာဂတ်ရှိသော်လည်း စိတ်ခံစားလွယ်လွန်းပြီး အရှုံးမပေးလိုသော စိတ်ဓာတ်မှာ ပြင်းထန်လှသည်။

အခြားသူ၏ စကားတစ်ခွန်းကိုပင် သူမသည် အပြန်ပြန်အလှန်လှန် စဉ်းစားကာ အသေးစိတ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာနေတတ်သည်။ အကယ်၍ သူမသည် အခြားသူထက် အနည်းငယ်မျှ နိမ့်ကျသည်ဟု ခံစားရလျှင်ပင် အလွန် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်နေတတ်သည်။

သို့သော် ဖျော်ဖြေရေးလောကတွင် အခြားသူထက် နိမ့်ကျသည်မှာ သာမန်ကိစ္စသာ ဖြစ်သည်။ မည်သူကများ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီ၍ အမြဲစိမ်းလန်းသော သစ်ပင်ကဲ့သို့ ရှိနေနိုင်ပါမည်နည်း။

ချင်အင်တာတိန်းမန့်သည် မည်သူ့ကိုမျှ နှိပ်စက်ခြင်း မရှိပေ။

မည်သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးဖြစ်ပါစေ၊ မိမိရရှိသော ဆက်ဆံမှုမှာ မိမိ၏ ဂုဏ်ဒြပ်ပေါ်တွင်သာ မူတည်သည်။ ဤသည်မှာ ဖျော်ဖြေရေးလောက၏ မပြောင်းလဲသော အခြေခံသဘောတရား ဖြစ်သည်။ ချန်ချူးချူးမှာ ငယ်ရွယ်လွန်းပြီး လူလားမြောက်ခါစသာ ရှိသေးသဖြင့် ဤအချက်ကို နားမလည်သေးခြင်းပင်။

"ဟုတ်ကဲ့" ချန်ချူးချူးက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ မကျေနပ်သော အရိပ်အယောင်များကိုမူ ဖုံးကွယ်၍ မရပေ။

သူမ၏ ဘေးရှိ အမျိုးသားမှာ နားကြပ်တပ်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ဤပြဿနာများအတွင်း ပါဝင်ခြင်း မရှိပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူသည် သီချင်းနားထောင်ခြင်းကို ရပ်

ပြီး တံခါးဆီသို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်။

မိနစ်ဝက်မပြည့်မီအချိန်တွင် တံခါးခေါက်သံ နှစ်ချက် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် အထဲမှ ခွင့်ပြုချက်ကို စောင့်ပြီးမှ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ကြသည်။