အခန်း (၅၆၉)

အခန်းထဲရှိ ပြင်းထန်သော မွှေးပျံ့သည့်အနံ့သည် လူတိုင်း တောင့်တနေသော အရသာခံအာရုံများကို အပြည့်အဝ နိုးထစေခဲ့သည်။

အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးသည် စင်မြင့်ထက်သို့ လမ်းလျှောက်လာရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့ပေ။ ကင်မရာများသည် မော့ချူး၏ လက်ရာကို တည့်တည့်ချိန်ထားသဖြင့် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ရန်ပင် မလိုအပ်တော့ပေ။

သူတို့ အနီးကပ် ကြည့်လိုက်သောအခါ၊ အားယား၊ ဒီအရောင်၊ ဒီပေါင်းစပ်မှု၊ ကြည့်လိုက်ရုံနဲ့တင် အရသာရှိမယ့်ပုံပင်။

မြင့်မားသော ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အရည်အသွေးများ ရှိသည့် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးပင်လျှင် ယခုအချိန်တွင် တံတွေးမမြိုဘဲ မနေနိုင်ဖြစ်နေသည်။ အတော်ကြာပြီးမှသာ သူတို့ စကားပြောနိုင်တော့သည်။ "မော့ချူးက ပြီးသွားပြီဆိုတော့၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အထူးဧည့်သည်တော် နှစ်ဦးကို... အရင် မြည်းစမ်းခိုင်းလိုက်ရအောင်"

အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောင်တရိပ်များ ယှက်သန်းနေပြီး ဤ စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာကို တောက်ပသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်!

... ဘာလို့လဲ?

ဘာလို့ သူတို့က အထူးဧည့်သည်တော်တွေ မဖြစ်ဘဲ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူတွေ ဖြစ်နေရတာလဲ?

မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် အစားအစာကို ပထမဆုံး မြည်းစမ်းခွင့် ရကြသူများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်!

အစီအစဥ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးအတွက် နှမြောစရာ ကောင်းသော်လည်း မော့ချူး ပြင်ဆင်ထားသော စွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်နှင့် အရေခွံကင် တစ်ပန်းကန်ကို အထူးဧည့်သည်တော် နှစ်ဦးရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

ဝေ့လျန်သည် ပထမဆုံး စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူသည် တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး အရေခွံကင် တစ်ဖဲ့ကို ညှပ်ယူလိုက်ကာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

မော့ချူး နာမည်ကြီးသော်လည်း သူသည် ဤအဆီများသော အရေခွံကို လက်မခံနိုင်သေးပေ။ ထိုအဆီပြန်နေသော ပုံစံ...

သို့သော် အစီအစဉ်ကြောင့် သူသည် ကိုက်ဝါးပြီး ညင်သာစွာ ဝါးကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့သည်။ ထို့နောက် မူလက တောင့်တင်းနေသော သူ၏ အမူအရာမှာ မရပ်တန့်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ စားသောက်သည့် အရှိန်မှာ သိသိသာသာ မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

ထူးဆန်းလိုက်တာ!

ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပင် ဆီများပေကျံနေသည့် အရာဖြစ်သည်။ မီးကင်လိုက်ပြီးနောက် အဆီအရသာမှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ကျန်ရှိနေသည်မှာ အနည်းငယ် ကြွပ်ရွနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဆီမွှေးနံ့ဖြင့် သူ ကိုက်လိုက်ရာ 'အရသာရှိလိုက်တာ’ လို့ပဲ ပြောပြရမလား ??

"ဘယ်လိုနေလဲ? စားလို့ကောင်းလား?" အမျိုးသမီး အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက မျှော်လင့်ချက် အပြည့်ရှိသော မျက်နှာထားဖြင့် သူ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူမသည် သူ့လက်ထဲမှ တူကို ချက်ချင်း လုယူပြီး ကိုယ်တိုင် အရင်မြည်းစမ်းကြည့်ရန်မှတစ်ပါး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ပေ!

ဝေ့လျန် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေတတ်သော သူ၏ မျက်လုံးများသည် အံ့သြဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် တောက်ပနေခဲ့သည်!

သူသည် တူကို ကိုင်ထားရင်း ရပ်တန့်မသွားခဲ့ပေ။ လူအများ၏ စူးစိုက်ကြည့်ရှုမှု သို့မဟုတ် အံ့သြနေသော အကြည့်များအောက်တွင် သူသည် တစ်ခုပြီးတစ်ခု အခြားသူများအတွက် အကြွင်းအကျန်မထားဘဲ အရေခွံကင် ပန်းကန်လုံးကို ကုန်စင်အောင် စားချင်နေခဲ့သည်။

ပို၍ ထူးဆန်းသည်မှာ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးအပါအဝင် ပရိသတ်အများအပြားသည် သူ ပန်းကန်လုံး တစ်ခုလုံး ကုန်အောင်စားသည်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ ကြည့်နေကြခြင်းဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် တံတွေးမြိုချသံ သဲ့သဲ့ကိုလည်း ကြားနေရသည်။

သူတို့အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် တူညီသော အတွေးတစ်ခု ရှိနေကြသည်။ 'တောက်! အရေခွံကင်က ဘယ်လောက်တောင် စားလို့ကောင်းနေတာလဲ?!'

လင်ယဲ့ဟုန်က ကင်မရာဘက်သို့ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

ကင်မရာသည် ချက်ချင်း ဘေးဘက်သို့ ရွှေ့သွားပြီး ချန်ချူးချူးကို ချိန်ထားလိုက်သည်။

ဝေ့လျန်က အရေခွံကင် တစ်ပန်းကန်လုံး မြည်းစမ်းပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူမသည် သဘာဝကျကျပင် ဇွန်းကို ကောက်ကိုင်လိုက်ပြီး ကိုယ်သေးသားရဲကောင် ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဟင်းရည်ကြည်ကို မြည်းစမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူမသည် ယခင်က သွားရည်စာများကို ဈေးကြီးပေးကာ ဝယ်ယူခဲ့ဖူးသည်။ အခြားအရာများကို ထားလိုက်ဦး၊ အနည်းဆုံးတော့ အရသာမှာ ပထမတန်းစား ဖြစ်သည်။

သို့သော်... သူမကို ခုနက အကိုက်ခံရစေသော ကိုယ်သေးသားရဲကောင်ကို ကြည့်ရင်း ချန်ချူးချူး၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များ အနည်းငယ် တွန့်သွားသည်။ ဒီအရာက ဘယ်လို အရသာရှိတဲ့ အစားအစာ ဖြစ်လာနိုင်မှာလဲ?

မော့ချူးက လျှောက်လုပ်နေတာပဲ ဖြစ်မှာပါ!

သူမသည် အရေခွံကင်ကို သိပ်သဘောမကျပေ။ မတွေ့ရတာ ကြာပြီးနောက် ဝေ့လျန်၏ သရုပ်ဆောင် အရည်အချင်းများ ပိုကောင်းမွန်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။ သိသာထင်ရှားစွာပင် ကောင်းမွန်သော အရာမဟုတ်သော်လည်း သူသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အရသာအရှိဆုံး အရာကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နိုင်ခဲ့သည်!

နှုတ်ခမ်းကို အနည်းငယ် စူလိုက်ရင်း ချန်ချူးချူးသည် ဟင်းရည်ကြည် တစ်ဇွန်းကို ခပ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်!

ဒီစွပ်ပြုတ်တစ်ခွက်... သူမ၏ အရသာခံအာရုံထဲသို့ ပထမဆုံး ဝင်ရောက်လာသည်မှာ လတ်ဆတ်မှု ခံစားချက်ပင် ဖြစ်သည်!

သေစမ်း၊ အရမ်းကို လတ်ဆတ်လွန်းနေတယ်!

ကိုယ်သေးသားရဲကောင်၏ ထူးခြားသော လတ်ဆတ်ပြီး နူးညံ့သည့် အရသာကို အချိန်ကြာမြင့်စွာ တည်ထားခဲ့ပြီး စွပ်ပြုတ်ထဲတွင် အပြည့်အဝ ပျော်ဝင်နေသည်။ ဆားဖြင့် အရသာကို အကောင်းဆုံးပေါ်စေခဲ့သည်!

ဟင်းရည်ကြည်သည် သူမ၏ အစာရေမျိုပြွန်တစ်လျှောက် စီးဆင်းသွားပြီး သူမ၏ ပါးစပ်မှ အစာအိမ်အထိ လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် အရသာတွေ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်! သူမ၏ အစာအိမ်က အပြည့်အဝ စုပ်ယူလိုက်သောအခါ လတ်ဆတ်ပြီး မွှေးကြိုင်သော အရသာသည် သူမ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် စွဲကျန်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပျောက်ပျက်သွားခြင်း မရှိပေ။

အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးသည် ထုံးစံအတိုင်း ချန်ချူးချူးကို စွပ်ပြုတ်အကြောင်း မေးချင်နေကြသည်။

အဆုံးတွင် သူတို့သည် သူမကို ညင်သာစွာ သုံးလေးကြိမ်ခန့် ခေါ်လိုက်ကြသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် စွပ်ပြုတ်၏ အရသာထဲတွင် နစ်မြောနေဆဲဖြစ်ပြီး သတိပြန်မဝင်လာသေးပေ။

ဤအရာကို မြင်သောအခါ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးမှာ အံ့သြမသွားဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

အိုင်းယား! သောက်ကျိုးနည်း!

မော့ချူးက လူသားမျိုးနွယ် တစ်ရပ်လုံးကို အနိုင်ယူဖို့ ကြိုးစားနေတာလား?!

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမဘေးရှိ ဝေ့လျန်က အချိန်မီ ဝင်ရောက်ကယ်တင်လိုက်သည်။ သူမရှေ့ရှိ စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်လုံးမှာ လုံးဝ ပြောင်သလင်းခါနေပြီဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ မအော်ဘဲ မနေနိုင် ဖြစ်သွားသည်။

"လတ်ဆတ်တယ်! ဒီစွပ်ပြုတ်က အရမ်း လတ်ဆတ်တာပဲ!"

သူတို့နှစ်ဦးကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော လှုပ်ရှားမှုသည် သရေယိုနေပြီဖြစ်သော ပရိသတ်များကို ပို၍ပင် ဆွဲဆောင်သွားစေသည်။

အိုင်းယိုး၊ ဒါက တကယ်ပဲ ဘာအရသာလဲ? ဒါက ရိုးရိုးရှင်းရှင်းလေးနဲ့ အရမ်း စားချင်စရာ ကောင်းလွန်းနေတယ်!

ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့အားလုံးသည် ဆယ်ရက်ကျော်ကြာ ငတ်မွတ်နေသော ဗိုက်ဆာနေသည့် ဝံပုလွေများကဲ့သို့ စင်မြင့်ထက်ကို တောက်လောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများမှာ အစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် တောက်ပနေကြသည်။ အပြစ်ကင်းစင်သော အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးပင်လျှင် သူတို့၏ ကျောပြင်များ ထုံကျင်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် သူတို့ကို လူတွေ့မေးမြန်းတော့မည့် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ၏ လေသံမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။"ကျွန်တော်တို့ အရင်က ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ပြည်သူတွေနဲ့ ပျော်ရွှင်မှုတွေ မျှဝေပေးဖို့အတွက် ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါကြောင့်..."

သူ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ပရိသတ်များ၏ မျက်လုံးများမှာ ပိုတောက်ပလာခဲ့သည်။

သောက်ကျိုးနည်း!

သူ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ?

သူတို့ ထင်ထားတဲ့အတိုင်း တကယ်ပဲ ဖြစ်လာတော့မှာလား?!

"ဟုတ်ပါတယ်။” အမျိုးသား အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက ပရိသတ်များ၏ ကြယ်ပွင့်ကဲ့သို့ တောက်ပနေသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ပြီး အကြာကြီး ရင်ခုန်အောင် မထားတော့ဘဲ အသံကို မြှင့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ “ဒီနေရာမှာ ရှိနေတဲ့သူတွေ အားလုံးက ဒီအစားအစာကို ဝေမျှစားသုံးခွင့် ရမှာဖြစ်ပါတယ်!"

သူ ထိုသို့ပြောလိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ပရိသတ်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသလို ဆူညံသွားကြသည်။ သူတို့သည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်လောက်အောင် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးများသည် ပန်းပွင့်များထက်ပင် ပိုတောက်ပနေခဲ့သည်။

ယခုမှသာ မော့ချူး နားလည်သွားတော့သည်။ သူတို့သည် ဘယ်လိုလုပ် ပါဝင်ပစ္စည်းများစွာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ချက်ပြုတ်သည့် အိုးကြီးမှာ အဘယ်ကြောင့် ထိုမျှလောက် ကြီးမားနေရသည် သူတို့မှဦ အစီအစဉ်ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

လူတိုင်း ဝေစုရမည်ဆိုသော်လည်း တက်ရောက်လာသော ပရိသတ် အရေအတွက်မှာလည်း မနည်းလှပေ။ လူတစ်ရာနီးပါး ရှိနေသည်။ အကယ်၍ ဒါကို ခွဲဝေလိုက်မည်ဆိုလျှင် လူတစ်ဦးလျှင် စွပ်ပြုတ် တစ်ငုံ၊ နှစ်ငုံနှင့် ကင်ထားသော အရေခွံ နှစ်ဖဲ့၊ သုံးဖဲ့ခန့်သာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ဒါဆိုရင်တောင် တက်ရောက်လာသော ပရိသတ်များမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။ ယခင်က ဒါရိုက်တာ လင်ယဲ့ဟုန်ကို လိမ်လည်လှည့်ဖြားလွန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသူများသည် သူတို့၏ စိတ်ကူးများကို ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။ 'ဝိုး၊ ဒါက တကယ်ကို လူတိုင်းအတွက် အကျိုးရှိစေမယ့် ကောင်းမွန်တဲ့ အစီအစဉ်ပဲ! စိတ်မပူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ ဒီနေရာကို နောက်ပိုင်းမှာ အသေခံပြီး စောင့်ရှောက်သွားမှာပါ...'

အစီအစဉ်မှ ပေးဝေသော တခါသုံး စက္ကူခွက်လေးများကို ဂရုတစိုက် ကိုင်ဆောင်ထားရင်း အောက်ရှိ ပရိသတ်များသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာ၏ အရသာကို စတင်မြည်းစမ်းကြည့်ကြသည်။ အခြားအရာများကို ထည့်မပြောပါနှင့်၊ မော့ချူး ကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ကပင် ပရိသတ်များစွာကို စိတ်လှုပ်ရှားစေရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်ပြီး အရသာမှာလည်း အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်နေသည်။

တက်ရောက်လာသော ပရိသတ်များစွာ ရှိနေသောကြောင့် ရှေ့ဆုံးတန်းရှိ ပရိသတ်များသည် သူတို့ ရရှိထားသည်ကို အရင်မြည်းစမ်းကြည့်ပြီးဖြစ်ကာ ချီးမွမ်းသံများမှာလည်း မပြတ်မတောက် ထွက်ပေါ်နေသည်။ ထိုအချက်ကြောင့် မရရှိသေးသည့် နောက်ဆုံးတန်းရှိ ပရိသတ်များမှာ ရင်ထဲတွင် တစပ်စပ် ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့၏ ဖင်များသည် ထိုင်ခုံများပေါ်တွင် ဘယ်ညာ လှုပ်ရှားနေကြပြီး အေးအေးဆေးဆေး မထိုင်နိုင်တော့ပေ။

ဒါကို မြင်သောအခါ မော့ချူးက ကူညီရန် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လိုက်သည်။ အိုင်းယိုး! ဒါက နောက်ဆုံးတန်းရှိ ပရိသတ်များကို တကယ်ကို ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားစေသည်။ နောက်ဆုံးတန်းမှာ ထိုင်ရသူများအတွက်လည်း ဒီလို အကျိုးကျေးဇူး ရှိနေတာပဲ! ကိစ္စမရှိပါဘူး။ နောက်ဆုံးတန်းမှာ ထိုင်ခဲ့ရတာ ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး။ သူတို့ ကျေနပ်တယ်!

စိတ်ဝိညာဥ်အစားအစာများ ဖြည့်ထားသော စက္ကူခွက်လေးကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း မော့ချူးသည် နောက်ဆုံးတန်းသို့ လှမ်းလျှောက်သွားသည်။ လမ်းတလျှောက်တွင် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများ အဆက်မပြတ် ရှိနေသော်လည်း ပရိသတ် အများစုမှာ အတော်အတန် ဆင်ခြင်တုံတရား ရှိကြသည်။

သူတို့သည် ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်လေးကို အလွန်အမင်း နှစ်သက်ကြသော်လည်း အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လွန်လွန်ကျူးကျူး မလုပ်ဆောင်ကြပေ။ အများဆုံးမှာ မော့ချူးနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုခြင်းဖြစ်ပြီး လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ခွင့် ရသည်ကိုပင် အလွန်ကျေနပ်နေကြသည်။

"လာ၊ မြည်းကြည့်ပါဦး။ စားလို့ ကောင်းရဲ့လား?" မော့ချူးက နောက်ဆုံးတန်း လှေကားထစ်များကို တက်လိုက်ပြီး သူမရှေ့ရှိ မိန်းကလေးလေးကို တခါသုံး စက္ကူခွက်လေး ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မော့... မော့ချူး..." သူမရှေ့တွင် ပြုံးနေသော ကံကောင်းခြင်းကြယ်ပွင့်လေးကို ကြည့်ရင်း မိန်းကလေးက စကားထစ်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် တောက်ပနေခဲ့သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဗလာဖြစ်နေပြီး အတွေးတစ်ခုသာ ဝဲလည်နေခဲ့သည်။

'သောက်ကျိုးနည်း!'

‘ကံကောင်းခြင်း ကြယ်ပွင့်လေးက ငါ့ကို ပြုံးပြတယ်!'

'သူ ငါ့ကို စကားတောင် ပြောသေးတယ်!'

အတော်ကြာပြီးနောက် မိန်းကလေးသည် တုန်ရင်နေသော လက်များဖြင့် စက္ကူခွက်ကို လှမ်းယူလိုက်သည်။ သူမသည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများ တုန်ရင်နေသော်လည်း မျက်နှာလေး နီမြန်းလျက် ခေါင်းညိတ်ကာ စိတ်ချလက်ချ ပြောလိုက်သည်။

"စားလို့ကောင်းလိုက်တာ၊ တကယ်ကို ကောင်းတာပဲ!"

'အိုက်ယား... ဒီကောင်မလေးက တကယ်ကို ချစ်ဖို့ကောင်းလွန်းတာပဲ!'

မော့ချူးက ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်ပြီး သူမ၏ ခေါင်းလေးကို မထိဘဲ မနေနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ အင်း... ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဝိုင်းဝိုင်းကို အလွယ်တကူထိတွေ့နေကျမို့ ကောင်မလေးက မည်မျှ နာခံသည်ကို တွေ့ရသောအခါ သူမ မသိစိတ်ဖြင့် လက်လှမ်းလိုက်မိခြင်း ဖြစ်သည်။

အဆုံးတွင် ထိုမိန်းကလေး၏ လက်များမှာ ပို၍ပင် ပြင်းထန်စွာ တုန်ရင်လာခဲ့သည်။ ဘေးရှိ ပရိသတ်များသည် သူကို မြင်သောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားကာ မနာလိုလည်း ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် အော်ဟစ်ကာ လက်ကိုင်ပဝါများကို ကိုက်ချင်စိတ် ပေါက်နေကြသည်။