အခန်း (၅၇၀)

"အိုး ဘုရားသရေ! မော့ချူးက သူမရဲ့ ခေါင်းကိုတောင် ထိလိုက်သေးတယ်။ အရမ်း ချစ်ဖို့ကောင်းတာပဲ!"

"ဘာလို့ ငါက ချူးလေးရဲ့ အမူအရာက နည်းနည်း အလိုလိုက်နေသလို ခံစားနေရတာလဲ? ဒါ ငါ့ရဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုများလား?"

"ဟင့် ဟင့် .. ဘာလို့ ငါက အဲဒီထိုင်ခုံမှာ ထိုင်နေတဲ့သူ မဖြစ်ခဲ့ရတာလဲ?"

ဘေးဘက်မှ မနာလိုဖြစ်နေသော တီးတိုးသံ အချို့ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာမှာ မှည့်နေသော ပန်းသီးနီလေးကဲ့သို့ ပို၍ပင် နီမြန်းသွားခဲ့သည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် တောက်ပနေပြီး ရင်ဘတ်မှာလည်း ပြင်းထန်စွာ နိမ့်ချည်မြင့်ချည် ဖြစ်နေသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ သူမသည် မေ့လဲတော့မတတ် စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။

"ကဲပါ၊ အရမ်းကြီး စိတ်မလှုပ်ရှားပါနဲ့ဦး။" မော့ချူး၏ မျက်လုံးများထဲမှ အပြုံးများ ပိုနက်ရှိုင်းလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့လက်ထဲက စွပ်ပြုတ်တွေ ဖိတ်တော့မယ်!"

မော့ချူး၏ အကြည့်နောက်သို့ လိုက်ကြည့်ရင်း မိန်းကလေးငယ်လေးသည် သူမ၏ လက်ဆုပ်မှာ ခုနက တင်းကြပ်လွန်းနေပြီး အတွင်းမှ စွပ်ပြုတ်များ ဖိတ်ကျတော့မည်ကို သတိထားမိသွားသည်။ သူမသည် လက်ကောက်ဝတ်ကို အမြန် လျှော့လိုက်ပြီး စွပ်ပြုတ် တစ်စက်မျှ မဖိတ်သည်ကို တွေ့ရမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ဤတခါသုံးခွက်လေးကို သူမ တန်ဖိုးထားရမည်ဟု စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ဒါလေးက မော့ချူး ကိုယ်တိုင် သူမလက်ထဲသို့ ကမ်းပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒီခွက်သည် ကြီးမားသော အမှတ်တရ တန်ဖိုးရှိသည်။

ထိုမိန်းကလေး ခေါင်းပြန်မော့လိုက်သောအခါ မော့ချူးသည် စွပ်ပြုတ် အများစုကို ဝေငှပြီးနေပြီဖြစ်သည်။ သူမသည် ယခုအခါ စင်မြင့်ဆီသို့ လျှောက်သွားနေသည်။ သူမ၏ ခြေတံရှည်များ လှေကားထစ်များကို ဖြတ်ကျော်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။

ထူးဆန်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ စပီကာ၏ အာနိသင်အောက်တွင် အသံသည် ထူးထူးခြားခြား ရှင်းလင်းနေသည်။ သူမ၏ ညာဘက် စကတ်အနားသားမှ ချုပ်ရိုးတစ်နေရာသည် ရုတ်တရက် ပွင့်ထွက်သွားပြီးနောက် လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ မြန်ဆန်သော အရှိန်ဖြင့် အပေါ်သို့ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ သူမ၏ ဖြူဝင်းပြီး နုနယ်သော ခြေထောက်များ ပေါ်ထွက်နေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်ပြီး အကယ်၍ ပို၍ မြင့်တက်သွားမည်ဆိုလျှင်...

မော့ချူး၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် သူကို ကာကွယ်ရန် ငုံ့လိုက်တော့မည့် အချိန်မှာပင် အဆုံး၌ ဤလှုပ်ရှားမှုကြောင့် အက်ကြောင်း၏ အရှိန်မှာ ပို၍ပင် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

သွားပြီ! ဒါက တစ်ကိုယ်လုံးပေါ်တော့မယ့် အခြေအနေလား?

ခဏတာမျှ မော့ချူး၏ နှလုံးခုန်သံမှာ ဗုံတီးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အောက်ရှိ ပရိသတ်များမှာလည်း မှင်တက်သွားကြသည်။ မူလက သက်ဝင်လှုပ်ရှားနေသော အသံသွင်း စတူဒီယိုသည် ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ချုပ်ရိုးများ ပြဲထွက်သံကိုသာ ကြားနေရသည်။ ဤအရေးကြီးသော အချိန်တွင် တစ်နေရာရာမှ ကုတ်အင်္ကျီ တစ်ထည် ပျံဝဲလာပြီး မော့ချူး၏ ခြေထောက်ကို မြဲမြံစွာ ဖုံးအုပ်ပေးလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် မော့ချူးသည်လည်း လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ပြီး ဝတ်စုံကို သူမ၏ စကတ်အနားသတ်ပေါ်တွင် အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဖိထားလိုက်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူမသည် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့ပြီး အရှက်ရဖွယ် အခြေအနေမှ ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားခြင်းကို မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူမ၏ နားရွက်များမှာ သွေးထွက်တော့မတတ် တောက်ပနေခဲ့သည်။ ဤအချိန်မှသာ အောက်ရှိ ပရိသတ်များသည် နောက်ဆုံးတွင် တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် မသိစိတ်အရ ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဝတ်စုံအင်္ကျီ လွင့်ထွက်လာရာ နေရာကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် သူတို့၏ အသက်ရှူသံများ ပိုမိုမြန်ဆန်လာခဲ့သည်။ သောက်ကျိုးနည်း! တကယ်ကို ချောတာပဲ!

အမျိုးသမီး ပရိသတ်များ၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ မပြဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ လှေကားထစ်ပေါ်ရှိ အမျိုးသားသည် ရှပ်အင်္ကျီတစ်ထည်သာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဒါက သူ၏ ကြံ့ခိုင်သန်စွမ်းသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ကို အနည်းငယ် ပေါ်လွင်စေသည်။ ထိုချောမောသော မျက်နှာမှာ ဂရုတစိုက် ထုဆစ်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေပြီး သိက္ခာရှိမှုနှင့် လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်းတို့ ရောယှက်နေကာ မြင်ရသူတိုင်း အသက်ရှူမှားလောက်စရာ ဖြစ်နေသည်။

သူမ၏ နှလုံးသားလေးမှာ အရူးအမူး ခုန်လှုပ်နေခဲ့သည်။ ဆယ်နှစ်အတွင်း မော့ချူးသည် နုနယ်သော မိန်းကလေးဘဝမှ လှပသော မိန်းမပျိုလေးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤအချက်ကို လူတိုင်း နားလည်နိုင်သည်။ သို့သော်လည်း နျဥ်ယွိယွမ်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ? သူသည် ကြီးထွားမှု ကာလကို ကျော်လွန်နေပြီ မဟုတ်လား? သူက ဘယ်လိုလုပ် ပိုပြီး ပိုပြီးတော့ ချောလာရတာလဲ?

သူ၏ ရုပ်ရည်မှာ ဒုတိယအဆင့်သာ ဖြစ်သည်။ အရေးကြီးဆုံးအရာမှာ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ စရိုက်လက္ခဏာပင်။ သူသည် ယခင်ကထက် ပို၍ တည်ငြိမ်ပြီး နက်ရှိုင်းလာသည်။ သို့သော် သူ အနည်းငယ် လှမ်းထွက်လိုက်သည်နှင့် လူများက သူ၏ တည်ရှိမှုကို လျစ်လျူရှုရန် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အရှိန်အဝါကို ဖန်တီးနိုင်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည် ပရိသတ်များ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ တုန်လှုပ်မှုနှင့် အံ့အားသင့်မှုများကို သတိမထားမိပေ။ ဤအချိန်တွင် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု အားလုံးမှာ မော့ချူး ပေါ်တွင်သာ ရှိနေသည်။ သူသည် ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ် လှမ်းလိုက်ပြီး မော့ချူးဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားသည်။ သူ၏ တောင့်တင်းသော ကြွက်သားများက သူ၏ ဝတ်စုံ ဘောင်းဘီကို အထူး ဆွဲဆောင်မှု ရှိစေသည်။

သူက မော့ချူးရဲ့ ခြေထောက်တွေကို ကြည့်ပြီး ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။ "အဆင်ပြေရဲ့လား?"

"... တော်သေးတာပေါ့ ရှင် ရှိနေလို့။" မော့ချူသည် စိတ်ထဲတွင် ခါးသီးစွာ ခံစားနေရသဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အကယ်၍ နျဥ်ယွိယွမ်ရဲ့ အချိန်မီ ဝင်ရောက်ကူညီမှုသာ မရှိခဲ့ရင် ဒီနေ့ သူမ တကယ်ပဲ အရှက်ရကုန်တော့မှာ။

ပိုပြီး အရေးကြီးတာက ဒီအစီအစဉ်ဟာ အင်တာနက်နှင့် အချိန်နှင့်တပြေးညီ ချိတ်ဆက်ထားသည်ပင်။ ဆိုလိုတာက အကယ်၍ သူမ ခုနကသာ တကယ် ပေါ်သွားခဲ့ရင် ဒါရိုက်တာအနေနဲ့ အချိန်မီ ဖြတ်တောက်ဖို့ တုံ့ပြန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘဲ တစ်တိုင်းပြည်လုံး မြင်သွားကြမည်ပင်။ ထိုမြင်ကွင်းကို တွေးလိုက်မိသည်နှင့် မော့ချူးသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ပြီး အရှက်တကွဲ ထွက်ပြေးချင်စိတ်သာ ပေါက်နေတော့သည်။

မော့ချူးက သူ၏ ကုတ်အင်္ကျီကို လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖိထားပြီး စကတ် ပြန်ပြဲသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ခြေလှမ်းကျယ်ကျယ်ပင် မလှမ်းရဲသည်ကို မြင်သောအခါ နျဥ်ယွိယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူသည် သူ၏ ခြေတံရှည်များကို ကွေးလိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက်ထောက် ထိုင်လိုက်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။ "လွှတ်လိုက်"

ဟင်... ?

မော့ချူး ခဏမျှ မှင်တက်သွားသော်လည်း နျဥ်ယွိယွမ်ကို ယုံကြည်ရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။ သူမသည် သူမ၏ လက်များကို ခန္ဓာကိုယ်မှ အနည်းငယ် ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်က ပို၍ပင် မြန်ဆန်စွာ လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူက မော့ချူးကို သူ၏ ဘေးသို့ ဆွဲယူပြီး ကင်မရာကို ကာရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူ၏ ကြမ်းတမ်းပြီး ကြီးမားသော လက်များက ဝတ်စုံ၏ အစွန်းနှစ်ဖက်ကို ညှစ်ကာ သူ၏ လက်ချောင်းများကို လျင်မြန်စွာ အပေါ်အောက် လှုပ်ရှားပြီး ချည်နှောင်လိုက်သည်။

"... ပြီးပြီ။" နျဥ်ယွိယွမ်က သူ၏ လုပ်ဆောင်မှုရလဒ်ကို ကျေနပ်စွာ ကြည့်ပြီး မတ်တပ်ရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် မော့ချူးထက် များစွာ ပို၍ အရပ်ရှည်ပြီး ဝတ်စုံ၏ အရှည်မှာလည်း မတိုလှပေ။ သူသည် ချူးလေး၏ ခါးနှင့် ခြေသလုံးများကို ပတ်ပတ်လည် ဖုံးအုပ်ထားရန် လုံလောက်သည်။ စကတ်၏ ချုပ်ရိုးမှာ လုံးဝ ပြဲထွက်သွားလျှင်ပင် ပေါ်သွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

ဤအချိန်တွင်လည်း အောက်ရှိ ပရိသတ်များသည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သတိထားမိသွားကြသည်။

တောက်! နျဥ်ယွိယွမ်က ခုနက 'ဒူးတစ်ဖက်ထောက်' တဲ့ ရိုမန်တစ် ဆန်ဆန် ပုံစံကို ပြန်လည် ဖော်ဆောင်လိုက်တာလား?

အို! အဲဒီ မြင်ကွင်းက တကယ်ကို လှပလွန်းနေတာပဲ!

အပေါ်ဝတ်စုံကို စကတ်တိုလို ဝတ်လိုက်တဲ့ ပုံစံကလည်း မဆိုးပါဘူး။ အရမ်းကို စတိုင်ကျတယ်!

မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အစီအစဉ် ထုတ်လွှင့်ပြီး တစ်ပတ်မပြည့်မီမှာပင် ဝတ်စုံနှင့် စကတ်ကို တွဲဖက်ဝတ်ဆင်သည့် ပုံစံမှာ အလွန် ရေပန်းစားသွားခဲ့သည်။ ထိုသည်က ချက်ချင်းပင် ခေတ်ရေစီးကြောင်းသစ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး အမျိုးသမီး အများအပြားကို လိုက်လံဝတ်ဆင်ရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။ သေချာပေါက် ဒါက အနာဂတ်မှာ ဖြစ်လာမယ့် အရာတစ်ခုပင်။

ဤအချိန်တွင် နောက်ကွယ်မှ ညွှန်ကြားနေသော လင်ယဲ့ဟုန်သည် ဤအရာကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မချဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နျဥ်ယွိယွမ် ဝင်ရောက် ကူညီခဲ့သည်။ မဟုတ်လျှင် အကယ်၍ စင်ပေါ်တွင် မော့ချူး တစ်ခုခု အမှန်တကယ် ဖြစ်ခဲ့လျှင် သူတို့ အားလုံး ဒုက္ခရောက်ကုန်ကြမည်ဖြစ်သည်။

သေချာပေါက် လူတိုင်းက ဒီလို အတွေးမျိုး မရှိကြပေ။ စင်မြင့်ထက်တွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ကျနေသော ချန်ချူးချူးသည် သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ နောင်တရမှုကို ဖုံးကွယ်ရန် ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့ထားလိုက်သည်။

တောက်... မော့ချူးက အရှက်ကွဲတော့မလို့ကို!

မော့ချူးက နောက်ဆုံးစက္ကန့်မှာ ကယ်တင်ခံလိုက်ရလိမ့်မယ်လို့ သူမ မထင်ထားခဲ့ဘူး!

သူမရဲ့ ကံက နည်းနည်းတော့ ကောင်းလွန်းနေတယ်!

လင်ယဲ့ဟုန်ထံမှ ညွှန်ကြားချက်များကို ရရှိပြီးနောက် အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက ချက်ချင်း အခြေအနေကို ကူညီရန် ရောက်လာခဲ့သည်။

"ဝိုး! ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနျဥ်က တကယ့်ကို သူရဲကောင်းက မိန်းကလေးကို ကယ်တင်တဲ့ ပုံစံအတိုင်းပါပဲ။ လူတိုင်း အဲဒီလို ထင်ကြတယ် မဟုတ်လား?"

ဆူညံသွားမှုကို ဂရုမစိုက်သော ပရိသတ်များမှာလည်း ဟိန်းဟောက်ကြတော့သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်!"

"ကောင်းလိုက်တာ!"

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနျဥ်က အရမ်း ချောတာပဲ!"

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက မော့ချူးကို တိတ်တဆိတ် အချက်ပြလိုက်သည်။ အစီအစဉ်က မပြီးသေးသောကြောင့် ဤမတော်တဆမှုကြောင့်နှင့်တော့ အစီအစဉ်ကို ဖြတ်တောက်ရန် သူပြောလို့မရဘူး မဟုတ်ပါလား? ထို့အပြင် ဤသည်မှာ အစီအစဉ်၏ ပထမဆုံး အပိုင်းဖြစ်သောကြောင့် သူတို့အနေဖြင့် ပေါ့ပေါ့တန်တန် မလုပ်နိုင်ပေ!

မော့ချူသည် ထိုအချက်ကို နားလည်ပြီး နျဥ်ယွိယွမ်ကို ခေါင်းညိတ်ပြကာ ဘေးဘက်မှတစ်ဆင့် နောက်ကွယ်သို့ အမြန် လျှောက်သွားခဲ့သည်။

အစီအစဉ်တင်ဆက်သူသည်လည်း လူတိုင်း၏ အကြည့်များကို နျဥ်ယွိယွမ်ဆီသို့ ဆွဲယူရန် အခွင့်အရေး ယူလိုက်သည်။

"မတွေ့ရတာ ကြာပြီနော် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနျဥ်။ ခင်ဗျားရဲ့ ချောမောမှုက အဆင့်သစ်တစ်ခုကို ရောက်နေပြီပဲ! ကျွန်တော့်ရဲ့ ပါတနာကို ကြည့်ပါဦး၊ သူဆိုရင် ခင်ဗျားရဲ့ မျက်နှာကို လုံးဝ စွဲလန်းသွားပြီ!"

လင်ယဲ့ဟုန်သည်လည်း ကင်မရာအမျိုးမျိုးကို အလျင်အမြန် ညွှန်ကြားလိုက်ပြီး မော့ချူး အဝတ်အစား အဆင်ပြေပြေ လဲနိုင်ရန် ကင်မရာများကို စင်မြင့်အလယ်သို့ အတတ်နိုင်ဆုံး အာရုံစိုက်ထားခဲ့သည်။

နျဥ်ယွိယွမ်သည်လည်း အစီအစဉ်တင်ဆက်သူနှင့် ပူးပေါင်းကာ စကားပြောဆိုခဲ့သည်။ မော့ချူး နောက်ကွယ်သို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်သွားသည်ကို တွေ့မှသာ သူ နောက်ဆုံးတွင် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနျဥ် ဒီနေ့ မော့ချူးကို အံ့သြသွားအောင် လုပ်ဖို့ လာခဲ့တာလား?" အမျိုးသမီး အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲမှ အတင်းအဖျင်း ပြောလိုသော အမူအရာကို ဖုံးကွယ်၍ မရပေ။

"မဟုတ်ပါဘူး။" မော့ချူးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန် မဟုတ်လျှင် နျဥ်ယွိယွမ်သည် အေးစက်သော မျက်နှာထားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သူ၏ ချောမောသော မျက်နှာပေါ်တွင် ငြင်းပယ်လိုသော အမူအရာများ ရှိနေသည်။ သူ၏ စကားပြောဆိုမှုမှာ တိုတောင်းပြီး လိုရင်းတိုရှင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူက မေးခွန်းတစ်ခုကို စကားလုံးတစ်လုံးတည်းဖြင့် ဖြေနိုင်လျှင် ဒုတိယ စကားလုံးကို ဖြုန်းတီးမည် မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ အမျိုးသမီး အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ၏ ပရော်ဖက်ရှင်နယ် အရည်အချင်းသာ မရှိခဲ့လျှင် ဤစကားပြောဆိုမှုမှာ ချောမွေ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် စိတ်ရှည်စွာဖြင့် ဆက်လက် မေးရုံသာ ရှိတော့သည်။ "အို? ဒါဆိုရင် ရှင်က ဘာလို့...?"

"ချူးလေးကို အိမ်ပြန်ခေါ်မလို့။" သူ ဤစကားများကို ပြောလိုက်သောအခါ နျဥ်ယွိယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပြီး သူ၏ လေသံမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် အတက်အကျ ရှိလာခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း အမျိုးသမီး အစီအစဉ်တင်ဆက်သူမှာ သူမ၏ လက်များကို ဆန့်ထုတ်ကာ မျက်လုံးများကို ချက်ချင်း ဖုံးအုပ်ထားချင်စိတ်သာ ပေါက်နေတော့သည်။... တောက်၊ ဒီလိုကြီး လုပ်ပြဖို့ လိုလို့လား? သူမက သူတို့ကြောင့် မျက်စိတွေ ကန်းကုန်တော့မယ်!

ရှင်တို့ လက်တောင် မထပ်ရသေးဘူး၊ ရှင်တို့က လင်မယားဟောင်းတွေလို ပြုမူနေကြပြီလား။ ဘာလုပ်ချင်နေတာလဲ? ဖျော်ဖြေရေး လောကရှိ လူများသည် အမြဲတမ်း အိမ်ထောင်ကျနောက်ကျတတ်ကြပြီး စင်ပေါ်ရှိ အစီအစဉ်တင်ဆက်သူ နှစ်ဦးမှာလည်း လူပျိုကြီး၊ အပျိုကြီးများ ဖြစ်ကြသည်! ယခု နျဥ်ယွိယွမ်၏ သဘောထားကို မြင်သောအခါ သူမသည် အလွန် အနေရခက်ကာ ဆက်၍ မခံစားနိုင်တော့ပေ!

"ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနျဥ်က ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်တွေမှာ ပေါ်လာခဲတယ် မဟုတ်လား? ကျွန်မ မြင်ရသလောက်တော့ သူ ဖျော်ဖြေရေး အစီအစဉ်တွေမှာ ပေါ်လာတဲ့ အကြိမ်အနည်းငယ်ဟာ မစ္စ မော့ချူးကြောင့် ဖြစ်ပုံရပါတယ်။" အမျိုးသမီး အစီအစဉ်တင်ဆက်သူက ပြောစရာ စကားလုံး ပျောက်ဆုံးနေသဖြင့် အကြောင်းအရာကို ထပ်မံ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

"အင်း။" နျဥ်ယွိယွမ်သည် သူ၏ တိုတောင်းပြီး လိုရင်းတိုရှင်းသော ပုံစံကို ဆက်ထိန်းသိမ်းထားခဲ့သည်။ "... ကျွန်တော့် ဇနီးသွားတဲ့ နောက်ကိုပဲ ကျွန်တော် လိုက်နေမှာပါ။"

အမျိုးသမီး အစီအစဉ်တင်ဆက်သူမှာ မိုက်ခရိုဖုန်းကို လွှတ်ချလုနီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ '... တောက်! သူတို့ ကောင်းကောင်းမွန်မွန် စကားဆက်ပြောလို့ ရနိုင်ဦးမလား?'

'ရှင်က အချိန်မရွေး နေရာမရွေး ချစ်ပြနေလို့ မရဘူး၊ နားလည်လား လူငယ်လေး?!'

ပြောစရာ အကြောင်းအရာ လုံးဝ ရှာမရတော့သော အမျိုးသမီး အစီအစဉ်တင်ဆက်သူသည် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး သူမ၏ ပါတနာကို ကြည့်ကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ 'မြန်မြန်လုပ်၊ ဆက်ပြောလိုက်တော့!'

သူမ တကယ်ကို ဆက်ပြီး မခံစားနိုင်တော့ဘူး။ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ခံစားလိုက်ရသော သူမ၏ နှလုံးသားသည် ခေတ္တခဏ အနားယူရန် လိုအပ်နေပြီဖြစ်သည်။