အခန်း (၁၇၅-၁၇၆)

အခန်း ၁၇၅ - မသေမျိုးကျင့်စဉ်များ သင်ကြားပြသရန် လိုအပ်ချက်များ

“ဟေး ရဲဘော်၊ ဘိုးဘေးတစ်သောင်းဆိုတာ ဘာကို ပြောတာလဲ၊ ဘာလို့ ဒါကျန်းနဲ့ ဆက်စပ်နေရတာလဲ”

“မင်းပြောတာက ဘိုးဘေးအပေါင်း ဒါကျန်းမှာ ဆုံစည်းခြင်း အကြောင်းကို ပြောတာလား”

“ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ်”

“ဒါဆို မြတ်သောနယ်ပယ်၏ အုတ်မြစ်၊ ငါ၏ကမ္ဘာ ဆိုတာကရော ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ”

ဂရိတ်ရှပြည်၏ အင်တာနက်စာမျက်နှာများပေါ်သို့ ပြည်ပနိုင်ငံသား အမြောက်အမြား ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာကြသည်၊၊ သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှင်းလင်းလှသည်၊၊ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကို သင်ယူလိုကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊ အနောက်နိုင်ငံ အာဏာပိုင်များသည် ဒါကျန်းမှတ်တမ်း၏ အကြောင်းကို နားလည်သွားပြီးနောက်တွင်မူ တိတ်ဆိတ်နေရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်၊၊ သူတို့သည် ထိုကျင့်စဉ်ကို လူထုကြားတွင် မြှင့်တင်ပေးခြင်း မရှိသလို လမ်းညွှန်ပြသခြင်းလည်း မရှိဘဲ ထိုအရာ၏ တည်ရှိမှုကို မှေးမှိန်သွားအောင်သာ ကြိုးပမ်းနေကြသည်၊၊

အရှေ့တိုင်း၏ အတွေးအခေါ်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက်များကို အနောက်နိုင်ငံများက အမြဲတမ်း သံသယစိတ်၊ ကြောက်ရွံ့စိတ်တို့ဖြင့် စောင့်ကြည့်လေ့ရှိသည်၊၊ မိမိတို့၏ ပြည်သူများက ထိုအရာများကို နားလည်သွားမည်ကို သူတို့ စိုးရိမ်နေကြသည်၊၊ ဂရိတ်ရှပြည်၏ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ စုဆောင်းလာခဲ့သော ဉာဏ်ပညာနှင့် ယဉ်ကျေးမှုများကို အနောက်နိုင်ငံသားများက သင်ယူလက်ခံသွားပါက သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ယဉ်ကျေးမှုအပေါ် ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုများ ရှိလာပေလိမ့်မည်၊၊

ထိုအချိန်မှစ၍ သူတို့သည် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ဝေးကွာသော နိုင်ငံတစ်ခုကို မုန်းတီးကြောက်ရွံ့လာအောင် လူထုကို လှုံ့ဆော်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ၊၊ ပြည်တွင်း၌ ပြဿနာများ ဖြစ်ပေါ်လာချိန်တွင် ပြင်ပရန်သူများကို ဖန်တီး၍ လူထု၏ မကျေနပ်ချက်များကို လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ၊၊ ထို့ကြောင့် ဂရိတ်ရှပြည်၏ ယဉ်ကျေးမှုကို သူတို့က အမြဲတမ်း နည်းမျိုးစုံဖြင့် ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်ထားခဲ့ကြသည်၊၊ ထိုသို့သော လေထုအောက်တွင် အနောက်နိုင်ငံသားများသည်လည်း ဂရိတ်ရှယဉ်ကျေးမှုကို အထင်သေးသည့် စိတ်များ ရှိနေခဲ့ကြသည်၊၊

သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ အခြေအနေမှာ မတူညီတော့ပေ၊၊ လူသန်းပေါင်းများစွာသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို မြင်တွေ့ခဲ့ကြရသည်၊၊ ဂရိတ်ရှပြည်သည် နိုင်ငံဖျက်ဆီးနိုင်သော ချောက်နက်သားရဲကြီးကို ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် နည်းလမ်းများဖြင့် နှိမ်နင်းပြခဲ့သည်၊၊ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးကိုလည်း တားဆီးပြခဲ့သည်၊၊ ထို့နောက် ကျန်ရှိနေသော သားရဲငယ်လေးများကပင် ဂရိတ်ဗျူးတီးနိုင်ငံ ရေတပ်၏ တစ်ဝက်ခန့်ကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်၊၊ ဤအရာကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ မည်သို့မျှ မဖြစ်နိုင်တော့ပေ၊၊

ထိုတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအပြီးတွင် အနောက်နိုင်ငံ အာဏာပိုင်များ၏ သဘောထားမှာ ထူးဆန်းနေပြန်သည်၊၊ ဂရိတ်ဗျူးတီးနိုင်ငံ၏ ခေါင်းဆောင်က သူတို့သည် ပင်လယ်ပြင်တွင် သားရဲများကို တိုက်ခိုက်ရာ၌ ကြီးမားသော အောင်ပွဲကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရရှိခဲ့သည်ဟု ပြောကြားသော်လည်း ပို၍ အစွမ်းထက်သော သားရဲကြီးများကို ဂရိတ်ရှပြည်က မည်သို့သော နည်းလမ်းများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ကိုမူ လုံးဝ ထည့်သွင်းပြောကြားခြင်း မရှိပေ၊၊ အာဏာပိုင်များက ဖုံးကွယ်လေလေ လူထုမှာ ပို၍ သိလိုလေလေ ဖြစ်ပြီး အင်တာနက်မှတစ်ဆင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးလာကြတော့သည်၊၊

ဂရိတ်ရှပြည်၏ အွန်လိုင်း လူမှုကွန်ရက်များပေါ်တွင် ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေး လှုပ်ရှားမှုကြီးတစ်ခု စတင်လာသည်၊၊

“ဒီ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ”

“ဝိညာဉ်တစ်သောင်းအလံလို့ ခေါ်တဲ့ အံ့ဖွယ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုကိုလည်း ငါတွေ့ခဲ့တယ်”

“ဘုရားရေ၊ ဒီမီးတောက်ကျင့်စဉ်က ဘာလဲ၊ မီးလျှံတွေကို စုပ်ယူနိုင်တာလား၊ ငါ့ဇာတိမြေမှာဆိုရင် မီးဓာတ်သားရဲတွေက နေရာအနှံ့ပဲ”

“ထိုက်ကျိကျင့်စဉ်ကိုရော ဘယ်သူမှ သတိမထားမိကြဘူးလား၊ နေ့တိုင်း အသက်ဓာတ်နဲ့ သွေးစွမ်းအား ၅ မှတ်စီ တိုးလာတာလေ”

စုံစမ်းရှာဖွေပြီးနောက်တွင်မူ ပြည်ပနိုင်ငံသားများသည် ဂရိတ်ရှပြည်သားများမှာ ကောင်းမွန်သော အရာများကို စားသုံးနေကြရပြီး မိမိတို့မှာမူ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ဒုက္ခရောက်နေကြရသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်၊၊ သို့သော် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်သင်ကြားမှုများမှာ ဂရိတ်ရှဘာသာစကားဖြင့်သာ ဖြစ်နေသည်၊၊ ဘာသာစကားကို နားမလည်ပါက သင်ယူရန် မဖြစ်နိုင်ပေ၊၊ ထို့ကြောင့် ဂရိတ်ရှယဉ်ကျေးမှုမှာ တစ်ကမ္ဘာလုံးသို့ စတင်ပြန့်နှံ့သွားတော့သည်၊၊

“ငါငယ်ငယ်တုန်းက ငါ့အမေက သူ့ရဲ့သွေးကို ရောင်းပြီး ရတဲ့ပိုက်ဆံနဲ့ ငါ့ကို တိရစ္ဆာန်ရုံ လိုက်ပို့ခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒါက ငါ့ကလေးဘဝရဲ့ အပျော်ဆုံးနေ့ပဲ၊ မင်းတို့ ဂရိတ်ရှပြည်မှာရော ဒီလိုမျိုး အမြတ်ထုတ်တာတွေ ရှိလား”

“အရင်ကတော့ ရှိခဲ့ဖူးတာပေါ့၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မရှိတော့ဘူး၊ ငါ့သွေးကို ယူမလို့လား၊ ငါက အဲဒီသွေးကို သုံးပြီး နာကျင်မှုကို စတေးပစ်မှာ၊ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးတဲ့သူကို ငါလည်း ပြန်ပြီး ဒုက္ခပေးမှာပဲ”

“ဘယ်သူက မင်းကို ဒီလောက်အထိ နှိပ်စက်ခဲ့တာလဲ၊ ဘာလို့ ပြန်မခုခံတာလဲ၊ ငါ့ဆီမှာ မင်းတို့အတွက် လိုအပ်တဲ့ အတွေးအခေါ်တွေ ရှိတယ်”

ခေတ္တအတွင်းမှာပင် ဂရိတ်ရှပြည်၏ အတွေးအခေါ်များမှာ အနောက်နိုင်ငံများသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်၊၊ အနောက်နိုင်ငံသားများစွာသည် ဂရိတ်ရှပြည်ကို စတင်နားလည်လာကြပြီး ၎င်းတို့အနက် အချို့မှာ ဤနိုင်ငံကို ချစ်မြတ်နိုးလာကြသည်၊၊ ထို့ကြောင့် သူတို့၏ ဆုတောင်းသံများကို သူရဲကောင်းဗိမာန်က နားညောင်းခဲ့သည်၊၊ ထိုသို့သော အဖြစ်အပျက်များက အခြားသော အနောက်နိုင်ငံသားများကို ပိုမို လှုံ့ဆော်ပေးနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်၊၊ ဤသို့ဖြင့် အနောက်နိုင်ငံများ တည်ဆောက်ထားသော ယဉ်ကျေးမှု တံတိုင်းကြီးမှာ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကြောင့် လုံးဝ ပြိုလဲပျက်စီးသွားခဲ့ရသည်၊၊

ထိုအချိန်တွင် ရှာအိုင်အနားရှိ ရှန်ကျစ်ရှား၏ အိပ်ခန်းဖြစ်ခဲ့သော ဝန်ထမ်းအဆောင်အတွင်း၌ ဖြစ်သည်၊၊ စူးချီသည် သင်ကြားမှုအပြီး သတ္တမမြောက်သောနေ့တွင် သူ၏ စနစ်ဖန်သားပြင်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်၊၊ စနစ်၏ အသိပေးသံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသည်၊၊

လက်ရှိ ထူးချွန်ဆရာတန်ဖိုးမှတ် ၂ ဒသမ ၁၁၃ ဘီလီယံ

လက်ရှိ သင်ကြားနေသော ကျင့်စဉ် ဒါကျန်းမှတ်တမ်း

ကျင့်စဉ် တတ်မြောက်မှုအခြေအနေ ကျောင်းသားပေါင်း သန်း ၆၁၀ ကျော်အနက် သန်း ၂၉၀ ကျော် တတ်မြောက်ပြီး

ထိုကိန်းဂဏန်းများကို မြင်ရသောအခါ စူးချီမှာ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်၊၊ ခုနစ်ရက်အတွင်း ကျောင်းသား သန်း ၆၀၀ ကျော် သင်ယူခဲ့ပြီး သန်း ၂၉၀ နီးပါးမှာ ကျွမ်းကျင်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်၊၊

“ဆရာတန်ဖိုးမှတ် ၂ ဘီလီယံကျော်၊ လူ သန်း ၃၀၀ နီးပါး တတ်မြောက်သွားတာပဲ၊ ဒါကတော့ အကြီးအကျယ် အောင်မြင်တာပဲ”

“ဒါပေမဲ့ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းလို ကျင့်စဉ်မျိုးက ဘာလို့ တတ်မြောက်နှုန်း ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပဲ ရှိတာလဲ၊ ဒါက သိပ်ပြီး ယုတ္တိမရှိသလိုပဲ”

စူးချီသည် ဤတတ်မြောက်မှုနှုန်းအပေါ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်၊၊ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းဆိုသည်မှာ လက်ရှိသူတိုင်း သင်ယူနိုင်သော အရာမျိုး မဟုတ်ပါလော၊၊ သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် သူ၏ ဖုန်းမှာ မြည်လာသည်၊၊ ၎င်းမှာ ခရီးသစ်သင်တန်းကျောင်း၏ အတွင်းရေးအဖွဲ့ဝင်များရှိရာ အဖွဲ့အတွင်းမှ သတင်းစကား ဖြစ်သည်၊၊ ရဲ့ရှုယောင်က နည်းပညာဌာနကို အကြောင်းကြားထားခြင်း ဖြစ်သည်၊၊

“နည်းပညာဌာနရေ၊ အခု ပြည်ပနိုင်ငံသား သန်းပေါင်းများစွာက ကျွန်မတို့ဆီကို ဝင်ရောက်လာကြတယ်၊ သူတို့က ဘာကိုမှ နားမလည်ကြဘူး၊ ဆရာစူးချီရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ဘာသာပြန်ပေးနိုင်မယ့် စနစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးပေးလို့ ရမလား”

ထိုစကားကို ဖတ်လိုက်ရချိန်တွင် စူးချီက သူ၏ နဖူးကို အသာအယာ ပုတ်လိုက်မိသည်၊၊

“သွားပြီ၊ တတ်မြောက်နှုန်း ကျသွားတာက ဒီနိုင်ငံခြားသားတွေကြောင့်ပဲ၊ ဒါကို ငါ သတိမထားမိခဲ့ဘူး”

ပြန်လည် တွက်ချက်ကြည့်ပါက ဂရိတ်ရှပြည်၏ လူငယ်နှင့် လူလတ်ပိုင်းဦးရေမှာ သန်း ၃၀၀ ကျော်သာ ရှိသဖြင့် စူးချီသည် ဂရိတ်ရှပြည်သား အားလုံးနီးပါးကို သင်ကြားပေးနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်၊၊ အသက် ၁၈ နှစ်အောက်နှင့် အသက် ၅၀ ကျော်သူများမှာမူ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကို သင်ယူရန် မလိုအပ်လှပေ၊၊ ထို့ကြောင့် သန်း ၂၉၀ ဆိုသည်မှာ စူးချီ၏ ရည်မှန်းချက် ပြည့်မြောက်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊၊

နှမြောစရာကောင်းသည်မှာ ဂရိတ်ရှဘာသာစကားနှင့် ယဉ်ကျေးမှုကို နားမလည်သော ပြည်ပနိုင်ငံသားများ ဖြစ်သည်၊၊ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းမှာ ရိုးရှင်းလှသော်လည်း သူတို့အတွက်မူ စတင်ရန်ပင် ခက်ခဲနေသည်၊၊ ဤသည်မှာ စူးချီအတွက် ဆရာတန်ဖိုးမှတ် ဘီလီယံနှင့်ချီ၍ ဆုံးရှုံးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရစေသည်၊၊ နောက်နောင် သင်ကြားမှုများတွင် ဤပြည်ပနိုင်ငံသားများကိုပါ ထည့်သွင်းစဉ်းစားရပေလိမ့်မည်၊၊

သူ စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံမှာ နားထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်၊၊

ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သူဦးရေမှာ ၁၀ သန်း ကျော်လွန်သွားသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊၊

ဆုလာဘ် စနစ်၏ စွမ်းရည် အတိုက်အခံမဲ့ဆရာ

မှတ်ချက် သင်ကြားပြသနေစဉ်အတွင်း သင်သည် မည်သည့်တိုက်ခိုက်မှု၊ မည်သူ့ကြောင့်မျှ မပြိုလဲနိုင်သော အတိုက်အခံမဲ့ အခြေအနေတွင် ရှိနေပါမည်၊၊

ဤဆုလာဘ်က စူးချီကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်၊၊ သူ၏ လက်ရှိ အဆင့် ၈ စွမ်းအားအရ သူ့ကို အန္တရာယ်ပေးနိုင်သူမှာ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်၊၊ ဤစွမ်းအားမှာ လိုအပ်ပါဦးမည်လောဟု သူ တွေးနေမိသည်၊၊ ထိုစဉ် စနစ်၏ အသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်၊၊

ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သူဦးရေမှာ သန်း ၁၀၀ ကျော်လွန်သွားသည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်၊၊

စနစ်၏ စွမ်းရည် နန်ခယ်အိပ်မက် သင်ကြားရေးနယ်မြေ

ကျောင်းသားများသည် သူတို့၏ အိပ်မက်အတွင်း၌ ကျင့်စဉ်များကို သင်ယူနိုင်မည့် အိပ်မက်ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးပါ၊၊ ၎င်းသည် ကျွမ်းကျင်မှုကို ပိုမို မြင့်တက်စေပါလိမ့်မည်၊၊

မှတ်ချက် ၁ အိပ်မက်ကမ္ဘာနှင့် လက်တွေ့ကမ္ဘာ၏ အချိန်ကွာခြားချက်မှာ အဆ ၁၀၀၀ အထိ ရှိနိုင်ပါသည်၊၊

မှတ်ချက် ၂ အတော်ဆုံး ကျောင်းသား ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကိုသာ ဤနယ်မြေအတွင်းသို့ ခေါ်ယူနိုင်ပါမည်၊၊

ဤဆုလာဘ်ကမူ စူးချီကို အမှန်တကယ်ပင် အံ့အားသင့်သွားစေသည်၊၊ အိပ်မက်အတွင်း သင်ကြားခြင်း။ အချိန်ကွာခြားချက်မှာ အဆ ၁၀၀၀။ ဆိုလိုသည်မှာ လက်တွေ့တွင် တစ်ရက်သည် အိပ်မက်ထဲတွင် နှစ်နှစ်ကျော်နှင့် ညီမျှသည် မဟုတ်ပါလော၊၊ အကယ်၍ ထိုကျောင်းသားများကို အဆတစ်ရာ ပိုမို လေ့ကျင့်နိုင်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်း၌ ထားရှိပြီး အိပ်မက်ထဲတွင် သင်ကြားပေးမည်ဆိုပါက အချိန်ကွာခြားချက်မှာ အဆတစ်သိန်းအထိ ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်၊၊

ယင်းမှာ နှစ်ပေါင်းနှစ်ရာနှင့် ညီမျှနေသည် မဟုတ်ပါလော၊၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူသည် ယခုအခါ၌ စစ်မှန်သော မသေမျိုး နတ်ဘုရားကျင့်စဉ်များကိုပင် သင်ကြားပေးနိုင်ပြီ ဖြစ်လေသည်၊၊

အခန်း ၁၇၆ - စူးချီကို နှိမ်နင်းရန် ၁ ဒသမ ၆ ဘီလီယံ အသုံးပြုခြင်း

အင်တာနက်စာမျက်နှာများပေါ်တွင် အကြီးအကျယ် စာရင်းစစ်ဆေးမှုများ စတင်လာသည်။ ဒါကျန်းမှတ်တမ်း၏ ရေပန်းစားမှု မြင့်တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဂရိတ်ဗျူးတီးနိုင်ငံနှင့် အခြားသော အနောက်နိုင်ငံများတွင်လည်း ဂရိတ်ရှယဉ်ကျေးမှုကို မြှင့်တင်ရန် လှုပ်ရှားမှုများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လေ့လာမှုများ နက်ရှိုင်းလာသည်နှင့်အမျှ ဂရိတ်ဗျူးတီးနိုင်ငံ၏ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ တည်ဆောက်ခဲ့သော လွတ်လပ်မှုပြယုဂ်မှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြိုလဲပျက်စီးလာခဲ့ရသည်။ ဤအချိန်တွင် ပင်လယ်ရပ်ခြား၌ အလုပ်သမားပါတီတစ်ခု စတင်ဖွဲ့စည်းလာပြီး ဂရိတ်ရှ၏ မျိုးချစ်စိတ်ဓာတ် အတွေးအခေါ်များကို ဂရိတ်ဗျူးတီး နိုင်ငံသားများကြားတွင် စတင်ဖြန့်ဝေလာသည်။

“ရှင်ဘုရင်၊ မှူးမတ်နဲ့ စစ်သူကြီးတွေဆိုတာ မွေးရာပါ အဆင့်အတန်းတွေလား” ဟူသော အတွေးအခေါ်မှာ ဂရိတ်ဗျူးတီးတွင် ပြန့်နှံ့လာပြီး သာမန်ပြည်သူများက ကျန်းမာရေးနှင့် အာမခံစနစ်များအပေါ် ဝေဖန်မှုများ ပြင်းထန်စွာ ပြုလုပ်လာကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရီလုကျိဆိုသူက ဂရိတ်ဗျူးတီးနိုင်ငံ၏ ကျန်းမာရေးအာမခံလုပ်ငန်း ဥက္ကဋ္ဌကို သေနတ်ဖြင့် ပစ်ခတ်ခဲ့ရာမှ အနောက်နိုင်ငံများ၏ ဆေးဘက်ဆိုင်ရာနှင့် အာမခံစနစ်၏ အမှောင်ဘက်ခြမ်းမှာ လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အင်တာနက် လှုပ်ရှားမှုကြီးမှာလည်း ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဂရိတ်ရှပြည်သားများက “မင်းတို့မှာ သေနတ်တွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ ရီလုကျိ တစ်ယောက်ပဲ အသုံးချတတ်တာပဲ” ဟု လှောင်ပြောင်ဝေဖန်ခဲ့ကြသည်။ ဤသည်မှာ ဂရိတ်ဗျူးတီး ပြည်သူများကို အကြီးအကျယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားစေပြီး ကျန်းမာရေးနှင့် အာမခံစနစ်ကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်မှုများ ပေါ်ပေါက်လာစေသည်။

ဤလုပ်ငန်းများသည် ဂျူးအရင်းရှင်များ၏ အဓိက အကျိုးစီးပွားများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဂရိတ်ရှတွင် ဆုံးရှုံးမှုများပြားခဲ့ပြီးနောက် ယခုအခါ ဒါကျန်းမှတ်တမ်း၏ ယဉ်ကျေးမှု တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သူတို့၏ အားနည်းချက်ကို အထိုးခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် စူးချီကို အပြင်းအထန် မုန်းတီးလာကြသည်။

အမေရိကန်နိုင်ငံ ဟတ်ဒန်ကျွန်းရှိ ရှန့်ကောဌာနချုပ် ဥက္ကဋ္ဌရုံးခန်းအတွင်း၌ ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ အငွေ့အသက်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ဒေးဗစ်ရိုမန်သည် ချောက်နက်အရှင်သခင်၏ ရှေ့တွင် ခေါင်းငုံ့၍ နေရသည်။ မှုန်ဝါးသော အမှောင်ထုအတွင်းမှ လူသားပုံသဏ္ဌာန် ပေါ်ထွက်လာပြီး “လူသား၊ မင်း ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီ၊ ငါ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကိုလည်း ဆုံးရှုံးစေခဲ့တယ်” ဟု ဆိုသည်။ ဒေးဗစ်ရိုမန်ကလည်း “အရှင်၊ စူးချီသာ မရှိရင် ကျွန်ုပ်တို့ အောင်မြင်မှာပါ၊ ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ကြောက်စရာကောင်းပါတယ်၊ သူ့ကို ဒီအတိုင်း လွှတ်ထားလို့ မဖြစ်ပါဘူး” ဟု ပြန်လည် တင်ပြသည်။

စူးချီသည် ဂရိတ်ရှအာဏာပိုင်များ၏ ကာကွယ်မှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် တိုက်ရိုက်သတ်ဖြတ်ရန် မလွယ်ကူပေ။ ထို့ကြောင့် ဂျူးအရင်းရှင်များသည် စူးချီကို လူထုက မုန်းတီးလာအောင် လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။ ဒါကျန်းမှတ်တမ်း၏ အားနည်းချက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းများကို စတေးရခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ လူထုကို ထိုကျင့်စဉ်ကို မကြာခဏ သုံးလာအောင် ဖန်တီးနိုင်ပါက လူအများမှာ ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်မစွမ်း ဖြစ်ကုန်ကြမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ စူးချီအပေါ် ကျေးဇူးတင်စိတ်မှ မကျေနပ်မှုနှင့် အမုန်းစိတ်များသို့ ပြောင်းလဲသွားပေလိမ့်မည်။

ဒေးဗစ်ရိုမန်က “အရှင်၊ ဂရိတ်ရှပြည်ထဲမှာ ရှိတဲ့ ချောက်နက်တွေကနေ အဆိပ်သင့်ပိုးမွှားငယ်တွေကို စေလွှတ်ပေးလို့ ရမလား၊ အဲဒီပိုးမွှားတွေက လူတွေရဲ့ အရေပြားကို အဆိပ်သင့်စေရင် သူတို့တွေ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကို မဖြစ်မနေ သုံးလာကြလိမ့်မယ်၊ သုံးတဲ့သူ များလေလေ စူးချီရဲ့ နာမည်ပျက်လေလေ ဖြစ်မှာပဲ” ဟု အကြံပြုသည်။

တစ်ပတ်အတွင်းမှာပင် ဂရိတ်ရှပြည်၌ အဖြစ်အပျက်များစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။ ချောက်နက်သစ် ၂၁ ခုမှ အဆိပ်သင့်ပိုးမွှားငယ် အမြောက်အမြား ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုပိုးမွှားများသည် အင်အားမကြီးသော်လည်း လူ၏အရေပြားကို အဆိပ်သင့်စေသဖြင့် လူအများမှာ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကို မဖြစ်မနေ အသုံးပြုလာကြရသည်။ လူအများအပြားမှာ နာကျင်မှုကို စတေးလိုက်ရသဖြင့် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်မစွမ်း ဖြစ်ကုန်ကြသည်။ ဆိုးသွမ်းဝက်ဝံ စက်ရုပ်မှာလည်း လူနာအမြောက်အမြားကို မနိုင်မနင်း ဖြစ်လာသည်။ ဤအချိန်တွင် အင်တာနက်ပေါ်၌ စူးချီကို တိုက်ခိုက်သော သတင်းများ ပြန့်နှံ့လာပြီး ကျောင်းသားအများအပြားမှာလည်း သင်တန်းမှ နုတ်ထွက်လာကြတော့သည်။