အခန်း (၁၇၇-၁၇၈)
Vol. 18 Ch. 177-178
အခန်း ၁၇၇ - စူးချီကို နာမည်ဖျက်နေကြခြင်းလော။ ကျောင်းအုပ်ရှန်၏ အောင်ပွဲ
ကျန်းမြို့ ရှာအိုင်အနီးရှိ ကျောင်းအုပ်ရှန်၏ သီးသန့်အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။ ပျင်းရိလှသော ရှန်ကျစ်ရှားသည် ဧရာမအနားယူကုလားထိုင်ပေါ်တွင် ပက်လက်လှန်ကာ လဲလျောင်းနေ၏။ လက်တစ်ဖက်က အာလူးကြော်ကို စားလိုက်၊ ကျန်လက်တစ်ဖက်က နို့လက်ဖက်ရည်ကို သောက်လိုက်နှင့် သူမသည် သီချင်းတည်းတည်းကို ညည်းဆိုရင်း ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အရာရာကို လျစ်လျူရှုကာ အပျင်းကြီးသည့် လူတစ်ယောက်အဖြစ် နေထိုင်ရန်ပင် ဖြစ်သည်။
“ငါ့ကို မသတ်နိုင်တဲ့သူတွေ ရှိရင်လည်း ငါ့ဘာသာ လဲလျောင်းနေတာကမှ ပိုကောင်းဦးမယ်။ အချိန်ရဲ့ လေပြေတွေက ငါ့ကို နှစ်နဲ့ချီပြီး ဖိအားပေးခဲ့တာ၊ အခုတော့ အသာလေး လဲလျောင်းနေလိုက်တာကမှ ငါးနှစ်လောက် သက်တမ်းစေ့နေဦးမှာ။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီဘဝမှာတော့ ပြန်ပြီး တော်လှန်ဖို့ မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ပါဘူး။ ဟန်ဆောင်မနေတော့ဘူး၊ ငါ အရှုံးပေးလိုက်ပြီ”
အတားအဆီးမဲ့ အစွမ်းထက်လှသော ဒါကျန်းမှတ်တမ်းနှင့် အမှားအယွင်းမရှိ တွက်ချက်တတ်ကာ ဆိုးသွမ်းဝက်ဝံစက်ရုပ်ကို ဖန်တီးခဲ့သော စူးချီကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှားသည် လုံးဝ လက်လျှော့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အလုပ်ပင် မသွားတော့ဘဲ ယခင်ကကဲ့သို့ ပျင်းရိသည့် မိန်းကလေးအဖြစ်သို့ ပြန်လည် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ လဲလျောင်းနေရသည်မှာ အလွန်ပင် သက်တောင့်သက်သာ ရှိလှသည် မဟုတ်ပါလော။
သူမ ပျော်ရွှင်နေစဉ်မှာပင် ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သော စနစ်၏ အသိပေးသံမှာ နားထဲသို့ ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာသည်။
“ဟူး... ကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက်က ထပ်ပြီး တက်လာပြန်ပြီ ထင်တယ်။ ငါ့ရဲ့ အဆင့်က တက်ဦးမှာပေါ့။ အခုဆို အဋ္ဌမအဆင့် ဖြစ်နေပြီလား။ ငါကတော့ ကောင်းကင်ဘက်ကို တစ်ခါတည်း တက်ချင်တာ၊ အခုတော့ တရွေ့ရွေ့နဲ့ သွားနေရတာကတော့ အကုသိုလ်တစ်ခုပါပဲ”
သူမ တွေးနေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံများမှာ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။
“ကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် မူလအခြေခံထက် လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း မြင့်တက်လာပါသည်”
“အဆင့်မြှင့်တင်မှုအတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်”
“မြှင့်တင်သည့်အဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်၊ ရွှေကိုယ်ထည် ပထမအဆင့် လေ့ကျင့်မှု”
“လက်ရှိ ကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက်မှာ ၅၃၁၉၁ ဖြစ်ပြီး နောက်ထပ် အဆင့်မြှင့်တင်ရန်အတွက် အဆင့် ၂၁၂၇၇ လိုအပ်ပါသေးသည်”
ထိုအချိန်တွင် လှပပျင်းရိလှသော ရှန်ကျစ်ရှားသည် ပြန်လည် တော်လှန်ရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ပေ။ သူမသည် ကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကိုလည်း ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကိန်းဂဏန်းများ မှားနေသလားဟုသာ သံသယဝင်မိသည်။ ကျောင်းသားများ၏ အရည်အသွေး၊ သင်ကြားမှု ထိရောက်မှုနှင့် ကျော်ကြားမှုတို့ကို တွက်ချက်မည်ဆိုပါက သူမ၏ကျောင်းထက် ကြီးမားသောကျောင်း မည်သည့်နေရာတွင် ရှိပါဦးမလဲ။ သူမ၏ကျောင်းသည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် နံပါတ်တစ် ဖြစ်သင့်သည် မဟုတ်ပါလော။ အဘယ်ကြောင့် အဆင့် ငါးသောင်းကျော် ဖြစ်နေရသနည်း။ သူမထက်သာသော ကျောင်းပေါင်း ငါးသောင်းကျော် ရှိနေသည်ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်ဟု သူမ ထင်မြင်မိသည်။
“စနစ်ရေ၊ မင်းရဲ့ အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ကိန်းဂဏန်းတွေက နည်းနည်း မှားနေတာလား”
သူမ၏ သံသယကို စနစ်က တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
“ဤကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက်သည် ဤကမ္ဘာနှင့် ဆက်သွယ်ထားသော ကမ္ဘာအားလုံးပေါ်တွင် အခြေခံထားခြင်း ဖြစ်သည်”
“အိမ်ရှင်ရှိနေသည့် နယ်မြေတစ်ခုတည်းကိုသာ ကန့်သတ်ထားခြင်း မဟုတ်ပါ”
“ကမ္ဘာပေါင်းစုံအတွင်း၌ အိမ်ရှင်၏ကျောင်းထက် သာလွန်သောကျောင်းများစွာ ရှိနေပါသေးသည်၊ ထို့ကြောင့် အိမ်ရှင်အနေဖြင့် ဆက်လက် ကြိုးစားရန် လိုအပ်ပါသည်”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် ထိုစကားကို နားမလည်နိုင်အောင် ဖြစ်သွားရသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အခြားသော ပြိုင်ဆိုင်မှုရှိသည့် ကမ္ဘာများစွာ ရှိနေသေးသည်ဟု ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် စနစ်သည် သူမကို အစဉ်တစိုက် လှည့်ဖြားနေခြင်းပင် ဖြစ်တော့သည်။ သူမ၏ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်ကို စနစ်က စိတ်ကြိုက် သတ်မှတ်နေခြင်း မဟုတ်ပါလော။
သူမ အတွေးများနေစဉ်မှာပင် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာသည်။ ရှန်ကျစ်ရှား၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ပြင်ပသို့ တွန်းထုတ်ခံလိုက်ရသည်။ ထို့နောက်တွင်မူ မရေမတွက်နိုင်သော စွမ်းအင်များမှာ သူမ၏အတွင်းသို့ စီးဝင်လာတော့သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် စူးချီကဲ့သို့ပင် လေလွင့်ဝိညာဉ်ကျင့်စဉ်ကို သိရှိထားသော်လည်း သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ စူးချီက သွင်းပေးထားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် စူးချီကဲ့သို့ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးအတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်ချက်များကို ရှင်းလင်းစွာ မမြင်တွေ့နိုင်ပေ။
သူမ သတိပြန်ဝင်လာချိန်တွင်မူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ ရွှေရောင်တောက်ပနေသော အရာတစ်ခုကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အများစုမှာ ထိုအရာအတွင်း၌ ရှိနေသည်။
“ဒါက ဘာဥကြီးလဲ။ ကျင့်စဉ်ထဲမှာ ပြောထားတဲ့ ရွှေအနှစ် နယ်ပယ်ဆိုတာလား”
“ဒါပေမဲ့ ဒီနယ်ပယ်က ဘာအသုံးဝင်မှာလဲ။ ငါက ကောင်းကင်ဘက်ကို တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ရောက်ချင်တာလေ”
သူမ စိတ်ပျက်နေစဉ်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
“အပိုသင်တန်း သင်ကြားမှု စာရင်းစစ်ဆေးခြင်း စတင်ပါပြီ”
“သင်တန်းတွင် ကျောင်းသားစုစုပေါင်း ၁၀၉၃၈၂၉ ဦး ရှိပြီး ၈၈၆၂၃၁ ဦးမှာ အောင်မြင်စွာ အဆင့်တက်နိုင်ခဲ့ပါသည်၊ အောင်မြင်မှုနှုန်းမှာ ရှစ်ဆယ့်တစ်ရာခိုင်နှုန်း ဖြစ်ပါသည်”
“မစ်ရှင်ဆုလာဘ် ၁ ထိုက်ကျိကျင့်စဉ် ကျွမ်းကျင်မှု”
“မစ်ရှင်ဆုလာဘ် ၂ ဓားတစ်သောင်းမူလရင်းမြစ် ကျွမ်းကျင်မှု”
“မစ်ရှင်ဆုလာဘ် ၃ မိုးကြိုးကျင့်စဉ် ကျွမ်းကျင်မှု”
“မစ်ရှင်ဆုလာဘ် ၄ မီးတောက်ကျင့်စဉ် ကျွမ်းကျင်မှု”
“အပိုသင်တန်းမှ နုတ်ထွက်သူဦးရေ သုည”
ထိုခဏတွင် ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ ဦးနှောက်အတွင်း၌ အနည်းငယ် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဧရာမ အသိပညာများမှာ သူမ၏ ဦးနှောက်အတွင်းသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စီးဝင်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ နောက်တစ်ခဏတွင်မူ စူးချီသင်ကြားပေးခဲ့သော ကျင့်စဉ်အားလုံးကို သူမသည် ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သွားတော့သည်။ သူမ လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်သည်နှင့် ဓားစွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာသလို ကျန်လက်တစ်ဖက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်နှင့် မိုးကြိုးစွမ်းအားများမှာလည်း ဟိန်းဟောက်လာသည်။ ကျောင်းအုပ်ရှန်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ အဆပေါင်းများစွာ မြင့်တက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
သို့သော် သင်တန်းမှ နုတ်ထွက်သူဦးရေ သုညဖြစ်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ သူမ၏ အားအင်များမှာ ပြန်လည် ကုန်ဆုံးသွားပြန်သည်။
“ဟူး... ငါ ပင်ပန်းနေပြီ၊ အားအင်တွေ မရှိတော့ဘူး”
“နေပါစေတော့၊ ပျက်စီးချင်လည်း ပျက်စီးပါစေတော့၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဖြစ်ချင်တာ ဖြစ်ပါစေတော့”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း အာလူးကြော်ကို စားကာ ပျင်းရိနေရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ မထင်မှတ်ထားသော စနစ်၏ အသိပေးသံမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
“ကျောင်းသားများ သင်တန်းမှ နုတ်ထွက်ခြင်းကို တွေ့ရှိရပါသည်”
“ကျောင်းသားများ၏ အထောက်အထားနှင့် သွေးစွမ်းအား တန်ဖိုးများကို စစ်ဆေးနေပါသည်”
“နုတ်ထွက်သူ ကျောင်းသား ကျန်းဝေဂေါင်၊ သွေးစွမ်းအား ၆၁ မှတ်”
“နုတ်ထွက်သူ ကျောင်းသား ကျိုးအာတင်၊ သွေးစွမ်းအား ၅၉ မှတ်”
“နုတ်ထွက်သူ ကျောင်းသား ဟွမ်ဖုန်းကျစ်၊ သွေးစွမ်းအား ၇၃ မှတ်”
“နုတ်ထွက်ရန် လျှောက်ထားသူ ကျောင်းသားဦးရေ ၈၀၂၅၄”
“ပြန်လည်ရရှိသော သွေးစွမ်းအား တန်ဖိုးစုစုပေါင်း ၃၆၁၁၄၃၀၀၀ မှတ်”
ရှန်ကျစ်ရှားမှာ မှင်တက်သွားရသည်။ ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ ခံစားချက်ကို မည်သူမျှ ဖော်ပြနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့သည်၊ အစီအစဉ်များ ချမှတ်ခဲ့သည်၊ သို့သော် အကြိမ်ကြိမ် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ သို့သော် သူမသည် သူမ၏ အိပ်ဆောင်အတွင်း၌ အပျင်းကြီးကာ အိပ်စက်နေချိန်၊ ပိုးသားညဝတ်အင်္ကျီကို ဝတ်ဆင်၍ ဖျော်ရည်များကို သောက်ကာ ဒရာမာဇာတ်လမ်းများကို ကြည့်နေချိန်တွင်မူ အံ့ဖွယ်အမှုမှာ အမှန်တကယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့လေပြီ။
“အခု ငါ့ရဲ့ ခံစားချက်ကို ဘယ်လို ပြောရမလဲတောင် မသိတော့ဘူး”
ဝမ်းသာလွန်း၍ ငိုရမလား၊ ရယ်ရမလား။ လူတစ်ယောက်သည် ကျရှုံးမှုများစွာနှင့် ကြုံတွေ့ရပြီးနောက် ရုတ်တရက် အောင်မြင်မှုရရှိချိန်တွင် ၎င်းမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင် ထင်မှတ်ရတတ်သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ မျက်နှာကို ဆွဲလိမ်ကြည့်သည်၊ ထို့နောက် ပေါင်ကို ဆွဲဆိတ်ကြည့်သည်။ ဖြူစင်သော အရေပြားပေါ်တွင် နီရဲသော အမှတ်အသားတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူမ၏ စွမ်းအားနှင့် သွေးစွမ်းအားများကြောင့် ထိုအမှတ်အသားမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသော်လည်း နာကျင်မှုမှာမူ အစစ်အမှန် ဖြစ်သည်။
ဒါဆို ငါ အိပ်မက်မက်နေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ။ ဒါ အစစ်အမှန်ကြီးပဲ။
ရှန်ကျစ်ရှား၏ ပျင်းရိနေသော မျက်ဝန်းများမှာ ချက်ချင်းပင် စူးရှတောက်ပလာတော့သည်။
“ဝူးဟူး။ သွေးစွမ်းအား ၃၆၀ သန်း။ ငါ အောင်မြင်ပြီ။ ငါ တွက်ချက်ကြည့်ရအောင်၊ အဆင့် ၉ ခုနစ်ခုမြောက်အဆင့်အထိ တစ်လှမ်းတည်းနဲ့ ရောက်သွားပြီ။ အဆင့် ၉ ရဲ့ ထိပ်ဆုံးက လူတွေက ဧကရာဇ် တစ်ပိုင်းလို့ ပြောကြတယ်၊ ဒါဆို ငါကလည်း ဧကရာဇ် တစ်ပိုင်း ဖြစ်သွားပြီပေါ့။ ဟိုးဟိုးဟိုး”
ဤသို့ တွေးလိုက်မိသည်နှင့် ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမ၏ အိပ်ရာနုနုလေးပေါ်တွင် ခုန်ပေါက်ကာ ခေါင်းအုံးကို ဖက်၍ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်နေတော့သည်။
“ဟားဟား။ အဘိုးကြီးစုရေ၊ နင် ဒါကို မမျှော်လင့်ထားဘူး မဟုတ်လား။ ငါ နင့်ကို ကျော်တက်တော့မှာ”
အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပြီးနောက်တွင်မူ ရှန်ကျစ်ရှားသည် ကွန်ပျူတာကို ဖွင့်လိုက်သည်။
“ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရဦးမယ်”
“ဒါကျန်းမှတ်တမ်းက ဒီလောက် ကောင်းကောင်း သင်ပြထားတာကို ဘာလို့ နုတ်ထွက်တဲ့သူတွေ ဒီလောက် များနေရတာလဲ”
“ဒီအတွေ့အကြုံကို သေချာ မှတ်တမ်းတင်ထားရမယ်၊ နောက်တစ်ခါဆိုရင် ငါက မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာမှာ”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် ဒါကျန်းမှတ်တမ်းနှင့် ပတ်သက်သော သတင်းများကို ရှာဖွေကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအခါ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းအပေါ် မကောင်းပြောနေကြသော သတင်းများမှာ နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အင်တာနက်ပေါ်တွင် ဒါကျန်းမှတ်တမ်း၏ အားနည်းချက်များကို ရှာဖွေကာ တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အနက် အနောက်နိုင်ငံများကို ထောက်ခံပြီး အရှေ့တိုင်းကို နာမည်ဖျက်လိုသူများမှာ အတက်ကြွဆုံး ဖြစ်နေကြသည်။
“တစ်စုံတစ်ယောက်က စူးချီကို နာမည်ဖျက်ဖို့ လူထုကို လှုံ့ဆော်နေတာလား”
“အဲဒါကြောင့်ပဲ ငါက အကြီးအကျယ် အောင်မြင်သွားတာပေါ့”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် စူးချီ၏ နာမည်ဖျက်ခံရသည့် သတင်းများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖတ်ရှုနေရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
“ဟဲဟဲ၊ စူးချီလေးရေ၊ နောင်ကျရင်တော့ နင်က ငါ့ရဲ့ ကြင်ယာတော်ပဲ ဖြစ်တော့မှာပါ။ ငါက နင့်ကို မိဖုရားကြီးအဖြစ် ခန့်အပ်ပေးမယ်။ ဘယ်သူပဲ နင့်ကို နာမည်ဖျက်ဖျက် ငါကတော့ တာဝန်ယူပေးမှာပါ”
အခန်း ၁၇၈ - တိုက်ခိုက်သူများကို မည်သို့ ကိုင်တွယ်မည်နည်း
“ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် တိုက်ခိုက်နေတဲ့သူတွေ များနေရတာလဲ”
သူမ၏ နယ်ပယ်အဆင့် မြင့်တက်လာပြီးနောက် ထည့်သွင်းနိုင်သော သွေးစွမ်းအား အမှတ်အမြားကိုလည်း သူမ ရရှိခဲ့သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် သူမကိုယ်သူမ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လာသည်ဟု ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ သန်း ၁၀၀ ကျော်သော ငွေပြန်အမ်းမှုများက သူမကို မျှော်လင့်ချက် ပြန်လည် မြင်တွေ့စေခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ကြီး ကြည်လင်သွားပြီး မိုးတိတ်သွားသကဲ့သို့ သူမကိုယ်သူမ ပြန်လည် စွမ်းဆောင်နိုင်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
ကျောင်းအုပ်ရှန်သည် တစ်လှမ်းတည်းနှင့် ဧရာမဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်မည့် မျှော်လင့်ချက်ကို တစ်ဖန် ပြန်လည် တွေ့ရှိခဲ့ပြန်သည်။ ဟုတ်ပါသည်။ အကယ်၍ ကျောင်းအဆင့်သတ်မှတ်ချက်အပေါ် အခြေခံ၍ အဆင့်မြှင့်တင်မည်ဆိုပါက အဆင့် ၉ အတွင်း၌ အဆင့်ငယ် နှစ်ဆင့်ခန့် ကျန်ရှိနေသေးသည်။ သို့သော် အကယ်၍ လူများများ သင်တန်းမှ နုတ်ထွက်အောင် လုပ်နိုင်မည်ဆိုပါက သူမသည် တစ်လှမ်းတည်းနှင့် ဧရာမဧကရာဇ် ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။
ဟဲဟဲ၊ နောင်ကျရင်တော့ သူမက စူးချီကို ကာကွယ်ပေးနိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားလှသော ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင် စူးချီကို သူမကဲ့သို့ ကျောင်းမှ လူဆိုးမလေးက ကာကွယ်ပေးရမည်ဟု တွေးလိုက်မိရုံနှင့် ကျောင်းအုပ်ရှန်၏ စိတ်ထဲ၌ ကျေနပ်မှုများ ဒီရေအလား တိုးဝှေ့လာသည်။ သူမသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အားထက်သန်လာတော့သည်။
“ဒီတိုက်ခိုက်နေတဲ့သူတွေ ဘာတွေလုပ်နေလဲဆိုတာ ငါ တစ်ချက် ကြည့်ရဦးမယ်”
ထိုအချိန်တွင် ဂရိတ်ရှပြည်၏ အင်တာနက်စာမျက်နှာများပေါ်၌ စူးချီအပေါ် မကောင်းပြောဆိုနေသည့် မှတ်ချက်များစွာ ရှိနေသည်။ ဆောင်းပါးတိုများမှာလည်း နေရာအနှံ့ ပျံ့နှံ့နေသည်။
“အရာအားလုံးက စူးချီရဲ့ အမှားပဲ၊ ငါ အခုတော့ မသန်မစွမ်း ဖြစ်သွားပြီ”
“ငါ စူးချီကို တိုက်ခိုက်နေတာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူက ငါ့ကို ဒုက္ခရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာပဲ”
“ဒါကျန်းမှတ်တမ်းက ငါ့အတွက်တော့ အသုံးမဝင်ဘူး၊ ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်ရတာလဲ”
ထိုအထဲတွင် ရေပန်းအစားဆုံး ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်မှာ ဤသို့ ရေးသားထားသည်။
“ကျွန်တော် စူးချီနဲ့ ခရီးသစ်သင်တန်းကျောင်းကို မုန်းတီးလာပါပြီ”
“မနေ့က ကျွန်တော် ဗီဒီယိုတစ်ခု တင်ခဲ့တယ်၊ စူးချီရဲ့ ကျင့်စဉ်က သုံးရတာ မကောင်းဘူးလို့ ပြောခဲ့မိတာပါ၊ အထူးသဖြင့် ဒါကျန်းမှတ်တမ်းမှာ ကျွန်တော် နာကျင်မှုကို စတေးခဲ့ပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ ပြောနေတဲ့ သူရဲကောင်းဗိမာန်ရဲ့ တုံ့ပြန်မှုကို မရခဲ့ဘူး၊ အဲဒီအတွက် ကျွန်တော် အင်တာနက်ပေါ်မှာ ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရပါတယ်”
“ကျွန်တော်က ဆရာစူးချီကို မကောင်းပြောချင်တဲ့ ဆန္ဒ မရှိပါဘူး၊ စူးချီက လေးစားစရာကောင်းတဲ့ ဆရာတစ်ယောက်ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို မဆဲကြပါနဲ့၊ ကျင့်စဉ် လေ့ကျင့်နေတဲ့သူတွေကိုလည်း ကျွန်တော် ဘာမှ မပြောခဲ့ပါဘူး”
“ဗီဒီယို တင်ပြီးတဲ့နောက်မှာလည်း လူတွေက ကျွန်တော့်ကို ဆက်ပြီး ဆဲနေကြတုန်းပဲ၊ သူ့ရဲ့ ပရိသတ်တွေက တကယ်ကို အစွန်းရောက်လွန်းပါတယ်၊ အခုတော့ ကျွန်တော် စူးချီကို မုန်းသွားပါပြီ”
“ခင်ဗျားအနေနဲ့ ကျင့်စဉ်ကိုပဲ ကောင်းကောင်း သင်ပြပြီး ပြည့်စုံအောင် လုပ်သင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်၊ အစွန်းရောက်တဲ့သူတွေကို စုမထားပါနဲ့၊ ကျွန်တော့်ကို ဆဲနေတဲ့သူတွေထဲမှာ ကျောင်းသားတွေရော လူလတ်ပိုင်းတွေရော ပါနေကြတယ်၊ သူတို့ ခရီးသစ်ရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို တကယ် သင်ယူထားကြလားတောင် ကျွန်တော် မသိဘူး၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ကျွန်တော့်ရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုပါ ဆဲဆိုနေကြတာပါ”
“ဒါဟာ ခရီးသစ်နဲ့ စူးချီရဲ့ လုပ်ဆောင်ပုံ မှားယွင်းနေတာကြောင့်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်၊ ဒီလို အစွန်းရောက်တဲ့ ပရိသတ်တွေကြောင့် စူးချီကို လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် မုန်းသွားရတာပါ၊ အရင်ကဆိုရင် သူ့ကျင့်စဉ်ကို သင်သည်ဖြစ်စေ မသင်သည်ဖြစ်စေ သူ့ကို လူတစ်ယောက်အနေနဲ့ မုန်းမှာ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဂရိတ်ရှပြည် အနေနဲ့ စူးချီကို ဒီလောက်အထိ ချီးမြှောက်သင့် မသင့် ပြန်ပြီး စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်”
ဤဆောင်းပါးကို ဖတ်လိုက်ရသည်နှင့် ရှန်ကျစ်ရှားသည် အခြေအနေကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ လူမှုဆက်ဆံရေး နယ်ပယ်တွင် အသုံးပြုလေ့ရှိသော နစ်နာသူဟန်ဆောင်၍ ပုံပြင်ဖန်တီးခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ နစ်နာသူတစ်ဦးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ netizen များအကြား၌ ပူးပေါင်းကြံစည်မှု သီအိုရီများကို ဆွေးနွေးလာအောင် လှုံ့ဆော်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ စူးချီသည် သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရန် သစ္စာရှိ ပရိသတ်တစ်စုကို မွေးမြူထားသည်ဟု ထင်မြင်လာစေရန် ဖြစ်သည်။
လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာသော မည်သည့် လုပ်ငန်းမဆို အစွန်းရောက်သော ပရိသတ်အချို့ ရှိတတ်သည်မှာ ဓမ္မတာပင် ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ပရိသတ်များ၏ လုပ်ရပ်သည် စူးချီ၏ ခိုင်းစေမှုကြောင့်ဖြစ်သည်ဟု လူထုက ယုံကြည်သွားပါက စူးချီ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ တဖြည်းဖြည်း ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ဤနည်းလမ်းသည် နာမည်ကျော် ပုဂ္ဂိုလ်များအတွက် အလွန်ပင် ထိရောက်လှသည်။
နောက်တစ်ဆင့်အနေဖြင့် သူတို့သည် ကျင့်စဉ်ကိုပါ မေးခွန်းထုတ်လာကြမည် ဖြစ်သည်။ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဆောင်းပါး၏ အဆုံးတွင် စူးချီကို နာမည်ဖျက်နေသော မှတ်ချက်များစွာကို ရှန်ကျစ်ရှား တွေ့လိုက်ရသည်။
“ဒီတိုက်ခိုက်နေတဲ့သူဟာ ခရီးသစ်သင်တန်းကျောင်းက လွှတ်ထားတဲ့သူလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်”
“ဟုတ်တယ်၊ စူးချီက နတ်ဘုရားမှ မဟုတ်တာ၊ သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းက ကောင်းလွန်းနေတယ်၊ တစ်စုံတစ်ယောက်က မှတ်ချက်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားတာ ဖြစ်ရမယ်”
“ခရီးသစ်သင်တန်းကျောင်းဆိုတာ ဘာသာရေးအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုပဲ၊ တကယ့် သင်ကြားရေးကျောင်း မဟုတ်ဘူး”
“ဒါကျန်းမှတ်တမ်းက အသုံးမဝင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်၊ ဒါဟာ လိမ်လည်မှုတစ်ခုပဲ”
ဤကဲ့သို့သော တိုက်ခိုက်မှုများမှာ အတော်ကြာအောင် ဖြစ်ပွားနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်တွင် ကျင့်စဉ်ကို မေးခွန်းထုတ်သည့် အကြောင်းအရာများမှာလည်း ရှာဖွေမှု အများဆုံးစာရင်းတွင် ပါဝင်လာခဲ့သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပြောဆိုနေသူများမှာ ဂရိတ်ရှပြည်သားများ မဟုတ်ကြဘဲ ဂရိတ်ရှပြည်တွင် နေထိုင်နေကြသော ပြည်ပနိုင်ငံသားများ ဖြစ်နေကြသည်။ သူတို့သည် လွတ်လပ်မှုနှင့် ယဉ်ကျေးမှုဟူသော ခေါင်းစဉ်များဖြင့် စူးချီ၏ ကျင့်စဉ်ကို ဝေဖန်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
“စူးချီရဲ့ ကျင့်စဉ်က လူသားမျိုးနွယ်ကို ဆန့်ကျင်နေတာပဲ၊ ခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ဆုံးရှုံးစေတာက တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတယ်”
“ဒီကျင့်စဉ်က လူသားမဆန်လွန်းဘူး၊ လူတွေကို တစ်သက်လုံး ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မယ်”
“ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို ကျွန်ုပ်တို့ ခုခံရမယ်”
ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကို သွေးစွန်းသော ကျင့်စဉ်အဖြစ် တံဆိပ်ကပ်လိုက်ကြသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပြည်ပနိုင်ငံသားများက စူးချီသည် အတ္တကြီးသူဖြစ်ကြောင်း စွပ်စွဲလာကြသည်။
“ဂရိတ်ရှပြည်သားတွေကိုပဲ သင်ယူခွင့်ပေးတာက အတ္တကြီးတဲ့ လုပ်ရပ်ပဲ”
“ကျင့်စဉ်ကို သင်ယူတာနဲ့ ဘာလို့ ဂရိတ်ရှပြည်ရဲ့ အာဇာနည်တွေကို ဆုတောင်းနေရတာလဲ”
“ကျင့်စဉ်ဆိုတာ တစ်ကမ္ဘာလုံးအတွက် အဖိုးတန်တဲ့ အရာဖြစ်သင့်တယ်၊ ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ ချည်နှောင်မထားသင့်ဘူး”
“တစ်ကမ္ဘာလုံး အခမဲ့ သုံးစွဲနိုင်အောင် ခွင့်ပြုပေးသင့်တယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ဂရိတ်ရှပြည်က ကျွန်ုပ်တို့ကို တစ်ခုခု ယုံကြည်လာအောင် အတင်းအကျပ် မလုပ်သင့်ဘူး”
အဓိကအချက်မှာ ဤပြောဆိုချက် နှစ်မျိုးလုံးကို လူတစ်စုတည်းကပင် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အင်တာနက်ပေါ်တွင် တစ်ဖက်က သွေးစွန်းသော ကျင့်စဉ်ဟု အော်ဟစ်နေချိန်တွင် ကျန်တစ်ဖက်ကမူ ဒါကျန်းမှတ်တမ်း၏ ကန့်သတ်ချက်များကို ကန့်ကွက်နေကြသည့် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ ရှန်ကျစ်ရှားသည် ထိုနာမည်ဖျက်နေမှုများကို ဖတ်ပြီးနောက် ရဲ့ရှုယောင်ထံသို့ ဖုန်းဆက်လိုက်သည်။
“စူးချီကို နာမည်ဖျက်နေတဲ့သူတွေက ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ စုံစမ်းပေးပါ”
ဖုန်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ အတွင်းရေးမှူးမလေး ရဲ့ရှုယောင်က ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပုံရသည်။
“လောလောဆယ် ဆရာစူးချီကို အပြင်းထန်ဆုံး ဆဲဆိုနေကြတဲ့သူတွေကတော့ ဟောင်ကောင်ကျွန်းမှာ ပြဿနာရှာခဲ့တဲ့သူတွေနဲ့ ပြည်ပကို ထွက်ပြေးသွားတဲ့သူတွေပါပဲ၊ ကျွန်မ စုံစမ်းကြည့်ရသလောက်တော့ သူတို့ ဒါကျန်းမှတ်တမ်းကို သင်ယူဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြပေမဲ့ ဝိညာဉ်တွေက သူတို့ကို ပြန်မထူးခဲ့ကြဘူး၊ အခု လက်ရှိ လူထုသဘောထားကိုတော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး၊ လူနှစ်ရာခိုင်နှုန်းလောက်ကပဲ ဆူညံနေကြတာပါ”
ရဲ့ရှုယောင်၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားလိုက်ရချိန်တွင် ရှန်ကျစ်ရှား ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်သည် ဂရိတ်ရှပြည်ကို ချစ်မြတ်နိုးစိတ် မရှိဘဲ မကောင်းသော စိတ်ထားသာ ရှိနေပါက ဝိညာဉ်များက လုံးဝ တုံ့ပြန်မည် မဟုတ်ပေ။ ဝိညာဉ်များက စိတ်နှလုံးကို စစ်ဆေးမေးမြန်းသည့် အဆင့်ကပင် ထိုလူများ သင်ယူနိုင်မည့်လမ်းကို တားဆီးထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့အတွက် သင်ယူရန် ခက်ခဲခြင်းမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိခဲ့သော သူတို့၏ ယုံကြည်ချက်နှင့် မာနကို စွန့်လွှတ်ရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့သည် ဒါကျန်းမှတ်တမ်း၏ ဤထူးခြားချက်ကို သိရှိသွားပြီးနောက်တွင်မူ စူးချီကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် အမုန်းဆုံးလူအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်ကြတော့သည်။ ထိုလူစု၏ အသံမှာ အလွန်ပင် ကျယ်လောင်လှသဖြင့် ကိုယ်ပိုင်စဉ်းစားဉာဏ် အားနည်းသော ကျောင်းသားအချို့အပေါ် သက်ရောက်မှု ရှိသွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သင်တန်းမှ နုတ်ထွက်သူ အနည်းငယ် ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဒါကြောင့်ကိုး”
ရှန်ကျစ်ရှားသည် လက်ခုပ်တစ်ချက် တီးလိုက်သည်။ သူမ၏ ခေါင်းထဲတွင် ထက်မြက်သော အကြံတစ်ခု ရလာသည်။
“ဒီလိုလူမျိုးတွေက ငါ့ရဲ့ အပိုသင်တန်းအတွက် အသင့်တော်ဆုံးပဲ”
ထိုလူစုမှာ ဂရိတ်ရှပြည်အပေါ် သစ္စာရှိမှု မရှိကြသလို စူးချီအပေါ်တွင်လည်း အမြင် မကြည်လင်ကြပေ။ အကယ်၍ သူတို့ကို သင်တန်းတက်အောင် လှည့်ဖြားနိုင်မည်ဆိုပါက သူတို့ကို အနည်းငယ် စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ရုံနှင့် သူတို့သည် ငွေပြန်အမ်းရန် အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုကြပေလိမ့်မည်။ သူတို့ကို မည်သို့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်အောင် လုပ်ရမလဲ။
“အင်း... စူးချီကို သူတို့ သင်ယူလို့မရတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် သင်ယူပြီးရင်တောင် အသုံးမဝင်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကို သင်ခိုင်းရမယ်။ ဒီလိုလူမျိုးတွေကို ကိုင်တွယ်နိုင်မယ့်၊ သူတို့ ဆက်တိုက် သင်တန်းတက်ပြီး ဆက်တိုက် ငွေပြန်တောင်းလာမယ့် ကျင့်စဉ်မျိုး ရှိလား။ အို... တကယ်ကို အလုပ်ရှုပ်တာပဲ၊ ဒါကို စူးချီပဲ စဉ်းစားပါစေတော့၊ ငါကတော့ ဒရာမာပဲ ဆက်ကြည့်တော့မယ်”