အခန်း (၄၉၆-၄၉၈)

အခန်း (၄၉၆) - လွယ်ကူစွာ ရတနာလုယူခြင်း၊ ယွီလုံ နန်းတော် ၏ ဘေးဒုက္ခ (အပိုင်း - ၁)

ရှေးဟောင်း ကောင်းကင် အင်မော်တယ် နန်းတော် ၏ ဤ အခြေစိုက် စခန်း အပျက်အစီး နေရာမှာ သိပ်တော့ မကြီးမားလှချေ။ အန္တရာယ် ထူပြောလှသော အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော ပင်လယ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တည်ရှိသည်။

ရွှံ့ညွန်တော အတွင်းရှိ ရှားပါးလှသော ကုန်းမြေ အချို့ အနက်မှ တစ်ခုကို အခြေစိုက် စခန်း တည်ဆောက်ရန် ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပုံ ရ၏။ စုယွီ နှင့် သူ၏ အဖွဲ့သည် နေရာ အနှံ့ကို လေ့လာ ကြည့်ရှုလိုက်ရာ၊ ဤနေရာမှာ လုံးပတ် (၃၀) သို့မဟုတ် (၄၀) မိုင်ခန့် ကျယ်ဝန်းပြီး တောင်ကုန်းငယ် ပေါင်း တစ်ရာကျော်ခန့် ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို တောင်ကုန်းငယ်များ ပေါ်တွင် တစ်ချိန်က ကြီးကျယ် ခမ်းနားခဲ့သော အင်မော်တယ် နန်းတော် ၏ အကြွင်းအကျန် အပျက်အစီးများကို ရေးတေးတေး မြင်တွေ့နေရ၏။

စတုတ္ထအဆင့် ဝိညာဉ် သွေးကြော တစ်ခုနှင့် ညီမျှသော ကြွယ်ဝလှသည့် သဘာဝ ဝိညာဉ် စွမ်းအင်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးတွင် ပြည့်နှက်နေသည်။

ပြင်ပ အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော ကြီးကို လွှမ်းခြုံထားသော ထူထပ်လှသည့် အဆိပ်ငွေ့များ၏ မှောင်မိုက်မှုနှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့်၊ ဤနေရာရှိ မြင်ကွင်းမှာ လင်းထိန်နေပါ၏။ ကောင်းကင်ယံမှ ပူပြင်းသော နေရောင်ခြည်များမှာ တောင်ကုန်း တစ်ခုစီတိုင်း အပေါ်သို့ ညီညာစွာ ကျရောက်နေသည်။ အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ပါက တိမ်ကင်းစင်နေသော ကောင်းကင်ပြာကြီးကို မြင်တွေ့ရမည် ဖြစ်၏။

စုယွီ နှင့် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ တို့ ဝင်ရောက်လာသော တောင်ကုန်းငယ်လေးမှာ အပျက်အစီး နေရာ၏ အစွန်အဖျားတွင် တည်ရှိပြီး၊ ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း အခင်းအကျင်းများမှာ သိပ်ပြီး အစွမ်းမထက်လှချေ။

သို့သော်လည်း တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ နှင့် စုယွီ တို့သည် အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း အတွင်းသို့ နောက်တစ်ကြိမ် ဝင်ရောက်သွားပြီးနောက်၊ တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး အသံလွှင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

“ဒီနေရာက အခင်းအကျင်း တွေမှာ တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ... မဟုတ်သေးဘူး... တည်နေရာ က တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေတယ်”

“ဒီ ကောင်းကင် အင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ အခြေစိုက် စခန်း က လူတွေ တမင်တကာ တည်ဆောက်ထားတာ ဖြစ်နိုင်တယ်... ငါတို့ ခြေအောက်က မြေကြီး က မြေဖို့ထားတာ ဖြစ်နိုင်ပြီး၊ ဒီ တောင်ကုန်း တွေ တောင်တန်း တွေကို လူတွေက ဒီနေရာကို ရွှေ့ပြောင်းလာတာ ဖြစ်နိုင်တယ်”

“တကယ်လို့ အဲဒီလိုသာ ဆိုရင်... ဒီ အပျက်အစီး နေရာမှာ ငါတို့ အသတိထားရဆုံး အရာက ဒီကျန်နေတဲ့ အခင်းအကျင်း တွေ မဟုတ်ဘဲ၊ ငါတို့ ခြေအောက်က မြေကြီး ဒါမှမဟုတ် ဒီ တောင်ကုန်း တွေပဲ”

“ဒီနေရာမှာ အစွမ်းထက်တဲ့ အခင်းအကျင်း ကြီး တစ်ခု လျှို့ဝှက် တည်ရှိနေနိုင်တယ်”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ၏ လေးနက်နေသော မျက်နှာ အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ စုယွီ သည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး မေးလိုက်၏။

“ဆရာ... ဆရာတောင် သေချာ မမြင်ရဘူးလား ခင်ဗျာ”

တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“ငါလည်း ဘာမှ သေချာ မမြင်ရသေးဘူး... ဒါပေမဲ့ အချိန် နည်းနည်းလောက် ပေးရင်တော့ တစ်ခုခု မြင်လာနိုင်လောက်ပါတယ်”

“ငါတို့ ဖြည်းဖြည်းချင်းပဲ သွားကြတာပေါ့... လောလောဆယ်တော့ အစွန်အဖျားမှာပဲ နေကြမယ်... ဒီ အခင်းအကျင်း တွေကို ဘယ်လို ကြည့်ရမလဲ ဆိုတာနဲ့ ဘယ်လို နားလည်အောင် လုပ်ရမလဲ ဆိုတာကို မင်းကို ငါ သင်ပေးမယ်”

စုယွီ ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားပြီး ချက်ချင်းပင် ဖြေလိုက်သည်။

“ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ”

အခင်းအကျင်း အတွင်း၌ ရှိနေစဉ်၊ စုယွီ သည် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ရှင်းပြနေသော အခင်းအကျင်း တာအို ပညာရပ်များကို နားထောင်ရင်း၊ ကြီးမားလှသော အခင်းအကျင်းကြီးကို မည်သို့ စောင့်ကြည့် လေ့လာရမည် နှင့် မည်သို့ ချိုးဖျက်ရမည်ကို သင်ယူနေသည်။

အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ် ကို အသိစိတ် အတွင်း၌ တိတ်တဆိတ် လည်ပတ်စေလိုက်ရာ၊ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အတောင်ပံ နှစ်ဖက်ပါသော ရွှေရောင် ပုစဉ်းရင်ကွဲ အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားပြီး သူ၏ အသိစိတ် အနက်ပိုင်းတွင် နေရာယူလိုက်သည်။

ကြီးမား ကျယ်ပြန့်လှသော ဝိညာဉ် စွမ်းအားများ စုစည်းလာပြီး၊ တောက်ပလှသော ရွှေရောင် အလင်းတန်း တစ်ခုသည် သူ၏ အသိစိတ် တစ်ခုလုံးကို လင်းထိန်သွားစေ၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှေပုစဉ်းလေးသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်ပြီး စူးရှ တောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခုကို ထုတ်လွှင့်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် စုယွီ သည် ဟင်းလင်းပြင်ကို ဖောက်ထွင်း၍ အရာခပ်သိမ်းကို မြင်တွေ့နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား၊ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အမြင်အာရုံ တစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့၏။

စတုတ္ထအဆင့် ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ် သည် စုယွီ အား မျက်စိ မှော်ပညာ နှင့် ညီမျှသော နတ်ဘုရား စွမ်းရည် တစ်ခုကို ပေးစွမ်းခဲ့ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ် ရွှေပုစဉ်းလေးကို အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လာစေခဲ့သည်။

ယခုအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အသိစိတ် အတွင်း၌ တောက်ပစွာ လင်းလက်နေတော့၏။ သူသည် အခင်းအကျင်း များကို ဖောက်ထွင်း မြင်နိုင်စွမ်း ရရှိသွားပြီး အပျက်အစီး နေရာ၏ အခြားသော နေရာများကိုပါ စတင် ကြည့်ရှု လေ့လာတော့သည်။

ဤ မျက်စိ မှော်ပညာ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် အောက်တွင်၊ အခင်းအကျင်းများ၊ ဟင်းလင်းပြင် နှင့် အခြားသော အတားအဆီး များသည် စုယွီ ထံမှ မည်သည့် အရာကိုမျှ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့ချေ။

စုယွီ သည် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလုပ် နှစ်ခုကို လုပ်ဆောင်နေသည်။ တစ်ဖက်တွင် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ နှင့်အတူ အခင်းအကျင်း ကို ချိုးဖျက်ရန် ကြိုးစားနေပြီး၊ အခြား တစ်ဖက်တွင်မူ အပျက်အစီး နေရာ အတွင်းသို့ စူးစမ်း ကြည့်ရှုနေလေ၏။

'ဆရာ နဲ့ အရှင်သခင်ကြီး ခြောက်မြီး မြေခွေး ပြောပုံ အရ ဆိုရင် ဒီ ကောင်းကင် အင်မော်တယ် နန်းတော် ရဲ့ အပျက်အစီး နေရာမှာ ရတနာ နှစ်ခု ရှိနိုင်တယ်... တစ်ခုက ကိုယ်ခန္ဓာကို သန့်စင်ပေးပြီး ဝိညာဉ်ကို ကုစားပေးနိုင်တဲ့ ‘ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည်’ ပဲ... အဲဒါက ဆရာ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို ပြန်လည် ကုစားပေးနိုင်တယ် လို့ ပြောတယ်'

'ဆရာ က တစ်ချိန်တုန်းက မူလဝိညာဉ် အဆင့် ရဲ့ အထွတ်အထိပ် အရှင်သခင်ကြီး တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတာလေ... တကယ်လို့သာ ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် ကို ရှာတွေ့နိုင်ခဲ့မယ် ဆိုရင်... ဆရာ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် ဘယ်လောက် အထိများ ပြန်ကောင်းလာနိုင်မလဲ မသိဘူး'

'နောက်ထပ် ရတနာ တစ်ခုကတော့ အာရုံလှည့်စားမှု နှလုံးသား ကျောက်တုံး ပဲ... ဒီ အခင်းအကျင်း တာအို ရတနာ အကြောင်းကို သိုင်းကျမ်း မျှော်စင် က ရှေးဟောင်း စာအုပ်တွေ ထဲမှာ ငါ ဖတ်ဖူးတယ်... အဲဒါက အစွမ်းထက်တဲ့ ပဉ္စမအဆင့် ရတနာ တစ်ခုပဲ... တကယ်လို့သာ အာရုံလှည့်စားမှု နှလုံးသား ကျောက်တုံး ကို အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း တွေနဲ့ တွဲသုံးနိုင်မယ် ဆိုရင်... သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေက အများကြီး တိုးတက်သွားမှာ သေချာတယ်'

'အင်အားစု အသီးသီး က လူတွေ အကုန်လုံး အခုမှ အပျက်အစီး နေရာ ထဲကို ဝင်လာကြတာ... ဖြစ်နိုင်ရင်... ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ် ရဲ့ မျက်စိ မှော်ပညာ နတ်ဘုရား စွမ်းရည် ကို သုံးပြီး ဒီနေရာက တန်ဖိုးကြီး ရတနာ တချို့ကို ငါ အရင်ဆုံး ရှာကြည့်ရင် ကောင်းမယ်'

ပထမဆုံး အနေဖြင့် သူတို့ ရှိနေသော တောင်ကုန်းငယ်လေးကို သေချာစွာ စစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

တောင်ကုန်းပေါ်တွင် ရှေးလူများ ချန်ရစ်ခဲ့သော ရှေးဟောင်း ဂူစံအိမ် အနည်းငယ်ကို တွေ့ရ၏။

အသေးစားနှင့် အကြီးစား အခင်းအကျင်း ပေါင်း သုံးဆယ်ကျော်ခန့်။

၎င်းတို့ အနက် ထက်ဝက်ခန့်မှာ အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း များ ဖြစ်ကာ၊ ကျန်ရှိနေသည်များမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း နှင့် ထောင်ချောက် အခင်းအကျင်း များပင်။

ထို့အပြင် တောင်ကုန်းငယ်ပေါ်တွင် နေထိုင်သော အာရုံလှည့်စားမှု မိစ္ဆာသားရဲ ပေါင်း တစ်ရာကျော်ခန့်လည်း ရှိနေသေး၏။

၎င်းတို့ အနက် အချို့မှာ တတိယအဆင့် အဆင့်မြင့် သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး၊ စတုတ္ထအဆင့် သို့ပင် နီးကပ်နေပြီ ဖြစ်၏။

'ဆရာ နဲ့ အရှင်သခင်ကြီး ခြောက်မြီး မြေခွေး ရှိနေတာပဲ... ဒီ အာရုံလှည့်စားမှု မိစ္ဆာသားရဲ တွေက သိပ်ပြီး ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး'

စုယွီ သည် တောင်ကုန်းငယ် ၏ နေရာတိုင်းကို အသေအချာ စစ်ဆေး ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

တောင်ကုန်း ၏ အတွင်းပိုင်းကိုပင် ဖောက်ထွင်း ကြည့်ရှုလိုက်သေး၏။

သူ၏ ဝိညာဉ် အနည်းငယ် ပင်ပန်း နွမ်းနယ်လာသည်ဟု ခံစားရသော အခါမှသာ သူသည် ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ သူ၏ ဝိညာဉ် စွမ်းအားများကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

တစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်ပြီးနောက်၊

စုယွီ သည် သူတို့ ရှိနေသော တောင်ကုန်းငယ်လေး ပေါ်တွင် အလားအလာ ရှိသော မည်သည့် ပစ္စည်းကိုမျှ မတွေ့ရသဖြင့်၊ အပျက်အစီး နေရာ၏ အနက်ပိုင်းသို့ အာရုံ ပြောင်းလိုက်တော့သည်။

အပျက်အစီး နေရာ တစ်ခုလုံးတွင် တောင်ကုန်း ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ရှိနေသဖြင့်၊ သူသည် တောင်ကုန်း တစ်ခုစီတိုင်း၏ တည်နေရာကို စစ်ဆေး၏။ တောင်ကုန်းများ အောက်တွင် ကြီးမားသော အခင်းအကျင်းများ ရှိမရှိ သေချာစွာ ရှာဖွေ ကြည့်ရှုသည်။

စစ်ဆေး ကြည့်ရှုပြီးနောက် စုယွီ ၏ မျက်ခွံများမှာ အကြိမ်အနည်းငယ်မျှ တုန်ခါသွားရသည်။

သူတို့ ခြေအောက်ရှိ မြေကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အမြစ်ပိုင်းများတွင် အလွန် အစွမ်းထက်လှသော အခင်းအကျင်း အခြေခံများ ရှိနေသည်ကို အမှန်တကယ်ပင် မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ တောင်ကုန်း တစ်ခုစီတိုင်းသည် အဓိက အခင်းအကျင်း အခြေခံ အဖြစ် ဆောင်ရွက်နေပြီး၊ မည်သည့် အရာမှန်း မသိရသော ကြီးမားလှသည့် အခင်းအကျင်း ကြီး တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားသည်။

သို့သော်လည်း လတ်တလောတွင်မူ ထို ကြီးမားသော အခင်းအကျင်း အခြေခံများ သည် အသက်ဝင် လှုပ်ရှားနေသည့် လက္ခဏာမျိုး လုံးဝ မပြသသေးချေ။ မည်သည့် အန္တရာယ် ကိုမျှ သူ အာရုံခံ မမိသေးပေ။

အခင်းအကျင်း များ နှင့် ဟင်းလင်းပြင် တို့၏ အတားအဆီးများကို ကျော်လွှား၍၊ စုယွီ သည် အခြားသော အင်အားစုများ အပျက်အစီး နေရာကို ရှာဖွေနေကြသည်ကိုပါ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော် ထိပ်သီး အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ကိုးခု မှ မူလဝိညာဉ် အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး များ ပင်လျှင် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေသည်ကို လုံးဝ မရိပ်မိနိုင်ကြချေ။

စုယွီ တို့ အဖွဲ့နှင့် မိုင်အနည်းငယ် ကွာဝေးသော နေရာတွင်၊ တောင်ကုန်း တစ်ခု အောက်ရှိ ကြီးမားသော အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း ကြီး တစ်ခု အတွင်း၌၊

စုယွီ ၏ အသိစိတ် အတွင်းမှ ရွှေပုစဉ်း ၏ မျက်စိ မှော်ပညာ သည် အခင်းအကျင်း ၏ အာရုံလှည့်စားမှု များကို ဖောက်ထွင်း၍၊ လူရှစ်ယောက် စုဝေးနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထိုသူတို့သည် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် တစ်ဦး ၏ နောက်မှ လိုက်ပါကာ၊ ဤ အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း အတွင်းမှ ထွက်ခွာရန် ကြိုးစားနေကြသည်။

အခန်း (၄၉၇) - လွယ်ကူစွာ ရတနာလုယူခြင်း၊ ယွီလုံ နန်းတော် ၏ ဘေးဒုက္ခ (အပိုင်း - ၂)

ထိုအဖွဲ့ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အတောင်ပံနှစ်ဖက်ပါ ရွှေပုစဉ်းရင်ကွဲလေး၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အေးစက်သော အလင်းရောင်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ခပ်ဟဟ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

'ဟက်... ယွီလုံ နန်းတော် က ကောင်တွေပါလား'

ထို ယွီလုံ နန်းတော် မှ လူရှစ်ယောက်ကို သေချာစောင့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ ယခင်က သူတွေ့ခဲ့ဖူးသော တပည့်လေးယောက်အပြင် မူလဝိညာဉ်အဆင့် အရှင်သခင်ကြီး နှစ်ပါးကိုပါ တွေ့လိုက်ရ၏။ တစ်ပါးက မူလဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ နောက်တစ်ပါးက မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့်တွင် ရှိသည်။

ထိုမူလဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့်ရှိသူမှာ ယွီလုံ နန်းတော် မှ စတုတ္ထအဆင့် အဆင့်နိမ့် အခင်းအကျင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး၊ ကျန်နှစ်ယောက်မှာ ထိုအခင်းအကျင်းပညာရှင်၏ တပည့်များ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့၏ နောက်ခံအင်အားကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသွားပြီးနောက်၊ ရွှေပုစဉ်းလေး၏ မျက်ဝန်းများသည် သူတို့အပေါ်မှ အကြည့်လွှဲကာ သူတို့ရောက်ရှိနေသော တောင်ထွတ်ဆီသို့ လျင်မြန်စွာ အာရုံပြောင်းလိုက်သည်။

ဤတောင်ထွတ်မှာ အပျက်အစီးများထဲတွင် အတော်လေး မြင့်မားပြီး စုယွီ ရှိနေသော နေရာထက် ပို၍ ရှေ့ကျသည်။

အခင်းအကျင်းများ၏ အာရုံလှည့်စားမှု အတားအဆီး အားလုံးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သော သူ၏ စွမ်းရည်ဖြင့်၊ စုယွီသည် တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို ဖုန်မှုန့်လေး တစ်စမှအစ အထင်းသား ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရ၏။

တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် အဆောက်အအုံများစွာ ရှိနေသည်မှာ အမှန်ပင် ဖြစ်သည်။ တောင်ထိပ်တွင်မူ စုယွီ မြင်လိုက်ရသည်မှာ ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းခါနီး ဖြစ်နေသော ရှေးဟောင်း ကျောက်စာတိုင် တစ်ခုကိုပင်….။

ထိုကျောက်စာတိုင်ပေါ်တွင် ရှေးဟောင်း စာလုံးလေးလုံးကို ထွင်းထုထား၏။

‘ရွှံ့မြွေ အင်မော်တယ် ဂူစံအိမ်’

'ဒါက ရှေးခေတ် ကောင်းကင် အင်မော်တယ် နန်းတော်ကြီးမှာ ဒီနေရာကို စောင့်ကြပ်ခဲ့တဲ့ ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ ဂူစံအိမ်များ ဖြစ်နေမလား'

စုယွီသည် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွက်ဆလိုက်၏။

ရွှေပုစဉ်းလေး၏ မျက်ဝန်းများသည် အဆောက်အအုံများ အတွင်းသို့ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားသည်။

တောင်ထွတ်ပေါ်တွင် အဆောက်အအုံ (၂၀) ကျော်မျှ ရှိသော်လည်း၊ စုယွီသည် တန်ဖိုးကြီး ရတနာများကို သိပ်မတွေ့ရချေ။ အရိုးစု တစ်ခုကိုပင် မတွေ့ရပေ။

ထိုအစား တောင်ပေါ်တွင် ပုန်းကွယ်နေသော အာရုံလှည့်စားမှု မိစ္ဆာသားရဲ အများအပြားကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော်ငြားလည်း။

စုယွီသည် ရွှေပုစဉ်းလေး၏ အကြည့်ကို တောင်၏ အနက်ပိုင်းသို့ ဦးတည်လိုက်သောအခါ၊ တောင်ခြေရှိ မြေအောက်သို့ ဆင်းသွားသော ကျောက်သား ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်း တစ်ခုကို မမျှော်လင့်ဘဲ တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။

ထို ဥမင်လှိုဏ်ခေါင်းသည် မြေအောက် ပေ (၃၀၀) ခန့် အနက်ရှိ လှိုဏ်ဂူကြီး တစ်ခုဆီသို့ ဦးတည်နေသည်။

နက်ရှိုင်းသော လှိုဏ်ဂူကြီး အတွင်း၌ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ တောက်ပနေသော ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် တစ်ခု ငေါထွက်နေသည်။

ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်၏ အလယ်ပိုင်းမှာ အနည်းငယ် ချိုင့်ဝင်နေ၏။

၎င်း၏ အထက်တွင် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသော ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ တစ်ခု တွဲလောင်းကျနေသည်။

ကျောက်စိမ်းစင်မြင့်၏ ချိုင့်ဝင်နေသော အလယ်ပိုင်းတွင် နို့နှစ်ရောင်ရှိသော အရည် စက်ပေါက်ပေါင်း (၁၀၀) ခန့် စုဝေးနေသည်ကို တွေ့ရ၏။

ရွှေပုစဉ်းလေးသည် ၎င်း၏ မျက်စိ မှော်ပညာဖြင့် ထိုအရည်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကိုပင် ပြည့်နှက်သွားစေနိုင်လောက်အောင် အစွမ်းထက်လှသော နတ်ဘုရား ဝိညာဉ် အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုက သူ၏ ဝိညာဉ်ကို လွှမ်းမိုးသွားပြီး၊ သူ၏ နှလုံးသားနှင့် အသိစိတ်ကိုပါ ပြင်းထန်စွာ ဖိနှိပ်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။

သူ၏ စတုတ္ထအဆင့် ရွှေပုစဉ်း နည်းစနစ်၏ ဝိညာဉ် အဆင့်ဖြင့်ပင်၊ ထို အရည်အနည်းငယ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အကြီးအကျယ် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရ၏။

ထိုအခြေအနေကို သဘောပေါက်သွားသောအခါ၊ စုယွီ၏ မျက်လုံးများမှာ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ အသက်ရှူသံများမှာလည်း အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာခဲ့သည်။

'ဒါ... ဒါက ဟိုရတနာများလား... တကယ့်ကို အံ့မခန်း စွမ်းအားတွေပဲ'

ထိုအချိန်တွင် သူနှင့်အတူ ရှိနေသော တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် တတိယမြောက် အခင်းအကျင်းသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ကာ၊ တတိယမြောက် အခင်းအကျင်းကို ဖြေရှင်းမည့် နည်းလမ်းကို ရှင်းပြနေသည်။ စုယွီ၏ အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံမိလိုက်သော တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ သည် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့အား လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်လို့လဲ... ငါ ရှင်းပြတာ တစ်ခုခု မှားသွားလို့လား”

ပြူးကျယ်နေဆဲ ဖြစ်သော မျက်လုံးများနှင့် အနည်းငယ် မောဟိုက်နေသော အသက်ရှူသံများဖြင့် စုယွီသည် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ ကို ကြည့်ကာ စိတ်အာရုံဖြင့် လှမ်းပြောလိုက်သည်။

'ဆရာ... ဆရာ့ ဒဏ်ရာတွေကို ကုစားပေးနိုင်မယ့် ပစ္စည်းကို ကျွန်တော် ရှာတွေ့ပြီ ထင်ပါတယ်'

စုယွီ၏ စကားကြောင့် တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ မှာ မှင်သက်သွားရ၏။ ထို့နောက် သူ၏ အကြည့်များ တင်းမာသွားပြီး မရည်ရွယ်ဘဲ အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်မိသည်။ သူ၏ သူငယ်အိမ်များမှာ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွားပြီး စုယွီကို ကြည့်ကာ စိတ်အာရုံဖြင့် ပြန်လည် မေးမြန်းလိုက်၏။

'မင်း ဘာပေါက်ကရတွေ ပြောနေတာလဲ... မင်းက ဒီမှာ တစ်ချိန်လုံး ရှိနေတာလေ... အပြင်ထွက်ပြီး ရှာတာမှ မဟုတ်တာ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရှာတွေ့နိုင်မှာလဲ'

စုယွီက ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်သည်။

'သေချာတော့ မသိဘူး ဆရာ... ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် ကို သွားစစ်ခိုင်းကြည့်လို့ ရတယ်... ဖြစ်နိုင်ရင် အဲဒီပစ္စည်းကို ယူလာခိုင်းလို့ ရမှာပါ'

ထိုသို့ ပြောရင်း စုယွီသည် မှော်လက်နက် နန်းတော် ကို ခေါ်ယူလိုက်ပြီး ၎င်းအတွင်းမှ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

သူ၏ နတ်ဘုရား အာရုံကို အသုံးပြု၍၊ မြေအောက် လှိုဏ်ဂူ၏ တည်နေရာကို ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် ထံသို့ ပေးပို့လိုက်သည်။

'သွား... အဲဒီ အခင်းအကျင်းတွေ၊ ချိပ်ပိတ် အတားအဆီး တွေနဲ့ အာရုံလှည့်စားမှု မိစ္ဆာသားရဲ တွေကို ရှောင်နိုင်ဖို့ ငါ့ရဲ့ လမ်းညွှန်ချက် အတိုင်း လိုက်ခဲ့... ဒီနေရာကို သွားစစ်ဆေးကြည့်ပြီး ဘာတွေ ယူလာနိုင်မလဲ ကြည့်စမ်း'

စုယွီက လေသံတိုးတိုးဖြင့် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် ၏ အသိစိတ် အတွင်းသို့ သတင်းအချက်အလက်များ ဒလဟော စီးဝင်လာပြီးနောက်၊ ၎င်းက ရိုသေစွာဖြင့် ချက်ချင်းပင် အကြောင်းပြန်လိုက်သည်။

'ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်... ကျွန်တော် အခုပဲ သွားလိုက်ပါ့မယ်'

စုယွီ၏ အကူအညီဖြင့် ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း မှ ခွဲထွက်သွားပြီး မြေအောက်သို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်သွားသည်။ စုယွီ၏ ဝိညာဉ် လမ်းညွှန်မှုကို အနီးကပ် လိုက်နာကာ မြေအောက်ရှိ အန္တရာယ်များကို ကျော်ကွင်းပြီး၊ ယွီလုံ နန်းတော် မှ လူများ ရှိနေသော တောင်ထွတ်ဆီသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ ချဉ်းကပ်သွားတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် ယွီလုံ နန်းတော် မှ အဖွဲ့သည်လည်း၊ သူတို့၏ စတုတ္ထအဆင့် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် ၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် တောင်ခြေရှိ ကြီးမားသော အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း ကြီးထဲမှ အောင်မြင်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြတော့၏။

ရှေ့တွင် ရေးတေးတေး မြင်တွေ့နေရသော အင်မော်တယ် နန်းတော် ၏ အပျက်အစီးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) ရှိသော တပည့်ဖြစ်သူက စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဆရာ... ဦးလေးဆရာ... ဟို တောင်ထွတ် ပေါ်မှာ ဂူစံအိမ် တွေ အများကြီး ရှိမယ့် ပုံပဲ... အဲဒီမှာ ကျွန်တော်တို့ အတွက် အခွင့်အရေး တွေ ရနိုင်လောက်တယ် ဗျ”

မူလဝိညာဉ် အလယ်အလတ်အဆင့် ရှိသော အရှင်သခင်ကြီး မှာ တောင့်တင်း တည်ကြည်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိပြီး၊ ထင်ရှားသော မျက်ခုံးများနှင့် ချောမောသော မျက်နှာသွင်ပြင် ရှိကာ၊ အသက် (၃၀)၊ (၄၀) အရွယ်ခန့် ရှိသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးနှင့် တူသည်။ သူ၏ အမည်မှာ တာအိုဆရာ ပိုင်ယန် ဖြစ်ပြီး၊ အရှင်သခင်ကြီး ပိုင်ယန် ဟုလည်း လူသိများသည်။

ယွီလုံ နန်းတော် ၏ နန်းတော် (၉) ခု နှင့် ခန်းမဆောင် (၁၈) ခု အနက်၊ သူသည် အလယ်အလတ် အဆင့်ရှိသော ခန်းမဆောင် သခင် တစ်ဦး ဖြစ်၏။

ယခုတစ်ကြိမ် အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော အပျက်အစီး များဆီသို့ လာရောက်ရခြင်းမှာလည်း၊ ဂိုဏ်းမှ ပေးအပ်သော တာဝန် တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန်ပင် ဖြစ်၏။

အရှင်သခင်ကြီး ပိုင်ယန် သည် တောင်ထွတ်ပေါ်ရှိ အပျက်အစီး များကို တစ်ချက် အကြည့်ပို့လွှတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အဓိပ္ပာယ် မဲ့သော အလင်းရောင် တစ်ချက် လျှပ်ပြေးသွားသည်။

“သတိ မလွတ်စေနဲ့... အပေါ်မှာ ကျန်နေသေးတဲ့ အခင်းအကျင်း တွေနဲ့ ချိပ်ပိတ် အတားအဆီး တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... ရှာဖွေရတာ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

“ပြီးတော့... ဒီတစ်ခေါက် ခရီးစဉ်မှာ ငါတို့ ရှာရမယ့် ပစ္စည်း နှစ်ခုပဲ ရှိတယ်... တစ်ခုက အာရုံလှည့်စားမှု နှလုံးသား ကျောက်တုံး... နောက်တစ်ခုက အာရုံလှည့်စားမှု ရွှံ့ညွန်တော ထဲမှာ ရှိတယ် လို့ ကောလာဟလ ထွက်နေတဲ့ ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် ဆိုတဲ့ ကောင်းကင်ဘုံ ရတနာ ပဲ”

“ဒီပစ္စည်း နှစ်ခု ကို ရှာတွေ့မှသာ ငါတို့ ဒီကို လာရကျိုး နပ်မှာ”

“တခြား ဟာတွေ ကတော့ လျစ်လျူရှု ထားလိုက်လို့ ရတယ်”

ထိုအချိန်တွင် ရွှေအမြုတေ အဆင့် (၉) ရှိသော တပည့်ဖြစ်သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ အရောင်လက်သွားသည်။ သူက လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“ဆရာ... စောစောက ကျွန်တော်တို့ ဝင်လာတုန်းက... မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် က လူတွေကို တွေ့လိုက်တယ်”

'ဟဲဟဲ... အဲဒီကောင်တွေနဲ့ တွေ့ရင်တော့ ငါ့လက်ယားနေတာနဲ့ အတော်ပဲ'

“တကယ်လို့ အခွင့်အရေးများ ရခဲ့ရင်...”

သူ၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ၊ အရှင်သခင်ကြီး ပိုင်ယန် သည် အခြားသော တောင်ထွတ်များကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဒီတစ်ခါ မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်နန်းတော် က ဟို အဘိုးကြီး တာအိုဆရာ ထျန်းယွီ လည်း ပါလာတယ်... အဲဒီ အဘိုးကြီးက အရင်က အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာ ရထားလို့ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မူလဝိညာဉ် အစောပိုင်း အဆင့်မှာတောင် မနည်း ထိန်းထားရတာကွ”

အခန်း (၄၉၈) - လွယ်ကူစွာ ရတနာလုယူခြင်း၊ ယွီလုံ နန်းတော် ၏ ဘေးဒုက္ခ (အပိုင်း - ၃)

“အဲဒီ အဘိုးကြီးက အရင်တုန်းက ရန်သူတွေ အများကြီး မွေးထားခဲ့တာ... ဒါကြောင့်မို့လို့ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့... တကယ်လို့ တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို အရင် သွားစမ်းမယ် ဆိုရင်တော့... ငါတို့လည်း အေးအေးဆေးဆေး ဝင်ပါလိုက်လို့ ရတာပေါ့”

“တကယ်လို့ ဘယ်သူမှ မလှုပ်ရှားဘူး ဆိုရင်တော့... ငါတို့လည်း ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ရတနာ တွေ ဆက်ရှာကြတာပေါ့... ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ပြဿနာ အရှာခံနေစရာ မလိုပါဘူး”

“အဘိုးကြီး က အရင်ကလောက် မစွမ်းတော့ဘူး ဆိုပေမဲ့... သူက တော်တော်လေး အထင်ကြီး လေးစားရတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ... သူ့ကို ကိုင်တွယ်ရတာ သိပ်တော့ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး”

လော့ချန်ယွီ၊ ကျန်းမန်သဲ့ နှင့် ကျန်းမန်ယောင် တို့၏ ပုံရိပ်များသည် ထိုတပည့်၏ စိတ်ထဲတွင် ရေးတေးတေး ပေါ်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် နှမြောတသ ဖြစ်စွာဖြင့် ညည်းတွားလိုက်မိသည်။

'တောက်... တကယ်လို့များ အခွင့်အရေးသာ ရခဲ့ရင်... အဲဒီ ကောင်မလေးတွေကို ငါ့ရဲ့ အစွမ်းအစ တွေ ပြချင်လိုက်တာကွာ'

'အထူးသဖြင့် ဟို အမြွှာ ညီအစ်မ နှစ်ယောက်... ကျန်းမန်သဲ့ နဲ့ ကျန်းမန်ယောင် လား... ဒီလောက် ရှားပါးတဲ့ အလှတရားမျိုးက တော်တော်လေးကို ဆွဲဆောင်မှု ရှိတာပဲ'

'တိုက်ပွဲမြေပြင်မှာ သူတို့နဲ့ ပြန်ဆုံချင်လိုက်တာ... တကယ်လို့များ သူတို့ကို အင်မော်တယ် ဂိုဏ်း ဆီ ဖမ်းခေါ်သွားနိုင်မယ် ဆိုရင်တော့... ကျွတ်... ကျွတ်... ကျွတ်'

တပည့်ဖြစ်သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ရက်စက် ယုတ်မာသော အလင်းရောင် တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ထို့နောက် အခင်းအကျင်း ပညာရှင် ၏ လမ်းညွှန်မှု အောက်တွင်၊ သူတို့သည် တောင်ပေါ်တွင် ဆက်လက် ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် သူတို့သည် တောင်ခါးပန်း အထိ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြတော့၏။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင်၊

တောင်ထွတ်၏ အောက်ခြေတွင်၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် စုယွီ ၏ ဝိညာဉ် လမ်းညွှန်မှုကို အနီးကပ် လိုက်နာကာ၊ တောင်အောက်ရှိ အခင်းအကျင်း များ နှင့် ချိပ်ပိတ် အတားအဆီး များကို အောင်မြင်စွာ ရှောင်ကွင်း နိုင်ခဲ့သည်။ တကယ်လို့ မရှောင်ကွင်းနိုင်ခဲ့လျှင်တောင်မှ၊ အာရုံလှည့်စားမှု အခင်းအကျင်း ကို အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ခဲ့၏။

အချိန်တိုလေး အတွင်းမှာပင် ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် မြေအောက် လှိုဏ်ဂူ အတွင်းသို့ အောင်မြင်စွာ ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားနိုင်ခဲ့ချေပြီ။

လှိုဏ်ဂူ အတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် အသက်ရှူ ကျပ်မတတ် အစွမ်းထက်လှသော ဝိညာဉ် အရှိန်အဝါကြီး တစ်ခုက ၎င်းအပေါ်သို့ ဖိချလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ လှိုဏ်ဂူ အတွင်း၌ စကားဖြင့် ဖော်ပြ၍ မရနိုင်လောက်အောင် ထူးခြား ဆန်းကြယ်သော ရနံ့ တစ်ခု ပျံ့လွင့်နေသည်ကိုပါ သတိပြုမိလိုက်၏။

ထို ထူးခြားသော ရနံ့ကို ရှူရှိုက်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် ၎င်း၏ ဝိညာဉ်မှာ လန်းဆန်း တက်ကြွလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက် တစ်ခုက ၎င်း၏ အသိစိတ်ကို ပြည့်နှက်သွားစေကာ၊ ၎င်း၏ စိတ်ဓာတ်များကို အလွန်တရာ မြင့်တက်လာစေပြီး အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။

ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဝိညာဉ် အရှိန်အဝါ ၏ ဖိအားကို အတင်း ဖိနှိပ်ထားရင်း၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းလို ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် ဆီသို့ တည်ငြိမ်စွာ ချဉ်းကပ်သွားပြီး၊ စုယွီ ပေးထားခဲ့သော ထိပ်တန်း အဆင့် မှော်လက်နက် ဖြစ်သည့် ချီ သန့်စင်ရေး အိုး ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ချီ သန့်စင်ရေး အိုး က စတင် စုပ်ယူလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် ၏ ချိုင့်ဝင်နေသော အပိုင်းမှ ရေတွက်၍ မရနိုင်သော နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာအောင် စုဝေးနေခဲ့သော နို့နှစ်ရောင် အရည် စက်ပေါက်လေး တစ်ခုသည် အိုး အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

ချီ သန့်စင်ရေး အိုး မှာ ထိပ်တန်း အဆင့် မှော်လက်နက် အဖြစ်သို့ ယခုမှသာ ပြန်လည် ပြုပြင်ထားရခြင်း ဖြစ်သော်လည်း၊ ၎င်း၏ မူလ အရင်းအမြစ်မှာ အလွန်တရာ ထူးခြား ဆန်းကြယ်လှ၏။

ထိုအရည်များ ချီ သန့်စင်ရေး အိုး အတွင်းသို့ စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက်၊ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် မြေအောက် လှိုဏ်ဂူ တစ်ခုလုံး ပြည့်နှက်နေသော ကြွယ်ဝလှသည့် ဝိညာဉ် အရှိန်အဝါကြီးမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် အပေါ် ကျရောက်နေသော ဖိအားများမှာလည်း အများကြီး လျော့ကျသွားသည်။

ထို့အပြင် လှိုဏ်ဂူ အတွင်း၌ ကျန်ရစ်နေခဲ့သော ထူးခြား ဆန်းကြယ်သည့် ရနံ့များကြောင့်၊ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူသွင်းလိုက်ပြီး လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသော ရနံ့ အများစုကို ရှူရှိုက်လိုက်၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် အထက်ရှိ ကျောက်စက်ပန်းဆွဲ ၏ ထိပ်ဖျားကို မော့ကြည့်လိုက်ရာ၊ ထိုနေရာတွင် ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် တဝက် စုဝေးနေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

၎င်းက ထို ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည်အား ဖယ်ရှားရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ စုယွီ ၏ အသံသည် ၎င်း၏ အသိစိတ် အတွင်းသို့ ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာသည်။

'နေဦး... အဲဒီ အရည်တဝက်ကို မထိနဲ့... ပြီးတော့ ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် နှစ်စက် ကို ပြန်ထားခဲ့လိုက်'

ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။

'ဘာဖြစ်လို့လဲ သခင်'

စုယွီ က ပြန်ပြောလိုက်သည်။

'ငါတို့ အကုန်လုံး ယူသွားလို့ မရဘူး... နောက်က လာမယ့် လူတွေ အတွက် နည်းနည်းလောက်တော့ ချန်ထားခဲ့ပေးမှ ဖြစ်မယ်'

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် သည် သူ၏ လမ်းညွှန်ချက် အတိုင်း လိုက်နာကာ၊ ချီ သန့်စင်ရေး အိုး ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပြီး ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် မှ သေးငယ်သော အရည် နှစ်စက် ကို ခွဲထုတ်ကာ ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် ပေါ်ရှိ အချိုင့် အတွင်းသို့ ပြန်လည် ထည့်သွင်းပေးလိုက်သည်။

ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် မှ ထွက်ပေါ်လာသော ဝိညာဉ် ဖိအားပေးသည့် အရှိန်အဝါ တစ်ခုသည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြန်၏။

၎င်းမှာ ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်နေပြီး ဝိညာဉ်မှာလည်း အထူးတလည် စိတ်လှုပ်ရှားနေစဉ်မှာပင်၊ မြေအောက် လှိုဏ်ဂူ ကြီးသည် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာတော့သည်။

'ဟာ... အခြေအနေ မဟန်တော့ဘူး... ဒီကနေ မြန်မြန် ထွက်မှ ဖြစ်မယ်'

ကောင်းကင် မိုးကြိုး ကြွက် မိစ္ဆာဘုရင် ၏ မျက်နှာ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ပျက်ယွင်းသွား၏။ ဖျတ်လတ်စွာပင်၊ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ် အသွင်ပြောင်းသွားကာ မြေအောက် လှိုဏ်ဂူ အတွင်းမှ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

အပြင်ဘက်တွင်မူ၊

တောင်ခါးပန်းတွင် ယွီလုံ နန်းတော် မှ အဖွဲ့သည် အင်မော်တယ် နန်းတော် တစ်ခုနှင့် သိပ်မဝေးလှသော နေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် ထိုနန်းတော် အတွင်းရှိ ကျန်ရှိနေသော အခင်းအကျင်း များနှင့် ချိပ်ပိတ် အတားအဆီး များကို ချိုးဖျက်ကာ ရတနာများ ရှာဖွေရန် ပြင်ဆင်နေကြစဉ်မှာပင်၊ ရုတ်တရက် တောင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွား၏။

“ဝရော”

မြေအောက်မှ ဟိန်းဟောက်သံကြီး တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤ ရုတ်တရက် ဖြစ်ပေါ်လာသော အပြောင်းအလဲကြီးကြောင့် အရှင်သခင်ကြီး ပိုင်ယန် အပါအဝင် လူရှစ်ယောက်စလုံး၏ မျက်နှာ အမူအရာများမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြ၏။

သူတို့သည် သူတို့၏ ခြေအောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ရွှေအမြုတေ အဆင့် ရှိ တပည့်ဖြစ်သူမှာ အထိတ်တလန့် အော်ဟစ်လိုက်မိ၏။

“ဆရာ... ဦးလေးဆရာ ချောင်... အသံက တောင်အောက်က လာတာဗျ... ဒီအသံကြီးက... တောင်အောက်က ထွက်လာတာ”

ဦးလေးဆရာ ချောင် ဟု သူခေါ်လိုက်သော မူလဝိညာဉ် အစောပိုင်းအဆင့် ရှိ အရှင်သခင်ကြီး ၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားပြီး လေသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့နောက်က လိုက်ခဲ့... ငါတို့ အောက်ဆင်းပြီး ဘာဖြစ်တာလဲ သွားကြည့်ကြရအောင်”

“ဝီ...”

သူတို့ ရှစ်ယောက်စလုံးသည် သူတို့၏ ကိုယ်ပျောက် နည်းစနစ်များကို အမြန် ဖော်ထုတ်ကာ မြေအောက်သို့ တိုးဝင်သွားကြ၏။ အသံ ထွက်ပေါ်လာရာ အရင်းအမြစ် ဆီသို့ ဦးတည် သွားရောက်ကြ၏။

တောင်ပေါ်ရှိ အန္တရာယ်များလှသော အခင်းအကျင်း များနှင့် ချိပ်ပိတ် အတားအဆီး များကို ရှောင်ကွင်းပြီးနောက်၊ ယွီလုံ နန်းတော် မှ သူတို့ ရှစ်ယောက် မြေအောက် လှိုဏ်ဂူ သို့ အနိုင်နိုင် ရောက်ရှိသွားရန် အတွက် အချိန် တစ်ဝက်ခန့် ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

လေထုထဲတွင် ပျံ့လွင့်နေသော မှေးမှိန်သည့် ထူးခြား ဆန်းကြယ်သော ရနံ့လေးကို ရှူရှိုက်မိလိုက်သောအခါ၊ သူတို့ ရှစ်ယောက်စလုံးမှာ အကြီးအကျယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြ၏။

“ဒီ အရှိန်အဝါ က...”

“ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် ပဲ”

“ဟားဟားဟား... ငါတို့ ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် ကို အရင်ဆုံး ရှာတွေ့သွားပြီပေါ့”

ရွှေအမြုတေ အဆင့် တပည့် အချို့မှာ ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်စွာဖြင့် ရယ်လိုက်မိကြပြီး၊ သူတို့၏ မျက်ဝန်းများမှာလည်း အရောင်များ တောက်ပနေတော့သည်။

အရှင်သခင်ကြီး ပိုင်ယန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာကို မဖုံးကွယ်နိုင်တော့ချေ။ ဤ အပျက်အစီး နေရာသို့ လာရောက်ရသည့် ခရီးစဉ်မှာ ဤမျှလောက် ချောမွေ့နေလိမ့်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘဲ၊ သူတို့သည် ဤကဲ့သို့သော တန်ဖိုးကြီး ရတနာကို ပထမဆုံး ရှာတွေ့မည့်သူများ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု အိပ်မက်ပင် မမက်ခဲ့ဖူးချေ။

ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အရှင်သခင်ကြီး ပိုင်ယန် သည် အလျင်စလိုပင် လေသံတိုးတိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏။

“မြန်မြန်... ကောင်းကင် ခြင်ဆီ ဝိညာဉ် အရည် ကို အရင်ဆုံး ရှာကြ”

“ခုနက အသံကျယ်ကြီး ကြောင့် တခြား လူတွေလည်း သတိထားမိသွားလောက်တယ်... ငါတို့ ထပ်ပြီး အချိန်ဆွဲနေလို့ မရတော့ဘူး”

သူ၏ အမိန့်ပေးသံ အဆုံးတွင် သူတို့ အဖွဲ့သည် လှိုဏ်ဂူ ၏ အနက်ပိုင်းသို့ ကပျာကယာ တိုးဝင်သွားကြသည်။

သို့သော်လည်း သူတို့အတွက် နားလည်ရ ခက်ခဲနေသည်မှာ... လှိုဏ်ဂူ ၏ လေထုထဲတွင် ထူးခြား ဆန်းကြယ်သော ရနံ့ အချို့ ကျန်ရစ်နေသေးသော်ငြားလည်း... ၎င်းမှာ အလွန် မှေးမှိန်နေသည့်နှယ် ခံစားရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ဘာကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်ရသနည်း ဆိုသည်ကို သူတို့ နားမလည်နိုင်ဘဲ၊ စိတ်ထဲတွင် တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသည်ဟု မသိမသာ ခံစားနေရ၏။

နောက်ဆုံးတွင် သူတို့ အားလုံး လှိုဏ်ဂူ ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိသွားကြပြီး၊ အဖြူရောင် ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့သော ကျောက်စိမ်းစင်မြင့် အနီးတွင် ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။ အချိုင့်လေး အတွင်းရှိ အလွန်တရာ နည်းပါးလှသော နို့နှစ်ရောင် အရည်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ၊ သူတို့၏ မူလက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ဝမ်းသာ ပီတိ ဖြစ်နေကြသော မျက်နှာ အမူအရာများမှာ မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် လုံးဝ အေးခဲသွားကြတော့၏။