ရာထူးတိုးမြှင့်ခြင်း အခမ်းအနား (၂)

မကြာမီအချိန်အတွင်းမှာပင် ယန်ချင်း၊ လက်ထောက်အကြီးအကဲ လျန်ဝမ်နှင့် စုန့်ကောကျိတို့သည် ကြယ်နှင်းမြူတောင်ကြားသို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

အခမ်းအနားကျင်းပမည့်နေရာသည် လူအများဖြင့် စည်ကားနေပြီဖြစ်ပြီး ပျော်ရွှင်စရာကောင်းသော အငွေ့အသက်များနှင့်အတူ မျှော်လင့်ချက်လှိုင်းလုံးများက လေထုထဲ၌ ပြည့်နှက်နေ၏။

တာအိုသဘောတရားများ ကိန်းအောင်းနေသည့် တောက်ပသောမြူထုမှာလည်း ယမန်နေ့ကထက် ပိုမိုသိပ်သည်းနေသယောင် ရှိပေသည်။

လောလောဆယ်တွင် အဖွဲ့အစည်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသာ ရောက်ရှိနေသေးသဖြင့် ယန်ချင်းသည် လူအုပ်ထဲတွင် ရင်းနှီးသောမျက်နှာအချို့ကို လိုက်လံရှာဖွေနေမိသည်။ ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်တော်များမှာမူ နောက်ထပ် နှစ်နာရီကြာမှ ရောက်ရှိလာကြမည် ဖြစ်၏။

ရောက်ရှိနေသူများထဲတွင် ယန်ချင်းသည် အစီရင်ခန်းမ၏ ခန်းမသခင်မ ဖြစ်သူ လင်းမေ့မေ့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

သူမသည် လက်အောက်ငယ်သားများ၏ ဝန်းရံခြင်းကို ခံထားရပြီး ညွှန်ကြားချက်များကို အလျှင်အမြန် ပေးနေလေသည်။ သူမ၏ ဘေးနားတွင်မူ ကျူးလောင်က ငြိမ်ကုပ်စွာ ရှိနေ၏။

သူ၏ ပုံစံမှာ မိမိဆန္ဒအလျောက် ရပ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်ဘဲ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခံထားရသည့်ပုံ ပေါက်နေသဖြင့် ယန်ချင်းမှာ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

အစီရင်ခန်းမအပြင် အခြားသော ဌာနအသီးသီးမှ အဖွဲ့ဝင်များလည်း ရောက်ရှိနေကြသည်။

လက်မှုအတတ်ပညာဌာနမှ အကြီးအကဲစုန့်ချွမ်းလီကိုလည်း တွေ့ရသလို၊ အခမ်းအနားအပြီးတွင် မူလအတိုင်း ပြန်လည်ရှင်းလင်းရန်အတွက် အရာအားလုံးကို စာရင်းမှတ်တမ်းတင်နေသည့် ထောက်ပံ့ရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်များကိုလည်း တွေ့ရသည်။ သိန်းငှက်အစောင့်တပ်ဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ အရေအတွက် အများဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

သိန်းငှက်အစောင့်တပ်ဖွဲ့သည် ဌာနချုပ်၊ ဌာနခွဲများ၊ အကယ်ဒမီနှင့် အခြားသော အရေးကြီးအဆောက်အအုံများ၏ လုံခြုံရေးကို တာဝန်ယူရသူများ ဖြစ်ကြသည်။

ဤတပ်ဖွဲ့ကို အလားအလာအကောင်းဆုံး ကျင့်ကြံသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကယ်ဒမီတွင် သင်တန်းဆင်းနိုင်ရုံသာ ရှိသူများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ ရလဒ်များသည် အဖွဲ့အစည်း၏ ထူးချွန်သူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အနိမ့်ဆုံးဖြစ်သော်လည်း ပြင်ပဂိုဏ်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါကမူ ထိပ်တန်းအဆင့်တွင် ရှိနေကြဆဲ ဖြစ်၏။

သင်တန်းဆင်းပြီးနောက် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့နှင့် ကိုက်ညီသည့် အထူးပြုဘာသာရပ်များကို လေ့ကျင့်ကြရသည်။

ဥပမာအားဖြင့် အဆိပ်ရှာဖွေခြင်း၊ ကျိန်စာများကို ကိုင်တွယ်ခြင်း သို့မဟုတ် သတ်မှတ်ထားသော လက်နက်များ၊ အစီရင်များနှင့် အကာအကွယ်တံဆိပ်များကို အသုံးပြု၍ တိုက်ခိုက်ကာကွယ်ခြင်း စသည်တို့ကို ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်ကြရသည်။

အဖွဲ့အစည်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ သူတို့ရှိသမျှ အရည်အချင်းကို အသုံးချပြီး သီးခြားနယ်ပယ်တစ်ခုတွင် အထူးကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်လာစေရန် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့အား အုပ်စုလိုက်ဖြစ်စေ၊ တစ်ဦးချင်းဖြစ်စေ ရင်ဆိုင်ရပါက အလွန်ခက်ခဲသော ပြိုင်ဘက်များ ဖြစ်လာကြပေသည်။

ယန်ချင်းသည် လူအုပ်ကြားထဲတွင် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး သွားလာနေသည့် အရိပ်တပ်ဖွဲ့မှ အဖွဲ့ဝင်အချို့ကိုလည်း သတိထားမိလိုက်သည်။

ဤကဲ့သို့သော အခမ်းအနားမျိုးသည် တောင်ဘက်တိုက်ကြီးရှိ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ သတင်းအချက်အလက်များကို စုဆောင်းရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေးပင် မဟုတ်ပါလား။

ယန်ချင်းသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုရင်း အရာအားလုံးကို ခံစားနေမိသည်။ ယခုအချိန်မှသာ သူသည် နန်းပြင်တရားရုံး၏ တရားသူကြီးတစ်ဦး ဖြစ်လာပြီဆိုသည်ကို အမှန်တကယ် လက်ခံနိုင်တော့သည်။

ယနေ့ကုန်ဆုံးသွားပါက သူသည် အဆင့်အတန်းသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိပေတော့မည်။ ယခုအချိန်အထိ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှမှာ အိပ်မက်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

သူသည် အောက်ခြေရွှေအမြုတေတရားရုံးသို့ စတင်ဝင်ရောက်စဉ်က အခြေအနေကို ပြန်လည်သတိရကာ စိတ်လှုပ်ရှားမိသွားသည်။

ထိုစဉ်က သူသည် အလွယ်ကူဆုံးနှင့် အဘေးကင်းဆုံး အလုပ်ကို ရလိုက်ပြီဟု ထင်မှတ်ကာ ဝမ်းသာနေခဲ့သော်လည်း လက်တွေ့တွင်မူ အမှုပေါင်းများစွာ၏ ဒဏ်ကို အလူးအလဲ ခံခဲ့ရလေသည်။

ထိုအချိန်မှစ၍ အရာအားလုံးသည် ထိန်းချုပ်မရအောင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်။ သူသည် အဖွဲ့အစည်းနှင့် အမြဲတမ်း စိတ်တိုင်းမကျ ဖြစ်ခဲ့ရပြီး သူ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်ဖြစ်သည့် လစာငွေများကိုလည်း ဒဏ်ကြေးများအဖြစ် ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။

သူ၏ နေအိမ်နှင့် ကောင်းကင်ဘုံရက်ကန်းငှက်တို့ကြောင့် လကုန်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပင် မကျန်ခဲ့ပေ။

သူ၏ အကျိုးဆောင်များသာ မရှိခဲ့လျှင် သူ မည်သို့ အသက်ဆက်ရမည်ကိုပင် မတွေးရဲတော့ချေ။

သူ့အတွက် အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာတတ်သည့် လဲ့ဝေယွမ်သည်လည်း သူ၏ ရန်သူတော်ကြီး ဖြစ်ခဲ့သည်။ လွန်ခဲ့သော သုံးလက အောက်ခြေတရားရုံးမှ ထွက်ခွာနိုင်ပြီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ထိုမိစ္ဆာအိုကြီးက နောက်ဆုံးရက်အထိ သူ့ကို နှိပ်စက်ခဲ့သေးသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ ဤနေရာသို့ ရောက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယန်ချင်းသည် ဝမ်းနည်းဝမ်းသာဖြစ်ကာ မျက်ရည်မကျစေရန် အစွမ်းကုန် ထိန်းထားရလေသည်။

....

"နေကောင်းလား ယန်..."

"ယန်ချင်း... မင်း ဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်ရုံက တော်တော်ကြည့်ကောင်းတာပဲ..."

ဇနီးဖြစ်သူထံမှ ခိုးထွက်လာသည့် ကျောင်းအုပ်ကြီး ကျူးလောင်၏ နှုတ်ဆက်စကားကြောင့် ယန်ချင်း၏ အတွေးများ ပြတ်တောက်သွားသည်။

သို့သော် ကျောင်းအုပ်ကြီးသည် သူ၏ ဇနီးရှိရာဘက်သို့ စိုးရိမ်တကြီး ခဏခဏ လှည့်ကြည့်နေသဖြင့် သူ ခိုးထွက်လာနိုင်သည့်အချိန်မှာ သိပ်မကြာနိုင်မှန်း သိသာလှပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဌာနမှူးကျူးလောင်..."

ယန်ချင်းက နွေးထွေးစွာ ပြုံးပြရင်း ပြန်လည်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ လက်ထောက်အကြီးအကဲ လျန်ဝမ်နှင့် စုန့်ကောကျိတို့လည်း ကျူးလောင်ကို နှုတ်ဆက်ကြလေသည်။

"ဘယ်လို ခံစားရလဲ..."

ကျူးလောင်က ယန်ချင်း ဝတ်ဆင်ထားသည့် သူတော်စင်အဆင့် ရတနာများကို တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"စကားလုံးနဲ့တောင် ဖော်ပြဖို့ ခက်တယ်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် သိမ်ငယ်မိသလို ခံစားရတယ်လို့ပဲ ပြောရမှာပါပဲ..."

ယန်ချင်းက ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ နယ်ပယ်အရှင်သခင်တစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှုများကို ရရှိထားလေလေ၊ နန်းဆောင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် နယ်ပယ်အရှင်သခင်ကြားက ကွာဟချက်ကို သူ ပိုမိုသိမြင်လာလေလေ ဖြစ်သည်။

သူ ရရှိထားသည့် အာရုံခံစားမှုမှာ အဆင့်မြင့် နယ်ပယ်အရှင်သခင်တစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှုမျိုး ဖြစ်ပါစေဟုသာ သူ ဆုတောင်းနေမိသည်။

အကယ်၍ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် နယ်ပယ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ အာရုံခံစားမှုသာ ဖြစ်နေပါက အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများရှေ့တွင် သူသည် ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်ထက်ပင် နိမ့်ကျနေမည် မဟုတ်ပါလား။

"အဲဒီလို ခံစားရတာ သဘာဝကျပါတယ်... ဒါပေမဲ့ စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့... မင်းရဲ့ ခရီးက အခုမှ စတာပဲလေ... တစ်ဆင့်ချင်းစီပဲ သွားရမှာပေါ့..."

ကျူးလောင်က ပြောရင်း စကြာဝဠာပြာဝတ်ရုံ၏ လက်စွပ်များကို စိတ်ဝင်တစားဖြင့် အနီးကပ် ကြည့်ရှုနေလေသည်။

ကျူးလောင်၏ စကားကြောင့် ယန်ချင်း စိတ်သက်သာရာ ရသွားသော်လည်း နောက်ထပ်ထွက်လာသည့် စကားကြောင့် သူ ပြန်လည် စိတ်ညစ်သွားရပြန်သည်။

"နှမြောစရာပဲ... မင်း ရထားတဲ့ အာရုံခံစားမှုက တတိယအဆင့် နယ်ပယ်ကျွမ်းကျင်သူရဲ့ အာရုံပဲရှိတာကိုး... အနည်းဆုံးတော့ သူတော်စင်နယ်ပယ် အဆင့်ရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ရဲ့ အာရုံဖြစ်နေလို့ တော်သေးတာပေါ့..."

....

"တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ... ဒီဝတ်ရုံကို ပြည်တွင်းထောက်ပံ့ရေးဌာနရဲ့ ဂိုဒေါင်ထဲမှာ အလဟဿ ထားမယ့်အစား အကယ်ဒမီမှာ သင်ခန်းစာတစ်ခုအနေနဲ့ သုံးသင့်တာ..."

"ဝိညာဉ်တောင်က ဘာတွေတွေးပြီး သူ့ကို အဲဒီမှာ ပိတ်လှောင်ထားလဲ မသိပါဘူး..."

ကျူးလောင်က နှမြောတသစွာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

ထိုအခါ စကြာဝဠာပြာက လေသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

"ငါကတော့ ကလေးတွေရဲ့ ကြည့်တာကို ခံနေရမယ့်အစား တောင်ပေါ်မှာပဲ အေးအေးဆေးဆေး နားနေချင်တယ်... မင်းရဲ့ အဲဒီလို ဝါသနာကြီးတဲ့ စရိုက်က အခုထိ မပျောက်သေးဘူးပဲ..."

စကြာဝဠာပြာ၏ ဝိညာဉ်သည် ကိုယ်ထင်မပြသော်လည်း ယန်ချင်း၏ စိတ်ထဲသို့ အသံကို တိုက်ရိုက်ပို့လွှတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေသည်။

"စီနီယာကလည်း ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ... ကျွန်တော်က စီနီယာတို့ရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ ပညာကို လေးစားလို့ပါ... ကျွန်တော့်ထက် ပညာတတ်တဲ့သူ သိပ်မရှိဘူးဆိုပေမဲ့ စီနီယာတို့ ဖြစ်တဲ့ စကြာဝဠာပြာ၊ ကွယ်ဝှက်ကံကြမ္မာနဲ့ ပိုးအိမ်စိမ်းတို့ရှေ့မှာတော့ ကျွန်တော်က လမ်းလျှောက်တတ်စ ကလေးတစ်ယောက်လိုပါပဲ..."

ကျူးလောင်က ထိုသို့ပြောရင်း ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ပညာရှိကြီးတစ်ဦးထံမှ လမ်းညွှန်ချက် တောင်းခံနေသည့် နှိမ့်ချသော လူငယ်လေးတစ်ဦးအလား ထင်မှတ်ရပေသည်။

'သူ ဒီလို ဖော်လံဖားတဲ့ အတတ်ပညာကို ဘယ်နှစ်နှစ်လောက် လေ့ကျင့်ခဲ့တာလဲ... ငါတောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ပါလား...'

ယန်ချင်းက အားကျစိတ်နှင့်အတူ သိမ်ငယ်စိတ်ဖြင့် သက်ပြင်းချရင်း တွေးလိုက်မိသည်။

ယန်ချင်း၊ လျန်ဝမ်နှင့် စုန့်ကောကျိတို့သည် နောက်ထပ် သုံးမိနစ်ခန့်အထိ ကျူးလောင်က ရတနာဝိညာဉ်များကို ဖော်လံဖားနေသည်ကို ကြည့်နေရသည်။

ကျူးလောင်သည် ၎င်းတို့ကို အကယ်ဒမီသို့ ခေါ်ရန် အကြိမ်ကြိမ် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင်မူ သူ၏နောက်သို့ ရောက်ရှိလာသော ဇနီးဖြစ်သူ လင်းမေ့မေ့၏ အပြုံးလေးတစ်ခုကြောင့် လက်လျှော့လိုက်ရလေသည်။

ကျူးလောင်သည် သူ၏ ဇနီးနောက်မှ ငြိမ်ကုပ်၍ လိုက်သွားသည်ကို မြင်ရသောအခါ ယန်ချင်းသည် သူ့ကို အမြင်သစ်ဖြင့် ကြည့်မိသွားသည်။

၎င်းတို့၏ စကားပြောဆိုပုံအရ ကျူးလောင်သည် စကြာဝဠာပြာနှင့် ကွယ်ဝှက်ကံကြမ္မာတို့၏ လေးစားမှုကို ရရှိထားကြောင်း သိသာလှသည်။

ကျူးလောင်သည် နယ်ပယ်အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သော်လည်း ထိုဝိညာဉ်နှစ်ခုက သူ့ကို ရွယ်တူတန်းတူကဲ့သို့ ဆက်ဆံကြသည်။

ထူးဆန်းပြီး စိတ်ကြီးလှသော ပိုးအိမ်စိမ်းကပင် ကျောင်းအုပ်ကြီးကို 'အရှက်မရှိသူ'၊ 'မျက်နှာပြောင်သူ' နှင့် 'စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းသူ' ဟု ကြားဖြတ်ပြောခဲ့သေးသည်။

သူမသည် နှစ်ပေါင်း ၁၀,၀၀၀ အတွင်း စကားလုံး ၃၀၀ ခန့်သာ ပြောဖူးသူ ဖြစ်သော်လည်း ကျောင်းအုပ်ကြီးကိုမူ စကားပြန်ပြောခဲ့သည်မှာ ကျောင်းအုပ်ကြီး၏ အရည်အချင်းကို သက်သေပြနေခြင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။

....

"အဲဒီကလေးက အခုထိ မပြောင်းလဲသေးဘူးပဲ..."

စကြာဝဠာပြာ၏ လေသံတွင် အရင်ကနှင့်မတူဘဲ မိမိတပည့်ကို ဂုဏ်ယူနေသည့် ဆရာတစ်ဦးကဲ့သို့ ချီးကျူးသံ ပါဝင်နေသည်။

"မင်းလည်း သတိထားမိတယ်ပေါ့..."

ကွယ်ဝှက်ကံကြမ္မာက မေးလိုက်သည်။

"ငါကိုယ်တိုင် ပြောခဲ့တာပဲ... ဘယ်လိုလုပ် သတိမထားမိဘဲ နေမလဲ... ငါ့ရဲ့ စကားတွေကို သူ တကယ် လိုက်နာလိမ့်မယ်လို့ မထင်ခဲ့ဘူး..."

"သူ... မှာ... ရှိ... တယ်... ဒီ... ကလေး... က... ဒါပေမဲ့... တစ်ခု... လို... နေ... သေး... တယ်... စိတ်... ဝင်... စား... စရာ... ပဲ..."

ပိုးအိမ်စိမ်းက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် ဝင်ပြောလေသည်။

"ဒါဆို အဲဒီကောင်မှာ အဲဒါ တကယ်ရှိနေတာပေါ့... မထူးဆန်းတော့ပါဘူး..."

"မင်း သိသွားပြီဆိုတော့ သူနဲ့ စိန်ခေါ်ထားတာကို ပြန်စဉ်းစားဦးမလား..."

ကွယ်ဝှက်ကံကြမ္မာက နောက်ပြောင်သလို မေးလိုက်သည်။

"ပြန်စဉ်းစားရမယ်…. ဘာလို့လဲ… သူက ရှေ့ဟောင်းနယ်ပယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားလို့လား... မင်း ငါ့ကို အရမ်းအထင်သေးတာပဲ...”

“ငါတို့ရဲ့ နောက်ခံနဲ့ဆိုရင် အဲဒါကို ကြောက်စရာ လိုလို့လား... ပြီးတော့ နောက်ဆုံးတစ်ခေါက်က သူ မလိမ်ရင် ငါတို့ နိုင်မှာပါ... တကယ်တော့ သူ အဲဒီလို ထူးခြားတဲ့ နယ်ပယ်ရှိနေတာတောင် ငါတို့ကို နိုင်ဖို့ လိမ်ခဲ့ရတယ်ဆိုတော့ ငါ ပိုတောင် စိတ်ချမ်းသာသေးတယ်…”

“ဟားဟားဟား... ငါလည်း ကုချင်းတီးတာကို လေ့ကျင့်ရမယ် ထင်တယ်... ကျူးလောင်လေးကို အကူအညီ တောင်းရမှာပဲ... သူက အဲဒီဘက်မှာ ပါရမီပါပုံရတယ်..."

စကြာဝဠာပြာက ပြောလိုက်သည်။

....

ယန်ချင်းသည် ၎င်းတို့၏ စကားများကို ကြားနေရသော်လည်း ဘာကို ဆိုလိုမှန်း နားမလည်နိုင်ချေ။

သူ မေးမြန်းရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း လက်ထောက်အကြီးအကဲ လျန်ဝမ်က သူ့ကို စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆွဲခေါ်သွားလေသည်။ ထိုနေရာတွင် သူ၏ တံဆိပ်ပြားကို တောင်ကြားရှိ အစီရင်များနှင့် ချိတ်ဆက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အချိန်များသည် အလွန်လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး နှစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ဖိတ်ကြားထားသော ဧည့်သည်တော်များမှာ တောင်ကြားအတွင်းသို့ စတင်ဝင်ရောက်လာကြပြီ ဖြစ်ပေသည်။