အခန်း (၃၈၅-၃၈၆)

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC)

အခန်း ၃၈၅ ။ အတုအပ

နန်းတော်ထဲသို့ လူသစ်များ ဝင်လာလျှင်၊ ဧကရာဇ်နှင့် ပထမဆုံး အိပ်စက်ခြင်းမပြုမီ အခြားသော ကိုယ်လုပ်တော်များနှင့် တစ်ကြိမ် တွေ့ဆုံရစမြဲ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအကြိမ်မှာမူ အိပ်စက်ပြီးနောက် တရားဝင် ကိုယ်လုပ်တော်အဆင့် ရောက်ရှိချိန်တွင်မှ လူတိုင်းအား ဂါရဝပြုရခြင်းဖြစ်၏။

ပုံမှန်အားဖြင့် ဤကိစ္စများကို မိဖုရားခေါင်ကြီးက စီစဉ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း၊ နင်ချန်တွင် ယခုအခါ မိဖုရားခေါင်ကြီး မရှိသဖြင့် မည်သို့လုပ်ရမည်ကို ဆုံးဖြတ်ရန် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ယွမ်ကျိုက မယ်တော်ကြီးအား ရှေ့ထွက်၍ စီစဉ်ပေးရန် အကြံပြုခဲ့သည်။ မယ်တော်ကြီးမှာလည်း ကျန်းမာရေး အနားယူနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ ဧည့်သည်အနည်းငယ်နှင့် တွေ့ဆုံခြင်းမှာ ကိစ္စအကြီးကြီး မဟုတ်သဖြင့် လက်ခံလိုက်လေသည်။

ဤသို့ဖြင့် တတိယအကြိမ်မြောက် လူသစ်များ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင်၊ ချီနင်နန်းဆောင်၌ ကိုယ်လုပ်တော် အားလုံး စုပေါင်း၍ ဂါရဝပြုပွဲ ကျင်းပခဲ့သည်။ မယ်တော်ကြီးသည် မိမိရှေ့မှ ရင်းနှီးသူရော စိမ်းသူပါ ရောနှောနေသော အမျိုးသမီးများကို ကြည့်ကာ ခနမျှ မှိုင်တွေသွားမိသည်။ အချိန်အတော်ကြာမှ ‘နေပါစေ’ ဟု မိန့်ကြားလိုက်တော့သည်။

“ဘယ်သူတွေက ‘ယင်းချိုက်ရန်’ နဲ့ ‘ရွှီချိုက်ရန်’ လဲ၊ ရှေ့ကို တိုးလာခဲ့ကြစမ်း၊ အိုက်ကျား ကြည့်ရအောင်” ဟု မယ်တော်ကြီးက အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် လူအုပ်၏ နောက်ဆုံးတန်းမှ အသက် ၁၆ နှစ်အရွယ်၊ နုပျိုလှပသော အမျိုးသမီး နှစ်ဦး ထွက်လာခဲ့ကြသည်။

“ကျွန်တော်မျိုးမ ‘ကျန်းစွန်း’ မိသားစုမှ ချိုက်ရန်၊ မယ်တော်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်!”

“ကျွန်တော်မျိုးမ ‘ရွှီ’ မိသားစုမှ ချိုက်ရန်၊ မယ်တော်ကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်!”

နှစ်ဦးသား ပြိုင်တူ ဂါရဝပြုကြသည်။

“နေပါစေ... အားလုံး မြင်ရအောင် ခေါင်းမော့လိုက်ကြဦး” ဟု မယ်တော်ကြီးက လက်ယမ်းပြသည်။

သူတို့နှစ်ဦးမှာ ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်ကြ၏။ ယင်းချိုက်ရန် ကျန်းစွန်းရှီမှာ ကျန်းနန်ဒေသမှ အမျိုးသမီးကောင်းတို့၏ ရုပ်ရည်အတိုင်း နူးညံ့သိမ်မွေ့လှသည်။ သူမ၏ မျက်ဝန်းများမှာ စမ်းရေအေးကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသလို၊ စာပေပညာရှင် မိသားစုမှ လာသူပီပီ ပညာတတ် အရှိန်အဝါလေးလည်း ရှိနေသည်။ ‘စာပေပညာက လူကို တင့်တယ်စေသည်’ ဆိုသည့်အတိုင်းပင်။

သို့သော် ရွှီရှီကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်မူ လူတိုင်းမှာ အသက်ရှူ ခန ရပ်သွားကြရသည်။ သူမသည်လည်း လှပသည်မှာ အမှန်ပင်၊ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာပေါက်မှာ တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် အလွန်အမင်း တူနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်၊ ယဲ့ယွင်ပင် ဖြစ်သည်။

ရွှီရှီမှာ အခုမှ အသက် ၁၆ နှစ်ပြည့်ကာစ ဖြစ်ပြီး၊ ယဲ့ယွင်မှာလည်း နန်းတော်ဝင်စက အသက် ၁၆ နှစ်သာ ရှိသေးသဖြင့်၊ ရွှီချိုက်ရန်မှာ နန်းတော်ဝင်စက ယဲ့ယွင်၏ ပုံစံနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူနေတော့သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ရုပ်ရည်မှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့်သာ တူသော်လည်း၊ သူမ၏ အပြင်အဆင်နှင့် မိတ်ကပ်က စေ့စပ်သေချာလွန်းသဖြင့် ငါးပုံနှစ်ပုံခန့် တူသွားရုံတင်မကဘဲ၊ သူမ၏ အမူအရာနှင့် အမူအကျင့်များပါ ထပ်တူကျအောင် လုပ်ထားပုံရသည်။ ခြုံကြည့်လျှင် ယဲ့ယွင်နှင့် ခြောက်ပုံခန့် တူညီနေတော့သည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာထားများမှာ ထူးဆန်းသွားကြသည်။ ၎င်းမှာ တကယ်ပဲ တိုက်ဆိုင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တစ်စုံတစ်ယောက်က တမင်တကာ ‘အတုအပ’ အဖြစ် ပြုစုပျိုးထောင်ပြီး သွင်းလိုက်တာလား။ ယဲ့ယွင်ကတော့ ဒုတိယအချက်ကို ပို၍ ယုံကြည်မိသည်။ ၎င်းက ယဲ့ယွင်အား အကြီးအကျယ် စိတ်ပျက်ရွံရှာသွားစေခဲ့သည်။ သူမ (မူရင်း) မှာ အရှိန်အဝါ မပျက်သေးမီမှာတင်၊ အတုအပတစ်ခုကို နန်းတွင်းထဲ သွင်းလာခြင်းမှာ သူမအား တမင် စော်ကားလိုက်ခြင်းပင် မဟုတ်လား။

“အလို... မင်ကျောင်းရီရေ၊ ရွှီချိုက်ရန်က ခန်းဝမ်ဖေးရဲ့ ဝမ်းကွဲညီမလို့ ငါတို့ ကြားထားတာလေ။ အခု ကြည့်လိုက်တော့ ကျောင်းရီရဲ့ ညီမအရင်း ကျနေတာပဲ။ ကြည့်ပါဦး... ဒီမျက်နှာလေး... အို... မမကြီးတော့ ညီမအရင်းတွေလို့တောင် အောက်မေ့သွားတယ်” ဟု ရှူးဖေးက ချက်ချင်းပင် သရော်စာဖြင့် စကားစလိုက်သည်။

ထိုအခါ လူတိုင်း၏အကြည့်မှာ ယဲ့ယွင်ထံသို့ စုပြုံရောက်ရှိသွားသည်။ ယဲ့ယွင်ကတော့ အေးအေးဆေးဆေးပင် လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံ သောက်လိုက်ကာ - “လောကကြီးမှာ ထူးဆန်းတာတွေ အများသားပဲ။ ရွှီချိုက်ရန်က ချန်းချဲ့နဲ့ နည်းနည်းပါးပါး တူနေတာကလည်း သဘာဝပါပဲ။ ရှူးဖေးမယ်မယ်အနေနဲ့ အလန့်တကြား ဖြစ်မနေပါနဲ့”

မယ်တော်ကြီး၏ နန်းဆောင်တွင်ဖြစ်သဖြင့် ပြဿနာရှာရန် မသင့်တော်မှန်း သူမ သိထားသည်။ သူမ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ရှူးဖေး တစ်ခုခုထပ်ပြောရန် ပြင်စဉ်မှာပင် မယ်တော်ကြီးက တားမြစ်လိုက်သည်။

“တော်ကြစို့၊ တွေ့ဆုံပြီးပြီဆိုတော့ နောင်မှာ ပြောစရာရှိတာတွေ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြောကြပေါ့။ အိုက်ကျား နေမကောင်းလို့ ပင်ပန်းနေပြီ၊ အားလုံး ပြန်ကြတော့” ဟု ဆိုကာ မယ်တော်ကြီးက ဧည့်သည်များကို ဗြောင်ကျကျပင် နှင်ထုတ်လိုက်တော့သည်။

မယ်တော်ကြီးမှာ ကျန်းမာရေးအရ အနားယူနေသူဖြစ်ရာ မည်သူကမှ ချီနင်နန်းဆောင်တွင် ပြဿနာ မရှာရဲကြပေ။ ထို့ကြောင့် လူတိုင်းမှာ ကိုယ်စီ အတွေးများဖြင့် နန်းဆောင်မှ ပြန်ထွက်လာခဲ့ကြရသည်။

…..

ကျင်းသယ့်ဖေးသည် ယနေ့ ဝေါယာဉ်မစီးဘဲ ချင်မိန်ရန်ကို ခေါ်ကာ လမ်းလျှောက်၍ ပြန်ခဲ့သည်။ ယဲ့ယွင်သည် သူမ၏ကျောပြင်ကိုကြည့်ကာ မျက်ဝန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက်၊ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။

“သယ်ဖေးမယ်မယ်... ဒီရက်ပိုင်း နန်းတွင်းရေးရာတွေကို စီမံနေရတာ တကယ် ပင်ပန်းနေမှာပဲ။ ချန်းချဲ့ရဲ့ အဆောင်က အစေခံတွေအတွက် နွေရာသီဝတ်စုံတွေဆိုရင် မနေ့က အစောကြီး ရောက်လာခဲ့တာလေ။ မိဖုရားခေါင်ကြီးက ချန်းချဲ့ရဲ့ အဆောင်ကိစ္စတွေကို ဒီလောက်အထိ အလေးထားပေးတာ ကျေးဇူးတင်ပါတယ်”

“ဒါတွေက အသေးအမွှားတွေပါ၊ စည်းကမ်းအတိုင်း လုပ်ဆောင်ရတာပဲလေ။ ကျောင်းရီအနေနဲ့ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး” ဟု ကျင်းသယ့်ဖေးက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

သူမသည် ယဲ့ယွင်၏ စကားထဲမှ ‘သွယ်ဝိုက်သော သတိပေးချက်’ ကို မကြားချင်ယောင် ဆောင်နေပုံရသည်။ မင်းသားကြီး အဆိပ်ခတ်ခံရသည့် ကိစ္စတွင် ဝမ်ရှီ အပြစ်ပေးခံရသော်လည်း၊ ဆုငွေအိတ်ကိစ္စမှာ သံသယများရှိနေဆဲဖြစ်ရာ၊ ယဲ့ယွင် စုံစမ်းကြည့်သောအခါ ၎င်းမှာ ကျင်းသယ့်ဖေးနှင့် ပတ်သက်နေကြောင်း သဲလွန်စအချို့ တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။ သယ့်ဖေးမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လူကောင်းတစ်ဦးအဖြစ် နေလာခဲ့သော်လည်း၊ ယဲ့ယွင်ကတော့ သူမကို သံသယဝင်နေမိသည်။ အကြောင်းကတော့ သယ့်ဖေးတွင်လည်း ကျန်းမာထက်မြက်သော ဒုတိယမင်းသား ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်၏။ နန်းတွင်းမှာ ဘယ်သူကမှ ရိုးသားလွန်းသူ မရှိပေ။

သို့သော် ယဲ့ယွင်က ‘မိမိအဆောင်ကို အလေးထားပေးခြင်း’ အပေါ် ခနဲ့စကား ဆိုသော်လည်း သယ့်ဖေးကတော့ အေးဆေးစွာပင် တုံ့ပြန်ခဲ့သည်။ လောလောဆယ်တွင်တော့ အဖြေရှာရန် မဖြစ်နိုင်သေးသဖြင့်၊ နှစ်ဦးသား စကားအနည်းငယ်ဖြင့်သာ လမ်းခွဲခဲ့ကြတော့သည်။

……

ယဲ့ယွင် ကျောက်ချွန်းဆောင်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် နင်ချန်၏ယာဉ်တန်းမှာ တံခါးဝတွင် ရှိနေသည်ကို တွေ့ရသည်။ အထဲဝင်လိုက်သည်နှင့် နင်ချန်သည် လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို ကိုင်ကာ ပြတင်းပေါက်ဘေးတွင် ထိုင်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ စတုတ္ထမင်းသားမှာ စာသင်သွားနေသဖြင့် ညန်ကောင်းမှာ နင်ချန်၏ခြေရင်းတွင် ဝပ်နေသည်။ အလွန် အေးချမ်းလှသော မြင်ကွင်းပင်။

နင်ချန်သည် ခြေသံကြားသည်နှင့် ယဲ့ယွင်အား ဂါရဝပြုခွင့်ပင်မပေးဘဲ လက်ကိုဆွဲကာ ဘေးတွင် ထိုင်စေလိုက်သည်။

“ချင်းချင်း ကျန်းအတွက် ရွေးပေးလိုက်တဲ့လူက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ။ အဲ့ဒီ လီကျီရွေ့က အရမ်းကို ထက်မြက်တယ်။ သူမရဲ့ နည်းလမ်းတွေက မေရှီနဲ့ ယှဉ်ရင်တောင် မနိမ့်ဘူးလေ။ အခုဆိုရင် မေရှီဆီကနေ အိမ်တွင်းအာဏာကို လုယူနိုင်ခဲ့ပြီး၊ ချန်ရှန်ဝမ်ရဲ့ အနောက်ဆောင်မှာ အခြေခိုင်နေပြီ”

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ချန်မိသားစု၏ ပွဲတစ်ခုတွင် အပြင်ကလူတွေ စည်ကားနေချိန်၊ အထဲတွင်မူ လီကိုယ်လုပ်တော် ကိုယ်ဝန်ပျက်ကျသွားသည်ဟူသော သတင်း ထွက်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထိုကိစ္စကြောင့် မေရှီသည် လီရှီအပေါ် လက်ပါခဲ့မှန်း လူသိရှင်ကြား ဖြစ်သွားခဲ့ပြီး၊ ချန်မိသားစု၏ ချွေးမကြီးသည် မယားငယ်နှင့် ကလေးများကို ရက်စက်သည်ဟူသော သတင်းများ ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။ ယင်းကော်ကုန်းသည် သိက္ခာကို အလေးထားသူဖြစ်ရာ၊ အလွန်ဒေါသထွက်ကာ မေရှီထံမှ အိမ်တွင်းစီမံပိုင်ခွင့် အာဏာကို ရုပ်သိမ်းလိုက်တော့သည်။ ဤသို့ဖြင့် လီရှီသည် ပို၍ လွတ်လပ်သွားကာ အစီအစဉ်များကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။

နင်ချန်က ဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ ပြောနေသော်လည်း၊ ယဲ့ယွင်ကတော့ နှာခေါင်းရှုံ့ကာ မကျေမနပ် ဖြစ်နေသည်။

“ချန်းချဲ့က အရှင်မင်းကြီးအတွက် ရွေးပေးတဲ့လူကတော့ ကောင်းပါရဲ့။ ဒါပေမဲ့ အရှင်မင်းကြီး ကိုယ်တိုင် ရွေးလာတဲ့လူကတော့... ချန်းချဲ့ကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ဒေါသထွက်ပြီး သေအောင် လုပ်နေသလိုပဲ!”

“ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ” နင်ချန်က နားမလည်စွာ မေးသည်။

ယဲ့ယွင်က မျက်လွှာချလိုက်ပြီး - “အရှင်မင်းကြီး အသစ်ခေါ်လာတဲ့ ရွှီချိုက်ရန်လေ။ ဒီနေ့ ရှူးဖေးမယ်မယ်တောင် ပြောနေကြပြီ၊ သူမက ချန်းချဲ့နဲ့ အရမ်းတူတယ်တဲ့။ အရှင်မင်းကြီးက ချန်းချဲ့ကို အိုသွားပြီလို့ ထင်နေလို့၊ သူမလို ငယ်ရွယ်တဲ့ အတုအပတစ်ခုကို အစားထိုးဖို့ ရှာလာတာလားဟင်”

“ဘာတွေ လျှောက်ပြောနေတာလဲ!” နင်ချန်သည် ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ ယွမ်ကျိုဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည် - “ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်ရတာလဲ၊ သွားပြီး စုံစမ်းစမ်း!”

ယွမ်ကျိုက အမိန့်ကို ခံယူကာ ချက်ချင်း ထွက်သွားသည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြစ်ပါက၊ ရွှီမိသားစုတော့ အခြေအနေ မဟန်တော့မှန်း သူ သိလိုက်သည်။

ယဲ့ယွင်ကတော့ စိတ်ကောက်မပြေသေးဘဲ ရှိနေဆဲပင်။ ရွှီချိုက်ရန်၏ ထိုမျက်နှာကို တွေးမိတိုင်း ရင်ထဲမှာ အောင့်နေမိသည်။ နင်ချန်က ယဲ့ယွင်ဘေးရှိ ဟွေယွဲ့အား အသေးစိတ် မေးမြန်းကြည့်ရာ၊ သူကိုယ်တိုင်လည်း ခေါင်းခဲသွားရတော့သည်။ ထိုစဉ်က ရွေးချယ်ပွဲ အကြီးအကျယ်မလုပ်ခဲ့သဖြင့် ပန်းချီကားငယ်လေးများကို သေသေချာချာ မကြည့်မိခဲ့ပေ။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့မိပေ။

***

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC)

အခန်း ၃၈၆ ။ အကျိုးဆက်

ယဲ့ယွင် စိတ်မကောက်စေရန် နင်ချန်အနေဖြင့် အတော်လေး ချော့မြှူရတော့သည်။ ဤအခြေအနေအားလုံးကို ဖြစ်ပေါ်စေသည့် တရားခံမှာ ‘အတုအပ’ ရွှီချိုက်ရန်ဖြစ်သဖြင့်၊ နင်ချန်မှာ သူမကြောင့် ခေါင်းခဲနေရခြင်းပင်။

ယွမ်ကျိုသည် ဤကိစ္စအား အဆင့်ဆင့်စုံစမ်းရန် ကိုယ်တိုင်ထွက်သွားခဲ့သော်လည်း၊ ကာယကံရှင် ရွှီချိုက်ရန်ကတော့ ဘာမှ သတိမထားမိသေးပေ။ သူမသည် သူမ၏ အဆောင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မှန်ရှေ့တွင် ထိုင်၍ မိမိကိုယ်ကိုယ် အသေးစိတ် ကြည့်နေမိသည်။

“တကယ်ပဲ... အရင်က ပုံတူပန်းချီကားတွေကိုပဲ ကြည့်ခဲ့ရတာ၊ အခု လူကိုယ်တိုင်နဲ့ တွေ့တော့မှ တကယ်ကို တူတာပဲနော်”

အသံမှာတော့ မွေးရာပါဖြစ်သဖြင့် အများကြီး ပြောင်းလဲ၍မရသော်လည်း၊ သူမ၏ အမူအရာနှင့် အပြုအမူ မှန်သမျှမှာ ယဲ့ယွင်နှင့် အလွန်တူအောင် လေ့ကျင့်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမ၏ အနီးကပ်အစေခံမလေး ကျင်းကျယ်ကတော့ စိုးရိမ်နေပုံရသည် - “မယ်မယ်... ဒီနေ့ မင်ကျောင်းရီရဲ့ အကြည့်တွေက အရမ်း အေးစက်တာပဲ။ သူမက စိတ်တိုတတ်တယ်လို့ ကြားထားတာ၊ မယ်မယ့်ကို တမင်အကျပ်ကိုင်မှာ စိုးရတယ်”

“နန်းတော်ထဲ ရောက်ပြီဆိုတော့ ချိုက်ရန်လို့ပဲ ခေါ်စမ်း၊ စကားမမှားစေနဲ့” ရွှီရှီက သူမအား တစ်ချက် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ကျင်းကျယ်က အမှားကို သိသဖြင့် အမြန် ခေါင်းငုံ့သွားသည် - “ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျွန်တော်မျိုးမ မှတ်ထားပါ့မယ်”

ရွှီချိုက်ရန်က အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းကာ ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်သည် - “သူမက ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်လေ ပိုကောင်းလေပေါ့။ ဒါမှ အရှင်မင်းကြီးက ငါ့ကို ပိုပြီး သနားမှာလေ။ သူမက ကလေးတစ်ယောက် မွေးထားပြီးသားသူပဲ၊ ဘယ်လောက်ပဲ လှလှ... ငါနဲ့ ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ”

“အရှင်မင်းကြီးက သူမကို ချစ်လေလေ၊ သူမရဲ့ နုပျိုတဲ့ ရုပ်ရည်ကို ပိုပြီး မြင်ချင်လေလေ ဖြစ်မှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက သူမက မနုပျိုတော့ဘူးလေ။ ငါကတော့ နုပျိုနေတုန်းပဲ။ မားမားပြောတာ မင်းတို့ မှတ်မိလား... ငါ့ရဲ့ မျက်လုံးနဲ့ နှုတ်ခမ်းက မင်ကျောင်းရီနဲ့ အတူဆုံးပဲတဲ့”

ရွှီရှီသည် သူမ၏ပါးပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ရင်း၊ မျက်ဝန်းထဲတွင် ထီးနန်းကို သိမ်းပိုက်လိုသော ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

ယမန်နှစ်က သူမသည် မိခင်နှင့်အတူ မြို့တော်သို့ လာရောက်လည်ပတ်စဉ်၊ ဝမ်းကွဲအစ်မဖြစ်သူ ခန်းဝမ်ဖေးနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က ခန်းဝမ်ဖေးက ‘သူမသည် နန်းတွင်းမှ မျက်နှာသာပေးခံရသော မင်မယ်မယ်နှင့် တူသည်’ ဟု တစ်ခွန်း ပြောခဲ့ရာမှ သူမ၏ မိခင်က အကြံရသွားခြင်း ဖြစ်၏။

ဝမ်းကွဲအစ်မမှာ ‘ဝမ်ဖေး’ အဆင့်နှင့်ပင် ဤမျှအထိ မြင့်မြတ်သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်နေပါက၊ နန်းတွင်းရှိ ကိုယ်လုပ်တော်များမှာ မည်မျှအထိ စည်းစိမ်ခံရမလဲဟု သူမ တွေးမိသည်။ သူမသာ နန်းတော်ဝင်၍ ‘မယ်မယ်’ ဖြစ်လာပါက ဝမ်ဖေးထက်ပင် ပို၍ မြင့်မြတ်ပေလိမ့်မည်။

သားအမိ နှစ်ဦးသား အကြံတူသဖြင့် ဖခင်ဖြစ်သူအား ပြောပြကာ တစ်မိသားစုလုံး ပြင်ဆင်ခဲ့ကြသည်။ ယဲ့ယွင်အား အရင်က ပြုစုခဲ့ဖူးသူများကို နည်းမျိုးစုံဖြင့် ရှာဖွေကာ၊ ယဲ့ယွင်၏ အမူအရာများကို တစ်နှစ်ပတ်လုံး သင်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသူများထဲတွင် ယဲ့ယွင်၏ နို့ထိန်း ကျန်းမားမားလည်း ပါဝင်သည်။ ကျန်းမားမားသည် ယဲ့ယွင် နန်းတော်ဝင်ပြီးနောက် ယဲ့အိမ်တော်တွင် အလုပ်မရှိတော့ဘဲ၊ ရွှီမိသားစုက အခကြေးငွေ မြင့်မြင့်ပေးသဖြင့် ရွှီအိမ်တော်သို့ လိုက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

သို့သော် ရွှီရှီတွင် အားနည်းချက်တစ်ခု ရှိသည်။ သူမသည် ယဲ့ယွင်၏ ‘နန်းပြင်မှ ပုံစံ’ ကိုသာ သိရှိပြီး၊ နန်းတော်ထဲရောက်ပြီးနောက် ပြောင်းလဲသွားသော ယဲ့ယွင်၏ပုံစံကိုတော့ မသိရှိပေ။ သို့သော် သူမ မစိုးရိမ်ပေ၊ နောင်တွင် လေ့လာရန် အချိန်များစွာရှိသည်ဟု သူမ ယူဆထားသည်။ သို့မဟုတ် သူမကိုယ်ပိုင် လမ်းစဉ်တစ်ခုကို ဖောက်ထွက်ရန်လည်း ကြံစည်ထားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ဤမျက်နှာကြောင့် သူမ သေချာပေါက် နေရာရမည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။ သို့သော် သူမ၏ ယုံကြည်ချက်မှာ အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ အကြောင်းကတော့ ယဲ့ယွင်သည် အပေါ်ယံ ဟန်ဆောင်ကောင်းမှုများဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် အလှဆင်တတ်သည့် ရှေးရိုးစွဲ အမျိုးသမီး မဟုတ်သောကြောင့်ပင်။

ယဲ့ယွင်သည် အစကတည်းက နင်ချန်အား ထိုရွှီရှီကို ‘မနှစ်သက်ကြောင်း’ နှင့် ‘စက်ဆုပ်ကြောင်း’ ဗြောင်ကျကျ ပြောပြထားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် နင်ချန်သည် ရွှီချိုက်ရန်အား မတွေ့ရသေးမီကပင် သူမအပေါ် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့လေပြီ။

နင်ချန်၏အမြင်တွင် ရွှီရှီမှာ အစီအစဉ်ဆိုးများဖြင့် နန်းတော်သို့ ဝင်လာသူသာ ဖြစ်သည်။ အမျိုးသမီး အများစုမှာ မိသားစုဂုဏ်တက်ရန် နန်းတွင်းသို့ ဝင်လာကြသည် ဆိုသော်လည်း၊ ဤကဲ့သို့ ဗြောင်ကျကျ တွက်ချက်လာခြင်းက လူကို အလွန် စိတ်ပျက်စေသည်။

အထူးသဖြင့် ယဲ့ယွင် ပြောခဲ့သလိုပင် - သူမ (မူရင်း) မှာ အသက်ရှင်နေဆဲ၊ မျက်နှာသာ ပေးခံနေရဆဲ ဖြစ်ပါလျက်၊ နင်ချန်ကသာ အတုအပ ဖြစ်သော ရွှီရှီကို သွား၍ အသည်းစွဲနေပါက၊ ၎င်းမှာ နင်ချန်၏ မျက်စိ ကန်းနေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ကြောင့် ယဲ့ယွင် စိတ်ကောက်သည်မှာလည်း သိပ်မကြာလိုက်ပေ။ နေ့လည်စာ စားပြီးနောက်တွင် စိတ်ပြေသွားခဲ့သည်။ နေ့လည်ခင်း၌ နှစ်ဦးသား အိပ်ရာပေါ်တွင် လှဲလျက် နန်းပြင်မှ ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးဖြစ်ကြသည်။

ယဲ့ယွင်က အကြံပြုသည်မှာ - လီကျီရွေ့အား ချန်ရှန်ဝမ်ကို သင်ကြားပေးခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယင်းကော်ကုန်း ရှေ့တွင် မည်သို့ စကားပြောရမည်၊ မည်သို့ ပြုမူရမည်ကို သင်ပေးခြင်းဖြင့် သားကြီး၏ တိုးတက်မှုကို ယင်းကော်ကုန်း မြင်လာအောင် လုပ်ရန် ဖြစ်၏။ ချန်ရှန်ဝမ်သည် ယင်းကော်ကုန်းနှင့် ပို၍ နီးစပ်ခွင့်ရမှသာ လီရှီသည် သတင်းများ ပိုမို ရရှိနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နင်ချန်သည်လည်း ဤသို့ပင် ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် သတင်းအချို့ကို အချိန်ကိုက် ထုတ်ပေးခြင်းဖြင့် ယင်းကော်ကုန်းအား မြှူဆွယ်ခဲ့ရာ၊ ယခုအခါ ယင်းကော်ကုန်းသည် သားကြီးအပေါ် အမြင်ပြောင်းလဲလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

“ချန်ရှန်ဝမ် ပြောင်းလဲလာတာကို မြင်ရင်၊ ချန်မိသားစုရဲ့ ဒုတိယသခင်လေး (ချန်ရှန်ယိ) ကတော့ စိုးရိမ်စိတ်တွေ တိုးလာမှာပဲနော်” ဟု ယဲ့ယွင်က ရုတ်တရက် ဆိုသည်။

မယားငယ်မှ မွေးသော သားတစ်ဦးအနေဖြင့်၊ သားကြီးကို အသာစီးရရန် ခက်ခဲစွာ ကြိုးစားခဲ့ရပြီး ဖခင်၏ အားကိုးမှုကိုလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ ရရှိထားခဲ့သူ ဖြစ်ရာ၊ ယခု သားကြီးမှာ ရုတ်တရက် တိုးတက်လာသည်ကို မြင်လျှင် သေချာပေါက် ဖိအားဝင်လာပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ချန်ရှန်ယိသည် အာဏာမက်မောသူ မဟုတ်ဘဲ၊ သားကြီးကို တကယ် လေးစားသူဆိုလျှင်တော့ တစ်မျိုးပေါ့။ သို့သော် ချန်ရှန်ယိမှာ ထိုသို့သောသူ မဟုတ်မှန်း သိသာလှသည်။

အထူးသဖြင့် လျန်ချန်စစ် ပေးပို့သော သတင်းများအရ ယင်းကော်ကုန်း အိမ်တော်၌ ‘နောင်တွင် ဘွဲ့ထူးကို ဆက်ခံမည့်သူမှာ ဒုတိယသခင်လေး ဖြစ်လိမ့်မည်’ ဟူသော သတင်းများ တိတ်တဆိတ် ပျံ့နှံ့နေခဲ့သည်။ ဤကိစ္စကို ချန်ရှန်ယိ မသိဘဲ မနေနိုင်ပေ၊ သူ့မှာ ရည်မှန်းချက်မရှိဘဲ နေပါ့မလား။

“ချင်းချင်းကတော့ ကျန်းနဲ့ တကယ်ကို စိတ်ချင်း တူတာပဲ”

နင်ချန်သည် လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ခေါင်းကို ထောက်ကာ၊ မိမိ၏ရင်ခွင်ထဲတွင် မှီနေသော အမျိုးသမီးအား ဖီးနစ်မျက်ဝန်းများဖြင့် ပြုံးလျက် ကြည့်နေသည်။ ယဲ့ယွင်သည် ထိုလှပသော မျက်ဝန်းများနှင့် ဆုံလိုက်ရသောအခါ ခနမျှ ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ၊ ရှေ့သို့ တိုးကာ သူ့နှာခေါင်းဖျားလေးကို အသာအယာ နမ်းလိုက်သည်။

“အရေးကြီးတာတွေ ပြောနေတာကို... အရှင်က ဒီလောက်အထိ မြှူဆွယ်တဲ့ အပြုံးနဲ့ မပြုံးပြပါနဲ့။ ချန်းချဲ့ စိတ်တွေ လေကုန်ပါ့မယ်”

အစကတော့ အခြားစိတ် မရှိသော်လည်း၊ ယဲ့ယွင်၏ ဤရုတ်တရက် အပြုအမူကြောင့် နင်ချန်မှာ ဆက်လက် အောင့်အီးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ဘဲ သူမအား သိမ်းကျုံး ဖက်ထားလိုက်တော့သည်။ ဘယ်သူက ဘယ်သူ့ကို မြှူဆွယ်သည်လဲ ဆိုသည်မှာ အဖြေမရှိသော်လည်း၊ သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာတော့ အလွန်ပင် ဟန်ချက်ညီလှပေသည်။

ဆော့ကစားပြီးနောက် နှစ်ဦးသား အားအင်ကုန်ခမ်းကာ၊ နေ့ခင်းကြောင်တောင် ရေချိုးရန်လည်း ရှက်နေသဖြင့် ခနမျှ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ပြီး တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ဖက်လျက် အိပ်ပျော်သွားကြတော့သည်။ ထို့ကြောင့် စတုတ္ထမင်းသားလေး ကျောင်းဆင်းချိန်တွင် မိဘများကို မတွေ့ရဘဲ၊ အစေခံများကသာ သူ့ကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့ရသည်။

ညစာ မစားမီ နာရီဝက်ခန့်တွင်မှ သူတို့ နိုးလာကြသည်။ ဟွေယွဲ့က ရေနွေးများ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ပေးထားသဖြင့် နှစ်ဦးသား ရေချိုး သန့်စင်ပြီးနောက် ညစာ သုံးဆောင်ကြသည်။ စတုတ္ထမင်းသားလေးကတော့ သူတို့နှင့်အတူ မစားဖြစ်ပေ။ သူသည် နေ့လည်က မိဘများကို ရှာမတွေ့သဖြင့် ဟွေ့ကျောင်းရီထံသို့ သွားရောက်ကာ ဒုတိယမင်းသမီးလေးနှင့် ဆော့ကစားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဟွေ့ကျောင်းရီက လူလွှတ်၍ ‘မင်းသားလေးသည် သူမအဆောင်မှာပင် ညစာ စားမည်ဖြစ်ကြောင်း’ အသိပေးခဲ့သည်။

ထမင်းစားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး စိတ်ကြည်လင်နေသဖြင့် အပြင်ထွက် လမ်းလျှောက်ခဲ့ကြသည်။ ထိုသို့ လမ်းလျှောက်ရင်း တော်ဝင်ဥယျာဉ်ရှိ ကန်ငယ်လေးဘေးတွင် တတိယမင်းသားအား ခေါ်ဆောင်၍ ပိုးစုန်းကြူး ဖမ်းနေသော ယိကျောင်းရုန်နှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။

နင်ချန်နှင့် ယဲ့ယွင်ကို မြင်သောအခါ၊ သားအဖ နှစ်ဦးလုံး ရှေ့သို့ တိုးကာ ဂါရဝပြုကြသည်။

“နေပါစေ” နင်ချန်က လက်ယမ်းပြသည် - “တတိယမင်းသား အရပ်ရှည်လာတာပဲ။ ညစာရော ကောင်းကောင်း စားရဲ့လား၊ ဒီရက်ပိုင်း အစစအရာရာ အဆင်ပြေရဲ့လား”

“ခမည်းတော်ရဲ့ ဂရုစိုက်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ သားတော် အဆင်ပြေပါတယ်” ဟု တတိယမင်းသားက စနစ်တကျ ပြန်ဖြေပြီးနောက်၊ ခပ်တိုးတိုး ဆိုသည် - “ဒါပေမဲ့ သားတော် ခမည်းတော်နဲ့ မတွေ့ရတာ ကြာပါပြီ။ ဒီရက်ပိုင်း ဆရာက စာလုံးအသစ်တွေ အများကြီး သင်ပေးထားလို့၊ သားတော် ခမည်းတော်ကို ရေးပြချင်ပါတယ်”

ဘေးမှ ယိကျောင်းရုန်သည် သားဖြစ်သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလိုက်ပြီး တတိယမင်းသားအား နောက်သို့ အသာအယာ ဆွဲလိုက်သည်။

“ခမည်းတော်က ဒီနေ့ မင်မယ်မယ် (ယဲ့ယွင်) နဲ့အတူ လမ်းလျှောက်နေတာလေ။ မင်းက သိတတ်ရမယ်။ နောက်မှ အားတဲ့ အချိန်ကျမှပဲ ခမည်းတော်ကို မင်းရေးတဲ့ စာတွေ ပြလိုက်ပေါ့”

***