အခန်း (၄၁၁-၄၁၂)

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC)

IC 411

အခန်း ၄၁၁ ။ မွန်မြတ်သောဆန္ဒ

"အခုချိန်မှာတော့ ပြစ်ဒဏ်မစီရင်ရသေးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ချင်းချင်းက သူမကို ဘာလို့တွေ့ချင်ရတာလဲ" ဟု နင်ချန်က မေးသည်။

ယဲ့ယွင်သည် သူမ၏ လက်ရှိပုံစံကို ပြန်ကြည့်လိုက်ရာ အပြင်ထွက်ရန် မဖြစ်နိုင်သည်မှာ အမှန်ပင်။ သို့သော် သူမက ဇွတ်တောင်းဆိုဆဲပင် - "ချန်းချဲ့က သူမကို မေးစရာ စကားအချို့ ရှိလို့ပါ။ အရှင်မင်းကြီး ခွင့်ပြုမယ်ဆိုရင် ဟွေယွဲ့ကိုပဲ ချန်းချဲ့ကိုယ်စား သွားတွေ့ခိုင်းပါရစေ"

၎င်းမှာ ကြီးမားသော ကိစ္စမဟုတ်သဖြင့် နင်ချန်က သဘောတူလိုက်သည်။ ဟွေယွဲ့ကို အတွင်းသို့ ခေါ်ယူလိုက်ပြီးနောက် ယဲ့ယွင်သည် လိုက်ကာနောက်မှနေ၍ ချင်ရှီအား သွားတွေ့ရန် မှာကြားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဟွေယွဲ့အား သူမကို တွဲထူ၍ ထိုင်ခိုင်းရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

ဤသို့ အနားကပ်ချိန်ကို အသုံးချကာ ယဲ့ယွင်သည် ဟွေယွဲ့၏နားနားသို့ ကပ်၍ တိုးညင်းလှသော အသံဖြင့် စကားသုံးလုံးကို ဆိုလိုက်သည် - “ကျင်းရှန်ဖေး”

ဟွေယွဲ့မှာ သူမ၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး မသိမသာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ သူမ ထွက်သွားမှသာ ယဲ့ယွင်က - "အရှင်မင်းကြီး... ကလေးတွေကို ချန်းချဲ့ဆီ ခေါ်လာခိုင်းပါဦး။ ချန်းချဲ့ တစ်ခါမှ မမြင်ရသေးဘူးလေ"

နင်ချန် ခေါင်းညိတ်ကာ လူလွှတ်လိုက်ရာ၊ ခဏအကြာတွင် နို့ထိန်းများက ကလေးနှစ်ဦးကို ပွေ့ချီ၍ ရောက်လာကြသည်။ ယဲ့ယွင်သည် ခနမျှ တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ လိုက်ကာကို သူမကိုယ်တိုင် လှန်လိုက်တော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် သူမ၏ပုံစံမှာ လှပနေမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။ ကလေးမွေးစဉ်က ချွေးများစွာ ထွက်ခဲ့သဖြင့် ကိုယ်ကို သန့်စင်ထားသော်လည်း ခေါင်းကိုတော့ မလျှော်ရသေးပေ။ စံပယ်ပန်းမှုန့်များဖြင့် ဖြန်းထားသော်လည်း လျှော်ထားသကဲ့သို့ လန်းဆန်းခြင်းတော့ မရှိပေ။ သူမ၏ နဖူးတွင်လည်း အအေးပတ်မှာစိုး၍ ပတ်တီးစတစ်ခု ပတ်ထားရသည်။ စတုတ္ထမင်းသားကို မွေးစဉ်က သူမ ဤသို့ မလုပ်ခဲ့ဖူးပေ။ ရုပ်ဆိုးသည်ဟု မဆိုနိုင်သော်လည်း (ရုပ်ရည်အခံ ရှိနေသဖြင့်) ပုံမှန်ကဲ့သို့ တောက်ပခြင်းတော့ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် သူမ လိုက်ကာလှန်လိုက်ခြင်းမှာ နင်ချန်အား သူမ၏ပုံစံကိုပြရန် မကြောက်သောကြောင့် ဖြစ်၏။ သူမ၏စိတ်ကူးမှာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ - သူမ မည်မျှအထိ ပင်ပန်းခဲ့ရကြောင်း၊ အသက်ဘေးနှင့် မည်သို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရကြောင်းကို နင်ချန်အား သိစေချင်ပြီး၊ ၎င်းကို နင်ချန်၏စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေစေချင်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဤနည်းလမ်းက အမှန်တကယ် ထိရောက်လှသည်။ နင်ချန်သည် ဖြူလျော်နေသော အမျိုးသမီးလေး၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရင်း၊ သူမ၏ ယခင် တက်ကြွလှသော ပုံရိပ်ကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာကာ၊ သူမအား လက်ဖဝါးပေါ် တင်၍ ပိုမို အသည်းယား မြတ်နိုးချင်စိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့သည်။ မည်မျှအထိ နာကျင်ခဲ့ရတာလဲဟု သူ တွေးမိကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေမိသည်။

"အရှင်မင်းကြီးက ကလေးကို ကြည့်ရမှာလေ၊ ချန်းချဲ့ကို ဘာလို့ ဒီလောက်ကြည့်နေရတာလဲ" ယဲ့ယွင်က နှုတ်ခမ်းလေးတွန့်ကာ ပြုံးသည် - "ချန်းချဲ့ ကြည့်ရတာတော့... ဆဌမမင်းသားရဲ့ မျက်လုံးလေးတွေက ချန်းချဲ့နဲ့ တူတယ်နော်"

နင်ချန်က ထိုအခါမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ - အမှန်တကယ်ပင် ဆဌမမင်းသားလေး၏ မျက်လုံးလေးများမှာ ယဲ့ယွင်ကဲ့သို့ မက်မွန်ပွင့်ပုံစံလေးများ ဖြစ်နေသည်။

"မင်းသမီးလေးကတော့ အရှင်နဲ့ တူတာပဲ။ မျက်လုံးလေးတွေက ကျင့်အာ ငယ်ငယ်တုန်းကနဲ့ တစ်ပုံစံတည်းပဲ" ဟု ယဲ့ယွင်က စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ဆိုပြန်သည်။

နင်ချန်က ရယ်မောကာ - "ဘာဖြစ်လို့လဲ... အစက ကျန်းလို ချောတာကို ကြိုက်တယ်ဆို"

"ကျင့်အာက ယောကျာ်းလေးလေ။ အခု သမီးလေးကလည်း ချန်းချဲ့နဲ့ မတူဘူးဆိုတော့... ကလေး သုံးယောက်မှာ နှစ်ယောက်က အရှင်နဲ့ ပိုတူနေတာပဲ။ ဆယ်လတိုင်တိုင် ဗိုက်ထဲ လွယ်ခဲ့ရတာ... အရှုံးပေါ်နေသလိုပဲ" ယဲ့ယွင်က ညည်းတွဲပြသည်။

"ဘယ်သူနဲ့တူတူ ကောင်းပါတယ်။ ကျန်းတို့နှစ်ယောက်ရဲ့ကလေးတွေပဲဟာကို" နင်ချန်သည် ယဲ့ယွင်၏ ပါးပြင်ကို အသာအယာ ပွတ်သပ်ကာ ကြင်နာစွာ ဆိုလိုက်သည်။

ယဲ့ယွင်၏မျက်ဝန်းထဲတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်သွားပြီး ကလေးများကို ငုံ့ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည် - "ကလေးတွေရဲ့နာမည်ကိုကော အရှင် စဉ်းစားပြီးပြီလား"

"စဉ်းစားပြီးပါပြီ။ ဆဌမမင်းသားကို ‘ယွီရွှင်’ လို့ အမည်ပေးမယ်၊ စတုတ္ထမင်းသမီးလေးကိုတော့ ‘ကျားယွမ့်’ လို့ ပေးမယ်" ဟု နင်ချန်က နူးညံ့စွာ ဆိုလိုက်ရင်း၊ ယဲ့ယွင်၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် ထိုစာလုံးများကို တစ်လုံးချင်း ရေးပြလိုက်သည်။

"‘ရွှင်’ ရော ‘ယွမ့်’ ရောက အဖိုးတန် ကျောက်စိမ်းကို ဆိုလိုတာပဲ။ နာမည်ကောင်းတွေပါပဲ" ယဲ့ယွင်က ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်သည်။

နင်ချန်က ဆက်ပြောသည် - "‘ကျားယွမ့်’ က ကျန်းရဲ့ အငယ်ဆုံးကလေး ဖြစ်သလို၊ မင်းနဲ့ ကျန်းရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော သမီးလေးလည်း ဖြစ်တယ်။ ‘ယွမ့်’ ဆိုတဲ့ အသံက ‘ဆန္ဒ’ နဲ့ အသံတူသလို၊ ‘မွန်မြတ်သောဆန္ဒ’ လို့လည်း အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ နောင်ကျရင် ကျန်းတို့တွေရဲ့ ကိစ္စမှန်သမျှ ဆန္ဒနဲ့အညီ ပြည့်ဝပါစေလို့ ကျန်း ဆုတောင်းတဲ့အနေနဲ့ ပေးတာပါ"

နင်ချန်၏ စိတ်ရင်းမှန်လှသော အကြည့်များကို မြင်ရသောအခါ ယဲ့ယွင်၏ရင်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားရသည်။ သူမသည် ဘာမှမပြောဘဲ နင်ချန်၏လက်ကိုသာ တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်တော့သည်။

……

နင်ချန်သည် နာရီဝက်ခန့် ထိုင်ပြီးနောက် ယဲ့ယွင် ပင်ပန်းမှာစိုးသဖြင့် သူမအား ပြန်လှဲအိပ်စေကာ အခန်းထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ ယွမ်ကျို ရောက်လာကာ - ခန်းဝမ်မှာ ကျန်းမာရေးမကောင်းဘဲ ကြင်ယာတော်၏ အကူအညီဖြင့် လမ်းလျှောက်နေရကြောင်း တင်ပြသည်။

"ခန်းဝမ်အိမ်တော်ကို သမားတော်တစ်ဦး လွှတ်ပေးလိုက်ပါ။ ကျန်း ဘဏ္ဍာတိုက်ထဲက ဆေးကောင်းတွေကိုပါ ပေးလိုက်ဦး။ သူ့ကို အသိပေးလိုက်... ကျန်းက သူ့ကို ယုံကြည်တယ်လို့ ပြောခဲ့ရင် တကယ် ယုံကြည်တာပဲလို့" နင်ချန်က မှာကြားလိုက်သည်။ သူသည် ဤညီငယ်လေးအား စိတ်မကောင်းဖြစ်ကာ ကျန်းမာရေး ပိုထိခိုက်မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်းဖြစ်၏။

ထို့နောက် သူက ယွမ်ကျိုအား ထပ်မံ မှာကြားလိုက်ပြန်သည် - "နန်းတော်ထဲကို သတင်းပို့လိုက်။ ချုံဟွာနန်းဆောင်ကို အသစ် ပြန်ပြင်ခိုင်းလိုက်ပါ။ နောင်ကျရင် အဲဒီနေရာက ကွေ့ဖေးရဲ့ အဆောင် ဖြစ်စေရမယ်။ နောက်ပြီး ကျောက်ချွန်းဆိုတဲ့ အမည်က ကောင်းတာမို့၊ အဲဒီအဆောင်ကို ကျောက်ချွန်းနန်းဆောင်လို့ အမည်ပြောင်းစေမယ်။ သမားတော်က ကွေ့ဖေး ကျန်းမာရေး ထိခိုက်လို့ အအေးကြောက်လိမ့်မယ်လို့ ပြောထားတော့... အဲဒီအဆောင်မှာ အနွေးတဲ့ ကြမ်းပြင်စနစ်တွေကိုပါ သေသေချာချာ ထည့်သွင်း တည်ဆောက်ခိုင်းလိုက်စမ်း"

အခြားတစ်ဖက်တွင်၊ ဟွေယွဲ့သည် ချင်ရှီအား အဆိပ်ဝိုင်ဖြင့် သေဒဏ်ပေးသည်ကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဖူရုန်ဆောင်သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့သည်။

"ချင်ရှီက ဘာပြောလဲ" ယဲ့ယွင်က အေးစက်စွာ မေးသည်။

ဟွေယွဲ့က အမှန်အတိုင်း ပြန်တင်ပြသည် - "ချင်ရှီက ဒီကိစ္စမှာ ရှန်ဖေး ပါဝင်ပတ်သက်နေတာကို ဝန်မခံခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမက ပြောပါတယ်... ‘မယ်မယ့်ရဲ့ ဒီနေရာမှာ မရှိပေမဲ့၊ တခြားနေရာမှာတော့ ရှိနိုင်တယ်’ တဲ့။ နန်းတွင်းမှာ တိုက်ပွဲတွေကတော့ အမြဲရှိနေမှာပဲလို့ ဆိုပါတယ်။ နောက်ပြီး ပဉ္စမမင်းသားက အပြစ်မရှိတာမို့ မယ်မယ့်အနေနဲ့ ကလေးကို ခွင့်လွှတ်ပြီး စောင့်ရှောက်ပေးဖို့ တောင်းဆိုသွားပါတယ်"

"ငါ့ဆီမှာ မရှိပေမဲ့ တခြားမှာ ရှိနိုင်တယ်..." ယဲ့ယွင်က ထိုစကားကို တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း မျက်ဝန်းများ မှောင်ကျသွားသည် - "ရှန်ဖေးက နှစ်ပေါင်းများစွာ အောင်းနေခဲ့တာ... မိဖုရားခေါင်ကြီး သေမှပဲ သူမက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်ထွက်လာတာပဲ"

ဤစကား၏ဆိုလိုရင်းမှာ ရှင်းလှပေသည်။ ရှန်ဖေးသည် ယနေ့ ယဲ့ယွင် ကလေးမွေးသည့် ကိစ္စတွင် မလှုပ်ရှားခဲ့လျှင်ပင်၊ အခြားသော ကိစ္စများတွင်မူ လှုပ်ရှားခဲ့သည်မှာ သေချာလှသည်။ (ဥပမာ - ဝမ်ရှီ အိမ်တော်တွင် တွေ့ရှိခဲ့သော အိတ်ကိစ္စကဲ့သို့)။ သူမသည် ယဲ့ယွင်အား သွယ်ဝိုက်၍ သတိပေးသွားခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် နောက်ဆုံးစကားမှာ ပို၍ စဉ်းစားစရာ ဖြစ်နေသည်။ ပဉ္စမမင်းသားကို ခွင့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုသည်မှာ ထားလိုက်ပါဦး၊ ဘာကြောင့် သူမ (ယဲ့ယွင်) အား စောင့်ရှောက်ပေးရန် တောင်းဆိုရတာလဲ။ ရန်သူ၏သားကို သူမက ဘာလို့ စောင့်ရှောက်ရမလဲ။ ချင်ရှီမှာ ရှန်ဖေး၏ လူဖြစ်ရာ၊ ရှန်ဖေးကသာ စောင့်ရှောက်ရမည် မဟုတ်လား။

ဆိုလိုသည်မှာ - သူမသည် ရှန်ဖေးကို မယုံကြည်တော့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ယဲ့ယွင်သည် အချက်အလက်များကို ပေါင်းစပ်ကြည့်ပြီးနောက်၊ ဤကိစ္စမှာ ရှန်ဖေးနှင့် ပတ်သက်နေသည်မှာ သေချာကြောင်း ကောက်ချက်ချလိုက်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ ရှဲ့ရှီနှင့် ချင်ရှီတို့ သေဆုံးသွားကြပြီဖြစ်သလို၊ ရှန်ဖေးမှာလည်း နန်းတော်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သဖြင့် အထောက်အထားရှာရန် မလွယ်ကူတော့ပေ။ ရှန်ဖေးမှာ အင်မတန် စေ့စပ်သူဖြစ်ရာ ချင်ရှီကို ဓားစာခံအဖြစ် အသုံးချပြီး သဲလွန်စများကို အကုန်ဖျောက်ပစ်ခဲ့မည်မှာ သေချာသည်။

"မယ်မယ်?" ဟွေယွဲ့က ယဲ့ယွင် ငြိမ်နေသဖြင့် လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။

ယဲ့ယွင်က သတိပြန်ဝင်လာကာ ဖြည်းဖြည်းချင်း လှဲချလိုက်သည် - "ဒီကိစ္စမှာ ရှန်ဖေး ပါဝင်နေတာ သေချာတယ်။ ဒါပေမဲ့ သက်သေမရှိတော့ ငါတို့ ဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး။ နောင်ကျရင်တော့ သူမကို မျက်စိဒေါက်ထောက် စောင့်ကြည့်ရတော့မယ်"

"ကျွန်တော်မျိုးမ နားလည်ပါပြီ။ နန်းတော်ထဲကလူတွေကို သတင်းပို့လိုက်ပါ့မယ်" ဟု ဟွေယွဲ့က လေးနက်စွာ ဆိုလိုက်လေသည်။

***

အလှလေးကဧကရာဇ်ရဲ့ကိုယ်လုပ်တော်တဲ့ (IC)

IC 412

အခန်း ၄၁၂ ။ နေရာမှန်ကို ရွေးချယ်နိုင်ခြင်း

ယဲ့ယွင် ကလေးမွေးပြီးနောက်တွင် အပြုအစုမခံနိုင်သေးသဖြင့် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များ နေရာရလာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့သော်လည်း၊ မမျှော်လင့်ဘဲ ချန်းရွှင်ရုန်မှလွဲ၍ အခြားသူ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။

တစ်ခဏချင်းမှာပင် လင်ရှီးဥယျာဉ်ထဲ၌ အစည်ကားဆုံးနေရာ နှစ်ခုသာ ရှိတော့သည် - တစ်ခုမှာ မင်ကွေ့ဖေး (ယဲ့ယွင်) ၏ အဆောင်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ခုမှာ ချန်းရွှင်ရုန်၏ အဆောင်ပင်။ ပြောရလျှင် ဤဟန်ဆောင်မျက်နှာသာပေးမှုမှာ တစ်နှစ်ကျော်တိုင်အောင် ကြာမြင့်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ၊ အင်မတန် သတိကြီးလှသော ချန်းရွှင်ရုန်ပင်လျှင် ယခုအခါ တဖြည်းဖြည်း ယုံကြည်စပြုလာခဲ့ပြီ။

သူမပင် ထိုသို့ဖြစ်နေလျှင် နန်းပြင်ရှိ ချန်မိသားစုမှာမူ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။ ဆဌမမင်းသားနှင့် စတုတ္ထမင်းသမီးလေးတို့၏ မွေးလပြည့်ပွဲတွင် နင်ချန်သည် ယင်းကော်ကုန်းအိမ်တော်ထဲသို့ ‘မီးတစ်ပုံ’ ကို အချိန်ကိုက် ပစ်ထည့်လိုက်သည်။

ညစာစားပွဲတွင် လူအများရှေ့၌ နင်ချန်သည် ချန်မိသားစု၏ သားကြီးဖြစ်သူ ချန်ရှန်ဝမ်၏ သား၊ အသက် ၁၁ နှစ်အရွယ် ‘ချန်ချီ’ အား အမွှမ်းတင်၍ ချီးမွမ်းစကား ဆိုခဲ့သည်။ ယင်းကော်ကုန်း အိမ်တော်တွင် ဆက်ခံမည့်သူ ကောင်းကောင်းရှိနေပြီဟု ဗြောင်ကျကျ ဆိုလိုက်ခြင်းပင်။

ဤစကားက လူအများကို လေးနက်စွာ စဉ်းစားစေခဲ့သည်။ ချန်ရှန်ယိ၏ မျက်နှာမှာ သိသိသာသာ မှောင်ကျသွားခဲ့သည်။

ပွဲအပြီး အိမ်အပြန်လမ်းတွင် လျန်ချန်စစ်သည် သူ့ယောက်ဖဖြစ်သူ ချန်ရှန်ယိနှင့် မြင်းရထား တစ်စီးတည်း အတူစီးလာခဲ့သည်။ လျန်ချန်စစ်က ချန်ချီလို ကလေးလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် ဘွဲ့ထူးကို ဆက်ခံနိုင်မှာလဲ၊ ချန်ရှန်ယိက မယားငယ်သား ဖြစ်နေတာကလွဲလို့ ဘယ်နေရာမှာ ညံ့လို့လဲ စသည်ဖြင့် ရန်တိုက်ပေးတော့သည်။

ချန်ရှန်ယိက ပါးစပ်ကတော့ ထိုသို့မပြောရန် တားမြစ်သော်လည်း၊ ရင်ထဲမှာတော့ ထိုစကားများကို နားဝင်သွားခဲ့ပြီ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မိသားစုတွင် ထူးချွန်ထက်မြက်သူအဖြစ် ဖခင်၏ အားကိုးမှုကို ရရှိထားသူပီပီ၊ ဘွဲ့ထူးကို ဆက်ခံ၍ ယင်းကော်ကုန်း အိမ်တော်တစ်ခုလုံးကို အုပ်ချုပ်လိုသည့် ရည်မှန်းချက်မရှိဘဲ မနေနိုင်ပေ။ မိမိဘာသာ အခြေတည်ပြီး ချန်မိသားစုမှ ရုန်းထွက်ချင်ခဲ့သော အစောပိုင်း စိတ်ကူးနှင့် ယခု ဖခင်၏ အရှိန်အဝါ အားလုံးကို ဆက်ခံနိုင်မည့် အခွင့်အရေး... မည်သည့်အရာက ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသလဲဆိုသည်မှာ ထင်ရှားလှပေသည်။

သို့သော် ချန်ရှန်ယိမှာ သတိကြီးသူဖြစ်ရာ ချက်ချင်းတော့ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိသေးပေ။ သူက သည်းခံနိုင်သော်လည်း ချန်ရှန်ဝမ်ကဲ့သို့ အသုံးမကျသူကတော့ မသည်းခံနိုင်တော့ပေ။ သားဖြစ်သူ ချီးမွမ်းခံရသဖြင့် သူ အလွန်ဝမ်းသာသွားကာ၊ ဤသတင်းကို သူ အသည်းစွဲနေသော လီရှီအား ပြောပြခဲ့သည်။

လီရှီက အစပိုင်းတွင် လိုက်ဖက်ညီစွာ ချီးမွမ်းပေးပြီးနောက်မှ စိုးရိမ်စရာတစ်ခုကို ထောက်ပြလာသည် - ချန်ချီက ငယ်သေးသည်၊ ဦးလေးဖြစ်သူ ချန်ရှန်ယိက အင်မတန်ထူးချွန်သလို ချန်ရှန်ဝမ်နှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး မကောင်းပေ။ ယင်းကော်ကုန်းကလည်း အသက်ကြီးပြီ။ အကယ်၍သာ ယင်းကော်ကုန်း ရုတ်တရက် ကွယ်လွန်သွားပါက၊ အာဏာမရှိသော ချန်ရှန်ဝမ်သည် ရာထူးဂုဏ်ရှိပြီးသားဖြစ်သော ချန်ရှန်ယိကိုယှဉ်ပြီး သားဖြစ်သူ၏ဘွဲ့ထူးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါ့မလား ဟူ၍ပင်။

ပြောသူက မရည်ရွယ်သယောင်နှင့် နားထောင်သူကတော့ အတည်ယူသွားခဲ့ပြီ။ ချန်ရှန်ဝမ်သည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဘာမှမလုပ်ဘဲ မယားငယ်သား ညီဖြစ်သူ၏အောက်တွင် နှိမ်ခံထားရသဖြင့် စိတ်နာနေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ၊ ချက်ချင်းပင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပေါ်ပေါက်လာတော့သည်။

၇လပိုင်း ၁၀ ရက်နေ့တွင် ချန်ရှန်ယိ ပွဲတစ်ခုမှ အပြန်လမ်း၌ ဓားပြများနှင့် တိုးခဲ့သည်။ အပြင်းအထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် အသက်ပျောက်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ရသော်လည်း၊ အနီးကပ် နောက်လိုက်က အသက်စွန့်၍ မြင်းရထားကို အတင်းမောင်းထွက်ခဲ့သဖြင့် ဘေးအန္တရာယ်မှ လွတ်မြောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။

ချန်ရှန်ဝမ်မှာ မိုက်မဲလှသည်။ သူ့လုပ်ရပ်များမှာ ဟာကွက်များစွာရှိနေသဖြင့် ချက်ချင်းပင် စုံစမ်းတွေ့ရှိသွားခဲ့သည်။ မိမိ၏ အစ်ကိုအရင်းက မိမိအား သတ်ရန် ကြံစည်နေမှန်း ချန်ရှန်ယိ သိသွားခဲ့ပြီ။ သူ့မိခင်ဖြစ်သူ ကိုယ်လုပ်တော်စူးက ဤကိစ္စကို ယင်းကော်ကုန်းထံ တင်ပြရန် တိုက်တွန်းသော်လည်း၊ ချန်ရှန်ယိက ယခုအခါ ဖခင်သည် မြေးဖြစ်သူကို အနားမှာထား၍ ဆုံးမနေခြင်းမှာ ဘွဲ့ထူးဆက်ခံရန် ပြုစုပျိုးထောင်ပေးနေခြင်း ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရိပ်မိလာသည်။ ဤကိစ္စကို ဖွင့်ချလိုက်လျှင် ချန်ရှန်ဝမ် ပြစ်ဒဏ်ခံရရုံသာ ရှိမည်ဖြစ်ပြီး၊ ချန်ချီကိုတော့ ထိခိုက်စေမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် သူ့ယောက်ဖ လျန်ချန်စစ်၏ စကားကို ပြန်လည် ကြားယောင်လာကာ၊ နောက်ဆုံးတွင် တူဖြစ်သူကို ဖယ်ရှား၍ ဘွဲ့ထူးကို လုယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သို့သော် သူ၏ အတွက်အချက်မှာ မှားယွင်းသွားခဲ့သည်။ ချန်ရှန်ဝမ်မှာ မိုက်မဲသော်လည်း သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူ မေရှီမှာမူ ပါးနပ်လှပေသည်။ ချန်ရှန်ယိ ဒဏ်ရာရသည်နှင့် ၎င်းမှာ မိမိခင်ပွန်း၏ လက်ချက်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း မေရှီက ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူမ စုံစမ်းလိုက်ရာ အမှန်တရားကို သိသွားခဲ့၏။ ခင်ပွန်း၏လုပ်ရပ်ကြောင့် ချန်ရှန်ယိ ဒေါသထွက်နေမည်မှာ သေချာသဖြင့်၊ သူမသည် လက်ဦးမှုရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့သည်။

ဤသို့ဖြင့် ချန်ရှန်ယိ ဓားပြတိုက်ခံရပြီး သုံးရက်အကြာတွင် ယင်းကော်ကုန်း၏ မြေးဦးဖြစ်သူ ချန်ချီမှာ အဆိပ်ခတ်ခံလိုက်ရသည်။ ယင်းကော်ကုန်း အမျက်ချောင်းချောင်းထွက်ကာ အမြစ်ပြတ် စုံစမ်းစေရာ၊ ၎င်းမှာ ချန်ရှန်ယိ၏ လက်ချက်ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့ရှိသွားတော့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ချန်ရှန်ယိမှာ မည်သို့မျှ ဆင်ခြေပေး၍ မရတော့ပေ။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဓားပြတိုက်ခံရမှုမှာ အစ်ကိုကြီး၏ လက်ချက်ဖြစ်ကြောင်း သူ ထုတ်ပြောခဲ့သော်လည်း၊ မေရှီက အရာအားလုံးကို ဖုံးကွယ်ထားပြီးသား ဖြစ်ရာ၊ စုံစမ်းသမျှမှာ ဓားပြစစ်စစ်များသာ ဖြစ်နေပြီး ချန်ရှန်ဝမ်နှင့် ဘာမှမသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မြေးဖြစ်သူကို အဆိပ်ခတ်သည့် ပြစ်မှုကြောင့် ချန်ရှန်ယိသည် ယင်းကော်ကုန်း၏ ပြင်းထန်သော မိသားစုပြစ်ဒဏ်ကို ခံယူရကာ ဘိုးဘေးခန်းမတွင် အကျဉ်းချခံလိုက်ရလေတော့သည်။

……

ဤကိစ္စများ ဖြစ်ပျက်နေချိန်တွင် ယဲ့ယွင်သည် နှစ်လတာ ကိုယ်ဝန်နားချိန်ပြီးဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကိုယ်ဝန်နားချိန် ပြီးဆုံးသည့်နေ့မှာပင် ရေနွေးအိုး အကြီးကြီးများ တည်ခိုင်းကာ၊ အားရပါးရ ရေချိုးလိုက်တော့သည်။

၇လပိုင်းကုန်၊ ၇လပိုင်းဆန်း၏ အပူရှိန်မှာ အင်မတန် ပြင်းထန်လှပြီး၊ နေ့တိုင်း ချွေးများဖြင့် စေးကပ်နေရသည်မှာ သူမအတွက် အတော်လေး ပင်ပန်းလှပေသည်။ သူမ ရေချိုးပြီးချိန်တွင် နင်ချန် ရောက်ရှိလာကာ ယင်းကော်ကုန်း အိမ်တော်မှ အခြေအနေများကို ပြောပြခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ယဲ့ယွင်အား နိုင်ငံရေးထဲ ဆွဲသွင်းလိုခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ဤကိစ္စမှာ ယဲ့ယွင် အစကတည်းက သိရှိပါဝင်ခဲ့သော ကိစ္စဖြစ်သဖြင့် နှစ်ဦးအတူတူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့် အောင်မြင်မှုတစ်ခုအဖြစ် သဘာဝကျကျ မျှဝေခံစားချင်ခြင်းသာဖြစ်၏။

"ဒါဆိုရင်တော့... အရှင်မင်းကြီး ပိုက်ကွန်သိမ်းဖို့ နီးပြီပေါ့နော်" ယဲ့ယွင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"နီးပါပြီ။ အခုက ချန်ရှန်ယိဆီကနေ စပြီး ကျန်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးဖို့ ဆွဲဆောင်ရတော့မှာပေါ့" နင်ချန်ကလည်း စိတ်ကြည်လင်စွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူက အရေးကြီးသော ကိစ္စတစ်ခုကို သတိရသွားသည် - "အခု မင်းက ကွေ့ဖေး ဖြစ်သွားပြီ၊ နန်းတွင်းရဲ့ အကြီးအကဲပေါ့။ နန်းတွင်းအလုပ်တွေကို ရှန်ဖေးတစ်ယောက်တည်း စီမံနေတာ မသင့်တော်တော့ဘူး။ ကျန်း အလိုအရတော့... မင်းက နန်းတွင်းရေးရာ အားလုံးကို ဦးဆောင်ပြီး၊ ရှန်ဖေးနဲ့ ရှူးဖေးတို့က ဘေးကနေ ကူညီခိုင်းရမယ်"

ယဲ့ယွင် ခေါင်းညိတ်သည် - "ကောင်းပါပြီ။ ချန်းချဲ့လည်း ပျင်းနေလို့ မဖြစ်တော့ဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ချန်းချဲ့မှာ ကလေး သုံးယောက်ရှိနေတော့ အချိန်မလောက်မှာ စိုးရတယ်။ ဒါကြောင့် ဟွေ့ကျောင်းရီကိုပါ အတူတူ ကူညီခိုင်းရင် မကောင်းဘူးလား”

ယခုအချိန်တွင် အာဏာကို ရှောင်လွှဲ၍ မရတော့ပေ။ အာဏာအားလုံး ရှန်ဖေး လက်ထဲတွင် ရှိနေခြင်းမှာ သူမအတွက် ဘယ်လိုမှ မကောင်းနိုင်သည် မဟုတ်လား။

"အင်း... ဟွေ့ကျောင်းရီက မင်းနဲ့လည်း ရင်းနှီးသလို၊ အလုပ်လုပ်တာလည်း တည်ငြိမ်ပါတယ်" နင်ချန်က မကန့်ကွက်ပေ။

ယဲ့ယွင်က ဆက်ပြောသည် - "ချန်းချဲ့ စဉ်းစားတာက... ဟွေ့ကျောင်းရီက ချန်းချဲ့ထက် ဝါရင့်သလို၊ ဒုတိယမင်းသမီးလေးကိုလည်း မွေးထားတာလေ။ အရှင်မင်းကြီးအပေါ်ကိုလည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ သစ္စာရှိခဲ့တာပဲ။ အခု ချန်းချဲ့က ‘ကွေ့ဖေး’ ရာထူးအထိ ရနေပြီကို၊ သူမက ‘ကျောင်းရီ’ အဆင့်မှာပဲ ရှိနေသေးတော့ ချန်းချဲ့ စိတ်ထဲမှာ အားနာမိလို့ပါ"

"ဒါဆိုရင် ဟွေ့ကျောင်းရီကို ‘ဟွေ့ဖေး’ (အဆင့် ၂) အဖြစ် တိုးမြှင့်လိုက်မယ်။ သူမကလည်း ဒီရာထူးနဲ့ ထိုက်တန်ပါတယ်" နင်ချန်က တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း သဘောတူလိုက်ပြန်သည်။

ယဲ့ယွင် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ လုပ်ချင်သော ကိစ္စများ အောင်မြင်သွားပြီဖြစ်ရာ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်တော့သည် - "နေ့လည်စာကို ပုစွန်စားရအောင်၊ အစပ်လေး ချက်ခိုင်းလိုက်မယ်။ ကိုယ်ဝန်နားတုန်းက အပေါ့အငန်တွေပဲ စားရတာ... အရမ်း စားချင်နေပြီ"

ကိုယ်ဝန်ဆောင်နားစဉ်က အစားအသောက်များကို ပြန်စဉ်းစားကြည့်လျှင် - ဟိုစွပ်ပြုတ်၊ ဒီစွပ်ပြုတ်နှင့် တစ်နေ့လုံး စွပ်ပြုတ်ချည်း သောက်ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။ စွပ်ပြုတ်ကြိုက်တတ်သော သူမပင်လျှင် ယခုအခါ စွပ်ပြုတ်ပန်းကန်မြင်လျှင်ပင် လက်မြှောက် အရှုံးပေးချင်နေပြီ။ သို့သော် နှစ်လတိုင်တိုင် စားခဲ့သော်လည်း ကိုယ်အလေးချိန် သိပ်မတက်ခဲ့သည်မှာ မွေးဖွားစဉ်က မည်မျှအထိ အားအင်ကုန်ခမ်းခဲ့သလဲ ဆိုသည်ကို သက်သေပြနေတော့သည်။

"အစပ်စားလို့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ အရမ်းတော့ မစပ်စေနဲ့ဦး။ ဒီနှစ်လမှာ မင်းက အစားနည်းခဲ့တာဆိုတော့ ရုတ်တရက် အစပ်ပြင်းတာတွေ စားရင် အစာအိမ်ထိခိုက်မှာ စိုးလို့ပါ" ဟု နင်ချန်က မှာသည်။

ယဲ့ယွင်က ခေါင်းညိတ်သဖြင့် ယွမ်ကျိုက ကိုယ်တိုင်သွားရောက် မှာကြားပေးခဲ့သည်။ ယခုအခါ စားဖိုဆောင်ရှိ လူတိုင်းမှာ ဖူရုန်ဆောင်၏ ကိစ္စမှန်သမျှကို အထူးဂရုစိုက်နေကြရသည်။ ကွေ့ဖေးက ခံတွင်းပြောင်းချင်သည်ဟု ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် စေ့စပ်စွာ ပြင်ဆင်ကြတော့သည်။ ထို့ကြောင့် နေ့လည်စာ စားပွဲတွင် အချဉ်၊ အချို၊ အစပ်၊ အခါး၊ အငန် အရသာ စုံလင်သော ဟင်းလျာများဖြင့် ဝေဝေဆာဆာ ရှိနေတော့သည်။

ယဲ့ယွင် စိတ်ကျေနပ်စွာ စားသောက်ပြီးနောက် စားဖိုဆောင်ကိုလည်း ရက်ရက်ရောရော ဆုချလိုက်သဖြင့် နှစ်ဖက်လုံး ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ နင်ချန်မှာမူ ယဲ့ယွင် ပျော်နေသည်ကို မြင်ရလျှင် သူပါ စိတ်ချမ်းသာသဖြင့်၊ ယနေ့ အလုပ်များကို ခနပစ်ထားကာ ဖူရုန်ဆောင်၌ တစ်နေ့လုံး အဖော်လုပ်ပေးခဲ့လေသည်။

ကိုယ်ဝန်ဆောင်နားပြီးစမှာပင် ဧကရာဇ်၏ ဤမျှအထိ အလေးထားခြင်းကို ခံရသဖြင့် အခြားသူများမှာ မနာလိုဖြစ်နေကြရသည်။ ထိုနည်းတူပင် ရာထူးတက်သွားသော ‘ဟွေ့ဖေး’ ကိုလည်း အားကျနေကြသည်။

ဟွေ့ဖေးမှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ‘နေရာမှန်ကို ရွေးချယ်နိုင်ခြင်း’ ကြောင့် ဤအဆင့်သို့ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်၏။ ယခုအခါ ယဲ့ယွင်နှင့် ရင်းနှီးသူများထဲတွင် ဟွေ့ဖေးမှာ ထိပ်ဆုံးမှဖြစ်နေသလို၊ နန်းတော်တွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သော ကျိုးမိန်ရန်နှင့် ကျန်းဝမ်ရုန်တို့ပါ သူမ၏ဂရုစိုက်မှုကို ခံနေကြရလေသည်။

***