အခန်း (၁၆၇၅-၁၆၇၆)
Vol. 168 Ch. 1675-1676
အခန်း (၁၆၇၅) - အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူခြင်း
"အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဟုတ်လား ဒီအလုံးတွေက မရဘူးလား"
ဈေးဆိုင်ခင်းထားသည့် ကျင့်ကြံသူက ဖန့်ချန်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်ကာ အရေးမလုပ်သလိုပင် ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
သူ့ပုံစံမှာ သိပ်ပြီး စိတ်အားထက်သန်မှု မရှိဘဲ ရှေ့မှာ တင်ထားသည့် ပစ္စည်းများမှာ ရောင်းရရ၊ မရောင်းရရ ဆိုသည့် ပုံစံမျိုး ဖြစ်နေသည်။
"ဒီအထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက ကျွန်တော့်ဆီမှာ ရှိပြီးသားတွေ ဖြစ်နေလို့ပါ၊ အသစ်တွေ မရှိဘူးလား"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
"အဟမ်း... စုဆောင်းသူ တစ်ယောက်ပေါ့လေ"
ဆိုင်ရှင်က ဖန့်ချန်ကို မနေနိုင်ဘဲ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်သည်။
"ကျွယ်မင်နန်းတော်မှာ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို လိုက်စုနေတဲ့ ကျင့်ကြံသူမျိုး တွေ့ရခဲပါတယ်။ ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ အလှကြည့်ဖို့ တစ်လုံးနှစ်လုံး ဝယ်ကြတယ်၊ ခဏလောက် ကိုင်ကြည့်ပြီးရင် ပြန်ရောင်းကြတာပဲ"
သူက စကားကို ခဏရပ်လိုက်ပြီး
"မိတ်ဆွေ ပြောပုံအရဆိုရင် အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ တော်တော်များများ စုထားမိပုံပဲနော်"
"အများကြီးတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အလုံးပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက်ပါပဲ"
ဖန့်ချန်က ခပ်အေးအေးပင် ဆိုလိုက်သည်။
အလုံးပေါင်း ဆယ်ဂဏန်းလောက် ဟုတ်လား
ဆိုင်ရှင်မှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းကို မဲ့လိုက်ကာ
"ဒါဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး အစွမ်းထက်တာပေါ့"
ထို့နောက်တွင်မူ သူသည် ဖန့်ချန်ကို ထပ်မံ အဖက်မလုပ်တော့ဘဲ တခြားသော ဧည့်သည်များကိုသာ ဧည့်ခံတော့သည်။ သူ့မျက်နှာထက်တွင် ဘယ်သူ့ကို လာညာနေတာလဲ ဆိုသည့် စာသား သုံးလုံးကို ရေးထားသကဲ့သို့ပင်။
ဖန့်ချန်ကလည်း ထိုအပြုအမူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အနီးနားတစ်ဝိုက်သို့ ဆက်လက် လှည့်လည်ကြည့်ရှုရာ နောက်ထပ် ဆိုင်ခန်းအချို့တွင်လည်း အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ရောင်းချနေသည်ကို တွေ့ရသည်။
သို့သော် ထိုကျောက်တုံးများမှာလည်း ဖန့်ထျန်းဇွန် က စုပ်ယူပြီးသား ကျောက်တုံးများသာ ဖြစ်နေကြသည်။
'ကြည့်ရတာ... အရင်က ငါရခဲ့တဲ့ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက စုဆောင်းထားတဲ့ အရေအတွက် များနေလို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ရခဲ့တာပဲ။ ကျန်တဲ့ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေက တွေ့ရခဲသလို စုဆောင်းဖို့လည်း တော်တော် ခက်ခဲလိမ့်မယ်'
ဖန့်ချန် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဆက်လက် ရှာဖွေနေမိသည်။ အကယ်၍ နောင်တွင် ကျွယ်မင်နန်းတော်နှင့်အတူ ထိုက်ချန်းနယ်မြေသို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရန် အမှန်တကယ် လိုက်ပါရမည်ဆိုလျှင် ဖန့်ထျန်းဇွန်အနေဖြင့် အဆင့် ၅ သို့ တက်လှမ်းထားနိုင်မှသာ သူ၏ ရဲတင်းမှုမှာ ပို၍ ပြည့်စုံလာပေလိမ့်မည်။
"မိတ်ဆွေ ကျန်း... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီဝိညာဉ်ရတနာ အပိုင်းအစကို မသေမျိုးကျောက်တုံး အတိအကျ ၁၀၀ ပေးပြီး ဝယ်ထားရတာပါ။ ခင်ဗျားက ၈၀ နဲ့ ဈေးဖြတ်တယ်ဆိုတော့... ဒါက မကောင်းဘူး မဟုတ်လား "
"ဒါက အပိုင်းအစ ဖြစ်နေပြီလေ၊ ခင်ဗျားက ၁၂၀ နဲ့ ရောင်းချင်သေးတာလား ဒါက ဓားပြတိုက်တာနဲ့ ဘာကွာလို့လဲ ငါလည်း ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲ ရောက်နေတာ ပထမဆုံးနေ့ မဟုတ်ပါဘူး၊ ဒီပစ္စည်းရဲ့ တန်ဖိုးက ဘယ်လောက်ရှိလဲဆိုတာ လူတိုင်း သိကြတာပဲ။ ငါက ခင်ဗျားကို မသေမျိုးကျောက်တုံး ၈၀ ပေးတယ်ဆိုတာ ခင်ဗျားအနေနဲ့ ခိုးပြုံးနေရမယ့် ကိစ္စပဲ"
ကျန်းချန် လား
ဖန့်ချန်သည် ရင်းနှီးနေသော အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မနီးမဝေး ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းချန်သည် အဆင့် ၁ နှင့် အဆင့် ၂ မသေမျိုး အချို့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ ဆိုင်ခန်းတစ်ခုရှေ့တွင် ဆိုင်ရှင်နှင့် အချင်းများနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင် ဤကျန်းချန်၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက် ပို၍ အားကောင်းလာခဲ့သည်။
'အဆင့် ၄ မသေမျိုး အဆင့် ရောက်နေပြီပဲ။ ကြည့်ရတာ ဂုဏ်ထူးအမှတ်တွေကို သုံးပစ်လိုက်ပုံရတယ်၊ ဒီလိုဆိုရင်တော့ အမာခံတပည့် စစ်ဆေးပွဲအတွက် လဲလှယ်ရမယ့် ရက်က ထပ်ပြီး နောက်ဆုတ်သွားရဦးမှာပဲ'
ဖန့်ချန်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် သိမ်မွေ့သော အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"မိတ်ဆွေ ကျန်း... ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအရောင်းအဝယ်က သိပ်မကြီးပါဘူး၊ ဒီလောက်အထိ အရှုံးခံလို့ မရဘူးဗျ။ ဒီဝိညာဉ်ရတနာ အပိုင်းအစကို တကယ်ပဲ မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ နဲ့ ဝယ်ခဲ့တာပါ။ အကယ်၍ မိတ်ဆွေ ကျန်း တကယ် လိုချင်တယ်ဆိုရင်တော့ အရင်းဈေးနဲ့ပဲ ရောင်းပေးပါ့မယ်၊ တစ်ပြားတစ်ချပ်မှ အမြတ်မယူပါဘူး"
ဆိုင်ရှင်မှာ ယခုအခါ အထပ်ထပ် အခါခါ တောင်းပန်နေရရှာသည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း အဆင့် ၄ မသေမျိုး ဖြစ်သော်လည်း ဤအချက်ကြောင့်ပင် သူသည် ကျန်းချန်၏ နောက်ခံကို သိထားသဖြင့် လုံးဝ မပြစ်မှားရဲပေ။
အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများတွင်လည်း အမျိုးအစားများစွာ ရှိရာ၊ ကျန်းချန်ကဲ့သို့ နောက်ခံ အားကိုးရာမှာ အကြီးကဲများ အဖွဲ့ အထိ ဆန့်တန်းနေသူမျိုးသည် သာမန် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများအတွက် အမာခံတပည့်နှင့် ဘာမှမခြားပေ။
"ခင်ဗျားကလည်း တကယ်ကို အလိုက်မသိတတ်တာပဲ၊ စီနီယာကျန်းရဲ့ နောက်ခံကို သိနေရဲ့သားနဲ့ ဘာလို့ စီနီယာကျန်းရဲ့ စကားကို မယုံရတာလဲ "
"စီနီယာကျန်းက ဒီဝိညာဉ်ရတနာ အပိုင်းအစက ၈၀ ပဲ တန်တယ်လို့ ပြောရင် ၈၀ ပဲ တန်ရမယ်။ မသေမျိုးကျောက်တုံး တစ်လုံးတောင် ပိုမပေးနိုင်ဘူး"
ကျန်းချန်၏ ဘေးမှ ကျင့်ကြံသူများက ဆိုင်ရှင်ကို တစ်ယောက်တစ်ပေါက် အော်ဟစ် ငေါက်ငမ်းနေကြရာ လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိနေသည်။
"အဲဒါ ဘယ်သူလဲ"
"မိတ်ဆွေ ကျန်းချန်လေ၊ ခင်ဗျား မကြားဖူးဘူးလား ကျွန်တော်တို့ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတွေကြားမှာ တော်တော်လေး နာမည်ကြီးတယ်"
"နာမည်ကြီးတယ် ဘာလို့လဲ သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အဆင့် ၆ တောင် မရောက်သေးဘူး မဟုတ်လား အကယ်၍ အဆင့် ၆ ဆိုရင်တော့ နာမည်ကြီးတာ လက်ခံနိုင်စရာ ရှိပါတယ်"
"ဟဲဟဲ... ကျွန်တော် ပြောနိုင်တာကတော့ အကြီးကဲများ အဖွဲ့ထဲမှာ အကြီးကဲ တစ်ယောက်ရဲ့ မျိုးရိုးက ကျန်း ပဲဗျ"
"ရှူး"
အခြေအနေကို မသိသေးသော ကျင့်ကြံသူများမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။
အကြီးကဲများ အဖွဲ့ဆိုသည်မှာ ရှေးဟောင်း မသေမျိုး အုပ်စုကြီး ဖြစ်သည်။
ဒါက ကျန်းချန်၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှေးဟောင်း မသေမျိုး တစ်ဦးက အားကိုးရာအဖြစ် ရှိနေပြီး၊ ဖြစ်နိုင်သည်မှာ သူသည် ရှေးဟောင်း မသေမျိုး၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ပင် ဖြစ်နေနိုင်သည်။
ထိုအခါမှသာ ဆိုင်ရှင်သည် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် အခါခါ စကားကောင်း ပြောနေရသည်ကို သူတို့ နားလည်သွားကြသည်။ ထိုဝိညာဉ်ရတနာ အပိုင်းအစကို မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ နှင့် ဝယ်ယူခဲ့သည်ဆိုခြင်းကိုလည်း သူတို့ ယုံကြည်သွားကြသည်။
အကယ်၍ ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင် မည်သည့် ကျင့်ကြံသူကမျှ ဤမျှ တန်ဖိုးနည်းလှသော အမြတ်အစွန်းအတွက် ထိုကဲ့သို့သော တည်ရှိမှုမျိုးနှင့် ရန်ငြိုးဖွဲ့ချင်ပါမည်နည်း။ အဓိကမှာ အရှုံးက များလွန်းနေသောကြောင့်သာ အလျှော့မပေးနိုင် ဖြစ်နေရခြင်း ဖြစ်သည်။
"မိတ်ဆွေ... ငါ့မှာ အဲဒီ မသေမျိုးကျောက်တုံး အနည်းငယ် မရှိလို့ မဟုတ်ပါဘူး။ အဓိကကတော့ လူတကာရဲ့ အထင်သေးတာ မခံချင်လို့ပဲ။ အကယ်၍ ဒီနေ့ ငါက မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ ပေးပြီး ဒီဝိညာဉ်ရတနာ အပိုင်းအစကို ဝယ်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့ကို လူမိုက်လို့ ကွယ်ရာမှာ လှောင်ကြလိမ့်မယ်"
ကျန်းချန်က ခပ်ဖွဖွ ရယ်လိုက်ပြီး ဆိုင်ရှင်ကို စူးရှသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ငါ ခင်ဗျားကို မေးမယ်... ခင်ဗျားက ငါ့ကို အဲဒီလို လှောင်ပြောင်စရာ ဖြစ်အောင် လုပ်ချင်တာလား "
ဆိုင်ရှင်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်ယွင်းသွားသည်။ သူသည် လက်ထဲမှ ဝိညာဉ်ရတနာ အပိုင်းအစကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်၊ ကျန်းချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ဖြင့် စိတ်ထဲတွင် တစ်စုံတစ်ရာကို ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ကြိုးစားနေပုံရသည်။
အတိအကျ ထိုအချိန်တွင် လူရိပ်တစ်ခု လျှောက်လာပြီး ဆိုင်ရှင်ကို ပြုံး၍ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"စီနီယာ ဟွမ်... ဒီမှာ ဘာလို့ ဒီလောက် စည်ကားနေတာလဲ၊ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ "
ဆိုင်ရှင် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ထိုလူသည် ကျန်းချန်ကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး
"စီနီယာ ကျန်း ခင်ဗျားလည်း ကျွယ်မင်ဈေးတန်းကို လာတတ်တာပဲလား "
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် အနေခက်သွားပြီး အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။
"ကျွယ်မင်ဈေးတန်းကို ဘယ်သူမဆို လာလို့ရတာပဲ၊ ငါလည်း လာတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းလည်း ဒီကို လာလိမ့်မယ်လို့တော့ မထင်ထားဘူး။ မင်းမှာ ဘာလိုနေလို့ ကိုယ်တိုင် လာနေရတာလဲ မင်းအစ်ကိုဆီမှာ တောင်းလိုက်ရင် ရတာပဲ၊ ဒါမှမဟုတ် ဟို နံပါတ်ကိုး အမာခံတပည့်ဆီမှာ မေးကြည့်လိုက်လည်း ရသားပဲကို"
နန်မင်ဟောင်ကျဲ က အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြုံးလျက်
"ကျွန်တော်က ကိုယ့်ခြေထောက်ပေါ်ကိုယ် ရပ်တည်ရတာကို သဘောကျလို့ပါ။ ဘာလိုလို ကိုယ်တိုင်လာဝယ်တာက ပိုကောင်းပါတယ်။ ကိုယ့်မှာ ရှိတဲ့ မသေမျိုးကျောက်တုံး အတိုင်းအတာနဲ့ပဲ ဝယ်မှာပါ၊ အစ်ကိုဖြစ်သူ ဒါမှမဟုတ် အမာခံတပည့် ဖန့် ရဲ့ ဂုဏ်ဒြပ်ကို အသုံးချပြီး သူများဆီကနေ အသာစီးယူဖို့တော့ လုံးဝ စိတ်မကူးပါဘူး"
လူအများ၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် ထူးဆန်းသွားကြသည်။
အချို့မှာ နန်မင်ဟောင်ကျဲ က မည်သူမှန်း မသိကြသော်လည်း ကျန်းချန်၏ လက်ရှိ အပြုအမူကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ရှေ့မှလူမှာလည်း အထင်သေး၍ မရသော၊ နောက်ခံ အင်အားရှိသော သူတစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသည်။
ထိုသို့သာ မဟုတ်လျှင် မည်သို့လျှင် ဤမျှ ပြောင်ပြောင်တင်းတင်း လှောင်ပြောင်ရဲပါမည်နည်း
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ညိုမှောင်သွားပြီး နန်မင်ဟောင်ကျဲကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်း ငါ့ကို လှောင်နေတာလား "
နန်မင်ဆောက်ကျယ်က အံ့ဩဟန်ဖြင့်
"ကျွန်တော်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ရဲပါ့မလဲ စီနီယာကျန်းက အခု အဆင့် ၄ မသေမျိုးအရှင် အဆင့်ကို တက်လှမ်းသွားပြီဆိုတော့ တကယ်ကို အရေးပါတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ကြီး ဖြစ်နေပြီပဲ။ ကျွန်တော့်လို လူက ဘယ်လို အရည်အချင်းမျိုး ရှိလို့ ခင်ဗျားကို လှောင်ရဲမှာလဲ "
ကျန်းချန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ရုတ်တရက် ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းပြောတာလည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှု ရှိပါတယ်။ မင်းလို လူငယ်တစ်ယောက်ဟာ မင်းအစ်ကို ရှိနေပါစေဦး၊ ဟိုမျိုးရိုးဖန့်က ကျောထောက်နောက်ခံ ပေးထားပါစေဦး၊ ငါ့ရှေ့မှာတော့ စည်းကမ်းရှိရှိ၊ ရိုးရိုးသားသား နေရမှာပဲ"
"မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက ငါနဲ့ အလှမ်းဝေးလွန်းနေသေးတာကို ထားလိုက်ဦး"
"ငါ့ရဲ့ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုက မင်းအစ်ကိုနဲ့တောင် သိပ်မကွာတော့ဘူး မဟုတ်လား ဟိုမျိုးရိုးဖန့်ထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာနေဦးမယ်"
"ငါသာ အမာခံတပည့် စစ်ဆေးပွဲ ဝင်ခွင့်ရပြီး အမာခံတပည့် ဖြစ်လာတဲ့နေ့ကျရင်တော့... မင်း ငါ့ကို တွေ့တဲ့အခါ အရိုအသေ ပေးရတော့မှာပေါ့"
နန်မင်ဟောင်ကျဲ ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာထက်မှ အပြုံးများ ရုတ်ခြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အေးစက်စွာ ဆိုသည်။
"ငါနဲ့ ဒီမိတ်ဆွေရဲ့ အရောင်းအဝယ် ကိစ္စမှာတော့... မင်း ဘေးနားကနေပဲ ကြည့်နေတာ ပိုကောင်းမယ်။ ဝင်မစွက်ဖက်နဲ့၊ မင်းမှာ အဲဒီလို ဝင်ပါဖို့ အရည်အချင်းလည်း မရှိသလို၊ မျက်နှာသာ ပေးစရာ အကြောင်းလည်း မရှိဘူး"
စကားအဆုံးတွင် သူက ဆိုင်ရှင်ကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်မှာ ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ တစ်ဖက်လူက နန်မင်ဟောင်ကျဲ ၏ မျက်နှာကိုပင် ထောက်ထားခြင်း မရှိလျှင် ယနေ့တွင် သူသည် ဤအရှုံးကို အံကြိတ် ခံစားရတော့မည် ဖြစ်သည်။
ထိုသို့ တွေးတောနေစဉ် သူက ဖြည်းညှင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း..."
"ကျန်းချန်... အဆင့် ၄ မသေမျိုးတောင် ဖြစ်နေပြီပဲ၊ ဘာလို့ အခုထိ ဒီလို အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူတဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်နေရသေးတာလဲ "
ဖန့်ချန် လျှောက်လာပြီး ကျန်းချန်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။
နန်မင်ဟောင်ကျဲမှာ ခေတ္တမျှ ကြောင်အသွားပြီးနောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားသည်။
"အမာခံတပည့် ဖန့် "
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်ယွင်းသွားသည်။ ထိုကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် ဤလူနှင့် ထိပ်တိုက် တွေ့လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ချေ။
အခန်း (၁၆၇၆) - အရှုံးပေးခြင်း
ဖန့်ချန်သည် နန်မင်ဟောင်ကျဲကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြလိုက်ပြီးနောက် သူ၏အကြည့်များကို ကျန်းချန်ထံသို့ ပြန်လည်ပို့ဆောင်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်၏ဘေးမှ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများသည် မျက်နှာပျက်သွားကြပြီး ဖန့်ချန်ဘက်သို့ စောင်းငဲ့၍ပင် မကြည့်ရဲကြတော့ချေ။
"ဩော်... အမာခံတပည့် ဖန့် ပါလား..."
ကျန်းချန်သည် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာတွင် အတင်းအဓမ္မ အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
သူသည် ခုနကတင် 'ဟိုမျိုးရိုးဖန့်' ဟု ခေါ်ဝေါ်ခဲ့သည်ကို တစ်ဖက်လူ ကြားသွားလေမလားဟု စိတ်ထဲမှ စိုးရိမ်နေမိသည်။
"အမာခံတပည့် ဟုတ်လား"
"တကယ်ကြီး အမာခံတပည့် ဖြစ်နေတာပဲ"
"ကျန်းချန်ရဲ့ သဘောထားက ဘာလို့ ဒီလောက် ပြောင်းလဲသွားတာလဲ အခုမှ သိတော့တယ်"
"အမာခံတပည့်တစ်ယောက်က ဘာလို့ ကျွယ်မင်ဈေးတန်းကို ရောက်လာတာလဲ၊ ဂုဏ်ထူးနန်းဆောင်မှာ သူလိုချင်တဲ့ပစ္စည်း မရှိလို့လား"
လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်ထဲမှ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ဖန့်ချန်ကို ကြည့်သော အကြည့်များမှာ ရိုသေကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။
ဖန့်ချန်က အထွတ်ထိပ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအကြောင်း မေးမြန်းခဲ့စဉ်က ဆိုင်ရှင်မှာလည်း အဝေးမှနေ၍ ဤအခြေအနေကို လှမ်းမြင်နေရသည်။ ဖန့်ချန်သည် အမာခံတပည့်ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသောအခါ သူ၏မျက်နှာမှာ နောင်တရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး မိမိကိုယ်ကို ပါးရိုက်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်သွားတော့သည်။
အမာခံတပည့်ဆိုသည်မှာ မသေမျိုးကျောက်တုံး ရှားပါးမည့်သူ မဟုတ်ပေ။ အထွတ်ထိပ်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်ဂဏန်းလောက် စုဆောင်းထားသည်ဆိုခြင်းမှာလည်း ဖြစ်နိုင်ခြေရှိလှသည်။ တစ်ဖက်လူကို လေလုံးထွားနေသူဟု ထင်မှတ်ခဲ့မိသည်မှာ သူ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အမှားပင်။
"မင်း ခုနက မောက်မာနေတဲ့ပုံစံကိုပဲ ငါက ပိုသဘောကျတယ်"
ဖန့်ချန်က ကျန်းချန်ကို ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
ကျန်းချန်၏ မျက်နှာမှာ အကြိမ်ကြိမ် အရောင်ပြောင်းသွားပြီး စိတ်ထဲမှ ဒေါသကို အတင်းဖိသိပ်ထားရသည်။
မိမိရှေ့မှလူကို လုံးဝ မပြစ်မှားမိရန် သူ၏ အသိစိတ်က သတိပေးနေသည်။ တာ့လေ့ယင် တိုက်ပွဲပြီးကတည်းက ကျွယ်မင်နန်းတော်၏ 'နံပါတ်ကိုး' အစွမ်းကို မည်သူက မသိဘဲ နေမည်နည်း။
ပထမဆုံးအနေဖြင့် အမြန်ဆုံးနှုန်းဖြင့် အမာခံတပည့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ထို့နောက် တိုက်ပွဲအတွင်းမှာပင် အစီရင် မသေမျိုးအတတ် နှစ်မျိုးကို တစ်ပြိုင်နက် နားလည်သဘောပေါက်ကာ ထိပ်တန်းအမာခံတပည့် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
သူ့အိမ်မှ ဘိုးဘေးဖြစ်သူကပင် ဤအမာခံတပည့် ဖန့် ကို ထပ်မံ၍ ရန်မစရန် သတိပေးထားဖူးသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့နှစ်ဦး၏ ကွာဟချက်မှာ အမာခံတပည့်နှင့် အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ ကွာဟချက်ထက်ပင် ပို၍ ကြီးမားနေပြီဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
'ငါသာ အမာခံတပည့် ဖြစ်လာရင်တောင် အစီရင် မသေမျိုးအတတ်ကို နားလည်ဖို့ အချိန်အများကြီး လိုဦးမှာ။ အစီရင်မသေမျိုးအတတ်မရှိဘဲ တူညီတဲ့ လှေတွေကြားမှာတောင် စွမ်းရည်က ကွာခြားလွန်းတယ်...'
ဤသို့တွေးတောမိပြီးနောက် ကျန်းချန်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုကို အတင်းညှစ်ထုတ်ကာ လက်အုပ်ချီ ဆိုလိုက်သည်။
"အမာခံတပည့် ဖန့် ကို ရယ်စရာဖြစ်အောင် လုပ်မိသလို ဖြစ်သွားပါပြီ။ ခုနက နန်မင်ဟောင်ကျဲနဲ့ ကျွန်တော့်ကြားမှာ အထင်အမြင်လွဲမှားမှုလေး နည်းနည်း ဖြစ်သွားတာပါ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီလောက် မကြီးမားပါဘူး"
စကားဆုံးသည်နှင့် သူက နန်မင်ဟောင်ကျဲဘက်သို့ လှည့်ကာ လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။
"ဟောင်ကျဲ မိတ်ဆွေ... တောင်းပန်ပါတယ်ဗျာ"
"အင်း"
နန်မင်ဟောင်ကျဲက အေးစက်စွာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း မျက်ဝန်းထဲတွင် လှောင်ပြောင်ရိပ်များ ပါရှိနေသည်။
အနီးနားရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး စိတ်ထဲမှ တအံ့တဩ ဖြစ်နေကြသည်။ အိမ်တွင် အကြီးကဲတစ်ဦး ရှိနေလျှင်ပင် အမာခံတပည့်နှင့် တွေ့သောအခါ အရှုံးပေးရသည်မှာ ဓမ္မတာပင်။ သူတို့သည် အမာခံတပည့်များ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အရှိန်အဝါကို ပိုမို၍ လေးလေးနက်နက် သဘောပေါက်သွားကြသည်။
"အမာခံတပည့် ဖန့်... ကျွန်တော် သွားလို့ရပြီလား"
ကျန်းချန်က ဖန့်ချန်ကို ကြည့်ကာ ခပ်ယောင်ယောင် ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
"သွားလေ... နောက်မှ တွေ့တာပေါ့"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။
ကျန်းချန်သည် သူ၏လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ချက်ချင်းပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ ဆိုင်ရှင်ဖြစ်သူမှာလည်း ကျေးဇူးတင်သော အမူအရာ ပေါ်လာသော်လည်း အဆင့်အတန်း ကွာခြားချက်ကြောင့် ဖန့်ချန်ထံသို့ တကူးတက လာရောက် ကျေးဇူးတင်ရန် ဝန်လေးနေပုံရသည်။
"အမာခံတပည့် ဖန့်... ခင်ဗျား ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"
နန်မင်ဟောင်ကျဲက စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နည်းနည်း ဝယ်မလို့ပါ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာလည်း ငါလိုချင်တာမျိုး မရှိပုံပဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံးလျက်
"ဒါနဲ့ မင်းကော ဘာလာလုပ်တာလဲ"
အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဟုတ်လား
အနီးနားရှိ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူများမှာ နားစွင့်သွားကြသည်။ နန်မင်ဟောင်ကျဲလည်း အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသော်လည်း ဖန့်ချန်သည် ထိုကဲ့သို့သော ပစ္စည်းများကို စုဆောင်းရသည်မှာ ဝါသနာပါကြောင်း ခပ်ရေးရေး ကြားဖူးထားသည်။ ကြည့်ရတာ အမာခံတပည့်များတွင်လည်း ထူးဆန်းသော ဝါသနာများ ရှိတတ်ပုံရသည်။
"ကျွန်တော်က မိတ်ဆွေဟောင်းတချို့နဲ့ လာတွေ့တာပါ။ အပြန်မှာတင် ဒီလူက အတင်းအဓမ္မ ဝယ်ယူဖို့ လုပ်နေတာ မြင်လို့ ဝင်ပါလိုက်တာ"
နန်မင်ဟောင်ကျဲက ဆိုသည်။
"ပြောရရင်တော့ ထူးဆန်းသားပဲ၊ အကြီးကဲကျန်းက စိတ်ထား တော်တော်ကောင်းတာ။ ဒီလို နောက်ခံမျိုးကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ ကျန်းချန်က ဘာလို့ ဒီလို အောက်တန်းကျတဲ့ စိတ်ဓာတ်မျိုး ရှိနေရတာလဲ"
ဖန့်ချန်က ပြုံး၍ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ကျန်းချန်၏ အပြုအမူတိုင်းမှာ သိမ်ဖျင်းသော အရိပ်အယောင်များ ပါဝင်နေသည်။
"ကျန်းချန်က ငယ်စဉ်က အပြင်မှာ လေလွင့်နေခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းမှ မိသားစုကို ပြန်ရှာတွေ့တာလို့ ကြားဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် အပြင်က မကောင်းတဲ့ အမူအကျင့်တွေ ပါလာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
နန်မင်ဟောင်ကျဲက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်။
သူတို့နှစ်ဦး စကားပြောနေစဉ် လူရိပ်တစ်ခုမှာ သူတို့အနားသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်လာသည်။
"အမာ... အမာခံတပည့် ဖန့်"
ထိုသူမှာ ခုနက ဆိုင်ရှင်ပင် ဖြစ်ပြီး မျက်နှာတွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်ကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်နေသည်။
"ကိစ္စ ရှိလို့လား"
ဖန့်ချန်က မေးလိုက်သည်။
"ခုနက ကျွန်တော် စီနီယာရဲ့ နောက်ခံကို မသိလို့ ပြစ်မှားမိတာတွေ ရှိရင် ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ။ တကယ် မသိလို့ပါ"
ထိုသူက သူ၏ အမှားကို တည့်တည့်တိုး၍ တောင်းပန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်ပြီး
"အဓိကကတော့ အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်ဂဏန်းလောက် စုဆောင်းဖို့ဆိုတာ အနည်းဆုံး မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ ကျော်လောက် ကုန်မှာလေ။ သာမန်ကျင့်ကြံသူတွေ ဘယ်မှာ ဒီလို အသုံးအစွဲမျိုး လုပ်နိုင်ပါ့မလဲ..."
မသေမျိုးကျောက်တုံး ၁၀၀ ကျော်ဆိုသည်မှာ အချို့သော နယ်မြို့လေးများတွင် အဆင့် ၁ မသေမျိုးဆေး ပင် ဝယ်နိုင်သည့် ပမာဏ ဖြစ်သည်။
"ဘာကိစ္စရှိလဲ တည့်တည့်ပဲ ပြောပါ"
ဖန့်ချန်က အေးဆေးပင် ဆိုလိုက်သည်။
ထိုသူက ချက်ချင်းပင်
"အမာခံတပည့် ဖန့်... ကျွန်တော် သိတဲ့ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက် ရှိပါတယ်။ သူကလည်း စုဆောင်းသူ တစ်ယောက်ပဲ။ အကယ်၍ စီနီယာက အထွတ်ထိပ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ လိုချင်တယ်ဆိုရင် သူ့ဆီမှာ ရှာတာ အမှန်ကန်ဆုံးပဲ"
"စုဆောင်းသူ ဟုတ်လား သူ့ဆီမှာ ဘယ်လောက်ရှိလဲ မင်းသိလား"
ဖန့်ချန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
"အလုံး ၃၀ ထက်မနည်း ရှိမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ် ဖြစ်နိုင်ရင် အဲဒီထက်တောင် ပိုဦးမယ်"
ဆိုင်ရှင်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ဆိုသည်။
"သူ ဘယ်မှာနေလဲ၊ ငါ့ကို တစ်ခေါက်လောက် ခေါ်သွားပေးပါ"
ဖန့်ချန်က ဆိုသည်။
ဆိုင်ရှင်မှာ ဖျတ်လတ်သော အမူအရာဖြင့်
"စီနီယာ... ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"
ဆိုင်ရှင်ပြောသော စုဆောင်းသူမှာ ကျွယ်မင်ဈေးတန်းနှင့် မလှမ်းမကမ်းရှိသော နေရာတစ်ခုတွင် နေထိုင်သည်။ ထိုနေရာသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်ဝပြီး ရှုခင်းများလည်း လှပလှသည်။ တောင်ထိပ်များပေါ်တွင် ဂူဗိမာန်များကို အစီအရီ မြင်တွေ့နေရသည်။
"လောင်ပိုင်... လောင်ပိုင်ရေ... အရေးကြီးတဲ့ ဧည့်သည် ရောက်နေတယ်၊ တံခါး မြန်မြန်ဖွင့်ဦး "
ဆိုင်ရှင်သည် ဂူဗိမာန် တံခါးဝသို့ သွားကာ အားကုန် ဆောင့်ကန်လိုက်သည်။ ဂူဗိမာန်အတွင်းရှိ ခုခံရေး စနစ်များမှာ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ လှိုင်းဂယက်များ ထွက်ပေါ်လာစေရာ အကာအကွယ် အစီရင်မှာ အလုပ်လုပ်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။
"ထူးဆန်းသားပဲ၊ အိမ်မှာ မရှိဘူးလား ဒါပေမဲ့ အစီရင်ကတော့ ပွင့်နေတုန်းပဲ..."
ဆိုင်ရှင်သည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်ရင်း ဖန့်ချန် မိမိကို လှည့်စားနေသည်ဟု ထင်သွားမည် စိုးသဖြင့် တံခါးကို ထပ်မံ၍ အားကုန် ထုရိုက်လိုက်သည်။
အချိန်အတန်ကြာပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်က အားနာဟန်ဖြင့်
"အမာခံတပည့် ဖန့်... လောင်ပိုင်က တရားထိုင် ကျင့်ကြံနေတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"
"မဟုတ်ဘူး၊ တရားထိုင်နေတယ် ဆိုရင်တောင် မင်း ဒီလောက် ဆူညံနေတာကို သူ တစ်ခုခု တုံ့ပြန်သင့်တယ်"
ဖန့်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ
"မင်း အနောက်ကို တစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်"
ဆိုင်ရှင်မှာ အံ့သြသွားပြီး ဘေးသို့ ကပ်ပေးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။ ဂူဗိမာန်၏ ခုခံရေး အစီရင်တစ်ခုလုံးမှာ အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားပြီး တံခါးကြီးမှာလည်း တို့ဟူးကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်ကျသွားတော့သည်။
ထိုသို့ ဖြစ်သွားသော်လည်း ဂူဗိမာန် ပိုင်ရှင်မှာမူ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရှိသေးချေ။ ဖန့်ချန်သည် တည့်တည့်ပင် အတွင်းသို့ ဝင်သွားလိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်မှာ ကြောင်အ၍ ကြည့်ကျန်ခဲ့သည်။ သာမန် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကသာ ဤကဲ့သို့ ပြုလုပ်လျှင် သေကျေသည်အထိ တိုက်ခိုက်ရမည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖန့်ချန်၏ အဆင့်အတန်းကို စဉ်းစားမိသောအခါမှ သူ စိတ်အေးသွားရသည်။ လောင်ပိုင် မည်မျှပင် ရဲတင်းပါစေ၊ အမာခံတပည့်ကိုတော့ ဘာမှ ပြုလုပ်ရဲမည် မဟုတ်ပေ။
သူတို့နှစ်ဦး ဂူဗိမာန်အတွင်းပိုင်းသို့ ရောက်သောအခါ အပြာရောင် အလင်းတန်းတစ်ခုအတွင်းတွင် မျက်လုံးမှိတ်၍ တရားထိုင်နေသော လူရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကျင့်ကြံနေပုံရသည်။
သို့သော် ဖန့်ချန်မှာ တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသွားသည်။
'သူက အဆင့် ၄ မသေမျိုးပဲ၊ ဒါပေမဲ့ အခု သူ...'
ဖန့်ချန်၏ မျက်နှာမှာ ပို၍ လေးနက်သွားသည်
'သူက မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခ ကို ခံစားနေရတာပဲ'
"လောင်ပိုင်... မင်းကတော့ တရားထိုင်နေတာ တစ်ချက်တောင် တုံ့ပြန်မှု မရှိဘူး။ တော်သေးတာပေါ့ အမာခံတပည့် ဖန့် နဲ့ ငါ ဖြစ်နေလို့၊ တခြားသူသာ ဝင်လာရင် မင်း ဘယ်လို လုပ်မလဲ"
ဆိုင်ရှင်က ပြောရင်း လောင်ပိုင်ကို နှိုးရန် အနားသို့ တိုးသွားသည်။
"အနားကို မသွားနဲ့၊ ဒီမှာပဲ ရပ်နေ"
ဖန့်ချန်က အေးစက်စွာ တားလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်သို့ ဓားဝိညာဉ် တစ်ခုကို စေလွှတ်လိုက်သည်။
ဆိုင်ရှင်မှာ ခြေလှမ်းများ ရပ်တန့်သွားပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ
"အမာခံတပည့် ဖန့်... ဘာဖြစ်လို့လဲဗျာ"
"ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေတယ်၊ ငါ လူခေါ်ထားတယ်။ မင်း မကြောက်နဲ့၊ ဒီကိစ္စက မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး"
ဖန့်ချန်သည် မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခ ကျရောက်နေသော ကျင့်ကြံသူကို မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
မိစ္ဆာမျိုးနွယ်တွေက ကျွယ်မင်ကြယ်ပေါ်မှာတောင် စတင် လှုပ်ရှားနေပြီလား။
ရှေ့က လူအပြင်၊ တခြား ဘယ်လောက်များတဲ့ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတွေက မိစ္ဆာဘေးဒုက္ခကို ခံစားနေရသလဲ။
အသိစိတ် ပြန်မပွင့်သေးတဲ့ အပြင်စည်းကျင့်ကြံသူတွေကိုရော သူတို့ သတ်ဖြတ်ပြီးပြီလား။
မဟုတ်ရင်တော့ ဒီသတင်းက ပျံ့နှံ့နေသင့်တာ ကြာပြီ။