အခန်း (၆၆၁-၆၆၂)

အခန်း (၆၆၁) - တတိယအဆင့်၏ အရှိန်အဝါ ၊ နင့်ကို အရင်သတ်တာနဲ့ စတင်ရတာပေါ့

"ပူဇော်ခြင်း အမွှေးတိုင် အာရုံ ( ကြည်မှုစွမ်းအား) ပါလား... ဒါဆိုရင်တော့ တောစောင့်နတ် အဆင့်ပဲပေါ့"

တန်းရန်ကျိက လှောင်ပြောင်သရော်လိုက်သည်။

သူသည် လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် မန္တန်တံဆိပ်ကို လျင်မြန်စွာ ကျစ်လိုက်ရာ၊ မီးပင်လယ်ကြီးမှာ ကျွေ့ဟွာကို ချက်ချင်း ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ရှူး

ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ဝဲပျံလာပြီး မီးပင်လယ်ကို ဖြတ်တောက်ပစ်လိုက်၏။

တန်းရန်ကျိ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တည်းခိုခန်းမှ အစေခံလေးတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ သူ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏၊ ဤလူကို တစ်နေရာရာတွင် မြင်ဖူးသလိုလို ခံစားနေရသည်။

ဓားအလင်းတန်းက ဟင်းလင်းပြင်ကို ထိုးခွဲကာ သူ၏ လည်ပင်းသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်လာသည် တန်းရန်ကျိ၏ တစ်ကိုယ်လုံး မီးတောက်များ ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် နံရံပေါ်၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

မီးရှောင်အတတ်

ထိုအချိန်တွင် လေထုထဲ၌ မီးတောက်များ ပျံ့နှံ့နေပြီး သူ၏ ပုံရိပ်သည် ထိုအစေခံလေး၏ ရှေ့တွင် တစ်ဖန်ပြန်၍ ပေါ်လာပြန်သည်။

သူသည် လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များမှာ ဟုန်းခနဲ ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

အစေခံလေး၏ ကိုယ်ပေါ်မှ ဓားအသိ အချို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး တန်းရန်ကျိ၏ မီးလက်ဝါးရိုက်ချက်ကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

တန်းရန်ကျိ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်အေးစက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။

"ရှောင်ရန် "

သူ မှင်သက်သွားရသည်။ တာအိုလောက၏ နာမည်ကျော် အလှပိုင်ရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည့်အတိုင်း သူမကို သူ သိထားသည်။ သို့သော် ရှောင်ရန်က ဘာဖြစ်လို့ ဤတည်းခိုခန်းလေးထဲမှာ အစေခံတစ်ဦးအဖြစ် ရောက်နေရသနည်း။

ရှူး

နောက်ထပ် ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု တိုးဝင်လာပြန်သည် လေထုကို ခွဲထွက်သံနှင့်အတူ တန်းရန်ကျိထံသို့ ပြင်းထန်စွာ ဦးတည်လာ၏။ ဤဓားအလင်းတန်းမှာ အလွန်ပင် ထက်မြက်လှပြီး ရှောင်ရန်ထက်ပင် သုံးပုံတစ်ပုံခန့် ပိုမိုအစွမ်းထက်နေသည်။

တန်းရန်ကျိ၏ ပုံရိပ်မှာ တစ်ဖန် ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ သူသည် နောက်ထပ် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော နေရာတစ်ခုတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာသည်။

"တင်းရုံ လား"

တန်းရန်ကျိ သဘောကျသွားသည်။ ဒီနေ့ ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ တာအိုလောကရဲ့ နာမည်ကျော် အလှပိုင်ရှင်တွေက ဘာဖြစ်လို့ ဒီလို နေရာလေးထဲမှာ အကုန်ရောက်နေကြတာလဲ။

တန်းရန်ကျိသည် ယနေ့တွင် သူ၏ဆရာ ချီလုံတာအိုဆရာနှင့်အတူ လက်စားချေရန် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ အချိန်ဆွဲရန် မဝံ့ပေ။

"ညီမလေးတို့ နှစ်ယောက် ဒီနေ့ ဝင်မပါကြနဲ့ဦး... အသက်အန္တရာယ် ထိခိုက်မှာ စိုးလို့ပါ"

သူသည် မီးဓာတ်အတတ်ကို ကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ယန်ဓာတ် အလွန်အမင်း များပြားနေသည်။ ထိုဓာတ်မှာ မျှခြေပျက်ယွင်းနေသည်ဟုပင် ဆိုနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ အချို့သော ကိစ္စရပ်များအပေါ် လိုလားချက်မှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

အပြင်ပန်းတွင် အလွန်အေးစက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ထိန်းချုပ်နိုင်သူဟု ထင်ရသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင်မူ သူ၌ ကျင့်ကြံဖော် မြောက်မြားစွာ ရှိသည်။ ထို့ပြင် ဤလူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ကျင့်ကြံဖော်များမှာ တစ်ဦးမျှ အသက်မရှင်ခဲ့ကြပေ။

တာအိုလောက၏ အလှပိုင်ရှင်နှစ်ဦးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် တန်းရန်ကျိမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဖျောင်းဖျစကား ဆိုလိုက်ခြင်းပင်။

"တန်းရန်ကျိ... နင်က မော်ရှန်ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီးတော့၊ ဒီမှာ လာပြီး ရမ်းကားသောင်းကျန်းပြီး မီးရှို့နေတယ်ပေါ့ "

တင်းရုံက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

သူမသည် ရှောင်ရန်နှင့်အတူ ဓားအလင်းတန်းများကို ပေါင်းစပ်ကာ တန်းရန်ကျိကို တိုက်ခိုက်တော့သည်။

တန်းရန်ကျိ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အမျိုးသမီးနှစ်ဦးထက် များစွာ သာလွန်သဖြင့် အလွန်ပင် တည်ငြိမ်စွာ ရင်ဆိုင်နိုင်ပေသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကျွေ့ဟွာက သူ၏ နောက်ကျောဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်လာပြန်သည်။

ကျွေ့ဟွာသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်ရေးတွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး၊ ရှောင်ရန်နှင့် တင်းရုံတို့ ဝင်ရောက်ကူညီသည်ကို မြင်သောအခါ ဝေမြို့ထဲ၌ သူမ၏ ကြီးမားသော မူလရုပ်သွင်ကို မထုတ်ဖော်တော့ဘဲ၊ ယုံကြည်ခြင်းစွမ်းအား များကို သူမ၏ လက်သီးခြေဖျားများ၌ စုစည်းကာ တန်းရန်ကျိကို ထိုးနှက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ချီလုံတာအိုဆရာမှာမူ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ဂရုမစိုက်သကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူ၏ အကြည့်များမှာ ချင်းယွန်းကျောင်းထဲသို့သာ ရောက်ရှိနေပြီး တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေဟန် တူသည်။ သူ၏ မျက်နှာထားမှာ အေးစက်စက်ရှိလှပြီး သီးခြားကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုထဲတွင် ရောက်ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

"နင်တို့ သုံးယောက် ပေါင်းရင်တောင် ငါ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... အခုပဲ အဖမ်းခံ..."

တန်းရန်ကျိ၏ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင်၊ ဦးခေါင်းနောက်ဘက်မှ ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကို ခံလိုက်ရပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ မှောက်လျက် လဲကျသွားတော့သည်။

သူသည် ကိုယ်တွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်ကာ အမြန်ပြန်ထလိုက်သည် မိမိ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ အကြေးခွံတစ်ခု ကွဲအက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရရာ အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်သွားရသည်။

"ဘယ်သူလဲ ဘယ်သူက ငါ့ကို ခိုးပြီး လုပ်ကြံ တာလဲ "

ထိုအကြေးခွံမှာ ရှေးဦးကမ္ဘာမှ သားရဲကြီး၏ အကြေးခွံဖြစ်ပြီး၊ နတ်ဘုရားအရှိန်ဝါများ ကြွယ်ဝစွာ ပါဝင်သော ကိုယ်ပိုင်အသက်ကယ် ရတနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ခုနက တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်တည်းနှင့်ပင် ကွဲအက်သွားလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

တန်းရန်ကျိ၏ နတ်ဘုရားအာရုံ မှာ အားကောင်းလှသဖြင့်၊ တည်းခိုခန်းထဲ၌ အပြာရောင် ချည်ထည်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆံပင်ကို ထုံးထားသော နူးညံ့သိမ်မွေ့သည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် မိမိကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုအခါ သူ၏ ဒေါသမှာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားရသည်။

"ဒီလို နေရာလေးမှာ ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ဒီလောက် လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတွေ အများကြီး ရှိနေရတာလဲ "

သူသည် ဟားဟားတိုက် ရယ်မောလိုက်ကာ မိမိ၏ စွမ်းအားကို ပြသရန် ဝိညာဉ်ပုံရိပ်တော် ကို ထုတ်ဖော်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် နားထဲသို့ သူ၏ ဆရာဖြစ်သူ၏ အေးစက်လှသော အသံသည် ရုတ်တရက် တိုးဝင်လာ၏။

"ဆုတ်လိုက်စမ်း"

ချီလုံတာအိုဆရာ၏ အသံမှာ အေးစက်လှပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေသည်။ တန်းရန်ကျိမှာ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ကြီးမားသူဖြစ်သော်လည်း၊ ဆရာ၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ရင်ထဲ၌ ဒိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားရသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

သူသည် ရိုသေစွာဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဘေးချ၍ ရပ်နေလိုက်သည်။ သို့သော် တင်းရုံ၊ ရှောင်ရန်နှင့် ကျွေ့ဟွာတို့မှာမူ သူ့ကို ထိုသို့ လွယ်လွယ်ကူကူ လွှတ်ပေးရန် ဆန္ဒမရှိကြပေ။ ထက်မြက်လှသော ဓားအလင်းတန်းများ လေထဲသို့ ထိုးထွက်လာပြီး၊ ကျွေ့ဟွာကလည်း လက်သီးဖြင့် ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။

ဝုန်း

တန်းရန်ကျိကို ဗဟိုပြုကာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားသော မီးတိုင်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏ အမျိုးသမီးသုံးဦးမှာ ချက်ချင်းပင် နောက်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ လွင့်စင်သွားရပြီး မျက်နှာများမှာ ဖြူလျော့သွားတော့သည်။

သူတို့၏ နတ်ဘုရားစွမ်းအား လှည့်ပတ်မှုမှာ ထစ်ငေါ့သွားပြီး ခဲသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူတို့သည် ထိုမျက်ခုံးနီ တာအိုဆရာအိုကြီးကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်မိကြ၏။

"တတိယအဆင့်"

ကျွေ့ဟွာ၏ ရင်ထဲ လေးလံသွားရသည်။

"ချီလုံဦးလေး... ဒါ ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ"

ရှောင်ရန်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

သူမသည် ထိုချီလုံတာအိုဆရာနှင့် တစ်ကြိမ် ဆုံဖူးသဖြင့် ပို၍ပင် အံ့ဩသွားရခြင်းပင်။ ဤချီလုံတာအိုဆရာမှာ ယခင်က ဒုတိယအဆင့် ယဉ်ဝိညာဉ် အထွက်အထိပ်တွင်သာ ရှိခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ ယခုအခါ တတိယအဆင့်ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ယန်ဝိညာဉ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီ။

"နင့်ရဲ့ ဆရာနဲ့ ငါနဲ့က အနည်းငယ် ပတ်သက်မှု ရှိဖူးတယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ နင်သာ ထပ်ပြီး ဝင်ပါရင်... သေရလိမ့်မယ် "

ချီလုံတာအိုဆရာက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ အသံသည် လူတိုင်း၏ နားထဲ၌ မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဟိန်းထွက်သွား၏။ ရှောင်ရန်၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော့သွားပြီး နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်လိုက်ရကာ ကိုယ်တွင်းရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်သွားတော့သည်။

ရှင်းဟုန်ယဲ့ ရောက်ရှိလာပြီး ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လက်ခြေများ အေးစက်သွားရသည်။ မော်ရှန်ဂိုဏ်းမှ အကြီးအကဲနှင့် တပည့်များမှာ ထိုဝေမြို့ထဲ၌ လာရောက် ရမ်းကားနေကြသည် မဟုတ်ပါလား။ အထူးသဖြင့် ချီလုံတာအိုဆရာမှာ ယခုအခါ ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်ရာ၊ ဘေးဒုက္ခကြီး ဆိုက်ရောက်တော့မည်မှာ အမှန်ပင်။

"အဘိုးကြီး... နင်က ဘာတွေကို လာပြီး အရှိန်အဝါ ပြနေတာလဲ "

ကျွေ့ဟွာကတော့ ဘယ်ချီလုံတာအိုဆရာကိုမှ မသိပေ။ သူမ သိသည်မှာ လီယန်ချူးက သူမကို ချင်းယွန်းကျောင်းမှာ အိမ်စောင့်ခိုင်းထားသည်ဟူသော အချက်သာ ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် သူမသည် လူအားလုံးထဲတွင် ချင်းယွန်းကျောင်း၌ အမြဲတမ်း နေထိုင်သူလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယနေ့တွင် ချင်းယွန်းကျောင်းမှာ ပျက်စီးကာ အပျက်အစီးပုံဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီ။

ကျွေ့ဟွာ၏ စကားအဆုံး၌ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်ရာ၊ ပြင်းထန်လှသော ပူဇော်ခြင်း အမွှေးတိုင် စွမ်းအားများမှာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်သွားတော့သည်။ ထိုလက်သီးချက်သည် လေတိုးသံ၊ မိုးကြိုးသံများနှင့်အတူ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။

ချီလုံတာအိုဆရာ၏ မျက်လုံးထဲမှ မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ ကျွေ့ဟွာ၏ ကြီးမားလှသော လက်သီးအရှိန်အဝါမှာ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပျက်စီးသွားရပြီး၊ သူမ၏ ဝိညာဉ် ထဲ၌ မီးတောက်များ လောင်မြိုက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမသည် ကိုယ်တွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအားများကို အမြန်လှည့်ပတ်ကာ ထိုပြင်းထန်လှသော မီးတောက်များကို ဖိနှိပ်လိုက်ရသည်။ သို့သော် ထိုမီးတောက်များမှာ သူမကို အဆက်မပြတ် လောင်မြိုက်နေဆဲဖြစ်ရာ အလွန်ပင် နာကျင်လှပေသည်။

ဒုတိယအဆင့်နှင့် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်ကြားရှိ ကွာခြားချက်မှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှသဖြင့် လုံးဝ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။

"တောတောင်ထဲက မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်နေတာတောင်၊ ဒီလောက် ထူထပ်တဲ့ ပူဇော်ခြင်း အမွှေးတိုင် စွမ်းအားတွေ ရှိနေတာပဲ... ဆေးလုံးကျိုဖို့အတွက် အတော်ပဲ"

ချီလုံတာအိုဆရာက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် လက်ဖဝါးကို မြှောက်လိုက်ရာ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်ကြီးတစ်ခုသည် ကျွေ့ဟွာကို တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။ ဤလက်ကွက်မှာ တန်းရန်ကျိ၏ မီးဓာတ်အတတ်နှင့် ဆင်တူသော်လည်း၊ တန်းရန်ကျိထက် များစွာ ပိုမိုမြင့်မားပြီး စစ်မှန်လှပေသည်။

ကျွေ့ဟွာသည် သူမ၏ မူလရုပ်သွင်ကို ထုတ်ဖော်ကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ ခုနကပင် ဝိညာဉ်မှာ ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါတွင်လည်း ဤမီးဓာတ်အတတ်က ကောင်းကင်မြေပြင်အနှံ့ ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် လွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိတော့ပေ။ အာဏာပြင်းလှသော မီးတောက်များက သူမကို အရည်ဖျော်ပစ်ရန် ကြိုးစားနေတော့သည်။

အားလုံးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီး ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် ဤချီလုံတာအိုဆရာကို တားဆီးရန် ပြင်လိုက်ကြ၏ သို့သော် ချီလုံတာအိုဆရာက နှာတစ်ချက် မှုတ်လိုက်ရုံဖြင့် အားလုံးမှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြရသည်။ သူတို့၏ ဘေးပတ်ပတ်လည်၌ မမြင်ရသော မီးတောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး၊ အနားသို့ တိုးလာသူမှန်သမျှ ထိုဝိညာဉ်မီးဖြင့် အရှင်လတ်လတ် လောင်ကျွမ်းသေဆုံးသွားပေလိမ့်မည်။

"အဘိုးကြီး... နင့်ရဲ့ ဒီမီးက ကြည့်ရတာ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး "

ကျွေ့ဟွာ၏ ကိုယ်တွင်း၌ ထူထပ်လှသော ပူဇော်ခြင်း အမွှေးတိုင် စွမ်းအားများ ရှိနေသဖြင့်၊ ထိုမီးတောက်များ၏ လောင်မြိုက်မှုကို ကြံ့ကြံ့ခံရင်း အော်ဟစ်ဆဲဆိုလိုက်သည်။

ချီလုံတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်သွားပြီး ခက်ထန်စွာ ဆိုလိုက်သည်။

"သေတွင်းရှာနေတဲ့ တိရစ္ဆာန်စုတ် နင့်ကို ဆေးလုံးလုပ်ဖို့တောင် မလိုအပ်တော့ဘူး ထင်တယ်"

သူသည် လက်ဖဝါးကို အသာအယာ ဆုပ်လိုက်ရာ၊ မီးတောက်များ၏ ပြင်းအားမှာ ချက်ချင်းပင် မြင့်တက်လာတော့သည် ကျွေ့ဟွာသည် အသံပင် မထွက်နိုင်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားမီးများကို ခံနိုင်ရန် နတ်ဘုရားစွမ်းအားများကိုသာ အတင်းအကျပ် လှည့်ပတ်နေရတော့သည်။ သူမ၏ ကိုယ်တွင်းစွမ်းအားများသာ ကုန်ဆုံးသွားပါက ခဏအတွင်းမှာပင် ပြာဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

"ဒီနေ့တော့... နင့်ကို အရင်သတ်တာနဲ့ စတင်ရတာပေါ့ "

ချီလုံတာအိုဆရာသည် မည်သည့်ခံစားချက်မျှ မရှိဘဲ လက်ဖဝါးကို ဆုပ်ပစ်လိုက်သည်။

"မင်း... လုပ်ရဲရင် လုပ်ကြည့်စမ်း "

ထိုအချိန်တွင် ကောင်းကင်ယံမှ မိုးကြိုးသံကြီး ဟိန်းထွက်လာ၏။

ဓားရှည်တစ်လက်သည် အဝေးမှ ပျံသန်းလာပြီး၊ တုန်ခါသံများနှင့်အတူ ချီလုံတာအိုဆရာ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဝင်တိုက်လိုက်တော့သည်။

အခန်း (၆၆၂) - ဓားတစ်ချက် ၊ မီးတောက်ကိုယ်ပွား ၊ သတ် ၊ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီး

ချီလုံတာအိုဆရာသည် နောက်သို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဆုတ်ခွာလိုက်သော်လည်း၊ ထိုဓားချက်ကို ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး နောက်သို့ လွင့်စင်သွားပြီး၊ ကျွေ့ဟွာကို ချုပ်နှောင်ထားသည့် မီးတောက်နတ်ဘုရားအတတ်နှင့် သူ၏ကြားမှ ဆက်နွယ်မှုမှာလည်း ချက်ချင်းပင် ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

တန်းရန်ကျိ မျက်နှာပျက်သွားကာ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ၊ သူ၏ဆရာ ချီလုံတာအိုဆရာ၏ ရင်ဘတ်မှာ အပေါက်ကြီးဖြစ်သွားပြီး ဓားရှည်တစ်လက်ဖြင့် မြေပြင်ပေါ်၌ စိုက်လျက်သား ကပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။

"ဆရာ"

တန်းရန်ကျိက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

ချီလုံတာအိုဆရာ၏ မျက်နှာတွင်မူ အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေသည်။ ဤဓားချက်သည်လည်း တတိယအဆင့်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်း နတ်ဘုရားအတတ် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ နောက်တစ်ခဏတွင် လမ်းမပေါ်၌ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာသည်။

ထိုနေရာ၌ လူငယ်တာအိုဆရာတစ်ဦးသည် ဓားကို ကိုင်ဆောင်ကာ သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး အေးစက်စက် ကြည့်နေသည်။

"တတိယအဆင့်"

ချီလုံတာအိုဆရာ၏ အသံမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်အက်ရှသွားသည်။

"မင်း ပိုင်ဟုန်ဝေကို သတ်နိုင်တာ မဆန်းတော့ပါဘူး"

ချီလုံတာအိုဆရာသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အပူရှိန်ရှိသည့် နတ်ဘုရားမီးတစ်စုကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

"ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီး"

ရှောင်ရန်က ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးသည် တာအိုလောက၏ အစွမ်းထက်လှသော မီးတောက်ဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာများကို နှိမ်နင်းရာတွင် မဖျက်ဆီးနိုင်သော အရာဟူ၍ မရှိပေ။

ထိုချီလုံတာအိုဆရာသည် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားရုံသာမက၊ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးကိုပါ ကျင့်ကြံအောင်မြင်ထားလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ထားကြပေ။

ရှင်းဟုန်ယဲ့သည် ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မမြင့်သော်လည်း အမြင်ကျယ်သူဖြစ်ရာ၊ ဤသည်ကို မြင်သောအခါ သူမပါ တုန်လှုပ်သွားရသည်။ သူမသည် အစီရင်နှင့် လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းအတတ်တွင် ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ရာ အစွမ်းထက်လှသော မီးတောက်အမျိုးမျိုးကို ကောင်းစွာ သိထားသည်။

ထိုရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးသည် တာအိုလောက၏ အစွမ်းအထက်ဆုံး မီးတောက်ပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်ပြီးပါက ပြိုင်ဘက်ကင်းသလောက်ရှိပြီး မည်သည့်အစွမ်းထက် လက်နက်ကိုမဆို အရည်ဖျော်ပစ်နိုင်စွမ်း ရှိသည်။

"ငါ့သားအတွက် တစ်မြို့လုံးမှာရှိတဲ့ လူတွေအားလုံးကို အဖော်အဖြစ် သတ်ပစ်မယ် "

ချီလုံတာအိုဆရာသည် အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ထိုရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးကို မြှောက်လိုက်သည်။ ထိုမီးတောက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြောက်မက်ဖွယ် အပူရှိန်မှာ အလွန်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ အကယ်၍သာ ၎င်းပေါက်ကွဲသွားပါက ဝေမြို့တစ်ခုလုံးသည် ပြာပုံဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။

တန်းရန်ကျိ မျက်နှာ ပျာယာခတ်သွားသည်။

သူ၏ဆရာသည် ဝေမြို့သို့ လာသည်မှာ လီယန်ချူးတစ်ဦးတည်းကိုသာ သတ်ရန်ဟု သူ ထင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ အခုတော့ တစ်မြို့လုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ရန် ကြံစည်နေသည် မဟုတ်ပါလား။ ဤသို့သော လုပ်ရပ်မျိုးကို လုပ်ဆောင်ပါက တစ်လောကလုံး၏ ရန်သူဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ သူသည် သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ကြီးမားသူဖြစ်သော်လည်း၊ ထိုကဲ့သို့ အရူးတစ်ယောက်ကဲ့သို့တော့ မလုပ်လိုပေ။

ချီလုံတာအိုဆရာ၏ လက်ထဲရှိ မီးတောက်မှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် ပေါက်ကွဲတော့မည့် အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။

"မင်းကများ... လုပ်နိုင်လို့လား"

လီယန်ချူးက အေးစက်စွာ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူသည် ကျန့်ကျောင်းဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက်၊ ချီလုံတာအိုဆရာ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချက်ချင်းပင် အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော တုန်ခါမှုများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ချေဖျက်ပစ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ ထိုအာဏာပြင်းလှသော မီးတောက်နှင့် သူ၏ကြားမှ ဆက်နွယ်မှုမှာလည်း ရုတ်ချည်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။

နောက်တစ်ခဏတွင် မီးတောက်တစ်ခု လင်းလက်လာပြီး ချီလုံတာအိုဆရာ၏ ပုံရိပ်သည် တစ်ဖန် ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာပြန်သည်။ သူသည် အဖိုးတန် ရတနာပေါင်းများစွာကို အသုံးပြုပြီးမှသာ ထိုမီးတောက်ကိုယ်ပွား (၃) ခုကို ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ယနေ့တွင် လီယန်ချူး၏ လက်ချက်ဖြင့် ကိုယ်ပွား (၂) ခုကို ဆက်တိုက် ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးနှင့် ဆက်သွယ်မှုလည်း ပြတ်တောက်သွားရသဖြင့် သူ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး မင်းက ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ဆိုရင်တောင်၊ ဒီလောက်အထိ အစွမ်းမထက်နိုင်ဘူး"

ချီလုံတာအိုဆရာသည် အော်ဟစ်လိုက်ကာ ထိုရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးကို ပြန်လည်ဖမ်းဆုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ လီယန်ချူးက သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ချီလုံတာအိုဆရာ၏ တတိယမြောက်ကိုယ်ပွားမှာလည်း ချက်ချင်းပင် သေဆုံးသွားတော့သည်။

သူသည် တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားရခြင်းပင်။ ပြင်းထန်လှသော မီးတောက်နတ်ဘုရားအတတ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့် ပညာရှင်ကြီးတစ်ဦးသည် ဝေမြို့၏ လမ်းမပေါ်၌ပင် လီယန်ချူး၏ လက်ချက်ဖြင့် ကိုယ်ပွား (၃) ခုလုံး ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးကို ပေါက်ကွဲစေရန်ပင် သူ မစွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ပေ။

တန်းရန်ကျိမှာ မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် လက်ခြေများ အေးစက်သွားရသည်။ သူသည် လီယန်ချူးနှင့် ယခင်က တိုက်ခိုက်ဖူးသဖြင့် ဤလူငယ်တာအိုဆရာမှာ ခန္ဓာကိုယ် သန်မာပြီး နတ်ဘုရားပင့်ဖိတ်ခြင်းအတတ်၊ မိုးကြိုးအတတ်တို့တွင် ကျွမ်းကျင်ကာ သတ်ဖြတ်ရာတွင် အလွန်ပြတ်သားကြောင်း သိထားသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်နေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားပေ။ သူ၏ ဆရာမှာပင် လီယန်ချူး၏ လက်ထဲ၌ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးကို ထုတ်သုံးရန်ပင် အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။

လီယန်ချူးသည် ချီလုံတာအိုဆရာကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် တန်းရန်ကျိဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ တန်းရန်ကျိမှာ ရေခဲတိုက်ထဲသို့ ကျသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ၏ ပုံရိပ်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီးတောက်တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

လီယန်ချူးက သူ၏ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး လက်သီးဖြင့် တစ်ချက် ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ပြင်းထန်လှသော လက်သီးအရှိန်အဝါသည် ထိုမီးတောက်ကို ဟင်းလင်းပြင်၌ပင် မီးပွားများအဖြစ် တစစီ ကြေမွသွားစေတော့သည်။

တန်းရန်ကျိသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ အရှိန်ပြင်းစွာ ပြုတ်ကျလာပြီး ရင်ဘတ်မှာ ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး သူက ငါ့ရဲ့ မီးရှောင်အတတ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြတ်တောက်နိုင်တာလဲ "

တန်းရန်ကျိ ရင်ထဲ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ ယခုအချိန်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်လိုက်မှသာ အသက်ရှင်ရန် လမ်းစရှိပေလိမ့်မည်။

သူ ဝေမြို့သို့ လာရခြင်းမှာ ဆရာနှင့်အတူ လီယန်ချူးကို သတ်ရန်သာမက၊ ဝေမြို့အနီးတွင် ပေါ်ထွက်တော့မည့် လင်ရွှီနတ်ဘုရားနယ်မြေ ရှိနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်သည်။

သူသည် ယခုအခါ တတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းအလိုသာ လိုတော့သဖြင့် ထိုနေရာမှ နတ်ဘုရားအမွေအနှစ်များကို ရယူလိုခြင်းပင်။ အကယ်၍ ကျိုရှောင် နတ်ဘုရားကျမ်း ကိုသာ ရရှိခဲ့ပါက နောင်တွင် နတ်ဘုရားဖြစ်ရန် အခွင့်အလမ်းရှိရာ၊ ထိုနေရာတွင် သူ အသေမခံနိုင်ပေ။

တန်းရန်ကျိသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို ထူးဆန်းပြီး မယုံနိုင်စရာဟု ခံစားနေရသည်။ ဆရာ ချီလုံတာအိုဆရာ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ မော်ရှန်ဂိုဏ်းတွင် ဂိုဏ်းချုပ်ပြီးလျှင် ဒုတိယအလိုက်ဆုံး ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ယန်ဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တက်လှမ်းပြီးနောက် ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီး၏ မီးမျိုးစေ့ကိုပါ ရရှိထားသူဖြစ်သည်။

မည်မျှပင် အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်ရေး ရတနာဖြစ်ပါစေ သူ၏ရှေ့တွင် အမှိုက်သဖွယ်သာ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုတာအိုဆရာ၏ ရှေ့တွင်မူ ဆရာမှာ (၃) ကြိမ်တိုင်တိုင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရပြီး၊ ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးကိုပင် အသုံးမပြုနိုင်ခဲ့ချေ။

သူ၏ ဝိညာဉ်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ရှူး

ဓားအလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ တန်းရန်ကျိ၏ ဝိညာဉ်မှာ ဒူးဆစ်မှနေ၍ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။ သူသည် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း ဆက်လက်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားနေဆဲပင်။ ဝိညာဉ်၏ အရှိန်မှာ အလွန်လျင်မြန်သဖြင့် သာမန်ကျင့်ကြံသူများ လိုက်မမီနိုင်ပေ။

လီယန်ချူး၏ လက်ထဲတွင် ရှေးဟောင်းမှန်တစ်ချပ် ပေါ်လာပြီး၊ ရှစ်ခွင်မှန် မှ နတ်ဘုရားအလင်းတန်းတစ်ခု ပစ်လွှတ်လိုက်ရာ တန်းရန်ကျိ၏ ဝိညာဉ်ကို ရိုက်ချလိုက်တော့သည်။

ထိုကုသိုလ်မှတ် တစ်သိန်းတန် လက်နက်သည် လီယန်ချူး၏ လက်ထဲတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ တန်းရန်ကျိသည် မျက်စိရှေ့တွင် အဖြူရောင်များသာ မြင်တွေ့ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိန်းချုပ်မရတော့ဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့သည်။

"ကျွန်တော့်ကို မသတ်ပါနဲ့"

တန်းရန်ကျိ၏ ဝိညာဉ်က အသနားခံလိုက်သည်။

လီယန်ချူး၏ မျက်နှာမှာ အေးစက်နေဆဲပင်။

အကယ်၍ သူသာ ခဏလေး နောက်ကျပြီးမှ ပြန်ရောက်လာပါက ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်မည်ကို သူ ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ လက်မနှေးတော့ပေ။

သူသည် ရှစ်ခွင်မှန်ကို မြှောက်လိုက်ရာ၊ အဖြူရောင်အလင်းတန်းက တန်းရန်ကျိ၏ ဝိညာဉ်ကို ချက်ချင်းပင် အရည်ဖျော်ပစ်လိုက်တော့သည်။

ကုသိုလ်မှတ် ကိုးထောင် ရရှိသည်

ထိုဆရာတပည့် နှစ်ဦးလုံးမှာ လူကောင်းများ မဟုတ်ကြပေ။ မော်ရှန်ဂိုဏ်းဝင်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ညှိုးနွမ်းစေသူများ ဖြစ်သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် တစ်ပတ်ဝန်းကျင်လုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။ ချီလုံတာအိုဆရာ၏ အစွမ်းထက်မှုကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

တန်းရန်ကျိပင်လျှင် အစွမ်းကုန် မတိုက်ခိုက်ရသေးခင်မှာပင် လူ (၄) ဦးကို တစ်ပြိုင်တည်း ရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ဆရာတပည့် နှစ်ဦးသည် မဟာနတ်ဘုရားအတတ်ဖြင့် ဝေမြို့သို့ လာရောက်ကာ၊ တာအိုကျောင်းလေးကို ဖျက်ဆီးပြီး လက်စားချေရန် ကြံစည်ခဲ့သော်လည်း ဘာမှ မလုပ်ရသေးခင်မှာပင် သတ်ဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်မှာ မယုံနိုင်စရာပင် သူတို့သည် လီယန်ချူးကို အနာအဆာလေးတစ်ခုမျှပင် ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

လီယန်ချူးသည် ဟင်းလင်းပြင်တွင် လွင့်မျောနေသော မီးမျိုးစေ့လေးကို ကြည့်ကာ၊ လက်ဝှေ့ယမ်း၍ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများဖြင့် ဖုံးအုပ်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ တတိယအဆင့်မှ ပြင်းထန်လှသော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် ထိုမီးမျိုးစေ့နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အငွေ့ပျံ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"ဟင်"

လီယန်ချူး အံ့ဩသွားရသည်။ ထိုမီးတောက်သည် ဤမျှအထိ စွမ်းအားပြင်းထန်လှသလော။

"လီတာအိုဆရာ... ဒါက ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးပဲ၊ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်တယ်... သတိထားပါဦး"

ရှောင်ရန်က အော်ဟစ်သတိပေးလိုက်သည်။

"ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီး"

လီယန်ချူး မှင်သက်သွားရသည်။ သူ ဤမီးတောက်အကြောင်းကို သိထားသည်။ တာအိုကျမ်းဂန်များတွင် ထိုမီးတောက်အကြောင်းကို မကြာခဏ ဖော်ပြလေ့ရှိသော်လည်း၊ လက်တွေ့တွင် မည်သည့် ကျင့်ကြံသူမျှ ၎င်းကို ကျင့်ကြံအောင်မြင်သည်ဟု မကြားဖူးပေ။

ထို့ကြောင့် ကျမ်းဂန်များတွင် ဤကောင်းကင်မီးကို နတ်ဘုရားများသာ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု မှတ်တမ်းတင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီမွှေးကျီကောင်းကင်မီးသာ ပေါက်ကွဲသွားရင် ဝေမြို့တစ်ခုလုံး ပြာဖြစ်သွားလိမ့်မယ်...သတိထားပါ "

ရှောင်ရန်က ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။ စစ်မှန်သော ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီး၏ စွမ်းအားမှာ အလွန်ပင် ကြီးမားလှပေသည်။

အထူးသဖြင့် ယခုအခါ ပိုင်ရှင်မဲ့ ဖြစ်နေသဖြင့် အလွန်ပင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပြီး အချိန်မရွေး ပေါက်ကွဲသွားနိုင်သည်။ ထိုသို့သာ ဖြစ်လာပါက ဤနေရာရှိ လူအားလုံး သေဆုံးသွားကြပေလိမ့်မည်။

လီယန်ချူးသည် ၎င်းကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲမှနေ၍ သူ၏ ဝိညာဉ်ထဲရှိ မီးနတ်မင်း ဂါထာတော် ကို နှိုးဆွလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော စာသားများ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်ထွက်လာပြီး ရှေးဟောင်းအရှိန်အဝါများ စီးဆင်းလာတော့သည်။

ထိုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူသည် ရွှမ်းကျီကောင်းကင်မီးကို ထိတွေ့ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ၊ ထိုကောင်းကင်မီးသည် သူ၏ လက်ဖဝါးထဲသို့ စီးဝင်သွားပြီး တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

"......" ရှောင်ရန်မှာ ပြောစရာ စကားပင် မရှိတော့ပေ။