တတိယဓားချက်….

မိစ္ဆာကြီးလော့၏ လုပ်ရပ်ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လီချင်းချိုး ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ရာ သူ့ဦးခေါင်းအထက်ရှိ ဝိညာဉ်နှုတ်ဓားပျံက ရုတ်တရက် ပျံသန်းသွားပြီး မိစ္ဆာကြီးလော့ထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်ရှိသွား၏။

ဝုန်း…….

မိစ္ဆာကြီးလော့က ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေချီကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး လီချင်းချိုး၏ ဝိညာဉ်နှုတ်ဓားပျံကို အင်အားသုံး၍ ဟန့်တားလိုက်သည်။ သူက လက်ထဲရှိ ကလေးငယ်၏ လက်မောင်းကို ကိုက်ထားပြီး သူ့ မျက်လုံးများက လီချင်းချိုးကို စိုက်ကြည့်နေကာ လောဘနှင့် ရူးသွပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

"လီချင်းချိုး... ငါ့ကို ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်တာ မင်းက မိုးပြာနဂါးနယ်မြေမှာတောင် လုံးဝ နာမည်ကြီးပြီး ပြိုင်ဘက်ကင်းတဲ့ ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်... ကံမကောင်းတာက မင်းက ငါ့ကို ထွက်ပေါက် မပေးဘူးဆိုတော့ ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့..."

မိစ္ဆာကြီးလော့၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အရှုံးမပေးခဲ့ချေ။ လီချင်းချိုးကိုသာ စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

မိစ္ဆာကြီးလော့၏ အရှိန်အဝါ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာနေကြောင်း လီချင်းချိုး ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရ၏။ ၎င်းက လီချင်းချိုးကို မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေသည်။ သူက မူလချီကို ချက်ချင်း ပိုမို ထည့်သွင်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်နှုတ်ဓားပျံမှ ကောင်းကင်မိုးကြိုးများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဘုရားကျောင်း တစ်ခုလုံးကို ဗုံးကြဲတိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

ညကောင်းကင်ယံအောက်တွင် ဤလူသူကင်းမဲ့သော တောင်ပေါ်ရှိ လျှပ်စီးကြောင်းများက အလွန် စူးရှတောက်ပနေ၏။ မိုးကြိုးများ ပစ်ခတ်နေသော်လည်း မိစ္ဆာကြီးလော့က မလှုပ်ရှားပေ။ သူ့ရုပ်ခန္ဓာကို မိုးကြိုးများက လောင်ကျွမ်းသွားစေပြီး အရိုးများကို ဖော်ပြနေသော်လည်း သူက ကလေးငယ်ကို လက်ထဲတွင် တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး လွှတ်မပေးရန် ငြင်းဆန်နေ၏။

မိစ္ဆာကြီးလော့၏ တစ္ဆေချီက တဖြည်းဖြည်း သွေးနီရောင် ပြောင်းလာပြီး ပို၍ မြင့်တက်လာကြောင်း လီချင်းချိုး သတိပြုမိလိုက်သည်။

ဝုန်း……

ထိုစဉ် မိစ္ဆာကြီးလော့၏ နဖူးပေါ်ရှိ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာ၏။ သွေးနီရောင် တစ္ဆေချီက ကမ်းပါးများကို ဖောက်ထွင်းလာသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ တားဆီးမရနိုင်ဘဲ လီချင်းချိုးကို တိုက်ရိုက် လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

လူသူကင်းမဲ့သော တောင်ပေါ်မှ သွေးနီရောင် တစ္ဆေချီလှိုင်းကြီး ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ရှည်လျားကာ အမှန်တကယ် ခမ်းနားထည်ဝါသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

လီချင်းချိုးက မြေရိုင်းပြင်ပေါ်တွင် ဆင်းသက်လိုက်ပြီး သူ့ခြေထောက်များက နှင်းများကို ခွဲထွက်သွားကာ နှင်းမြူတန်း နှစ်ခုကို လွင့်စင်သွားစေ၏။ သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ပြီး လက်ထဲရှိ ကောင်းကင်သက်တံဓားကို လှုပ်ခါကာ ဓားသွားပေါ်ရှိ သွေးနီရောင် တစ္ဆေချီများကို ခွဲပစ်လိုက်သည်။

"သခင်...ဒီကောင်က အရမ်း အစွမ်းထက်တယ်... သူ့ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်..."

ချူကျင်းက ကောင်းကင်သက်တံဓားပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ ယနေ့ညတွင် လီချင်းချိုး၏ မူလချီကို ခံစားခဲ့ရပြီး အစွမ်းထက်သော အရသာက သူ့ကို စွဲလန်းစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း ဤမျှ အစွမ်းထက်သော လီချင်းချိုးပင်လျှင် မိစ္ဆာကြီးလော့ကို မဖျက်ဆီးနိုင်ခဲ့ဘဲ မိစ္ဆာကြီးလော့၏ စွမ်းအားက မျှော်လင့်ချက်ထက် ကျော်လွန်နေ၏။

"မကောင်းဆိုးဝါးတွေ အများကြီး သေသွားပြီဆိုတော့ သူ လုံးဝ လမ်းဆုံးသွားပြီဆိုတာ ထင်ရှားတယ်... သူ့ကို ထွက်မသွားခိုင်းရင် နှစ်ပေါင်းများစွာ ဒါမှမဟုတ် ဆယ်နှစ်ကျော်လောက်အထိ တိတ်တိတ်လေး နေလိမ့်မယ်လို့ သေချာပေါက် ပြောနိုင်တယ်..."ဟု ချူကျင်းက အကြံပြုလိုက်သည်။

လီချင်းချိုး ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လီချင်းချိုး ယနေ့ည ဤနေရာတွင် သေဆုံးသွားမည်ကို သူ စိုးရိမ်မိ၏။ လီချင်းချိုးက သူ ဘာတွေးနေသည်ကို သဘာဝကျကျ သိသည်။

"အခုက ငါက သူ့ကို သွားခွင့်မပြုတာ မဟုတ်ဘူး... သူက ငါ့ကို သွားခွင့်မပြုတာ..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြင်းထန်သော လေပြင်းတစ်ချက် ကောင်းကင်ယံမှ ကျဆင်းလာပြီး ချူကျင်းကို လန့်သွားစေ၏။ သူ မော့ကြည့်လိုက်တော့ မိစ္ဆာကြီးလော့က လေထန်သော နေရာတွင် လေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့ကို တိုက်ခိုက်ရန် လက်သည်းများကို လွှဲယမ်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ချူကျင်းမှာ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိဘဲ မျက်လုံးများ အလိုအလျောက် ပြူးကျယ်သွား၏။ မိစ္ဆာကြီးလော့၏ လက်သည်းများက လီချင်းချိုးကို ထိတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လီချင်းချိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြင်းထန်သော အဖြူရောင် စွမ်းအင်လှိုင်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားစေသည်။

မိစ္ဆာကြီးလော့က တောင်တန်းပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်ပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို သွေးနီရောင် အမွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားပြီး မျက်နှာထားကလည်း ရုပ်ဆိုးအကျည်းတန်နေကာ နဖူးပေါ်ရှိ ဒေါင်လိုက် မျက်လုံးက ပို၍ ကြီးမားလာပြီး အရေပြားကို ဖောက်ထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေသည်။

မိစ္ဆာကြီးလော့က ညာလက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ ဓားကဲ့သို့ ထက်မြက်သော သူ၏ လက်ချောင်းများက မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ မည်းနက်နေပြီး ၎င်းတို့ထံမှ မီးခိုးငွေ့များ ထွက်ပေါ်နေ၏။ အဝေးရှိ လီချင်းချိုးကို သူ ထပ်မံ ကြည့်လိုက်ရင်း မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ လီချင်းချိုးတွင် ဤသို့သော နည်းလမ်းများ ရှိမည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။

ချူကျင်းလည်း အံ့အားသင့်နေပေသည်။

စောစောက အဖြူရောင်ချီတွေက….

ချူကျင်းက ဟူယန် ကျင့်ကြံသည်ကို တွေးမိသောအခါ သူ့အမူအရာ ထူးဆန်းသွားသည်။ ဟူယန်က လီချင်းချိုးရဲ့ အစစ်အမှန် သင်ကြားမှုတွေကို ရရှိခဲ့တာလား...

သေချာ စဉ်းစားကြည့်လျှင် သူသည် လီချင်းချိုးအကြောင်း များများစားစား မသိခဲ့ပေ၊ အထူးသဖြင့် မြို့စားမင်းကျင်း ဖြစ်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ပင် မသိတော့ချေ။ သူ ချင်းရှောင်ဂိုဏ်းတွင် ရှိစဉ်က အချိန်အများစုကို လီချင်းချိုးနှင့် အတူ မဖြတ်သန်းခဲ့ပေ။

သို့သော် နှလုံးသားထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည် လင်းလက်လာ၏။ သူ့သခင်ဆီမှာ အခြား လှည့်ကွက်တွေ ရှိနေသေးတာလား...

လီချင်းချိုးက အဝေးရှိ တောင်တန်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော မိစ္ဆာကြီးလော့ဆီသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရင်း နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်ခံစားမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ ဤမိစ္ဆာကြီးလော့သည် အမှန်တကယ် ထူးခြားလှသည်။ သူ့ကို ဤအခြေအနေအထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်ခဲ့သည်။ ထိုက်ချင်း ဟွမ်ယွမ်ကျမ်းစာ၊ ကောင်းကင်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်တို့ကို ကျင့်ကြံထားပြီး မွေးရာပါဓားရူးသွပ်သူ၊ ကောင်းကင်မိုးကြိုးဝိညာဉ်အမြစ်၊ အကြိမ်တစ်ရာသန့်စင်ခြင်း နတ်ဆိုးခန္ဓာ၊ လူတစ္ဆေနတ်ဘုရား၊ အကြိမ်တစ်ထောင်သန့်စင်ခြင်းနှင့် ကြီးမားကျယ်ပြန့်သော ဖြောင့်မတ်ခြင်းချီတို့၏ အကူအညီများ ရှိနေသော်လည်း သူသည် မိစ္ဆာကြီးလော့ကို လွယ်ကူစွာ မဖျက်ဆီးနိုင်သေးချေ။ မိစ္ဆာကြီးလော့သည်လည်း သူ့ဘဝသက်တမ်းတွင်တွေ့ကြုံရခဲသည့် ပြိုင်ဘက်ကင်းသော ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်ကောင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

လီချင်းချိုးက ကောင်းကင်သက်တံဓားကို ထပ်မံ မြှောက်လိုက်ပြီး ဓားသွားကို ပါးပြင်နားတွင် ကပ်ထားရာ ၎င်း၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုက အေးစက်သော မျက်လုံးများကို လင်းထိန်သွားစေ၏။ ထိုစဉ် လီချင်းချိုး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ကမ္ဘာမြေကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။ ထို့အတူ ခြေအောက်မှ စူးရှတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးကို အောက်မှ အထက်သို့ လင်းထိန်သွားစေ၏။

မိစ္ဆာကြီးလော့က ပေတစ်ရာ အကွာတွင် ရပ်နေပြီး လီချင်းချိုး၏ အစွမ်းထက်သော ဓားအရှိန်အဝါကို ခံစားနေရသည်။ သူကလည်း ညာလက်ကို မြှောက်ကာ တစ္ဆေဓားတစ်လက်ကို စုစည်းလိုက်ပြီး ဓားသွားကို အောက်သို့ ချိန်ရွယ်ထား၏။ ထိုအခါ တစ္ဆေချီများက ပြန့်ထွက်သွားပြီး မြေကြီးထဲမှ တစ္ဆေများ ထွက်ပေါ်လာကာ တစ္ဆေဓားပေါ်သို့ တက်ရန်နှင့် ၎င်းထဲသို့ ပေါင်းစပ်ရန် အပြိုင်အဆိုင် ကြိုးစားကြသည်။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်….

ယွင်တိမြို့ အတွင်း၌ မြွေမိန်းကလေးနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ကျန်းကျောက်ရှားက တစ်စုံတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပုံရပြီး မြို့ပြင်သို့ ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒါက..."

ကျန်းကျောက်ရှား အံ့အားသင့်သွားသည်။ လီချင်းချိုးက ရှန်းကျယ် ဓားသုံးလက်၏ တတိယဓားကို တတ်မြောက်ထားပြီး ဖြစ်မည်ဟု သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။ ရှန်ယွဲ့နှင့် ရွှီနင်းတို့ကတော့ ရှန်းကျယ် ဓားသုံးလက်ကို မတတ်မြောက်သေးပေ။ သူ ၎င်းတို့ကို နားလည်နိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ကိုယ်ပိုင် အားထုတ်မှုကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ကံကြမ္မာကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် လီချင်းချိုး၏ ရှန်းကျယ် ဓားသုံးလက်၏ တတိယဓားချက်က သူ့ရဲ့ ဓားချက်ထက် များစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။

ကနဦး အံ့အားသင့်ပြီးနောက် သူ အနည်းငယ် စိုးရိမ်သွားသည်။အစ်ကိုကြီးကို ဤအခြေအနေအထိ ရောက်အောင် တွန်းပို့နိုင်သော မိစ္ဆာကြီးလော့က မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်းသော တည်ရှိမှုမျိုး ဖြစ်နေသနည်း။

"မင်း ဘယ်ကို ကြည့်နေတာလဲ..."

မြွေမိန်းကလေး၏ အေးစက်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းကျောက်ရှားက သူမ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်တိမ်းရန် ခန္ဓာကိုယ်ကို လှည့်လိုက်၏။

ကျန်းကျောက်ရှားက ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေးကွာသော ခေါင်မိုးတစ်ခုသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ထို့နောက် ဓားကို မြှောက်ကာ မျက်နှာဘေးတွင် အလျားလိုက် ကိုင်ထားလိုက်တော့ ပြင်းထန်သော ဓားအရှိန်အဝါ တစ်ခု သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ သူ့ခြေအောက်ရှိ အိမ်ကို ပြင်းထန်စွာ တုန်လှုပ်သွားစေပြီး အုတ်ကြွပ်ပြားများ လွင့်စင်သွားသည်။

မြွေမိန်းကလေးက သူမ၏ လက်မောင်းကို မြှောက်လိုက်ရာ တစ္ဆေချီများ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး ရပ်ကွက်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ မရေမတွက်နိုင်သော တစ္ဆေမြွေများက တစ္ဆေချီထဲမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျန်းကျောက်ရှားထံသို့ အားလုံး ပြေးဝင်သွားကြသဖြင့် ကျန်းကျောက်ရှား၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး ဓားကို ချက်ချင်း လွှဲခုတ်လိုက်လေသည်။

ရှန်းကျယ် ဓားသုံးလက်ရဲ့ တတိယဓားချက်….

သူ ဓားကို လွှဲခုတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းမှ စူးရှတောက်ပသော အလင်းတန်း တစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ညကောင်းကင်ယံကို လင်းထိန်သွားစေသည်။

ထိုအရာက လီချင်းချိုး၏ ရှန်းကျယ် ဓားသုံးလက်မှ တတိယဓားချက် ဖြစ်သည်။ ကျန်းကျောက်ရှားနှင့် မတူဘဲ လီချင်းချိုး၏ မူလချီတွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုး၏ စွမ်းအား ပါဝင်နေသဖြင့် များစွာ ပိုမို ခမ်းနားထည်ဝါနေ၏။ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ညမှ နေ့သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

လီချင်းချိုးက ယခင်က မရှိခဲ့ဖူးသော ဓားချက်တစ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်းပင်။

ဤဓားကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မိစ္ဆာကြီးလော့က အန္တရာယ်ကို ချက်ချင်း အာရုံခံလိုက်မိသည်။ အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နေရာလွတ်များ အေးခဲသွားပုံရပြီး သူ့ကို မှော်ပညာရပ်များ သုံးရန်နှင့် လှုပ်ရှားရန် တားဆီးထားကြောင်း ထိတ်လန့်စွာ တွေ့လိုက်ရ၏။ သူ့အနေနှင့်ဓားကို မြှောက်၍ ခုတ်ပိုင်းရန်မှလွဲ၍ အခြား ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘဲ မိစ္ဆာအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီးနောက် အစွမ်းအထက်ဆုံး ဓားချက်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရသည်။

အနက်ရောင်ဓားချီက တောင်များနှင့် လယ်ကွင်းများကို ဖြတ်သန်းသွားကာ တောက်ပသော နေ့အလင်းရောင်အောက်ရှိ ပတ္တူစတစ်ခုပေါ်သို့ ပက်ဖျန်းလိုက်သော ဧရာမ စုတ်ချက်တစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။ အဖြူနှင့် အနက်၊ ဓားချီ နှစ်ခု ရင်ဆိုင်နေလေပြီ။

မိုးကြိုးနှင့် လျှပ်စီးများ ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများ ရုန်းကန်နေကြရချေပြီ။

အဖြူရောင် ဓားချီက တစ်ခဏမျှသာ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အနက်ရောင် ဓားချီကို အင်အားသုံး၍ ချေမှုန်းကာ တောင်တန်းကို ပြိုကျစေပြီး မိစ္ဆာကြီးလော့၏ ပုံရိပ်ကို ဝါးမျိုသွားသည်။

ဓားချီက မြေပြင်တစ်လျှောက် တိုက်ခတ်သွားပြီး ၎င်း၏ လမ်းကြောင်းရှိ တောင်စောင်းများကို ချေမှုန်းကာ ထိန်းချုပ်မရနိုင်အောင် သောင်းကျန်းနေ၏။ ချူကျင်း၏ မြင်ကွင်းမှာ စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူ့ရှေ့တွင် ရှိနေသည်ကို မြင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သော်လည်း လီချင်းချိုး အသုံးပြုသော ဓားကွက်များမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဒါက ဘယ်လို ဓားပညာမျိုးလဲ... အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ...

ချူကျင်းက သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် လီချင်းချိုးထက် များစွာ မမြင့်မားပါက ဤဓားချက်ကို ကမ္ဘာပေါ်တွင် မည်သူမျှ ခံနိုင်ရည် ရှိမည် မဟုတ်ကြောင်း ယုံကြည်သွား၏။

နေ့အလင်းရောင်က ထွက်သက်ဝင်သက် ဆယ်ကြိမ်ခန့် ကြာရှည်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် အမှောင်ကျသွားသည်။ ဓားကို ကိုင်ထားသော လီချင်းချိုး၏ ညာဘက်လက်မောင်းက ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာပြီး ခြေထောက်များ အားပျော့သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒူးထောက်ချင်သွားသော်လည်း သူ တောင့်ခံထားလိုက်သည်။ သူက ကောင်းကင်သက်တံဓားကို သူ့ရှေ့တွင် ကိုင်ထားပြီး သူ့ကိုယ်သူ တည်ငြိမ်အောင် မနည်း ထိန်းထားရသည်။

"သွားကြည့်စမ်း..."

လီချင်းချိုး အမိန့်ပေးလိုက်တော့ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူကျင်းက ချက်ချင်းပင် ပျံသန်းသွားသည်။

ဤဓားချက်က လီချင်းချိုး၏ မူလချီ အများစုကို တိုက်ရိုက် ကုန်ခမ်းသွားစေပြီး သူ့ကို မောပန်းနွမ်းနယ်လုနီးပါး ဖြစ်သွားစေ၏။ သူသည် ဤမျှများပြားသော မူလချီ ပမာဏကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် တစ်ခါမှ မသုံးဖူးခဲ့ဘဲ ရုပ်ခန္ဓာကို ပြင်းထန်သော စမ်းသပ်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာ ကောင်းကင်ရွှေခန္ဓာကိုယ်ကျင့်စဉ်ကို ပုံမှန် ကျင့်ကြံခဲ့၍သာ တော်ပေတော့သည်။

ရှန်းကျယ် ဓားသုံးလက်၏ တတိယဓားကို ရှောင်လွှဲမရနိုင်သော ဓားဟု လူသိများသည်။ ဤသည်မှာ သာမန် ဓားချီ တိုက်ခိုက်မှု သက်သက် မဟုတ်သော နတ်ဘုရားစွမ်းပကား၏ အံ့ဖွယ် ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာကြီးလော့ကလည်း ဤဓားချက်ကို ရှောင်လွှဲမရနိုင်သောကြောင့် လီချင်းချိုးက မူလချီကို ဖြုန်းတီးရန် ရဲဝံ့ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လီချင်းချိုး၏ ဝိညာဉ်အသိအာရုံက မိစ္ဆာကြီးလော့၏ တည်ရှိမှုကို မထောက်လှမ်းနိုင်တော့ချေ။ ကံမကောင်းစွာဖြင့် လီချင်းချိုးက မိစ္ဆာကြီးလော့၏ မှတ်ဉာဏ်များကို စူးစမ်းလိုသော်လည်း မိစ္ဆာကြီးလော့မှာ အလွန် အစွမ်းထက်နေသည်။ သူက ယခင်က ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံကို အသုံးပြု၍ တစ္ဆေအပြစ်သားကို နှိမ်နင်းရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း မိစ္ဆာကြီးလော့က ဝိညာဉ်သန့်စင်အလံကို အသုံးပြု၍ တစ္ဆေအပြစ်သားကို ပြန်လည် ကယ်တင်ခဲ့သဖြင့် အခြေအနေ ပိုဆိုးသွားစေမည်စိုး၍ ၎င်းကို ထပ်မံ အသုံးပြုရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။

မကြာမီ ချူကျင်း ပြန်လည် ရောက်ရှိလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့်….

“ အရိပ်အယောင်တောင် မကျန်ဘဲ ပျောက်သွားပြီ... ဝိညာဉ် လွင့်စင်ပြီး ပြန့်ကျဲသွားပြီ..."

မိစ္ဆာကြီးလော့၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်များ လေထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူ ခံစားနိုင်သည်။ ထိုကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်များ လုံးဝ ပြန့်ကျဲသွားသည့်တိုင်အောင် စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ အခြေအနေကို လီချင်းချိုးထံ တင်ပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစောက ငါတို့ တွေ့ခဲ့တဲ့ ဘုရားကျောင်းကို သွားကြည့်ရအောင်..."

လီချင်းချိုးက ဆက်လက် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချူကျင်းက ချက်ချင်း နာခံပြီး ပျံသန်းသွား၏။ ထို့နောက် သူက တရားထိုင်ရန် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်ကို မြှောက်ကာ သွေးကြောများကို တည်ငြိမ်စေရန် စိတ်ဝိညာဉ်ပြန်လည်နုပျိုခြင်း တစ္ဆေအပ်စိုက်ပညာကို အသုံးပြု၍ သူ့ကိုယ်သူ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ထိုအခါ ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး ဝိညာဉ်ချီများက သူ့ထံသို့ ရုတ်တရက် လှိုင်းလုံးများကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာပြီး နန်ကုန်းအာနှင့် လင်းချွမ်တို့က သူ့ကို ကာကွယ်ရန် မြေကြီးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ဓားချက်ပဲ..."

နန်ကုန်းအာက ရှေ့သို့ စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်ရာ မျက်နှာတွင် အကြောက်တရားများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမ၏ အကြည့်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ရှေ့ရှိ မြေရိုင်းပြင်ပေါ်တွင် ဧရာမ အက်ကြောင်းကြီး တစ်ခု ပေါ်လာပြီး လမ်းတစ်လျှောက်ရှိ တောင်စောင်းများလည်း ကျိုးပေါက်သွားကာ အမည်မသိ အကွာအဝေးတစ်ခုအထိ ကျယ်ပြန့်သွားပြီး နတ်ဘုရားတစ်ပါးက ဤလူသူကင်းမဲ့သော မြေပြင်ပေါ်တွင် စုတ်ချက်တစ်ခု ဆွဲလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

လင်းချွမ်က သူ့ရှေ့ရှိ ပျက်စီးခြင်း လက္ခဏာများကို ငေးကြောင်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

ခဏကြာသော်…

ချူကျင်းက ကလေးငယ် တစ်ဦးကို သယ်ဆောင်လာ၍ လီချင်းချိုး၏ အနားသို့ ရောက်လာပြီး….

"အဲဒီ ဘုရားကျောင်းအောက်က မြေကြီးမှာ အလောင်းတွေ အပြည့်ပဲ... အသက်ရှင်နေတဲ့သူ မရှိဘူး..."

လီချင်းချိုးက မျက်လုံးဖွင့်၍ ကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာကြီးလော့ ကိုက်ခဲ့သော တစ္ဆေကလေးငယ် ဖြစ်နေ၏။ ဤတစ္ဆေကလေးငယ်တွင် သွေးမရှိဘဲ အကိုက်ခံရသော လက်မောင်းမှာ ပြန်လည် ကောင်းမွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်က လက်သီးဆုပ်လေး နှစ်ဖက်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ထားပြီး ကွေးကွေးလေး အိပ်ပျော်နေရှာသည်။ သူက ဝိညာဉ်မရှိသော အခွံတစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဤအခွံသည် အသွေးအသားနှင့် ဖွဲ့စည်းထားခြင်း မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေတစ်ကောင် ဖြစ်ကြောင်း လီချင်းချိုးက ခံစားနိုင်သည်။

တစ္ဆေကလေးငယ်ကို မည်သို့ လုပ်ရမည်နည်းဟု လီချင်းချိုး တုံ့ဆိုင်းနေစဉ်မှာပင် နန်ကုန်းအာနှင့် လင်းချွမ်တို့က တစ္ဆေကလေးငယ်ကို စူးစူးစိုက်စိုက် ကြည့်နေကြသည်ကို သူ သတိပြုမိသွားသည်။

"မင်းတို့ လိုချင်လို့လား..."ဟု လီချင်းချိုးက မေးလိုက်တော့ လင်းချွမ်နှင့် နန်ကုန်းအာတို့က ငေးမောမှုမှ သတိဝင်လာပြီး လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြ၏။

ထို့နောက် နန်ကုန်းအာက…

"ကျွန်မ မလိုချင်တော့ဘူး... အဲဒါက ယောကျ်ားလေး တစ္ဆေ..."

လီချင်းချိုးက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက်…

"ဒါဆို လင်းချွမ်ကိုပဲ ပေးလိုက်ရအောင်..."

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းချွမ်က ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားပြီး တစ္ဆေကလေးငယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်သွားသည်။ ချူကျင်းက ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်၍ တစ္ဆေကလေးငယ်ကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ချထားလိုက်သည်။

လီချင်းချိုးက အတွင်းအားကို ဆက်လက် လေ့ကျင့်နေစဉ် သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေရန် ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

ခဏကြာပြီးနောက် လီချင်းချိုးက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ တစ္ဆေကလေးငယ်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းချွမ်က တစ္ဆေကလေးငယ်ကို လွှမ်းမိုးထားပြီး ဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားနိုင်သော်လည်း တစ္ဆေချီများ ပေါင်းစပ်ရန် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။ သူက ချူကျင်းကို တစ္ဆေကလေးငယ်အား ပွေ့ချီခိုင်းပြီးနောက် ယွင်တိမြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။

တစ်ဖက်တွင်….

ယွင်တိမြို့၏ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မိစ္ဆာကြီးလော့ သေဆုံးသွားသည်နှင့်အမျှ တစ္ဆေအားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုကျသွားပြီး ပုပ်သိုးနေသော အသားပုံများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွား၏။ ထို့နောက် ချင်းရှောင်ဂိုဏ်း တပည့်များက ကျန်ရစ်နေသော မကောင်းဆိုးဝါးများနှင့် မိစ္ဆာသားရဲများကို စတင် ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်ကြတော့သည်။