အခန်း (၃-၄)

အခန်း (၃) ပထမဆုံးအကြိမ် ဆေးလုံးစားခြင်း

ဤကမ္ဘာကြီးကို ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေဟု ခေါ်ဆိုပြီး အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှပေသည်။ ဖျောင်ရွှယ်နယ်မြေသည် ၎င်း၏ သေးငယ်သော နယ်မြေများထဲမှ တစ်ခုသာ ဖြစ်၏။

ရွှမ်ထျန်းကြယ်စင်နယ်မြေသည် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းများ ရှိသည့် ကြီးမားသော ကျင့်ကြံခြင်း ကမ္ဘာတစ်ခု ဖြစ်သည်။

သာမန်မိသားစုတစ်စုအတွက် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် မိသားစုအတွက် အကြီးမားဆုံးသော ဂုဏ်ကျက်သရေပင် ဖြစ်ပေ၏။

ကျားဖြူဂိုဏ်းသည် မိုင်တစ်ထောင်ပတ်လည်အတွင်း အကြီးဆုံးသော အဆင့်နှစ်ဂိုဏ်းဖြစ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများက အုပ်ချုပ်ကြသည်။ ထို့အပြင် ဂိုဏ်းကို စောင့်ရှောက်ပေးသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စွမ်းအားရှိသည့် မိစ္ဆာသားရဲ ကျားဖြူတစ်ကောင်လည်း ရှိပေ၏။

ရှင်းအန်းမြို့သည် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ အစောင့်အရှောက်အောက်တွင်ရှိသော နယ်မြေဖြစ်ပြီး၊ ကျိုးယွမ် ဖြတ်သန်းလာခဲ့သော တာအန်းမြို့နယ်သည် ရှင်းအန်းမြို့၏ လက်အောက်ခံ ဖြစ်သည်။

"ကျိုးယွမ်... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းတွေက ထူးခြားတယ်ဆိုတာ ငါမြင်တယ်... ငါတို့ ကျောက်မိသားစုရဲ့ အစောင့်တပ်ဖွဲ့ထဲကို ဝင်ဖို့ တကယ် စဉ်းစားမကြည့်တော့ဘူးလား..."

ကျောက်မိသားစု၏ အိမ်တော်ထိန်း ကျောက်မင်က ကျိုးယွမ်ကို ပြောဆိုလိုက်၏။ ဤသည်မှာ သူ့ကို ဆွဲဆောင်ရန် တတိယအကြိမ် ကြိုးစားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"မလိုပါဘူး ဦးလေးကျောက်... ကျွန်တော်က လွတ်လွတ်လပ်လပ် နေရတာကို ကျင့်သားရနေပြီ... ချုပ်ချယ်ခံရတာကို သိပ်သဘောမကျလို့ပါ... ရေစက်ပါရင် ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ကျောက်မင်ကို လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် တင့်တယ်စွာ နှုတ်ဆက် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ကျောက်မင်သည် ရထားလုံးတစ်စီးအနီးသို့ သွားကာ အတွင်းရှိသူကို လက်အုပ်ချီပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"သခင်မလေး... သူ့ကို ဆွဲထားလို့ မရခဲ့ဘူး..."

ရထားလုံးအတွင်းမှ သက်ပြင်းချသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ဆက်လက်၍

"ဦးလေးကျောက်... ဆွဲထားလို့မရရင်လည်း ထားလိုက်ပါတော့... သူက ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ငါထင်တယ်... ငါတို့ ကျောက်မိသားစုက သေးငယ်လွန်းတော့ သူက ငါတို့ကို အထင်ကြီးမှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

ကျိုးယွမ်သည် မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကျောက်မင်နှင့် ထိုအမျိုးသမီး၏ စကားပြောသံများကို ရှင်းလင်းစွာ ကြားနေရပေ၏။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပြီးနောက် မီတာတစ်ရာအတွင်းရှိ စကားပြောသံများကို ယေဘုယျအားဖြင့် သူ ကြားနိုင်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိရှိသွားလေသည်။

ကျောက်မိသားစုသည် ရှင်းအန်းမြို့ရှိ အဆင့်နှစ်မိသားစုဖြစ်ပြီး မိသားစုအတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှစ်ရှိ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးရှိကာ ထိုသူမှာ ကျောက်မိသားစု၏ ခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်၏။

သို့သော် ကျောက်မိသားစု ခေါင်းဆောင်တွင် လှပသောသမီးတစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျောက်ယန်ယန်ရှိပြီး၊ ရှင်းအန်းမြို့ရှိ ဝမ်မိသားစု၏ သခင်လေးက သူမကို မယားငယ်အဖြစ် သိမ်းပိုက်လိုနေပေသည်။

ဝမ်မိသားစုသည် ရှင်းအန်းမြို့ရှိ အဆင့်တစ် မိသားစုဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ငါးရှိ ဝမ်မိသားစု ဘိုးဘေးက အုပ်ချုပ်လေ၏။

ဤဝမ်မိသားစု သခင်လေးသည်လည်း ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တစ် ကျင့်ကြံမှု ရှိပေသည်။

ဤအကြောင်းအရာအားလုံးကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ဤအချိန်တွင် ကျောက်မိသားစုထဲသို့ မည်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်နည်း။ ဝမ်မိသားစုကို ဆန့်ကျင်သလို ဖြစ်သွားမည် မဟုတ်ပါလော။

သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တစ်သာ ရှိသေးသော လူသစ်လေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ သွားကြားညှပ်ရန်ပင် လောက်မည် မဟုတ်သဖြင့် ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သူသည် ဝမ်မိသားစုကို မပြစ်မှားလိုချေ။ အေးချမ်းစွာ ကျင့်ကြံပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်သို့ တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် တက်လှမ်းနိုင်ရန်သာ ကြိုးစားလိုပေသည်။

ဓားပြတိုက်လုယက်ခြင်းစနစ်ရှိနေသဖြင့် ကျင့်ကြံခြင်းအပေါ် သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုမှာ ချက်ချင်း ပြင်းထန်လာခဲ့၏။

အခြားသူများ တစ်နှစ်ကျင့်ကြံပါက၊ သူက ဆယ်နှစ် သို့မဟုတ် အနှစ်တစ်ရာပင် ကျင့်ကြံနိုင်သည်။ သူ၏ အနှစ်တစ်ရာသည် အခြားသူများ၏ တစ်နှစ်နှင့် မယှဉ်နိုင်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။

ထို့ကြောင့် ရှင်းအန်းမြို့သို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျိုးယွမ် ပထမဆုံးလုပ်ခဲ့သည့်အရာမှာ ပိုင်ယွမ်ဖန်သို့ သွားကာ နေအိမ်တစ်လုံး ငှားရမ်းခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွမ်ဖန်သည် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ တိုက်ရိုက်အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင်ရှိပြီး ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ ဖန်တီးထားသော နယ်မြေတစ်ခု ဖြစ်၏။ ဤနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများကို ကျားဖြူဂိုဏ်းက ကာကွယ်ပေးထားပေသည်။

ကျိုးယွမ်က ဤနေရာကို ရွေးချယ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ ပိုင်ယွမ်ဖန်တစ်ခုလုံးတွင် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စုစည်းပေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်စုစည်းမှု ဝင်္ကပါ ရှိနေသောကြောင့်ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ် ငှားရမ်းခဲ့သောအိမ်မှာ အလွန်တရာ သေးငယ်ပေသည်။ ထိုအိမ်ကို တစ်နှစ် ငှားရမ်းရန်အတွက် ငွေတန်တစ်ရာ ကုန်ကျခဲ့လေသည်။

ရွှေနှင့် ငွေများကို ဖယ်ထုတ်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်တွင် ငွေတန်တစ်ထောင်ကျော်သာ ကျန်ရှိတော့၏။

ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ တပည့်များသည် ရွှေနှင့် ငွေများကို အလွန်တရာ အထင်သေးကြပြီး သူတို့ လိုအပ်သည်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသာဖြစ်ပေသည်။

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို ရွှေဆယ်တန်နှင့် လဲလှယ်နိုင်သော်လည်း သူသည် တစ်တုံးပင် မထုတ်ပေးနိုင်ခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ်က အလွန်တရာ ရင်နာသွားလေ၏။ အမှန်ပင် ပညာသင်ကြားခြင်းသည် ဆင်းရဲသားများအတွက်ဖြစ်ပြီး၊ သိုင်းပညာသည် ချမ်းသာသူများအတွက် ဖြစ်ကာ၊ ကျင့်ကြံခြင်းသည် ကျားမတစ်ကောင်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ဤသည်မှာ အောက်ခြေမရှိသော တွင်းနက်ကြီးတစ်ခုပင်ဖြစ်၏။

စားနပ်ရိက္ခာအချို့ကို ဝယ်ယူပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် တံခါးကိုပိတ်ကာ ချက်ချင်း စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

ဤနေရာရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် ဖျောင်မြောင်ဂိုဏ်းထက် အနည်းဆုံး သုံးဆ ပိုမို သိပ်သည်းပေ၏။ ကျိုးယွမ်၏ အမှိုက်အဆင့် ဝိညာဉ်သွေးကြောဖြင့်ပင် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအမြန်နှုန်းသည် ယခင်ကထက် ပိုမြန်နေကြောင်း သူ ခံစားနိုင်လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ရွှေနှင့် ငွေများအတွက် နောင်တရနေခဲ့သော်လည်း ယခုမူ တစ်စုံတစ်ရာ ရရှိလိုက်ပြီဟု ခံစားရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် တန်သည်ဟု တွေးလိုက်မိ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အိမ်ပြင်သို့ လုံးလုံးလျားလျား မထွက်ဘဲ သုံးလတိတိ ဆက်တိုက် ကျင့်ကြံခဲ့လေသည်။ ထို့နောက် သူ၏ စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်၏။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် (၆/၁၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၀/၁၆၁"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောငါးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၇"

"ကျွမ်းကျင်မှု - အဆင့်နိမ့် မီးတောက်မန္တန်"

"အထူးစွမ်းရည် - မရှိ"

ကျိုးယွမ်သည် ကျင့်စဉ်ကော်လံကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။ သုံးလအတွင်း တန်ဖိုးက ၁ မှ ၆ သို့ မြင့်တက်လာခဲ့ပြီး ၅ တိုးလာခဲ့သည်။

ဤနည်းအတိုင်း တွက်ချက်ပါက တစ်နှစ် ကျင့်ကြံလျှင် ၂၀ တိုးလာနိုင်ပေ၏။ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းရန် သူ ငါးနှစ်ခန့် အချိန်ယူရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဓိကပြဿနာမှာ သူသည် တစ်နှစ်သာ ငှားရမ်းနိုင်ခြင်းပင်ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာသွားပါက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းသည် သေချာပေါက် ချက်ချင်း နှေးကွေးသွားမည်ဖြစ်ပြီး အချိန်ပိုကြာမည် ဖြစ်လေသည်။

"ဒေါက် ဒေါက်..."

ထိုစဉ် တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏။ ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ သုံးလအတွင်း ဤသည်မှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်က မတ်တတ်ရပ်ကာ တံခါးကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အပြင်ဘက်၌ လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် အသက်နှစ်ဆယ်ထက် မပိုသေးဘဲ အလွန်တရာ လှပပေ၏။ သူမထံတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် အရှိန်အဝါလည်း ရှိနေသည်။

"မင်္ဂလာပါ တာအိုမိတ်ဆွေ... ကျွန်မက ဝမ်လင်းပါ... ရှင့်ရဲ့ အိမ်နီးချင်းအသစ် ဖြစ်ပြီး အဆင့်တစ် ဆေးဆရာမတစ်ယောက်လည်း ဖြစ်ပါတယ်..."

"အကယ်၍ နောင်မှာ ဆေးလုံးတွေ ဝယ်ချင်ရင် ကျွန်မတံခါးကို လာခေါက်လို့ ရပါတယ်... ဒီဆေးလုံးက ကြိုဆိုတဲ့ လက်ဆောင်ပါ..."

ဝမ်လင်းသည် ပြုံးကာ ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်၏။ သူမ၏ အသံသည် တောင်ကြားမှ ထွက်ပေါ်လာသော ငှက်အော်သံကဲ့သို့ သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဝမ်လင်း၏ လက်ထဲမှ ကြွေပုလင်းကို ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့် ယူလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ကျိုးယွမ်ပါ... နောင်မှာ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင် တာအိုမိတ်ဆွေဝမ်လင်းဆီကို လာခဲ့ပါ့မယ်..."

ဝမ်လင်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီးနောက် နောက်အိမ်တစ်အိမ်သို့ ဆက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဤသို့သော ဓလေ့စရိုက်မျိုး ရှိမည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။ သူ ပြောင်းရွှေ့လာချိန်တွင် ဘာမှမလုပ်ဘဲ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံခြင်းကို ချက်ချင်း စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ ကျင့်ကြံရာနေရာသို့ ပြန်သွားပြီးနောက် ကြွေပုလင်းကို ဖွင့်ကာ အတွင်းရှိ ဆေးလုံးကို လောင်းချလိုက်လေသည်။ ချက်ချင်းပင် မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်လာပေ၏။

ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တစ်သာ ရှိသေးသော သူ့လို အမှိုက်တစ်ယောက်ကို တစ်ဖက်လူက ဒုက္ခပေးရန် အကြောင်းမရှိဟု ကျိုးယွမ် ခံစားရသဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဆေးလုံးကို မျိုချလိုက်လေတော့သည်။

အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ဆေးလုံးသည် အစွမ်းထက်သော ဆေးစွမ်းအင်အဖြစ် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်လည်ကာ ခြေလက်များနှင့် အရိုးများဆီသို့ စီးဆင်းသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က မနှောင့်နှေးရဲဘဲ ဤဆေးစွမ်းအင်များကို သွေးကြောများအတွင်း အကြိမ်ကြိမ် လည်ပတ်စေရန် ဖျောင်မြောင် ကျင့်စဉ်ကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်လိုက်လေသည်။

နှစ်ရက်အကြာတွင် ဤဆေးလုံး၏ ဆေးစွမ်းအင်ကို ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပေ၏။

ကျိုးယွမ်က စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ ကျင့်စဉ် ကော်လံရှိ တန်ဖိုးမှာ ၁၆/၁၀၀ ဖြစ်သွားပြီး ၁၀ တိုးလာခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သုံးလတိုင်တိုင် ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံပြီးမှသာ ၅ တိုးလာခဲ့ခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်၏။ သို့သော် ဤဆေးလုံး တစ်လုံးက ၁၀ တိုးလာစေသဖြင့် သူ၏ ခက်ခဲသော ကျင့်ကြံမှု ခြောက်လနှင့် ညီမျှပေသည်။

"ဒီလိုလုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး... ဆေးလုံးတချို့ ရအောင် နည်းလမ်းရှာရမယ်... ခက်ခက်ခဲခဲ ကျင့်ကြံတာကိုချည်း အားကိုးနေတာက အရမ်းနှေးလွန်းတယ်..."

ကျိုးယွမ်က ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် အပြင်သို့ လမ်းထွက်လျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်က တံခါးဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး ရှင်းအန်းမြို့ အပြင်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလေသည်။

စကားပုံတစ်ခုရှိသည် မဟုတ်ပါလော၊ ယုန်သည် မိမိတွင်းအနီးရှိမြက်ကို မစားချေ။ သူသည် အလှူခံရန် ပြင်ဆင်နေပြီး သူ၏ ပစ်မှတ်မှာ တာအန်းမြို့နယ်မှ လျိုမိသားစုပင် ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်၏။

ရှင်းအန်းမြို့တွင် သူ မလှုပ်ရှားရဲချေ။ ထိုနေရာ၌ ကျင့်ကြံသူများစွာရှိပြီး သူ၏ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တစ် ကျင့်ကြံမှုဖြင့် အလွယ်တကူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခံရနိုင်ပေသည်။

တာအန်းမြို့နယ်မှ လျိုမိသားစုသည် အနည်းငယ် ဝေးသော်လည်း အားသာချက်မှာ လုံခြုံမှုပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် လုံခြုံမှုသည် ပထမဖြစ်ပြီး ကျန်အရာအားလုံး နောက်တွင် ထားရမည် ဖြစ်ပေသည်။

နှစ်ဆယ့်ငါးရက်အကြာတွင် ကျိုးယွမ်က ရှင်းအန်းမြို့သို့ ပြန်ရောက်လာခဲ့၏။

ဤအလှူခံခရီးစဉ်အတွင်း မမျှော်လင့်ထားသော အဖြစ်အပျက်အချို့ ရှိခဲ့သော်လည်း ရိတ်သိမ်းရရှိမှုက အတော်လေး များပြားပေသည်။ လျိုမိသားစု၏ ရတနာတိုက်ကိုပါ သူ တိုက်ရိုက် သိမ်းကျုံးယူဆောင်လာခဲ့လေ၏။

အခန်း (၄) ကျိုးယွမ်၏ ဆုံးဖြတ်ချက်

လျိုမိသားစု ဆေးခန်းတွင် နောက်ဆုံးအကြိမ် အလှူခံခဲ့ခြင်းကြောင့် လျိုမိသားစု သတိထားသွားခြင်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် တစ်ဖက်လူက သူတို့၏ အိမ်ကို စောင့်ကြပ်ရန် အစွမ်းထက်သော သိုင်းပညာရှင်နှစ်ဦးကို အမှန်တကယ် ငှားရမ်းထားခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်သည် အစပိုင်းတွင် အလှူခံရန်သာ ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဤသို့သော အခြေအနေမျိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရချိန်တွင် ထိုသိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးကို ရှင်းလင်းရုံမှလွဲ၍ ရွေးချယ်စရာ လုံးလုံးလျားလျား မရှိတော့ချေ။

လျိုမိသားစု၏ ရတနာတိုက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသုံးတုံးကို တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် မထင်ထားခဲ့ပေ။

၎င်းတို့အားလုံးမှာ အဆင့်နိမ့်များသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ့အတွက်မူ ကောင်းမွန်သော အရာများဖြစ်ပေ၏။

ထို့အပြင် ကျိုးယွမ်သည် ရွှေတန်နှစ်ရာနှင့် ငွေတန်တစ်သောင်းခြောက်ထောင် ရရှိခဲ့လေသည်။

ထိုသိုင်းပညာရှင် နှစ်ဦးထံမှ "စစ်သည်တစ်ထောင်ကို လှဲကျင်းခြင်းသိုင်း" ဟုခေါ်သော သုံးကွက်သာပါသည့် ဆေဘာသိုင်းတစ်ခုကို ကျိုးယွမ်ရရှိခဲ့၏။

သူသည် ဓားသိုင်းများကို ကျင့်ကြံသော်လည်း ဆေဘာသိုင်းများကိုလည်း ဓားသိုင်းများအဖြစ် အသုံးပြုနိုင်သဖြင့် ကျိုးယွမ်က ၎င်းကိုပါ ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့တစ်ခု ပေါ်လာ၏။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် (၁၆/၁၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၀/၂၅၆"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောငါးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၁၁"

"ကျွမ်းကျင်မှု - အဆင့်နိမ့် မီးတောက်မန္တန်"

"အထူးစွမ်းရည် - မရှိ"

သူ၏ သက်တမ်းမှာ ၂၅၆ နှစ်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီး ကံကြမ္မာတန်ဖိုးလည်း လေး တိုးလာခဲ့ပေသည်။

လျိုမိသားစုထံသို့ သူ ထပ်သွား၍မရတော့ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိထား၏။ သူတို့သည် သူ့ထံတွင် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် အလုခံရပြီးဖြစ်ရာ အကယ်၍ ထပ်သွားပါက ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်ပေသည်။

အနာဂတ်တွင် အလှူခံတိုင်း သူစိမ်းတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေခြင်းက ပိုကောင်းမည်ဟု ကျိုးယွမ်က သူ့ကိုယ်သူ တိတ်ဆိတ်စွာ သတိပေးလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ငှားရမ်းထားသော အိမ်သို့ ပြန်ရောက်ပြီးနောက် နှစ်ရက်တိုင်တိုင် ကျင့်ကြံပြီးချိန်တွင် ဘေးအိမ်ရှိ ဝမ်လင်း၏ အိမ်သို့ သွားကာ တံခါးခေါက်လိုက်သည်။

မကြာမီ တံခါးပွင့်လာပြီး ခန္ဓာကိုယ်မှ အစွမ်းထက်သော ဖိအားများကို ထုတ်လွှတ်နေသည့် တောင့်တင်းခိုင်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤလူ၏ စွမ်းအားသည် သူ၏အထက်တွင် သေချာပေါက် ရှိနေကြောင်း ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း ကဲဖြတ်လိုက်လေသည်။

"ဘယ်သူ့ကို ရှာတာလဲ..."

ထိုအမျိုးသားသည် ကျိုးယွမ်ကို စူးစမ်းသော၊ သတိထားသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်၏။

"မင်္ဂလာပါ တာအိုမိတ်ဆွေ... ကျွန်တော်က အိမ်နီးချင်းကျိုးယွမ်ပါ... တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်းဆီကနေ ဆေးလုံးဝယ်ချင်လို့ လာခဲ့တာပါ..."

ကျိုးယွမ်သည် ထိုအမျိုးသားကို လက်အုပ်ချီကာ သူ လာရောက်ရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ထိုအမျိုးသား၏ မျက်နှာပေါ်၌ ချက်ချင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"သြော်... ခင်ဗျားက တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်ကိုး... ကျွန်တော်က ဝမ်ချန်ပါ... ဝမ်လင်းက ကျွန်တော့် ညီမလေ..."

"ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... သူ အခု ဆေးလုံး ဖော်စပ်နေလို့ပါ... ကျွန်တော် သွားခေါ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ဝမ်ချန်က စကားပြောပြီးနောက် တံခါးကို မပိတ်ဘဲ ဝမ်လင်း၏ နာမည်ကို ချက်ချင်း အော်ခေါ်လိုက်လေ၏။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဝမ်လင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး သူမ၏ ပါးပြင်များ နီရဲနေကာ အခန်းထဲမှ ယခုလေးတင် ထွက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပုံရပေသည်။

သူမ၏ လှပသော မျက်နှာကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ ချက်ချင်း ဒိန်းခနဲ ခုန်သွားပြီး ဆက်၍ မကြည့်ရဲတော့ချေ။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... အရင်တစ်ခေါက်က ပေးခဲ့တဲ့ ဆေးလုံးက ဘယ်လောက်လဲဟင်... ကျွန်တော် တစ်လုံးလောက် ဝယ်ချင်လို့ပါ..."

ကျိုးယွမ်က ဝမ်လင်းကို ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ရှင်ပြောတာက အဆင့်တစ် သက်စောင့်ဆေးလုံးကို ပြောတာပါ... ပုံမှန်ရောင်းဈေးက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးတုံးပါ... ဒါပေမဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... ရှင်က အိမ်နီးချင်းဆိုတော့ ကျွန်မ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးနဲ့ပဲ ရောင်းပေးပါ့မယ်..."

ဝမ်လင်းက ပြုံးကာ ပြောလိုက်လေသည်။ ကုန်ကျစရိတ်မှာတင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးရှိနေသဖြင့် ဤဈေးနှုန်းသည် သူမအတွက် အမှန်တကယ် သက်သာလှပေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်မှာ ရင်နာသွားသော်လည်း လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ယခုလေးတင် သူ ရရှိထားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို ထုတ်ယူကာ ဝမ်လင်းထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်လေသည်။

ဝမ်လင်းက ပြုံးကာ လှမ်းယူလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို ကြွေပုလင်းတစ်လုံး ကမ်းပေးလိုက်၏။

ကျိုးယွမ် ထွက်ခွာတော့မည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဝမ်လင်းက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ရှာဖို့ စိတ်ဝင်စားလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ဘယ်လို လမ်းညွှန်မှုမျိုး ပေးချင်လို့လဲ..."

ကျိုးယွမ်၏ အဖြေကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်လင်းသည် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ရာ သူမ၏ အသွင်အပြင်ကို ပို၍ ဆွဲဆောင်မှု ရှိသွားစေလေသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ကျားဖြူဂိုဏ်းက ရှင်းအန်းမြို့မှာ မစ်ရှင်တစ်ခု ထုတ်ပြန်ထားတယ်... ခရမ်းရောင်ဝါး အများကြီး လိုအပ်တယ်တဲ့..."

"အပင်တစ်ရာပါတဲ့ တစ်စည်းကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးနဲ့ လဲလှယ်လို့ရတယ်... ကျွန်မအစ်ကို ဝမ်ချန်က ခရမ်းရောင်ဝါး သွားခုတ်ဖို့ ပြင်ဆင်နေပေမယ့် သူ တစ်ယောက်တည်း သွားမှာကို ကျွန်မ စိတ်ပူနေလို့ပါ..."

"အကယ်၍ တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ် စိတ်ဝင်စားရင် ကျွန်မအစ်ကိုနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့လို့ ရပါတယ်... ရှင်တို့နှစ်ယောက်ဆိုရင် တစ်နေ့ကို အပင်နှစ်ရာလောက်က ပြဿနာ မရှိနိုင်ပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခက်ခဲစွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ကျွန်တော်က ခရမ်းရောင်ဝါးကို ဘယ်မှာရှာရမှန်းတောင် မသိတာ... ဘယ်လိုလုပ် သွားခုတ်လို့ရမှာလဲ..."

ဝမ်လင်းက အပြုံးဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြောလေသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်က ပြင်ပကမ္ဘာကို သတိမထားမိဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းမှာပဲ လုံးလုံးလျားလျား နစ်မြုပ်နေပုံရတယ်..."

"ရှင်းအန်းမြို့ရဲ့ အရှေ့ဘက် ဆယ်လီ အကွာမှာ ကျယ်ဝန်းတဲ့ ခရမ်းရောင်ဝါးတောင် တစ်တောင်ရှိတယ်... အဲ့ဒီမှာ ခရမ်းရောင်ဝါးတွေ မရေမတွက်နိုင်အောင် ရှိတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ခရမ်းရောင်ဝါးက အရမ်းမာကျောတော့ သာမန်လူတွေ ခုတ်ဖို့ ခက်ခဲတယ်... အများအားဖြင့် ကျင့်ကြံသူတွေပဲ ခုတ်နိုင်တာပါ..."

"ဒါပေမဲ့ ကျားဖြူဂိုဏ်းရဲ့ ဆုလာဘ်က မများတော့ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူတွေကို မဆွဲဆောင်နိုင်ဘူးလေ..."

"ဒါပေမဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်နဲ့ ကျွန်မအစ်ကိုလို ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်ကတော့ ကွက်တိပါပဲ..."

"တိုက်ခိုက် သတ်ဖြတ်စရာမလိုဘဲ ကျင့်ကြံခြင်း အရင်းအမြစ်တွေ ရနိုင်တယ်... အရမ်းမကောင်းဘူးလား..."

ဝမ်လင်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်က နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားလေ၏။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် ကောင်းမွန်သော နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သူ အလုပ်ချင်ဆုံးမှာ သေချာပေါက် ဓားပြတိုက်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားက ယခုအချိန်တွင် နိမ့်ကျနေပေ၏။

သူ၏ စွမ်းအားသည် သူ၏ သတ္တိနှင့် မကိုက်ညီချေ။ ကာလတစ်ခုအထိ သူ စုဆောင်းရန် လိုအပ်ပေသည်။

"အခုလို အသိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ကျွန်တော် နှစ်ရက် သုံးရက်လောက် စဉ်းစားပြီးမှ အဖြေပြန်ပေးရင်ရော ရမလား..."

ကျိုးယွမ်က ချက်ချင်း သဘောမတူခဲ့ချေ။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ စုံစမ်းရန်လည်း လိုအပ်ပေ၏။

ထို့အပြင် သူသည် ယခုလေးတင် ဆေးလုံး ဝယ်ထားပြီး သန့်စင်ရန် လိုအပ်သေးသည်။ စွမ်းအား မည်မျှပင် တိုးလာပါစေ၊ ၎င်းသည် သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို ပိုမို ရရှိစေမည် ဖြစ်ပေ၏။

"ရတာပေါ့ တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... ရှင် ဆုံးဖြတ်ပြီးရင် တံခါးလာခေါက်လိုက်ပါ... ဒီနှစ်ရက် သုံးရက်လောက်ကတော့ လောစရာ မလိုပါဘူး..."

ဝမ်လင်းက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျိုးယွမ် ဆက်မနေတော့ဘဲ ကျင့်ကြံရန် ပြန်သွားလေသည်။

ဝမ်လင်း တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ချန်က မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်၏။

"ညီမလေး... သူ့ကို ဘာလို့ သွားရှာနေတာလဲ..."

"သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ပဲ ရှိသေးတာ... ငါက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်လေ... သူနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့လိုက်ရင် ငါပဲ နစ်နာသွားမှာ မဟုတ်ဘူးလား..."

ဝမ်လင်းက ဝမ်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလေသည်။

"အစ်ကို... တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်က အတော်လေး ယုံကြည်ရတယ်လို့ ကျွန်မ ခံစားရတယ်... သူနဲ့ အဖွဲ့ဖွဲ့ရင် အနည်းဆုံးတော့ သူက ရှင့်ကို လှည့်စားမှာ မဟုတ်ဘူးလေ... သူကလည်း အိမ်နီးချင်းပဲကို..."

"ဒါပေမဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်နဲ့သာ အဖွဲ့ဖွဲ့ရင် ကျွန်မ စိတ်အေးရမှာ မဟုတ်ဘူး... အရင်တစ်ခေါက်က ဖြစ်ခဲ့တာကို ကျွန်မ မမေ့သေးဘူးနော် သိလား..."

ဝမ်လင်းက ယခင်အကြိမ်က ဖြစ်ခဲ့သည်ကို

ထည့်ပြောလိုက်ချိန်တွင် ဝမ်ချန်က ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားပြီး ပြန်လည်မချေပရဲတော့ချေ။

ကျိုးယွမ် အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာလေ၏။

မောင်နှမနှစ်ဦး၏ စကားပြောသံကို သူ ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရပြီး၊ ဝမ်လင်း ပြောခဲ့သည်များမှာ အမှန်ဖြစ်သင့်ကြောင်း သူ ယေဘုယျအားဖြင့် ကောက်ချက်ချနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

သူ၏ အကြားအာရုံမှာ ထပ်မံ၍ တိုးတက်လာပုံရကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိလိုက်လေ၏။

သူတို့ နေထိုင်သော အိမ်များအားလုံးတွင် ရိုးရှင်းသော အကာအကွယ် ဝင်္ကပါများ ရှိပေသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် တံခါးပိတ်လိုက်သည်နှင့် တစ်ဖက်လူ၏ စကားပြောသံကို မကြားနိုင်တော့ချေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ်ကမူ ကြားနေရဆဲဖြစ်ရာ သူ၏ အကြားအာရုံသည် သူ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပုံရကြောင်း ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် လုံးလုံးလျားလျား မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ ဆေးလုံးကို သန့်စင်ရန် နှစ်ရက် အချိန်ယူလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်က စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ ကျင့်စဉ် ကော်လံရှိ တန်ဖိုးမှာ ၂၆/၁၀၀ ဖြစ်သွားပြီး ၁၀ တိုးလာခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ

စိတ်လှုပ်ရှားသွားလေ၏။ ဤနေရာတွင် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေမည့်အစား ခရမ်းရောင်ဝါး သွားခုတ်ခြင်းက အမှန်တကယ် ပိုကောင်းပေသည်။

ရရှိလာသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့် ဆေးလုံးများ ဝယ်ယူခြင်းက သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း အမြန်နှုန်းကို အများကြီး ပိုမို မြန်ဆန်စေနိုင်၏။

နောက်တစ်ကြိမ် ဝယ်ပါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးလေးတုံး လိုအပ်မည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိထားသော်လည်း ယခုလောလောဆယ် သူ့ထံတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးမျှပင် မရှိတော့ချေ။

ကျိုးယွမ် တစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်ခဲ့ပြီး အပြင်ဘက်၌ အနည်းငယ် စုံစမ်းပြီးနောက် ဝမ်လင်း ပြောသမျှ အားလုံး မှန်ကန်ကြောင်း သူ အတည်ပြုနိုင်ခဲ့လေ၏။

နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးယွမ် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ပြီး ဝမ်လင်း၏ အိမ်ရှေ့သို့ ထပ်မံရောက်ရှိလာကာ သူမ၏ တံခါးကို ခေါက်လိုက်လေတော့သည်။