အခန်း (၉-၁၀)

အခန်း (၉) စွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးပြီး ပြန်လည်စတင်ခြင်း၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး

လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာက "ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်" သည် သူတော်စင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုမှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ပြီးနောက် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေတွင် သွေးချောင်းစီးသော မုန်တိုင်းတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပေ၏။

ထိပ်တန်းအင်အားစုများသည် ၎င်းအတွက် ပြင်းထန်စွာ ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့ကြပြီး ထိပ်တန်း အစွမ်းထက်သူ အများအပြား ကျဆုံးခဲ့ရသည်ဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် အဓိက အင်အားစုများ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြ၏။

နှစ်တစ်ထောင်ကျော် ကာလအတွင်း သူတို့သည် ဤကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံရန် ပါရမီရှင် အမျိုးမျိုးကို ရှာဖွေခဲ့ကြသော်လည်း အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံနိုင်သူမှာ သူတို့၏ သက်တမ်း မကုန်ဆုံးမီ အဆင့် ငါးဆယ့်နှစ်အထိသာ ဖြစ်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် ဤကျင့်စဉ်သည် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေ တစ်ခွင်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပြီး လူတိုင်းနီးပါး သိရှိသွားခဲ့ကြလေ၏။

သို့သော် အဘိုးအို ယခုလေးတင် ကျိုးယွမ်ကို ပြောခဲ့သည်များမှာ အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားများ မဟုတ်ချေ။ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး၏ အထက်တွင် နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ဆင့် ရှိသေးပြီး ၎င်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ ပြီးပြည့်စုံခြင်း ပင် ဖြစ်သည်။

အချို့သော ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းများတွင် မျက်နှာသာပေးခံရသော ပါရမီရှင် အများအပြားသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ရန် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် ကြိုးစားကြပြီး၊ ထိုသို့ဖြင့် ပြီးပြည့်စုံသော တာအို အုတ်မြစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ကြပေ၏။

ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်သည် ထိုသို့သော ပြီးပြည့်စုံသည့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ဆယ်ခုကို တည်ဆောက်ခြင်းနှင့် ညီမျှသော်လည်း နောက်ပိုင်းအဆင့်များတွင် အခက်အခဲများ ပိုမို များပြားလာပေသည်။

အစွမ်းထက်သူတစ်ဦး၏ ဟောကိန်းအရ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က အဆင့်တစ်ရာအထိ အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံနိုင်ပါက သူတို့သည် တာအိုအုတ်မြစ်ဆယ်ခုကို အမှန်တကယ် ဖန်တီးနိုင်ပြီး ထို့နောက် ရွှေအမြုတေ ဆယ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်ကာ မူလဝိညာဉ် ဆယ်ခုကို ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဤလျှို့ဝှက်ချက်များကို သေချာပေါက် မသိခဲ့သော်လည်း အဘိုးအို၏ စကားများက သူ၏ နှလုံးသားကို လှုပ်ခတ်သွားစေပြီး သူ ချထားသောလက်မှာ အလိုအလျောက် ရပ်တန့်သွားလေသည်။

အခွင့်အရေး တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် အဘိုးအို၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး အလျင်အမြန် စတင် ဆွဲဆောင်လေတော့၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဒီကျင့်စဉ်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး အခုလေးတင် ငါပြောခဲ့တာတွေက လုံးလုံးလျားလျား အမှန်ပါလို့ ကောင်းကင်တာအိုကို တိုင်တည်ပြီး ကျိန်ဆိုရဲပါတယ်... အကယ်လို့ မဟုတ်ဘူးဆိုရင် ဒီအဘိုးကြီးက ကောင်းကင်က မိုးကြိုးငါးချက် ပစ်ချတာကို ခံယူပြီး ခန္ဓာကိုယ်ရော တာအိုပါ ပျက်စီးသွားပါစေ..."

အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထိုသို့ပြောခဲ့ပါက ကျိုးယွမ် လှောင်ပြောင်မိမည် ဖြစ်သည်။ သူကိုယ်တိုင်လည်း ယခင်က ကျိန်စာများစွာ ကျိန်ဆိုခဲ့ဖူးပေ၏။

သို့သော် ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေမှာမူ ကွဲပြားပေသည်။ ထိုသို့သော ကျိန်ဆိုမှုများသည် အကြွင်းမဲ့ ထိရောက်မှု ရှိလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လွန်ခဲ့သော သုံးနှစ်အတွင်း မိုးကြိုးဆယ်ကြိမ်ထက်မက အပစ်ခံခဲ့ရပြီး ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် မေ့မရနိုင်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် ယခုအခါ ကျိုးယွမ်သည် ထိုမျှလောက် အလွယ်တကူ လှည့်စား၍ မရတော့ချေ။ သူ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ လူအများအပြား၏ နောက်ပြောင်နေသော အကြည့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်လေ၏။

"ဘယ်လောက်လဲ..."

ကျိုးယွမ် တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ထောင်..."

အဘိုးအိုက အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်သည် ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်ကို ဈေးခင်းပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ပစ်ချလိုက်ပြီး လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

"လူလေး... လူလေး... အရမ်းမလောပါနဲ့... အကယ်၍ အရမ်းဈေးကြီးတယ်လို့ထင်ရင် ဈေးဆစ်လို့ ရပါတယ်... ဘယ်လိုလဲ... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးရာ..."

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်ချိန်တွင် အဘိုးအိုက သူ့ကို ပေးမသွားဘဲ အလျင်အမြန် ပြောလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဈေးနှုန်းမှာ အလွန်အမင်း များပြားနေကြောင်း လူအုပ်ကြီး၏ မျက်လုံးများမှနေ၍ ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးတုံး... ရောင်းမလား မရောင်းဘူးလား..."

ကျိုးယွမ်က အဘိုးအိုဘက်သို့ လှည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"လူလေး... မင်း အဲ့ဒီလို ဈေးဆစ်လို့ ဘယ်ရမလဲ... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကနေ ငါးတုံးဆိုတော့ ဒါကို ဂေါ်ဖီထုပ် ရောင်းနေတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."

အဘိုးအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မကျေနပ်မှုများ ပေါ်လာပေ၏။

"ငါက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးငါးတုံးနဲ့ ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်မှာပါ... အကယ်၍ မရောင်းဘူးဆိုရင်လည်း ထားလိုက်တော့..."

"ဘယ်သူ့ရဲ့ သက်တမ်းက အဆင့်တစ်ရာအထိ ကျင့်ကြံဖို့ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်မှာလဲ... ငါ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တက်လှမ်းချင်သေးတယ်ကွ..."

ကျိုးယွမ်သည် လှည့်ကွက်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး တိုက်ရိုက် ထောက်ပြလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးအိုသည် သူ့ကို အကြီးအကျယ် လိမ်ညာ၍ မရနိုင်တော့ကြောင်း သိလိုက်ပေသည်။

အဘိုးအိုက တောင်းပန်သည့်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်၏။

"လူလေး... အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးက တကယ်ကို နည်းလွန်းပါတယ်..."

"အကယ်၍ မင်း တကယ်လိုချင်ရင် မင်းအတွက် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်ရာ ဘယ်လိုလဲ..."

ကျိုးယွမ်က စကားအပို မပြောချင်တော့ဘဲ လမ်းဆက်လျှောက်သွားလေ၏။ အဘိုးအို အလျင်အမြန် နောက်မှ လိုက်သွားပြီး ကျိုးယွမ်၏ လမ်းကို ပိတ်ရပ်လိုက်သည်။

"လူလေး... နည်းနည်းလေး ထပ်တိုးပါဦး... ငါးတုံးက တကယ် နည်းလွန်းလို့ပါ... နည်းနည်းလေး ထပ်တိုးလိုက်ရင် မင်းကို ပေးပါ့မယ်..."

အဘိုးအိုက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။ အမှန်တကယ်တော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးဖြင့်ပင် သူ အမြတ်အစွန်း ကြီးကြီးမားမား ရရှိမည် ဖြစ်သည်။ ဤကျင့်စဉ်၏ ကုန်ကျစရိတ်မှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပင် မပြည့်ချေ။

"ခြောက်တုံး... ဒါ အများဆုံးပဲ..."

"ရောင်းမယ်..."

ကျိုးယွမ်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အဘိုးအိုက စိတ်အားထက်သန်စွာ သဘောတူလိုက်ပြီး၊ ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်ကို ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ထိုးထည့်လိုက်လေ၏။ ကျိုးယွမ် စကားပြန်ရုပ်သိမ်းသွားမည်ကို စိုးရိမ်နေသည့်အလား သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ လျင်မြန်လှပေသည်။

"ချီးပဲ... ဒီအဘိုးကြီးရဲ့ လိမ်တာကို ငါ ထပ်ခံလိုက်ရပြန်ပြီ..."

ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ သိလိုက်သော်လည်း ယခု စကားထွက်သွားပြီဖြစ်ရာ ပြန်ရုပ်သိမ်း၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်တုံးကို ထုတ်ယူကာ အဘိုးအိုအား ပေးလိုက်ရလေ၏။

အဘိုးအိုသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပြုံးကာ ယူလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို လက်အုပ်ချီလိုက်သည်။

"လူလေး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာကို စောစောစီးစီး အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ပြီး၊ တစ်နေ့ကျရင် ငါတို့ ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေတစ်ခွင်မှာ ကြီးစိုးပြီး နာမည်ကျော်ကြားလာပါစေလို့ ဒီအဘိုးကြီးက ဆုတောင်းပေးပါတယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ တွန့်ကွေးသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နောက်ပြောင်နေသော အကြည့်များကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ နီရဲလာကာ အလျင်အမြန် လျှောက်သွားလေတော့၏။

ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာလေသည်။

အခြားသူများ မလုပ်နိုင်သည်ကို သူ လုပ်နိုင်ပေ၏။

သက်တမ်းအတွက်ပဲ မဟုတ်ပါလော။ အကယ်၍ သက်တမ်းလိုအပ်ပါက သူ နောက်ထပ် လူအနည်းငယ်ကို သတ်ရုံသာ ဖြစ်ရာ စိုးရိမ်စရာ ဘာရှိမည်နည်း။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေ၏။ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး ဤရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည် ကျင့်ကြံရန် သူ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီး ဖြစ်လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ကမ္ဘာပေါ်တွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးသူ ဖြစ်ချင်ပေ၏။

ထို့အပြင် အနာဂတ်တွင် ကျားကိုစားရန် ဝက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရသည်ကို သူ သေချာပေါက် သဘောကျမည် ဖြစ်သည်။

တစ်ယောက်ကို ဆယ်ယောက် ဝိုင်းတိုက်လည်း ငါ သူ့ကို မသတ်နိုင်ဘူးဆိုတာ မယုံဘူးကွ...

သို့သော် ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ ရှင်းလင်းစွာ သိထားသည်မှာ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေရဖွယ်ရှိကြောင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် ပြန်လာပြီးနောက် ဝမ်လင်းထံမှ ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်ဆယ့်ငါးတုံးဖြင့် ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် အိမ်ပြန်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်က အလျင်စလို မကျင့်ကြံသေးဘဲ ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်ကို သေချာစွာ ဖတ်ရှုလိုက်ရာ ထိုသို့ဖြင့် တစ်နေ့တာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ် တစ်ညလုံး စဉ်းစားခဲ့ပြီးနောက် ပြဿနာ မရှိနိုင်ဟု ခံစားလိုက်ရ၏။

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးပြီး ပြန်လည် ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။

သုံးနှစ်တိုင်တိုင် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သမျှကို စွန့်လွှတ်လိုက်ရမည်ကို တွေးမိချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ နှမြောနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း သူ လုပ်ရမည် ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရေတွက်လိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် အပြင်သို့ ဆက်တိုက် ပန်းထွက်လာလေသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးမှ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်သို့၊ ထို့နောက် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်သို့ ကျဆင်းသွားပေ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှု ဆက်လက် ကျဆင်းသွားပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဗလာကျင်းသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အလွန်တရာ အားနည်းသွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ ကျင့်စဉ် ကော်လံမှာ ၂၃၄ / ၈၀ သို့ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း အံ့အားသင့်စွာ တွေ့ရှိလိုက်ရ၏။

ကျိုးယွမ်က အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားလေသည်။ အဆင့်မမြှင့်တင်မီ ကျင့်ကြံမှုများမှာ စနစ်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေသေးကြောင်း ထင်ရှားပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်၏ ပထမအဆင့်ကို အလျင်အမြန် လည်ပတ်လိုက်ပြီး ခဏအကြာတွင် သူသည် လည်ပတ်မှု လမ်းကြောင်းကို နားလည်သွားလေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် လည်ပတ်မှုလမ်းကြောင်းကို နားလည်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် များပြားလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၏။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ရှိ ကျင့်ကြံမှုတန်ဖိုးမှာ ၁၅၄ / ၁၀၀ သို့ ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

တစ်နေ့အကြာတွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်နှစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီး စနစ် ကျင့်ကြံမှုတန်ဖိုးမှာ ၅၄ / ၁၄၀ ဖြစ်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ဆေးလုံးများကို ထုတ်ယူကာ စတင် ကျင့်ကြံလေတော့၏။

အချိန်များ လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားပြီး လခွဲခန့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဗိုက်ဆာ၍ အစားအစာ အနည်းငယ် ချက်ပြုတ်ခြင်းမှလွဲ၍ ကျိုးယွမ်သည် အချိန်တိုင်းကို ကျင့်ကြံခြင်းတွင်သာ ကုန်ဆုံးစေခဲ့ပြီး အပြင်သို့ လုံးလုံးလျားလျား မထွက်ခဲ့ချေ။

ဆေးလုံးအလုံးနှစ်ဆယ်နှင့် ကျန်းမင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော ဆေးလုံးများအားလုံး ကျိုးယွမ်၏ အစာအိမ်ထဲသို့ ရောက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ပြီးနောက် စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး (၁၉၄ / ၂၈၀)"

"သက်တမ်း - ၂၀ / ၄၂၃"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၂၄"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်လတ် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည် - အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးနယ်ပယ်သို့ ခြေချနိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုမှစ၍ သူ့ကိုယ်သူ ကာကွယ်နိုင်စွမ်း အနည်းငယ် ရရှိလာမည် ဖြစ်ပေ၏။

အခန်း (၁၀) ဖေ့ယွမ်ခန်းမက ခိုးရာပါ ပစ္စည်းများကို လက်ခံခြင်း

ကျိုးယွမ်က တံခါးဖွင့်ကာ လမ်းထွက်လျှောက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ကျင့်ကြံခြင်းဆိုသည်မှာ အလုပ်နှင့် အနားယူခြင်းကို မျှတအောင် လုပ်ဆောင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ် အခန်းထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။

မနီးမဝေးတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ် တံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထိုအမျိုးသားက ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများ အကြိမ်အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားလေ၏။

ထိုအမျိုးသား၏ လှုပ်ရှားမှုများမှာ အလွန်တရာ သိမ်မွေ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ အမြင်ကို မည်သို့ လွတ်ကင်းနိုင်မည်နည်း။ ဤအမျိုးသားမှာ ပြဿနာရှိရမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ကျိုးယွမ် တည်ငြိမ်စွာ နေလိုက်၏။ ယခုအခါ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်လေးတွင် ရှိနေပြီး တစ်ဖက်လူမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်သာ ရှိပေသည်။ လက်တစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သူ့ကို ချေမှုန်းနိုင်လေ၏။

သေချာပေါက် အပေါ်ယံတွင်မူ ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်တွင်သာ ရှိနေဆဲ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်က အေးအေးဆေးဆေး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီးနောက် ထိုအမျိုးသားက သူ့ကို အမှန်တကယ် နောက်ယောင်ခံလိုက်နေကြောင်း သတိထားမိလိုက်ရာ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လက်ရှိတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ့်ငါးတုံးသာ ကျန်ရှိတော့ပြီး ရွှေနှင့် ငွေအချို့သာ ရှိပေသည်။ ငွေရှာရန် နည်းလမ်းတစ်ခု ရှာရမည့်ပုံ ပေါ်နေ၏။

ဓားပြတိုက်ခြင်းသည် သူ၏ အဓိကလုပ်ငန်းဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံခြင်းမှာ ဘေးထွက်လှုပ်ရှားမှုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာသို့ ရောက်ရှိရန် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှုကိုသာ အားကိုးမည်ဆိုပါက အချိန်အလွန်ကြာမြင့်မည် ဖြစ်ပေ၏။

"ငါ ဘယ်လို ငါးမျှားရမလဲ..."

ကျိုးယွမ်က မစဉ်းစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ အကြောင်းမှာ ငါးမျှားရန် ငါးစာ လိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားခဲ့သော်လည်း ချက်ချင်းတော့ အဖြေရှာမရခဲ့ချေ။

ထိုစဉ် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်လက်သွားလေ၏။ သူ၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ဝမ်ချန်နှင့် ဝမ်လင်း မောင်နှမနှစ်ဦးကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ထိုနှစ်ဦးသည် ကျိုးယွမ်ဆီသို့ လျှောက်လာနေကြပြီး သူ့ကို မြင်ချိန်တွင် သူတို့လည်း ဝမ်းသာသွားသည့် အရိပ်အယောင်များ ပြသလေ၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်ချန်... မိန်းကလေး ဝမ်လင်း... တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ..."

ကျိုးယွမ်က အရင်ဆုံး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... တကယ့်ကို တိုက်ဆိုင်တာပဲ... ကျွန်မတို့က ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် တစ်ခါ အပြင်ထွက်လေ့ရှိတယ်... ရှင်က နေ့တိုင်း ကျင့်ကြံနေတာဆိုတော့... ရှင် အပြင်ထွက်တာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ..."

ဝမ်လင်းက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏。 သူမသည် ကျိုးယွမ်အပေါ် အလွန်ကောင်းသော အမြင်ရှိပေသည်။

ဝမ်ချန်သည် ကျိုးယွမ်ကို အကဲခတ်နေပြီး သူ မည်သို့ပင် ကြည့်စေကာမူ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်တွင်သာ ရှိနေသဖြင့် တိတ်တဆိတ် အံ့သြနေမိလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဝမ်ချန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ လက်သီးစုပ်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်ချန်... ဂုဏ်ယူပါတယ်... ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးကို ရောက်သွားပြီပဲ..."

ဝမ်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး အလွန်တရာ ပျော်ရွှင်နေပေ၏။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ သူ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝမ်လင်းက ဝမ်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ ဝမ်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ အပြုံးမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

သူသည် အမှားတစ်ခုခု လုပ်ထားသော ကျောင်းသားတစ်ဦးနှင့် အနည်းငယ် တူနေသဖြင့် ကျိုးယွမ် အတော်လေး ရယ်ချင်သွားမိသည်။

ညီမဖြစ်သူကို ဤမျှလောက်အထိ ကြောက်ရွံ့သော အစ်ကိုမျိုးကို ကျိုးယွမ် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ချေ။

ဝမ်လင်းက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... တကယ်လို့ ရှင်လည်း တစ်ခုခု ဝယ်ဖို့လိုရင် အတူတူ သွားကြတာပေါ့... ကျွန်မတို့လည်း ဆေးဘက်ဝင်အပင်တချို့ ဝယ်ဖို့ ဖေ့ယွမ်ခန်းမကို သွားမလို့ပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ သူ ဖေ့ယွမ်ခန်းမသို့ တစ်ခါမျှ မသွားဖူးခဲ့ချေ။

ထို့ကြောင့် သူတို့သုံးဦးသည် ဖေ့ယွမ်ခန်းမဆီသို့ အတူတကွ လျှောက်သွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် မောင်နှမနှစ်ဦးနှင့် စကားပြောနေရင်း အနောက်သို့ မတော်တဆ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ့ကို နောက်ယောင်ခံနေသော သူမှာ နှစ်ယောက် ဖြစ်သွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

တစ်ယောက်မှာ သူ့ကို နောက်ယောင်ခံနေသူဖြစ်ပြီး၊ အခြားတစ်ယောက်မှာ ဝမ်မိသားစု မောင်နှမနှစ်ဦးကို နောက်ယောင်ခံနေသူဖြစ်ကာ ထိုသူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်တွင် ရှိပေ၏။

ကျိုးယွမ်က သူတို့ကို သတိမပေးခဲ့ချေ။ ဤလူနှစ်ဦး၏ နောက်ကွယ်တွင် မည်သူရှိနေသည်ကို သူ သိချင်ပေသည်။

ဖေ့ယွမ် ခန်းမသည် မကြီးမားလှဘဲ မျက်နှာစာ နှစ်ခန်းသာရှိကာ အထက်နှင့် အောက်ထပ် ပါဝင်ပေ၏။

ဝမ်လင်းနှင့် ဝမ်ချန်တို့မှာ ထိုနေရာတွင် ဖောက်သည်ဟောင်းများ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူတို့ ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးသည် သူတို့ကို နှုတ်ဆက်ရန် အပြုံးဖြင့် ချက်ချင်း ထွက်လာလေ၏။

ဤအမျိုးသမီးသည် အသက်နှစ်ဆယ်ခန့် အရွယ်ရှိပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ကျင့်ကြံမှု ရှိကာ အတော်အတန် ဆွဲဆောင်မှု ရှိပေသည်။

သူမ၏ အမည်မှာ ဆိုင်ရှင်ကောဖြစ်ပြီး ဖေ့ယွမ် ခန်းမ၏ တာဝန်ခံဖြစ်၏။

"ဆေးဆရာမဝမ်... ဒီတစ်ခေါက်လည်း ဆေးလုံးတွေ လာရောင်းတာလား..."

ဝမ်လင်းက အပြုံးဖျော့ဖျော့ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင်ကော... ဒါတွေက ကျွန်မ အခုလေးတင် ဖော်စပ်ထားတဲ့ အဆင့် ၁မူလချီ ဆေးလုံးတွေပါ... စုစုပေါင်း သုံးဆယ် ရှိပါတယ်..."

ဆိုင်ရှင်ကောသည် ဝမ်လင်း၏ လက်ထဲမှ ကြွေပုလင်းကို ယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆေးဆရာမဝမ်... ဒီတစ်ခေါက် အရည်အသွေးက အရင်တစ်ခေါက်ကထက် ပိုကောင်းတယ်... တစ်လုံးကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးတုံးနဲ့ ကျွန်မ ဝယ်လို့ရတယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်လင်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပြီး အကြိမ်ကြိမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

"ဆိုင်ရှင်ကော... ကျွန်မကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ပဲ ပေးပါ... ကျန်တာတွေကို ဆေးပင်တွေအဖြစ် ပြောင်းပေးပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်ကောက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး၊ အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးကို လက်ယပ်ခေါ်ကာ စကားအနည်းငယ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ရာ ထိုမိန်းကလေးလည်း အလျင်အမြန် ပြင်ဆင်ရန် ထွက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဤအရာအားလုံးကို ဘေးမှနေ၍ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ဤဆိုင်ရှင်ကော ဟုခေါ်သော အမျိုးသမီးမှာ ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရပေ၏။

ဖေ့ယွမ်ခန်းမသည် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်ရှိ အင်အားစုတစ်ခု မဟုတ်ချေ။ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်သော ဆိုင်ရှင်ကောအနေဖြင့် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ နယ်မြေအတွင်း၌ ဖေ့ယွမ်ခန်းမကို ကြီးပွားတိုးတက်အောင် လုပ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ သေချာပေါက် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။

ဝမ်လင်းက သူမဘေးရှိ ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... ဝယ်ချင်တာ တစ်ခုခုရှိလား ကြည့်ကြည့်ပါဦး..."

"ကျွန်မက ဆိုင်ရှင်ကောနဲ့ အရမ်းရင်းနှီးတော့ ရှင့်ကို သင့်တော်သလို လျှော့ဈေးလေး ဘာလေးပေးဖို့ သူမကို အကူအညီ တောင်းလို့ရတယ်လေ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်ကောက မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆေးဆရာမဝမ်ပြောတာ မှန်ပါတယ်... ကျွန်မရဲ့ ဖေ့ယွမ် ခန်းမက ဧည့်ဝတ်ကျေပွန်မှု အကောင်းဆုံးပါပဲ..."

"တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး လည်း ကျွန်မရဲ့ ဖေ့ယွမ် ခန်းမကို ပထမဆုံးအကြိမ် လာလည်တယ်ဆိုတာ မြင်ပါတယ်... အကယ်၍ ဒီနေ့ တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး သဘောကျတာ တစ်ခုခုရှိရင် အရင်းဈေးနဲ့ ရောင်းပေးဖို့ ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပေးပါ့မယ်..."

ဆိုင်ရှင် ကော က ကျိုးယွမ်ကို ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏。

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးယွမ် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင် ကော က အဲ့ဒီလို ပြောမှတော့ ကျွန်တော် တကယ်ပဲ ဆိုင်ရှင် ကော ကို အကူအညီ တောင်းစရာလေး တစ်ခု ရှိနေတယ်..."

"ဖေ့ယွမ် ခန်းမက ကျင့်စဉ်တွေ၊ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းတွေ၊ ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေနဲ့ အဲ့ဒီလိုမျိုးတွေ ဝယ်ယူတာများ ရှိလား မသိဘူး..."

"ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ မလိုတော့တဲ့ အသေးအဖွဲ ပစ္စည်းလေးတချို့ ရှိလို့ ရောင်းချင်လို့ပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင် ကော မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏。

"ကျွန်မက တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး နဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ဖို့ မျှော်လင့်နေတာ... တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး က ကျွန်မနဲ့ စီးပွားရေးလုပ်ချင်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... ရှင့်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ထုတ်ပြပါ... ကျွန်မရဲ့ ဖေ့ယွမ် ခန်းမက ဖောက်သည်တွေကို ဘယ်တော့မှ မလိမ်ပါဘူး... တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး ကို သေချာပေါက် ပေါက်ဈေးအတိုင်း ပေးပါ့မယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျန်မင်ထံမှ ရရှိခဲ့သော ဆေးဘက်ဝင်အပင်များ၊ လေခွဲဓားသိုင်း၊ ယွမ်စုစည်းခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ဓားရှည် သုံးလက်စသည့် ပစ္စည်းအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏。

ပစ္စည်းများမှာ ရှုပ်ပွနေပြီး တရားဝင် ရရှိလာသည်များ မဟုတ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိသာနေပေသည်။

ဝမ်ချန် ဤပစ္စည်းများကို မြင်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏。 ဤအရာများကို သူ မည်သို့ မမှတ်မိဘဲ နေမည်နည်း။

ဆိုင်ရှင် ကော သည် ကျိုးယွမ်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏。

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်က အတော်လေး ပွင့်လင်းတာပဲ..."

ကျိုးယွမ် အစပိုင်းက ၎င်းတို့ကို ရောင်းချရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိခဲ့သော်လည်း ဖေ့ယွမ် ခန်းမတစ်ခုလုံးကို တာဝန်ယူနိုင်သော ဆိုင်ရှင် ကော မှာ ဉာဏ်ကောင်းသူ တစ်ဦး ဖြစ်ရမည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရပေ၏。

သူ ရုတ်တရက် အကြံရသွားပြီး ဤအစီအစဉ်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤအရာများကို ဒီမှာ ထားလည်း အသုံးမဝင်သဖြင့် ရသလောက်ဈေးနှင့် ရောင်းလိုက်ခြင်းက ပိုကောင်းပေ၏。

အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား ရောင်းချမည် မဟုတ်ချေ။ ၎င်းမှာ ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဆိုင်ရှင် ကော က ၎င်းတို့ကို တွက်ချက်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏。

"တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... ဒီပစ္စည်းတွေ အားလုံးပေါင်းအတွက် ရှင့်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ဆယ် ပေးနိုင်ပါတယ်..."

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ဒီပစ္စည်းတွေက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၉၀ လောက် တန်ပေမယ့် ရှင်းလင်းရတာ အလုပ်ရှုပ်လို့ ဒီလောက်ပဲ ပေးနိုင်တာပါ..."

"အကယ်၍ ရှင် သဘောတူရင် ဒီဈေးနဲ့ပဲ အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြတာပေါ့... အကယ်၍ သဘောမတူဘူးဆိုရင် ရှင် ပြန်ယူသွားလို့ ရပါတယ်..."

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ဆယ် ရနိုင်ကြောင်း ဆိုင်ရှင် ကော ပြောသည်ကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ ဝမ်းသာမှုများ ပွင့်အာသွားလေပြီ။

ဆိုင်ရှင် ကော စကားပြောပြီးနောက် သူ အလျင်အမြန် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏。

"ဖေ့ယွမ် ခန်းမကို ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်... ပြီးတော့ တာအိုမိတ်ဆွေ ကော ကိုလည်း ကျွန်တော် ယုံကြည်ပါတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ ကော ပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့..."

ဆိုင်ရှင် ကော က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးကို ကျိုးယွမ်၏ ပစ္စည်းများ ယူသွားစေလိုက်သည်။

မကြာမီ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ဆယ်သည် ကျိုးယွမ်၏ လက်ထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ ကျောပြင် အနည်းငယ် ပို၍ မတ်မတ်ရပ်လာနိုင်ခဲ့ကြောင်း ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏。