အခန်း (၁၁-၁၂)

အခန်း (၁၁) အလုပ်လုပ်လေ ပိုမိုကျွမ်းကျင်လေဖြစ်လာသော တစ်နေရာတည်းအပြီး ဝန်ဆောင်မှု

ကျိုးယွမ်တို့ ထွက်သွားသည်ကို မြင်ပြီးနောက် အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦးက ရှေ့သို့တက်လာကာ ဆိုင်ရှင် ကောကို ပြောလိုက်၏။

"ဆိုင်ရှင်... အဲ့ဒီပစ္စည်းတွေက ဈေးနည်းနည်း များသွားတယ်နော်..."

ဆိုင်ရှင် ကော အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကိစ္စမရှိပါဘူး... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့ အရှုံးမပေါ်ပါဘူး... ဒီကျိုးယွမ်က အတော်လေး စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်..."

"အကယ်၍ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက သွေးစီးဆင်းမှုကို ငါ အာရုံမခံနိုင်ခဲ့ဘူးဆိုရင် သူ့ရဲ့လှည့်စားတာကို ငါ ခံလိုက်ရမှာပဲ... သူက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးကိုတောင် ရောက်နေပြီ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အစေခံမိန်းကလေး၏ မျက်လုံးများ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် ပြူးကျယ်သွားလေ၏။ တစ်ဖက်လူမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် မဟုတ်ဘူးလား။

ဆိုင်ရှင် ကော သည် အစေခံမိန်းကလေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏。

"ငါ့ရဲ့ မွေးရာပါ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို သံသယမဝင်နဲ့... အခုလေးတင်သာ ငါ သူ့နားကနေ နည်းနည်းလေး ပိုဝေးနေခဲ့ရင် ငါ လုံးလုံးလျားလျား အာရုံခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

"အနာဂတ်မှာ သူ ထပ်လာလိမ့်မယ်... သူ့ကို မိတ်ဆွေဖွဲ့ထားတာက မမျှော်လင့်ထားတဲ့ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရနိုင်တယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အစေခံမိန်းကလေးက အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဆိုင်ရှင် ကော မြင်သွားလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ချေ။

အပြန်လမ်းတွင် ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ ပိုမို လေးနက်လာပေ၏။

ကျန်းဖုန်း ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့ကို နောက်ယောင်ခံနေသူက ကျန်းဖုန်းထံသို့ သတင်းပို့နေကြောင်းကို ကျိုးယွမ် အာရုံခံမိလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပြီးနောက် သူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်းမှာ အလွန်တရာ တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ယခုအခါ မီတာ ၂၀၀ ပတ်လည်အတွင်း ဖြစ်ပျက်နေသမျှ အားလုံးကို အာရုံခံနိုင်နေပြီ ဖြစ်၏。

ကျိုးယွမ်သည် ဝမ်ချန်နှင့် သူ၏ညီမကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့ ဘာမျှ သတိမထားမိကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဤကိစ္စကို သူတို့အား မပြောပြခဲ့ချေ။

အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်ဖြင့် ဝမ်လင်းထံမှ ဆေးလုံး ငါးလုံး ဝယ်ယူခဲ့ပြီးနောက် စတင် ကျင့်ကြံလေတော့၏。

ကျန်းဖုန်းသည် သူတို့ကို သံသယဝင်နေပြီဖြစ်ရာ သေချာပေါက် သူတို့ကို လွှတ်ထားမည်မဟုတ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိထားပေသည်။

သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးသို့ အရင်ဆုံး မြှင့်တင်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ထို့နောက် ဓားပြတစ်ဦး၏ ကြီးလေးသော လုပ်ငန်းကို စတင်လုပ်ဆောင်ရန် အချိန်ကျရောက်လာပြီ ဖြစ်၏။

ငါးရက်အကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်းမှ နိုးထလာပြီးနောက် စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ကျင့်စဉ် ကော်လံတွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါး (၁၄/၄၀၀) ဟု ပြသနေပေ၏။

ကျိုးယွမ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီးနောက် လက်နက်ကိရိယာများကို စတင် စစ်ဆေးလေသည်။

ရွှမ်ချန်ကျီ ချန်ထားခဲ့သော တောက်ပနေသည့် ဓားရှည်အပြင် သူ့ထံတွင် ပျံလွှားဓားမြောင် ခြောက်လက်လည်း ရှိပေသေး၏။

"ဟူး... ဒီစနစ်က ငါ့ကြောင့် ဒုက္ခရောက်ရပြီ... အလုပ်သွားလုပ်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ ထို့နောက် သူ တံခါးဖွင့်လိုက်ရာ သေချာပေါက် သူ့ကို စောင့်ကြည့်နေသူမှာ ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တံခါးပိတ်ကာ အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့၏။

ထိုလူကလည်း အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာလေသည်။

မကြာမီ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်ရှိသော လူပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ် မြို့တံခါးဝသို့ ရောက်ချိန်တွင် ကျန်းဖုန်းလည်း ပေါ်လာပြီ ဖြစ်၏။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အခြားသူများ မရှိတော့ကြောင်း အာရုံခံမိပြီးနောက် ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ မြို့အပြင်သို့ ထွက်သွားလေသည်။

*ငါထင်တာ မှန်ပုံရတယ်... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကျန်းမင်က ငါနဲ့ ဝမ်ချန်ကို တိုက်ခိုက်တာ ကျန်းဖုန်း ခိုင်းတာပဲ ဖြစ်ရမယ်...

သူက ဝမ်ချန်နဲ့ ငါ့ဆီက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို မျက်စိကျနေတာ…*

"အဲ့ဒီခွေးကောင်က ငါတို့ သွေးထွက်အောင် ရှာထားတဲ့ ပိုက်ဆံကိုတောင် ခိုးချင်နေတာ... သူ သေဖို့ ကောင်းတယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မြို့ပြင်သို့ ထွက်ကာ လူသူကင်းမဲ့သော နေရာသို့ ရွေးချယ်သွားလာလေ၏။

မကြာမီ လူသုံးဦး အနောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

ထိုသုံးဦးကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အထိတ်တလန့် ဖြစ်ဟန်ဆောင်ကာ ထွက်ပြေးသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်းမှာပင် ထိုသုံးဦး၏ ပိတ်ဆို့ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေ၏။

"မင်းတို့ ဘာလိုချင်တာလဲ... ဒီနေရာက ရှင်းအန်းမြို့နဲ့ အရမ်းနီးတယ်နော်..."

"အကယ်၍ မင်းတို့ ဒီနေရာမှာ ဓားပြတိုက်ရဲရင် ကျားဖြူဂိုဏ်းက သိသွားတာနဲ့ မင်းတို့ထဲက ဘယ်သူမှ ကောင်းကောင်း အဆုံးသတ်ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျိုးယွမ်သည် ကြောက်ရွံ့ဟန်ဆောင်ကာ အနည်းငယ် အထိတ်တလန့်ဖြစ်နေသော အမူအရာဖြင့် ထိုသုံးဦးကို ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျန်းဖုန်းသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့ကို လုံးလုံးလျားလျား အရေးမစိုက်ချေ။

*ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးရှိတဲ့ ငါ့လိုလူရှေ့မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် ရှိတဲ့လူက ပုရွက်ဆိတ်တစ်ကောင်လိုပဲ…*

ကျန်းဖုန်းသည် ကျိုးယွမ်ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် အေးတိအေးစက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ပြောစမ်း... ကျန်းမင်ကို ဘယ်သူသတ်တာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ အထိတ်တလန့်ဖြစ်မှုများ ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ ကျန်းမင်လဲ... ကျွန်တော် မသိဘူး..."

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာကို ကြည့်ရင်း ကျန်းမင်၏ ကိစ္စမှာ သူတို့နှင့် သက်ဆိုင်နေကြောင်း ကျန်းဖုန်း ပို၍ပင် သေချာသွားလေ၏။

ကျန်းမင် သေဆုံးသွားပြီဟူသော အတွေးက ကျန်းဖုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ပိုမို ပြင်းထန်လာစေပြီး ကျိုးယွမ်အနီးသို့ ခြေနှစ်လှမ်း တိုးလာခဲ့သည်။

ကျန်းဖုန်းက သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း ရိုးရိုးသားသား ဝန်ခံတာ ပိုကောင်းမယ်... အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် ဒီနေ့ မင်းကို သေချင်စော်နံအောင် လုပ်ပစ်မယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် သူနှင့် ကျန်းဖုန်းကြားရှိ အကွာအဝေးကို တိတ်တဆိတ် တွက်ချက်လိုက်ရာ အတော်လေး ကွက်တိဖြစ်ပြီဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။

ကျိုးယွမ်က ကြောက်ရွံ့ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"အဲ့ဒါ ကျွန်တော်နဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး... ဝမ်ချန်က သူတို့ကို သတ်တာ..."

"ဝမ်ချန်... မင်း ဒီကို ရောက်နေတာလား... ငါ့ကို ကယ်ပါဦး..."

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှုများ ပေါ်လာပြီး ကျန်းဖုန်း၏ အနောက်ဘက်သို့ လက်နှစ်ဖက်စလုံး မြှောက်ကာ လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်လေ၏။

ကျန်းဖုန်း အလိုအလျောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုနေရာတွင် ဘာမှ မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်၏။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကျန်းဖုန်း၏ လည်ချောင်း၌ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အဆုံးမဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

ထို့နောက် ကျန်းဖုန်းသည် ကျိုးယွမ်၏ ပုံရိပ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အခြားနှစ်ဦးဆီသို့ ပျံသန်းသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ထိုလူနှစ်ဦး အချိန်မီ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သော်လည်း မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ ဓားဖြင့် ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရပြီး သူတို့၏ ခေါင်းများ လေထဲသို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

ကျန်းဖုန်းသည် သူ၏ လည်ချောင်းကို ဆုပ်ကိုင်ထားရင်း လက်ချောင်းများကြားမှ သွေးများ ပန်းထွက်လာကာ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ လဲကျသွားလေတော့၏။

"အကယ်၍ မင်းရဲ့ အော်သံတွေက တခြားလူတွေကို သတိထားမိစေမှာကို ငါ မကြောက်ဘူးဆိုရင် မင်းကိုသတ်ဖို့ ဒီလောက်တောင် အလုပ်ရှုပ်ခံနေစရာ မလိုပါဘူးကွာ..."

ကျိုးယွမ်က မျက်လုံးများထဲတွင် အေးစက်သော အရောင်များဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

ဤစကားများ ကျန်းဖုန်း၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားချိန်တွင် သူ အလွန်တရာ နောင်တရသွားလေ၏။ သူ ထိုလောဘရမ္မက် အတွေးများကို မမွေးမြူခဲ့သင့်ချေ။

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၂၊ သက်တမ်း +၃၇၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၅၆၊ လေခွဲဓားသိုင်း ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ရရှိပါသည်..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၊ သက်တမ်း +၄၁၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၁၀၇၊ မြေပြင်ပျံသန်းခြင်း ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ရရှိပါသည်..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၀၊ သက်တမ်း +၄၅၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၂၅၆၊ ကျားဖြူလက်သီး တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း ရရှိပါသည်..."

ထိုသုံးဦး သေဆုံးသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စနစ်၏ အသိပေးသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ထိုအရာများကို ဂရုမစိုက်နိုင်အားချေ။ သူသည် အလောင်းသုံးလောင်းကို အတူတကွ စုပုံလိုက်ပြီး မီးလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာကာ ၎င်းတို့ကို ပြာအဖြစ် ချက်ချင်း မီးရှို့လိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်က လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်လိုက်ရာ အက္ခရာများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ပေါင်းစပ်သွားကာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ တစ်ခု ဖြစ်တည်လာ၏။

ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါအတွင်း၌ ကျန်းဖုန်းနှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦး၏ ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်များ ပေါ်လာလေသည်။

ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါအတွင်း၌ မရေမတွက်နိုင်သော လေဓားမွှားများ ပေါ်လာပြီး ထိုဝိညာဉ်သုံးခု၏ အကြွင်းအကျန်များကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားအောင် ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေပြင်းတစ်ချက် တိုက်ခတ်သွားပြီး လူသုံးဦး၏ ပြာများကို လွင့်စင်သွားစေကာ သူတို့၏ အရိပ်အယောင် အားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား ဖျောက်ဖျက်ပစ်လိုက်၏။

ကျိုးယွမ်သည် အားနည်းဟန်ဆောင်ခြင်း၊ လူသတ်ခြင်း၊ အလောင်းမီးရှို့ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပြာချခြင်း ဟူသော အဆင့်ငါးဆင့်ကို တစ်ဆက်တည်း ချောမွေ့စွာ လုပ်ဆောင်သွားပြီး သူ၏ ထူးခြားသော ကျွမ်းကျင်မှုကို ပြသသွားလေသည်။

အရာအားလုံးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ဘာမျှ မကျန်ရစ်တော့ကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် ကျိုးယွမ် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားလေ၏။

လမ်းလွှဲသွားပြီးနောက် အခြားတံခါးတစ်ခုမှတစ်ဆင့် ရှင်းအန်းမြို့ သို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားပြီး မကြာမီမှာပင် အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် ဓားပေါ်မှ ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သံသယဖြစ်ဖွယ် အကဲခတ်ကြည့်ရှုလေ၏။

ဤရောက်လာသူမှာ ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ ဖုန်းရှန်ဟု အမည်ရပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် ကျင့်ကြံမှု ရှိပေသည်။

သူသည် ကျန်းဖုန်း၏ ဆရာဖြစ်ပြီး ရှင်းအန်းမြို့ရှိ ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ တာဝန်ခံ ဖြစ်၏။

သူသည် ဤနေရာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော လှုပ်ရှားမှုအချို့ကို ယခုလေးတင် အာရုံခံမိလိုက်သဖြင့် လာရောက် စစ်ဆေးခြင်း ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဖုန်းရှန်သည် မှန်တစ်ချပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ၎င်းမှာ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်အကြွင်းအကျန်များကို ရောင်ပြန်ဟပ်နိုင်သော ဝိညာဉ်ဖမ်းမှန် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ရှာဖွေပြီးနောက် သူ ဘာမျှ မတွေ့ရှိခဲ့ချေ။

ဖုန်းရှန်သည် သူ အာရုံခံမိသည်မှာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေမည်ဟု ထင်ကာ ဝိညာဉ်ဖမ်း မှန် ကို သိမ်းဆည်းပြီး လှည့်ထွက်သွားလေတော့၏။

"ဒင်... ပိုင်ရှင်သည် ကျင့်ကြံသူကို ဒုတိယအကြိမ် သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါသည်... စနစ် ဆုလာဘ်များကို တွက်ချက်ပြီးဖြစ်၍ ယခု ပေးအပ်နေပါသည်..."

"ပိုင်ရှင်အား 'မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်' ကို ဆုချပါသည်... ၎င်းသည် အရိုးအဆစ်များကို ချိန်ညှိနိုင်ပြီး သင့်လျော်သော အဝတ်အစားများဖြင့် လူတစ်ဦးချင်းစီအတွက် ထူးခြားသော အသွင်အပြင်ကို ဖန်တီးပေးနိုင်ပါသည်..."

"အားနည်းသော ပိုင်ရှင်တစ်ဦးနှင့်ဆိုလျှင် ရက်စက်သော ဓားပြများသည် အလွယ်တကူ ပစ်မှတ်ထားခံရနိုင်ပါသည်... ပိုင်ရှင့်အား မရေမတွက်နိုင်သော ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာများကို ပေးစွမ်းနိုင်သော ဤမှော်ပစ္စည်းသည် ဓားပြများ လုယက်ရန်အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော ကိရိယာတစ်ခု ဖြစ်ပါသည်..."

အခန်း (၁၂) ကျိုးယွမ်၏ စွမ်းအား မြင့်တက်လာခြင်းနှင့် ဖုန်းရှန်၏ ဒေါသ

ကျိုးယွမ် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စနစ်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားလေ၏။

သူသည် မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်မလာသေးသော်လည်း စနစ်ကမူ လုံးလုံးလျားလျား မကောင်းဆိုးဝါး ဖြစ်သွားပြီဖြစ်ကာ သူ့ကို ပေးသမျှ အရာအားလုံးမှာ လူသတ်ရန်နှင့် လုယက်ရန် ကူညီပေးသည့် အရာများသာ ဖြစ်နေကြောင်း ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ကျိုးယွမ် စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်၏။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက် (၃၃/၅၅၀)"

"သက်တမ်း - ၂၀/၅၄၆"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၄၀"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်လတ် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားလေ၏။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ သက်တမ်းမှာ ၅၄၆ နှစ် ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အဆုံးမဲ့ သက်တမ်းဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် နောက်ပြောင်နေခြင်း မဟုတ်ချေ။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်နှာရှိ အရိုးများ ဖြည်းညင်းစွာ လှုပ်ရှားလာသည်ကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

နာကျင်မှုလှိုင်းတံပိုးများ အဆက်မပြတ် ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် အသံတစ်ချက်မျှ မထွက်ခဲ့ချေ။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွမ် မတ်တတ်ရပ်ကာ ကြေးမုံမှန်ရှေ့သို့ သွားလိုက်သည်။

သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ချိန်တွင် လုံးလုံးလျားလျား မရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခု ကြေးမုံမှန်ထဲ၌ ပေါ်လာ၏။ ဤမျက်နှာသည် အလွန်တရာ ပိန်လှီနေပြီး အသားတစ်စက်မျှ မရှိချေ။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာရှိ အရိုးများ ဆက်လက် လှုပ်ရှားလာကာ ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခု ဖြစ်သည့် ဝမ်ချန်၏ မျက်နှာ ပေါ်လာလေ၏။

သို့သော် ဝမ်ချန်၏ အသားအရေမှာ ပိုမိုမည်းနက်ပြီး ကျိုးယွမ်၏ အသားအရေမှာ ပိုမိုဖြူဝင်းသဖြင့် ရင်းနှီးသူများအဖို့ သိသာထင်ရှားပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာအရိုးများ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြီး ကြေးမုံမှန်ထဲ၌ ဝမ်လင်း၏ မျက်နှာ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်လာလေ၏။

သို့သော် ဝမ်လင်း၏ အသားအရေမှာ အနည်းငယ် ကြမ်းတမ်းနေပြီး မေးစေ့တွင် မုတ်ဆိတ်မွေး အနည်းငယ် ရှိနေသဖြင့် မိန်းမလျာ တစ်ဦးနှင့် တူနေပေသည်။

"ချီးပဲ... တုန်းဖန်ပုပိုက်.."

ကျိုးယွမ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူသည် ရုပ်ရှင်ထဲမှ တုန်းဖန်ပုပိုင် နှင့် တူနေပြီး အနီရောင် ဂါဝန်တစ်ထည်သာ လိုတော့သည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ် ရင်းနှီးသော လူအနည်းငယ်ကို ထပ်မံစမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပိုမို အရောင်လက်လာပေသည်။

စနစ်မှ ဆုချသော ကျင့်စဉ်မှာ အံ့မခန်း ဖြစ်၏။

ကျင့်ကြံရန် မလိုအပ်ဘဲ တိုက်ရိုက် ကျွမ်းကျင်မှု အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်က တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ရှေ့ရှိ သိုလှောင်အိတ် သုံးလုံးကို စိတ်ဝင်တစား ကြည့်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် ရှိသော သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို အရင်ဆုံး ဖွင့်လိုက်သည်။ အတွင်း၌ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးသာ ရှိပြီး ကျန်သည်များမှာ အရေးမပါသော အရာများ ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား စိတ်ပျက်မသွားခဲ့ချေ။ ထို့နောက် သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ် ရှိသူ၏ သိုလှောင်အိတ်ကို ဖွင့်လိုက်ရာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးဆယ်နှင့် ကျင့်စဉ် သုံးအုပ်ကို ရရှိခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ် ထို ကျင့်စဉ် သုံးအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူ့အတွက် အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ထားလိုက်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းဖုန်း၏ သိုလှောင်အိတ်သာ ကျန်ရှိတော့၏။ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ တောက်လောင်နေပြီး ဤသိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ကောင်းမွန်သော အရာတစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု သူ၏ ဗီဇက ပြောနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ပစ္စည်းများကို လောင်းချလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားလေ၏။

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အများကြီး ရှိနေရတာလဲ။

သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးထောင်ထက်မနည်း ရှိနေပေ၏။

ထို့အပြင် လက်သီးဆုပ်အရွယ်ရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးလည်း ရှိပြီး ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများထက် အနည်းဆုံး ဆယ်ဆ ပိုမို သိပ်သည်းပေသည်။

"အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး..."

ကျိုးယွမ် တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ သေချာပေါက် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်လေ၏။

ရွှမ်ထျန်း ကြယ်စင်နယ်မြေတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လဲလှယ်နှုန်းမှာ ၁ ဆ ဆယ် ဖြစ်သည်။

ထိပ်တန်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးနှင့် လဲလှယ်နိုင်ပြီး၊ အခြားအဆင့်များလည်း ထိုနည်းအတိုင်းပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်၏ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးမှာ လဲလှယ်နှုန်းအရ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်နှင့် ညီမျှသော်လည်း ၎င်းတို့ကို လဲလှယ်ရန် မည်သူကမျှ လုံးလုံးလျားလျား ဆန္ဒမရှိကြချေ။

ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အားလုံးကို သူ၏ စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်လိုက်လေ၏။

သူ ရေတွက်ကြည့်လိုက်ရာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၁၅၂ တုံး ရှိပေသည်။

တစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ဟု ကျိုးယွမ် ရေရေရာရာ ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျန်းဖုန်းသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးသာ ရှိသေးသဖြင့် ဤမျှများပြားသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ပိုင်ဆိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အစကတည်းက သူနှင့် ဝမ်ချန်တို့ ပိုင်ဆိုင်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်အနည်းငယ်ကို သူ ဂရုစိုက်ခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကျိုးယွမ် မခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် အတော်လေး ကြီးမားသော ပြဿနာတစ်ခုထဲသို့ ရောက်သွားပြီဟု ရေရေရာရာ ခံစားနေရဆဲ ဖြစ်၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ကျင့်စဉ် စာအုပ်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျားဖြူလက်သီး။

လေညင်း ဓားသိုင်း။

သံမဏိသားရဲ လက်ဝါး။

ကျိုးယွမ် စာအုပ်သုံးအုပ်စလုံးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် "လေညင်း ဓားသိုင်း" ကို လှမ်းယူလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေ၏။

လက်ရှိတွင် သူ့ထံ၌ အဆင့်လတ် မီးတောက်မန္တန်နှင့် မျက်လှည့်ဓားသိုင်း မှလွဲ၍ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းများ လုံးလုံးလျားလျား မရှိသလောက် နည်းပါးနေပေသည်။

ဤ "လေညင်း ဓားသိုင်း" စာအုပ်သည် အဝါရောင်အဆင့်... အဆင့်လတ် ဓားသိုင်း တစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် "မျက်လှည့်ဓားသိုင်း" နှင့် အနည်းငယ် ဆင်တူပေ၏။

ဓားသိုင်း နှစ်ခုစလုံးသည် ရန်သူကို အလစ်အငိုက် ယူရန် ရည်ရွယ်၍ လျင်မြန်မှုနှင့် ချောမွေ့မှုကို အသားပေးထားသည်။

လေညင်းဓားသိုင်းတွင် သိုင်းကွက် ကိုးကွက် ပါဝင်ပြီး ကျိုးယွမ်သည် ၎င်းကို သေချာစွာ လေ့လာရန် အချိန်အနည်းငယ် ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ကျင့်စဉ် စာအုပ်သုံးအုပ်စလုံးကို သူ၏ စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးအရာဖြစ်သော ကြွေပုလင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်း၌ ဆေးလုံးတစ်လုံး အမှန်တကယ် ရှိနေပြီး တစ်လုံးတည်းသာ ဖြစ်သော်လည်း ပြင်းထန်သော ဆေးလုံးရနံ့ ရှိနေပေ၏。

ကျိုးယွမ် ဆေးလုံးကို လောင်းချလိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ပိုမို အရောင်လက်လာလေသည်။

ဤဆေးလုံးသည် ဝမ်လင်းထံမှ သူဝယ်ခဲ့သော ဆေးလုံးထက် အများကြီး ပိုကောင်းကြောင်း သူ ချက်ချင်း သေချာသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို မီးရှို့လိုက်ပြီး၊ မလိုချင်သော ပစ္စည်းအားလုံးကို သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးထဲသို့ ထည့်ကာ နောက်မှ ရောင်းချနိုင်ရန် စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲတွင် သိမ်းထားလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ငွေတန် ထောင်ပေါင်းများစွာ၊ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အဝတ်အစားအချို့နှင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံးကျော် ပါဝင်သော သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ခါးတွင် ချိတ်ဆွဲလိုက်၏။

မိမိထက် စွမ်းအားကြီးသူ တစ်ဦးဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရပါက ဤသိုလှောင်အိတ်ကို ရန်သူအား လှည့်စားရန်အတွက်လည်း အသုံးပြုနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏ ရင်တွေ ခုန်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ရိတ်သိမ်းရရှိမှုမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။

"ကျိုးယွမ်... မင်း တည်ငြိမ်ဖို့ လိုတယ်... မင်းက ကောင်းကင်ကြီးကို လုယက်၊ မြေကြီးကို လုယက်၊ သက်ရှိသတ္တဝါ အားလုံးကို လုယက်မယ့်သူလေ... ဒါတွေက အမြည်းလေးတွေပဲ ရှိသေးတယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် သူ့ကိုယ်သူ အပြုသဘောဆောင်သော အားပေးစကားများ အကြိမ်ကြိမ် ပြောဆိုလိုက်ရာ အစပိုင်းက စိတ်လှုပ်ရှားနေသော သူ၏ ရင်ခုန်သံများ တဖြည်းဖြည်း တည်ငြိမ်သွားလေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ရိုက် မျိုချလိုက်ပြီး မျက်လုံးမှိတ်၍ စတင် ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

ညဉ့်အချိန် ကုန်ဆုံးသွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထပ်မံ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက် (၆၃/၅၅၀)"

ကျိုးယွမ် တိတ်တဆိတ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။အကယ်၍ သူ မမှားပါက ထိုဆေးလုံးသည်လည်း အဆင့်တစ်ဆေးလုံး ဖြစ်သော်လည်း အရည်အသွေး ပိုမြင့်ပေသည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏ အောင်မြင်မှုအတွက် ဝမ်းသာနေစဉ်မှာပင်၊ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ ဖုန်းရှန်သည် ဒေါသကြောင့် ပေါက်ကွဲလုမတတ် ဖြစ်နေပေ၏။

"အဲ့ဒီ ကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကျန်းဖုန်း... သူက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့အတူ ထွက်ပြေးသွားတာများလား..."

ဖုန်းရှန်သည် ကျန်းဖုန်းကို တစ်ညလုံး ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း သတင်းအစအနမျှ မရသဖြင့် ဒေါသထွက်နေလေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ရှင်းအန်းမြို့၏ လစဉ် စာရင်းရှင်းချိန်နှင့် တိုက်ဆိုင်နေပြီး အစပိုင်းတွင် ဖုန်းရှန် ကိုယ်တိုင် သွားရောက် စာရင်းရှင်းရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အခြေအနေကြောင့် အရေးကြီးသော အချိန်တွင် ကျန်းဖုန်းကို ကိုယ်စား သွားရောက်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျန်းဖုန်းသည် ရှင်းအန်းမြို့ရှိ ကျားဖြူ ခန်းမမှ တစ်လစာ အမြတ်ငွေနှင့် ညီမျှသော ပမာဏကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး၊ ၎င်းမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅,၀၀၀ ခန့် ရှိမည်ဟု ခန့်မှန်းရကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ ပျောက်ဆုံးသွားပါက ဖုန်းရှန်ကိုယ်တိုင် အကျိုးဆက်များကို ခံစားရမည် ဖြစ်ပေ၏။

ဖုန်းရှန်သည် ကျားဖြူခန်းမသို့ မနေ့က ရောက်ရှိခဲ့သည်။ ကျန်းဖုန်းသည် သူ၏ အမှတ်အသားပြားဖြင့် မနေ့က မွန်းလွဲပိုင်းတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ယူဆောင်သွားကြောင်း ကျားဖြူ ခန်းမမှတဆင့် သူ သိရှိခဲ့ရ၏။

ဖုန်းရှန်၏ နဖူးရှိ သွေးကြောများ ထောင်တက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ကျန်းဖုန်းက သူ့ကို အမှန်တကယ် သစ္စာဖောက်ရဲပါက သူသည် ကျန်မိသားစု တစ်ခုလုံးကို သေချာပေါက် သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်မည် ဖြစ်ပေ၏။

ထိုစဉ် ဖုန်းရှန် ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ရသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အသံပို့လွှတ်ရန်အတွက် အသုံးပြုသော ကျောက်စိမ်းပြား ဖြစ်ပြီး၊ ဂိုဏ်းမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ထံသို့ ယခုလေးတင် သတင်းတစ်ခု ပေးပို့လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဦးလေးဖုန်း... ကျန်းဖုန်း ဂိုဏ်းမှာထားခဲ့တဲ့ ကျောက်စိမ်းပြား ကွဲသွားပါပြီ... သူ သေသွားတာ ဖြစ်ရမယ်... ဒီမနက် ကျွန်တော်တို့ စစ်ဆေးကြည့်မှ သိလိုက်ရတာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဖုန်းရှန်က ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ သူ၏အောက်ရှိ ကုလားထိုင်မှာ အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်သွားပြီး ဖုန်မှုန့်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေ၏။

ဖုန်းရှန် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ သူ၏ဓားပေါ်မှ မြို့တံခါးဝဆီသို့ ပျံသန်းသွားပြီး၊ ယမန်နေ့က ကျိုးယွမ်နှင့် ကျန်းဖုန်းတို့ တိုက်ခိုက်ခဲ့သော နေရာသို့ အလျင်အမြန် ရောက်ရှိသွားလေတော့၏။