အခန်း (၁၃-၁၄)

အခန်း (၁၃) ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ မြို့ကို ပိတ်ဆို့ခြင်း၊ ကျိုးယွမ်က ဝမ်လင်းထံသို့ သွားရောက်ခြင်း

ဖုန်းရှန်သည် ထိုနေရာတစ်ဝိုက်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့သွားလေ၏။

မနီးမဝေးရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် သွေးများခဲသွားပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော အနီရောင်အစက်အပြောက် တစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ဖုန်းရှန်သည် ဝိညာဉ်ဖမ်းမှန်ကို ထုတ်ယူကာ ထိုသွေးစက်ပေါ်သို့ ထိုးကြည့်လိုက်၏။

ထိုသွေးစက်ထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ်မျှ အပေါ်သို့ လွင့်တက်လာသော်လည်း ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ဖုန်းရှန်၏ မျက်နှာသည် ပြာနှမ်းသွား၏။ တစ်ဖက်လူ၏ နည်းလမ်းများမှာ ရက်စက်လွန်းလှပြီး ကျန်ရစ်နေသော ဝိညာဉ်ကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သည်။ သူတို့သည် ဝါရင့်ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေပေ၏။

"ငါ့ရဲ့ ကျားဖြူဂိုဏ်း တပည့်ကို သတ်ရဲတယ်... မင်းဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် မင်း သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့..."

ဖုန်းရှန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ မည်းမှောင်နေပေ၏။ ထို့နောက် သူသည် သူ၏ ကျောက်စိမ်းပြားကို ထုတ်ယူကာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို ကျားဖြူဂိုဏ်းသို့ သတင်းပို့လိုက်လေသည်။

ရှင်းအန်းမြို့သည် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်တွင် ရှိသည်။ ဖုန်းရှန် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သူ ပထမဆုံးလုပ်ခဲ့သည့် အရာမှာ ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ တပည့်အားလုံးကို စုစည်းကာ သံသယရှိသူများကို မြို့အနှံ့ ရှာဖွေစေခြင်း ဖြစ်၏။

ဤနေရာတွင် ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ တပည့် အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော်ရှိပြီး ၎င်းတို့အနက် နှစ်ဦးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါး၊ ခြောက်ဦးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ဖြစ်ကာ ကျန်သူများမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးများ ဖြစ်ကြပေသည်။

ကျန်းဖုန်းကို သတ်နိုင်သူ မည်သူမဆို အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ရှိရမည်ဟု ဖုန်းရှန် တွေးထားပြီး ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဖုန်းရှန်၏ ပထမဆုံး တာဝန်မှာ ရှင်းအန်းမြို့ရှိ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးနှင့် အထက်ရှိ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများ အားလုံး၏ စာရင်းကို ကောက်ယူရန် ဖြစ်လေသည်။

"ဒေါက်... ဒေါက်..."

တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာရာ ကျိုးယွမ် အလျင်အမြန် မတ်တတ်ရပ်ပြီး တံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

တံခါးအပြင်ဘက်တွင် အမျိုးသားနှစ်ဦး ရပ်နေပြီး သူတို့၏ အဝတ်အစားများမှာ တူညီကာ အရှေ့ဘက်တွင် "ကျားဖြူ" ဟူသော စာလုံးများကို ထိုးသွင်းထားပေသည်။

သူတို့ထဲမှ တစ်ဦးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ရှိပြီး အခြားတစ်ဦးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ကျင့်ကြံမှုရှိ၏။

ထိုနှစ်ဦးကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး သူ ကျန်းဖုန်းကို သတ်ခဲ့သည်ကို သိသွားပြီဟု စိုးရိမ်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အကျိုးအကြောင်းများကို ချိန်ဆကြည့်လိုက်၏။

ဒီလူနှစ်ယောက်ကို ငါ သတ်လိုက်တာနဲ့ 'မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်' ကို သုံးပြီး ငါ့ရဲ့ အသွင်အပြင်ကို အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲကာ ထွက်ပြေးနိုင်သင့်တယ်...

ကျိုးယွမ်သည် မိမိကို ရှာတွေ့သွားပြီဟု ထင်ကာ အချိန်မရွေး လှုပ်ရှားရန် အသင့်ပြင်နေစဉ်မှာပင် သေမင်းနှင့် နီးကပ်နေသော ထိုကျားဖြူဂိုဏ်း တပည့်နှစ်ဦးက ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

သူတို့၏ အကြည့်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ မှန်းတာ မှားသွားနိုင်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ပြီး ချက်ချင်း မလှုပ်ရှားတော့ချေ။

"မင်းရဲ့ ကိုယ်ရေးအချက်အလက်တွေကို ပြောပါ... ငါတို့ စစ်ဆေးရမယ်... အကယ်၍ မှတ်ပုံတင်ထားတာနဲ့ ကွဲလွဲနေရင် ငါတို့ ရိုင်းတယ်လို့ မပြောနဲ့နော်..."

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးရှိ ကျားဖြူဂိုဏ်း တပည့်က အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"နာမည်က ကျိုးယွမ်၊ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ၊ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်က ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်၊ အထူးကျွမ်းကျင်မှု ဘာမှမရှိပါဘူး..."

ဤအချက်အလက်များမှာ ကျိုးယွမ် ဤနေရာသို့ အိမ်လာငှားစဉ်က ပေးထားခဲ့သော အချက်အလက်များ ဖြစ်ပေ၏။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးရှိ တပည့်က သူ၏လက်ထဲရှိ မှတ်တမ်းများကို စစ်ဆေးကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"လတ်တလောမှာ ရှင်းအန်းမြို့က အဝင်ပဲ လက်ခံပြီး အထွက်ကို လက်မခံဘူး... အကယ်၍ လုပ်စရာမရှိရင် မင်းအခန်းထဲမှာပဲနေပြီး ကျင့်ကြံနေ... လျှောက်မသွားနဲ့..."

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ရှိသူက အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ တစ်ဖက်လူ၏ လက်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်ရာ ထိုသူက ကျိုးယွမ်ကို အတော်လေး အံ့သြစွာ ကြည့်လိုက်လေသည်။

"အစ်ကိုကြီး... ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲ... ကျွန်တော်က ဒီရက်ပိုင်း တောင်ပေါ်သွားပြီး မိစ္ဆာသားရဲတွေ အမဲလိုက်မလို့ စီစဉ်နေတာ... အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် အိမ်လခ ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးရှိသူသည် သူ၏ လက်ထဲရှိ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပျော့ပျောင်းသွားလေ၏။

သူက ပြောလိုက်သည်။

"တစ်ယောက်ယောက်က ငါတို့ ကျားဖြူဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်ကို သတ်သွားတယ်... ငါတို့ လူသတ်သမားကို လိုက်ရှာနေတာ..."

"ဒါပေမဲ့ ဒါက အဓိကအားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးနဲ့ အထက်ရှိတဲ့ လူတွေကို ပစ်မှတ်ထားတာပါ... မင်းလို ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် ကတော့ စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး... ကျင့်ကြံဖို့ပဲ အာရုံစိုက်ထား..."

"ဒါပေမဲ့ ဒီရက်ပိုင်း လျှောက်မသွားတာ အကောင်းဆုံးပဲ... မြို့တံခါးတွေက နောက်ရက်အနည်းငယ်ကြာရင် ပြန်ဖွင့်လောက်ပါတယ်..."

သူ စကားပြောပြီးနောက် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ရှိသူနှင့်အတူ နောက်တစ်နေရာသို့ ထွက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ် တံခါးကို ပိတ်လိုက်ရာ သူ၏ အမူအရာမှာ ခံစားချက်ပေါင်းစုံ ရောနှောနေပေ၏။ အကြောင်းမှာ သူ တစ်ခုခုကို တွေးမိလိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် လုံးလုံးလျားလျား အားနည်းချက် ချန်မထားခဲ့သည်မှာ သေချာသော်လည်း ဝမ်ချန်နှင့် သူ၏ညီမတို့က ကျန်းမင်၏ ကိစ္စများနှင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သိထားကြပေ၏။

သူသည် ဖေ့ယွမ် ခန်းမတွင် ပစ္စည်းအချို့ကိုလည်း ရောင်းချခဲ့သေးရာ ၎င်းမှာလည်း သူ၏ အားနည်းချက်များထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

"သူတို့ အကုန်လုံးကို သတ်ပစ်ရမလား..."

ဤအတွေးသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာသော်လည်း ဝမ်လင်းမှာ လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်သည်ဟု သူ တွေးမိကာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင် အသိစိတ်ကို မလွန်ဆန်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ဝမ်ချန်၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားမှာ အားနည်းပြီး အားနည်းချက်တစ်ခုကို ဖော်ထုတ်မိရန် အလွန်တရာ ဖြစ်နိုင်ခြေများကြောင်း ကျိုးယွမ် အမြဲ ခံစားနေရ၏။

သူ ကျန်းမင်ကို သတ်ခဲ့ကြောင်း လူတွေ သိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းကို ကျန်းဖုန်းနှင့် အလျင်အမြန် ဆက်စပ်တွေးမိကြမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ အဆက်မပြတ် ပြောင်းလဲနေ၏။ အကြောင်းမှာ နှုတ်ပိတ်ရန်အတွက် သူ့ကို သတ်ခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြေရှင်းနည်း ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အချိန်အကြာကြီး စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုးယွမ် သက်ပြင်းချကာ လက်လျှော့လိုက်လေ၏။

ဝမ်လင်းသည် အလွန်ကောင်းသော သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ ရက်စက်စွာ မလုပ်ရက်နိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် လူသတ်ခြင်းကို ရွေးချယ်၍ မရနိုင်သောကြောင့် မိမိ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် နည်းလမ်းရှာရမည် ဖြစ်၏。

အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ပါက သူတို့ကို ရှာတွေ့သွားလျှင် ကျားဖြူဂိုဏ်းသည် ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ဦးဦးကို သေချာပေါက် စေလွှတ်၍ ကြားဝင်စွက်ဖက်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ခြံဝင်းထဲတွင် နာရီဝက်ခန့် နေခဲ့သော်လည်း တံခါးခေါက်သံကို အချိန်အကြာကြီး မကြားရသဖြင့် ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ ထိုတပည့်နှစ်ဦး ထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ် ဝမ်လင်း၏ တံခါးကို သွားခေါက်လိုက်ရာ ဝမ်ချန်က တံခါးလာဖွင့်ပေးသည်။

ဝမ်ချန်သည် ကျိုးယွမ်ကို မြင်ချိန်တွင် အတော်လေး အနေခက်နေပုံရ၏။

ထိုကိစ္စ ဖြစ်ပွားပြီးကတည်းက ဝမ်ချန်သည် ကျိုးယွမ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှု တစ်ခုကို ခံစားနေရပေသည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်ချန်... ကျွန်တော် တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်းနဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါ... ဆေးလုံး နည်းနည်းလောက် ဝယ်ပြီး အထဲမှာ ခဏလောက် ထိုင်လို့ ရမလား..."

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ် လာတာပဲ... ဝင်ခဲ့ပါ..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်လင်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာရာ ဝမ်ချန်လည်း ကျိုးယွမ်ကို အထဲသို့ ဝင်ခွင့်ပေးလိုက်ရလေ၏။

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်နှင့် ဝမ်ချန်တို့သည် ခြံဝင်းထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ကြသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်လင်းသည် ဆေးဖော်စပ်နေပြီး အလွန်တရာ အလေးအနက်ထားနေပုံရသော်လည်း မောပန်းနေသည့် လက္ခဏာများလည်း ပြသနေပေ၏။

ကျိုးယွမ် အလောတကြီး မလုပ်ခဲ့ချေ။ သူသည် ဆေးဖော်စပ်ခြင်းကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့သဖြင့် ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်ကာ ကြည့်နေလိုက်လေ၏။

ဝမ်လင်းသည် မီးတောက်များ၏ အပူချိန်ကို သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ဂရုတစိုက် ထိန်းချုပ်နေကြောင်း ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အာရုံခံမှုအရ သိရှိလိုက်ရသည်။

စကားပုံတစ်ခုရှိသည် မဟုတ်ပါလော၊ ကျွမ်းကျင်သူများက လျှို့ဝှက်ချက်များကို ကြည့်ကြပြီး သာမန်လူများကတော့ မြင်ကွင်းကိုသာ ကြည့်ကြပေ၏。

ကျိုးယွမ်သည် ယခုအခါ ပွဲကြည့်ပရိသတ် တစ်ဦးသာ ဖြစ်ပြီး ခဏလောက် ကြည့်ပြီးနောက် သူ ကြည့်ရတာ ငြီးငွေ့လာလေသည်။

ဆယ့်ငါးမိနစ်ခန့် အကြာတွင် ဝမ်လင်း လက်သင်္ကေတတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူမ၏ အနည်းငယ် မောပန်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး အောင်မြင်သွားကြောင်း ပြသနေပေ၏။

သေချာပေါက် ဆေးမီးဖိုကို ဖွင့်လိုက်ချိန်တွင် အတွင်း၌ ဆေးလုံး ခြောက်လုံးနှင့် အညစ်အကြေးအချို့ကို တွေ့ရပြီး မွှေးကြိုင်သော ရနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာလေသည်။

"ဂုဏ်ယူပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ဆေးဖော်စပ်တဲ့ စွမ်းရည်တွေက ပိုတိုးတက်လာပြန်ပြီပဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ စကားများကိုသာ ပြောနေခြင်း ဖြစ်၏။ ဤသို့ပြောခြင်းက မှားနိုင်မည်မဟုတ်ဟု သူ တွေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်လင်း၏ မျက်နှာပေါ်၌ ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်များ မပေါ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ထို့နောက် သူမက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်က အကဲခတ် တော်တာပဲ... မကြာသေးခင်က ဆေးလုံးရဲ့ အရည်အသွေးက တကယ်ပဲ တိုးတက်လာခဲ့တယ်..."

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ တစ်ယောက်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလို အတိအကျ မှန်းနိုင်ရတာလဲ။

သူ လာရသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျိုးယွမ် မမေ့သေးဘဲ ဝမ်လင်းကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... တာအိုမိတ်ဆွေနဲ့ သီးသန့် ဆွေးနွေးစရာလေး တစ်ခု ရှိလို့ပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်ချန်က ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်သော အကြည့်မှာ ချက်ချင်း ပိုမို သတိထားလာပေ၏။

မကြာသေးမီက ဝမ်လင်းကို မျက်စိကျနေသူ အတော်များများ ရှိနေသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ အလွန်တရာ လှပရုံသာမက ထိပ်တန်း အဆင့်ရှိ မှော်ဆေးဆရာမတစ်ဦးလည်း ဖြစ်ပေ၏။

အကယ်၍ ထိုသို့သော အမျိုးသမီးမျိုးနှင့် လက်ထပ်နိုင်ပါက ဆေးလုံးများအတွက် စိုးရိမ်စရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ချေ။

ထို့အပြင် မိသားစုထဲတွင် ဆေးဆရာမ တစ်ဦးရှိခြင်းမှာ ငွေပင်ငွေခက် တစ်ခုရှိခြင်းနှင့်တူပြီး မိသားစုမှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးပွားလာမည်သာ ဖြစ်၏။

ဖေ့ယွမ ခန်းမမှ ဆိုင်ရှင်ကောပင်လျှင် ဝမ်လင်းကို ဖေ့ယွမ် ခန်းမသို့ ဝင်ရောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ထားပြီး ဝမ်လင်းကလည်း လက်ရှိတွင် စဉ်းစားနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဝမ်ချန်တွင် ညီမတစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသောကြောင့် တစ်ခြားတစ်ယောက်ယောက်က သူမကို ခိုးယူသွားမည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် အလွန်တရာ အနီးကပ် စောင့်ရှောက်ထားလေ၏။

ဝမ်လင်းက ဝမ်ချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ကျွန်မနောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ..."

ဝမ်လင်း စကားပြောပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို မနီးမဝေးရှိ အခန်းတစ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားလေ၏။

အခန်း (၁၄) ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်

အမှန်တကယ်တော့ ဝမ်လင်း အခန်းထဲသို့ ခြေချလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် နောင်တရသွားလေ၏။ ၎င်းမှာ သူမ၏ ကိုယ်ပိုင်အခန်း ဖြစ်နေသောကြောင့်တည်း။

သူမ၏ အစ်ကိုအရင်းမှလွဲ၍ ဤသည်မှာ အမျိုးသားတစ်ဦး အထဲသို့ ခြေချဖူးခြင်း ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေ၏။

ကုတင်ပေါ်ရှိ ပန်းရောင် အတွင်းခံတစ်ထည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဝမ်လင်း ပို၍ပင် မျက်နှာနီရဲသွားပြီး အဝတ်တစ်ထည်ဖြင့် အလျင်အမြန် ဖုံးအုပ်လိုက်လေသည်။

ဝမ်လင်းသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်များက ထိုဘက်သို့ ရောက်မနေသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အနည်းငယ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားပေ၏။

တံခါးပိတ်ပြီးနောက် မျက်နှာအနည်းငယ် နီရဲနေသော ဝမ်လင်းက ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ကျွန်မကို ဘာအကြောင်း ပြောချင်လို့လဲ..."

ကျိုးယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ဒီနေ့ တာအိုမိတ်ဆွေတို့ရဲ့ တံခါးကိုလည်း ကျားဖြူဂိုဏ်းက လူတွေ လာခေါက်လိမ့်မယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်..."

"ကျွန်တော် အခုလေးတင် သေချာ စုံစမ်းကြည့်တော့ ရှင်းအန်းမြို့က လက်ရှိမှာ လုံးလုံးလျားလျား ပိတ်ဆို့ထားတယ်... အဝင်ကို ကန့်သတ်ထားပြီး ဘယ်သူ့ကိုမှ အထွက် မခံဘူး..."

"အကြောင်းရင်းက ကျားဖြူဂိုဏ်းက တပည့်တစ်ယောက် အသတ်ခံရလို့တဲ့... အဲ့ဒီလူရဲ့ နာမည်က ကျန်းဖုန်းပဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်လင်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကာ ကျိုးယွမ် ဆိုလိုသည်ကို သူမ နားလည်သွားလေ၏။

ဝမ်လင်းက ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်က ကျန်းမင်ရဲ့ ကိစ္စ ပေါက်ကြားသွားမှာကို စိုးရိမ်နေတာလား..."

ဝမ်လင်း၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးယွမ် တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်၏။ ဉာဏ်ကောင်းသူ တစ်ဦးနှင့် စကားပြောရသည်မှာ ပြဿနာများစွာကို သက်သာစေကြောင်း သူ သိလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် လေးနက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်က တာအိုမိတ်ဆွေအတွက် ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်အတွက် စိုးရိမ်နေတာ မဟုတ်ဘူး... ဝမ်ချန် အတွက်ပါပဲ... တာအိုမိတ်ဆွေတို့ အကြောင်းက ပြောရခက်တယ်..."

"သူက လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းထားနိုင်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး... အလွယ်တကူ သဲလွန်စ ပေးမိတတ်တယ်... ဒါကြောင့် တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း အနေနဲ့ သူ့ကို သေချာ စကားပြောပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

"အကယ်၍ ဒီကိစ္စသာ အပြင်ရောက်သွားရင် ဝမ်ချန်နဲ့ ကျွန်တော်က မြေမြှုပ်စရာ နေရာတောင်မရှိဘဲ သေချာပေါက် သေရလိမ့်မယ်..."

“တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်းအနေဖြင့်လည်း လှပပြီး ကျွမ်းကျင်တဲ့ ဆေးဆရာမ တစ်ဦးဖြစ်တဲ့အတွက် သေချာပေါက် သတ်ခံရမှာမဟုတ်ပေမယ့်လည်း အကျဉ်းချခံထားရပြီး ကစားစရာတစ်ခုအဖြစ် ထားရှိခြင်း ခံရဖွယ်ရှိတယ်”

ကျိုးယွမ်၏ စကားများမှာ အလွန်တရာ ပွင့်လင်းလှပေသည်။ "လှပသော" ဟူသော စကားလုံးကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်လင်း အနည်းငယ် မျက်နှာနီရဲသွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားလေ၏။ ကျိုးယွမ် ပြောနေသည်မှာ အမှန်တရားဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်လေသည်။

ဝမ်လင်း အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... စိတ်မပူပါနဲ့... သူ့ကို ကျွန်မ သေချာ ပြောလိုက်ပါ့မယ်..."

"အကယ်၍ တစ်ခုခု အမှန်တကယ် ဖြစ်လာရင်တောင် တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်ကို ငါတို့ ဆွဲမသွင်းပါဘူး..."

ဝမ်လင်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ဘဲ ဆက်ပြောလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ဒီမှာ ဆေးလုံး ဘယ်လောက်ရှိလဲ... ကျွန်တော် အကုန်ဝယ်ချင်လို့ပါ..."

ကျိုးယွမ် ပထမဆုံးအကြိမ် ဆေးလုံးဝယ်စဉ်က တစ်လုံးသာ ဝယ်ခဲ့သည်ကို သတိရသွားပြီး ဝမ်လင်း အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

"သူကများ ကျန်းဖုန်းကို သတ်လိုက်တာလား..."

ဤအတွေးသည် ဝမ်လင်း၏ စိတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာပြီး အကြောင်းရင်း မသိဘဲ သူမ၏ ခန့်မှန်းချက် မှန်ကန်သည်ဟု သူမ ခံစားလိုက်ရပေ၏။

အကယ်၍ ဝမ်လင်း ဤသို့ တွေးနေကြောင်း ကျိုးယွမ် သိပါက သူမကို နှုတ်ပိတ်ရန် သတ်ပစ်ရန် အလွန်တရာ ဖြစ်နိုင်ခြေများပေသည်။

တစ်ဖက်လူသည် လှပပြီး နူးညံ့သိမ်မွေ့သဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ ရင်ကို ခုန်စေခဲ့သော်လည်း ယုံကြည်ရမှုမရှိသော ယောက်ဖတစ်ဦးနှင့် အခြေချရမည်ဟူသော အတွေးက ကျိုးယွမ်၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေ၏။

သူသည် "ညီငယ်ကို အလွန်အမင်း အလိုလိုက်သူ" ကို မကိုင်တွယ်နိုင်ချေ။ အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ပါက အစောကြီးဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျမှဖြစ်ဖြစ် ဆိုးရွားသော အရာတစ်ခုခု ဖြစ်လာလိမ့်မည် ဖြစ်၏။

"ဒီနေ့ အခုလေးတင် ဖော်စပ်ထားတာတွေ အပါအဝင်ဆိုရင် ဒီမှာ ဆေးလုံး သုံးဆယ့်လေးလုံး ရှိပါတယ်..."

လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဝမ်လင်းက ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

ဆေးလုံး ၃၄ လုံးအတွက် ကျိုးယွမ်က ဝမ်လင်းကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၅၀ တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အဲ့ဒီလောက် အများကြီး မလိုပါဘူး... ၁၃၆ တုံးပဲ ပေးပါ..."

ဝမ်လင်းက ကျိုးယွမ်ကို အလျင်အမြန် ပြောလိုက်၏။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... အခု တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ ဆေးလုံးတွေက အရည်အသွေး ပိုကောင်းလာပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် သဘာဝကျကျပဲ ပိုပေးသင့်တာပေါ့... ကျေးဇူးပြုပြီး လက်ခံပေးပါ..."

"ပြီးတော့ တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်းအနေနဲ့ လက်ရှိ ဆေးလုံး ဖော်စပ်နေတယ်ဆိုရင် လောလောဆယ် တခြားလူတွေကို မရောင်းပါနဲ့ဦး... တာအိုမိတ်ဆွေဆီမှာ ရှိသမျှ အကုန်လုံးကို ကျွန်တော် ယူပါ့မယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်လင်း သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးဖွင့်ကာ ကျိုးယွမ်နှင့်အတူ ထွက်လာခဲ့လေ၏။

ထိုနှစ်ဦး ပေါ်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဝမ်ချန် သက်ပြင်းချနိုင်သွားပေသည်။

ဝမ်လင်းသည် ကျိုးယွမ်ကို တံခါးဝအထိ ကိုယ်တိုင် လိုက်ပို့ပေးခဲ့၏။ ကျိုးယွမ်၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းဖုန်းကို ကျိုးယွမ် သတ်ခဲ့သည်မှာ သေချာကြောင်း ဝမ်လင်း အတည်ပြုနိုင်ပြီ

ဖြစ်လေသည်။

အိမ်ပြန်ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဆေးလုံးကို ထုတ်ယူကာ စတင်ကျင့်ကြံလေတော့၏။

လျှို့ဝှက်ချက်များကို ထာဝရ ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ကြောင်းနှင့် ကျန်းမင်နှင့် ကျန်းဖုန်းတို့၏ လုပ်ရပ်များမှာ အစောကြီးဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျမှဖြစ်ဖြစ် ပေါ်ပေါက်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိထား၏။ ထို့ကြောင့် သူ၏ စွမ်းအားကို တတ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး မြှင့်တင်ရမည် ဖြစ်သည်။

မိမိ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန် အမြန်ဆုံး နည်းလမ်းမှာ သေချာပေါက် လူသတ်ခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းပင် ဖြစ်သော်လည်း ကျားဖြူဂိုဏ်းက ဤမျှလောက် အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် ကျိုးယွမ် အလွယ်တကူ မလှုပ်ရှားရဲချေ။

ကျားဖြူဂိုဏ်းတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဂိုဏ်းကို အုပ်ချုပ်နေပေ၏။

ရှင်းအန်းမြို့တွင် တပ်စွဲထားသော ကျားဖြူဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်တွင် ရှိမည်ဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးပင် ဖြစ်နိုင်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

*ငါက အခုမှ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်ပဲ ရှိသေးတာ... ပြိုင်ဘက်ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... စွမ်းအားမြှင့်တင်ဖို့က အဓိကပဲ…*

လူသတ်၍ မရပါက တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ဆေးလုံး စားသုံးရန်ပင် ဖြစ်၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူ၏ အိမ်နီးချင်းမှာ ဆေးဆရာမ တစ်ဦးဖြစ်နေသဖြင့် သူ့အတွက် အလုပ်များစွာ သက်သာသွားစေသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို မြန်ဆန်စေရန် ကျိုးယွမ်သည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ လက်ဖဝါးနှစ်ဖက်ကြားတွင် ထားရှိပြီးနောက် ဆေးလုံးတစ်လုံးကို မျိုချလိုက်လေ၏။

ညနေပိုင်းသို့ ရောက်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ကျင့်ကြံခြင်းမှ နိုးလာခဲ့သည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်သို့ ရောက်ရှိပြီးကတည်းက ဆေးလုံးများကို သန့်စင်ရာတွင် သူ၏ အမြန်နှုန်းမှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာခဲ့၏。 ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်တွင် ရှိစဉ်က ဆေးလုံးတစ်လုံးကို သန့်စင်ရန် သူ နှစ်ရက် အချိန်ယူခဲ့ရသည်။

သို့သော် ယခုအခါ လေးနာရီပင် မပြည့်မီ တစ်လုံးကို သန့်စင်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ် သူ၏လက်ထဲရှိ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကြည့်လိုက်ရာ အနည်းငယ်မျှသာ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် သဘောတကျ

ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။ ၎င်းသည် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဟူသော အမည်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ထိုက်တန်လှပေ၏။

ကျိုးယွမ် သူ၏ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို ချက်ချင်း စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက် (၉၅/၅၅၀)"

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ၆၃ မှ ၉၅ သို့ တိုက်ရိုက် ခုန်တက်သွားပြီး ၃၂ တိုးလာခဲ့သဖြင့် ကျိုးယွမ်က အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားလေ၏။

ယခင်က ဝမ်လင်း ဖော်စပ်သော ဆေးလုံးတစ်လုံးသည် တန်ဖိုး ၁၀ သာ တိုးစေနိုင်သော်လည်း ယခုအခါ ၃၂ တိုးလာပေသည်။ ဤသည်မှာ ဆေးလုံး၏ အရည်အသွေး ပိုမို ကောင်းမွန်လာခြင်းနှင့် အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၏ အာနိသင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်၏ ယုံကြည်မှု ချက်ချင်း မြင့်တက်လာလေသည်။ တစ်ခုခုစားပြီး ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် သူ ကျင့်ကြံခြင်းကို ဆက်လုပ်လေ၏။

နောက်ထပ် လေးရက်တိုင်တိုင် ကျိုးယွမ်သည် နေ့ရောညပါ ကျင့်ကြံခဲ့ပြီး ဆေးလုံး ဆယ့်ခြောက်လုံးကို စားသုံးခဲ့ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ထပ်မံ တိုးတက်သွားခဲ့လေပြီ။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် (၅၇/၇၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၁/၅၄၆"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၄၀"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်လတ် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားလေ၏။ သူ၏ စွမ်းအားမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နှစ်ဆထက်မက တိုးလာကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏လက်ထဲရှိ အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ကြည့်လိုက်၏။

လေးရက်အကြာတွင် ၎င်းမှာ အတော်လေး မှေးမှိန်သွားခဲ့သော်လည်း အတွင်း၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ကျိုးယွမ် အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အရ အဆင့်လတ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးသည် အများဆုံး နှစ်ရက် သုံးရက်ခန့်သာ ခံနိုင်မည်ဟု သူ ခန့်မှန်းလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်က မတ်တတ်ရပ်ကာ သူ၏ ခြေလက်များကို ဆန့်ထုတ်လိုက်၏။ လေးရက်၊ ငါးရက် ဆက်တိုက် မအိပ်ဘဲ ကျင့်ကြံရသည်မှာ အလွန်တရာ ပင်ပန်းလှပေသည်။

ကျိုးယွမ် တံခါးဖွင့်ကာ ဝမ်လင်း၏ ဘက်သို့သွားပြီး ဝမ်လင်း၏ တံခါးကို ခေါက်လိုက်လေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဝမ်လင်း ကိုယ်တိုင် တံခါးလာဖွင့်ပေးသည်။ စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဝမ်လင်း ဖော်စပ်ထားသော ဆေးလုံး နှစ်ဆယ့်ငါးလုံးကို ဝယ်ယူခဲ့လေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ဝမ်လင်းကို နှုတ်ဆက်ကာ အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ် ဤမျှ လောနေရခြင်းမှာ သူ ဘယ်အချိန် ထွက်ပြေးရမည်ကို မသေချာသောကြောင့် ဖြစ်၏။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံခြင်းထက် ဆေးလုံးများကို အသုံးပြု၍ ကျင့်ကြံခြင်းက အများကြီး ပိုမြန်သဖြင့် ယခုအချိန်တွင် ဆေးလုံးများ ဝယ်ယူထားခြင်းက လုံးလုံးလျားလျား မရှိသည်ထက် ပိုကောင်းပေသည်။

ထို့အပြင် သူသည် လေညင်း ဓားသိုင်းကို စတင် လေ့ကျင့်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်၏။

တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းများမှာလည်း အလွန်တရာ အရေးကြီးပေသည်။ ၎င်းတို့သည် သတ်ဖြတ်ခြင်းအတွက် အမှန်တကယ် နည်းလမ်းများပင် ဖြစ်လေသည်။