အခန်း (၁၅-၁၆)

အခန်း (၁၅) အန္တရာယ်ကြုံလာချိန်တွင် ပြတ်သားစွာ ထွက်ခွာခြင်း

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရှင်းအန်းမြို့ရှိ ဖုန်းရှန်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးရောင်လွှမ်းနေပေ၏။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျားဖြူဂိုဏ်းသည် ရှင်းအန်းမြို့ရှိ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးနှင့် အထက်ရှိသူ အားလုံးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခဲ့ပြီး အချို့ကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းစနစ်ပင် အသုံးပြုခဲ့သော်လည်း သဲလွန်စ လုံးလုံးလျားလျား မတွေ့ရှိခဲ့ရချေ။

"ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးရှိတဲ့လူကများ ကျန်းဖုန်းကို သတ်သွားတာလား..."

ဖုန်းရှန်သည် ဤအချက်ကို အနည်းငယ် မယုံကြည်ချင်ဖြစ်နေ၏။ အကြောင်းမှာ ကျားဖြူဂိုဏ်းသည် အဆင့်နှစ် ဂိုဏ်းတစ်ခုသာ ဖြစ်သော်လည်း ၎င်း၏ ကျင့်စဉ်မှာ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများထက် အများကြီး ပိုမို အစွမ်းထက်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျန်းဖုန်းသည် ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု ပိုင်ရှင်သာ ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းမှာ အတော်လေး ကောင်းမွန်ပေ၏။

ကျားဖြူဂိုဏ်းတွင် ကျန်းဖုန်းသည် အသက်အရွယ်တူများကြား ပြိုင်ဘက်ရှာတွေ့ရန် ခက်ခဲသဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ရှိသူတစ်ဦးမှာ သူ့အတွက် ပြိုင်ဘက် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

"ဂိုဏ်းတူမောင်လေး... ငါတို့ အဲ့ဒီ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ရှိတဲ့လူတွေကို ထပ်စစ်ဆေးကြည့်သင့်တယ်လို့ ထင်တယ်... အကယ်၍ ရှာမတွေ့ဘူးဆိုရင် အဲ့ဒီလူက ရှင်းအန်းမြို့ကနေ ထွက်သွားပြီလို့ ဆိုလိုတာပဲ..."

ထိုစဉ် ဖုန်းရှန်၏ ဘေးတွင်ရပ်နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ဝင်ပြောလိုက်၏。

ဤအမျိုးသမီး၏ အမည်မှာ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းဖြစ်ပြီး ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ တတိယမြောက် အကြီးအကဲ ဖြစ်လေသည်။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းသည် အလွန်တရာ လှပပြီး ရင့်ကျက်သော ဆွဲဆောင်မှုများကို ထုတ်လွှတ်နေပေ၏။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ကျင့်ကြံသော ကျင့်စဉ်ကို "ယန်သန့်စင်ကျင့်စဉ်" ဟု ခေါ်ဆိုပြီး ၎င်းမှာ ယန်စွမ်းအင်ဖြင့် ယင်စွမ်းအင်ကို ဖြည့်တင်းပေးသော စစ်မှန်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များအတွင်း အမျိုးသား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးခဲ့ရပြီး ဖြစ်၏။ သူမသည် ယခုအခါ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့ပေသည်။

နောက်ဆုံးအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ရန် တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းသည် အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အဆီအနှစ်ကို စုပ်ယူရမည်ဖြစ်ပြီး၊ သူ၏ အစွမ်းထက်သော သွေးနှင့် ချီ ကို အသုံးပြု၍ နောက်ဆုံးအခက်အခဲကို ကျော်လွှားရမည် ဖြစ်၏။

ထို့အပြင် ထိုအမျိုးသားသည် ငယ်ရွယ်ပြီး အသက်သုံးဆယ်ထက် မကြီးရချေ။

ဤအခြေအနေမှာ အနည်းငယ် တောင်းဆိုလွန်းနေပေ၏။

ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများ မဆိုထားနှင့် ကျားဖြူဂိုဏ်းတွင်ပင် ထိုသို့သော ကိုယ်စားလှယ်မျိုး မရှိချေ။

ရှင်းအန်းမြို့တွင် ကိစ္စများ ဖြစ်ပွားချိန်၌ ကျားဖြူဂိုဏ်းက စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် လူများ စေလွှတ်ခဲ့၏။ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းသည် သင့်လျော်သော ဆေးမီးဖိုကို ရှာမတွေ့နိုင်ခဲ့သဖြင့် စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ကိုယ်တိုင် တောင်းဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်အတွင်း ရှင်းအန်းမြို့တွင် ပိန်လှီသော အမျိုးသားနှစ်ဦး ပေါ်လာခဲ့ပြီး နှစ်ဦးစလုံးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးတွင် ရှိကြကာ ၎င်းမှာ သေချာပေါက် တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း၏ လက်ချက်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း

၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ဖုန်းရှန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းတူအစ်မကို ထပ်ပြီး အကူအညီ တောင်းရတော့မယ်..."

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း မှာ ငယ်ရွယ်ပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် သူမသည် ဖုန်းရှန်ထက် အသက်ပိုကြီးပေ၏။

သူမသည် အမျိုးသားများ၏ အဆီအနှစ်များကို အလွန်အကျွံ စုပ်ယူခြင်းဖြင့်သာ လက်ရှိ အသွင်အပြင်ကို ထိန်းသိမ်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ရယ်မောကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဂိုဏ်းတူမောင်လေး... စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ့ရဲ့ ညှို့ယူခြင်းဂါထာ အောက်မှာ သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး မပြောနဲ့ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး ရှိတဲ့လူတောင် ခံနိုင်ရည်ရှိချင်မှ ရှိမှာပါ..."

"ဂိုဏ်းတူမောင်လေး... ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးရှိတဲ့ လူအကုန်လုံးကို ဒီကို ခေါ်လာခဲ့လိုက်ပါ..."

ဖုန်းရှန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း လိမ်ပြောနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားပေသည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဂိုဏ်းတူအစ်မ... ချက်ချင်း စီစဉ်လိုက်ပါ့မယ်..."

ဖုန်းရှန်သည် တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းကို လက်အုပ်ချီ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုတ်သွားလေ၏။

ဖုန်းရှန်၏ ပျောက်ကွယ်သွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း သည် သူမ၏ အနီရောင် လျှာလေးကို ထုတ်ကာ နှုတ်ခမ်းများကို ဖွဖွလေး လျက်လိုက်မိလေသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့... သူက အရမ်း အသက်ကြီးနေပြီ... စားဖို့တောင် စိတ်မပါဘူး... အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် ပြန်အန်ထွက်လာလိမ့်မယ်..."

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး ဖုန်းရှန်အပေါ်ထားရှိသော အတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်လေ၏။

အကယ်၍ ဤအကြောင်းကို ဖုန်းရှန် သိပါက သူ၏ နတ်ဘုရားကို ကျေးဇူးတင်နေမည် ဖြစ်သည်။ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းကို မြင်ရတိုင်း သူ အလွန်တရာ ထိတ်လန့်နေခဲ့ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ခြံဝင်းထဲတွင် "လေညင်း ဓားသိုင်း" နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ ဓားသိုင်း လေ့ကျင့်နေလေသည်။

ကျိုးယွမ် ဓားရှည်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ချိန်တွင် ၎င်းသည် လေပြေလေညင်းလေး မျက်နှာကို လာထိသကဲ့သို့ အားစိုက်ထုတ်စရာမလိုဘဲ တင့်တယ်စွာ ရွေ့လျားနေပေ၏။

"ပိုင်းဖြတ်စမ်း..."

ကျိုးယွမ်က တိုးတိုးလေး အော်ဟစ်လိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင်များ အလွန်တရာ မြန်ဆန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ခြံဝင်းထဲရှိ လုံးဝန်းသော ကျောက်တိုင်တစ်တိုင်ကို တိုက်ရိုက် နှစ်ပိုင်း ပိုင်းဖြတ်လိုက်လေ၏။

သူ သွားရောက် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ပြတ်ရာမှာ သဘာဝအတိုင်း ဖြစ်တည်လာသကဲ့သို့ ညီညာချောမွေ့နေသဖြင့် သူ အလွန်တရာ ကျေနပ်သွားပေသည်။

သူသည် လက်ရှိတွင် လေညင်း ဓားသိုင်း ၏ ဒုတိယမြောက် သိုင်းကွက်ကို လေ့ကျင့်နေခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မျက်လှည့်ဓားသိုင်းထက်ပင် ပိုမို အစွမ်းထက်နေပြီ ဖြစ်၏။

ဆက်လက် လေ့ကျင့်သွားပါက ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ သေချာပေါက် တိုးလာမည် ဖြစ်သည်။

"ဝမ်ချန်... ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့စမ်း..."

တံခါးခေါက်သံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ကျိုးယွမ် သိပ်ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။

သို့သော် ဤစကားများကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ကျိုးယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး ဓားကို အိမ်ထဲပြန်သွင်းကာ မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီးနောက် တံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။

ဝမ်ချန်၏ တံခါးရှေ့တွင် ရပ်နေသော ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးရှိ ကျားဖြူဂိုဏ်း တပည့်နှစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။ ဝမ်ချန် အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝမ်လင်းလည်း အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာလေသည်။

ကျိုးယွမ် တံခါးဖွင့်လိုက်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် ထိုလူနှစ်ဦးက သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် ရှိသော လူသစ်လေးကို သူတို့ ဂရုစိုက်ရန် ပျင်းရိနေကြပေသည်။

ဝမ်ချန်သည် ထိုနှစ်ဦးနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားပြီး ဝမ်လင်း၏ မျက်လုံးများမှာမူ စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေ၏။

ကျိုးယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ..."

ဝမ်လင်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် စိုးရိမ်တကြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ကျွန်မလည်း မသိဘူး... သူတို့က ကျွန်မအစ်ကိုကို သူတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ဖို့ပဲ ပြောတယ်... အဲ့ဒါပါပဲ..."

ဝမ်လင်း၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားပြီး နဖူးရှိ သွေးကြောများ ထောင်တက်လာကာ အန္တရာယ်ရှိနေပြီဟူသော ခံစားချက်က သူ့ရင်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ဝမ်လင်းကို ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ဝမ်လင်း... ကျွန်တော် အကြံပေးချင်တာက တာအိုမိတ်ဆွေ ဖေ့ယွမ် ခန်းမမှာ ခဏသွားပုန်းနေပါ... တာအိုမိတ်ဆွေရဲ့ အစ်ကို ဘေးကင်းသွားမှ ပြန်လာခဲ့ပါ..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် တိုက်ရိုက် အပြင်သို့ ထွက်သွားလေ၏။ သူ၏ ပစ္စည်းများ အားလုံး စနစ် သိုလှောင်နယ်မြေထဲတွင် ရှိနေသဖြင့် ထုပ်ပိုးစရာ လုံးလုံးလျားလျား မလိုတော့ချေ။

ဝမ်လင်း အံ့အားသင့်သွား၏။ ကျိုးယွမ်၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ကျွန်မကို ခဏစောင့်ပါဦး... ကျွန်မလည်း လိုက်ခဲ့မယ်..."

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ဝမ်လင်း၏ ပြတ်သားမှုကို တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးကာ သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေ၏။

ခဏအကြာတွင် ဝမ်လင်း ပြန်ပေါ်လာပြီး သိမ်းဆည်းရန် လိုအပ်သည်များကို ထုပ်ပိုးပြီးဖြစ်ကာ ကျိုးယွမ်နှင့်အတူ ဖေ့ယွမ် ခန်းမသို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။

ကျိုးယွမ်နှင့် ဝမ်လင်းတို့ အပြင်ထွက်လာခြင်းမှာ သဘာဝကျကျပင် ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ တပည့်များ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့၏။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ရှိသူတစ်ဦးက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ဂရုမစိုက်တော့ချေ။

ကျိုးယွမ်မှာ အပေါ်ယံအားဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ဖြစ်ပြီး ဝမ်လင်းမှာ စစ်မှန်သော ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် ဖြစ်သဖြင့် နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ဖက်လူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို မဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် နှင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်နှစ်ရှိသူများသည် ရှင်းအန်းမြို့ အတွင်း၌ လွတ်လပ်စွာ သွားလာခွင့် ရှိကြပေ၏။

မကြာမီ ကျိုးယွမ်နှင့် ဝမ်လင်းတို့ ဖေ့ယွမ် ခန်းမသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ ဆိုင်ရှင် ကော သည် သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်ချိန်တွင် နှုတ်ဆက်ရန် ချက်ချင်း ထွက်လာလေ၏။

"ဆေးဆရာမဝမ်... ဆေးလုံးတွေ လာရောင်းတာလား..."

ဆိုင်ရှင်ကောက ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဝမ်လင်းသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင်ကော... ဒီရက်ပိုင်း ကျွန်မ သေချာ စဉ်းစားပြီးပြီ... ဖေ့ယွမ်ခန်းမကို ဝင်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပါပြီ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်ကော အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆေးဆရာမဝမ်... နောက်ဆုံးတော့ ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သွားပြီပဲ... အရမ်း ကောင်းတာပေါ့..."

"ရှင့်ရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် ဖေ့ယွမ်ခန်းမရဲ့ လမ်းညွှန်မှုအောက်မှာ အနာဂတ်မှာ အဆင့်နှစ် ဆေးဆရာမ တစ်ယောက် သေချာပေါက် ဖြစ်လာမှာပါ... အဆင့်သုံး ဆေးဆရာမ တစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့တောင် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်ပါသေးတယ်..."

ဆိုင်ရှင်ကော သည် ဝမ်လင်းကို ဤအကြောင်း အကြိမ်အနည်းငယ် ပြောဖူးသဖြင့် တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် သဘောတူလိုက်သောအခါ သူမ သေချာပေါက် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားလေ၏။

ဆိုင်ရှင်ကော အခုလေးတင် ပြောခဲ့သည်များမှာ အမှန်တရား ဖြစ်သည်။ အကြောင်းမှာ ဝမ်လင်း ပေးပို့သော ဆေးလုံးများ၏ အရည်အသွေးမှာ တိုးတက်လာနေသဖြင့် တစ်ဖက်လူတွင် ဆေးပညာ နယ်ပယ်၌ ပါရမီရှိကြောင်း ပြသနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ထပ်မံ၍ လမ်းညွှန်မှုများ ရရှိပါက တိုးတက်မှုမှာ ပိုမို မြန်ဆန်လာမည် ဖြစ်၏။

ဝမ်လင်းသည် လမ်းတွင် ကျိုးယွမ်အား ဤအကြောင်းများ ပြောပြခဲ့ပြီးဖြစ်ရာ ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်မသွားခဲ့ချေ။ ဤသည်မှာ ပညာရှိသော ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။

ဖေ့ယွမ်ခန်းမ၏ အကာအကွယ်ဖြင့် ဝမ်လင်းနှင့် သူမ၏ အစ်ကိုတို့သည် သူတို့၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်သင့်ပေ၏။

ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ စီရင်ပိုင်ခွင့်အောက်ရှိ မြို့တစ်မြို့တွင် ဤမျှ အမြတ်အစွန်းများသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို ဖေ့ယွမ် ခန်းမက ဖွင့်လှစ်နိုင်စွမ်းရှိခြင်းမှာ ၎င်း၏ စွမ်းအားသည် ကျားဖြူဂိုဏ်းထက် သေချာပေါက် မြင့်မားနေကြောင်း ပြသနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အသေးစိတ်ကို မသိသော်လည်း သူ၏ မှန်းဆချက် မှန်ကန်သည်ဟု ခံစားရလေသည်။

ကျိုးယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။ သူ့အတွက် အချိန်သိပ်မကျန်တော့ဟု ခံစားရသဖြင့် အလျင်အမြန် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်ပေသည်။

အခန်း (၁၆) ကံကြမ္မာတန်ဖိုး၏ အခန်းကဏ္ဍ

သေချာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ဘဲ ရှေ့သို့ လှမ်းသွားကာ ဆိုင်ရှင် ကောကို လက်သီးဆုပ်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဆိုင်ရှင်ကော... ဒီမှာ အဆင့် ၂ မူလချီ ဆေးလုံး ဒါမှမဟုတ် ဖေ့ယွမ် ဆေးလုံးများ ရှိလား မသိဘူး... နည်းနည်းလောက် ဝယ်ချင်လို့ပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်ကောက ကျိုးယွမ်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

အကြောင်းရင်း မသိသော်လည်း ယနေ့ ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အာရုံခံရန် သူမအတွက် ခက်ခဲနေသဖြင့် အတော်လေး အံ့အားသင့်နေမိသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်က အဆင့် ၂ ဆေးလုံး ဝယ်လိုကြောင်း ကမ်းလှမ်းလာခြင်းက ဤလူသည် သူ၏ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်များကို အလွန်တရာ ကောင်းမွန်စွာ ဖုံးကွယ်ထားကြောင်း သူမ၏ မူလသံသယကို ချက်ချင်း အတည်ပြုပေးလိုက်လေ၏။

ဝမ်လင်းလည်း အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျိုးယွမ်က အဆင့် ၂ ဆေးလုံး ဝယ်ချင်လိမ့်မည်ဟု လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ချေ။

ဆိုင်ရှင်ကော အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... အခုလေးတင် ရှင်ပြောတဲ့ ဆေးလုံး နှစ်မျိုးစလုံး ကျွန်မဆီမှာ ရှိပါတယ်... မနေ့ကမှ အသစ်ရောက်လာတာပါ..."

ဆိုင်ရှင်ကောက စကားပြောပြီးနောက် အစေခံမိန်းကလေးကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ရာ ထိုမိန်းကလေးလည်း လက်သီးဆုပ်အရွယ် ကြွေပုလင်း နှစ်လုံးကို အလျင်အမြန် ယူလာပေးလေ၏။

ဆိုင်ရှင်ကောက ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ဖွင့်ကာ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို လောင်းချလိုက်ရာ ၎င်းအပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော အနီရောင် ဆေးပြောက်လေးတစ်ခု ရှိနေပေသည်။

ကျိုးယွမ် အနံ့ခံကြည့်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် ဆေးရနံ့မျှ အာရုံမခံနိုင်သဖြင့် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေမှုကို သတိထားမိပုံရသော ဆိုင်ရှင် ကော က ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ဒါက ကျွန်မတို့ ဖေ့ယွမ် ခန်းမက အကြီးအကဲ ကိုယ်တိုင် ဖော်စပ်ထားတာပါ..."

"အပေါ်က အနီရောင် ဆေးပြောက်ကို ရှင် မြင်တယ်မလား... အဲ့ဒါက ဆေးလုံးထဲက ဆေးစွမ်းအင်တွေ အပြင်ကို မစိမ့်ထွက်အောင် သော့ခတ်ထားပေးနိုင်တယ်လေ..."

"ဒါက သာမန် အဆင့်နှစ် ဆေးဆရာမ တစ်ယောက် ဖော်စပ်နိုင်တဲ့ အရာမျိုး မဟုတ်ပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကျိုးယွမ် ချက်ချင်း နားလည်သွားလေ၏။ သူ ဝမ်လင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ မျက်လုံးများမှာ ထိုဆေးလုံးပေါ်တွင် စူးစိုက်နေပြီး အားကျနေသော အရိပ်အယောင်များ တွေ့ရပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဆိုင်ရှင်ကောကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။

"အခုလို မိတ်ဆက်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆိုင်ရှင်ကော... ဒီဆေးလုံးတစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ပေးရလဲ သိပါရစေ..."

ဆိုင်ရှင်ကောက အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရရင် တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... ကျွန်မတို့ရဲ့ ပုံမှန်ဈေးက တစ်လုံးကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်ဆယ်ပါ..."

"အကယ်၍ တာအိုမိတ်ဆွေကျိုးအနေနဲ့ အလုံးရေ နည်းနည်းလောက် ဝယ်မယ်ဆိုရင် တစ်လုံးကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခုနစ်ဆယ့်ရှစ်တုံးနဲ့ပဲ ထားလိုက်ပါတော့... တာအိုမိတ်ဆွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့တဲ့ အနေနဲ့ပေါ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် တိတ်တဆိတ် အံ့အားသင့်သွား၏။ အဆင့် ၂ ဆေးလုံး တစ်လုံးမှာ အဆင့် ၁ ဆေးလုံး အလုံးနှစ်ဆယ်စာ နီးပါး တန်ဖိုးရှိနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားသည်ကို ဆိုင်ရှင် ကော သတိထားမိပုံရပြီး ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေကျိုး... အဆင့် ၂ ဆေးလုံးရဲ့ ဈေးနှုန်းက အများအားဖြင့် အဆင့် ၁ ဆေးလုံးထက် ဆယ့်ငါးဆလောက် ပိုများလေ့ရှိတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ အကယ်၍ အနီရောင် ဆေးပြောက်သာ ပါလာရင် အနည်းဆုံး အဆနှစ်ဆယ်လောက် ပိုကောင်းသွားမှာဆိုတော့ ဒီဈေးက မများပါဘူး..."

"ထပ်ပြောရရင် ဖေ့ယွမ်ခန်းမက ဖောက်သည်တွေကို ဘယ်တော့မှ ဈေးမတင်ပါဘူး... ကျွန်မတို့က ရေရှည်တည်တံ့တဲ့ စီးပွားရေးကိုပဲ အာရုံစိုက်တာပါ... ဈေးနှုန်းတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ရှင် စိတ်ချလို့ ရပါတယ်... လုံးလုံးလျားလျား တရားမျှတပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကြီးမားသော ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချလိုက်သည့်အလား ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်လေ၏။

"ဆိုင်ရှင် ကော... ဒီမှာ အဆင့် ၂ ဖေ့ယွမ် ဆေးလုံးနဲ့ မူလချီ ဆေးလုံး စုစုပေါင်း ဘယ်လောက် ရှိလဲ..."

ဆိုင်ရှင်ကောက အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဖေ့ယွမ်ဆေးလုံး သုံးဆယ့်ငါးလုံးနဲ့ မူလချီ ဆေးလုံး သုံးဆယ့်တစ်လုံး ရှိပါတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေ ကျိုးယွမ်... ရှင် အကုန်လုံး လိုချင်လို့လား..."

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံး ပေါ်လာပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင်... စစ်ဆေးကြည့်ပါ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅,၁၄၈ တုံးစလုံး ဒီထဲမှာ ရှိပါတယ်..."

ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ ဤဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ပေးပြီးနောက် သူ့ထံတွင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးနှင့် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးသာ ကျန်ရှိတော့ပေသည်။

ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကျန်းဖုန်းဆီက ရခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အကုန်လုံး သုံးပစ်လိုက်ရပြီပဲ...

ကျိုးယွမ်၏ ဖြုန်းတီးမှုက ဆိုင်ရှင် ကော ကို မှင်တက်သွားစေပြီး ဝမ်လင်းမှာမူ ပို၍ပင် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

ဤလူသည် လူသတ်လုယက်မှု မည်မျှလောက်ကိုများ ကျူးလွန်ခဲ့သနည်း။

ဆိုင်ရှင်ကောသည် သိုလှောင်အိတ်ကို ယူလိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပမာဏ မှန်ကန်ကြောင်း အတည်ပြုရန် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်၏။

ဆိုင်ရှင်ကောက ကျိုးယွမ်အား ဆေးလုံး နှစ်ပုလင်းကို ကမ်းပေးလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်က ကြည့်ပင်မကြည့်ဘဲ လှမ်းယူလိုက်လေသည်။

"ဆိုင်ရှင ကော... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ပစ္စည်းတချို့ ရှိသေးတယ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် တန်လဲဆိုတာ ကြည့်ပေးပါဦး..."

ကျိုးယွမ်သည် တွန့်တိုမနေတော့ဘဲ "လေညင်း ဓားသိုင်း" တစ်အုပ်မှလွဲ၍ ကျန်းဖုန်းနှင့် သူ၏အဖွဲ့ထံမှ ရရှိခဲ့သမျှ အရာအားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်လေ၏။

ဆိုင်ရှင်ကောသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေတော့ချေ။ အလျင်အမြန် တွက်ချက်ပြီးနောက် သူမသည် ကျိုးယွမ်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာ ပေးလိုက်ရာ၊ ၎င်းက သူ၏ ဆုံးရှုံးမှုအချို့ကို ပြန်လည်ရရှိစေရန် ကူညီပေးခဲ့ပေသည်။

လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် ဆိုင်ရှင်ကောကို လက်သီးဆုပ် အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်၏။

"ဆိုင်ရှင် ကော... ကျွန်တော် လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ ခွင့်ပြုပါဦး... ဒီကျေးဇူးကို ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်..."

"အခွင့်အရေးရရင် ဆိုင်ရှင်ကောကို ဒီကျေးဇူး ပြန်ဆပ်ပါ့မယ်... ပြီးတော့ တစ်ခုခု လိုအပ်ရင်လည်း ဆိုင်ရှင်ကောဆီကိုပဲ လာခဲ့ပါ့မယ်..."

'ကျေးဇူး' ဆိုသော ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ဆိုင်ရှင် ကော သိပ်အလေးမထားခဲ့ချေ။

သို့သော် ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော် ကြာပြီးနောက် သူမသည် အဆင်းရဲဆုံး အခြေအနေဖြင့် သူတော်စင် အဆောင်လက်ဖွဲ့ နယ်မြေ သို့ ထွက်ပြေးခဲ့ရလေ၏။ ဖန်ရှင်းမြို့ ဒုက္ခရောက်နေချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က သူမကို ကူညီပေးခဲ့ပေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ဝမ်လင်းကို ခေါင်းညိတ်ပြပြီး အချိန်ဆွဲမနေဘဲ ထွက်ခွာသွားလေ၏။

ဝမ်လင်းသည် ကျိုးယွမ်၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပေသည်။

"သခင်မလေး... ဒီလူရဲ့နောက်ကို ကျွန်တော် လိုက်သွားရမလား..."

အဘိုးအိုတစ်ဦး၏ အသံသည် ဆိုင်ရှင် ကော ၏ နားထဲသို့ ရောက်လာ၏။

ဆိုင်ရှင် ကော ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ဤကျိုးယွမ်မှာ ရိုးရှင်းသူ မဟုတ်ကြောင်း သူမ ခံစားရပေ၏။

ဝမ်လင်း အံကြိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ အစ်ကို အခြေအနေကို ဆိုင်ရှင်ကောအား ပြောပြကာ အကူအညီ တောင်းလိုက်လေသည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်ကောက သိပ်မခက်ခဲလောက်ဟု ထင်ကာ သဘောတူလိုက်၏။

သို့သော် ဆိုင်ရှင်ကောသည် ဝမ်ချန်၏ အခြေအနေကို မသိခဲ့သဖြင့် သူမ တတ်နိုင်သည်မှာ ဘာမျှ လုံးလုံးလျားလျား မရှိခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုကို ချက်ချင်း ရှာဖွေကာ ရုပ်ဖျက်လိုက်လေ၏။

ခဏအကြာတွင် သူသည် အသက် ခြောက်ဆယ် သို့မဟုတ် ခုနစ်ဆယ်ခန့် အရွယ်ရှိ အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြစ်သွားလေပြီ။

ကျိုးယွမ် လမ်းပေါ်တွင် ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားနေရင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး ကျင့်ကြံမှု ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦးကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ဤလူသည် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ အဝတ်အစားကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမှန်တကယ်ပင် ကျားဖြူဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင် ဖြစ်ပေသည်။

အန္တရာယ် အများဆုံးနေရာသည် အများအားဖြင့် အလုံခြုံဆုံး နေရာပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုလူ၏ အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်သွားသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်လုံးတွင် လူများရှိနေသဖြင့် သူ လှုပ်ရှား၍ မရခဲ့ချေ။

သို့သော် မကြာမီ ထိုလူသည် လမ်းကြားတစ်ခုထဲသို့ ဝင်သွားကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားပြီး "ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို ကူညီနေတာပဲ" ဟု တွေးလိုက်မိလေ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ထိုလူကို ချက်ချင်း ဖမ်းချုပ်လိုက်လေသည်။

အချိန်က အလွန်တရာ အရေးကြီးကြောင်း သိထားသဖြင့် ကျိုးယွမ်သည် ထိုလူကို ဝိညာဉ်ရှာဖွေခြင်း နည်းစနစ် ချက်ချင်း အသုံးပြုကာ သူတို့၏ အချက်အလက်များကို အလျင်အမြန် ရယူလိုက်၏။

ဤလူသည်လည်း ကျိုးဟူသော မျိုးရိုးနာမည် ရှိပြီး သူ၏ အမည်မှာ ကျိုးပုဖိန် ဖြစ်သည်။ သူသည် ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ အပြင်စည်းတပည့် တစ်ဦး ဖြစ်ပေ၏။

သူ ဤလမ်းကြားထဲသို့ လာရခြင်းမှာ ရှင်းအန်းမြို့တွင် အခြေချကာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် လက်ထပ်ထားပြီး လမ်းကြားအဆုံးတွင် နေထိုင်သောကြောင့် ဖြစ်လေသည်။

လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို လက်ဖြင့် ချိုးလိုက်၏။

ထို့နောက် သူသည် ထိုလူကို ဘေးသို့ ဆွဲခေါ်သွားပြီး အဝတ်အစားများကို ချွတ်ကာ သူကိုယ်တိုင် ဝတ်ဆင်လိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူသည် ထိုလူ၏ အသွင်အပြင်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ရမည့် လုပ်ငန်းစဉ်များကို ကျွမ်းကျင်စွာ လုပ်ဆောင်သွားခဲ့သည်။ အလောင်း မီးရှို့ခြင်း၊ ဝိညာဉ်ဖျက်ဆီးခြင်းနှင့် ပြာကြဲခြင်း အားလုံးကို ချက်ချင်းနီးပါး ပြီးစီးသွားလေ၏။

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၊ သက်တမ်း +၂၁၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၁၄၇..."

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် စနစ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ မေးလိုက်၏။

"စနစ်... ဘာဖြစ်လို့ ဒီတစ်ခါ ကျင့်စဉ် ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း မပါတာလဲ..."

“ပိုင်ရှင်... ဒီလူရဲ့ ကျင့်စဉ်က အရင် သေဆုံးသွားသူတွေ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ အတူတူပဲမို့ စနစ်က ထပ်ပြီး ဆုမချတော့တာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဘာဖြစ်နေသည်ကို ကျိုးယွမ်က ချက်ချင်း နားလည်သွားပြီး နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးလိုက်လေ၏။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် (၂၀၄/၇၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၁/၅၆၇"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၄၄"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်လတ် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

သူ့စွမ်းအား တိုးလာသည်ကို ခံစားရသဖြင့် ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားပြီး "ဓားပြတိုက် လုယက်ခြင်း စနစ်က အံ့မခန်းပဲ..." ဟု သူ့ကိုယ်သူ တိတ်တဆိတ် မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

"ဒင်... ပိုင်ရှင်ရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၀၀ ပြည့်သွားပြီဖြစ်လို့ စနစ် ဈေးဆိုင်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်း စနစ်က သတိပေးပါတယ်..."

"ဈေးဆိုင်မှာ ပိုင်ရှင့်ကို စကြဝဠာရဲ့ အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး ဓားပြဖြစ်လာစေဖို့ ကူညီပေးမယ့် ကျင့်စဉ်များ၊ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းများ၊ မှော်အဆောင်များ၊ လျှို့ဝှက်သိုင်းများ၊ ဆေးလုံးများနှင့် အခြားအရာများစွာကို ရောင်းချပေးနေပါပြီ..."

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အသိပေးသံကြောင့် ကျိုးယွမ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ တုန်ရီသွားလေ၏။ ဤကံကြမ္မာတန်ဖိုးများကို ပစ္စည်းများ လဲလှယ်ရန် အသုံးပြုရခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

"ဒီလိုလုပ်လို့ မဖြစ်ဘူး... ငါ့ရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးကို ၁၀၀ ပြည့်အောင် တတ်နိုင်သမျှ မြန်မြန် လုပ်ရမယ်..."

"အခု ငါတို့က ကျားဖြူဂိုဏ်းနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရပြီဆိုတော့ ငါတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးကို မြှင့်တင်ဖို့ သူတို့ကိုပဲ အသုံးချရမှာပေါ့..."