အခန်း (၁၇-၁၈)

အခန်း (၁၇) ကျားဖြူဂိုဏ်းမှ ကျိုးယွမ်ကို အလိုရှိနေခြင်း

ရှင်းအန်းမြို့ရှိ စံအိမ်ကြီးတစ်ခုတွင် ရှင်းအန်းမြို့မှ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးရှိသူ ခြောက်ဆယ်ကျော် စုဝေးနေကြပေ၏။

သူတို့အားလုံး အလွန်တရာ စိုးရိမ်ပူပန်နေကြသည်။

"ကျွီ..."

တံခါးပွင့်လာပြီးနောက် အမျိုးသားတစ်ဦး ဒယိမ်းဒယိုင်ဖြင့် ထွက်လာ၏။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ရှိနေပြီး သူ့ဘာသာ တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်နေပေသည်။

"မင်းအလှည့်ပဲ... ဝင်သွားလိုက်..."

ဖုန်းရှန်က ဝမ်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးကာ အလွန်တရာ အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

ဝမ်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသော်လည်း မငြင်းဆန်ရဲဘဲ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရန် မတ်တတ်ရပ်လိုက်လေသည်။

အခန်းထဲတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရာတစ်ခုခု ရှိနေရမည်ဟု အစပိုင်းက ဝမ်ချန် ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အထဲရောက်ပြီးနောက် သူ ထိုနေရာတွင်ပင် အေးခဲသွားလေ၏။

အခန်းထဲတွင် ကုတင်ကြီးတစ်လုံး ရှိပြီး ကုတင်စွန်းတွင် လှပသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ထိုင်နေပေသည်။ သူမ၏ ဖြူဖွေးသော ပေါင်တံများ အများစုကို ဖော်ပြထားပြီး ပြည့်ဖြိုးသော ရင်သားတစ်ဝက်ခန့်ကိုလည်း ဖော်ပြထား၏။ ဝမ်ချန်၏ အသက်ရှူနှုန်းများ မြန်ဆန်လာပြီး ဆက်မကြည့်ရဲတော့ဘဲ ခေါင်းကို အလျင်အမြန် ငုံ့ထားလိုက်လေသည်။

ဤလှပသော အမျိုးသမီးမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ တတိယမြောက် အကြီးအကဲ ဖြစ်သော တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ပင် ဖြစ်လေ၏။

"လူလေး... ခေါင်းမော့ပြီး ငါ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်စမ်းပါ... စိတ်မပူပါနဲ့... ငါ မင်းကို မစားပါဘူး..."

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ ဝမ်ချန်ကို ပြောလိုက်၏။

သူမ၏ စကားများတွင် ဝမ်ချန် မလွန်ဆန်နိုင်သော မှော်အစွမ်းတစ်ခု ရှိနေပုံရသည်။ ထို့နောက် သူသည် ခေါင်းမော့ကာ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေ၏။

ဝမ်ချန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝံပုလွေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အရောင်များ ပေါ်လာပြီး သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းများ ပြင်းထန်လာပေသည်။

"ပြောစမ်း... မင်း ကျန်းဖုန်းကို သတ်တာလား..."

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း တခစ်ခစ် ရယ်မောလိုက်ရာ သူမ၏ စကားများတွင် မလွန်ဆန်နိုင်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခု ပါဝင်နေပေ၏။

ရယ်သံကို ကြားချိန်တွင် ဝမ်ချန်၏ စိတ်ထဲ၌ ကာမရာဂ ပုံရိပ်များ လုံးလုံးလျားလျား ပြည့်နှက်သွားပြီး သူ့ဘာသာ တွေးတောနိုင်စွမ်း အားလုံး ပျောက်ဆုံးသွားလေတော့သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး..."

ဝမ်ချန်က ပြင်းထန်စွာ အသက်ရှူရင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

"ဒါဆို သူ့ကို ဘယ်သူသတ်တာလဲ မင်းသိလား..."

"ကျွန်တော် မသိဘူး... ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း ကျွန်တော် အပြင်ကို လုံးလုံးလျားလျား မထွက်ရသေးဘူး..."

"ဒါဆို ကျန်းဖုန်းကို သတ်နိုင်စွမ်း အရှိဆုံးက ဘယ်သူလို့ မင်းထင်လဲ..."

"ကျိုးယွမ်... သူက သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားတာ... ပြီးတော့ သူက မကြာသေးခင်က ကျွန်တော့်ညီမဆီကနေ ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ဝယ်နေတာ..."

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းသည် ပုံမှန် စစ်ဆေးမှုတစ်ခုကိုသာ ပြုလုပ်နေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ဝမ်ချန်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။

"ကျိုးယွမ်ဆိုတာ ဘယ်သူလဲ... သူက အခု ချီသန့်စင်ခြင်း ဘယ်အဆင့်မှာလဲ..."

"ကျိုးယွမ်က ကျွန်တော်နဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် အခန်းမှာနေတာ... သူ့ရဲ့ အတိအကျ စွမ်းအားကိုတော့ ကျွန်တော် မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူက ကျွန်တော့်ထက် ပိုစွမ်းအားကြီးတာတော့ သေချာတယ်... သူ့မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ရတာ ကျွန်တော် အရမ်းကြောက်တယ်..."

ဝမ်ချန်သည် လုံးလုံးလျားလျား သတိမထားမိဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်၏။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း မတ်တတ်ရပ်ကာ ဝမ်ချန်အနီးသို့ လျှောက်လာပြီး သူမ၏ ပြည့်ဖြိုးသော ရင်သားများကို ဝမ်ချန်၏ ကျောပြင်တွင် မှီထားလိုက်လေသည်။

ဝမ်ချန်သည် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေပြီး ပြင်းထန်စွာ မောဟိုက်နေကာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးကြောများမှာ ထောင်တက်နေပြီး ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် အနေအထားတွင် ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေ၏။

"မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ... ကျိုးယွမ်က သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားတယ် ဆိုတာကို..."

"ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခေါက် ကျန်းမင်က လူတစ်စုခေါ်လာပြီး ငါတို့ကို ဓားပြတိုက်တုန်းက သူတို့သုံးယောက်စလုံးကို ကျိုးယွမ်က သတ်လိုက်တာ... သူ့ဓားက အရမ်းမြန်တော့ ကျွန်တော်တောင် မမြင်လိုက်ရဘူး..."

ဝမ်ချန် စကားပြောပြီးနောက် သူ့ကိုယ်သူ ဆက်လက် မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းကို ဖက်ရန် လှည့်လိုက်လေ၏။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းသည် ဝမ်ချန်ကို ဖက်ခွင့်ပြုလိုက်ပြီးနောက် တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ ဝမ်ချန်၏ နဖူးကို လက်ညှိုးဖြင့် ထောက်လိုက်သည်။

ဝမ်ချန်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ၎င်းတို့အတွင်းရှိ တပ်မက်မှုများ ပျောက်ကွယ်သွားကာ ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာပေ၏။

သို့သော် သူ သတိပြန်ဝင်လာရန် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ၏ လက်ညှိုးသည် သူ၏ အသက်စွမ်းအင် အားလုံးကို ဖြတ်တောက်လိုက်ပြီ ဖြစ်၏။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ဖြည်းညင်းစွာ လဲကျသွားပြီး နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာကာ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်လျက် သေဆုံးသွားလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် လူကဲခတ်ရာတွင် အလွန်တရာ တိကျပေ၏။ ဝမ်ချန်သည် ယုံကြည်ရမည့်သူ မဟုတ်ကြောင်း သို့မဟုတ်ပါက အစောကြီးဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျမှဖြစ်ဖြစ် ဒုက္ခပေးလိမ့်မည်ဟု သူ ယုံကြည်ထားလေသည်။

ဝမ်လင်း၏ မျက်နှာကို မထောက်ထားပါက ကျိုးယွမ်သည် နှုတ်ပိတ်ရန်အတွက် သူ့ကို သတ်ပစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပေ၏။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း အခန်းထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဖုန်းရှန် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားလေသည်။ သဲလွန်စ ရှာတွေ့သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ပေ၏။

မကြာမီ ဖုန်းရှန်သည် သူ၏လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ကျိုးယွမ်၏ နေအိမ်သို့ သွားရောက်ခဲ့သော်လည်း ရလဒ်မှာ မှန်းဆထားသည့်အတိုင်းပင် ဘာမျှ ရှာမတွေ့ခဲ့ချေ။

ဖုန်းရှန်က ဒေါသတကြီး ဖြစ်သွားပြီး ကျားဖြူဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ အားလုံးကို ရှင်းအန်းမြို့ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ကျိုးယွမ်အား ရှာဖွေရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ကိုယ်တိုင် ရေးဆွဲထားသော ကျိုးယွမ်၏ ပုံတူ ပေါ်လာပေသည်။ ဝမ်ချန်၏ နဖူးကို သူမ ထောက်လိုက်ချိန်တွင် ဝမ်ချန်၏ ဝိညာဉ်ကို သူမ စတင် ရှာဖွေနေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ကောင်လေး... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က ပိုမြင့်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် အထက်ဆို ပိုကောင်းတာပေါ့... ဒါမှ ငါက မင်းကို စားသုံးပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်မှာလေ..."

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း သူမ၏ လျှာကိုထုတ်ကာ အနီရောင် နှုတ်ခမ်းများကို လျက်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ပုံတူများသည် ရှင်းအန်းမြို့ တစ်ခွင်သို့ မကြာမီ ရောက်ရှိသွားပြီး သဲလွန်စ ပေးနိုင်သူတိုင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ် ရရှိနိုင်ပေသည်။

ဤသည်မှာ ရှင်းအန်းမြို့ရှိ ပြည်သူများကြားတွင် အတော်လေး လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်သွားစေပြီး ကျိုးယွမ်ကို ရှာဖွေရန် လမ်းပေါ်သို့ ထွက်လာခဲ့ကြ၏။

ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအတွက် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ်သည် အဆင့် ၁ ဆေးလုံး လေးလုံး ဝယ်ယူနိုင်သဖြင့် ၎င်းမှာ နည်းပါးသော ပမာဏ မဟုတ်ချေ။

သူတို့ကို ကျိုးယွမ်အား ဖမ်းခိုင်းနေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သဲလွန်စ ပေးရန်သာ လိုအပ်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးပုဖိန်အဖြစ် အသွင်ပြောင်းထားသော ကျိုးယွမ် လမ်းကြားထဲမှ ထွက်လာချိန်တွင် ဤအရာများအားလုံးကို ထူးဆန်းသည်ဟု မထင်ခဲ့ချေ။

ဝမ်ချန် အခေါ်ခံရသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဤသို့ ဖြစ်လာမည်ကို သူ ကြိုတင် ခံစားမိပြီး ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤသည်မှာ ကောင်းပေသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယခုအခါ ကျားဖြူဂိုဏ်းကို တိုက်ခိုက်ရာတွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ လုံးလုံးလျားလျား ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မရှိတော့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

"ကျိုးပုဖိန်... ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့... ဟိုဘက်ကို သွားကြည့်ရအောင်..."

ထိုစဉ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးရှိသော ကျားဖြူဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးက ကျိုးယွမ်ကို နှုတ်ဆက်ကာ သူနှင့်အတူ လိုက်ခဲ့ရန် အမိန့်ပေးလိုက်လေ၏။

"ကောင်းပါပြီ... အစ်ကိုကြီးကျန်း..."

ဤကျန်းချောင်ဟူသော သူကို ကျိုးယွမ်သည် ကျိုးပုဖိန်၏ ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေစဉ်ကတည်းက သိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သဘောတူလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီးကျန်း... ဒီကျိုးယွမ်က သူ့ရဲ့ အစစ်အမှန် ရည်ရွယ်ချက်တွေကို အရမ်း ကောင်းကောင်း ဖုံးကွယ်ထားတာပဲ... သူ့ဆီမှာ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တွေ သေချာပေါက် ရှိရမယ်..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ကျန်းချောင်ကို ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒါပေါ့... အကယ်၍ တတိယအကြီးအကဲက 'ဝမ်ချန်' ဆိုတဲ့ ကောင်ဆီကနေ သတင်းရဖို့ သူ့ရဲ့ ညှို့ယူခြင်းကို မသုံးခဲ့ဘူးဆိုရင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်က လူသစ်လေးကို ဘယ်သူက သံသယဝင်မှာလဲ..."

"ဒါကြောင့် မထင်မှတ်ဘဲ မှောက်မသွားအောင် ငါတို့ သတိထားဖို့ လိုတယ်..."

ကျန်းချောင်သည် မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ

မရှိဘဲ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှကို တိုက်ရိုက် ပြန်ပြောပြလေ၏။

ကျိုးယွမ်က တိတ်တဆိတ် လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။ ဝမ်ချန် သေသွားပြီဆိုရင်လည်း သေပါစေတော့။ သူလိုလူမျိုး အသက်ရှင်နေသေးခြင်းက ယုတ္တိမတန်ချေ။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ကျန်းချောင်ထံမှ အချက်အလက် အချို့ကို ထပ်မံ စုံစမ်းသိရှိခဲ့ရာ နဝမမြောက်အကြီးအကဲ ဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ်တော့ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း ဖြစ်ပြီး၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး ကျင့်ကြံမှု ရှိကြောင်း သိလိုက်ရလေ၏။

ဖုန်းရှန်သည် ရှင်းအန်းမြို့၏ တာဝန်ခံဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် ကျင့်ကြံမှု ရှိပေသည်။

အခြားသော ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်နှင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါး ရှိသူများနှင့် ပတ်သက်၍မူ ကျိုးယွမ် အကြမ်းဖျင်း မေးမြန်းခဲ့လေ၏။

အမှောင်ထု ကျရောက်လာချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဆက်လက် အကဲခတ်နေခဲ့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးသည် အတော်လေး လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုသို့ ယခုလေးတင် ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"မင်္ဂလာပါ တတိယ အကြီးအကဲ..."

ကျိုးယွမ် ရုတ်တရက် သူ၏ ညာဘက်သို့ လက်သီးတုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်လေသည်။

ကျန်းချောင် လန့်သွားပြီး ခေါင်းကို အလျင်အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်၏။ ထိုစဉ် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်သဖြင့် လည်ပင်းတွင် တင်းကျပ်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျန်းချောင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွား၏။သူ မရုန်းကန်နိုင်မီ "ဂျွတ်" ဟူသော အသံနှင့်အတူ ကျိုးယွမ်၏ လက်ချက်ဖြင့် လည်ပင်းကျိုးသွားလေတော့သည်။

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၇၊ သက်တမ်း +၃၆၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၂၉၉..."

ထိုစဉ် စနစ်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အထူးစွမ်းအားတစ်ခု ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လာကြောင်း ခံစားလိုက်ရလေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျင့်စဉ်များ သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းများ မရရှိခြင်းမှာ ကျားဖြူဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်များ အားလုံး တူညီသော ကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်မှာ သေချာလှပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ကျန်းချောင်၏ ခါးမှ သိုလှောင်အိတ်ကို ကျွမ်းကျင်စွာ ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် မီးလုံးတစ်လုံး ပေါ်လာပြီး ကျန်းချောင်၏ အလောင်းကို လောင်ကျွမ်းသွားစေ၏။

ထို့နောက် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ ပေါ်လာပြီး ကျန်းချောင်၏ ဝိညာဉ် ပြန်လည်ပေါ်လာသော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ပြာများ လွင့်စင်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် ထွက်ခွာသွားလေတော့၏။

အခန်း (၁၈) လူအများအပြားကို ဆက်တိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်သို့ ရောက်ရှိခြင်း

ကျိုးယွမ် အမှောင်ထဲတွင် လျှောက်သွားနေစဉ် သူ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုသည် သူ၏ အကောင်းဆုံး ကြော်ငြာပင် ဖြစ်ပေ၏။

လမ်းပေါ်ရှိ လူအများအပြားသည် သူ့ကို မြင်ချိန်တွင် မြှောက်ပင့်လိုသော အပြုံးများကို ချက်ချင်း ပြသကြလေသည်။

ကျိုးယွမ် တည်ငြိမ်စွာနေပြီး သူတို့၏ နှုတ်ဆက်မှုများကို လျစ်လျူရှုကာ အထင်သေးသည့်ဟန် ပြသလိုက်၏။

ဤသည်မှာ ကျားဖြူဂိုဏ်း၏ တပည့်များအတွက် ပုံမှန် ဓလေ့စရိုက်ပင် ဖြစ်ရာ ဤလူများသည် ကျိုးယွမ်ကို အခြားအရာအားလုံးထက် ပို၍ ကြောက်ရွံ့ရိုသေစွာ ကြည့်ကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်က စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပေါ်လာ၏။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် (၅၀၃/၇၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၁/၆၀၃"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၅၁"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်လတ် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်သို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မလိုတော့ချေ။ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး ရှိသူတစ်ဦးကို ချေမှုန်းလိုက်ရုံဖြင့် ရောက်ရှိမည် ဖြစ်ပေ၏

သက်တမ်းမှာ ၆၀၀ သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းသွားပြီး၊ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာလည်း နောက်ဆုံးတွင် ၅၀ ကို ကျော်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။ စနစ် ဈေးဆိုင်ကို ဖွင့်ရန် ၄၉ သာ လိုအပ်တော့သည်။

စနစ် ဈေးဆိုင်ကို တွေးမိချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပြင်းပြသော ဆန္ဒများ တောက်လောင်လာလေ၏။

မကြာမီ ကျိုးယွမ်သည် ကျိုးပုဖိန်ကို မကြာခဏ အနိုင်ကျင့်လေ့ရှိသော ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးရှိသည့် ပိုင်လင် ဟုခေါ်သော အခြား ကျားဖြူဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးနှင့် ကြုံတွေ့ရလေသည်။

ပိုင်လင်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသော်လည်း သူ၏ဘေးရှိ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရှိ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦးမှာ သူ၏ အမြင်တွင် ဘာမျှ မဟုတ်ချေ။

"အစ်ကိုကြီး ပိုင်လင်..."

ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင် ရှေ့ထွက်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။

ပိုင်လင်သည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းတူညီလေးကျိုး... မင်းအသံက ဘာလို့ နည်းနည်း အက်နေတာလဲ..."

ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ သတိထားမှုမှာ အတော်လေး မြင့်တက်သွားလေ၏။ ပိုင်လင်တွင် ဤမျှ စူးရှသော အကဲခတ်နိုင်စွမ်း ရှိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးပုဖိန် မည်သို့ စကားပြောသည်ကို သူ လုံးလုံးလျားလျား မသိသဖြင့် သူ၏ အသံကို အက်ကွဲအောင်သာ လုပ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျန်းချောင် ဘာမှ သတိမထားမိခဲ့သော်လည်း ပိုင်လင်ကမူ သတိထားမိသွား၏။ ပိုင်လင်ကို သူ အထင်သေးမိခဲ့ပုံ ရလေသည်။

"အစ်ကိုကြီး ပိုင်... ဒီရက်ပိုင်း နေသိပ်မကောင်းလို့ပါ... ညဘက် အအေးမိသွားလို့ ဖြစ်မယ်..."

ကျိုးယွမ်က ဆင်ခြေပေးလိုက်၏။ ပိုင်လင် ဤကိစ္စကို အသေးစိတ် စုံစမ်းမည်ဟု သူ မယုံကြည်ချေ။

ပိုင်လင်သည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေ၏။

"မတရားလိုက်တဲ့ ဂိုဏ်းတူညီလေးရာ... မင်းက ရှင်းအန်းမြို့မှာ လှပတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို ရှာတွေ့ပြီး အဲ့ဒီမှာ ပျော်ရွှင်တဲ့ ဘဝကို ဖြတ်သန်းနေတယ်လို့ လူတိုင်းက ပြောနေကြတယ်..."

"ဂိုဏ်းတူညီလေး... မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အားနည်းသေးတယ်ဆိုတော့ အဲ့ဒီထဲမှာ အရမ်း နစ်မနေနဲ့ဦး... အကယ်၍ ဂိုဏ်းတူညီလေး မခံနိုင်တော့ဘူးဆိုရင် အစ်ကိုကြီး ငါကလည်း ကူညီပေးနိုင်ပါတယ်ကွာ..."

ပိုင်လင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ၏ အနောက်ရှိ လူနှစ်ဦး ရယ်မောလိုက်ကြလေ၏။ သူတို့သည် ကျိုးယွမ်ကို ကာမရာဂ အမူအရာများဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ကျိုးယွမ် စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်သော်လည်း ရုတ်တရက် အတွေးတစ်ခု ပေါ်လာသဖြင့် အလျင်အမြန် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီးက နောက်နေပြန်ပြီ... မိန်းမတစ်ယောက်ပါပဲဗျာ... အကယ်၍ အစ်ကိုကြီး သဘောကျရင် အစ်ကိုကြီးကို ပေးလို့ရပါတယ်..."

"အစ်ကိုကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နဲ့ဆိုရင် မိန်းမရှာချင်ရင် နေရာတိုင်းမှာ အများကြီး ရှိမှာပါ... အချို့ဆိုရင် အစ်ကိုကြီးကို ကိုယ်တိုင် ဆက်သဖို့ တန်းစီနေကြမှာတောင်..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ပိုင်လင် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားပြီး ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

“ ဂိုဏ်းတူညီလေး... အရင်က ငါ မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိတယ်... မင်းမှာ ဒီလောက် အသိတရား ရှိလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားခဲ့ဘူး..."

"ဒီနေ့ တစ်နေကုန် အလုပ်ရှုပ်နေတော့ ငါလည်း အတော်လေး ပင်ပန်းနေပြီ... မင်းဆီ ခဏလောက် လာခဲ့မယ်ကွာ..."

ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သော်လည်း အပြင်ဘက်တွင်မူ "အကယ်၍ အစ်ကိုကြီး သွားချင်ရင် ကျွန်တော်က သေချာပေါက် ကြိုဆိုရမှာပေါ့... အစ်ကိုကြီးကို အခုချက်ချင်း ခေါ်သွားပေးပါ့မယ်..." ဟု ပြောလိုက်လေ၏။

ပိုင်လင်က အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားပြီး ကျိုးပုဖိန်အား သတ္တိကြောင်သူ တစ်ဦးအဖြစ် တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲကာ မနီးမဝေးရှိ လမ်းကြားဆီသို့ လျှောက်သွားလေ၏။

မကြာမီ သူတို့လေးဦး လမ်းကြားထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သူမျှ မရှိသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး ပိုင်လင်... ကျွန်တော်တို့ ရောက်ပြီ..."

ပိုင်လင်က အံ့အားသင့်သွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သံသယဖြစ်ဖွယ် ကြည့်ကာ အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။

"ညီလေး ပုဖိန်... မင်း အခုထိ ဒီမှာ ရှိနေတုန်းပဲလား..."

ပိုင်လင်သည် ကျိုးပုဖိန်၏ မိသားစုအကြောင်း အနည်းငယ် သိထားပုံရကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ရှိနေပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏။

"အစ်ကိုကြီး ပိုင်လင်... ကျွန်တော့်အိမ်ကို မရောက်သေးပေမယ့် ငရဲပြည်ကိုတော့ ရောက်နေပြီ..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် ပိုင်လင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ပိုင်လင်နှင့် သူ၏ဘေးရှိ လူနှစ်ဦးတို့သည် ကျိုးယွမ်ကို ထိတ်လန့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏ ပါးစပ်များ အနည်းငယ် ဟနေကာ စကားပြောချင်သော်လည်း တစ်ခွန်းမျှ မထွက်နိုင်ဖြစ်နေကြပေသည်။

ထိုလူသုံးဦး၏ လည်ပင်းများတွင် သွေးကြောင်းတစ်ခု အလျင်အမြန် ကျယ်ပြန့်လာပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ထိတ်လန့်စွာဖြင့် လဲကျသွားကြလေတော့၏။

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၊ သက်တမ်း +၄၂၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၅၃၊ ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ရရှိပါသည်..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၊ သက်တမ်း +၄၇၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၅၉၊ အေးစက်သော အထိအတွေ့ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း ရရှိပါသည်..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၆၊ သက်တမ်း +၅၅၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၂၁၀..."

စနစ်၏ အသိပေးသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာလေ၏။ကျိုးယွမ်သည် အခြားသူများ၏ အလောင်းများကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးပြီးနောက် စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်သည်။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ် (၁၂၅/၉၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၁/၇၄၇"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၆၅"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အဆင့်လတ် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

ကျိုးယွမ်က အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားလေ၏။ နောက်ဆုံးတော့ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှစ်သို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းပြီးသည်နှင့် သူတို့ကို ကြောက်စရာ လိုတော့မည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် ကျိုးပုဖိန်၏ ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာကို ဆက်လက် အသုံးပြု၍ မရနိုင်တော့သဖြင့် အခြားတစ်ယောက်ကို ချက်ချင်း အသုံးပြုရမည် ဖြစ်၏။

မျက်နှာတစ်ထောင် ကျင့်စဉ်အရ သဲလွန်စ လုံးလုံးလျားလျား မကျန်စေရန်နှင့် ခြေရာခံ၍မရနိုင်စေရန် ကိုယ်ပိုင်လက္ခဏာ တစ်ခုစီကို တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ အဝတ်အစားများကို လဲလှယ်ကာ မီးရှို့လိုက်ပြီး အသစ်တစ်စုံ ဝတ်ဆင်လိုက်၏။

မျက်နှာအရိုးများ ခဏတာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် အသက် လေးဆယ်ခန့် အရွယ်ရှိ အမျိုးသားတစ်ဦးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် တည်ငြိမ်သော အမူအရာဖြင့် လမ်းကြားထဲမှ ထွက်လာပြီးနောက် လူအုပ်ကြီးထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခြံဝင်းတစ်ခုထဲ၌ ဖုန်းရှန်သည် သူ၏လက်ထဲတွင် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ကိုင်ထားပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ ဒေါသများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေသည်။

ယခုလေးတင် ဂိုဏ်းမှ သတင်းတစ်ခု ရောက်လာပြီး ကျန်းချောင်၊ ကျိုးပုဖိန်နှင့် ပိုင်လင်တို့၏ သက်စောင့်ပြားများ ဆက်တိုက် ကွဲသွားကြောင်းဆိုလေ၏။

သက်စောင့်ပြားများ ကွဲသွားခြင်းမှာ သေချာပေါက် သေဆုံးခြင်းကို ကိုယ်စားပြုပေသည်။

ဖုန်းရှန်သည် သူ၏လက်ထဲရှိ ကျောက်စိမ်းပြား ကို အေးစက်သော အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေလေ၏။

"ကျိုးယွမ်... ခွေးကောင်... မင်းက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးရှိတဲ့လူကိုတောင် သတ်နိုင်လောက်အောင် အရမ်း ကောင်းကောင်း ပုန်းကွယ်နေတာပဲ..."

"သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက အနည်းဆုံး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်... ဒါမှမဟုတ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်တောင် ဖြစ်နိုင်တယ်..."

"ဒီကောင်က သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ဖို့ ဘယ်လို ကျင့်စဉ်မျိုးကိုများ တတ်မြောက်ထားတာလဲ... သူက အရမ်း အစွမ်းထက်တာပဲ..."

"အဲ့လူကို ရှာတွေ့တာနဲ့ အဲ့ကျင့်စဉ်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့ သူ့ကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းရမယ်..."

ဖုန်းရှန်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘရမ္မက် အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားလေ၏။

အကယ်၍ သူသာ ထိုသို့သော ကျင့်စဉ်မျိုးကို ပိုင်ဆိုင်ပါက အနာဂတ်တွင် အားနည်းဟန်ဆောင်ပြီး အခြားသူများကို အမြတ်ထုတ်ရန် သူ၏အတွက် အများကြီး ပိုလွယ်ကူလာမည် ဖြစ်ပေသည်။

ထိုစဉ် တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း သည် အပြင်မှ ဝင်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ အရောင်လက်နေပေ၏။

"ဖုန်းရှန်... မင်း ကျားဖြူဂိုဏ်းက တပည့်တွေ အကုန်လုံးကို ချက်ချင်း ပြန်လာခိုင်းလိုက်... ငါ့မှာ ကျိုးယွမ်ကို ဖမ်းဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်..."

ဖုန်းရှန်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားကာ အကြောင်းကြားရန် အလျင်အမြန် ဆင်းသွားလေ၏။

မကြာမီ ကျားဖြူဂိုဏ်း အဖွဲ့ဝင်များ စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။

တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်းသည် ပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နှမြောနေသော အမူအရာ ပေါ်လာ၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် သူမ ဤအရာကို အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် သားကို အရင်းမနှီးဘဲ ဝံပုလွေကို ဖမ်း၍မရနိုင်ပေ။ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း သည် ခေတ္တမျှသာ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်လေ၏။

သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပုလင်းထဲမှ ရေပေါက် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပျံထွက်လာပြီး ဤလူများပေါ်သို့ ကျဆင်းသွားပေသည်။

ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက် တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း သည် လူအုပ်ကို လူစုခွဲလိုက်ရာ ဖုန်းရှန် လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေ၏။

"တတိယ အကြီးအကဲ... ကျိုးယွမ်ကို ဘယ်လို ဖမ်းရမလဲဆိုတာ အားလုံးကို ပြောပြမယ်ဆို... ဘာလို့ အားလုံးကို မပြောပြတာလဲ..."

ဖုန်းရှန်က အံ့သြစွာ မေးလိုက်လေသည်။