အခန်း (၂၅-၂၆)

အခန်း (၂၅) ချင့်လင်မြို့သို့ ဝင်ရောက်ခြင်း

နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် ကျိုးယွမ် နိုးလာပြီး ဂိုဏ်းအသစ်တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သင့် မသင့် တွေးတောနေလေ၏။

ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းမှာ ရှည်လျားပြီး ခက်ခဲကြမ်းတမ်းလှကာ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူ မသိသောအရာ များစွာ ရှိပေသည်။

ယခင်က ဆေးအဆိပ်သင့်မှု ပြဿနာလိုမျိုးပင်၊ အကယ်၍ တတိယအကြီးအကဲ ဟုန်းယွင်ရှန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များအားလုံးကို သူ မလုယူခဲ့ပါက ဤအကြောင်းကို သူ လုံးလုံးလျားလျား မသိဘဲ နေဦးမည်ဖြစ်၏။

သေချာပေါက် ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းတွင် အားသာချက်များရော အားနည်းချက်များပါ ရှိပေသည်။

အားသာချက်မှာ ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် ဗဟုသုတများစွာကို ရရှိနိုင်ပြီး လမ်းမှားများကို ရှောင်ရှားနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ အားနည်းချက်မှာမူ ဂိုဏ်း၏ ကန့်သတ်ချုပ်ချယ်မှုများကို ခံရပြီး မိမိစိတ်ကြိုက် လုပ်ကိုင်၍ မရနိုင်တော့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤကိစ္စကို သေချာစွာ စဉ်းစားပြီး ဘက်စုံ ထောင့်စုံမှ ချိန်ဆရန် လိုအပ်သည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရ၏။

နောက်ပိုင်း ရက်များတွင် ကျိုးယွမ်သည် မိစ္ဆာသားရဲများကို အမဲလိုက်ခဲ့ရာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ လျင်မြန်စွာ တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဆယ်ရက်အကြာတွင် သူသည် ချင့်လင်နယ်မြေ၏ နယ်စပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

အကယ်၍ ဆက်လျှောက်သွားပါက ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများ၏ သုခဘုံဖြစ်သော ချင့်လင်နယ်မြေသို့ တရားဝင် ဝင်ရောက်သွားပြီ ဖြစ်ပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်မှာ နောက်ထပ် သိသာထင်ရှားသော အပြောင်းအလဲများ ဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့၏။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါး (၃၅၆၈/၄၀၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၁/၁၈၃၂"

"ပါရမီ - ဝိညာဉ်သွေးကြောလေးခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၁"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အလယ်အလတ်အဆင့်မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

မူလက ကံကြမ္မာတန်ဖိုးမှာ ၉၁ အထိ စုဆောင်းမိခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ် ယခုလေးတင် ဝိညာဉ်ဆေးရည်သုံးစက်ကို လဲလှယ်လိုက်ပြီးနောက် ၁ သို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို မကြည့်ခဲ့သည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး သက်တမ်းမှာ ၁၈၃၂ သို့ အဆမတန် ခုန်တက်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

ဤအရာအားလုံးမှာ မိစ္ဆာသားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်း၏ ကျေးဇူးပင် ဖြစ်သည်။ ဤ သက်တမ်းသည် ထိုအခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့်မှ အစွမ်းထက်သူများထက်ပင် ပိုမို များပြားနေသင့်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ချင့်လင်နယ်မြေ၏ နယ်စပ်တွင် ခေတ္တမျှ တုံ့ဆိုင်းနေပြီးနောက် အထဲသို့ ခြေလှမ်းလိုက်လေသည်။

ချင့်လင်နယ်မြေသည် ပိုင်ယန်နယ်မြေနှင့် ဖျောင်ရွှယ် နယ်မြေတို့၏ နယ်စပ်တွင် တည်ရှိသော်လည်း ၎င်းသည် ပိုင်ယန် နယ်မြေသို့ အကျုံးဝင်ပေသည်။

၎င်းသည် ပိုင်ယန်နယ်မြေတစ်ခုလုံးတွင် ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများ၏ အကြီးဆုံး စုဝေးရာ နေရာဖြစ်၏။ အစည်ကားဆုံး နေရာမှာ ချင့်လင်မြို့ဖြစ်ပြီး လူဦးရေ နှစ်သန်းထက် မနည်း ရှိပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ် မှာ အလွန်တရာ နိမ့်ကျလွန်းသဖြင့် အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ်ကို ချိန်ညှိကာ သူ၏ အပေါ်ယံ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

တစ်နေ့အကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် ချင့်လင်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာပေသည်။

ရှင်းအန်းမြို့သည် ဖျောင်ရွှယ်နယ်မြေရှိ အစွန်အဖျားဆုံး နေရာတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ဤနေရာနှင့် ယှဉ်လျှင် လုံးလုံးလျားလျား မယှဉ်သာချေ။

ချင့်လင်မြို့သည် ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူများ အခြေစိုက်ရာ နေရာဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်၏။ သူတို့သည် ချင့်လင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဟုခေါ်သော မဟာမိတ်အဖွဲ့ တစ်ခုကို ဖွဲ့စည်းထားကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အစောင့်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွား၏။ မြို့တံခါးကို စောင့်ကြပ်နေသူများအားလုံး အတော်လေး ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ်တွင်ရှိပြီး ကျန်သုံးဦးမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံးတွင် ရှိကြပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သတ်မှတ်ထားသည့်အတိုင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှစ်တုံးကို ပေးဆောင်ပြီးနောက် ချင့်လင်မြိုသို့ ဝင်ရောက်သွားလေသည်။

ထိုလူများသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး သာရှိသော ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်မကြည့်တော့ချေ။ ဤအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာ အလွန်တရာ များပြားလွန်းလှပေသည်။

မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆိုင်ခန်းများ အစီအရီ ရှိနေပြီး တစ်ခန်းစီတိုင်းတွင် မျက်စိကျစရာ ပစ္စည်းများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

"ဟင်..."

ကျိုးယွမ် အံ့သြစွာ ရေရွတ်လိုက်၏။ သူ ဤနေရာတွင် 'ဖေ့ယွမ်ခန်းမ' ကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

ဖေ့ယွမ်ခန်းမ၏ စွမ်းအားမှာ အပေါ်ယံတွင် မြင်ရသည်ထက် အများကြီး ပိုမို ကြီးမားပုံရလေ၏။

ထိုစဉ် အဘိုးအိုတစ်ဦး သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာပြီး ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ထက် များစွာ သာလွန်သော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေရာ ကျိုးယွမ်၏ ရင်ထဲ၌ စိမ့်တက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ဤသည်မှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ပင်ဖြစ်၏။

အဘိုးအိုသည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ပင် မကြည့်ဘဲ သူ့ကို ကျော်ဖြတ်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးအို၏ ထွက်ခွာသွားသော ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပြင်းပြသော ဆန္ဒများ တောက်လောင်နေပေ၏။

တစ်နေ့တွင် သူ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်သားရဲအလောင်း အများအပြား ရှိနေသဖြင့် ဝိညာဉ်သားရဲ အလောင်းများ ဝယ်ယူသည်ဟု ကြော်ငြာထားသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် တိုက်ရိုက် ဝင်သွားလိုက်လေသည်။

လူတစ်ယောက် ဝင်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်က မျက်လုံးများကို ကျဉ်းလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ဆိုင်ကို ကြိုဆိုပါတယ် တာအိုမိတ်ဆွေ... လိုအပ်တာရှိရင် အားမနာဘဲ မေးပါ..."

ကျိုးယွမ်က ဆိုင်ရှင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ထိုလူမှာ မျက်လုံးသေးသေးလေးများနှင့် ဝဝကစ်ကစ် ဖြစ်နေပြီး ဉာဏ်များသော ကုန်သည်တစ်ဦးနှင့် တူကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ယခုလေးတင် ရောက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ချင့်လင်မြို့နှင့် လုံးလုံးလျားလျား မရင်းနှီးသဖြင့် သူ့ကို မိတ်ဆက်ပေးမည့်သူတစ်ဦး လိုအပ်နေကာ ဤဉာဏ်များသော စီးပွားရေးသမားမှာ ကွက်တိပင် ဖြစ်ပေသည်။

"ဆိုင်ရှင်... ကျွန်တော် ချင့်လင်မြို့ကို အခုမှ ရောက်လာတာဆိုတော့ ဒီနေရာအကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး... ချင့်လင်မြို့ အကြောင်းပါတဲ့ ကျောက်စိမ်းပြားတွေများ ရှိလား... ကျွန်တော် တစ်ခုလောက် ဝယ်ချင်လို့ပါ..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ဆိုင်ရှင်ကို ပြောလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လူဝကြီးက အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ကျိုးယွမ်ကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးပါ..."

ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ ဆိုင်ကို ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး ၎င်းမှာ ဓားပြတိုက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ဤအရာမျိုးသည် အများဆုံး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးသာ တန်သော်လည်း သူတို့က နှစ်တုံးနှင့် ရောင်းနေသည်။ အလွန်တရာ လွန်ကဲလှပေသည်။

ကျိုးယွမ် တမင်တကာ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဆိုင်ရှင်... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လုံလုံလောက်လောက် မပါလာဘူး... ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ မိစ္ဆာသားရဲ အသားတွေ ဝယ်တယ်လို့ မြင်တယ်... ဒီ မိစ္ဆာသားရဲ တွေအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် ရနိုင်မလဲ..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မိစ္ဆာသားရဲ အလောင်း ဆယ်ခုကျော် ပေါ်လာလေ၏။

ဤမိစ္ဆာသားရဲ အလောင်းများသည် အလွန် သေးငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး ကျိုးယွမ်သည် သေချာပေါက် ၎င်းတို့အားလုံးကို ဆိုင်တစ်ဆိုင်တည်းတွင် ရောင်းချမည် မဟုတ်ချေ။

သူသည် လက်ရှိတွင် အရည်အသွေးနိမ့် မိစ္ဆာသားရဲများကိုသာ ထုတ်သုံးထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့မှာ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်ပေသည်။

လူဝကြီး ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ ၎င်းတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒီမိစ္ဆာသားရဲတွေက အရည်အသွေး သိပ်မမြင့်ပေမယ့် သူတို့ရဲ့ သားမွေးတွေက ကောင်းနေတုန်းပဲ..."

"ဒီလိုလုပ်ကြတာပေါ့... ဒီမှာ ဆယ်ကောင်ရှိတယ်... အကုန်လုံးကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ် ပေးမယ်... ဘယ်လိုလဲ..."

လူဝကြီး၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားသည်။ ဤလူဝကြီးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ဉာဏ်များသော စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ဖြစ်ပေသည်။

ဝိညာဉ်သားရဲအသား ရောင်းနေသူတစ်ဦးကို ယခုလေးတင် ကျိုးယွမ် တွေ့ခဲ့ရ၏။

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတစ်တုံးဖြင့် ကီလိုဂရမ် အနည်းငယ်သာ ဝယ်ယူနိုင်ပေသည်။ ဤလူဝကြီးသည် သူ့ကိုယ်သူ သတ်ရမည့် ဝက်တစ်ကောင်အဖြစ် သဘောထားနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောဘဲ ဝိညာဉ်သားရဲ အားလုံးကို ယူကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ထွက်သွားလေပြီး လူဝကြီး၏ ခေါ်သံများကို လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

ဤလူဝကြီးနှင့် နောက်ဘယ်တော့မှ စီးပွားရေးလုပ်မည်မဟုတ်ဟု ကျိုးယွမ် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်က မီတာ ရာအနည်းငယ် ထပ်မံလျှောက်သွားပြီးနောက် ဝိညာဉ်သားရဲ အသားဝယ်ယူသည်ဟု ကြော်ငြာထားသော အခြားဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ဆိုင်အမည်မှာ 'အနက်ရောင် သားသတ်သမား ဟု ဖြစ်သည်။

ဤအမည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် တွန့်ကွေးသွားလေသည်။

ဒီထက် ပိုကောင်းတာ မရွေးနိုင်ဘူးလား...။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ဝင်ပြီး လေ့လာကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ဆဲ ဖြစ်၏။

ဆိုင်ရှင်မှာ အလွန်တရာ သန်မာသော အမျိုးသားကြီးတစ်ဦး ဖြစ်မည်ဟု ကျိုးယွမ် ထင်ထားခဲ့သော်လည်း အထဲဝင်သွားချိန်တွင် အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ်ခန့် အရွယ်ရှိ လှပသော အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရလေသည်။

ဤကွာခြားချက်က ကျိုးယွမ်ကို အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားစေသည်။

ဤအမျိုးသမီးမှာ အလွန်တရာ လှပပြီး ဝမ်လင်းထက်ပင် လုံးလုံးလျားလျား မနိမ့်ကျချေ။ သူမ၏ မျက်နှာလေးမှာ အနည်းငယ် ပြည့်ဖောင်းနေဆဲဖြစ်ကာ ချစ်စရာကောင်းနေပေသည်။

သူမ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ ဝမ်လင်းထက် ပိုမြင့်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်သုံး တွင် ရှိလေသည်။

ကျိုးယွမ် ဝင်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်လေး၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲသွားသော်လည်း ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ဝိညာဉ်သားရဲအသား ဝယ်ချင်လို့လား..."

အမျိုးသမီးငယ်လေး၏ ရှေ့တွင် အသားရောင်းသည့် စားပွဲတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းပေါ်တွင် ရုပ်ဆိုးသော ဝက်ဝံမည်း ခေါင်းတစ်ခု တင်ထား၏။ ၎င်းမှာ ပေါင်တစ်ရာထက်မနည်း အလေးချိန်ရှိပြီး အမည်းရောင် သားမွေးများ အားလုံး ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဤအရာက ဤနေရာတွင် ရောင်းချနေသည်မှာ ဝက်ဝံမည်းအသားဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားစေလေ၏။

ကျိုးယွမ် ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဝိညာဉ်သားရဲ အလောင်း တချို့ ရောင်းစရာရှိလို့ပါ... ဒီကများ ဝယ်နိုင်မလား..."

အမျိုးသမီးငယ်လေး အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"စိတ်မပူပါနဲ့ တာအိုမိတ်ဆွေ... ကျွန်မ အဖေ မရှိပေမယ့် သင့်တော်တယ်လို့ ထင်ရင် ကျွန်မ လက်ခံနိုင်ပါတယ်..."

"တာအိုမိတ်ဆွေ ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ပြပါ... ပေါက်ဈေးအတိုင်း ဈေးပေးပါ့မယ်..."

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်ကာ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝိညာဉ်သားရဲ အလောင်း ဆယ်ခုကျော် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ ၎င်းတို့မှာ ထိုလူဝကြီးထံမှ ယခုလေးတင် သူ ပြန်ယူလာခဲ့သော အရာများ ပင်ဖြစ်သည်။

ဝိညာဉ်သားရဲ အလောင်းများကို မြင်ချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်လေး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ၎င်းတို့အနီးသို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လာတော့သည်။

အခန်း (၂၆) စာရင်းရှင်းလင်းခြင်းနှင့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံး၏ လျှို့ဝှက်ချက်

"ဒါက မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးခိုးရောင် ဝံပုလွေပါ... အသား သိပ်မရှိပေမယ့် သားမွေးက ကောင်းနေတုန်းပဲဆိုတော့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ့်ငါးတုံး ရနိုင်ပါတယ်..."

"ဒါက မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း တောဝက်ပါ... ခန္ဓာကိုယ်ကြီးပြီး အသားလည်း အများကြီး ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ အသားက သိပ်တန်ဖိုးမရှိလို့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်ဆယ် ရနိုင်ပါတယ်..."

"ဒါက မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မြေခွေးပါ... သူ့ရဲ့ သားမွေးက အတန်ဖိုးအရှိဆုံးပဲ... ဒါပေမဲ့ နှမြောစရာကောင်းတာက သတ်လိုက်တဲ့အချိန်မှာ သားမွေး ပျက်စီးသွားတယ်... မူလက အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာ တန်ပေမယ့် အခုတော့ တစ်ဝက်ပဲ တန်တော့တယ်..."

အမျိုးသမီးငယ်လေး၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်နေပြီး ဤဝိညာဉ်သားရဲများ၏ တန်ဖိုးကို ကျိုးယွမ်အား ရှင်းပြနေရာ သူမအပေါ် ကျိုးယွမ်၏ အထင်အမြင်မှာ ချက်ချင်း ကောင်းမွန်လာခဲ့လေသည်။

မကြာမီ ကျိုးယွမ်၏ မိစ္ဆာသားရဲ ဆယ်ကောင်မှာ စုစုပေါင်း အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၇၀ တန်ဖိုးရှိကြောင်း ကောက်ချက်ချနိုင်ခဲ့သည်။

"အဲ့ဒီ လူဝကြီးက လူစိတ်မရှိဘူး..."

အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရာပေါင်းများစွာ တန်ဖိုးရှိသောအရာကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ်သာ တန်သည်ဟု သူက ပြောဆိုခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် စိတ်ထဲမှ လူဝကြီးကို ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေး တောင်းတဲ့ ဈေးနဲ့ပဲ အရောင်းအဝယ် လုပ်ကြတာပေါ့..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်လေး ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ဝိညာဉ်သားရဲ အလောင်းများကို သိမ်းဆည်းလိုက်၏။ ထို့နောက် ကျိုးယွမ်အား အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၇၀ ပေးလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် စိတ်နေစိတ်ထား ကောင်းမွန်နေပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မိန်းကလေး... ကျွန်တော်က ချင့်လင်မြို့ကို အခုမှ ရောက်လာတာဆိုတော့ ဒီနေရာအကြောင်း သိပ်မသိသေးဘူး... ဒီမှာများ ရောင်းစရာ ကျောက်စိမ်းပြားတွေ ရှိလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်လေး အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ ပြုံးပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒါက ရှင့်အတွက်ပါ... အထဲမှာ အသေးစိတ် လမ်းညွှန်ချက်တွေ ပါပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အလျင်အမြန် လှမ်းယူလိုက်ပြီး လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်၏။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မိန်းကလေး..."

ကျိုးယွမ် ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်ချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်လေး ရုတ်တရက် အကြံတစ်ခု ရသွားပြီး ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ချင့်လင်မြို့မှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ နေဖို့ စီစဉ်ထားလဲ... အကယ်၍ အိမ်ငှားဖို့ လိုတယ်ဆိုရင် ကျွန်မဆီမှာ လွတ်နေတဲ့ ခြံဝင်းတစ်ခု ရှိတယ်... ရှင့်ကို လျှော့ဈေးနဲ့ ငှားပေးလို့ ရတယ်နော်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားသည်။ သေချာပေါက် သူ အိမ်ငှားချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မိန်းကလေး... ကျွန်တော့်ကို လိုက်ပြပေးလို့ ရမလား... အကယ်၍ အဆင်ပြေရင် ငှားချင်လို့ပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်လေး ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ရှေ့ဆက်သွားရန် လက်ဟန်ပြလိုက်လေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အမျိုးသမီးငယ်လေး နောက်မှ အနောက်ဘက် ခြံဝင်းသို့ လိုက်သွားရာ မကြာမီ ခြံဝင်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။

အနောက်ဘက်ခြံဝင်းမှာ အတော်လေးကြီးမားပြီး အုတ်တံတိုင်း တစ်ခုဖြင့် ခြံဝင်းနှစ်ခု (အကြီးတစ်ခု၊ အသေးတစ်ခု) ခွဲခြားထားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်သွားလေ၏။

အမျိုးသမီးငယ်လေးက ကျိုးယွမ်ကို ခြံဝင်းငယ်လေး တစ်ခုဆီသို့ ခေါ်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် အခန်းသုံးခန်း ရှိသော်လည်း သီးခြားအိမ်တစ်လုံး ဖြစ်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤခြံဝင်းမှာ အဓိက ခြံဝင်း၏ အနောက်ဘက်တွင် ကွယ်နေပြီး အလွန်တရာ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သဖြင့် ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ သဘောကျသွားလေသည်။

ထို့အပြင် ခြံဝင်းထဲတွင် အကာအကွယ် ဝင်္ကပါ တစ်ခုကိုလည်း တပ်ဆင်ထားသော်လည်း ၎င်းကို အသက်သွင်းရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံး လိုအပ်ပေ၏။

အသက်သွင်းပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပြင်ပလူများ ချောင်းကြည့်ခြင်းမှ ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ဤအချက်ကို ကျိုးယွမ် အကျေနပ်ဆုံး ဖြစ်လေသည်။

"သခင်လေး... ဒီခြံဝင်းက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်အနည်းငယ်ကမှ လွတ်သွားတာ... ကျွန်မလည်း ရှင်းလင်းပြီးပြီ... မူလ အိမ်လခက တစ်လကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်ငါးတုံးပါ... ဒါပေမဲ့ ရှင် ငှားချင်တယ်ဆိုရင် တစ်လကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်လေးတုံးနဲ့ ထားပေးပါ့မယ်..."

အမျိုးသမီးငယ်လေးက ပြုံးကာ ကျိုးယွမ်အား အခြေအနေကို ရှင်းပြလိုက်လေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် တိတ်တဆိတ် အံ့သြသွားမိသည်။ ချင့်လင်မြို့ ၏ နေထိုင်မှုစရိတ်မှာ ရှင်းအန်းမြို့ထက် သိသိသာသာ မြင့်မားနေသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုလေးတင် သူ၏ ဝိညာဉ်သားရဲ အသားကို ဝယ်ယူခဲ့သော အမျိုးသမီးငယ်လေးကို ကြည့်ရသလောက် သူမသည် ဈေးတင်မည့်သူမျိုး မဟုတ်ချေ။

"ကောင်းပြီ... အရင်ဆုံး တစ်နှစ် ငှားလိုက်မယ်..."

ကျိုးယွမ် တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ပြောလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် အမျိုးသမီးငယ်လေး၏ မျက်နှာပေါ်၌ တောက်ပသော အပြုံးတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်နှင့် သဘောတူညီချက်ကို ချက်ချင်း လက်မှတ်ရေးထိုးလိုက်လေသည်။

ထို့နောက် ဤအမျိုးသမီးငယ်လေး၏ အမည်မှာ ပိုင်ယွင်ရှို့ ဖြစ်ပြီး၊ သူမ၏ ဖခင်အမည်မှာ ပိုင်ချင်းကန်း ဖြစ်ကာ၊ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး "အနက်ရောင် သားသတ်သမား" ဟု နာမည်ပြောင် ပေးထားကြောင်း ကျိုးယွမ် သိရှိသွားလေ၏။

ထိုသို့ဖြင့် သူ ယခုလေးတင် ရရှိထားသော အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၃၀၀ ကျော်မှာ ၁၆၈ တုံး လျော့နည်းသွားခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်က အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်ပြီး တစ်နှစ်စာအတွက် တိုက်ရိုက် ငွေပေးချေလိုက်၏။

အသစ်ငှားရမ်းထားသော ခြံဝင်းသို့ ရောက်ရှိပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် အကာအကွယ် ဝင်္ကပါကို ချက်ချင်း အသက်သွင်းလိုက်ပြီး ပိုင်ယွင်ရှို့ ပေးထားသော ကျောက်စိမ်းပြားကို မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် တင်ထားလိုက်လေသည်။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ စီးဝင်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် များပြားလှသော သတင်းအချက်အလက်များသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်ရောက်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွမ် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။

"ချင့်လင်မြို့မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ လေးယောက်တောင် တပ်စွဲထားလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ဘူး... ဘယ်အင်အားစုကမှ မသိမ်းပိုက်နိုင်တာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ဘူးပဲ..."

ကျိုးယွမ်က တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ပြင်းပြသော အရောင်များ ပေါ်လာလေသည်။

ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ ဆိုသည်မှာ မိုင်ပေါင်းများစွာ ပတ်လည်တွင် ရိုသေလေးစားမှုကို ရရှိထားသော သူတစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်မကြုတ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ကျားဖြူဂိုဏ်းကဲ့သို့သော ဂိုဏ်းများသည် ကျယ်ဝန်းသော နယ်မြေများကို အုပ်ချုပ်နိုင်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်၏။

သို့သော် အစွမ်းအထက်ဆုံးဂိုဏ်းမှာမူ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သာ ရှိလေသည်။

ချင့်လင်နယ်မြေမှာ မိုင်တစ်ထောင်ခန့်သာ ဝေးကွာသော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ များကို မည်သို့ ဤမျှလောက် ဆွဲဆောင်နိုင်ရသနည်း။

ကျိုးယွမ်က ပိုတွေးလေလေ ချင့်လင်နယ်မြေ တွင် လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုခု သေချာပေါက် ဖုံးကွယ်ထားရမည်ဟု ပို၍ ယုံကြည်လာလေလေဖြစ်၏။

အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဤသို့ ဖြစ်ရန် လုံးလုံးလျားလျား မဖြစ်နိုင်ချေ။

ဤအရာများကို နားလည်ရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်ရမည်ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။ ထို့အပြင် သူ၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မည်သူကမျှ ရှာမတွေ့စေရချေ။

ကျိုးယွမ်သည် ကာလတစ်ခုအထိ ကျင့်ကြံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ရှေ့ဆက်မသွားမီ ဒုတိယမြောက် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း မျိုးစေ့ကို စုစည်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏。

ထိုစဉ် ငြင်းခုံနေသော အသံနှစ်သံ ကျိုးယွမ်၏ နားထဲသို့ ရောက်လာသည်။

"မင်း ကောင်မလေး... ဘယ်လိုလုပ် အဲ့ဒီလောက် ဈေးကြီးကြီး ပေးရဲရတာလဲ... ဒီ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို အများဆုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးရာနဲ့ ဝယ်လို့ရတယ်... နင့်လို ဖြုန်းတီးတဲ့ ကောင်မလေး..."

"အဖေ... သမီးက ပုံမှန်ဈေးနဲ့ ဝယ်တာပါနော်... အဖေ့လို လောဘမကြီးပါဘူး... ပြီးတော့ ဒီ ဝိညာဉ်သားရဲ တွေ အကုန်ရောင်းလိုက်ရင်တောင် အမြတ်ရဦးမှာပဲလေ..."

"မင်း ကောင်မစုတ်လေး... ပြန်ခံပြောရဲသေးတယ်ပေါ့... ရိုက်ခံရတော့မယ် သတိထား... ငါက တစ်နေကုန် အသားရောင်းနေရတာတောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ပဲ ရတာ... ငါ ဘယ်လောက် ပင်ပန်းလဲဆိုတာ မင်း သိလား..."

"အဖေ... သမီးက ငါတို့ရဲ့ လွတ်နေတဲ့ အခန်းကိုလည်း ငှားလိုက်တယ်လေ... ကြည့်... ဒါက အပိုဝင်ငွေ နည်းနည်း ရလာတာပဲ..."

"အဲ့ဒါမှ ပိုသဘာဝကျတယ်... နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် အိမ်လခ ပေးရတော့မယ်... အဲ့ဒါက ကြီးမားတဲ့ ကုန်ကျစရိတ်ကြီးပဲ... တစ်နှစ်ပတ်လုံး ပင်ပင်ပန်းပန်း အလုပ်လုပ်ပြီးတာတောင် ငါ့ဆီမှာ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ထောင်ကျော်လေးပဲ ကျန်တော့တယ်... ငါတော့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ဘယ်တော့မှ တက်လှမ်းနိုင်တော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး..."

"အဖေ... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး က ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဘယ်လောက် လိုလို့လဲဟင်..."

"အဲ့ဒါကို မမေးနဲ့... ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မင်းအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး မပြတ်စေရဘူး... အနောက်ဘက် ခြံဝင်းကို ပြန်သွားပြီး ကျင့်ကြံတော့... မင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးကို ရောက်တာနဲ့ မင်းကို ဒီကနေ ခေါ်သွားပြီး ဂိုဏ်းတစ်ခုခုထဲ ဝင်ခွင့်ရအောင် နည်းလမ်းရှာပေးမယ်... အဲ့ဒီလိုမှပဲ မင်းမှာ တကယ် လုံခြုံမှုရှိမှာ..."

"အဖေ... သမီးက ဒီလိုနေရတာလည်း အဆင်ပြေပါတယ်... အဲ့ဒီဂိုဏ်းတွေထဲဝင်ဖို့ ဘာလို့ ဒုက္ခခံနေဦးမှာလဲ..."

"မင်း ဘာမှမသိပါဘူး... အဲ့ဒီ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတွေရဲ့ အမြင်မှာ ငါတို့ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူတွေက ဘာမှ မဟုတ်ဘူး... ချင့်လင်မြို့ မှာ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ တွေ အရမ်းများတယ်... ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုး ကို ရောက်နေတဲ့သူတွေလည်း အများကြီးပဲ... ပြီးတော့ သူတို့ထဲက အများကြီးက နှစ်တိုင်း အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းနိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ... ဒါပေမဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို ရောက်တဲ့သူက မရှိသလောက်ပဲ... ဘာလို့လဲဆိုတာ မင်း သိလား..."

"သမီး မသိဘူး... ကျေးဇူးပြုပြီး ပြောပြပါ အဖေ..."

"အကုန်လုံးက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ကြောင့်ပဲ... အဲ့ဒီ ဂိုဏ်း တွေက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး ရဲ့ ဆေးဖော်စပ်နည်းကို ထိန်းချုပ်ထားတယ်... ငါတို့ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ အများစုက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးကို ရောက်ပြီးရင်တောင် ဆက်ပြီး အောင်မြင်စွာ မတက်လှမ်းနိုင်ကြဘူး... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်သိန်းကျော်တောင် ပေးရတာ... ငါတို့ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ တွေ လက်လှမ်းမမီနိုင်တဲ့ ပမာဏကြီးပဲ... ဟူး..."

အမျိုးသားကြီး စကားပြောပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်ရာ အမျိုးသမီးငယ်လေးလည်း ဘာမျှ ထပ်မပြောတော့ချေ။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ ယခုလေးတင် စကားပြောနေသူများမှာ ပိုင်ချင်းကန်း နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ သားအဖနှစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သူ သဘာဝကျကျ သိလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်အတွက် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန်မှာ အလှမ်းဝေးသေးသော်လည်း သားအဖနှစ်ဦး၏ စကားဝိုင်းမှတဆင့် အများအပြား သင်ယူနိုင်ခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်က စကားများများ မပြောတော့ဘဲ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ မျက်လုံးမှိတ်၍ ကျင့်ကြံလေတော့သည်။

စွမ်းအားသည်သာ အဓိကဖြစ်ပြီး ကျန်အရာများအားလုံးမှာ ဒုတိယသာ ဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိထားပေ၏။