အခန်း (၆၃-၆၄)

အခန်း (၆၃) စာသင်ရတာ ပျင်းလို့...

နန်ကုန်းယွီ၏ မေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်သည်။

"ကြီးကြပ်ရေးရုံးက စီစဉ်ပေးတဲ့ လေ့ကျင့်ရေးက သိပ်အသုံးမဝင်ဘဲ အချိန်ဖြုန်းသလို ဖြစ်သွားတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် အံ့အားသင့်သွားပုံရလေ၏။

"လေ့ကျင့်ရေးက အသုံးမဝင်ရင် ဘာလို့ စီစဉ်ရတာလဲ..."

"ရှောင်ယွီ... မင်းအစ်မရဲ့ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားတွေကို နားမထောင်နဲ့... ကြီးကြပ်ရေးရုံးက စီစဉ်ပေးတဲ့ ဒီလေ့ကျင့်ရေးက ကျောင်းသားတွေရဲ့ လက်တွေ့စွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးဖို့ သားရဲနတ်ဆိုးတွေကို တိုက်ခိုက်ဖို့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသေးသေးလေးဆီ သွားရတာလေ...မင်းအစ်မရဲ့ ကျင့်စဉ်အများစုက တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် မသင့်လျော်သလို သူ့အတွက်လည်း သိပ်အကူအညီ မဖြစ်တာကြောင့် သူက အဲ့ဒီလိုပြောတာ”

နန်ကုန်းကျင်းချီ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"တိုက်ခိုက်ရေးအတွက် မသင့်လျော်ဘူး... ဒါဆို အစ်မတော်ရဲ့ ကျင့်စဉ်က ဘာလဲ..."

ဤမေးခွန်းကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီသည် နန်ကုန်းရိုရွှယ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမကိုယ်စား မဖြေပေးခဲ့ချေ။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့အတွက်ကတော့ အဓိကက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ 'အဆောင် တာအို' ပဲ... အဲ့ဒါက အဆောင်တွေ ဆွဲပြီး အန္တရာယ်ရှိတဲ့အခါ ပစ်ပေါက်ပြီး အမြန်ဆုံး ထွက်ပြေးနိုင်တာပေါ့..."

"အဆောင်လား..."

နန်ကုန်းယွီက ဟန်ဆောင်အံ့အားသင့်ပြကာ မေးလိုက်၏။

"အဲ့ဒါက ဘာလဲ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး ရှင်းပြလိုက်လေသည်။

"ဓားကျင့်ကြံသူ၊ ဓားရှည်ကျင့်ကြံသူနဲ့ မှော်ကျင့်ကြံသူတွေအပြင် ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးမှာ ဆေးပညာ၊ အဆောင်ပညာ၊ လက်နက်သွန်းလုပ်ခြင်းနဲ့ ဝင်္ကပါပညာလိုမျိုး ဒုတိယအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာရပ်တွေလည်း ရှိတယ်လေ..."

"ငါက သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ရှင်ပဲ... အစောပိုင်းအဆင့်တွေမှာ ကျင့်ကြံနိုင်တဲ့ ဝိညာဉ်သိုင်းပညာတွေက သိပ်မစွမ်းဘူးလေ... အန္တရာယ်နဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မကယ်နိုင်မှာဆိုးလို့ ဒုတိယအသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပညာတွေကနေတစ်ဆင့် ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရတာပေါ့..."

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ အထောက်အကူဖြစ်စေတဲ့ ဒုတိယစွမ်းရည်တွေကတော့ အဆောင် တာအို၊ ဝင်္ကပါ တာအို၊ အဆိပ် တာအိုနဲ့ သားရဲမွေးမြူယဉ်ပါးစေခြင်းလိုမျိုး အနည်းအကျဉ်းပဲ ရှိတယ်... နောက်ဆုံးမှာ ငါက အဆောင် တာအိုကို အဓိကထားလေ့လာဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ..."

"အဆောင် တာအိုကို ငါ့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းလမ်းအဖြစ် အသုံးပြုပြီး ဝိညာဉ်သိုင်းပညာတချို့နဲ့ ပေါင်းစပ်လိုက်တာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ လုံလောက်ပါတယ်..."

"အဆောင်ဆိုတာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်းပြောရရင် ဒီလိုမျိုးလေ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် မီးတောက်လောင်ကျွမ်းခြင်း အဆောင်ကို ထုတ်ယူကာ နန်ကုန်းယွီကို ပြသလိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်လေသည်။

အဆောင်သည် ချက်ချင်းပင် ဆယ်မီတာအကွာသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး ပြင်းထန်သော မီးတောက်များအဖြစ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ နန်ကုန်းယွီပင်လျှင် မီးတောက်များ၏ တဖျပ်ဖျပ်မြည်သံကို ကြားလိုက်ရချေသည်။

နန်ကုန်းယွီက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး ဟန်ဆောင်အံ့အားသင့်ပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်မတော်... ဒီအရာက အံ့ဩစရာပဲ... သား ဒီကနေတောင် အပူချိန်ကို ခံစားနေရတယ်..."

"ဒါက မီးတောက်လောင်ကျွမ်းခြင်း အဆောင်ပဲ... သာမန် လိုဏ်ဂူကောင်းကင်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေကိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မီးတောက်တွေ ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်နိုင်တယ်လေ..."

သူတို့အားလုံးသည် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်း ရှိကြပေ၏။

နန်ကုန်းကျင်းချီက ရှင်းပြလေသည်။

"တကယ်လို့ အစ်မတော်က သားကို ကာကွယ်ဖို့ ဝင်မပါခဲ့ဘူးဆိုရင် သားရဲ့ ခံစားချက်တွေက အများကြီး ပိုပြင်းထန်မှာပဲ..."

နန်ကုန်းယွီက မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် တုံးအကာ ချစ်စရာကောင်းပုံပေါ်နေ၏။

"အဲ့ဒီလောက်တောင် အံ့ဩစရာ ကောင်းတာလား... သားရော သင်ယူလို့ရလား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်နှင့် အခြားသူများ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်ကြသည်။

"ဒီအကြောင်းတော့ ငါတို့ တကယ်မသိဘူး..."

"ဟင်..."

နန်ကုန်းယွီက ဟန်ဆောင်ရှုပ်ထွေးပြလိုက်သည်။

"မသိဘူးလား... ယွီအာက သင်ယူလို့မရလို့လား..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေသည်။

"ရှောင်ယွီ... ငါတို့ ဆိုလိုတာက ရွှမ်လင်တိုက်ကြီးပေါ်က လူတိုင်းမှာ သူတို့နဲ့ အကိုက်ညီဆုံး တာအိုတစ်ခုစီ ရှိကြတယ်... သားနဲ့ အကိုက်ညီဆုံး တာအိုက ဘယ်တာအိုလဲဆိုတာ ငါတို့လည်း မသိဘူးလေ... သားကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံပြီးမှ သားကိုယ်တိုင် ရှာဖွေရမှာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် နားလည်သကဲ့သို့ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သော်လည်း စိတ်ထဲတွင်မူ ပြုံးမိသွား‌ လေသည်။

သူသည် လောကနိယာမအားလုံးနှင့် သဟဇာတဖြစ်သော မဟာဟင်းလင်းပြင် ဝိညာဉ်အမြစ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ မကျင့်ကြံနိုင်သောအရာဟူ၍ မရှိပေ။

သို့သော် ထိုအကြောင်းကို သူ သဘာဝကျကျ ထပ်ပြောမည် မဟုတ်။

ထိုအချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်တော့ အဆောင်ပညာရှင်လမ်းစဉ်က ရှောင်ယွီနဲ့ သင့်တော်ချင်မှ သင့်တော်မှာ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် ဒုတိယမြောက်ဝမ်းကွဲအစ်မဖြစ်သူ နောက်ဆက်ပြောမည့်စကားကို သိချင်စိတ်ဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်လေသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်နှင့် နန်ကုန်းကျင်းချီတို့လည်း ကြည့်နေကြသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှေက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။

"မြေကြီး ဝိညာဉ်အမြစ်အောက်မှာ အဆောင်ပညာရှင် ၉၉% က သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိကြပြီး ရတနာဖန်တီးရှင်တွေနဲ့ ဆေးဆရာ ၁၀၀% က မီး ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိကြတယ်လို့ စာအုပ်တစ်အုပ်မှာ ဖတ်ဖူးတယ်..."

"ဒါ့အပြင် ဆေးဆရာတွေ တပည့်လက်ခံတဲ့အခါ တပည့်ဖြစ်သူက မီးနဲ့ သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ် နှစ်ခုစလုံး ရှိဖို့ (ဒါမှမဟုတ်) မီး ဝိညာဉ်အမြစ်မှာ သစ်သားဂုဏ်သတ္တိ အနည်းငယ် ပါဝင်ဖို့ တောင်းဆိုကြတယ် မဟုတ်လား..."

"မြေကြီး ဝိညာဉ်အမြစ်က ဆေးဆရာတွေနဲ့ အဆောင်ပညာရှင်တွေကို ကျင့်ကြံနိုင်မလား ဆိုတာတော့ ငါတို့ကိုယ်တိုင် စမ်းသပ်ကြည့်ရမှာပါ... ဒါပေမဲ့ ချင်းယိုအင်ပါယာနဲ့ အနီးအနား နိုင်ငံတွေမှာ နှစ်တစ်ရာကျော်အတွင်း မြေကြီး ဝိညာဉ်အမြစ်ကို မတွေ့ရသေးဘူးလေ..."

နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် နားလည်ဟန်ဆောင်လိုက်သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သဘောတူသည့်အနေဖြင့်သာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပေသည်။

နန်ကုန်းရိုရွှေ ပြောသကဲ့သို့ပင် ကျင့်ကြံသူများ၏ အသိပညာဆိုင်ရာ စွယ်စုံကျမ်းတွင် မှတ်တမ်းတင်ထားသည့်အတိုင်း သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ်သည် ကမ္ဘာလောကရှိ စွမ်းအင်အမျိုးမျိုးကို အာရုံခံနိုင်စွမ်း ပိုကောင်းပြီး အဆောင်၏ စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့ကို အလွတ်အဆောင်တစ်ခုထဲသို့ ပို့ဆောင်ကာ အဆောင်တစ်ခု ဖန်တီးနိုင်လေသည်။

အခြားသော ဝိညာဉ်အမြစ်များ ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အလွန်ခက်ခဲကာ ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ဆိုင်သော စကြဝဠာစွမ်းအင်ကိုသာ အာရုံခံနိုင်ပေသည်။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ရှင်များမှလွဲ၍ မြေကြီး ဝိညာဉ်အမြစ်အောက်ရှိ ဝိညာဉ်အမြစ် ပိုင်ရှင်များသည် အဆောင်ကျင့်ကြံခြင်းတွင် လုံးဝမပါဝင်ကြသောကြောင့် ဤကောက်ချက်ချမှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ဆေးဆရာများသည် ၎င်းကို အောင်မြင်ရန် ဆေးမီးတောက်ကို စုစည်းရန် လိုအပ်ပေ၏။ မီးဂုဏ်သတ္တိ ဝိညာဉ်အမြစ်မှလွဲ၍ မြေကြီး ဝိညာဉ်အမြစ်အောက်ရှိ မည်သည့်အရာကမျှ မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဤကောက်ချက်ချမှု ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်လေသည်။

သေချာသည်မှာ အပူချိန်ကို ထိန်းချုပ်ရန် သစ်သား ဝိညာဉ်အမြစ် ရှိနေသရွေ့ ပြင်ပမီးတောက်ကိုလည်း ဆေးဖော်စပ်ရန် အသုံးပြုနိုင်သော်လည်း ၎င်းသည် မှန်ကန်သောလမ်းစဉ် မဟုတ်ဘဲ အဆင့်မြင့် ဆေးဆရာများအတွက် အလုပ်ဖြစ်မည် မဟုတ်။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်နှင့် အခြားအမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့သည် နန်ကုန်းရိုရွှေကို အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်ကြ၏။ သူတို့ ထိုအရာကို တကယ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ကြချေ။

နန်ကုန်းရိုရွှယ်သည် သူမ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ နန်ကုန်းယွီကို လှည့်ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဆင်ပြေပါတယ်... ရှောင်ယွီက သတ္တု ဝိညာဉ်အမြစ်လေ... သတ္တု ဝိညာဉ်အမြစ်တွေက တိုက်ခိုက်ရေးမှာ ထူးချွန်ပြီး အနာဂတ်မှာ စွမ်းအားကြီးတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး ဝိညာဉ်သိုင်းပညာတွေကို ကျင့်ကြံနိုင်မှာပါ... သူက အဆောင် တာအိုကို မကျင့်ကြံနိုင်ရင်တောင် အရမ်းသန်မာလာမှာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းကျင်းချီနှင့် နန်ကုန်းရိုရွှေတို့သည် ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်ကြ၏။ အစ်မတော်ကြီးက ရှောင်ယွီအပေါ် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ချစ်ခင်တွယ်တာနေရသည်ကို သူတို့ ကောင်းကောင်း နားမလည်ကြချေ။

နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"အစ်မတော်... သားကို နှစ်သိမ့်ပေးစရာ မလိုပါဘူး... သားက နည်းနည်း သိချင်ရုံလေးပါ... တကယ်လို့ အစ်မတော်က သားကို သင်ခိုင်းမယ်ဆိုရင်တောင် သားက ပျင်းလို့ သင်မှာ မဟုတ်ဘူး..."

သူတို့သုံးဦး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြသော်လည်း ခေါင်းခါကာ ရယ် မိသွား လေသည်။

နန်ကုန်းယွီတွင် အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်သာ ရှိသဖြင့် သူ၏ အောင်မြင်မှုအကန့်အသတ်ကို မွေးကတည်းက ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီး ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူသည် ကျန်းပေ့မင်းသား ဖြစ်ပြီး ကျန်းပေ့ စစ်တပ် နောက်လိုက် သုံးထောင် ရှိလေသည်။ သူ၏ လုံခြုံရေးသည် စိုးရိမ်စရာ မဟုတ်သောကြောင့် မြင့်မားသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို ရှာဖွေရန် တကယ် မလိုအပ်ချေ။

ဒုတိယအဒေါ်က သူ့ကို ပူပင်သောကကင်းတဲ့ မင်းသားတစ်ပါးအနေနဲ့ အေးအေးချမ်းချမ်း ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် နေစေချင်တယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလက လုံးဝ အခြေအမြစ်မရှိတာတော့ မဟုတ်ပုံပဲ…

သူတို့သုံးဦး ဤသို့တွေးနေစဉ် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် အခန်းထဲမှ ထွက်လာလေ၏။

"ရိုရွှယ်... မင်းရောက်နေတာလား..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မေးခွန်းတစ်ခုမေးလိုက်ပြီးနောက် ခန်းမသို့သွားကာ လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်ငဲ့ပြီး တစ်ယောက်တည်း သောက်လိုက်သည်။

"ဒုတိယအဒေါ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

သူတို့သုံးဦး လေးစားစွာ ဦးညွှတ်လိုက်ကြပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒုတိယအဒေါ်... ဒီနေ့လယ် ကြီးကြပ်ရေးရုံး ပိတ်တယ်လေ... ရိုရွှေနဲ့ ကျွန်မက ရှောင်ယွီကို လာတွေ့တာ... ပြီးတော့ နောက်မှ စားသောက်ပွဲကိုလည်း သွားမှာပါ..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"စားသောက်ပွဲ စဖို့ နာရီဝက် လိုသေးတယ်လို့ မင်းတို့ရဲ့ဦးရီးတော်က ပြောထားတယ်... ခဏစောင့်ပေးပါဦး... ငါ ယွီအာကို အဝတ်အစားလဲပေးပြီး မသွားခင် ခဏနားခိုင်းလိုက်ဦးမယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို မပေးချင်ပေးချင်ဖြင့် ပေးလိုက်လေ၏။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို ချီကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားလေသည်။

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် နန်ကုန်းယွီကို အခန်းထဲမှ ခေါ်ထုတ်လာခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် ကျက်သရေရှိသော ဂါဝန်ရှည်တစ်ထည်ကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ထားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ဝတ်ရုံတစ်ထည်ကို ခြုံထားလေသည်။

သို့မဟုတ် လွန်ခဲ့သည့် ခြောက်လကတည်းက ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ရှောင်ရှားနေသကဲ့သို့ အလွန်ရိုးရှင်းစွာ ဝတ်ဆင်ထားခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

အခန်း (၆၄) မယ်တော်ကြီး ချီထားပါ့မယ်...

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက နန်ကုန်းယွီ၏ အဝတ်အစားများမှာ များစွာ ပို၍ တရားဝင်ဆန်လှပေသည်။

သူသည် အချိန်မရွေး ပျံတက်သွားတော့မည့်အလား ရွှေချည်ဖြင့် ထိုးထားသော အသက်ဝင်လှသည့် နဂါးပုံစံများ ပါဝင်သည့် ခမ်းနားထည်ဝါသော အဝါရောင်ရင့်ရင့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားလေသည်။

သူ၏ခါးတွင် အရောင်အသွေးစုံလင်သော ကျောက်စိမ်းခုနစ်လုံး စီခြယ်ထားသည့် ခါးပတ်တစ်ခုကို ဝတ်ဆင်ထားရာ မျက်စိကျိန်းလောက်အောင် တောက်ပနေပေသည်။

သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်နေသော အနီရောင်ကျောက်စိမ်းတစ်လုံး တပ်ဆင်ထားသည့် အဝါရောင်ရင့်ရင့် ဦးထုပ်ငယ်လေးကို ဆောင်းထားလေ၏။

ဤဝတ်စုံမှာ လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်က နန်ကုန်းယွီ ဤအခါသမယတွင် ဝတ်ဆင်ရန် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း အထူးပေးပို့ထားခဲ့သည့် ဝတ်စုံဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေသည်။

"နန်းတွင်း ပန်းထိုးအလုပ်ရုံက အထူးဖန်တီးထားတဲ့ နဂါးငယ်ဝတ်ရုံ... ခမည်းတော် စုဆောင်းထားတဲ့ ရတနာခုနစ်ပါး ခါးပတ်နဲ့ မယ်တော်ကြီး တန်ဖိုးထားတဲ့ သွေးရောင် ကျောက်စိမ်း... တကယ်ကို မျက်စိကျစရာတွေချည်းပါပဲ..."

နန်ကုန်းကျင်းချီက သက်ပြင်းတိုးတိုးချလိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးများတွင် မနာလိုမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာလေသည်။

အစ်မတော်တစ်ယောက်တည်းကသာ သူမရဲ့ ညီဝမ်းကွဲကို ချစ်ခင်တွယ်တာတာ မဟုတ်ဘူးပဲ…

သူနဲ့ ကျင်းလင်တို့ နှစ်ယောက်စလုံးက သွေးရောင် ကျောက်စိမ်းကို မြင်ဖူးကြပြီး မယ်တော်ကြီးဆီမှာ တောင်းခဲ့ဖူးပေမဲ့ မရခဲ့ပါဘူး... အဲ့ဒီအစား မယ်တော်ကြီးက ဒီညီဝမ်းကွဲဆီ တိုက်ရိုက် ပေးလိုက်တာလေ။

ဒါက မျက်နှာလိုက်မှုအဆင့်က မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေတယ်ဆိုတာ ပြသနေတာပဲ။

သို့သော် ထိုအကြောင်းကို စဉ်းစားကြည့်ပါက အဓိပ္ပာယ်ရှိပေသည်။ ဒုတိယမြောက်ဦးရီးတော် မြောက်ပိုင်းတွင် ကွယ်လွန်သွားချိန်၌ ခမည်းတော်နှင့် မယ်တော်ကြီးတို့၏ ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို သူမ မြင်တွေ့ခွင့် ရခဲ့လေသည်။

ဒုတိယမြောက်ဦးရီးတော်၊ ဧကရာဇ်ရဲ့ တူတော်နဲ့ ဧကရာဇ်ရဲ့ မြေးတော်တို့ ချန်ထားရစ်ခဲ့တဲ့ တစ်ဦးတည်းသော အမွေဆက်ခံသူအနေနဲ့ နန်ကုန်းယွီက ဒီလို မျက်နှာလိုက်မှုကို ရရှိတာ သာမန်ပါပဲ။

နန်ကုန်းကျင်းချီသည် ဤအကြောင်းကို တွေးပြီးနောက် များစွာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားပုံပေါ်ကာ ဆက်လက်၍ တွေးတောမနေတော့ချေ။

နန်ကုန်းယွီ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေ၏။

"ဝိုး... ရှောင်ယွီက အရမ်းချောတာပဲ... လာပါဦး... အစ်မကြီးကို အဖက်ခံပါဦး..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က လက်လှမ်းလာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် သူမကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ဘဲ ချီခွင့်ပေးလိုက်လေသည်။

"အင်း... ရှောင်ယွီက အကောင်းဆုံးပဲ... လိမ္မာလည်း လိမ္မာတယ် ချောလည်းချောတယ်... အနာဂတ်မှာ ကောင်မလေး ဘယ်နှယောက်လောက်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မလဲ မသိဘူးနော်..."

နန်ကုန်းရိုရွှယ်က တိုးတိုးလေး ရယ်မောကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

နန်ကုန်းယွီသည် နားမလည်ဟန်ဆောင်ကာ သူ၏ မေးခွန်းထုတ်နေသော အကြည့်တွင် မည်သည့် အပြစ်အနာအဆာမျှ မပေါ်လွင်စေခဲ့။

အခြားသူများကတော့ ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေကြပြီး နန်ကုန်းရိုရွှယ်၏ စကားကို ပြန်မပြောကြချေ။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ချင်းလင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ဒီမှာနေပြီး ကြိုက်တာလုပ်လို့ရတယ်... ဒီနေ့လည်း နားလို့ရပါတယ်..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ မင်းသမီး..."

ချင်းလင်က ပြန်ဖြေလိုက်ပြီး ဘေးတွင် လေးစားစွာ ရပ်နေလိုက်လေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးသည် အခြားသူများကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... ဆယ့်ငါးမိနစ် လိုသေးတယ်... မဟာငြိမ်းချမ်းရေးခန်းမဆောင်ကို အရင်သွားကြရအောင်... လူအတော်များများ ရောက်နေလောက်ပြီလို့ ထင်တယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး မေးမိသွားသည်။

"မယ်တော်... သားတို့ မယ်တော်ကြီးဆီ မသွားဘူးလား..."

"မသွားဘူး..."

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက ခေါင်းအနည်းငယ် ခါယမ်းပြလိုက်ပြီး ရှင်းပြလေ၏။

"သားရဲ့ မယ်တော်ကြီးတောင် ဒီလိုပွဲမျိုးကို တက်မှာ မဟုတ်ဘူး... သူက အခုထိ တရားကျင့်နေလောက်တုန်းဆိုတော့ သွားရင်တောင် တွေ့ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခဏတာ တွေးတောပြီးနောက် နားလည်သွားလေသည်။

နိုင်ငံခြား ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များ လာရောက်လည်ပတ်သည့် ဤကဲ့သို့သော အခါသမယများတွင် မယ်တော်ကြီး တက်ရောက်ရန် အမှန်တကယ်ပင် အဆင်မပြေဖြစ်နိုင်ပေသည်။ သူမ၏ ဧကရာဇ်ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေမည့် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိပြီး ၎င်းသည် အမြတ်ထက် အရှုံးသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။

မကြာမီပင် ထိုအုပ်စုသည် မဟာငြိမ်းချမ်းရေးခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြလေသည်။

ထိုအချိန်တွင် လူအတော်များများသည် မဟာငြိမ်းချမ်းရေးခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီဖြစ်သော်လည်း သူတို့အားလုံးမှာ မှူးမတ်အရာရှိများသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် သူမ၏အုပ်စုသည် စောစောရောက်လာကြောင်း ထင်ရှားလှသည်။ အခြား တော်ဝင်မိသားစုဝင်များနှင့် နိုင်ငံခြား ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့များနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက စောနေခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

ထိုအုပ်စု ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် တက်ရောက်လာကြသော မှူးမတ်အရာရှိများအားလုံး ရှေ့ထွက်လာကာ အရိုအသေပေးကြလေသည်။

"ကျန်းပေ့ မင်းသမီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်... မင်းသားငယ်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်... မင်းသမီး နှစ်ပါးနဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားကို ဂါရဝပြုပါတယ်..."

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထိုအုပ်စုကို ဘေးတွင် ထိုင်ရန် ဦးဆောင်ခေါ်သွားလေ၏။

မှူးမတ်အရာရှိများက စကားများများမပြောဘဲ လူစုခွဲသွားကြသည်။

ခဏအကြာတွင် အရာရှိများ အသီးသီးရောက်လာကြပြီး နန်ကုန်းအောက်ထျန်းနှင့် ဟန်လီယန်တို့လည်း ရောက်ရှိလာကြပေ၏။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် ထိပ်ဆုံးတွင်ထိုင်ကာ အောက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးနှင့် နန်ကုန်းယွီတို့ ရှိနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

သူက နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်၏။

"ယွီအာ... ဦးရီးတော်ဆီ လာခဲ့ဦး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် မှူးမတ်အရာရှိအားလုံး နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်မိသွားကြသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် မယ်တော်ကြီးတို့သည် ကျန်းပေ့မင်းသား နန်ကုန်းယွီကို အလွန်အမင်း ချစ်ခင်နှစ်သက်ကြောင်း သူတို့အားလုံး သိထားကြပြီး ယခုအခါ ကောလာဟလများသည် အမှန်ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလာပေပြီ။

ယနေ့ ဧကရာဇ်သည် ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့အတွက် စားသောက်ပွဲ ကျင်းပနေခြင်းဖြစ်ပြီး အရေးကြီးသော စစ်ရေးနှင့် အမျိုးသားရေးရာ ကိစ္စရပ်များပင် ပါဝင်နိုင်ကြောင်း သင်သိထားသင့်ပေ၏။ ဧကရာဇ်သည် ကျန်းပေ့မင်းသားကို သူ၏ဘေးတွင် ထိုင်ခွင့်ပြုခြင်းက အနည်းငယ် စိတ်ထင်တိုင်းလုပ်ရာ ကျနေပေသည်။

သို့သော် အကြောင်းရင်းကို နားလည်သော မှူးမတ်အရာရှိများသည် အနည်းငယ် မသင့်လျော်ကြောင်း သိကြသော်လည်း မတားဆီးခဲ့ကြ‌ ပေ။

ရှေ့ဆုံးမှ မှူးမတ်အရာရှိ တစ်ဦးမျှ စကားမပြောဘဲ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဤအချိန်တွင် အဆင်အခြင်မဲ့ စကားမပြောသင့်ကြောင်း နားလည်လိုက်ပေ၏။

နန်ကုန်းယွီသည် မိခင်ဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူမက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်လေသည်။

တကယ်တော့ ဤအခြေအနေမျိုးတွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၏ ခိုင်မာသော အမိန့်စကားကြောင့် ငြင်းဆန်၍မရနိုင်ကြောင်း သားအမိနှစ်ယောက်စလုံး နားလည်ထားကြပေ၏။ သို့မဟုတ်ပါက ဧကရာဇ်၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

နန်ကုန်းယွီက ငြင်းဆန်လျှင် အဆင်ပြေနိုင်သော်လည်း မည်သူက ငြင်းဆန်မည်နည်း။

ထို့အပြင် ရှန်ကွမ်ယွဲ့ရှီးတွင် သူမ၏ကိုယ်ပိုင် နောက်ကွယ်မှ ရည်ရွယ်ချက်များ ရှိထားပြီးဖြစ်ရာ ငြင်းဆန်နိုင်ခြေ ပို၍ပင် နည်းပါးလှပေသည်။

ဧကရာဇ်နှင့် မိဖုရားခေါင်ကြီးတို့သည် အမြင့်ဆုံးနေရာတွင် ထိုင်နေကြပြီး ခန်းမဆောင်၏ အခြားနေရာများထက် လှေကားထစ်ငယ် သုံးထစ်မျှ ပိုမြင့် လေသည်။

နန်ကုန်းယွီသည် လှေကားထစ်ငယ်ပေါ်သို့ ခြေချလိုက်စဉ် ရုတ်တရက် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ချက်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လှည့်ကြည့်မိသွား‌ လေသည်။

သို့သော် ဒုတိယမင်းသား နန်ကုန်းကျင်းလင်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အကြည့်တစ်ခု ရှိနေပြီး မနာလိုမှုများက ဖုံးကွယ်၍မရနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းယွီသည် မျက်တောင်ခတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် သံသယများ ပြည့်နှက်နေကာ စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်လေသည်။

လေးနှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အေးစက်တဲ့ အကြည့်မျိုး ရှိနေနိုင်ရတာလဲ...

သို့သော် နန်ကုန်းယွီက ထိုအရာကို သိပ်မတွေးဘဲ လှည့်ကာ လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ဆက်တက်သွားလေသည်။

သူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သော လုပ်ရပ်လေးက သူ၏နောက်သို့ လိုက်ပါလာသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို သဘာဝကျကျ ဆွဲဆောင်သွားပေသည်။

မှူးမတ်အရာရှိများသည် နန်ကုန်းကျင်းလင်ကို တိတ်တဆိတ် လှမ်းကြည့်လိုက်ကြပြီး အနည်းငယ် ခေါင်းခါမိဘဲ သွားကြချေသည်။

သူတို့သည် နန်ကုန်းကျင်းချီကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူက နန်ကုန်းရိုရွှေ၏ဘေးတွင် မတ်မတ်ထိုင်နေပြီး အမူအရာ တစ်စုံတစ်ရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ် မိသွားကြလေသည်။

နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည်လည်း ဤမြင်ကွင်းကို သဘာဝကျကျ မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်မိသွားသော်လည်း ဘာမျှ မပြောခဲ့ချေ။

သူက အနားသို့ ရောက်လာပြီဖြစ်သော နန်ကုန်းယွီကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒီကို မြန်မြန်လာပြီး ငါ့ဘေးမှာ လာထိုင်..."

သူသည် နေရာအနည်းငယ် ရွှေ့လိုက်ပြီး သူနှင့် ဟန်လီယန်ကြားတွင် နေရာဖယ်ပေးလိုက်လေသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဟန်လီယန်က ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ယွီအာက ငယ်ပါသေးတယ်... မယ်တော်ကြီး ချီထားပါ့မယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းသည် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပါပြီ... ကိုယ်တော့်မှာ အချိန်သိပ်မရှိတော့ ဒီနေ့ မိဖုရားခေါင်ကြီးကို ယွီအာနဲ့ အချိန်ပိုပေးလိုက်ပါ့မယ်..."

သူပြောနေစဉ် နေရာအနည်းငယ် ရွှေ့ပေးလိုက်လေသည်။

သူသဘောတူသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဟန်လီယန်က အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး နန်ကုန်းယွီကို ချရွှေ့ပေးလိုက်လေသည်သည်။

"ယွီအာ... အဒေါ် ချီထားရမလား..."

"ဟုတ်ကဲ့ပါ..."

နန်ကုန်းယွီက ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။

ထိပ်တန်း သရုပ်ဆောင်နည်းပြ တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သရုပ်ဆောင်မှုတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး လူတစ်ဦး၏ အပြုအမူသည် သရုပ်ဆောင်ခြင်း ဟုတ်၊ မဟုတ် ရှင်းလင်းစွာ သိမြင်နိုင်သည်။

ကျီကျစ်ယွီ၊ နန်ကုန်းအောက်ထျန်း၊ ဟန်လီယန်နှင့် နန်ကုန်းရိုရွှယ်တို့ကဲ့သို့သော လူများသည် သူနှင့် ရင်းနှီးကြကြောင်း သူ အလွယ်တကူ သိနိုင်လေသည်။

အခြားသူများက သူနှင့် အမှန်တကယ် ရင်းနှီးပါက သူသည်လည်း ကိုယ်ပိုင်ရင်းနှီးမှုဖြင့် သဘာဝကျကျ တုံ့ပြန်မည် ဖြစ်ပေသည်။

ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နန်ကုန်းအောက်ထျန်းက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး မိန်းမစိုး ယန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို နေရာယူခိုင်းလိုက်ပါ..."

မိန်းမစိုး ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ ကြေညာလိုက်လေသည်။

"အနောက်မြူခိုး၊ ငွေလမင်းနဲ့ အရှေ့မီးတောက် အင်ပါယာသုံးခုက ကိုယ်စားလှယ်အဖွဲ့ကို ဝင်ရောက်ခွင့် ပြုလိုက်ပါတယ်..."