အခန်း (၃၇-၃၈)

အခန်း (၃၇)ချင့်လင်မြို့၏ ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများ

ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ်အတွက် ချင့်လင်မြို့မှ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်ခွာခြင်းဖြစ်ပြီး မြို့ပြင်ရှိ နေရာတစ်ခုလုံးမှာ ထူထပ်သော မြူခိုးဖြူများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

မြို့တံခါးအပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် မျက်နှာများ ပျက်စီးနေပြီး မှတ်မိရန်ပင် ခက်ခဲသော အလောင်းအချို့ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤမြင်ကွင်းကြောင့် ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် လန့်ဖျပ်သွားပေ၏။

ဤသည်မှာ ချင့်လင်မြို့၏ အစစ်အမှန်ဆုံး အခြေအနေ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သားသတ်သမားသည် ချင့်လင်မြို့တွင် အဆက်အသွယ် အတော်များများရှိပုံရပြီး လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူအဖွဲ့များစွာက သူ့ကို နှုတ်ဆက်ကြသည်ကို ကျိုးယွမ် တွေ့ခဲ့ရ၏။

သားသတ်သမား၏ ကြမ်းတမ်းသော ရုပ်သွင်က သူ၏ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်းကို ပိုမိုတိုးစေသဖြင့် သူတို့သုံးယောက်ကို မည်သူကမျှ လာရောက်နှောင့်ယှက်ခြင်း မရှိကြချေ။

နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် တောင်ကုန်းငယ်လေးတစ်ခုပေါ်တွင် မည်သည့်စာမျှ ရေးထိုးမထားသော ကျောက်တိုင်တစ်ခုပါသည့် သင်္ချိုင်းဂူတစ်ခု ပေါ်လာပေသည်။

ထိုကျောက်တိုင်ကို မြင်ချိန်တွင် သားသတ်သမား၏ မျက်လုံးများထဲ၌ ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ရှားရှားပါးပါး ကြင်နာမှုတစ်မျိုးကိုလည်း တွေ့ရ၏။

ကျိုးယွမ်သည် သင်္ချိုင်းမြေပုံပေါ်ရှိ ပေါင်းပင်များကို တိတ်ဆိတ်စွာ ရှင်းလင်းပေးပြီး သန့်ရှင်းရေး ပြုလုပ်ပေးလိုက်သည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့က နံ့သာတိုင်နှင့် ဖယောင်းတိုင်များကို ထွန်းညှိပြီးနောက် သိုလှောင်အိတ်ထဲမှ ရွှေချောင်းပုံစံ ခေါက်ထားသော အဝါရောင်စက္ကူ အမြောက်အမြားကို ထုတ်ယူကာ စတင် မီးရှို့လိုက်၏။

"ရှောင်မေး... မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပဲ ဆယ်ရှစ်နှစ်တောင် ကြာသွားခဲ့ပြီ... ငါ ယွင်ရှို့ကို ခေါ်ပြီး မင်းကို လာကြည့်တာ... ဒီတစ်ခေါက် ပြီးရင်တော့ ယွင်ရှို့ ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပြီ... ယွင်ရှို့ ပြန်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီလေ..."

သားသတ်သမားက အရက်တစ်အိုးကို ထုတ်ယူကာ တစ်ဝက်ကို ကျောက်တိုင်ပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ပြီးနောက် တစ်ငုံသောက်လိုက်ရာ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းနည်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပေ၏။

သားသတ်သမား၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံးလှုပ်ရှားသွားသည်။

ယမန်နေ့က ပိုင်ယွင်ရှို့သည် သူမ၏ဇာတိမှာ နဂါးတောင်နယ်မြေတွင်ရှိကြောင်း သူ့အား အမှတ်တမဲ့ ပြောပြခဲ့၏။

သားသတ်သမားက "ပြန်ရမယ်" ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ၎င်းမှာ သဘာဝကျကျပင် နဂါးတောင်နယ်မြေသို့ ပြန်သွားရန် ရည်ညွှန်းခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

နဂါးတောင်နယ်မြေက မည်သည့်နေရာတွင် ရှိသနည်းဆိုတာကို သူ စုံစမ်းရန် လိုအပ်သည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရ၏။

ကျိုးယွမ်က ပိုင်ယွင်ရှို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှု သိပ်မတွေ့ရချေ။

ထိုအခါမှသာ ကျိုးယွမ်သည် ဘာတွေဖြစ်နေသနည်းဆိုတာကို သဘောပေါက်သွားပေသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့၏ မိခင်မှာ သူမ အလွန်ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက ကွယ်လွန်သွားခဲ့သဖြင့် ပိုင်ယွင်ရှို့အနေဖြင့် မိခင်က မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း လုံးလုံးလျားလျား မသိခဲ့သည်မှာ သဘာဝပင်ဖြစ်ရာ သူမအတွက် အမှန်တကယ် ဝမ်းနည်းရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

အဝါရောင်စက္ကူများအားလုံး မီးလောင်ကျွမ်းသွားပြီးနောက် သားသတ်သမားက သူ၏ နောက်ဆုံးအရက်တစ်ငုံကို ကျောက်တိုင်ပေါ်သို့ လောင်းချလိုက်ပြီး အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ သူတို့နှစ်ယောက်ကို ခေါ်ကာ ပြန်လာခဲ့လေ၏။

ကျိုးယွမ် မြို့တံခါးသို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အရာရှိတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။ ထိုကျင့်ကြံသူက မြို့ထဲသို့ ဝင်လာသူများကို တင်းကြပ်စွာ စစ်ဆေးနေမှုကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ကြီးကြပ်နေပေသည်။

သူတို့သုံးယောက်ကတော့ ဘာပြဿနာမှမရှိဘဲ မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ် မျက်လုံးထောင့်မှနေ၍ လူအချို့ တားဆီးခံလိုက်ရသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အခြားလူတစ်ယောက်ကမူ အခြေအနေမဟန်ကြောင်း မြင်သဖြင့် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားလေ၏။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်မှ ထိုသူက စတင်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သူ၏လက်က်မှနေ၍ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်သွားပြီး ထွက်ပြေးနေသောလူကို ဖောက်ထွင်းသွားပေ၏။

ထိုလူသည် ကောင်းကင်ပေါ်မှ ပြုတ်ကျလာပြီး ချက်ချင်းပင် အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး သူမြင်လိုက်ရသောအရာကြောင့် စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် အံ့သြသွားပေ၏။

ချင့်လင်မြို့သည် ကြီးမားသော ကသောင်းကနင်းအခြေအနေတစ်ခုကို အမှန်တကယ် ရင်ဆိုင်ရတော့မည့်ပုံ ပေါ်နေသည်။

သူတို့သုံးယောက် ပြန်ရောက်ပြီးနောက် သားသတ်သမားက ပိုင်ယွင်ရှို့ကို အနည်းငယ် မှာကြားပြီးနောက် အလောတကြီး ထွက်သွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်မှာ အရေးပေါ် အခြေအနေတစ်ရပ်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဝိညာဉ်ဆေးရည် သန့်စင်ရန် ချက်ချင်း ပြန်သွားခဲ့သည်။

အချိန်တွေက မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး နောက်ထပ်တစ်လ ကြာသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ ချင့်လင်မြို့၏ ကသောင်းကနင်းအခြေအနေမှာ ပိုမိုသိသာထင်ရှားလာပေ၏။

ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်သို့ နေ့စဉ် လူလေးဆယ်မှ ငါးဆယ်အထိ ပို့ဆောင်ခံနေရသဖြင့် ကျိုးယွမ်၏ နေ့စဉ်အလုပ်တာဝန်များမှာ ပိုမိုလေးလံလာခဲ့သည်။

တစ်လအတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ပျံသန်းနိုင်သော ဓားအရေအတွက်မှာ ငါးလက်မှ ရှစ်လက်အထိ တိုးလာခဲ့ပြီး ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ်ကိုလည်း အဆင့် ၈၂ အထိ ကျင့်ကြံနိုင်ခဲ့ပေ၏။

[ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်ကြံမှုအဆင့် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ (၂၂၇၀/၁၅၀၀၀)]

[သက်တမ်း - ၂၁/၁၇၄၂၄]

[ပါရမီ - သွင်ပြောင်းမိုးကြိုး ဝိညာဉ်သွေးကြော၊ ပြုပြင်ရန်ကျန်ရှိသော ဓာတ်သဘာဝမဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြောနှစ်ခု]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၂၀]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ - အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်ဂါထာ၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာတစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (အဆင့် ၂)]

ဤကာလအတွင်း ကျိုးယွမ်သည် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ထောင်ပေါင်းများစွာ ထပ်မံရရှိခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးကို ဝိညာဉ်ဆေးရည်ဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့၏။ ညတိုင်း အိမ်ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူသည် ဝိညာဉ်ဆေးရည် ဆယ်စက်ကျော်ကို သန့်စင်လေ့ရှိပေသည်။

တစ်လကြာ ပြင်းထန်စွာ လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းလာပြီး မိုင်ပေါင်းများစွာ ကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို လွှမ်းခြုံနိုင်စွမ်း ရှိလာခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ဤမျှအထိ လေ့ကျင့်နိုင်သည်ဟု တစ်ခါမှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာကလည်း တစ်ဖန် ပိုမိုသန်စွမ်းလာခဲ့သည်။ ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ ရုပ်ခန္ဓာသက်သက်ဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ သို့ ရောက်နေသူတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်းရှိပြီဟု ကြိုတင်ခံစားနေရပေ၏။

အကယ်၍ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ မျိုးစေ့ဓား ရှစ်လက်၏ စွမ်းအားကိုသာ ထုတ်သုံးလိုက်ပါက အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမည်ဖြစ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကိုပင် ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်တော့ချေ။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် မိမိကိုယ်ကို သိရှိသူဖြစ်ရာ သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့်တော့ ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် အကယ်၍သာ ကျိုးယွမ်ကို လွန်လွန်ကျွံကျွံ ဖိအားပေးလာပါက သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ သက်တမ်း ၅ နှစ်နှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက် သူ၏သက်တမ်း ၁ နှစ်ကို စတေးမည့် 'အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်' ကို အသုံးပြုမည် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူသည် နှစ်ပေါင်း ၁၇၀၀၀ ကျော် သက်တမ်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်၍ လုံးလုံးလျားလျား ကြောက်ရွံ့နေမည် မဟုတ်ချေ။

သို့သော် 'အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်' တွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိပေသည်။

၎င်းကို တစ်လလျှင် တစ်ကြိမ်သာ အသုံးပြုနိုင်ပြီး အချိန်ကာလမှာလည်း အသက် ၆၀ ရှိုက်စာထက် မကျော်လွန်နိုင်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူသည် ဤနည်းစနစ်ကို အလွန်အမင်း လိုအပ်သည့်အချိန်မှလွဲ၍ အသုံးပြုမည် မဟုတ်ချေ။

ကျိုးယွမ် ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသည်မှာ 'အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်' သည် သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် စနစ်က သူ့ကို ဆုချခဲ့သော လျှို့ဝှက်နည်းစနစ် ဖြစ်ပေသည်။

မူလက ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ ကို ဖြတ်ကျော်တိုင်း ဆုလာဘ်တစ်ခု ရရှိမည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း ထိုတာအိုက မှားယွင်းနေပြီး မည်သည့်ဆုလာဘ်မျှ မရရှိခဲ့ကြောင်း နောက်ပိုင်းမှ သူ သိရှိခဲ့ရ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ် စိတ်ဓာတ်ကျမသွားခဲ့ပေ။ ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်တွင် သူ စုဆောင်းရရှိခဲ့သော အရာများသည် ဤတိုက်ကြီးပေါ်ရှိ ထိပ်တန်း ပါရမီရှင်များပင်လျှင် တစ်သက်လုံး မလုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာများ ဖြစ်ပေသည်။

သို့သော် သူ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်တွင် လမ်းကြောင်းက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာပေလိမ့်မည်။

ကျယ်ပြန့်သော သမုဒ္ဒရာထဲတွင် ခုန်ပေါက်နေသော ငါးများကဲ့သို့၊ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော ငှက်များကဲ့သို့ သူ၏ ပါရမီများ မြင့်မားလာမှုနှင့်အတူ သူ၏ တက်လှမ်းခြင်းကို မည်သူကမျှ ဟန့်တားနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤတစ်လအတွင်း နောက်ထပ် ကြီးမားသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့၏။ ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်၏ အကြီးအကဲ လျိုမင်ဟိုင် လုပ်ကြံခံလိုက်ရပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဟု သတင်းထွက်နေပေသည်။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ဤကိစ္စသည် ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က အကျဉ်းထောင်သို့ ရောက်လာခဲ့သော အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီးနှင့် သက်ဆိုင်နေသည်ဟု ကျိုးယွမ် ခံစားနေရ၏။

ထို့အပြင် ကျိုးယွမ်သည် သူ စောင့်ကြည့်ခံနေရကြောင်းကိုလည်း ထက်မြက်စွာ သိရှိလိုက်သည်။

ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်တွင် ဝက်သတ်ရန် ရွေးချယ်ခံရသော မည်သူမဆို ဝက်အရေအတွက် အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ သတ်ဖြတ်ပြီးပါက ကျန်းမာရေး ပြဿနာများ ကြုံတွေ့ရမည်ဆိုသည့် တာအိုကို သိကြပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် လူအလုံအလောက် သတ်ဖြတ်ခဲ့သော်လည်း သူ့တွင် မည်သည့်အရာမျှ ဖြစ်မလာခဲ့ချေ။ တကယ်တမ်းတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုက ပို၍ပင် အားကောင်းလာသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။

ဤအချက်က အခြားသူများထံမှ သံသယကို သဘာဝကျကျ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အကျဉ်းထောင်အတွင်း လှုပ်ရှားသွားလာနေစဉ် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားကာ နောက်ယောင်ခံလိုက်နေသည်ကိုပင် သူ အာရုံခံမိလိုက်ပေ၏။

သို့သော် စနစ်၏ လုပ်ဆောင်ချက်များသည် သူတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်နေသဖြင့် သူတို့၏ ကြိုးပမ်းမှုများမှာ သဘာဝကျကျပင် အလဟဿသာ ဖြစ်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ ထွက်ပြေးရန်အတွက် စတင်ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ကြောင်း သိထား၏။ မဟုတ်လျှင် နောက်ပိုင်းတွင် အန္တရာယ်ရှိလာနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် ဤတစ်လအတွင်း ချင့်လင်မြို့သည် ကသောင်းကနင်းအခြေအနေသို့ စတင်ကျဆင်းလာခဲ့ပြီး ညတိုင်းလိုလို ခိုးမှု၊ လုယက်မှုနှင့် လူသတ်မှုများစွာ ဖြစ်ပွားနေခဲ့သည်။

ချင့်လင်မဟာမိတ်အဖွဲ့က လူအင်အား ပိုမိုစေလွှတ်နေသော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ပေ၏။

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်က ကျိုးယွမ်ကိုလည်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ ရှိသူ တစ်ယောက်က နောက်ယောင်ခံလိုက်လာသဖြင့် ကျိုးယွမ်က သူ့ကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ပစ်လိုက်သည်။

သားသတ်သမားသည် ယခုအခါ မနက်ပိုင်းတွင် အချိန်ခဏသာ ဝိညာဉ်သားရဲ အသားများကို ရောင်းချပြီး နေ့ခင်းဘက်တွင် ထွက်သွားကာ အလွန်နောက်ကျမှသာ အမြဲတမ်း ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ပုံစံဖြင့် ပြန်လာလေ့ရှိကြောင်းကို ကျိုးယွမ် သတိပြုမိလိုက်၏။

သို့သော် သားသတ်သမား၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော အသွင်အပြင်အောက်ရှိ သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် တိမ်မြုပ်နေသော ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ကျိုးယွမ် အာရုံခံမိလိုက်သည်။

"ဒေါင်..."

ကြေးခေါင်းလောင်းသံတစ်ခုက ဝမ်ရှန်း အကျဉ်းထောင် တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ကျန်းချန်နှင့် စကားပြောနေသော ကျိုးယွမ်သည် အသံကြားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အပြင်သို့ ချက်ချင်း ပြေးထွက်သွားလေသည်။

ဤသည်မှာ ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်ရှိ လူများ စုဝေးရန် အချက်ပေးသံဖြစ်ပြီး ရှားရှားပါးပါးသာ အသုံးပြုလေ့ရှိပေသည်။ ဤသည်မှာ လအနည်းငယ်အတွင်း ကျိုးယွမ် ဤအသံကို ဒုတိယအကြိမ် ကြားရခြင်း ဖြစ်၏။

ပထမအကြိမ်ကတော့ လျိုမင်ဟိုင် အသတ်ခံလိုက်ရသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်က ဝိညာဉ်မောင်းနှင်သူများ အားလုံးကို စုဝေးစေကာ တစ်ယောက်ချင်းစီကို စစ်ကြောမေးမြန်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် ပြေးသွားနေစဉ် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ထိုတာအိုက ဘာလုပ်ချင်နေသနည်းဟု တွေးတောနေမိ၏။

အခန်း (၃၈) ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ၏ ပစ်မှတ်ထားခံရသော ကျိုးယွမ်

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်နှင့် ကျန်းချန်တို့ အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာရာ ထိုနေရာတွင် ဝိညာဉ်မောင်းနှင်သူများ အားလုံး ရပ်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

ဝိညာဉ်မောင်းနှင်သူများ၏ တည့်တည့်တွင် အေးစက်သော မျက်နှာထားရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး ရပ်နေပေသည်။ သူမက မည်သည့်ဖိအားကိုမျှ ထုတ်မလွှတ်ထားသော်လည်း လူတိုင်းက သူမထံမှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ခံစားနေကြရ၏။

အမျိုးသမီး၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် အကျဉ်းထောင်တပ်မှူးများဖြစ်သော လီရွေ့နှင့် စုန်းချွမ်ဖူတို့သည်လည်း အလွန်အမင်း ရိုသေလေးစားနေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာထားများမှာ အလွန်တည်ကြည်နေပေသည်။

ကျိုးယွမ်က အမျိုးသမီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏မျက်နှာထားမှာ ချက်ချင်း တည်ကြည်သွား၏။

ထိုအမျိုးသမီးကို သူ မှတ်မိလိုက်သည်။ သူမမှာ လျိုမင်ဟိုင် ခေါ်လာခဲ့ဖူးသော အနက်ရောင်ဝတ် အမျိုးသမီး ဝမ်ချုံးပင် ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းကို လျင်မြန်စွာ ငုံ့လိုက်ပြီး ထိုတာအိုဖြစ်သော ဝမ်ချုံးသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဘာလုပ်ချင်နေသနည်းဟု စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တွေးတောနေမိ၏။

မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်မောင်းနှင်သူများ အားလုံး စုဝေးရောက်ရှိလာကြသည်။ ကျိုးယွမ် စကားပြောနိုင်သော လူအနည်းငယ်ထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သည့် ယောင်းရွှီသည် ကျိုးယွမ်၏ဘေးတွင် ရပ်နေပေ၏။

ဝမ်ချုံး၏ အကြည့်က လူအုပ်ကြီးကို ဖြတ်သန်းသွားပြီးနောက် ကျိုးယွမ်အပေါ်တွင် ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားရာ ကျိုးယွမ်မှာ ကျောချမ်းဖွယ် ခံစားချက်တစ်ခုကို ရလိုက်လေသည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တစ်ဖက်လူက အကြည့်ကို လျင်မြန်စွာ ရုပ်သိမ်းသွားသဖြင့် ထိုခံစားချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပေ၏။

"ဒီနေ့ကစပြီး ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်ကို ငါ အပြည့်အဝ တာဝန်ယူ အုပ်ချုပ်မယ်... နင်တို့ ငါ့ကို အင်မော်တယ်အရှင်ဝမ်လို့ ခေါ်နိုင်တယ်..."

ဝမ်ချုံး၏ စကားများက လူတိုင်း၏ နားထဲသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူတို့၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားစေ၏။

မိမိကိုယ်ကို အင်မော်တယ်အရှင်ဟု ခေါ်ဝံ့သူတိုင်းသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာ ဖြစ်ပေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အင်မော်တယ်အရှင်ဝမ်..."

ကျိုးယွမ်နှင့်အတူ အခြားသူများအားလုံးက ဝမ်ချုံးအား ရိုသေလေးစားစွာ လက်အုပ်ချီကာ နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

ဝမ်ချုံးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ငါ အင်မော်တယ်အရှင် ဒီကို လာတာက ကိစ္စတစ်ခုတည်း လုပ်ဖို့ပဲ... ဒီနေ့အတွင်း သေဒဏ်ကျ အကျဉ်းခန်း အနည်းဆုံး သုံးရာကို ရှင်းလင်းရမယ်... ဒါကြောင့် ဒီနေ့ ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းက သားသတ်သမားပဲ... ဘယ်လိုခွဲဝေမလဲဆိုတာကိုတော့ ငါ ဂရုမစိုက်ဘူး... နင်တို့ဘာသာ နင်တို့ ဆုံးဖြတ်ကြ..."

ဝမ်ချုံး စကားပြောပြီးနောက် မည်သူ့ကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ တိုက်ရိုက် ထွက်သွားလေ၏။

ဤအချိန်တွင် ဝိညာဉ်မောင်းနှင်သူများ အားလုံး အနည်းငယ် ဆွံ့အသွားကြသည်။ အနည်းဆုံး သုံးရာဆိုတော့ သူတို့ ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာလဲ။

ယောင်းရွှီနှင့် ကျိန့်ရွှမ်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပုံမှန်ထက် ပို၍ပင် ဖြူရော်နေပေ၏။ သူတို့၏ သက်တမ်းမှာ ရေတွက်လို့ရနေပြီ ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယနေ့တွင် နောက်ထပ် ဝက်ဒါဇင် သို့မဟုတ် နှစ်ဆယ်ခန့် ထပ်သတ်ရပါက ဝမ်ရှန်း အကျဉ်းထောင်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူတို့ အသက်မည်မျှ ဆက်ရှင်နိုင်မည်နည်းဆိုတာ မေးခွန်းထုတ်စရာ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ်မှာ အံ့သြသွားသော်လည်း ၎င်းကို အခွင့်အရေးတစ်ခုအဖြစ် မြင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်သွား၏။

လီရွေ့နှင့် စုန်းချွမ်ဖူတို့က အချင်းချင်း တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ကြရာ တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲရှိ အကူအညီမဲ့နေမှုကို အခြားတစ်ယောက်က မြင်တွေ့လိုက်ရပေသည်။

လီရွေ့က ကျိုးယွမ်ကို လက်ယပ်ခေါ်လိုက်ပြီး ဘေးသို့ ခေါ်သွား၏။ ရှုပ်ထွေးသော မျက်နှာထားဖြင့် သူသည် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးယွမ်... ဒီကိစ္စမှာ မင်း အားအများကြီး စိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွမ်က လျင်မြန်စွာ လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်၏။

"တပ်မှူး... အမိန့်သာ ပေးပါ... ကျွန်တော် တာဝန်ကို သေချာပေါက် ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပါ့မယ်..."

လီရွေ့က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး ထပ်မံ အားနာမနေတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည်။

"ကျိုးယွမ်... ငါ တိုက်ရိုက်ပဲ ပြောလိုက်မယ်... ဝက်သတ်တာက ကောင်းတဲ့အလုပ် မဟုတ်ဘူး... အဲ့ဒါက မင်းရဲ့ သက်တမ်းကို ထိခိုက်စေလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်းက ဒီအာဃာတတွေကို ဖြေဖျောက်နိုင်တဲ့ အထူးကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို ကျင့်ကြံထားတယ်မလား..."

"ဒီလိုလုပ်ရအောင်... မင်း သတ်တဲ့ ဝက်တစ်ကောင်အတွက် ငါ မင်းကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ပေးမယ်... မင်း တတ်နိုင်သလောက် များများသတ်... ကျန်တာတွေကို တခြားလူတွေကို ပေးလိုက်လို့ရတယ်... ဘယ်လိုထင်လဲ..."

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် သူ့ထံသို့ အန္တရာယ်တစ်ခု ချဉ်းကပ်လာနေသကဲ့သို့ မသေချာမရေရာသော စိုးရိမ်မှုတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

ဤခံစားချက်သည် ဝမ်ချုံး ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ထိုနေရာတွင်ပင် အမြစ်တွယ်နေခဲ့ပေသည်။

သို့သော် လီရွေ့၏ ကမ်းလှမ်းချက်က ကျိုးယွမ်ကို အလွန်အမင်း ဆွဲဆောင်နေ၏။ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ မရလျှင်ပင် ၎င်းကို လုပ်ဆောင်ရန် ဆန္ဒရှိနေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိုးယွမ်သည် ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်မှ ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ယနေ့ သူ လူအလုံအလောက် သတ်ဖြတ်နိုင်ပါက နောက်ထပ် အန္တရာယ်ခံစရာ မလိုတော့ဟု သူ ခံစားရပေ၏။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လီရွေ့၏ တောင်းဆိုချက်ကို အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်သည်။

လီရွေ့က ကျိုးယွမ်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးနှစ်ထောင်ကို ချက်ချင်း ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း ပိုပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ လျော့ပေးတာပဲဖြစ်ဖြစ် ကွာဟချက်ကို ငါ ပြန်ဖြည့်ပေးမယ်... အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်..."

ကျိုးယွမ်က သူ၏လက်ထဲရှိ သိုလှောင်အိတ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ပိုမိုခံစားလာရသော်လည်း ခေါင်းညိတ်ပြကာ "ဟုတ်ကဲ့ပါ တပ်မှူး..." ဟု ပြောလိုက်၏။

လုံးဝ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်သည် အလုပ်လုပ်ရန် ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ပုံရိပ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ချုံး၏ ပုံရိပ်က တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပေါ်လာပြီး လီရွေ့က ရိုသေလေးစားစွာ ချက်ချင်း အရိုအသေပေးလိုက်၏။

"သခင်မ... သူ သဘောတူလိုက်ပါပြီ..."

ဝမ်ချုံးက ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီးနောက် အမူအရာကင်းမဲ့စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ သူ့ကို ကန့်သတ်ချက်မရှိ သတ်ခိုင်းလိုက်... သူ့ရဲ့ ကန့်သတ်ချက်က ဘယ်နေရာမှာလဲဆိုတာကို ဘိုးဘေးက သိချင်နေတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လီရွေ့က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး စီစဉ်စရာရှိသည်များကို သွားရောက် စီစဉ်လေ၏။

"ကျိုးယွမ်... ငါ့ကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်နဲ့နော်... မူလဝိညာဉ်ဆေးလုံးကို ငါတို့ ရှာမတွေ့နိုင်တဲ့အတွက် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာက ဘိုးဘေးက ရုပ်ခန္ဓာကို စွန့်လွှတ်ပြီး သင့်တော်တဲ့ ဆေးမီးဖို တစ်ခုကို ရှာဖို့ပဲ..."

ဝမ်ချုံးက သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ရာ သူမ၏မျက်နှာထားတွင် အေးစက်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု တွားသွားလာပေ၏။

[ဒင်... သက်တမ်း - ၀.၃]

[ဒင်... ကံကြမ္မာ +၄၊ သက်တမ်း +၂၁၊ ကျင့်ကြံမှု +၁၈၉၊ ကျင့်စဉ် - မိုးရွာသွန်းခြင်း ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ရရှိပါသည်။]

[ဒင်... သက်တမ်း - ၀.၁]

[ဒင်... ကံကြမ္မာ +၁၊ သက်တမ်း +၃၃၊ ကျင့်ကြံမှု +၆၇၊ ကျင့်စဉ် - လေခေါ် မန္တန် တစ်အုပ် ရရှိပါသည်။]

[ဒင်... သက်တမ်း - ၀.၄]

[ဒင်... ကံကြမ္မာ +၆၊ သက်တမ်း +၂၇၊ ကျင့်ကြံမှု +၃၂၁၊ တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း "ရေစီးဆင်းမှု ဓားသိုင်း" ကို ရရှိပါသည်။]

ကျိုးယွမ်သည် အကျဉ်းခန်းများတစ်လျှောက် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားပြီး သူ၏နောက်တွင် အဖွဲ့သုံးဖွဲ့ခွဲထားသော လူခြောက်ယောက်က အလောင်းများကို ရှင်းလင်းရန် လိုက်ပါလာကြ၏။

လီရွေ့နှင့် စုန်းချွမ်ဖူတို့ကလည်း မလှမ်းမကမ်းတွင် ရှိနေကြပြီး ကျိုးယွမ်ကို မယုံနိုင်စရာ အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြပေသည်။

"ကျိုးယွမ်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အဲ့ဒီလို လုပ်နိုင်ရတာလဲ... အကျဉ်းခန်းထဲကနေ သူ ထွက်လာတာနဲ့ တစ်ပြိုင်နက် သူ့ကိုယ်ပေါ်က အာဃာတတွေက လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ်... တကယ့်ကို ထူးဆန်းတာပဲ..."

စုန်းချွမ်ဖူက ကျိုးယွမ်ကို မျက်လုံးပြူးကာ ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။

လီရွေ့က သက်ပြင်းချကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး ရွေးချယ်ခံရတဲ့သူဆိုတာ သာမန်လူတော့ မဟုတ်ဘူးပေါ့... မကြာခင်မှာ သူက ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်လာနိုင်တယ်..."

လီရွေ့၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် စုန်းချွမ်ဖူ၏ မျက်နှာထားက တည်ကြည်သွားပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် သနားညှာတာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာပေ၏။

ရွှေအမြုတေအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်နေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ခံရခြင်းက ကျိုးယွမ်အတွက် ကံကောင်းမှုလား၊ ကံဆိုးမှုလား ဆိုသည်ကိုတော့ စောင့်ကြည့်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

အချိန်တွေ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ကုန်ဆုံးသွားပြီး ကျိုးယွမ် မသိလိုက်ခင်မှာပင် မနက်ခင်းတစ်ခု ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူ အနည်းငယ် ထုံကျဉ်နေသကဲ့သို့ ခံစားလာရ၏။

ထိုစဉ် ဝမ်ချုံးက လီရွေ့၏ဘေးတွင် ပေါ်လာပြီး တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ..."

“တစ်ရာ့လေးဆယ့်ခုနစ်ယောက်”

လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ လီရွေ့က ချက်ချင်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ဝမ်ချုံး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဘိုးဘေးက သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိရန်အတွက် အာဃာတများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မခံရဘဲ လူသုံးရာကျော် သတ်ဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်ရမည်ဟု ပြောခဲ့ဖူး၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဘိုးဘေး၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် အမှန်တကယ် ကိုက်ညီနေပုံရပေသည်။

ဝမ်ရှန်းအကျဉ်းထောင်၏ လေထုက အလွန်ထူးဆန်းနေ၏။ လူတိုင်းက ကျိုးယွမ် တစ်ယောက်တည်းကိုသာ ဝန်ဆောင်မှု ပေးနေကြရသည်။

အလောင်းများကို မီးရှို့ပြီး ဝိညာဉ်များကို ဖျက်ဆီးနေရသူများမှာ ဆက်၍ မတောင့်ခံနိုင်တော့ချေ။ သူတို့သည်လည်း အာဃာတများ ကူးစက်ခံရသဖြင့် သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ ပြာနှမ်းနေပေပြီ။

စုန်းချွမ်ဖူက လူခြောက်ယောက်ကို လျင်မြန်စွာ အစားထိုးလိုက်ပြီး သူတို့က ကျိုးယွမ်၏ နောက်သို့ လိုက်သွားကြ၏။

ကျိုးယွမ်ကိုယ်တိုင်လည်း ထုံကျဉ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုတာအိုဖြင့် လူမည်မျှ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးပြီဆိုသည်ကိုပင် သူ မသိတော့ချေ။

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် အဆုံးမရှိသော အာဃာတများသည် ကျိုးယွမ် ပထမဆုံး စုစည်းခဲ့သော ဓားပုံသဏ္ဌာန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း မျိုးစေ့ထဲသို့ စုစည်းသွားကြသည်။

ဓားက တဖြည်းဖြည်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ၎င်း၏ဓားသွားမှာ မီးခိုးရောင် ဖြစ်သွားကာ ကျိုးယွမ်၏ စိတ်နှလုံးကိုပင် တုန်လှုပ်စေသော စွမ်းအားတစ်ခု ထုတ်လွှတ်နေပြီး အာဃာတဓားအဖြစ်သို့ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားပေ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကို ဒုတိယမြောက် ဓားပုံသဏ္ဌာန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း မျိုးစေ့က စုပ်ယူသွားပြီး ဤဓားပေါ်တွင် တာအိုတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။ တာအို၏ သွေးနီရောင် ဆေးပြောက်များသည် အသွင်ကူးပြောင်းမှု တစ်ခုကို ဖြတ်သန်းနေပေ၏။