အခန်း (၄၇-၄၈)

အခန်း (၄၇) ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးက အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဟု ထင်လိုက်သည့် အချိန်မှာပင် ချင့်လင်သားရဲကြီး ရုတ်တရက် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ ပြင်းထန်စွာ စုပ်ယူလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် မြေပြင်မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး မီးတောက်များပါသော အနီရောင် ချော်ရည်တိုင်ကြီးတစ်ခု ကောင်းကင်သို့ ပန်းထွက်လာကာ ချော်ရည်များမှာ ချင့်လင် သားရဲကြီး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။

ချင့်လင်သားရဲကြီးသည် ချင့်လင်မြို့၏ မြေအောက်တွင် ရှိနေရခြင်းမှာ ၎င်းသည် ချော်ရည်များမှ မွေးဖွားလာသော မီးဓာတ် မိစ္ဆာသားရဲ တစ်ကောင် ဖြစ်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

၎င်းသည် ကျင့်ကြံရန် မြေအောက် အနက်ရှိုင်းဆုံးတွင် အိပ်မောကျနေခဲ့သော်လည်း ကျင့်ကြံသူ အမြောက်အမြား သေဆုံးမှုနှင့် သူတို့၏ သွေးများ စိမ့်ဝင်မှုက အိပ်မောကျနေသော ချင့်လင် သားရဲကြီးကို နိုးထလာစေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ချော်ရည်များ ၎င်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ စီးဝင်သွားသည်နှင့်အမျှ ချင့်လင် သားရဲကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဖောင်းပွလာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အရွယ်အစားက နှစ်ဆကြီးမားလာလေသည်။

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး ၏ အံ့သြနေသော မျက်လုံးများရှေ့တွင် သံကြိုးများနှင့် အမည်းရောင် ပိုက်ကွန်ကြီးမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားပြီး အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးက အံ့အားသင့်သွားပြီး ချင့်လင် သားရဲကြီးကို သူ၏ ဖုတ်ကောင်များနှင့်အတူ ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်လေတော့သည်။

ချင့်လင်သားရဲကြီး၏ အမူအရာမှာ အေးစက်နေသည်။ ၎င်းသည် ၎င်း၏ရှေ့ရှိ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးကို မုန်းတီးသော်လည်း ၎င်းမှာ သတိရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ ခြေသည်းဖြင့် တစ်ချက် ကုတ်လိုက်ရာ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာကြီး လွင့်စင်သွားတော့သည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ ချော်ရည်များ ပန်းထွက်လာပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ၏ ဖုတ်ကောင်ကို ဝါးမျိုသွားလေသည်။

ဖုတ်ကောင်သည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်ရှိ အလောင်းကောင်များမှာ ချော်ရည်များနှင့် ထိခိုက်မိကာ တဖြောက်ဖြောက် အသံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းတယ်... ချင့်လင်သားရဲကြီး... ငါ မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိတယ်... အခု ငါ့ရဲ့ အစစ်အမှန် စွမ်းရည်တွေကို ပြမယ်..."

အလောင်းကောင်တစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်မှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီးနောက် လက်သင်္ကေတများ ပြုလုပ်ကာ အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဖုတ်ကောင်... မင်းနေရာကို ပြန်သွား..."

သူ စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချင့်လင်သားရဲကြီး၏ ချော်ရည်များနှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ဖုတ်ကောင်သည် အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်း မှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး၏ ဘေးသို့ ချက်ချင်း ပျံသန်းလာပြီး အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး နှင့် ပေါင်းစပ်သွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာပြီး မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် နှစ်ဆထက်မက တိုးလာလေသည်။ အလွန်တရာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားတစ်ခု သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာ၏。

"ဟီးဟီးဟီး... ဒီခံစားချက်က အရမ်းကောင်းတာပဲ..."

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ဖြတ်ပြေးသွားကာ အဝေးရှိ ဝမ်ယန်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

ဧရာမ လက်ညှိုးကြီးတစ်ခုသည် အကွာအဝေးကို လျစ်လျူရှုကာ ဝမ်ယန်၏ ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိလာသည်။

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ဝမ်ယန်သည် အသက်အန္တရာယ် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ရုတ်တရက် သူ့ကို လွှမ်းခြုံလာချိန်တွင် နောက်ဆုတ်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"ချင့်လင် မီးတောက်ယန်မျှော်စင်..."

ဝမ်ယန်က ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်သော အမူအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး မျှော်စင်ငယ်လေးတစ်ခု သူ၏ရှေ့တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာကာ သူ၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

လက်ညှိုးကြီးမှာ တစ်ခဏမျှပင် မရပ်တန့်သွားဘဲ ချင့်လင်မီးတောက်ယန် မျှော်စင်ကို တိုက်ရိုက် ထိုးချလိုက်၏။

"ဂျွတ်..."

တိုက်မိသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ချင့်လင်မီးတောက်ယန် မျှော်စင်သည် မရေမတွက်နိုင်သော အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီးနောက် နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားလေသည်။

ချင့်လင်မြို့တွင် အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားသော ဤဝိညာဉ်ရတနာမှာ အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်း၏ ဒေါသမှ မလွတ်ကင်းနိုင်ခဲ့ချေ။

သို့သော် အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်း မှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး ၏ လက်ညှိုးမှာ ပျောက်ကွယ်မသွားဘဲ အများကြီး ပိုမို မှုန်ဝါးသွားပြီးနောက် ဝမ်ယန်၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန်သွားလေ၏。

ဝမ်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်သွားပြီး ရွှေအမြုတေဖြင့် ဝန်းရံထားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုသာ လွင့်စင်သွားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်မှုများ ပြည့်နှက်နေပေသည်။

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မှာ အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လွန်းလှပေသည်။ သာမန်တိုက်ခိုက်မှု တစ်ချက်ကိုပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူက လုံးလုံးလျားလျား မခံနိုင်ချေ။

"ဘိုးဘေး... ကျိုးယွမ်က အောက်မှာ ရှိတယ်..."

ထိုစဉ် ဝမ်ချုံး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ဝမ်ယန်၏ နားထဲသို့ ရောက်သွားလေသည်။

ဝမ်ချုံးသည် ကျိုးယွမ်၏ နေရာကို ရှာတွေ့ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ယခု ဘိုးဘေး ကို မြင်ချိန်တွင် ဝမ်ယန်၏ ခန္ဓာကိုယ် ပျက်စီးသွားပါက သတိပေးရန် အသံတစ်ခု ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်၏။

လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ဝမ်ယန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သည် အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ ရွေးချယ်ထားသော ခန္ဓာကိုယ် သစ်ဖြစ်သည့် ကျင်းနက်ကြီးထဲရှိ ကျိုးယွမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားလေတော့သည်။

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးသည် မူလက ဝမ်ယန် ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို သတ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင့်လင်သားရဲကြီးက ဟိန်းဟောက်ကာ သူ့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာသဖြင့် သူ လှည့်ကာ ချင့်လင်သားရဲကြီးကို ရင်ဆိုင်ရလေတော့သည်။

မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူ၏ အမြင်တွင် ဝမ်ယန်မှာ ပုရွက်ဆိတ် တစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပြီး သူ့ကို ဂရုစိုက်မည် မဟုတ်ချေ။

"အစ်ကိုကျိုး... သတိထား..."

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် ဝမ်ယန် သူတို့ဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။ မူလဝိညာဉ်၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားလေသည်။

"ဒင်... ပိုင်ရှင်ကို ခန္ဓာကိုယ် လုယူချင်တဲ့သူ ရှိနေတာကို စနစ်က ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပါတယ်... လုယက်ခြင်း မုဒ်ကို အသက်သွင်းရမလား..."

ထိုစဉ် စနစ် ၏ အသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ပေါ်လာလေသည်။

"လုယက်ခြင်းကို စတင်လိုက်..."

ကျိုးယွမ်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများမှ ရွှေရောင် အလင်းတန်းနှစ်ခု ရုတ်တရက် ပန်းထွက်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ ရှေ့သို့ ရောက်နေပြီဖြစ်သော ဝမ်ယန်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်နှင့် ရွှေအမြုတေ အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျရောက်သွားသည်။

"အား..."

ဝမ်ယန်က စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နှင့် ရွှေအမြုတေ မှာ မြင်နိုင်သော အမြန်နှုန်းဖြင့် အရည်ပျော်သွားပြီး အသက်ရှူကြိမ် သုံးကြိမ်အတွင်းမှာပင် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၃၆၈၀၊ သက်တမ်း +၁၁၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၁၇၆၇၆၇၊ ကူမူလက်ညှိုး တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း ရရှိပါသည်..."

စနစ်၏ အသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲ၌ ထွက်ပေါ်လာရာ သူ၏ မျက်လုံးများကို ယခင်ကထက် ပိုမို တောက်ပသွားသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် အဆမတန် ထိုးတက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ၎င်းကို ကြည့်ရန် အချိန်မရခဲ့ချေ။

ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားသော မြင်ကွင်းက လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်သွားစေ၏။ ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ် မှ လူတစ်ဦး ဤသို့ သေဆုံးသွားပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ရှိသူတစ်ဦး၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့မှာ မယုံကြည်နိုင်ခဲ့ချေ။ ၎င်းမှာ သူတို့ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် လုံးလုံးလျားလျား ကျော်လွန်နေပေသည်။

"ဘိုးဘေး..."

ဝမ်ချုံးက ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူမ၏ အသံတွင် ယခင်က မကြုံဖူးသော ကြောက်ရွံ့မှုများ ပါဝင်နေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ဘိုးဘေး၏ ခန္ဓာကိုယ် လုယူခြင်းအတွက် သူမ ကိုယ်တိုင် ရွေးချယ်ပေးခဲ့သော သူတစ်ဦးဖြစ်သည်။ ဤသို့သော အမှားမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပနေ၏။ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဝမ်ယန် သေဆုံးပြီးနောက် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သိုလှောင်လက်စွပ်ကို သူ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ ပြည့်နှက်သွားသည်။

"မိန်းကလေးပိုင်... ကျွန်တော့်ကို ခဏစောင့်ပါ... လူတချို့ကို သွားသတ်ပြီး စီနီယာပိုင်ကို ကူညီလိုက်ဦးမယ်..."

ပိုင်ယွင်ရှို့လည်း စကားမပြောနိုင်လောက်အောင် အံ့အားသင့်နေသည်။ ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် သူမ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်၏ ခါးကို ဖက်ထားသော လက်များကို လွှတ်လိုက်လေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ယွင်ရှို့က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရပြီး သူမ၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်က ပေါ့ဆမနေရဲချေ။ သူ လက်သင်္ကေတတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပြီး "အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်" ကို စိတ်ထဲမှ ရေရွတ်လိုက်၏။

ထူးခြားသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ကျိုးယွမ်၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း သွေးရောင်လွှမ်းသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်က လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ ဝမ်ချုံးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။

"သက်တမ်း အနှစ်၁၀၀... အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်... လောင်ကျွမ်းစမ်း..."

ကျိုးယွမ်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ဝမ်ချုံးက စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးတောက်ဖြူတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာကာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်ချုံးကို ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

ကျိုးယွမ်က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွင် စူးရှသော နာကျင်မှုတစ်ခု ခံစားလိုက်ရသည်။ စဉ်းစားရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ အဝေးရှိ အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးကို ကြည့်ကာ လက်ညှိုးထိုးလိုက်လေ၏。

"သက်တမ်း အနှစ် ၁၅၀... အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်... လောင်ကျွမ်းစမ်း..."

ကျိုးယွမ်က စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီး ပေါ်တွင်လည်း မီးတောက်ဖြူတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဝါးမျိုသွားသည်။

သူ၏ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများကြားတွင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးက ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ်က မူးဝေလာကြောင်း ခံစားလိုက်ရသော်လည်း သူ မရပ်တန့်ခဲ့ဘဲ အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်း မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် နှစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"သက်တမ်း အနှစ် ၈၀... အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်... လောင်ကျွမ်းစမ်း..."

"သက်တမ်း အနှစ် ၉၀... အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်... လောင်ကျွမ်းစမ်း..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်း မှ ရွှေအမြုတေအဆင့် နှစ်ဦးလည်း စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ပြီးနောက် သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော မီးတောက်ဖြူ များ၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ဝါရင့်ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးနှင့် ရွှေအမြုတေအဆင့် သုံးဦးတို့ ပြာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသဖြင့် ချင့်လင်မြို့ရှိ လူတိုင်း ကြက်သေ သေသွားကြလေတော့သည်။

အခန်း (၄၈) ချင့်လင်နယ်မြေ တွင် နာမည်ကျော်ကြားလာခြင်း၊ နဂါးတောင် နယ်မြေသို့ ပထမဆုံး ရောက်ရှိခြင်း

ကျိုးယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ယိမ်းယိုင်နေသည်။ စနစ်က သူသည် အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသက်ရှူကြိမ် ဆယ့်ငါးကြိမ်ခန့်သာ ထိန်းထားနိုင်မည်ဟု ပြောခဲ့ဖူးပြီး ယခုအခါ အချိန်ပြည့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က တစ်ခဏမျှပင် မတုံ့ဆိုင်းရဲတော့ဘဲ အဝေးပို့မန္တန်စက်ကွင်းဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြန်သွားကာ ငေါထွက်နေသော ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို နင်းလိုက်သညါ။

အဝေးပို့မန္တန်စက်ကွင်းမှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး အထူးလမ်းကြောင်းတစ်ခု ပေါ်လာကာ ကျိုးယွမ်နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

"သက်တမ်း အနှစ် ၈၀... အချိန်ကို နောက်ပြန်လှည့်... လောင်ကျွမ်းစမ်း..."

ကျိုးယွမ်သည် ပူပင်မဲ့ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ပြီး ရလဒ်ကို စစ်ဆေးရန် အချိန်မရလိုက်မီ သူနှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ အရိပ်အယောင်ပင် မကျန်တော့ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

"အား..."

ပူပင်မဲ့ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူသည် စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ရာ မူလက အသက် သုံးဆယ်ခန့် အရွယ်ရှိပုံရသော သူ၏ မျက်နှာမှာ ဆံပင်များ လုံးလုံးလျားလျား ဖြူသွားပြီး အိုမင်းမစွမ်းသော အရွယ်သို့ ရောက်ရှိသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ် ပျောက်ကွယ်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ မီးတောက်ဖြူများ ငြိမ်းသွားခဲ့ပြီး ၎င်းက အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ် အသုံးပြုမှုကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေကာ သူ၏ အသက်ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဤပူပင်မဲ့ ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူသည် အိုမင်းမစွမ်းသော အဘိုးအိုတစ်ဦးကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား လျင်မြန်စွာ ကျဆင်းသွားပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့်မှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားကာ သေလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်၏။

ယခုလေးတင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များမှာ အချိန်အကြာကြီး ယူခဲ့ရသကဲ့သို့ ထင်ရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင် အသက်ရှူကြိမ် ဒါဇင်ခန့်သာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး စစ်တလင်း တစ်ခုလုံး၏ အခြေအနေမှာ လုံးလုံးလျားလျား ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး သေဆုံးသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သားသတ်သမားဟေး နှင့် တိုက်ခိုက်နေသော ဖုတ်ကောင်သည် သစ်တုံးတစ်တုံး ဖြစ်သွားသည့်အလား ချက်ချင်း တိုက်ခိုက်မှု ရပ်တန့်သွား၏။ သားသတ်သမားဟေးက ၎င်း၏ ခေါင်းကို လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချလိုက်ရာ ဖုတ်ကောင်၏ ခေါင်းမှာ အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားလေသည်။

သားသတ်သမားဟေးက ဟိန်းဟောက်ကာ ပါးစပ်ကို ဟလိုက်ရာ လှိမ့်တက်နေသော အလောင်းကောင်များမှာ ရေစီးကြောင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဖုတ်ကောင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ သားသတ်သမား ဟေး၏ ပါးစပ်ထဲသို့ တိုက်ရိုက် စီးဝင်သွားလေသည်။

သားသတ်သမားဟေးသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ အရူးအမူး တိုးတက်လာပြီး ဤ အလောင်းကောင် စွမ်းအင်၏ အကူအညီဖြင့် သူသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားလေသည်။

သားသတ်သမား ဟေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရက်စက်သော အလင်းရောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်း၏ ဘက်သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် သိုးအုပ်ထဲသို့ ကျားတစ်ကောင် ဝင်လာသကဲ့သို့ လူအုပ်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ တပည့်များသည် မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မလုပ်နိုင်တော့ဘဲ သားသတ်သမားဟေး၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သွေးချောင်းစီးသွားလေတော့သည်။

ချင့်လင်သားရဲကြီးလည်း လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များဆီသို့ ပြေးဝင်သွားကာ သူတို့ကို အရပ်မျက်နှာ အားလုံး၌ သတ်ဖြတ်နေလေသည်။

"ချင့်လင်က ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်ကြ... ပူပင်မဲ့ဂိုဏ်းက အဖွဲ့ဝင်တိုင်းကို သတ်ကြစမ်း..."

ချင့်လင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ဘက်တွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှစ်ဦး ကျန်ရှိနေသေး၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့သည် သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ချင့်လင်မဟာမိတ်အဖွဲ့ အဖွဲ့ဝင်များကို ဦးဆောင်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးဝင်သွားကြပြီး ပူပင်မဲ့ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့် တိုက်ခိုက်ကြလေသည်။

တိုက်ပွဲသည် မိုးလင်းသည်အထိ ဆက်လက် ဖြစ်ပွားခဲ့ပြီး ချင့်လင်မြို့တစ်ခွင်တွင် အလောင်းများ ပြန့်ကျဲနေသည်။

ချင့်လင်မြို့သို့ လာခဲ့ကြသော ပူပင်မဲ့ ဂိုဏ်းနှင့် အလောင်းကောင်တစ်ထောင်ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များမှာ လုံးလုံးလျားလျား သုတ်သင်ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီး အနည်းငယ်မျှသာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်ခဲ့သည်။ ထို့အပြင် သူတို့သည် ယခုအခါ ချင့်လင် ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ များ၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးခြင်းကို ခံနေကြရပေသည်။

ဤရလဒ်ကို မည်သူကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ကြချေ။ ချင့်လင်မြို့ ပြီးဆုံးသွားပြီဟု လူတိုင်း ထင်ထားခဲ့ကြသော်လည်း နောက်ဆုံး အနိုင်ရသူမှာ ချင့်လင်ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများ ပင်ဖြစ်သည်။

ဤအရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲသွားစေခဲ့သည်မှာ သေးငယ်သော ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ ဖြစ်လေသည်။

သားသတ်သမားဟေးသည် ချင့်လင် သားရဲကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တက်နင်းလိုက်ပြီး ချင့်လင်သားရဲကြီး နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သားသတ်သမား ဟေးသည် ချင့်လင်သားရဲကြီးကို သိနေခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ၎င်းနှင့် အလွန်ကောင်းသော ဆက်ဆံရေးရှိကြောင်း လူတိုင်း နားလည်သွားကြသည်။

သို့သော် သားသတ်သမားဟေးသည် ချင့်လင် သားရဲကြီးနှင့်အတူ ပြန်လာကြောင်းကို မည်သူကမျှ မသိခဲ့ကြချေ။ သူတို့သည် ချင့်လင်မြို့၏ အောက်ဘက် အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာရှိ ချော်ရည်ကမ္ဘာ တစ်ခုထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင့်လင်သားရဲကြီးသည် ချော်ရည်ကန်ထဲတွင် စိမ်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အလွန်တရာ သက်ောင့်သက်သာ ရှိသော အမူအရာ ရှိနေသည်။

သားသတ်သမားဟေးသည် အနီးအနားရှိ ကျောက်တုံးတစ်တုံးပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်နေပြီး သူ၏ အလောင်းကောင်ကို သူ၏အောက်တွင် ဖိနှိပ်ထားကာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရှင်းလင်းမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ပေါ်လာလေသည်။

သားသတ်သမားဟေးအနေဖြင့် အလောင်းကောင် အဆိပ်ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း၏ အကြောင်းရင်းမှာ ချင့်လင်သားရဲကြီးကြောင့် အများဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်များစွာက အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များသည် ချင့်လင်သားရဲကြီးကို အမဲလိုက်နေစဉ် ယခုလေးတင် ရောက်လာခဲ့သော သားသတ်သမားဟေး ဇနီးမောင်နှံ၏ မြင်တွေ့ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး ကြီးမားသော တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သားသတ်သမား ဟေးသည် ကျိုးယွမ်ကို ကိစ္စအချို့ ပြောပြခဲ့သော်လည်း ချင့်လင် သားရဲကြီး၏ ကိစ္စကိုမူ လျှို့ဝှက်ထားခဲ့သည်။

အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းသည် ချင့်လင်သားရဲကြီးကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်ထားပြီး လက်လျှော့မည်မဟုတ်ကြောင်း သားသတ်သမားဟေးက ကောင်းစွာ သိထားပေသည်။

သားသတ်သမား ဟေးသည် မူလက အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ သေဆုံးရန် ရည်ရွယ်ထားခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံး ရလဒ်မှာ သူ၏ မျှော်လင့်ချက်များထက် အများကြီး သာလွန်သွားခဲ့လေသည်။

"ကျိုးယွမ်... မင်းကို ငါ အထင်မမှားခဲ့ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်... ယွင်ရှို့ကို မင်း သေချာ ဆက်ဆံဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်... အနာဂတ်မှာ ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့..."

သားသတ်သမားဟေးက မျက်လုံးများကို ဖွင့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူ၏ အနာဂတ် ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် သူ၏ လမ်းကြောင်း အသစ်ကို သူ ရှာတွေ့သွားပြီ ဖြစ်၏။ ၎င်းမှာ ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ကျင့်ကြံခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ဤတိုက်ပွဲက ချင့်လင် ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ များကို ပိုင်ယန် နယ်မြေတွင် နာမည်ကျော်ကြားလာစေခဲ့သည်။

ပူပင်မဲ့ဂိုဏ်း နှင့် အလောင်းကောင်တစ်ထောင် ဂိုဏ်းတို့သည် ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း ကွမ်လင်ဂိုဏ်း၊ တုန်းဟယ်ဂိုဏ်း နှင့် ထျဲ့ဖုန်း ဂိုဏ်းတို့ အပါအဝင် အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းအများအပြား၏ ဖိအားပေးမှုကြောင့် သူတို့၏ ဒေါသကို မြိုသိပ်ထားခဲ့ရသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်ဟုအမည်ရသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ချင့်လင်နယ်မြေ တွင် နာမည်ကျော်ကြားလာပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို ချင့်လင်နယ်မြေ ၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခဲ့ကြသည်။

ချင့်လင်မြို့တွင် ကျိုးယွမ်၏ အတိတ်ကို တဖြည်းဖြည်း ဖော်ထုတ်လာကြပြီး ကျားဖြူဂိုဏ်း နှင့် သူ၏ ရန်ငြိုးကိုလည်း ချင့်လင်ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ များ သိရှိသွားကြသည်။

တစ်လအကြာတွင် ကျားဖြူဂိုဏ်းသည် ချင့်လင်မှ ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူ များဟု မိမိကိုယ်ကို ခေါ်ဆိုသော သူများ၏ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ သုတ်သင်ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံလိုက်ရလေသည်။

ဖေ့ယွမ်ခန်းမတွင် ဝမ်လင်းနှင့် ဆိုင်ရှင်ကောတို့သည် သတင်းကြားချိန်တွင် အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားကြ၏။

ဝမ်လင်းသည် ပြတင်းပေါက်နားတွင် အချိန်အကြာကြီး ရပ်နေပြီး စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောခဲ့ချေ။ သူမ ဘာကို လက်လွတ်ခံလိုက်ရသလဲဆိုတာ သူမ သိထားပြီး ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူမ ဝမ်းနည်းနောင်တရမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။

နဂါးတောင်နယ်မြေရှိ သဲကန္တာရတစ်ခု၏ အစွန်အဖျားတွင် မီတာရာအနည်းငယ်ခန့်သာ ကျယ်ဝန်းသော အပြာရောင် ရေကန် နက်ကြီးတစ်ခု ရှိပြီး ၎င်းသည် မရေမတွက်နိုင်သော တိရစ္ဆာန်များအတွက် သောက်ရေကန်တစ်ခု အဖြစ် တည်ရှိနေပေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သမင်အနည်းငယ်သည် ရေကန်ဘေးတွင် ရေသောက်နေကြပြီး ရေကန်ဘေးတွင် အမည်မသိ ငှက်အချို့လည်း ရှိနေကာ အလွန်တရာ လှပသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်နေသည်။

ထိုစဉ် ကောင်းကင်ယံ ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လေဝဲကတော့တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်လာရာ ရေသောက်နေသော သမင်လေးများ လန့်ဖြန့်ပြီး အရပ်မျက်နှာ အားလုံးသို့ ထွက်ပြေးသွားကြလေသည်။

ထိုစဉ် လေဝဲကတော့ထဲမှ ပုံရိပ် နှစ်ခု ထွက်လာပြီး အောက်သို့ ပြုတ်ကျလာကာ မနီးမဝေးရှိ ကမ်းခြေပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြသည်။

ဤလူနှစ်ဦးမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ကျိုးယွမ်နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သတိလစ်နေပြီ ဖြစ်၏။

အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုရန် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လိုအပ်ပေသည်။ အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ မကြာသေးမီက ဝိညာဉ်ဆေးရည် အမြောက်အမြားကို သန့်စင်ထားခြင်းမရှိပါက သူ၏ အခြေအနေမှာ ယခုထက် သေချာပေါက် ပိုမို ဆိုးရွားနေမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အလွန်အကျွံ အသုံးပြုခဲ့သဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ကုန်ခမ်းသွားခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကျိုးယွမ်..."

ပိုင်ယွင်ရှို့မှာ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့ချေ။ သူမသည် မြေပြင်မှ ခုန်ထကာ ကျိုးယွမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်၏။ သူမသည် ကျိုးယွမ်၏ နှာခေါင်းကို လက်ဖြင့် စမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ အသက်ရှူ မှန်နေပြီး သတိလစ်နေရုံသာ ဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် မနီးမဝေးရှိ ရေကန်ကို မြင်ချိန်တွင် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို ပွေ့ချီကာ ရေကန်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် မကြာသေးမီက ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးသို့ အောင်မြင်စွာ တက်လှမ်းထားသဖြင့် ကျိုးယွမ်ကို သယ်ရန် သူမအတွက် အလွန်တရာ လွယ်ကူလှပေသည်။

ကျိုးယွမ်ကို ဘေးတွင် ချထားပြီးနောက် ပိုင်ယွင်ရှို့ သည် ရေကန်ဘေးသို့ သွားကာ ကိုယ်လက် သန့်စင်လိုက်၏။ ထို့နောက် သူမသည် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ပိုးပဝါ တစ်ထည်ကို ထုတ်ယူကာ ရေစွတ်ပြီး ကျိုးယွမ်၏ ဘေးသို့ ပြန်လာကာ သူ့ကို သုတ်ပေးလိုက်လေသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူမသည် ချင့်လင်မြို့တွင် တစ်သက်လုံး နေထိုင်ခဲ့ပြီး ယခုနေရာသစ်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူမ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။

ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပိုင်ယွင်ရှို့သည် မျက်နှာဖုံးတစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူမကိုယ်တိုင် တပ်ဆင်လိုက်ပြီးနောက် သတိလစ်နေသော ကျိုးယွမ်ကို ကျောပိုးကာ အဝေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

မနီးမဝေးတွင် သစ်တောတစ်ခု ရှိနေသည်ကို ပိုင်ယွင်ရှို့ တွေ့လိုက်ရပြီး ထိုသစ်တောကို ဖြတ်သွားပါက လူများနှင့် တွေ့နိုင်မည်ဖြစ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်လေသည်။