အခန်း (၄၉-၅၀)

အခန်း (၄၉) နိုးထလာခြင်းနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျင့်ကြံခြင်း တန်ဖိုး

တရားဝင် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ကုန်သည်ယာဉ်တန်းတစ်ခု ခရီးသွားနေပြီး "လျို" ဟူသော အက္ခရာ ရေးထိုးထားသည့် အလံများ လေထဲတွင် လွင့်လူးနေပေ၏။

ဤသည်မှာ နဂါးတောင်နယ်မြေတောင်ပိုင်းရှိ မင်ကျောက်မြို့မှ လျို မိသားစု ကုန်သည်ယာဉ်တန်းပင်ဖြစ်သည်။

လျိုမိသားစုသည် မင်ကျောက်မြို့တွင် အကြွင်းမဲ့ သြဇာကြီးမားသော မိသားစုတစ်ခုဖြစ်၏။ ပိုးထည်လုပ်ငန်းမှ စတင်ကာ ဝိုင်၊ လက်ဖက်၊ မွေးမြူရေးနှင့် အလှကုန်များ အပါအဝင် လုပ်ငန်းနယ်ပယ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးချဲ့လာခဲ့ရာ သူတို့သည် မင်ကျောက်မြို့တွင် အချမ်းသာဆုံး မိသားစု ဖြစ်လာခဲ့လေသည်။

ကုန်သည်ယာဉ်တန်း၏ အလယ်တွင် အခမ်းနားဆုံး ရထားလုံးတစ်စီးရှိပြီး ထိုရထားလုံးထဲတွင် လျို မိသားစု ၏ ဒုတိယ သခင်မလေးလျိုစီစီ ထိုင်နေပေ၏။

လျိုမိသားစုတွင် အမျိုးသား အဖွဲ့ဝင် အလွန် နည်းပါးပြီး မျိုးဆက်တိုင်းနီးပါးတွင် သားတစ်ယောက်သာရှိလေသည်။ သခင်မလေးလျိုစီစီ၏ ဖခင် လက်ထက်တွင် လျိုမိသားစု၌ သခင်မလေးသုံးဦး ရှိပေ၏။

သူတို့အနက် လျို မိသားစု၏ အကြီးဆုံးသမီး ဖြစ်သော လျိုရွှမ်သည် မိသားစု စီးပွားရေးကို တာဝန်ယူထားသည်။ သူမသည် မိသားစုအတွင်းရှိ ကြီးငယ်မဟူ စီးပွားရေးလုပ်ငန်း အားလုံးကို စီမံခန့်ခွဲပြီး လျိုမိသားစုကို စနစ်တကျ ရှိစေရန် ထိန်းသိမ်းထားသည်။

လျိုမိသားစု၏ ဒုတိယ သခင်မလေး လျိုစီစီသည် ငယ်စဉ်ကတည်းက သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်ခဲ့ပြီး နက်နဲသော သိုင်းပညာ ကျွမ်းကျင်မှုများကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကုန်ပစ္စည်းများကို အစောင့်အရှောက်အဖြစ် လိုက်ပါပို့ဆောင်ရန် လျို မိသားစု၏ ကုန်သည်ယာဉ်တန်းနှင့်အတူ အလုပ်လုပ်နေခြင်း ဖြစ်၏။

လျိုမိသားစု၏ တတိယ သခင်မလေး လျိုနျန်အာ နှင့် ပတ်သက်၍မူ သူမသည် အသက်ဆယ့်တစ်နှစ်သာ ရှိသေးပြီး အရွယ်မရောက်သေးချေ။

"သခင်မလေး... အဲ့ဒီမိန်းကလေး နဲ့ သခင်လေးက ရထားလုံးထဲမှာပဲ ရှိနေတုန်းပဲ... အပြင်မထွက်လာသေးဘူး..."

သခင်မလေး လျိုစီစီ၏ အစေခံမလေး ကျင်းဖိန်က သခင်မလေး လျိုစီစီကို သတင်းပို့လိုက်လေ၏။

သခင်မလေးလျိုစီစီက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီ သခင်လေးက သတိလစ်နေတုန်းပဲလား..."

ကျင်းဖိန်က အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်၏。

"ဟုတ်ကဲ့... သူက မနေ့ကတည်းက သတိလစ်နေတာပါ..."

သခင်မလေးလျိုစီစီက ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... ကိစ္စမရှိပါဘူး... အဲ့ဒီ မိန်းကလေးက ဘာမှမဖြစ်ဘူးလို့ ပြောမှတော့ ငါတို့ စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူး..."

ကျင်းဖိန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရထားလုံးဘေးတွင် ထိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ရထားလုံး၏ လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ အနည်းငယ် ယိမ်းနွဲ့နေလေသည်။

သခင်မလေး လျိုစီစီ၏ ရထားလုံးမှ မီတာ ဆယ်မီတာခန့် အကွာတွင် နောက်ထပ် ရထားလုံးတစ်စီး ရှိသော်လည်း ၎င်းမှာ ရှေ့ရှိ ရထားလုံးထက် အများကြီး ပိုမို ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေပေသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့ နှင့် ကျိုးယွမ်တို့ နှစ်ဦးစလုံး ရထားလုံးထဲတွင် ရှိနေကြသော်လည်း ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ မှိတ်ထားဆဲ ဖြစ်၏။

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် ပိုးပဝါ တစ်ထည်ကို ထုတ်ယူကာ ကျိုးယွမ်၏ မျက်နှာကို သုတ်ပေးနေပြီး သူမ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လွင်နေပေသည်။

ကျိုးယွမ် သတိလစ်နေသည်မှာ သုံးရက် ရှိပြီ ဖြစ်၏။

မနေ့က ပိုင်ယွင်ရှို့သည် လျို မိသားစု ၏ ကုန်သည်ယာဉ်တန်း နှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ ကြင်နာတတ်သော သခင်မလေး လျိုစီစီက သူမ၏ အစေခံမလေး ကျင်းဖိန် ၏ ရထားလုံးကို ပိုင်ယွင်ရှို့နှင့် ကျိုးယွမ်တို့အတွက် ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့က မငြင်းဆန်ခဲ့ချေ။ သူမသည် မည်သည့်နေရာသို့ သွားရမည်ကို လုံးလုံးလျားလျား မသိခဲ့ပေ။ ကျိုးယွမ် နိုးလာသည့်အချိန်အထိ စောင့်ပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချမည်ဟု သူမ တွေးထားလေသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် ဂိုဏ်းမဲ့ကျင့်ကြံသူများ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနေသော ချင့်လင်မြို့တွင် နေထိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမသည် ချင့်လင်မြို့မှ တစ်ခါမျှ မထွက်ခွာဖူးခဲ့ချေ။

သူမကို အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူသစ်လေးတစ်ဦးဟု ပြောနိုင်ပြီး သားသတ်သမားဟေးက သူမကို အလွန်အကျွံ ကာကွယ်ပေးထားခဲ့ခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့က အလွန်တရာ စိတ်သောကရောက်နေ၏။ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှာ ဖခင်ဖြစ်သူ အခြေအနေ မည်သို့ရှိနေမည်ကို စိုးရိမ်နေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ကျိုးယွမ်သည် ရက်အတော်ကြာ သတိလစ်နေခြင်းက သူမကို အလွန်တရာ စိတ်သောကရောက်စေသည်။

သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပိုင်ယွင်ရှို့၌ အားကိုးစရာ မည်သူမျှ မရှိတော့ဘဲ အရာအားလုံးကို သူမကိုယ်တိုင် ခံစားနေရသဖြင့် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကျိုးယွမ်... ကျေးဇူးပြုပြီး နိုးလာပါတော့..."

ပိုင်ယွင်ရှို့က ကျိုးယွမ်ကို ပြောလိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကူကယ်ရာမဲ့မှုများကို ဖော်ပြနေသော်လည်း စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားသည့် အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ကိုပါ တွေ့ရပေသည်။

ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ပိုင်ယွင်ရှို့သည် အများကြီး ရင့်ကျက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

သူမ မျက်နှာသုတ်ပေးနေစဉ်မှာပင် ကျိုးယွမ် နိုးနေပြီဖြစ်ကြောင်း ပိုင်ယွင်ရှို့ လုံးလုံးလျားလျား မသိခဲ့ချေ။

သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ စနစ်၏ အသိပေးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၄၉၀၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၂၆၇၈၈၊ လမိုက်ညလုပ်ကြံခြင်း တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်း ရရှိပါသည်..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၀၂၀၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်ကြံခြင်းအမှတ် +၅၉၀၇၀၊ ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ရရှိပါသည်..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၉၉၈၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်ကြံခြင်းတန်ဖိုး +၅၆၃၆၀..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၀၈၃၀၊ သက်တမ်း +၀၊ ကျင့်ကြံခြင်းအမှတ် +၆၁၃၆၇၃၊ ကျင့်စဉ် တစ်အုပ် ရရှိပါသည်..."

စနစ်၏ ဆက်တိုက် အသံလေးချက်က ကျိုးယွမ်၏ ရင်ထဲသို့ လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားလေ၏။

ဤသည်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးနှင့် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို သတ်ရန် အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့ခြင်းကြောင့် သူရရှိခဲ့သော ဆုလာဘ်များဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း နားလည်လိုက်လေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် ပူပင်မဲ့ ဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင် တစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးခဲ့ကြောင်း ကျိုးယွမ် ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိသော်လည်း စနစ်ထံမှ မည်သည့် အသိပေးချက်မျှ မရရှိသေးပေ။ ဆိုလိုသည်မှာ ထိုလူကို သူ မသတ်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်က စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးလိုက်ရာ အတော်လေး အံ့အားသင့်သွားလေသည်။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ (၇၅၄၈၈၈/၁၈၀၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၁/၂၇၅၂၂.၈"

"ပါရမီ - မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဓာတ် ဝိဉာဉ်သွေးကြော ၊ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ဓာတ်သဘာဝမဲ့ ဝိဉာဉ်သွေးကြော နှစ်ခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၁၇၂၃၆"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

သူ၏ ရှေ့ရှိ စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ထုံကျင်နေကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

လက်ရှိတွင် သူ့၌ သင့်တော်သည့် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်စဉ် မရှိသေးပေ။ အကယ်၍ ရှိခဲ့ရင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်သည်။ ဒါမှမဟုတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်ကိုတောင် တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိနိုင်သည်။

ရက်စက်သော ဓားပြတိုက် လုယက်ခြင်းစနစ်မှာ အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပေ၏။ အကယ်၍ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက မကြာမီ သူက ပြိုင်ဘက်ကင်း ဖြစ်လာတော့မည် မဟုတ်လော။

ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ ကျေနပ်ဂုဏ်ယူစွာ တွေးလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဒန်တျန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ဒန်တျန်သည် လုံးလုံးလျားလျား အသွင်ပြောင်းသွားကြောင်း ကျိုးယွမ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် များအားလုံး စုစည်းသွားပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း တာအိုစင်မြင့်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ဤ စင်မြင့် သည် ဖရဲသီးအရွယ်အစားခန့်သာ ရှိသော်လည်း ၎င်းပေါ်တွင် အပေါက် ၉ ခု ရှိပြီး ထိုအပေါက်များထဲသို့ သေးငယ်သော ဓား ၉လက် စိုက်ဝင်နေကာ အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းကြယ်လှပေသည်။

သူ၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း စင်မြင့်သည် ကြမ်းတမ်းသော ပုံကြမ်းတစ်ခုသာဖြစ်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ကျင့်စဉ်မရှိသဖြင့် အပြည့်အဝ ဆင့်ကဲမပြောင်းလဲနိုင်သေးသော်လည်း ကျိုးယွမ်အတွက် အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေဆဲဟု သူ ခပ်ရေးရေး ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းစင်မြင့်သည် တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးတွင် တစ်ခုတည်းသာ ရှိလောက်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်က သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ ဘာမှမှားယွင်းနေခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့ရသဖြင့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခြင်းကြောင့် ကျိုးယွမ်၏ သက်တမ်း ၅၀၀ နီးပါး လောင်ကျွမ်းသွားသော်လည်း ကျိုးယွမ် ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ သူ့ထံတွင် သက်တမ်း ၂၇,၀၀၀ ကျော် ကျန်ရှိနေသေးပြီး စိတ်ကြိုက် ဖြုန်းတီးရန် လုံလောက်နေပေသည်။

ထို့အပြင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် တိုးတက်လာသည်ဖြစ်စေ၊ ဝိညာဉ်သားရဲ များ သို့မဟုတ် အခြားအစွမ်းထက်သော ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်သည်ဖြစ်စေ သက်တမ်းသည် သူ၏ စွမ်းအားကို ဆက်လက် ဖြည့်ဆည်းပေးနေဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် သူ သက်တမ်းကို ဂရုမစိုက်ချေ။ သက်တမ်းက သူ့ထံတွင် အလုံအလောက် ရှိနေသည်။

အကယ်၍ အခြား ကျင့်ကြံသူများသာ သိသွားပါက သူတို့ သေချာပေါက် ရေချိုးခန်းထဲတွင် ငိုကြွေးနေကြလောက်ပေပြီ။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာမှာ သူတို့၏ သက်တမ်း ပင်ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ မသေနိုင်သောဘဝကို ရရှိရန် မဟုတ်ပါလော။

ကျင့်ကြံသူများ မမောနိုင်မပန်းနိုင် လိုက်လံရှာဖွေနေကြသော ပန်းတိုင်မှာ ကျိုးယွမ်၏ လက်တစ်ကမ်းတွင် ရှိနေပေ၏။ ဤထက် ပိုမို ကြီးမားသော အခွင့်အရေး ရှိပါဦးမည်လား။

ပိုင်ယွင်ရှို့၏ စကားများအရ သူ အချိန်အတန်ကြာ သတိလစ်နေခဲ့ကြောင်း ကျိုးယွမ် သိနိုင်သော်လည်း အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကိုမူ အတိအကျ မသိခဲ့ချေ။

အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီးပါက သူ သတိလစ်သွားမည်ဖြစ်ကြောင်း စနစ်က သူ့ကို ယခင်ကတည်းက ပြောပြထားသဖြင့် သူ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားပြီး ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်က ဤတစ်ကြိမ် အလွန်တရာ အမြတ်အစွန်း ရလိုက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ သူ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားလေသည်။ ဤကုန်သည်ယာဉ်တန်းတွင် သိုင်းပညာရှင် များဖြင့်သာ ဖွဲ့စည်းထားပြီး ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ မရှိကြောင်း သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

ကျိုးယွမ် အံ့အားသင့်နေစဉ်မှာပင် သူ လုံးလုံးလျားလျား စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြောင်း မခံစားဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားတစ်ခု ပါဝင်နေကြောင်း ကျိုးယွမ် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားနိုင်သည်။

မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကိုမျှ အသုံးမပြုလျှင်တောင် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအားသက်သက်ဖြင့် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ကိုးရှိသူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

အခြားသူများ၏ ချီသန့်စင်ခြင်း ကျင့်စဉ်တွင် အများဆုံး အဆင့်ကိုး သို့မဟုတ် ဆယ်ဆင့်သာ ရှိသော်လည်း သူ့ထံတွင် အဆင့်တစ်ရာအပြည့်ရှိနေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆယ်ကြိမ်တိုင်တိုင် သန့်စင်ခြင်းကို ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။

ထို့အပြင် နောက်ဆက်တွဲ သန့်စင်မှု တစ်ခုစီတိုင်းသည် ယခင်တစ်ခုထက် ကျင့်ကြံခြင်း အမှတ်များ ပိုမိုလိုအပ်သဖြင့် သဘာဝကျကျပင် ပိုမို သန်မာလာစေလေသည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် ကျိုးယွမ် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပိုင်ယွင်ရှို့၏ ဝမ်းသာအားရ အော်ဟစ်သံများ ရထားလုံးထဲမှ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

အခန်း (၅၀) နဂါးတောင်နယ်မြေရှိ ပိုင်ရှီ ခန်းမ

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် မင်ကျောက်မြို့ မှာ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာလေပြီ။

"သခင်လေးကျိုး၊ မိန်းကလေး ပိုင်... တကယ်ပဲ ကျွန်မနဲ့အတူ လျို အိမ်တော်ကို မလိုက်တော့ဘူးလား..."

သခင်မလေး လျိုစီစီသည် သူမ၏ရှေ့ရှိ ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ကို ကြည့်ကာ ထိုနှစ်ဦးမှာ သာမန်လူများ မဟုတ်ကြောင်း ခံစားမိသဖြင့် သူတို့အကြောင်းကို ပိုမို သိရှိလိုပေ၏။

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရာ အရာရာတိုင်းတွင် သူ့ကိုသာ နာခံလေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး လျို... ကျွန်တော်တို့ ရက်အတော်ကြာ အနှောင့်အယှက် ပေးခဲ့ရပြီဆိုတော့ ဆက်ပြီး အနှောင့်အယှက် မပေးချင်တော့ပါဘူး... တစ်နေ့နေ့ကျရင် ပြန်တွေ့နိုင်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းခါလိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ယွင်ရှို့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေ၏。 သူတို့နှစ်ဦးသည် သခင်မလေး လျိုစီစီ ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားကြလေသည်။

သခင်မလေး လျိုစီစီသည် အဝေးသို့ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားသော လူနှစ်ဦးကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။

သို့သော် သူ၏ လက်ထဲတွင် ဆေးလုံးတစ်လုံး ပါဝင်သော ကြွေပုလင်းလေး တစ်လုံးကို ကိုင်ထားပေသည်။

သခင်မလေး လျိုစီစီ၏ ဖခင်မှာ ကျန်းမာရေး မကောင်းကြောင်း ကျိုးယွမ် သိရှိခဲ့သဖြင့် မူလချီ ဆေးလုံးတစ်လုံးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းမှာ ဤဆုံတွေ့မှု၏ ကံကြမ္မာအကျိုးဆက် းကို အဆုံးသတ်လိုက်သည့် နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်လေ၏။

မူလချီ ဆေးလုံးသည် သာမန်လူများ သောက်သုံးပါက ခန္ဓာကိုယ်ကို သန်မာစေခြင်း၊ အညစ်အကြေးများကို ဖယ်ရှားပေးခြင်းနှင့် နာကျင်မှုများကို သက်သာစေနိုင်ပေသည်။

ကျင့်ကြံသူ များအတွက်မူ မူလချီဆေးလုံးသည် သူတို့၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်လေ၏။

"အစ်ကိုကျိုး... ကျွန်မတို့ ဘယ်သွားကြမလဲ..."

ပိုင်ယွင်ရှို့က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ်က ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး မြို့ထဲဝင်ကြတာပေါ့... ပြီးတော့ ပိုင်ရှန်းမြို့ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ စုံစမ်းရမယ်... ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ရှန်းမြို့ ကို သွားပြီးရင် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းကို သွားကြမယ်..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ပိုင်ယွင်ရှို့ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူမ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် မည်းမှောင်သွားလေ၏။

ပိုင်ရှန်းမြို့ရှိ ပိုင်မိသားစုသည် သူမ၏ ဖခင် နေထိုင်ခဲ့သော မိသားစုပင်ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ဖခင်က သူတို့ကို ပြန်သွားလည်ရန် တစ်ခါမျှ မပြောခဲ့ဖူးသော်လည်း သူတို့ ပြန်သွားကြလိမ့်မည်ဟု သေချာပေါက် မျှော်လင့်နေမည်ဖြစ်သည်။

ယခင်က သားသတ်သမား ဟေးသည် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကတော်ကို လှည့်စားကာ ခေါ်ဆောင်သွားခဲ့သဖြင့် ပိုင်မိသားစုအနေဖြင့် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း၏ အခက်အခဲပေးခြင်းကို ခံရဖွယ် အလွန်တရာ များပေသည်။

"သူတို့ အသတ်မခံရသေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..."

ဤသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ အကောင်းဆုံး ရလဒ် ဖြစ်မည်ဟု ကျိုးယွမ် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်လေ၏။

သားသတ်သမား ဟေး၏ အဆိုအရ လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းသည် အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း တစ်ခု ဖြစ်သည်။

သားသတ်သမားဟေး ဤသို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ပိုင်မိသားစုတစ်ခုလုံး သုတ်သင်ခံလိုက်ရလျှင်တောင် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းကို အပြစ်တင်၍ မရနိုင်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း၏ နေရာတွင် ဝင်ကြည့်ကာ အခြေအနေကို စဉ်းစားကြည့်လိုက်၏။ အကယ်၍ သူသာဆိုလျှင်လည်း ပိုင်မိသားစုကို သေချာပေါက် သုတ်သင်ပစ်မည် ဖြစ်သည်။

မင်ကျောက်မြို့မှာ အလွန်တရာ စည်ကားလှပေသည်။ လူအများစုမှာ သာမန်လူများ ဖြစ်နေသည့် ချင့်လင်မြို့ နှင့် လုံးလုံးလျားလျား မတူညီချေ။

ကျိုးယွမ်၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ကို စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးချီ လှုပ်ရှားမှုက အတော်လေး အားကောင်းသော လူအချို့ကို တွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း ဤလူများ အားလုံးမှာ သိုင်းပညာရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး ကျင့်ကြံသူ များ မဟုတ်ကြချေ။

ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ လူ့လောကတွင် ကျင့်ကြံသူ အလွန်တရာ နည်းပါးနေတာများလား။

သူ၏ ခန့်မှန်းချက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မှန်ကန်နေလိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် မထင်ထားခဲ့ချေ။

ပိုင်ယန်နယ်မြေ နှင့် ဆင်တူစွာပင် နဂါးတောင် နယ်မြေ၏ ဂိုဏ်း များသည် ပူးပေါင်းကာ ကြေညာချက် တစ်စောင်ကို ထုတ်ပြန်ခဲ့ကြသည်။

ကျင့်ကြံသူ များသည် လူ့လောကတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခွင့် မရှိပါ။ ထို့အပြင် ကျင့်ကြံသူများသည် လူ့လောကတွင် မကောင်းမှုများ ကျူးလွန်ခြင်းကို တင်းကျပ်စွာ တားမြစ်ထားသည်။ ကျူးလွန်ကြောင်း တွေ့ရှိရသူ မည်သူ့ကိုမဆို နယ်မြေအတွင်းရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးက ကွပ်မျက်မည် ဖြစ်သည်။"

ဤကြေညာချက်သည် တကယ်တမ်းတွင် သေမျိုးကမ္ဘာရှိ သာမန်လူများကို ကာကွယ်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်းဖြစ်ပြီး မသေနိုင်သော လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံခြင်းမှ လက်လျှော့ကာ သေမျိုးကမ္ဘာသို့ ဝင်ရောက်လာသူများကို ထိန်းချုပ်ရန်လည်း ဖြစ်လေ၏။

လမ်းအနည်းငယ်ကို ဖြတ်လျှောက်လာပြီးနောက် ရုတ်တရက် သူတို့နှစ်ဦးသည် "နဂါးတောင် ပိုင်ရှီခန်းမ" ဟု ရေးထားသော ဆိုင်တစ်ဆိုင်ကို တွေ့လိုက်ရရာ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားသည်။

"အထဲဝင်ပြီး လေ့လာကြည့်ရအောင်..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ ပိုင်ယွင်ရှို့ ကို ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး အခန်းထဲသို့ ဝင်သွားကြလေသည်။

လူလာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်၏ အိပ်ချင်နေသော မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေ၏။

"ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်တော်တို့... ဘာများ အလိုရှိပါသလဲ လွတ်လွတ်လပ်လပ် ပြောပါ..."

ဆိုင်ရှင်မှာ အသက်ခြောက်ဆယ်ခန့် အရွယ်ရှိ အဘိုးအိုတစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးကြီး တစ်ခု ရှိနေပေ၏။

"ဆိုင်ရှင်... ဒီမှာ နဂါးတောင်နယ်မြေတစ်ခုလုံး အကြောင်း အသေးစိတ် မိတ်ဆက်ထားတာများ ရှိလား..."

ကျိုးယွမ်က လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် မေးလိုက်သည်။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်က မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်... ကျွန်တော် ပြောပါရစေ... ခင်ဗျားတို့ တကယ်ပဲ နေရာမှန်ကို ရောက်လာတာပါ... ဒီလိုပစ္စည်းမျိုး ထုတ်ပေးနိုင်တဲ့ နေရာက မင်ကျောက်မြို့တစ်ခုလုံးမှာ နှစ်နေရာထက် မပိုပါဘူး... ပြီးတော့ ကျွန်တော့်ရဲ့ နဂါးတောင် ပိုင်ရှီ ခန်းမက အဲ့ဒီထဲက တစ်ခုပါပဲ..."

ဆိုင်ရှင် စကားပြောပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ကျိုးယွမ် လှမ်းယူရန် ပြင်လိုက်ချိန်မှာပင် ဆိုင်ရှင်က သူ၏လက်ကို ပြန်ရုပ်သွားလေသည်။

"အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပါ..."

ဆိုင်ရှင်က ပြုံးကာ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်၍ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်က အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လုံးလုံးလျားလျား တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီး ဆိုင်ရှင်ထံမှ ကျောက်စိမ်းပြားကို ယူကာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် တင်ထားလိုက်လေ၏။

ခဏအကြာတွင် ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းပြားကို ပိုင်ယွင်ရှို့ ထံ ကမ်းပေးလိုက်ရာ သူမက အလျင်အမြန် သူမ၏ နဖူးပေါ်တွင် တင်ကာ လေ့လာကြည့်ရှုလိုက်လေသည်။

ပိုင်ရှန်းမြို့မှာ ဤနေရာမှ သိပ်မဝေးကြောင်း၊ မိုင်ခြောက်ထောင်ခန့်သာ ဝေးကြောင်း ကျောက်စိမ်းပြားမှတစ်ဆင့် ကျိုးယွမ် ယခုလေးတင် တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။ အကယ်၍ သူတို့ ဓားများပေါ်မှ ပျံသန်းသွားပါက ရက်အနည်းငယ်သာ ကြာမည် ဖြစ်သည်။

"ဆိုင်ရှင်... မင်ကျောက်မြို့ မှာ ကျင့်ကြံသူတွေ သိပ်မတွေ့ရဘူး... ဆိုလိုတာက ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပိုင်ရှီခန်းမက ဒီမှာ အလုပ်သိပ်မဖြစ်ဘူးပေါ့..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"တာအိုမိတ်ဆွေက တကယ်ပဲ အမြင်ကျယ်တာပဲ... ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်း က မြို့တိုင်းမှာ ရုံးခွဲတစ်ခု ရှိရမယ်လို့ အခိုင်အမာ ပြောထားလို့ပါ... အရှုံးပေါ်ပေါ် အမြတ်ရရ ကိစ္စမရှိပါဘူး..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်က သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ် ဝင်လာသောဆိုင်တွင် ဤမျှ အစွမ်းထက်သော ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ချေ။

"ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောပြတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆိုင်ရှင်... ကျွန်တော်တို့လည်း တပည့်ခံဖို့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို ရှာနေတာပါ... ဆိုင်ရှင်မှာ အကြံပြုချင်တာများ ရှိလား ခင်ဗျာ..."

ကျိုးယွမ်က ပြုံးကာ မေးလိုက်လေ၏。

ဆိုင်ရှင်သည် ကျိုးယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေးတွင်ရှိကာ ပိုင်ယွင်ရှို့မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ငါးတွင် ရှိကြောင်း သတိပြုမိသွား၏။ သူ မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ... ကျွန်တော့်ဆိုင်မှာ နဂါးတောင်နယ်မြေရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း တွေအကြောင်း အကြမ်းဖျင်း မိတ်ဆက်ထားတဲ့ စာအုပ် ရောင်းပါတယ်... လေ့လာဖို့ တစ်အုပ်လောက် ဝယ်ချင်လား... ဈေးလည်း သင့်တင့်ပါတယ်... အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးပါပဲ..."

ကျိုးယွမ်က ဆိုင်ရှင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် ချီးကျူးလိုက်မိ၏။ ဤသူမှာ သေချာပေါက် မွေးရာပါ စီးပွားရေးသမားတစ်ဦး ပင်ဖြစ်သည်။

လုံးဝတုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ ကျိုးယွမ်က အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးကို ပစ်ပေးလိုက်ပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်ထံမှ ကျောက်စိမ်းပြားတစ်ခုကို လဲလှယ်ယူလိုက်သည်။

ဆိုင်ရှင်က ပြုံးကာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"တာအိုမိတ်ဆွေ နှစ်ယောက်... ကျွန်တော် သတင်းအချက်အလက်တစ်ခု အခမဲ့ ပေးပါ့မယ်..."

"အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့ ဂိုဏ်းထဲ ဝင်ချင်တယ်ဆိုရင် ရှောင်ယောင်ခန်းမက နောက်နှစ်လနေရင် တပည့်တွေ စုဆောင်းတော့မယ်... ပြီးတော့ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမကလည်း နောက်လေးလနေရင် အဖွဲ့ဝင်သစ်တွေ စတင် စုဆောင်းတော့မယ်..."

"သေချာပေါက် အကယ်၍ ဒီနေရာနှစ်ခုလုံးကို ဝင်ခွင့်မရဘူးဆိုရင် နောက်ခြောက်လနေရင် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းကို စဉ်းစားကြည့်လို့ ရပါတယ်..."

"ဒီဂိုဏ်း သုံးခုစလုံးက နဂါးတောင် နယ်မြေမှာရှိတဲ့ အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတွေ ဖြစ်ပြီး တပည့်တွေ စုဆောင်းတိုင်း လူအုပ်ကြီးက အလွန်တရာ များပြားပါတယ်..."

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားတို့ သိထားရမှာက အကယ်၍ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပါရမီတွေ သိပ်မကောင်းဘူးဆိုရင် ဒီလို အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းတွေကို မရွေးချယ်သင့်ဘူး... အဲ့ဒီအစား တချို့ အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း တွေကို စဉ်းစားလို့ ရပါတယ်... ဒီလိုဆိုရင် ဂိုဏ်း တစ်ခုခုထဲ ဝင်ခွင့်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုများပါလိမ့်မယ်..."

ဆိုင်ရှင်၏ အပြုံးနှင့် မိတ်ဆက်စကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောကာ မေးလိုက်လေ၏။

"ဆိုင်ရှင် ပြောပါဦး... အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတွေထဲမှာ ဘယ်ဟာတွေက ပိုကောင်းလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆိုင်ရှင်၏ စိတ်ဓာတ်များ ချက်ချင်း တက်ကြွသွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အဆင့် ၃ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ တကယ် နာမည်ကြီးတာကတော့ နည်းနည်းပဲ ရှိတာပါ..."

"ဥပမာ ကျွန်တော် အလုပ်လုပ်နေတဲ့ ဂိုဏ်း လိုမျိုးပေါ့... ပိုင်ရှီ ခန်းမက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်... ဂိုဏ်းထဲက စီနီယာတွေ အချင်းချင်းလည်း အဆင်ပြေကြတယ်... ပြီးတော့ အရင်းအမြစ်တွေကလည်း ပေါများတယ်... အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း တွေထက် လုံးလုံး မနိမ့်ကျပါဘူး... တာအိုမိတ်ဆွေ နှစ်ယောက် စဉ်းစားကြည့်သင့်ပါတယ်..."

ကျိုးယွမ်က စိတ်ထဲမှ ဉာဏ်များသော မြေခွေးအိုကြီးကို ကျိန်ဆဲလိုက်၏။ ဤဆိုင်ရှင်တွင် သူ၏ ဈေးပေါသော ဆရာ ရွှမ်ချန်ကျီ၏ ပုံရိပ်ကို သူ မြင်တွေ့နေရပေသည်။

အဲ့ဒီတုန်းက ငါ ရွှမ်ချန်ကျီ ရဲ့ လှည့်စားတာကို အပြည့်အဝ ခံလိုက်ရလို့ ဖျောင်မြောင်ဂိုဏ်း ထဲဝင်ပြီး အဲ့ဒီမှာ သုံးနှစ်တောင် နေခဲ့ရတာ...။

အဲ့ဒီအချိန်တွေက တကယ်ကို ခက်ခဲခဲ့တာ... အဲ့ဒီအကြောင်း ပြောပြရရင် မျက်ရည်တွေပဲ ထွက်လာတော့မယ်...။