အခန်း (၅၁-၅၂)

အခန်း (၅၁) ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်ကို လုံးလုံးလျားလျား အဆုံးသတ်လိုက်ခြင်း

“ခစ်..."

ပိုင်ယွင်ရှို့က မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိလေ၏။

ဆိုင်ရှင်က ကျိုးယွမ်သည် ပိုင်ရှီခန်းမကို အမှန်တကယ် စိတ်ဝင်စားနေသည်ဟု ထင်ကာ ပိုင်ရှီခန်းမကို မိုးပျံမတတ် ချီးမွမ်းပြီး အလွန်တရာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ရှည်လျားသော မိတ်ဆက်စကားကို စတင် ပြောဆိုနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

နောက်ဆုံးတွင် ကျိုးယွမ်က "ပိုင်ရှီ ခန်းမ က ကျွန်တော့်အတွက် အရမ်း ကောင်းလွန်းနေပါတယ်... ကျွန်တော်နဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူး... သွားခွင့်ပြုပါဦး..." ဟု ပြောလိုက်လေ၏။

ယခုလေးတင် သူ ပြောခဲ့သမျှ အရာအားလုံးမှာ လုံးလုံးလျားလျား အချိန်ဖြုန်းတီးခြင်းသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် ဆိုင်ရှင်၏ မျက်လုံးများမှာ ချက်ချင်း ပြူးကျယ်သွားလေတော့သည်။

ပိုင်ရှီ ခန်းမမှ ထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အချိန်အကြာကြီး အောင့်အည်းထားခဲ့ရသော ပိုင်ယွင်ရှို့သည် နောက်ဆုံးတွင် မနေနိုင်ဘဲ ရယ်မောလိုက်မိလေ၏။

ယခုလေးတင် ဆိုင်ရှင်၏ အမူအရာမှာ အလွန်တရာ ရယ်စရာကောင်းလှပေသည်။

"ငါ့ကိုများ လာလှည့်စားချင်နေတယ်... အိပ်မက်မက်နေလိုက်..."

ကျိုးယွမ် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲလိုက်၏။

သို့သော် ဆိုင်ရှင်က အကြိမ်ကြိမ် ပြောသွားခဲ့သဖြင့် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမကို သွားရောက် လေ့လာကြည့်ရန် ကျိုးယွမ် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေသည်။

မည်သည့် ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရမည်ကို ပိုင် မိသားစုသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ပြီးမှသာ ဆုံးဖြတ်ချက်ချရန် ကျိုးယွမ် ရည်ရွယ်ထား၏။

သားသတ်သမား ဟေးသည် ပိုင်ယွင်ရှို့ကို လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်စေလိုသော်လည်း ကျိုးယွမ်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေမိသည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့၏ ရုပ်သွင်မှာ သူမ၏ မိခင်နှင့် အလွန်တရာ ဆင်တူမည်ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ သူမ လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက သူမနှင့် ချက်ချင်း ဆက်စပ်တွေးတောခံရဖွယ် ရှိပေသည်။

အကယ်၍ လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းက ပိုင်ယွင်ရှို့ကို အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်ရန် ရည်ရွယ်ထားပါက သူ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြု၍ လူအနည်းငယ်ကို သတ်လျှင်တောင် သိပ်ပြီး အသုံးဝင်မည် မဟုတ်ချေ။

ဤကျင့်စဉ်တွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုးများ ရှိပေသည်။ ၎င်းကို အသုံးပြုပြီးသည်နှင့် သူနှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ သေချာပေါက် သေဆုံးရမည် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် အတွေ့အကြုံမရှိသေးသော လူသစ်လေးတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ချေ။ ရှင်းအန်းမြို့နှင့် ချင့်လင်မြို့တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော အဖြစ်အပျက်များက သူ့ကို နက်ရှိုင်းသော သင်ခန်းစာတစ်ခု ပေးခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။

အင်မော်တယ်နယ်ပယ်များကို ကျင့်ကြံခြင်းသည် အန္တရာယ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ နောက်ဆုံးတွင် ရယ်မောနိုင်သူ ဖြစ်ရန်အတွက် သင်သည် အလွန်တရာ သတိထားရမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်တိုင်းတွင် သတိကြီးစွာဖြင့် ရှေ့ဆက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က ချင့်လင်မြို့ တွင်သာ အဝေးပို့မန္တန်ကွင်း မရှိခဲ့ပါက ကျိုးယွမ် သည် အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်ကို လုံးလုံးလျားလျား အသုံးပြုခဲ့မည် မဟုတ်ချေ။ လူသတ်ခြင်းသည် မိမိကိုယ်ကို သေကြောင်းကြံခြင်း ပင်ဖြစ်လိမ့်မည်။

ထို့နောက် သူတို့နှစ်ဦး ရှေ့ဆက်လျှောက်သွားရာ "လျိုမိသားစုဆိုင်" ဟု ရေးထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေ့လိုက်ရသည်။

ဤလျိုမိသားစုဆိုင်မှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပြီး ဆိုင်ခန်းပေါင်း ဒါဇင်ကျော် နေရာယူထားကာ ၎င်း၏ ပုံစံမှာလည်း အလွန်တရာ ထူးခြားခမ်းနားလှပေသည်။

မနီးမဝေးတွင် လျိုမိသားစု စားသောက်ဆိုင် ဟုခေါ်သော သုံးထပ် အဆောက်အအုံတစ်ခုရှိပြီး ၎င်းက မင်ကျောက်မြို့တွင် လျို မိသားစု ၏ အဆင့်အတန်းကို ပြသနေသည်။

တကယ်တမ်းတွင် လမ်းတစ်လျှောက်၌ လျို မိသားစု အထည်ဆိုင်၊ လျို မိသားစု အလှကုန်ဆိုင် နှင့် လျို မိသားစု ဆန်ဆိုင် အစရှိသော လျို မိသားစု ၏ ထုတ်ကုန် အများအပြားကို သူတို့ တွေ့ခဲ့ရပေသည်။

ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ တို့ အစပိုင်းက သိပ်မတွေးခဲ့ကြသော်လည်း လျို မိသားစု ၏ ဆိုင်ကို မြင်ချိန်တွင် လျို မိသားစု သည် မင်ကျောက်မြို့ တွင် သာမန် မိသားစု တစ်ခု မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားကြလေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ တို့ အချိန်အကြာကြီး မနေခဲ့ကြချေ။ သူတို့သည် နောက်တစ်နေ့တွင် ပိုင်ရှန်းမြို့ သို့ မသွားမီ တစ်ညတာ အနားယူရန် တည်းခိုခန်း တစ်ခုကို ရှာဖွေခဲ့ကြသည်။

အခန်းထဲသို့ ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ် သည် နဂါးတောင် နယ်မြေ ရှိ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းများ အကြောင်း မိတ်ဆက်ထားသော ကျောက်စိမ်းပြား ကို ထုတ်ယူကာ သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် တင်ထားလိုက်သည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် များပြားလှသော သတင်းအချက်အလက်များသည် ကျိုးယွမ် ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ပင်လယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ အသိဉာဏ် ပင်လယ်၏ မြင်ကွင်းက ကျိုးယွမ်ကို အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားစေလေ၏။

ဆိုင်ရှင် ယခုလေးတင် ပြောခဲ့သကဲ့သို့ နဂါးတောင် နယ်မြေတွင် အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း လေးခု ရှိပြီး တစ်ခုစီတိုင်းကို အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးက အုပ်ချုပ်ထားကြပေသည်။

ဤ ဂိုဏ်း လေးခုမှာ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ၊ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမ၊ လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း နှင့် နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း တို့ ဖြစ်ကြ၏။

သူတို့အနက် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ၊ တောက်ပသောလမင်း ခန်းမ နှင့် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း တို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မှန်ကန်သော လမ်းစဉ် အဖြစ် သတ်မှတ်ကြပြီး နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း နှင့် ရန်သူများ ဖြစ်ကြပေသည်။

သို့သော် နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်းတွင် အစွမ်းထက်သော အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦး ရှိသဖြင့် စွမ်းအားအရာတွင် နံပါတ်တစ် နေရာ၌ ခိုင်မာစွာ ရပ်တည်နေပြီး ကျန်ဂိုဏ်း သုံးခုမှာ ဘာမှမတတ်နိုင်ကြချေ။

ထို့အပြင် နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း မှ လူများသည် သူတို့ စိတ်ကြိုက် လုပ်ဆောင်တတ်ကြပြီး လောကီ စည်းမျဉ်းများ၏ ချုပ်နှောင်မှုကို မခံရသည့်အပြင် အလွန်တရာ လက်စားချေတတ်ကြသဖြင့် အဓိက ဂိုဏ်း သုံးခုအတွက် ခေါင်းကိုက်စရာ ဖြစ်နေကြသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ် သည် ထို အဆင့် ၄ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းများကို ကြည့်ရှုလိုက်ရာ 'ဓားတစ်သောင်းဂိုဏ်း' ဟုခေါ်သော ဂိုဏ်း တစ်ခုကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းသည်ဟု ထင်လိုက်လေသည်။

ကျိုးယွမ် သည် စနစ် ထံမှ 'ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း' ဟူသော ဓားသိုင်းများကို လဲလှယ်ခဲ့၏။ ယခင်က ပထမဆုံး သိုင်းကွက်ကို သူ လဲလှယ်ခဲ့ပြီး မနေ့ကတော့ အံကြိတ်ကာ ဒုတိယ၊ တတိယ နှင့် စတုတ္ထ သိုင်းကွက်များအတွက် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၄,၀၀၀ ကို အသုံးပြုခဲ့လေသည်။

ပဉ္စမမြောက် သိုင်းကွက်ကို လဲလှယ်ရန် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁၆,၀၀၀ လိုအပ်သည်ဟူသော အတွေးက ကျိုးယွမ် ၏ စိတ်ဓာတ်များကို ချက်ချင်း ကျဆင်းသွားသည်။

သို့သော် ပထမဆုံး သိုင်းကွက် လေးကွက်မှာ သူ့အတွက် အချိန်အကြာကြီး ကျင့်ကြံရန် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သဖြင့် လောလောဆယ် သူ အလောတကြီး မဖြစ်သေးချေ။ သူ၏ လက်ငင်း ဦးစားပေးမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အတွက် စိတ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် လက်ရှိတွင် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဓာတ် အသုံးပြုသူ တစ်ဦး ဖြစ်၏။ အကယ်၍ မိုးကြိုးဓာတ် နှင့် ကိုက်ညီသော ကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ပါက သူ၏ အနာဂတ်အတွက် အလွန်တရာ အကျိုးရှိမည်ဟု သူ ခံစားရလေသည်။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ် အတွေးတစ်ခု ရသွား၏။ စနစ်ကို သူ ဘယ်လိုများ မေ့နေနိုင်ရတာလဲ။ သူ စနစ်ကို မေးလို့ ရတာပဲ။

"စနစ်... မင်းဆီမှာ မိုးကြိုးဓာတ် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် စိတ်စွမ်းအင် ကျင့်စဉ် များ ရှိလား..."

“ဟုတ်ကဲ့ ပိုင်ရှင် ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ လဲလှယ်ဖို့ အမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ လိုအပ်ပါတယ်..."

"ထားလိုက်ပါတော့... ငါ မမေးခဲ့ဘူးလို့ပဲ သဘောထားလိုက်..."

ကျိုးယွမ် စိတ်ထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ မျက်ရည်ကျမိသည်။ အမှတ် ၁၀၀,၀၀၀ တဲ့လား... သူ ဘယ်တော့များမှ ရနိုင်မှာလဲ။

ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက ပိုမို ယုံကြည်စိတ်ချရသော ရွေးချယ်မှုတစ်ခု ဖြစ်ပုံရပေသည်။

"ပိုင်ရှင်... နယ်ပယ် တိင်းမှာ ထူးခြားတဲ့ ကံကြမ္မာ တွေ ပါလာတဲ့ လူတချို့ မွေးဖွားလာတတ်ပါတယ်... ဒီလူတွေက ကံကြမ္မာရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်မှု အောက်မှာ မွေးဖွားလာကြပြီး သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုးက သာမန်လူတွေနဲ့ လုံးလုံး ယှဉ်လို့မရပါဘူး..."

"အကယ်၍ ပိုင်ရှင်က သူတို့ကို ရှာဖွေပြီး ဖိနှိပ်နိုင်ရင် စနစ်က သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး တွေကို တိုက်ရိုက် လုယူပြီး ပိုင်ရှင့်ကို ပေးနိုင်ပါတယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားလေသည်။ ပုန်ကန်ထကြွခြင်းဆိုသည်မှာ အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်ခြင်း မဟုတ်ပါလော။ ထို ကံကြမ္မာ၏ သားတော် များကို ဖိနှိပ်ခြင်းနှင့် အတူတူပင် မဟုတ်ပါလော။

"စနစ်... ကံကြမ္မာ၏ သားတော် တွေက အများအားဖြင့် ဘယ်မှာ ရှိတတ်လဲ..."

"ပိုင်ရှင်... ကံကြမ္မာ၏ သားတော် တွေက အများအားဖြင့် ဂိုဏ်းတစ်ခုခုထဲ ဝင်တတ်ကြပြီး သူတို့လည်း အတွေ့အကြုံ စုဆောင်းဖို့ အချိန်လိုအပ်ပါတယ်... အကယ်၍ သူတို့ကို ရှာချင်ရင် ဂိုဏ်းတစ်ခုထဲ ဝင်တာက သဘာဝကျကျ အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ..."

"အကယ်၍ ပိုင်ရှင်က အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့ရင် စနစ်က ပိုင်ရှင့်ကို ကံကြမ္မာ မျက်လုံး အစမ်းသုံး ကတ်တစ်ခုနဲ့ ဆုချပါလိမ့်မယ်... အဲ့ဒါက ပိုင်ရှင့်ကို တခြားသူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်စေမှာပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။ အကယ်၍ သူသာ တခြားသူတွေရဲ့ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ကို မြင်နိုင်ပါက အများကြီး ပိုလွယ်ကူသွားမည် ဖြစ်သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း တစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်မည်ဟု ကျိုးယွမ် ဆုံးဖြတ်လိုက်လေ၏။

"စနစ်က ငါ့ကို အကြိမ်တစ်ထောင်လောက် ဒုက္ခပေးခဲ့ရင်တောင် သူ့ကို ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး အချစ်လို ဆက်ချစ်နေဦးမှာပါပဲ..."

ကျိုးယွမ် သူ့ဘာသာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ နှုတ်ခမ်းထက်တွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။

ကံကြမ္မာ၏ သားတော် နဲ့ လိမ်လည်ကုဒ်တွေ သုံးတဲ့ ငါ... ဘယ်သူက ပိုသန်မာလဲ ကြည့်ကြတာပေါ့...။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းပြား ကို ချထားကာ ဝိညာဉ် ဆေးရည် ကို ထုတ်ယူပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ စုပ်ယူလေတော့၏။

ဤအဖြစ်အပျက်က ကျိုးယွမ် ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ လုံလောက်အောင် မသန်မာသေးဘဲ ပိုမို သန်မာလာရန် လိုအပ်ကြောင်း သိရှိသွားစေခဲ့သည်။

တစ်ညလုံး ဘာမှ မဖြစ်ခဲ့ချေ။ ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ တို့ နောက်တစ်နေ့ နံနက်စောစော ထကာ ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်ကြသည်။

သို့သော် ထိုစဉ် သူတို့သည် စကားပြောသံ အချို့ကို ကြားလိုက်ရသည်။

"လျို မိသားစုကတော့ သွားပြီ ထင်တယ်... သူတို့က မြို့စား ရဲ့ လက်ထပ်ခွင့် တောင်းတာကို အမှန်တကယ် ငြင်းလိုက်တယ်လေ... မနေ့ညက မြို့စား အိမ်တော် က လူတွေ လွှတ်ပြီး လျို မိသားစုကို ဝိုင်းထားလိုက်ပြီ..."

"ဘာ လက်ထပ်ခွင့် တောင်းတာလဲ... မြို့စား အိမ်တော်က လျို မိသားစု ရဲ့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေကို မျက်စိကျနေတာပါ..."

"အဲ့ဒီ မြို့စားက အရမ်း လောဘကြီးလွန်းတယ်... လျို မိသားစု ရဲ့ သခင်မလေး အကြီး နဲ့ အလတ် နှစ်ယောက်စလုံးကို သူ့ရဲ့ အရူးသား နဲ့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေးစားချင်နေတာလေ... သူတို့ကို အရူးတွေလို့များ သူ တကယ် ထင်နေတာလား..."

တိုးတိုးလေး ပြောနေသော စကားများကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ တို့ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြ၏။ ကျိုးယွမ် အစပိုင်းက ဝင်မပါချင်ခဲ့သော်လည်း ပိုင်ယွင်ရှို့၏ တောင်းပန်နေသော မျက်လုံးများကို မြင်ရသောအခါ သူ မငြင်းဆန်နိုင်တော့ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် လျို မိသားစု သို့ မသွားဘဲ မြို့စား အိမ်တော် သို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။

ယခုလေးတင် နိုးလာသော မြို့စားကို ကျိုးယွမ်က လေထဲသို့ မြှောက်တင်လိုက်ရာ သူ့ကို အလွန်တရာ ထိတ်လန့်သွားစေပြီး လေထဲတွင် လွင့်မျောကာ သူ၏ ဝိညာဉ်များ လွင့်စင်သွားတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရလေသည်။ အကယ်၍ သူ ပြုတ်ကျသွားပါက ချက်ချင်းပင် အသားစင်း အပုံကြီး တစ်ပုံ ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်၏။

"အင်မော်တယ်အရှင်... ကျွန်တော့်ကို ချမ်းသာပေးပါ..."

ကျိုးယွမ် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် မြို့စား နှင့်အတူ ဆင်းသက်ကာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"လျို မိသားစုက ငါနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိတယ်... အကယ်၍ လျို မိသားစု ရဲ့ ဆံပင်တစ်ပင်ကိုတောင် မင်း ထိရဲရင် မင်း မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ငါ သုတ်သင်ပစ်မယ်..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောပြီးနောက် လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ ဓားစွမ်းအင် အလင်းတန်း တစ်ခု ပျံထွက်သွားလေသည်။

မြို့စား အိမ်တော်ရှိ ဧရာမ ကျောက်တောင်တု ကြီးမှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် မြေပြင်နှင့် တစ်ပြေးညီ ဖြစ်သွားလေတော့သည်။

ကျိုးယွမ် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ပိုင်ယွင်ရှို့ကို ခေါ်ပြီး သူ၏ ဓားပေါ်မှ ထွက်ခွာသွားကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

သူသည် လျို မိသားစု၏ ကျေးဇူးကို လုံးလုံးလျားလျား ဆပ်ပြီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

အခန်း (၅၂) နှစ်လအကြာတွင် ပန်းရွှမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိခြင်း

မြို့စား မြေပြင်ပေါ်သို့ ခွေကျသွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေလေသည်။ လျို မိသားစုကို ကာကွယ်ပေးနေသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ရှိနေလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ချေ။

မြို့စား၏ အမိန့်မှာ လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး လျို မိသားစုကို ဝိုင်းရံထားသော စစ်သားများ ဆုတ်ခွာသွားသဖြင့် လျို မိသားစု မှာ လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားလေတော့၏။

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၊ သက်တမ်း +၃၁၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၇၇..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၂၊ သက်တမ်း +၂၅၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၈၇..."

"ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၊ သက်တမ်း +၁၂၊ ကျင့်ကြံခြင်း +၂၅..."

တောင်ပေါ် သစ်တော တစ်ခုထဲတွင် ကျိုးယွမ်သည် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထား၏။ သူနှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ ၏ ရှေ့တွင် မိစ္ဆာသားရဲ သုံးကောင်၏ အလောင်းများ ရှိနေပေသည်။

ယနေ့သည် သူတို့ နဂါးတောင် နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ နှစ်လတိတိ ပြည့်မြောက်သောနေ့ဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ မှ တပည့် သစ်များ စတင်စုဆောင်းမည့် အချိန်အထိ ခြောက်ရက်သာ လိုတော့သည်။

လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော်က သူတို့သည် ပိုင်ရှန်းမြို့သို့ သွားခဲ့ပြီး ပိုင် မိသားစု ၏ အလွန်တရာ ဆိုးရွားသော အခြေအနေကို တွေ့မြင်ခဲ့ရသဖြင့် သူတို့နှစ်ဦးစလုံး တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့ကြသည်။

ပိုင်ရှန်းမြို့ရှိ ပိုင် မိသားစု သည် မူလက ပိုင်ရှန်းမြို့ တွင် နံပါတ်တစ် မိသားစု ဖြစ်ခဲ့၏။

သူတို့၏ အမြင့်ဆုံး အချိန်တွင် ပိုင်ရှန်းမြို့ တစ်ခုလုံးသည် ပိုင် မိသားစုကို ဦးညွှတ်ခဲ့ရပေသည်။

အကြောင်းမှာ ပိုင် မိသားစုမှ ပါရမီရှင် တပည့်တစ်ဦးဖြစ်သော ပိုင်ချင်းကန်းသည် အနှစ်တစ်ရာ အတွင်းမှာပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသို့ ရောက်ရှိခဲ့ပြီး ဝင်္ကပါဆရာသခင်တစ်ဦးပင် ဖြစ်ခဲ့သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

ပိုင်ချင်းကန်း၏ နောက်ကွယ်တွင် နဂါးတောင် နယ်မြေ ရှိ အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်း လေးခုအနက် တစ်ခုဖြစ်သော လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း ရှိနေပေ၏။

သို့သော် ထိုအရာအားလုံးသည် လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်က ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

ပိုင်ချင်းကန်းသည် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းချုပ်၏ ဇနီးနှင့် အမှန်တကယ် ပတ်သက်မိသွားပြီး သူမကို ကိုယ်ဝန်ပါ ရစေခဲ့၏။

ပိုင်ချင်းကန်း ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားနိုင်သော်လည်း ပိုင်မိသားစုကမူ မထွက်ပြေးနိုင်ခဲ့ချေ။ သူတို့သည် လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဒေါသထွက်စရာ ပစ်မှတ် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး တစ်ချိန်က ရိုသေလေးစားခံခဲ့ရသော ပိုင် မိသားစုမှာ အမည်မသိ ဘဝသို့ ကျဆင်းသွားခဲ့ရလေသည်။

လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်က ပိုင် မိသားစု ကို သုတ်သင်ရှင်းလင်း မပစ်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ မလုပ်ချင်၍ မဟုတ်ဘဲ တမင်တကာ လုပ်ဆောင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ပိုင်ချင်းကန်းသည် သံယောဇဉ်ကြီးမားသူ တစ်ဦးဖြစ်ပြီး သူ သေချာပေါက် ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားလေသည်။

လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းသည် ပိုင် မိသားစု ကို ဆယ်စုနှစ်တစ်ခုကျော်ကြာ နေ့ရောညပါ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော်လည်း အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်။

ဒေါသထွက်နေသော လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်း ၏ ဂိုဏ်းချုပ်သည် ပိုင် မိသားစု ၏ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းပစ်ခဲ့ပြီး သာမန် ပိုင်မိသားစုဝင် အချို့ကိုသာ ချန်ထားခဲ့လေသည်။

ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ နှစ်ဦးစလုံး သူတို့ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကြောင့် အလွန်တရာ ဝမ်းနည်းခဲ့ကြသည်။

ပိုင်မိသားစုတွင် အဖွဲ့ဝင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ရှိနေသေးသော်လည်း သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်မျှ ကျင့်ကြံသူ မဟုတ်ကြတော့ချေ။

ပိုင်မိသားစုသည် သာမန်လူများအဖြစ် အလွန်တရာ ဆင်းရဲမွဲတေစွာ နေထိုင်နေကြရပြီး ကျင့်ကြံသူ မိသားစု တစ်ခုနှင့် လုံးလုံးလျားလျား မတူတော့ပေ။

ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ နှစ်ဦးစလုံးသည် အကယ်၍ သူတို့သာ လန်ယွဲ့ ဂိုဏ်းသို့ သွားပါက ထောင်ချောက်ထဲသို့ ဝင်သွားခြင်းနှင့် အတူတူပင် ဖြစ်မည်ကို နားလည်သွားကြလေ၏။

ပိုင်ချင်းကန်း၏ တွေးခေါ်ပုံမှာ ရိုးရှင်းလွန်းလှပေသည်။

ရှေးယခင်ကတည်းက ဖခင်ကို သတ်သည့် ရန်ငြိုးနှင့် ဇနီးကို လုယူသည့် ရန်ငြိုးတို့သည် အကြီးမားဆုံးသော ရန်ငြိုးများ ဖြစ်ကြ၏။ သွေးနှင့် ပြန်လည်ပေးဆပ်ခြင်းမှလွဲ၍ ဤရန်ငြိုးများအတွက် ဖြေရှင်းရန် နည်းလမ်း မရှိချေ။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ပိုင်ရှန်းမြို့တွင် နှစ်ရက်သာ နေခဲ့ကြသည်။ ကျိုးယွမ်သည် ပိုင် မိသားစုအတွက် ငွေအချို့ကို တိတ်တဆိတ် ချန်ထားခဲ့ပြီးနောက် ထွက်ခွာလာခဲ့လေသည်။

သူတို့၏ ပိုင်ရှန်းမြို့ ခရီးစဉ်ကို မည်သူကမျှ လုံးလုံးလျားလျား သတိမထားမိခဲ့ဘဲ မည်သူ့ကိုမျှ သတိမပေးမိခဲ့ချေ။

ပိုင်ရှန်းမြို့ မှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ၏ အကြမ်းဖျင်း တည်နေရာအတိုင်း လိုက်သွားကာ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လေ့ကျင့်ရင်း ခရီးဆက်ခဲ့ကြလေသည်။

ဤကာလအတွင်း သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူ အများအပြားနှင့်လည်း ဆုံတွေ့ခဲ့သော်လည်း အများစုမှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ များ ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးယွမ်ထံမှ ထွက်ပေါ်နေသော အရှိန်အဝါ ကို အာရုံခံမိပြီးနောက် သူတို့အားလုံး ထွက်ခွာသွားကြပြီး မည်သူကမျှ လှုပ်ရှားရန် မရဲခဲ့ကြချေ။

လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမသည် နဂါးတောင် နယ်မြေ ၏ အရှေ့ပိုင်းတွင် တည်ရှိ၏။ သူတို့နှစ်ဦးသည် မြို့ပေါင်း ဆယ်မြို့ကျော်ကို ဖြတ်သန်းလာခဲ့ပြီး အခက်အခဲများစွာကို ခံစားခဲ့ရလေသည်။

"ယွင်ရှို့... မကြောက်ပါနဲ့... အကယ်၍ မင်း ဓားဆွဲတာ နည်းနည်းလေး ပိုမြန်ခဲ့ရင် ငါ လှုပ်ရှားစရာတောင်လိုမှာ မဟုတ်ဘူး..."

ကျိုးယွမ် သူ၏ ဓားရှည်ကို အိမ်ထဲပြန်ထည့်လိုက်ပြီး ပိုင်ယွင်ရှို့ ကို ပြောလိုက်သည်။

ပိုင်ယွင်ရှို့ သည် ကျိုးယွမ် ကို လျှာထုတ်ပြကာ မျက်နှာပြောင်ပြလိုက်ရာ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြင်းပြသော ဆန္ဒတစ်ခု ချက်ချင်း တောက်လောင်သွားစေလေသည်။

"ဒီမိစ္ဆာမလေးက နောက်ပိုင်း ပိုပိုပြီး ဆိုးလာတယ်... သူ့ကို ဆုံးမဖို့ အချိန်တန်ပြီ..."

ကျိုးယွမ် ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ပိုင်ယွင်ရှို့၏ နူးညံ့သော ခါးလေးကို ဖက်လိုက်ပြီး သူမ အသက်ရှူမှားသွားစဉ်မှာပင် သူမ၏ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော နှုတ်ခမ်းနီနီလေးကို နမ်းရှိုက်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်လေ၏။

အထီးကျန် အမျိုးသားနှင့် အမျိုးသမီး တစ်ဦး၊ နှစ်ဦးစလုံး ငယ်ရွယ်ပြီး ခွန်အားများ ပြည့်ဝနေကြသဖြင့် လွန်ခဲ့သော တစ်လကျော်အတွင်း ရင်းနှီးသော အပြုအမူ အများအပြားကို သဘာဝကျကျပင် ပြုလုပ်ခဲ့ကြလေသည်။

ယနေ့ကဲ့သို့ နမ်းရှိုက်ခြင်းမှာ နေ့စဉ်နီးပါး ဖြစ်ပွားလေ့ရှိပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အလွန်တရာ နှစ်သက်ကြသော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် နောက်ဆုံးအဆင့်ကို တက်လှမ်းရန် တစ်ခါမျှ မရဲခဲ့ချေ။

အကြောင်းမှာ ပိုင်ယွင်ရှို့ တွင် နက်နဲသော ယင်စွမ်းအင် ခန္ဓာကိုယ်ရှိနေသဖြင့် သူမ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်သို့ မရောက်မီ ၎င်းကို မဖျက်ဆီးခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ပါက ပိုင်ယွင်ရှို့ ၏ အခြေခံ အုတ်မြစ်ကို ထိခိုက်စေမည် ဖြစ်၏။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အခက်အခဲ များစွာကို ခံစားခဲ့ရသော်လည်း အချင်းချင်းအပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ ခံစားချက်များမှာ အချိန်နှင့်အမျှ ပိုမို ခိုင်မာလာခဲ့လေသည်။

အချိန်အကြာကြီး ကြာပြီးနောက် ကျိုးယွမ် သည် နောက်ဆုံးတွင် ပိုင်ယွင်ရှို့ကို လွှတ်ပေးလိုက်၏။ ပိုင်ယွင်ရှို့ မှာ အတော်လေး မောဟိုက်နေသော်လည်း သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ချွဲနွဲ့မှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ် ရှိနေပေသည်။

"အစ်ကို ကျိုးယွမ်... ရှင်က အဆိုးဆုံးပဲ... လူတွေကို ဘယ်လို အနိုင်ကျင့်ရမလဲ ဆိုတာပဲ သိတယ်..."

ပိုင်ယွင်ရှို့၏ ချိုသာသော အသံက ကျိုးယွမ်ကို လှုပ်ရှားရန် ချက်ချင်း စိတ်အားထက်သန်သွားစေလေသည်။

သို့သော် ပိုင်ယွင်ရှို့ က တခစ်ခစ် ရယ်မောကာ ထွက်ပြေးသွားလေသည်။

ကျိုးယွမ်က လိုက်မဖမ်းခဲ့ချေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် သစ်တောထဲတွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာသားရဲများ အချိန်မရွေး ပေါ်လာနိုင်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မိစ္ဆာသားရဲ အလောင်းများ အားလုံးကို သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲတွင် သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် ပိုင်ယွင်ရှို့ နှင့်အတူ ထိုနေရာမှ ထွက်ခွာလာခဲ့လေ၏။

ဤနေရာတွင် သွေးနံ့ အလွန်တရာ ပြင်းထန်နေပြီး အခြား မိစ္ဆာသားရဲ များကို မကြာမီ ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သဖြင့် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားခြင်းက အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်က စနစ် အချက်အလက်ပြဘုတ်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ တစ်လခွဲခန့် အကြာတွင် ၎င်းမှာ ထပ်မံ၍ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

"ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်"

"ကျင့်စဉ် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ (၇၆၆၈၆၈/၁၈၀၀၀)"

"သက်တမ်း - ၂၁/၂၉၁၃၂.၈"

"ပါရမီ - မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဓာတ် ဝိဉာဉ်သွေးကြော ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ဓာတ်သဘာဝမဲ့ ဝိဉာဉ်သွေးကြောနှစ်ခု"

"ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၃၇၉၁"

"ကျွမ်းကျင်မှုများ - အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ"

"အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာ တစ်ထောင် ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (ဒုတိယအဆင့်)"

သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်၊ သက်တမ်း နှင့် ကံကြမ္မာတန်ဖိုး များ အားလုံး တိုးလာခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ မိစ္ဆာသားရဲ များကို သူ သတ်ဖြတ်ခြင်းမှ ရရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ဤတစ်လခန့် ကြာမြင့်သော လေ့ကျင့်မှုမှာ ကျိုးယွမ်အတွက် ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း ပိုင်ယွင်ရှို့ အတွက်မူ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော အတွေ့အကြုံတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပြီး သူမ အများကြီး ရင့်ကျက်လာခဲ့လေသည်။

သုံးရက်ကြာပြီးနောက် လူလေးဦးသည် တောင်တန်းများထဲမှ ထွက်လာခဲ့ကြပြီး သူတို့အနက် နှစ်ဦးမှာ ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ တို့ဖြစ်ကြ၏။

ကျန်နှစ်ဦးမှာ မောင်နှမများ ဖြစ်ကြသည်။ အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ အမည်မှာ ချင်မင် ဖြစ်ပြီး အသက် ၂၀ အရွယ်ရှိကာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၂ တွင် ရှိလေ၏။ ညီမဖြစ်သူ၏ အမည်မှာ ချင်ယဲ့ ဖြစ်ပြီး အသက် ၁၈ နှစ် အရွယ်ရှိကာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁ တွင် ရှိပေသည်။

ထိုမောင်နှမနှစ်ဦးသည် ကျားကို မကြောက်သော နွားသငယ်လေးများကဲ့သို့ပင် ဤတောင်တန်းများထဲသို့ ဝိညာဉ်သားရဲ များကို အမဲလိုက်ရန် လာရဲခဲ့ကြပြီး ဝိညာဉ်သားရဲများ၏ အစားအစာ ဖြစ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့က မနေ့က သူတို့နှင့် မတော်တဆ ဆုံတွေ့ခဲ့ပြီး ကယ်တင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"အစ်ကိုကျိုး... လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမက မြို့အများအပြားမှာ တပည့် တွေ စုဆောင်းတော့မယ်... ပါရမီကို စမ်းသပ်ဖို့ ငါတို့ ရှေ့က ပန်းရွှမ်မြို့ကို အရင်သွားရုံပဲ လိုတယ်..."

ချင်မင်က ပြုံးကာ ကျိုးယွမ် ကို ပြောဆိုလိုက်၏။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သူ စုံစမ်းပြီးဖြစ်သော်လည်း ချင်မင် ၏ အတည်ပြုချက်ကို ရရှိလိုက်သဖြင့် သူ စိတ်သက်သာရာ ရသွားလေသည်။

အကယ်၍ ထိုသို့မဟုတ်ပါက လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမကို လက်လွတ်သွားလျှင် တောက်ပသောလမင်း ခန်းမ မှ တပည့်တွေ စုဆောင်းမည့် အချိန်အထိ နှစ်လ စောင့်ရမည် ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် ချင်မင် နှင့် ချင်ယဲ့ မောင်နှမ နှစ်ဦး၏ မိသားစု နောက်ခံကို စုံစမ်းပြီး ဖြစ်လေသည်။ သူတို့သည် မိုင်ထောင်ပေါင်းများစွာ ဝေးကွာသော ကျင့်ကြံသူ မိသားစု တစ်ခုမှ လာခြင်း ဖြစ်သည်။

ချင် မိသားစုတွင် လက်ရှိ အမြင့်ဆုံး ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ သူ၏ ဖခင်ဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခြောက်တွင် ရှိကာ ပါရမီ အဆင့်ငါး နှင့် ဝိဉာဉ်သွေးကြောကို ပိုင်ဆိုင်ထားပေ၏။ သူသည် မူလက အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ တပည့် ဖြစ်ခဲ့လေသည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် သို့ ဝင်ရောက်ရန် မျှော်လင့်ချက် မရှိတော့ကြောင်း သိရှိပြီးနောက် သူသည် ဂိုဏ်း မှ ထွက်ခွာလာခဲ့ပြီး အိမ်ထောင်ပြုကာ ချင်မင် နှင့် ချင်ယဲ့ အမည်ရှိ မောင်နှမ နှစ်ဦး အပါအဝင် ကလေးများကို မွေးဖွားခဲ့သည်။

ထိုမောင်နှမနှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ဖခင်ထက် ပါရမီ အနည်းငယ် ပိုကောင်းကြပြီး နှစ်ဦးစလုံး ဝိဉာဉ်သွေးကြောလေးခု ရှိကြပေသည်။

သူ၏ ဖခင်က သူတို့ကို သူ၏ မူလ အဆင့် ၂ ကျင့်ကြံခြင်း ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်စေလိုခဲ့၏။ အကြောင်းမှာ သူသည် အသိအကျွမ်း အချို့ကို သိရှိနေသေးပြီး သူတို့ကို စောင့်ရှောက်ပေးနိုင်သောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။

သို့သော် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ မှ တပည့် တွေ စုဆောင်းနေသည်ကို ကြားပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦးသည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမတွင် သူတို့၏ ကံကို စမ်းသပ်ရန် ရည်ရွယ်ကာ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်လေသည်။

ထိုမောင်နှမနှစ်ဦး လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် အခွင့်အလမ်းမှာ အလွန်တရာ နည်းပါးကြောင်း ကျိုးယွမ် ကောင်းစွာ သိထားပေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ် သည် သဘာဝကျကျပင် ၎င်းကို ထောက်ပြမည် မဟုတ်ချေ။ အရာများစွာကို ကိုယ်တိုင် ကြုံတွေ့ရမှသာ နားလည်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

နှစ်နာရီ ကြာပြီးနောက် လူလေးဦးသည် ပန်းရွှမ်မြို့သို့ ရောက်ရှိလာကြလေ၏။