အခန်း (၅၅-၅၆)
Vol. 6 Ch. 55-56
အခန်း (၅၅) ရွှမ်ထျန်း ဓား
စမ်းသပ်မှု မစတင်ရသေးသဖြင့် သူတို့ထဲမှ မည်မျှ ဂိုဏ်း ၏ လိုအပ်ချက်များနှင့် ကိုက်ညီသည်ကို မည်သူကမျှ မသိကြသေးချေ။
သို့မဟုတ် ပုန်းကွယ်နေသော ပါရမီရှင် များ ရှိနေမလား။
ဤခွဲဝေမှုသည် လူတိုင်း မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာ ကိုသာ ယုံကြည်ရမည်ဟု ဆိုလိုပေသည်။
ထန်ကျင်းသည် ဤကိစ္စကို သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် စကင်ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီး နျိုချင်းလိုင် ၏ အကြံပြုချက်ကို သဘောတူလိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ သူတို့သည် ဤမျှ သေးငယ်သော ကိစ္စလေးအတွက် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ နှင့် အမှန်တကယ် စစ်ပွဲ စတင်၍ မရနိုင်ချေ။
ထို့ကြောင့် ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထန်ကျင်း က သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်လေသည်။
အကြီးအကဲ နှစ်ဦး သဘောတူညီမှု ရသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ တို့ ချက်ချင်း တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ခံစားလိုက်ရ၏။
ကျိုးယွမ် သည် မျဉ်း၏ ညာဘက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေပြီး ပိုင်ယွင်ရှို့ မှာ ဘယ်ဘက်ခြမ်းတွင် ရပ်နေလေသည်။
နျိုချင်းလိုင်သည် သူ၏ လက်ဝါးဖြင့် ရိုက်ချတော့မည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် စဉ်းစားရန် အချိန်မရလိုက်ဘဲ ဘယ်ဘက်သို့ ချက်ချင်း နောက်ဆုတ်လိုက်ရာ သူနှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ ဘယ်ဘက်ခြမ်းသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။
ကျိုးယွမ်က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း အာရုံခံမိလိုက်သည်။ သူသည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ သို့ ဝင်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
သို့သော် ထိုအခိုက်အတန့်တွင် နျိုချင်းလိုင် သည် သူ၏ လက်ဝါးကို ရိုက်ချလိုက်ရာ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအားတစ်ခုက ထိုမျဉ်းတစ်လျှောက် အဝေးသို့ ပျံသန်းသွားလေသည်။
မျဉ်းပေါ်တွင် ရပ်နေသူများမှာ လေပြင်းတိုက်ခတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး အချို့က ညာဘက်သို့ လွင့်စင်သွားကာ အချို့က ဘယ်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လေတိုက်ခတ်သွားသော နေရာတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကာအကွယ် တစ်ခု ချက်ချင်း ဖြစ်ပေါ်လာပြီး မျဉ်း၏ တစ်ဖက်တစ်ချက်စီရှိ လူများကို တိုက်ရိုက် ခွဲခြားပစ်လိုက်လေသည်။
ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့ တို့ အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြပြီး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်သွားကြ၏။ သူတို့က နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ကို ဝင်ရတော့မှာလား။
"အစ်ကို ကျိုးယွမ်... ကျွန်မတို့ ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ..."
ပိုင်ယွင်ရှို့လည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပြီး ကျိုးယွမ် ကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်လေသည်။
ကျိုးယွမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ ဘာလုပ်ရမည်ကို လုံးလုံးလျားလျား မသိတော့ချေ။ သူသည် အခြေအနေကိုသာ အလိုက်သင့် လက်ခံရတော့မည် ဖြစ်သည်။
"ငါက လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ ထဲ ဝင်ချင်တာ... နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ကို မသွားချင်ဘူး... ငါ ညာဘက်ခြမ်းကို သွားချင်တယ်..."
ထိုစဉ် အမျိုးသားတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်လေ၏။
ထိုအမျိုးသား စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထန်ကျင်း သည် သူမ၏ အကြည့်ကို စကားပြောသူထံသို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်းက လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ ထက် နိမ့်ကျတယ်လို့ မင်း ထင်နေတာလား..."
ထန်ကျင်း၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း အေးစက်သွားလေသည်။ ထို့နောက် သူမသည် လက်ချောင်းကို တစ်ချက် ခတ်လိုက်ရာ စွမ်းအင် အလင်းတန်းတစ်ခု ပျံထွက်သွားပြီး ထိုအမျိုးသား တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရမီ သူ၏ ဦးခေါင်းခွံကို ဖောက်ဝင်သွားလေတော့သည်။
လှုပ်ရှားရာတွင် ပြတ်သားပြီး လူသတ်ရာတွင် ရက်စက်ခြင်း၊ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ပင်ဖြစ်သည်။
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့် တုန်ယင်နေကြသည်။
ပိုင်ယွင်ရှို့ ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း အနည်းငယ် ဖြူရော်သွားသည်။ တစ်ဖက်လူသည် ဤမျှ ရက်စက်လိမ့်မည်ဟု သူမ လုံးလုံးလျားလျား မထင်ထားခဲ့ချေ။
ကျိုးယွမ် တိတ်တဆိတ် သြဘာပေးလိုက်မိ၏။ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း၏ အကြီးအကဲ ပီပီ သူ၏ လုပ်ရပ်များမှာ လျင်မြန်ပြီး ပြတ်သားလှပေသည်။
နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ လောက် မကောင်းသည်မှာ သဘာဝကျပေသည်။ အကယ်၍ ထန်ကျင်းသာ အချိန်မီ ဝင်မပါပါက လူအများအပြားသည် ဤသို့သော ထင်မြင်ချက်များကို ဆက်လက် ပြောဆိုလာကြမည်မှာ သေချာလှ၏။
ထန်ကျင်း ၏ လုပ်ရပ်သည် ရက်စက်ပုံရသော်လည်း တကယ်တမ်းတွင်မူ အမှန်ကန်ဆုံးသော လုပ်ဆောင်ချက် ပင်ဖြစ်သည်။
နျိုချင်းလိုင်က အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသော်လည်း သူ ဘာမျှ ထပ်မပြောခဲ့ချေ။
ဒီလူက ကန်းနေတာပဲ...
နျိုချင်းလိုင်က သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မှန်တစ်ချပ် သူ၏ လက်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။ ဤသည်မှာ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ဖြစ်ပြီး လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမက ပါရမီ စမ်းသပ်ရန် အထူး အသုံးပြုသော မှော်လက်နက် ပင်ဖြစ်သည်။
ထိုနေရာရှိ လူများကို နှစ်ခြမ်းခွဲလိုက်သော်လည်း လူပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ နီးပါး ရှိနေသေးသဖြင့် တစ်ဝက်စီ ခွဲလိုက်လျှင်တောင် အတော်လေး များပြားနေသေးပေသည်။
အကယ်၍ တစ်ယောက်ချင်းစီကို စမ်းသပ်မည်ဆိုပါက အချိန်မည်မျှ ကြာမည်ကို မသိနိုင်ချေ။ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ကို အသုံးပြုခြင်းက အဆင်ပြေဆုံး ရွေးချယ်မှု ဖြစ်လေသည်။
"ညာဘက်က လူတွေ အားလုံး နားထောင်ကြ... အားလုံးရဲ့ ပါရမီ ကို စမ်းသပ်ဖို့ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံကို ငါ အသုံးပြုမယ်... ဝိဉာဉ်သွေးကြော လေးခု ဒါမှမဟုတ် အဲ့ဒီအထက် ရှိတဲ့သူတွေက မြေကြီးပေါ်ကနေ အလိုအလျောက် ဆွဲတင်ခံရလိမ့်မယ်... ဒါကြောင့် ဒီလိုဖြစ်လာရင် မထိတ်လန့်ကြနဲ့..."
နျိုချင်းလိုင် ၏ စကားများသည် ရင်ပြင် တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ထိုနေရာရှိ လူတိုင်းက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြလေသည်။
နျိုချင်းလိုင် စကားပြောပြီးနောက် လက်သင်္ကေတ တစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ သူ၏ လက်ထဲရှိ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ သည် ဖြည်းညင်းစွာ ပျံထွက်သွားပြီး ဆက်လက် ကြီးမားလာလေသည်။ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ မှ ထူးခြားသော စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ညာဘက်ခြမ်းရှိ လူများကို တဖြည်းဖြည်း လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။
ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ က သူတို့ကို လွှမ်းခြုံသွားသည်နှင့်အမျှ ညာဘက်ခြမ်းရှိ လူ ၁၀၀,၀၀၀ အနက်မှ လူဆယ်ဦးကျော်သည် ထူးခြားသော အလင်းရောင်တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်လာပြီးနောက် သူတို့၏ ပုံရိပ်များမှာ လေထဲသို့ အလိုအလျောက် မြင့်တက်လာကြလေသည်။
ဆိုလိုသည်မှာ ချင်မင် နှင့် ချင်ယဲ့ မောင်နှမ အပါအဝင် ဤလူဆယ်ဦးကျော်၏ ဝိဉာဉ်သွေးကြော များမှာ အနည်းဆုံး လေးခု ရှိနေကြောင်း ရှင်းလင်းလှပေ၏။
"ဒင်... ပိုင်ရှင် ရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း ဓားပုံသဏ္ဌာန် မျိုးစေ့ကို အသွင်ပြောင်းလဲစေနိုင်မယ့် ရွှမ်ထျန်း စွမ်းအင် အနည်းငယ်ကို စနစ် က ရှာဖွေတွေ့ရှိထားပါတယ်... လုယက်ရမလား..."
ကျိုးယွမ် က ကောင်းကင်ယံရှိ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ကို စိုက်ကြည့်ကာ တိတ်တဆိတ် အံ့သြနေစဉ် စနစ် ၏ အသံသည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာလေ၏။
ကျိုးယွမ် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ စောင့်ကြည့်နေသော လူတွေ အများကြီး ရှိနေသည် မဟုတ်ပါလော။
"စနစ်... တစ်ဖက်လူက သတိထားမိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ..."
“ပိုင်ရှင်... စိတ်မပူပါနဲ့... စနစ် ရဲ့ လုယက်မှုကို သူတော်စင် တစ်ယောက်တောင် ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး... သာမန် အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ဆိုရင်တော့ ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး..."
ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အလွန်တရာ ဝမ်းသာသွားလေ၏。 ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ထိုလူဆယ်ဦးကျော်မှာ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ မှ နျိုချင်းလိုင် ၏ အထက် လေထဲသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ တွေ့လိုက်ရသည်။
"လုယက်မယ်..."
"ဒင်... လုယက်ခြင်း အောင်မြင်ပါတယ်... ပစ္စည်းက ပိုင်ရှင်ရဲ့ ဒန်တျန်ထဲကို အလိုအလျောက် ဝင်ရောက်သွားပါပြီ..."
စနစ် က လုယက်ခြင်း အောင်မြင်ကြောင်း အသိပေးလိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် လေထဲတွင် လွင့်မျောနေသော ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ မှာ ချက်ချင်း မှေးမှိန်သွားပြီးနောက် နျိုချင်းလိုင် ၏ အံ့အားသင့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ကောင်းကင်မှ တိုက်ရိုက် ပြုတ်ကျလာသည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ကြောင့် နျိုချင်းလိုင် ဆီသို့ ဆွဲငင်ခံရသော ထိုလူဆယ်ဦးကျော်မှာလည်း ယခုအခါ အိုးထဲသို့ ထည့်လိုက်သော ဖက်ထုပ်များကဲ့သို့ ကောင်းကင်မှ ပြုတ်ကျလာကြလေသည်။
စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်သံများကြားတွင် သူတို့အားလုံး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာများမှာ လုံးလုံးလျားလျား ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြပေ၏။
နျိုချင်းလိုင် ၏ အမူအရာ ပြင်းထန်စွာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ဆန့်ထုတ်လိုက်ရာ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ မှာ သူ၏ လက်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်
သို့သော် ဤအခိုက်အတန့်တွင် ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ မှာ ၎င်း၏ အရောင်အသွေး ပျောက်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။
"ဂျွတ်..."
ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခု ပေါ်လာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နျိုချင်းလိုင် အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားသည်။
"ထန်ကျင်း... ငါတို့ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ ရဲ့ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ကို မင်း တိတ်တဆိတ် အဆိပ်ခတ်ပြီး ဖျက်ဆီးရဲတယ်ပေါ့... ဒါက အရမ်း လွန်လွန်းတယ်..."
နျိုချင်းလိုင်က ထန်ကျင်း ကို ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါ မှာ အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာပြီး ကြီးမားလှသော အရှိန်အဝါ တစ်ခု သူ့ထံမှ ထွက်ပေါ်လာကာ ရင်ပြင်ရှိ လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားစေလေ၏။
"တာအိုအဘိုးကြီး... နင့်ရဲ့ ဘယ်မျက်လုံးက ငါ လှုပ်ရှားတာကို မြင်လိုက်လို့လဲ... ငါက အမြဲတမ်း ရိုးရိုးသားသားနဲ့ ဖြောင့်ဖြောင့်မတ်မတ် လုပ်ကိုင်လာတာ... လူတိုင်းက နင်တို့ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ လိုပဲလို့ နင် ထင်နေတာလား..."
ထန်ကျင်းလည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်နေပြီး ဘာတွေဖြစ်ခဲ့သလဲဟု တွေးတောနေမိ၏။
ရုတ်တရက် နျိုချင်းလိုင် က သူမအပေါ် ဒေါသပုံချလိုက်သဖြင့် သူမ အလွန်တရာ ဒေါသထွက်သွားလေသည်။
ထန်ကျင်း ၏ အရှိန်အဝါ မှာလည်း အဆက်မပြတ် မြင့်တက်လာပြီး နျိုချင်းလိုင် ထက် မနိမ့်ကျချေ။ ထိုနေရာရှိ လေထုမှာ ချက်ချင်း တင်းမာသွားလေသည်။
ကျိုးယွမ် ဤမြင်ကွင်းကို စကားမပြောနိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။ ဤအရာအားလုံးကို စတင်ခဲ့သူမှာ သူ ပင်ဖြစ်သည်။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျိုးယွမ် ၏ ဒန်တျန်၌ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်းရှိ သေးငယ်သော ဓားများအနက်မှ တစ်လက်က ၎င်းကို စုပ်ယူသွားလေ၏။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် သေးငယ်သော ဓားမှာ တောက်ပလာပြီး အလွန်တရာ ထူးခြားဆန်းကြယ်သော အရှိန်အဝါ တစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။
ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။ သူ ဤတစ်ကြိမ် အမြတ်အစွန်း ရလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သူသည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ နှင့် ရေစက်မပါသည်မှာ သေချာလှပေသည်။
ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ ဒန်တျန်အတွင်းရှိ သေးငယ်သော ဓားကိုးလက်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်၏။ ၎င်းတို့အနက် တစ်လက်မှာ မိုးကြိုးများ တဖျပ်ဖျပ် လက်နေပြီး ၎င်းမှာ မိုးကြိုး ဓား ပင်ဖြစ်သည်။
သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များ လွှမ်းခြုံနေသော ဓားမှာ သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓား ဖြစ်၏။
အာဃာတ များ ပြည့်နှက်နေသော ဓားမှာ အာဃာတ ဓား ဖြစ်သည်။
ရွှမ်ထျန်းဓား ထပ်တိုးလာသဖြင့် ယခုအခါ ဓားကိုးလက်အနက် လေးလက်မှာ အထူး ဓာတ်သဘာဝများ ပိုင်ဆိုင်နေပြီ ဖြစ်လေ၏။
ရှေးဟောင်း ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်တစ်ရာ ကျင့်စဉ် မှာ ဘာလဲဆိုတာကို ကျိုးယွမ် ယခု နားလည်သွားပြီဖြစ်ပြီး ယခင်က အဘိုးအို ပြောခဲ့သည်နှင့် ကွဲပြားနေပေသည်။
၎င်းမှာ တာအို အုတ်မြစ် ဆယ်ခုကို ပြုစုပျိုးထောင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ အမြင့်မြတ်ဆုံး တာအို စင်မြင့် တစ်ခုနှင့် အဆက်မပြတ် ကြီးထွားနိုင်စွမ်းရှိသော တာအို စစ်သည်တော် များအဖြစ် ဓားကိုးလက်ကို ဖန်တီးခြင်း ပင်ဖြစ်သည်။
သူတို့ကို ကျိုးယွမ် ကိုယ်တိုင် ဖန်တီးခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး သူနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်တည်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်၏။ သူတို့သည် အနာဂတ်တွင် ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ကျိုးယွမ် ၏ လက်ထဲရှိ အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်နက်များ ဖြစ်လာကြမည် ဖြစ်သည်။
ရွှမ်ထျန်း ဓား ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။ သူက ဤတစ်ကြိမ် အမြတ်အစွန်း ရလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။
အခန်း (၅၆) ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်ရှိ ရက်စက်သော တိုက်ခိုက်မှု
အခြေတည်စိတ်ဝိညာဉ်အဆင့် စစ်မှန်သော ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသည် ပြင်းထန်သော ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံမှု တစ်ခုတွင် ပိတ်မိနေကြသဖြင့် ထိုနေရာရှိ လူတိုင်း၏ မျက်နှာများပေါ်တွင် ကြောက်ရွံ့မှု အမူအရာများ ပေါ်လာကြသည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးပြီး စတင် တိုက်ခိုက်ကြပါက သူတို့၏ တိုက်မိမှုများမှ ထွက်ပေါ်လာမည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် လှိုင်းများက ဤနေရာကို သွေးချောင်းစီးသွားစေမည် ဖြစ်သည်။
ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် နျိုချင်းလိုင် သည် ထန်ကျင်း လှုပ်ရှားသည်ကို မတွေ့ခဲ့ရဘဲ၊ ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ မှာ ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခု ဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ ထိုသို့ဖြစ်ခဲ့ပါက သူ အန္တရာယ်ကို အာရုံခံမိမည် ဖြစ်၏။
"ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ကိုယ်တိုင်က တစ်ခုခု မှားယွင်းနေတာများလား..."
ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် နျိုချင်းလိုင်သည် သူ၏ အရှိန်အဝါ ကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာမှာ အလွန်တရာ ရုပ်ဆိုးနေသည်။
ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ က ရွေးချယ်လိုက်သော လူများကို အကြမ်းဖျင်းသာ ရွေးချယ်ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး အစစ်အမှန် ပါရမီ စမ်းသပ်မှုကို ဂိုဏ်း အတွင်း၌ ပြုလုပ်ရမည် ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ တကယ်တမ်းတွင် အဓိက ဂိုဏ်း များကြား အများအားဖြင့် ပြုလုပ်လေ့ရှိသော လုပ်ထုံးလုပ်နည်း တစ်ခု ဖြစ်၏။ သူတို့သည် သူတို့၏ ပါရမီရှင် တပည့် များကို အလွယ်တကူ ထုတ်ဖော်ပြသလေ့ မရှိကြချေ။
နျိုချင်းလိုင် က သူ၏ အရှိန်အဝါ ကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် ထန်ကျင်း အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး သူမ၏ အရှိန်အဝါ ကိုလည်း ဖြည်းညင်းစွာ ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်လေသည်။
ထို့နောက် ထန်ကျင်း သည် သူမ၏ ဘေးရှိ လန်ချင်းရွှယ် ကို ကြည့်ကာ ပြုံးပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။
"သူတော်စင်မလေး... ငါတို့ အလှည့် ရောက်ပြီ... 'နတ်ဆိုး ကောင်းကင် လျှို့ဝှက်ကြေးမုံ' ကို အသက်သွင်းလိုက်ပါ..."
လန်ချင်းရွှယ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ သူမ၏ လက်ထဲတွင် အိမ်မြှောင် ကဲ့သို့သော အရာတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၎င်းပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အက္ခရာများ ထွင်းထုထားသည်။
"နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ကြေးမုံ" သည် "လျှို့ဝှက်ကြေးမုံ" ထက် အများကြီး သာလွန်ပေသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်တွင် ဝိဉာဉ်သွေးကြော ရှိမရှိကို ရှာဖွေနိုင်သည့်အပြင် ၎င်းသည် သတ်ဖြတ်ရန်အတွက် အစွမ်းထက်သော လက်နက်တစ်ခုလည်း ဖြစ်၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ကြေးမုံ သည် ကျင့်ကြံခြင်း အတွက် ရတနာ တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကို သန့်စင်ပေးနိုင်ကာ လန်ချင်းရွှယ် အနှစ်သက်ဆုံး ဝိညာဉ်ရတနာ များအနက် တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။
လန်ချင်းရွှယ် သူမ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ကြေးမုံ မှာ လေထဲသို့ ပျံတက်သွားလေ၏။ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ကြေးမုံ မှ အနီရောင် အလင်းတန်းများ ပျံထွက်လာပြီး ကျိုးယွမ် နှင့် အခြားသူများကို တိုက်ရိုက် လင်းလက်သွားစေရာ စုစုပေါင်း ၁၆ ခု ရှိပေသည်။
ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ထန်ကျင်း အားရပါးရ ရယ်မောလိုက်ပြီး နျိုချင်းလိုင် ကို စိန်ခေါ်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်လေ၏။
ဤတစ်ကြိမ်တွင် နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း သည် လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ ထက် ဝိဉာဉ်သွေးကြော ရှိသော တပည့် ငါးဦး ပိုမို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့သဖြင့် သူမ ဘယ်လိုလုပ် မပျော်ဘဲ နေမည်နည်း။
ဤသူများသည် သူတို့၏ တိကျသော ပါရမီ များကို ဆုံးဖြတ်ရန် ဂိုဏ်း သို့ ပြန်သွားပြီး ထပ်မံ စမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သေးသော်လည်း၊ လူအများအပြား ရှိနေခြင်းက ပါရမီရှင် များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ခြေ ပိုမို မြင့်မားကြောင်း ဆိုလိုပေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်း လောက မှာ အလွန်တရာ ရက်စက်လှပေသည်။ လူပေါင်း ၂၀၀,၀၀၀ နီးပါး ရောက်လာခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ၂၇ ဦးသာ ရွေးချယ်ခံခဲ့ရလေ၏။
ထို့အပြင် ဤအုပ်စုတွင် ချင်မင် နှင့် ချင်ယဲ့ ကဲ့သို့သော ဝိဉာဉ်သွေးကြော လေးခု ပိုင်ဆိုင်ထားသူများလည်း ပါဝင်နေပြီး အစစ်အမှန် ပါရမီရှင် များမှာ သောင်းနှင့်ချီ၍ တစ်ယောက်သာ ရှိပေသည်။
နျိုချင်းလိုင်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး အလွန်တရာ ဒေါသထွက်နေလေသည်ယ
သူက အလွန်တရာ စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်။ အကြောင်းမှာ မူလက လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ မှ ဖြစ်သင့်သော တပည့် အများစုကို နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း က လုယူသွားခဲ့ပြီး ရွှမ်ထျန်း ကြေးမုံ ဝိညာဉ်လက်နက် ပင်လျှင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသောကြောင့် ပင်ဖြစ်သည်။
နျိုချင်းလိုင် လှမ်းဆွဲလိုက်ရာ ဝိဉာဉ်သွေးကြော ရှိသော လူဆယ့်တစ်ဦးမှာ မြေကြီးပေါ်မှ တိုက်ရိုက် မြင့်တက်လာပြီး ဓားရှည်တစ်လက်ပေါ်တွင် ပေါ်လာကြလေ၏။
နျိုချင်းလိုင် နှင့် သူနှင့်အတူ လာခဲ့သော လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ မှ တပည့် နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ ပျံသန်းရေး ဓားများပေါ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းလိုက်ကြပြီးနောက် ထန်ကျင်းကို နှုတ်ဆက်စကားပင် မပြောတော့ဘဲ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်ကာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ပျောက်ကွယ်သွားကြလေသည်။
ထန်ကျင်း လည်း အေးစက်စွာနှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ လွတ်လပ်ပျော်ရွှင်ခြင်း ခန်းမ မှ ဤ တာအိုအဘိုးကြီးများမှာ အပြောသာရှိပြီး အလုပ်မလုပ်တတ်ကြချေ။ သူတို့ထံတွင် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သော စိတ်ဓာတ် လုံးလုံးလျားလျား မရှိကြပေ။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ကျိုးယွမ်၊ ပိုင်ယွင်ရှို့ နှင့် အခြားသူ ဆယ့်ခြောက်ဦးတို့သည် နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ၏ ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်သို့ တက်ရောက်ခဲ့ကြပြီး အဝေးသို့ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားကြလေသည်။
ကျိုးယွမ်က ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ မည်မျှ ဗဟုသုတ နည်းပါးကြောင်း နားလည်သွားလေသည်။
ပျံသန်းရေးသင်္ဘော ပတ်လည်တွင် အထူး ကာကွယ်ရေး ဝင်္ကပါတစ်ခု ရှိနေပြီး ၎င်းက သင်္ဘောကို အပြင်ဘက်နှင့် ခွဲခြားထားလေ၏။ သူတို့ မြင်ရသမျှမှာ ထင်ယောင်ထင်မှား ပုံရိပ်များသာ ဖြစ်သည်။
ပျံသန်းရေး သင်္ဘော ကို သုံးထပ် ခွဲခြားထားပြီး အပေါ်ဆုံးထပ်မှာ သဘာဝကျကျပင် သူတော်စင်မလေး လန်ချင်းရွှယ် နှင့် ဆဋ္ဌမမြောက် အကြီးအကဲ ထန်ကျင်းတို့၏ နားနေခန်း ဖြစ်ပေသည်။
အလယ်ထပ်မှာ ဤတစ်ကြိမ် အပြင်ထွက်လာသော နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း မှ တပည့် များ နေထိုင်ရာ နေရာ ဖြစ်၏။
အောက်ဆုံးထပ်ရှိ အခန်းပေါင်း နှစ်ရာကျော်မှာ သင်္ဘောပေါ်သို့ ယခုလေးတင် ရောက်လာသူများအတွက် နေထိုင်ရန် နေရာများ ဖြစ်ပေသည်။
ကျိုးယွမ် နှင့် သူ၏ အုပ်စု ရောက်လာချိန်တွင် အခန်းအများစုမှာ လူပြည့်နေပြီဖြစ်ရာ ပန်းရွှမ်မြို့ သည် သူတို့၏ တပည့် ရွေးချယ်မှု ခရီးစဉ်တွင် မှတ်တိုင်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေလေသည်။
ကျိုးယွမ် နှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့တို့ ရောက်ရှိလာခြင်းက လူအများအပြား၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
ပိုင်ယွင်ရှို့သည် မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော်လည်း အလွန်တရာ လှပနေဆဲ ဖြစ်ပေ၏။
အမျိုးသားတစ်ဦး လူအုပ်ထဲမှ ထွက်လာသည်။ သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် တွင် ရှိ၏။ ပိုင်ယွင်ရှို့ ကို မြင်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားလေသည်။
"ကျွန်တော့် နာမည်က ဆူချန် ပါ... ဆူကျိုး မြို့က ဆူ မိသားစု ကပါ... ကျွန်တော့်မှာ သတ္တု၊ သစ်သား နဲ့ မြေ ဝိဉာဉ်သွေးကြော သုံးခု ရှိပါတယ်... မိန်းကလေး ကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ မသိဘူး..."
ဆူချန် သည် သူ အလွန်တရာ ချောမောသည်ဟု ထင်ရသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကာမရာဂ အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကျိုးယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ လူတိုင်းက သူတို့ကို လှောင်ပြောင်သည့် အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေကြကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ပျံသန်းရေး သင်္ဘော နှင့် မနီးမဝေးတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ၏ တပည့် နှစ်ဦးက သူတို့ဘက်သို့ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မျက်နှာလွှဲသွားကြလေ၏။
သူတို့ ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်သို့ ဝင်ရောက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် ပြိုင်ဆိုင်မှု စတင်ပြီဖြစ်ကြောင်း ကျိုးယွမ် ခပ်ရေးရေး နားလည်သွားလေသည်။
"ထွက်သွားစမ်း..."
ကျိုးယွမ် သည် ပိုင်ယွင်ရှို့ ကို သူနှင့် ပိုနီးကပ်အောင် ဆွဲယူလိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်၏။
ကျိုးယွမ် စကားပြောလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူတိုင်းက သူ့ကို အရူးတစ်ယောက်ကို ကြည့်သကဲ့သို့ ကြည့်နေကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြား၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သနားညှာတာမှု အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်ပင် ရှိနေကြပေသည်။
ကျိုးယွမ်သည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်လေး တွင်သာ ရှိသော်လည်း ဆူချန် မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့်ခုနစ် တွင် ရှိသဖြင့် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိနေသည်။
ထို့အပြင် ဆူချန် သည် ဆူကျိုး မြို့ရှိ ဆူ မိသားစု မှ လာခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ဘိုးဘေး တစ်ဦး ရှိသော မိသားစု ဖြစ်သဖြင့် မည်သူကမျှ သူတို့ကို မစော်ကားချင်ကြချေ။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ အကယ်၍ ဆူချန် သာ အငြိုးထားပါက တန်မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့ကြောင့် ဆူချန် ဤ ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာသည့် အချိန်မှစ၍ သူသည် ဤအုပ်စု၏ ခေါင်းဆောင်အဖြစ် သွယ်ဝိုက်သောနည်းဖြင့် ဖြစ်လာခဲ့ပြီး၊ သူသည် သူ့ကိုယ်သူ အလွန်တရာ ဂုဏ်ယူနေကာ သူ့ကို ဆန့်ကျင်မည့်သူ နီးပါး မရှိခဲ့ချေ။
ဆူချန် တွင် ကြီးမားသော ရည်မှန်းချက်များ ရှိ၏။ လန်ချင်းရွှယ် ၏ မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားရန်ပင် သူ စိတ်ကူးယဉ်နေလေသည်။
ကျိုးယွမ် ၏ စကားကြောင့် ဆူချန် ခေတ္တမျှ မှင်တက်သွားပြီးနောက် ဒေါသထွက်သွားလေ၏။
"ဟေ့ကောင်... မင်း သေချင်နေတာလား..."
ကျိုးယွမ် သည် ဆူချန် ကို လျစ်လျူရှုကာ ပိုင်ယွင်ရှို့ နှင့်အတူ ထွက်သွားရန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဆူချန် က သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။
"ဟေ့ကောင်... မင်း အခြေအနေကို နားလည်ရင် သူ့ကို ငါ့ဆီ ပေးလိုက်... အဲ့လိုမှမဟုတ်ရင် မင်းနဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြီးအကဲ တွေဆီက ခွင့်ပြုချက် တောင်းရလိမ့်မယ်... မင်းကို သတ်လိုက်ရင် အကျိုးမရှိဘူးလေ..."
ဆူချန် သည် ကျိုးယွမ် ကို မကောင်းဆိုးဝါး အမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်မှာ ထင်ရှားလှသည်။
"ထွက်သွားစမ်း..."
ကျိုးယွမ် သည် ဆူချန် ကို နောက်တစ်ကြိမ် အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်၏။ အကယ်၍ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ၏ စည်းမျဉ်းများကို သူ သိထားပါက ဆူချန် ကို ထိုနေရာတွင်ပင် သတ်ပစ်လိုက်မည် ဖြစ်သည်။
"ဟေ့ကောင်... မင်းက သတ္တိရှိတာပဲ... ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်အတွင်း ပျံသန်းရေး သင်္ဘောပေါ်မှာ လူနှစ်ယောက်ကို ငါ သတ်ပြီးပြီ... မင်းက တတိယလူပဲ..."
ဆူချန် ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ သူသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် နှစ်ဆယ့်ငါးနှစ် ရှိပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မိသားစု အကူအညီဖြင့် သူသည် အမြဲတမ်း အဆင်ပြေချောမွေ့သော ဘဝကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို အာခံရဲသူ အလွန်တရာ နည်းပါးလှပေ၏။
"ဒီလူနဲ့ စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ဖို့ အကြီးအကဲ ကို ဆူချန် က ရိုသေစွာ ခွင့်တောင်းပါတယ်... အသက်ရှင်ခြင်း သေဆုံးခြင်းက အရေးမကြီးပါဘူး..."
ဆူချန် သည် ကျိုးယွမ် ကို မကောင်းဆိုးဝါး အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကုန်းပတ်ပေါ်တွင် ရပ်ကာ တတိယထပ်ကို လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်လိုက်လေ၏။
"ခွင့်ပြုတယ်..."
ဆူချန် စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တတိယထပ်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ နတ်ဆိုး ကောင်းကင် ဂိုဏ်း ၏ ဆဋ္ဌမမြောက် အကြီးအကဲ ထန်ကျင်း ပင်ဖြစ်သည်။
ခွင့်ပြုချက် ရရှိသည်ကို ကြားချိန်တွင် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ ကျန်လူများမှာ အပြန်အလှန် တိုက်ခိုက်မှုကြားတွင် မပါဝင်လိုသဖြင့် အဝေးသို့ ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာသွားကြသည်။
"အကြီးအကဲ... အကယ်၍ ဒီလူကို ကျွန်တော် သတ်လိုက်ရင် အပြစ်ပေးခံရမလား..."
ကျိုးယွမ်က ထိုသုံးဦးကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"စိန်ခေါ်တိုက်ခိုက်ပွဲ ဖြစ်တဲ့အတွက် ကိုယ့်ကံကြမ္မာ ကိုယ် လက်ခံရမှာပေါ့... ဘာလို့ အပြစ်ပေးတဲ့အကြောင်း ပြောနေရမှာလဲ..."
ထန်ကျင်း ၏ အသံက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။
ထန်ကျင်း စကားပြောပြီးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ကျိုးယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ဆူချန် ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်လေသည်။
"ဂျွတ်..." ဟူသော အသံနှင့်အတူ ဆူချန် ၏ လည်ပင်းမှာ ကျိုးယွမ် ၏ ချိုးဖဲ့ခြင်းကို ခံလိုက်ရ၏။ ထိုနေရာရှိ မည်သူကမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်လောက်အောင် အလွန်တရာ မြန်ဆန်လှပေသည်။
ဆူချန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေနပ်ဂုဏ်ယူနေသော အကြည့်တစ်ခု ရှိနေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ သူသည် အလောင်းတစ်လောင်း ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်၏။