အခန်း (၆၁-၆၂)

အခန်း (၆၁) နှင်းယုန်များကို ဖမ်းဆီးခြင်း

ညအမှောင်ကျလာချိန်တွင် နှင်းဖုံးလွှမ်းနေသော မြင်ကွင်းသည် ဖြူစင်သန့်ရှင်းနေဆဲဖြစ်ပြီး မြေပြင်မှာ အလင်းရောင်ဖြင့် လင်းထိန်နေသဖြင့် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ လုံးလုံးလျားလျား မရှိပေ။

တစ်နာရီကြာချိန်တွင် သူတို့သည် နှင်းပြိုမြို့မှ မိုင်တစ်ရာအကွာသို့ ရောက်ရှိလာကြ၏။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အဝေးမှ အလွန်လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားနေသော နှင်းဖြူပုံတစ်ပုံကို မြင်လိုက်ရသည်။

"နှင်းယုန်ပဲ..."

လီဖန်က အလျင်အမြန် အော်ပြောလိုက်သည်။ သူတို့ရောက်ရှိလာမှုက နှင်းယုန်ကို လန့်ဖြန့်သွားစေသည်မှာ ထင်ရှားပြီး ၎င်းသည် အမြင့်ဆုံးအမြန်နှုန်းဖြင့် ထွက်ပြေးသွားလေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း အရောင်လက်သွားပြီး လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ နှင်းယုန်နောက်သို့ လိုက်ပါသွားတော့သည်။

လီဖန်၊ လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့ကလည်း အနောက်မှ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာပြီး လူလေးယောက်သည် နှင်းယုန်နောက်မှ ပြေးလိုက်သွားကြ၏။

သူတို့လိုက်ဖမ်းနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် နှင်းယုန်သည် အရှိန်ပိုတင်လိုက်ပြီး နှင်းပြင်ပေါ်၌ လျှပ်စီးတန်းပမာ လျှောတိုက်ပြေးလွှားသွားသည်။

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများကို လျှို့ဝှက်စွာ အရှိန်မြှင့်လိုက်ရာ အနောက်ရှိ သုံးယောက်နှင့် အလှမ်းဝေးသွားပြီး နှင်းယုန်၏ အရှေ့သို့ တိုက်ရိုက် ရောက်ရှိသွားပေ၏။

နှင်းယုန်သည် ထိတ်လန့်သွားပြီး လေထဲသို့ ရုတ်တရက် ခုန်တက်ကာ နှင်းထဲသို့ ခေါင်းစိုက်ကျသွားသည်။

နှင်းယုန်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထူထဲသော နှင်းများအတွင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် နှင်းအောက်တွင် လျင်မြန်စွာ ရွေ့လျားသွားလေ၏။

နှင်းပုံများအောက်တွင် အထူးလမ်းကြောင်းများရှိပြီး ၎င်းတို့ကို နှင်းယုန်များက တစ်နှစ်ပတ်လုံး အသုံးပြုကာ သူတို့၏ အသက်သွေးကြောအဖြစ် တည်ရှိနေသည်။

နှင်းယုန် အနောက်ဘက်သို့ ထိုးဆင်းသွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် လီဖန်၊ လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့သည် သူတို့၏ လိုက်လံဖမ်းဆီးမှုကို တစ်ပြိုင်နက် ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အတိတ်က အတွေ့အကြုံများအရ ၎င်းတို့ကို ဖမ်းဆီး၍ မရနိုင်သောကြောင့်ပင်။

ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံသည် နှင်းယုန်ကို ခိုင်မြဲစွာ သော့ခတ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် ၎င်း ထွက်ပြေးသွားမည်ကို စိုးရိမ်ရန် လုံးလုံးလျားလျား မလိုအပ်ချေ။

မြေပြင်ပေါ်ရှိ နှင်းယုန်နှင့် ကျိုးယွမ်၏ ဓားတို့ အပြိုင်ဖြစ်နေချိန်တွင် သူ၏လက်ထဲမှ စွမ်းအင်တစ်ရပ် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး နှင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်သွား၏။

နှင်းအောက်တွင် နှင်းယုန်၏ မျက်လုံးများမှ သွေးများ စီးကျလာပြီး သေဆုံးသွားလေပြီ။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၊ သက်တမ်း +၃၊ ကျင့်စဉ်တန်ဖိုး +၁]

စနစ်၏ အသိပေးသံသည် ကျိုးယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူ၏ ကံကြမ္မာတန်ဖိုး ၁ တိုးလာနိုင်သည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ကျဉ်းမြောင်းသွား၏။ ဤသည်မှာ သူ ဂရုအစိုက်ဆုံး အရာပင်။

သက်တမ်းနှင့် ကျင့်စဉ်အဆင့်အတွက်မူ သူ လုံးလုံးလျားလျား အလျင်စလို မဖြစ်ချေ။

ကျိုးယွမ်သည် နှင်းယုန်ကို နှင်းထဲမှ ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ကောက်ကိုင်ကာ ကြည့်ရှုလိုက်ရင်း သဘောတကျဖြင့် ခေါင်းမညိတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

ဤနှင်းယုန်၏ သားမွေးသည် လုံးဝကို ထိပ်တန်းအဆင့်ဖြစ်ပေ၏။ ၎င်း၏ ထူထဲပြီး ဖြူလွှလွှ သားမွေးသည် ခြုံထည်များ၊ လည်စည်းများနှင့် အခြားအရာများ ပြုလုပ်ရန် အလွန်သင့်တော်ပြီး အလွန်တရာ ဆွဲဆောင်မှုရှိပေလိမ့်မည်။

အနောက်မှ လိုက်ပါလာသော လီချွမ်း၊ လီဖန်နှင့် လီကျင်းတို့မှာ လျှို့ဝှက်စွာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ကျိုးယွမ်သည် မြေအောက်တွင် ပုန်းအောင်းနေသော နှင်းယုန်ကို တကယ် ဖမ်းမိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မည်သည့်အခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းက လူဆိုတဲ့အတိုင်းပဲ... သူတို့ရဲ့ နည်းလမ်းတွေက ငါတို့လို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေထက် အများကြီး သာလွန်တာပဲ..." ဟု ထိုသုံးယောက်က လျှို့ဝှက်စွာ ချီးကျူးလိုက်ကြသည်။

"ပထမဆုံး နှင်းယုန်ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့တဲ့အတွက် ဂုဏ်ပြုပါတယ် အစ်ကိုကျိုး..."

လီဖန်က အပြုံးတစ်ခုဖြင့် လျှောက်လာကာ လက်အုပ်ချီ နှုတ်ဆက်ရင်း ပြောဆိုလိုက်၏။ လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့ကလည်း ပြုံးရွှင်နေကြသည်။

ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ မေးလိုက်သည်။

"လီဖန်... မင်း တိရစ္ဆာန်တွေကို အရေခွံခွာတတ်လား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လီဖန်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ဓားငယ်တစ်လက်ကို ထုတ်ယူကာ ခဏအကြာတွင်ပင် ပြီးပြည့်စုံသော နှင်းယုန်အရေခွံတစ်ခုကို ခွာယူလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျိုး... ဒီနှင်းယုန်သားကို ဘယ်လို လုပ်ရမလဲ..."

လီဖန်၏ မျက်လုံးများတွင် အရောင်တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး မေးမြန်းလိုက်၏။

လီဖန်၏ ဆိုလိုရင်းကို ကျိုးယွမ် အလွယ်တကူ နားလည်နိုင်ပေသည်။ ဤလေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် နှင်းယုန်သား ပမာဏသည် မများပြားသော်လည်း ၎င်းမှာ အသားဖြစ်နေဆဲပင်။ ထို့ပြင် ၎င်းတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသဖြင့် သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် အကျိုးကျေးဇူး ရှိပေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် လီဖန်၏ မေးခွန်းကို တိုက်ရိုက် မဖြေဆိုဘဲ အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"မင်းတို့က နှင်းယုန်တွေကို ဖမ်းပြီး နှင်းပြိုမြို့မှာ ရောင်းဖို့မလား... တစ်ကောင်ကို ဘယ်လောက်ရလဲ..."

"အစ်ကိုကျိုး... နှင်းယုန်တစ်ကောင်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးနဲ့ ရောင်းလို့ရတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သားမွေးက အကောင်းပကတိ ဖြစ်နေမှ ရမှာနော်..."

လီဖန်က အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ဖြေကြားလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါ့မှာ အကြံတစ်ခုရှိတယ်... အခုကစပြီး ငါတို့ ဖမ်းမိတဲ့ နှင်းယုန်တစ်ကောင်စီတိုင်းအတွက် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးခွဲ ငါ ပေးမယ်... ငါက နှင်းယုန်အရေခွံတွေကိုပဲ လိုချင်တာ... နှင်းယုန်သားတွေကို မင်းတို့ အကုန်ယူ... တကယ်လို့ ဒီအစီအစဉ်ကို မင်းတို့ သဘောတူတယ်ဆိုရင် အဆင်ပြေနိုင်မလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လီချွမ်း၊ လီဖန်နှင့် လီကျင်းတို့သည် သူတို့၏ စိတ်ထဲ၌ အလျင်အမြန် တွက်ချက်လိုက်ကြပြီး မကြာမီပင် သူတို့ အမြတ်ထွက်ကြောင်း နားလည်သွားကြလေ၏။

"ကောင်းပါပြီ အစ်ကိုကျိုး... အစ်ကိုပြောတဲ့အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့..."

အချင်းချင်း အကြည့်ချင်းဖလှယ်ပြီးနောက် လီဖန်က ကျိုးယွမ်အား ပြောဆိုလိုက်သည်။

အရင်းအမြစ်များ ခွဲဝေမှုကို ဆုံးဖြတ်ပြီးနောက် လူလေးယောက်သည် နှင်းယုန်ကို သူတို့၏ တရားဝင် တိုက်ခိုက်မှု စတင်လိုက်ကြ၏။

လီဖန်သည် နှင်းယုန်များကို ဖမ်းဆီးရာတွင် အမှန်တကယ်ပင် အတော်လေး ကျွမ်းကျင်ပေသည်။

သူသည် ထူထဲသော နှင်းများကို တူးဆွလိုက်ရာ အောက်ဘက်ရှိ နှင်းယုန်တွင်းကို ပေါ်လာစေပြီးနောက် အထူးအမွှေးတိုင်တစ်ခုကို ထွန်းညှိကာ တွင်းအပေါက်ဝတွင် မြက်စိမ်းအချို့ကို ထားရှိလိုက်သည်။

ရနံ့သည် ဂူပေါက်ဝမှတစ်ဆင့် လွင့်ပျံသွားချိန်တွင် ဖြူလွှလွှ ခေါင်းတစ်လုံးသည် အပေါက်ဝမှ မကြာမီ ထွက်ပေါ်လာပြီး အတွင်းသို့ အလျင်အမြန် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားလေ၏။

ခဏအကြာတွင် နှင်းယုန်၏ ခေါင်းဖြူဖြူလေးသည် ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းသည် တွင်းထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ မတွားသွားမီ ၎င်း၏ ပတ်ဝန်းကျင်ကို အတန်ကြာ စောင့်ကြည့်နေခဲ့၏။

ဤနှင်းယုန်ကို ဖမ်းဆီးရန်အတွက် ဉာဏ်ပညာနှင့် ရဲစွမ်းသတ္တိ တိုက်ပွဲတစ်ခု လိုအပ်လိမ့်မည်ဟု ကျိုးယွမ် မည်သည့်အခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ထိုအချိန်တွင် အချိန်အကြာကြီး စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့သော လီကျင်းသည် သူမ၏ ညာလက်ဖြင့် လေးကြိုးကို လွှတ်လိုက်ရာ မြားတစ်စင်း ပစ်ထွက်သွားပြီး နှင်းယုန်၏ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးထဲသို့ တိုက်ရိုက် ဝင်ရောက်ကာ ညာဘက်မျက်လုံးမှ ဖောက်ထွက်သွားလေ၏။

မကြာမီ သူတို့သည် ခုနစ်ကောင်ကို အောင်မြင်စွာ ဖမ်းဆီးနိုင်ခဲ့ပြီး ယခင်က ဖမ်းမိထားသော တစ်ကောင်နှင့်ပါဆိုလျှင် စုစုပေါင်း ရှစ်ကောင် ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ့်နှစ်တုံးကို ထုတ်ယူကာ လူသုံးယောက်ကို တစ်ယောက်လျှင် လေးတုံးစီ ပေးလိုက်သည်။

သူတို့ သက်ပြင်းချသွားသည်ကို ကျိုးယွမ် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနိုင်ပြီး သူ၏အပေါ်ထားရှိသော သူတို့၏ အကြည့်များမှာ ပိုမို ရင်းနှီးဖော်ရွေလာပေ၏။

အမှန်တကယ်ပင် ကျိုးယွမ်က သူတို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ မပေးမည်ကိုလည်း စိုးရိမ်နေခဲ့ကြသည်။ အကယ်၍ ထိုသို့သာဆိုလျှင် သူတို့ အရှုံးပေါ်မည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး များများစားစား ရောင်းရမည်မဟုတ်သော နှင်းယုန်သား အပုံလိုက်ကိုသာ ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ဤအချိန်တွင် လီဖန်နှင့် အခြားသူများသည် ပို၍ပင် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်လာကြပြီး မကြာမီ လေးကောင် ထပ်မံ ရရှိလာလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၊ သက်တမ်း +၃၊ ကျင့်စဉ်တန်ဖိုး +၁] ...

ကျိုးယွမ်သည် စနစ်၏ အသိပေးချက်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူသည် ကျန်ရှိနေသော လေးကောင်အနက်မှ နှစ်ကောင်ကို ပစ်ချလိုက်ပြီး လီချွမ်းက အခြားနှစ်ကောင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်၏။

ထိုအချိန်တွင် ခြေသံများ နီးကပ်လာပြီး သူတို့လေးယောက်၏ အရှေ့၌ လူခြောက်ယောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဤလူခြောက်ယောက်ကို မြင်ချိန်တွင် လီဖန်၊ လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့အားလုံး ဖြူလျော့သွားကြ၏။ ဤလူများကို သူတို့ မည်သို့ မှတ်မိဘဲ နေမည်နည်း။

ဤလူခြောက်ယောက်အနက် နှစ်ယောက်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ တွင် ရှိပြီး သုံးယောက်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၄ တွင် ရှိကာ တစ်ယောက်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ တွင် ရှိနေပေသည်။

"လီဖန်... လီချွမ်း... မင်းတို့က မြို့ပြင်ထွက်ရဲတယ်ပေါ့... ကြည့်ရတာ မင်းတို့က မြို့ထဲမှာ အသက်မရှင်နိုင်တော့ဘဲ ငတ်သေတော့မယ့်ပုံပဲ ဟုတ်လား..."

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၄ မှ လူတစ်ယောက်က ပြောဆိုလိုက်ရာ အခြားငါးယောက်ကို ချက်ချင်း ရယ်မောသွားစေ၏။

လီဖန်နှင့် လီကျင်းတို့၏ မျက်နှာများမှာ မှုန်ကုပ်နေပြီး လီချွမ်းက သူ၏ ဓားရိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားကာ သွေးကြောများ ဖောင်းကြွနေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းနေပေသည်။

"ဘာလဲ... မင်းတို့က ငါတို့ကို တိုက်ချင်သေးတာလား... ဒီလိုလုပ်ကြတာပေါ့... ငါတို့ စိတ်ခံစားချက် ကောင်းနေလို့ မင်းတို့ကို မသတ်တော့ဘူး... မင်းတို့ရဲ့ သိုလှောင်အိတ်တွေကိုပဲ ထုတ်ပေးလိုက်..."

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်မှုများ အပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။

ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သော်လည်း တစ်ဖက်လူက သူ့ကို အပါမခံထားသဖြင့် သူကလည်း ဂရုစိုက်ရန် အနှောင့်အယှက် မခံနိုင်ခဲ့ချေ။

"လီပင်း... မင်းတို့က အရမ်း လွန်လွန်းနေပြီ... တကယ်လို့ မင်းတို့က ငါတို့ကို သေလမ်းဆီ တွန်းပို့မယ်ဆိုရင် ငါတို့ကလည်း သေသည်အထိ ပြန်တိုက်ခိုက်မယ်..."

လီချွမ်း ရှေ့သို့ တက်လာပြီး သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသများ ထင်ဟပ်နေ၏။

တင်းမာမှုများ မြင့်တက်နေချိန်တွင် နှင်းယုန်တစ်အုပ်သည် သူတို့၏ အရှေ့၌ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပြည့်နှက်နေကာ အရေအတွက်မှာ တစ်ရာကျော် ရှိပေသည်။

ရုတ်တရက် မြင်ကွင်းက လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဖမ်းစားသွားသည်။ ထိုလူခြောက်ယောက်သည် လီချွမ်းနှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ယောက်ကို ဂရုစိုက်ရန် အချိန်မရှိတော့ဘဲ နှင်းယုန်များဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြလေ၏။

သို့သော် လီချွမ်းနှင့် လီဖန်တို့ ဤသည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူတို့၏ အမူအရာများ တစ်ပြိုင်နက် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။

ဤမျှများပြားလှသော နှင်းယုန်များ တစ်ပြိုင်နက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းသည် ကြီးမားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်က သူတို့ကို ခြေရာခံနေခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုသာ ဆိုလိုနိုင်ပေသည်။

အခန်း (၆၂) ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီး

"အစ်ကိုကျိုး မြန်မြန်လုပ်... မဟုတ်ရင် နောက်ကျသွားလိမ့်မယ်..."

လီဖန်က ကျိုးယွမ်ကို အလျင်အမြန် ပြောဆိုလိုက်ပြီး လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့ကလည်း စိုးရိမ်ပူပန်နေသော အမူအရာများကို ပြသလာကြ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်သော်လည်း လီဖန်၏ အကြံပြုချက်ကို လိုက်နာကာ လူလေးယောက်စလုံး အဝေးဆီသို့ ပြေးသွားကြလေသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ ကို ထုတ်လွှတ်ကာ အနောက်ဘက်သို့ လှည်းကျင်းကြည့်လိုက်သည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။

နှင်းယုန်များ၏ အနောက်ဘက်တွင် တောင့်တင်းခိုင်မာသော နှင်းဝံပုလွေ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတို့အနက်မှ တစ်ကောင်မှာ အလွန်အားကောင်းသော အရှိန်အဝါကို ပိုင်ဆိုင်ထားကာ အဆင့်နှစ် ဝိညာဉ်သားရဲ ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။

အဆင့်နှစ် ဝိညာဉ်သားရဲသည် လူသားတစ်ဦး၏ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုနှင့် ညီမျှကြောင်းကို မှတ်သားထားသင့်ပေသည်။

ထို့ပြင် ဝိညာဉ်သားရဲများတွင် သူတို့၏ ကိုယ်ပိုင် အားသာချက်များ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် အလွန်လျင်မြန်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူတို့၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်ချင်မှ ဖြစ်ပေမည်။

သူတို့လေးယောက်သည် သူတို့၏ ဓားများပေါ်တွင် ပျံသန်းကာ မိုင်အတော်များများကို အလျင်အမြန် ဖြတ်သန်းသွားကြ၏။

"နှင်းဝံပုလွေတွေ... ပြေးကြ..."

အနောက်ဘက်မှ ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်သံများနှင့် ငိုကြွေးသံများက အရှေ့မှ လူလေးယောက်ကို ပို၍ပင် မြန်မြန် ပြေးစေခဲ့သည်။

"ဒီသားရဲ... မင်းကို သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်မယ်..."

"ကယ်ကြပါဦး... ငါ မသေချင်သေးဘူး..."

အနောက်ဘက်မှ အသံအမျိုးမျိုး ထွက်ပေါ်လာရာ လီဖန်၊ လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့ကို တစ်ပြိုင်နက် ဖြူလျော့သွားစေ၏။

ဓားများပေါ်တွင် ပျံသန်းခြင်းက သူတို့အပေါ် ကြီးမားသော ထိခိုက်မှု ဖြစ်စေသော်လည်း ယခုအချိန်၌ သူတို့က ၎င်းကို ဂရုမစိုက်နိုင်ကြချေ။

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံဖြင့် အနောက်ဘက်ရှိ ဧရိယာကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်မှောင်များ အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။ လူခြောက်ယောက်အနက် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ တွင်ရှိသော နှစ်ယောက်မှာ မသေသေးဘဲ သူတို့နောက်သို့ လိုက်ဖမ်းနေကြောင်း သူ တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဤနည်းအားဖြင့် နှင်းဝံပုလွေများသည်လည်း အနောက်မှ သဘာဝကျစွာ ကပ်လျက် လိုက်ပါလာကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် ထိုလူနှစ်ယောက်၏ မသမာသော ရည်ရွယ်ချက်များကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။ အကယ်၍ သူတို့ကို ကျော်လွန်အောင် ပြေးနိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး ထိုလူနှစ်ယောက် အသက်ရှင်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

ဤအကြောင်းကို တွေးမိချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများ၌ သတ်ဖြတ်လိုသော အရောင်တစ်ချက် လက်သွားပြီး သူ၏ လက်ချောင်းထိပ်မှ ဓားငယ်တစ်လက် ပစ်ထွက်သွားလေသည်။ ဤသည်မှာ အာဃာတဓားပင် ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဤဓားငယ်ကို အနည်းငယ်မျှ ကင်းကွာနေသော ခံစားချက်မရှိဘဲ လွယ်ကူစွာ ကိုင်တွယ်အသုံးပြုနိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကျိုးယွမ်သည် အချက်အလက်များကို လျှို့ဝှက်စွာ စစ်ဆေးခဲ့ဖူးသည်။ ဤသည်မှာ မွေးရာပါ ရတနာဖြစ်ပြီး မွေးရာပါ ဝိညာဉ်လက်နက်ဟုလည်း လူသိများပေ၏။

၎င်းတွင် လုပ်ဆောင်ချက်နှစ်ခု ရှိသည်။ ပထမအချက်မှာ ၎င်းသည် မည်သည့် ကန့်သတ်ချက်မျှမရှိဘဲ သခင်ဖြစ်သူနှင့်အတူ ကြီးထွားလာခြင်းဖြစ်သည်။ ဒုတိယအချက်မှာ ၎င်းသည် ရှောင်လွှဲ၍မရသော သေဆုံးမှုတွင် သခင်၏နေရာကို အစားထိုးကာ သူတို့ကိုယ်စား သေဆုံးပေးနိုင်ခြင်းပင်။

ဤအကျိုးသက်ရောက်မှု နှစ်ခုကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်မှာ ဝမ်းသာလွန်း၍ မယုံနိုင်အောင်ပင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။

ပထမအချက်မှာ အတားအဆီးမဲ့ ကြီးထွားမှုဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။ အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သည် အနာဂတ်တွင် သူတော်စင်တစ်ဦး ဖြစ်လာပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ ဓားငယ် းကိုးလက်သည် အလိုအလျောက် သူတော်စင်လက်နက်များအဖြစ် အဆင့်တက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

သူတော်စင်လက်နက် တစ်လက်ကပင် လုံလောက်စွာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ကိုးလက်သာ အတူတကွ ဆွဲထုတ်လာပါက ၎င်းတို့သည် နတ်ဘုရားများနှင့် ဗုဒ္ဓများကိုပါ လုံးဝ သတ်ဖြတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်။

ဒုတိယအချက်မှာ ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပေသည်။ ၎င်းမှာ အသက်ဆယ်ချောင်း ရှိနေသကဲ့သို့ပင်။

သေချာပေါက် ဤဓားများအားလုံးသည် ကျိုးယွမ်ထံမှ လာခြင်းဖြစ်သဖြင့် အကယ်၍ ၎င်းတို့ ကျိုးပဲ့သွားခြင်း သို့မဟုတ် ဖျက်ဆီးခံရခြင်းတို့ ဖြစ်ပါက ကျိုးယွမ်အပေါ်၌လည်း သဘာဝကျစွာ သက်ရောက်မှု ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ် တွေးလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူတို့၏ ဓားများပေါ်တွင် ပျံသန်းနေသော ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူ နှစ်ဦးသည် သူတို့၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြား၌ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သွေးထွက်နေသော အပေါက်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာလေ၏။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၉၊ သက်တမ်း +၃၁၊ ကျင့်စဉ်တန်ဖိုး +၃၁၁၊ 'ကျားဟိန်း လက်သီး' တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းကို ရရှိပါသည်]

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၈၊ သက်တမ်း +၂၈၊ ကျင့်စဉ်တန်ဖိုး +၂၉၈၊ 'တိုက်ပွဲတစ်ရာ လက်သီး' တိုက်ခိုက်ရေးသိုင်းကို ရရှိပါသည်]

အာဃာတဓားသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် အမြန်နှုန်းဖြင့် ရွေ့လျားသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး၏ ခါးမှ သိုလှောင်အိတ်များကို ဆွဲလုကာ ကျိုးယွမ်က ဖမ်းယူလိုက်သည်။

ဤအရာအားလုံးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ ဖြစ်ပျက်သွားပြီး လီဖန်နှင့် အခြားနှစ်ယောက်မှာ ၎င်းကို လုံးလုံးလျားလျား သတိမထားမိခဲ့ကြချေ။

အလောင်းနှစ်လောင်း ကျသွားချိန်တွင် နှင်းဝံပုလွေများသည် အရှေ့သို့ အုံဖွဲ့သွားကြပြီး သူတို့ကို စတင် ဆွဲဖြဲကြလေ၏။

နှင်းဝံပုလွေက သူ၏နောက်သို့ လိုက်မလာသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် လတ်တလောအတွက် သူ၏ အင်အားများကို အများကြီး မထုတ်ဖော်ချင်သေးချေ။

ခဏအကြာတွင် ထိုအဖွဲ့သည် တောင်ကုန်းငယ်တစ်ခုပေါ်၌ ရပ်တန့်လိုက်ကြ၏။ ကျိုးယွမ်မှာ တည်ငြိမ်အေးဆေးနေသော်လည်း လီဖန်၊ လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့အားလုံးမှာ မောဟိုက်နေကြပြီး ကြောက်လန့်နေဆဲပုံ ပေါ်သည်။

ခဏတာ အနားယူပြီးနောက် သူတို့လေးယောက်သည် နှင်းယုန်များကို ဆက်လက် ဖမ်းဆီးခဲ့ကြပြီး ညကုန်ဆုံးချိန်တွင် သူတို့သည် အကောင်နှစ်ဆယ်ကျော် ထပ်မံ ဖမ်းမိခဲ့ကြသည်။

လီဖန်နှင့် သူ၏ အဖော်များမှာ သူတို့၏ အိတ်ကပ်ထဲတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာလွန်း၍ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြ၏။

သူတို့ကဲ့သို့ လွတ်လပ်သော ကျင့်ကြံသူများအတွက် တစ်ညတည်းဖြင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှာဖွေနိုင်ခြင်းသည် သေချာပေါက် အလွန်များပြားပေသည်။

လီဖန်က ပြုံးဖြီးဖြီးလုပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျိုး... နေ့ဘက်မှာ နှင်းယုန်တွေ ဖမ်းဖို့ ခက်တယ်... ဒါပေမဲ့ ဆေးဘက်ဝင် အပင်တွေ အများကြီး ပေါက်တဲ့နေရာ တစ်ခုကို ငါ သိတယ်... တချို့ဆို ဆယ်စုနှစ်ကနေ နှစ်တစ်ရာအထိ သက်တမ်းရှိတယ်... တကယ်လို့ အစ်ကိုကျိုးက နည်းနည်းပါးပါး လိုချင်မလားလို့ပါ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။

"မင်း သိနေမှတော့ ဘာလို့ ကိုယ်တိုင် မခူးတာလဲ..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လီဖန်၏ အမူအရာ မှောင်မိုက်သွားသော်လည်း သူက ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ခုကို ဖန်တီးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကျိုး... ရိုးရိုးသားသား ပြောရရင် ငါတို့လို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူတွေအတွက် ပုံမှန်အားဖြင့် ဆေးပင် နည်းနည်းပါးပါး ယူတာက သိပ်ကိစ္စမရှိပေမယ့် တကယ်လို့ အများကြီး ယူထုတ်သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ အန္တရာယ်ရှိသွားလိမ့်မယ်..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လီဖန်၏ ဆိုလိုရင်းကို ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။ ဤသည်မှာ လေလွင့်ကျင့်ကြံသူများအတွက် အကူအညီမဲ့ဆုံး အခြေအနေလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် လီဖန်ကို တစ်ဝက်တစ်ပျက် အပြုံးဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းက ငါ့ကို အဲ့ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်တာလား..."

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လီဖန် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ပြောလိုက်၏။

"တစ်ညလုံး အတူတူ ဖြတ်သန်းပြီးတဲ့နောက်မှာ အစ်ကိုကျိုးက အဲ့ဒီလို လူမျိုးမဟုတ်ဘူးဆိုတာကို ငါ သိတယ်... ငါ အစ်ကို့အပေါ် အမြင်မမှားပါဘူး..."

ကျိုးယွမ်သည် လီချွမ်းနှင့် လီကျင်းတို့ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးတွင် သတိထားနေသော အမူအရာများ ရှိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူတို့သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ဦးဟူသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အမှတ်အသားကို ကြောက်ရွံ့နေကြကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... နေ့ဘက်မှာ ငါတို့ ဆေးပင်တွေ သွားခူးကြတာပေါ့... ပြီးတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကိုလည်း ထုံးစံအတိုင်း တွက်ကြမယ်လေ..."

ကျိုးယွမ်၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် လီဖန် ဝမ်းသာလွန်း၍ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားပြီး အရှေ့မှနေ၍ အလျင်အမြန် လမ်းပြလိုက်၏။

"အစ်ကိုကျိုး... အဲ့ဒီနေရာက အတော်လေး လူသူကင်းမဲ့တယ်... တစ်ခါက နှင်းယုန်တစ်ကောင်ကိုသာ လိုက်မဖမ်းခဲ့ဘူးဆိုရင် ငါလည်း အဲ့ဒါကို တွေ့ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး... ဒီကနေဆိုရင် မိုင်တစ်ရာလောက် ဝေးတယ်..."

လီဖန်သည် ကျိုးယွမ်အား စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောဆိုလိုက်ပြီး အလွန်ဝမ်းသာနေသည်မှာ ထင်ရှားပေသည်။

ကျိုးယွမ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူ၏ထံတွင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများစွာ ရှိနေသဖြင့် မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များအတွက် ပြင်ဆင်ထားရန် ၎င်းတို့ကို အခြားအရာများဖြင့် လဲလှယ်နိုင်ပေသည်။

လီဖန်က သူရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော ဆေးပင်စိုက်ခင်းဆီသို့ ကျိုးယွမ်ကို လမ်းပြခေါ်ဆောင်သွားချိန်တွင် နှင်းပြိုမြို့ရှိ အဝေးပို့ မန္တန်ကွင်း လင်းလက်သွားပြီး အနီရောင်ဝတ်ဆင်ထားသော လန်ချင်းရွှယ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

လန်ချင်းရွှယ်၏ အနောက်တွင် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တပည့်များ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာကြပြီး သူတို့ထဲမှ အများအပြားမှာ သူတို့၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များကို မဖုံးကွယ်နိုင်ကြချေ။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် အထူးလျှို့ဝှက်နယ်မြေတစ်ခုအတွင်း ပုန်းကွယ်နေသော နှင်းနယ်မြေရှိ ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးပင်ကို လူတစ်ယောက်က ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြောင်း သတင်းရရှိခဲ့လေသည်။

ဤသတင်းသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အားဆေးတစ်ခွက်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေပေ၏။

ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးသည် ကောင်းကင် မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးထက် များစွာ နိမ့်ကျသော်လည်း ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူများ၏ ပါရမီကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်ပြီး သူတို့၏ မွေးရာပါ အရည်အသွေးများကို တိုးတက်စေနိုင်သည်။

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အောက်ရှိ လူတစ်ဦးစီတိုင်းသည် တစ်သက်တွင် တစ်လုံးသာ စားသုံးနိုင်သော်လည်း မည်သူက သူတို့၏ ပါရမီကို တိုးတက်လာစေရန် မလိုချင်ဘဲ နေမည်နည်း။

လန်ချင်းရွှယ် ရောက်ရှိလာမှုနှင့်အတူ ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီး၏ သတင်းသည် နှင်းပြိုမြို့တစ်ခွင်သို့ အလျင်အမြန် ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် နှင်းပြိုမြို့ရှိ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်အောက် ကျင့်ကြံသူအားလုံး၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားကြပြီး နှင်းပြိုမြို့ထဲမှ နှင်းနယ်မြေအတွင်းသို့ အုပ်စုလိုက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အကယ်၍ ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးသည် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသုံးမဝင်ဟူသော အချက်သာ မရှိခဲ့လျှင် ဤရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ယခုလောက်ဆိုလျှင် ဂနာမငြိမ် ဖြစ်နေကြမည်သာတည်း။

နှင်းနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းတွင် ရွှေရောင် တောက်ပနေသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့်အတူ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဥ်အဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်း၌ ရှိနေသော ဝိညာဉ်သားရဲ စပါးကြီးမြွေတစ်ကောင် နေထိုင်လျက်ရှိသည်။

သို့သော် ဤအချိန်တွင် ၎င်းသည် စပါးကြီးမြွေမှ နဂါးအဖြစ်သို့ အသွင်ပြောင်းလဲရန်၊ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ဖန်ဆင်းခြင်းကို ဆုပ်ကိုင်ရန်နှင့် နတ်ဘုရားတို့၏ မဟာတာအိုကို ရရှိရန်အတွက် နောက်ဆုံး လောင်းကြေးတစ်ခုကို ပြင်ဆင်နေပေ၏။

အကယ်၍ အောင်မြင်သွားပါက အနာဂတ်သည် တောက်ပလာမည်ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ ကျရှုံးသွားပါက သေဆုံးရမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်ပါ ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည်။

စပါးကြီးမြွေကြီး၏ ဟိန်းဟောက်သံက နှင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေပြီး ၎င်းအတွင်းရှိ အခြေတည်စိတ်ဝိညာဥ်အဆင့် ဝိညာဉ်သားရဲများကို သူတို့၏ တွင်းအောင်းရာများမှ ထွက်ခွာလာကာ အနက်ရှိုင်းဆုံးအပိုင်းသို့ စိုက်ကြည့်စေခဲ့သည်။

ဤဝိညာဉ်သားရဲများ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ရှိနေသော်လည်း တောင့်တမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခုလည်း ပါဝင်နေပေ၏။

အကယ်၍ စပါးကြီးမြွေကြီးသည် နဂါးအဖြစ် အသွင်ပြောင်းရန် ကျရှုံးသွားပါက ၎င်းသည် မလွှဲမရှောင်သာ အားနည်းသွားမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသော သက်ရှိများသည် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အားဖြည့်ရန် ၎င်းကို ခွဲဝေ စားသောက်နိုင်ကြမည်ဖြစ်သည်။