အခန်း (၆၇-၆၈)

အခန်း (၆၇) သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးနှင့် ကောင်းကင်ထက်မှ နတ်သမီး

ကျိုးယွမ် တောင်ကြားထဲမှ ခြေလှမ်းလိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူ လန့်ဖြန့်သွား၏။ ဘာတွေများ ဖြစ်သွားခဲ့တာလဲ။

သူ မြင်နိုင်သမျှမှာ အမျိုးမျိုးသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ပုံရိပ်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

"အဆင့် ၁ နှင်းဝံပုလွေ..."

"အဆင့် ၁ သမင်..."

"အဆင့် ၁ နှင်းနွားကြီး..."

ထူထပ်သော မိစ္ဆာသားရဲအုပ်ကြီးသည် အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်လာကြ၏။ လူသားတစ်ဦးဖြစ်သော ကျိုးယွမ်ကို မြင်သည့်တိုင်အောင် ဤမိစ္ဆာသားရဲများသည် ၎င်းကို လျစ်လျူရှုကာ သူတို့၏ အရူးအမူး ပြေးလွှားမှုကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်ကြလေသည်။

ကျိုးယွမ်က အံ့သြမှင်တက်သွားပြီး ခဏတာမျှ ဘာလုပ်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။

ရုတ်တရက် ကျိုးယွမ်ထံတွင် လှုံ့ဆော်မှုတစ်ခု ရရှိသွား၏။ ဧရာမ နှင်းနွားကြီးတစ်ကောင် သူ့ဘေးမှ ဖြတ်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေခဲ့ချေ။ သူသည် နှင်းနွားကြီး၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး နှင်းနွားကြီးကို အမြန်နှုန်းဖြင့် သယ်ဆောင်သွားခွင့် ပြုလိုက်သည်။

နှင်းနွားကြီး၏ သားမွေးမှာ ရှည်လျားပြီး ထူထဲပေ၏။ ကျိုးယွမ်သည် လက်နှစ်ဖက်စလုံးဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ကိုင်တွယ်ထားပြီး နှင်းနွားကြီး မည်မျှမြန်မြန် ပြေးပါစေ သူ့ကို ခါချ၍ မရနိုင်ချေ။

နှင်းနွားကြီးများသည် အုပ်စုလိုက် သွားလာတတ်ကြပြီး အရေအတွက်အားဖြင့် သောင်းနှင့်ချီ၍ ရှိကာ ကျိုးယွမ်က သူတို့ကြားတွင် ပုန်းအောင်းနေသော သေးငယ်သည့် အစက်အပြောက်လေး တစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ နှင်းနယ်မြေတွင် သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးက အဘယ်ကြောင့် ရှိနေသေးသနည်း။ နှင်းနယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်းတွင် ပြင်းထန်သော အပြောင်းအလဲအချို့ ဖြစ်ပေါ်ခဲ့ခြင်းများ ဖြစ်နိုင်မည်လား။

ဤအရာအားလုံးသည် သူ၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံနှင့် ဆက်စပ်နေကြောင်းကို ကျိုးယွမ် လုံးဝ မသိခဲ့ချေ။

ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် ဘေးဒဏ်ခံယူခြင်းကို အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးပြီးနောက် အချိန်ကို ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်သော ဟင်းလင်းပြင်စွမ်းရည်ကို ထုတ်လွှတ်ရန် ၎င်း၏ နောက်ဆုံး အင်အားကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ၎င်းသည် ချင်ယောင်၏ လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားပြီး ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးတစ်လုံးကို စားသုံးခဲ့ကာ ထို့နောက်တွင် ကျိုးယွမ်၏ အခွင့်ကောင်းယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း နာရီပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားပြီး ပြေးလွှားနေသော သားရဲအုပ်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ဖြည်းညင်းစွာ ရပ်တန့်သွား၏။ သို့သော် ယခု မြင်နိုင်သမျှမှာ အမျိုးမျိုးသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ပုံရိပ်များသာ ဖြစ်ပေသည်။

လွန်ခဲ့သည့် အချိန်အတန်ကြာက သူ စူးစမ်းလေ့လာခဲ့သော နှင်းနယ်မြေမှာ ၎င်း၏ အပြင်ဘက်ဆုံး အပိုင်းသာ ဖြစ်ကြောင်းကို ကျိုးယွမ် ယခု နားလည်သွားပြီဖြစ်သည်။

နှင်းနယ်မြေတွင် သစ်တောများနှင့် မြက်ခင်းပြင်များ ပါဝင်ရမည်ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ဤမျှများပြားလှသော ဝိညာဉ်သားရဲများကို ထောက်ပံ့ရန် ၎င်းအတွက် မဖြစ်နိုင်ချေ။

သားရဲအုပ်ကြီး ရပ်တန့်သွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ် မလှုပ်ရှားရဲချေ။ အပြင်ဘက်တွင် လှည့်လည်သွားလာနေခြင်းထက် နှင်းနွားကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် နေခြင်းက ပို၍ လုံခြုံပေသည်။

ကျိုးယွမ်၏ အလေးချိန်မှာ ၅၀ ကီလိုဂရမ် (ပိဿာ ၃၀ ခန့်) သာ ရှိပြီး ကီလိုဂရမ် ၅၀၀ (ပိဿာ ၃၀၀ ကျော်) ရှိသော နှင်းနွားကြီးအတွက် အလွန် ပေါ့ပါးလွန်းလှပေ၏။

ထို့ကြောင့် ကျိုးယွမ်သည် နှင်းနွားကြီး၏ ကျောပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အချိန်အခါအလိုက် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ရှုနေလေသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင် တစ်ခုလုံးမှာ ဖြူလွှလွှ အကျယ်အဝန်းကြီးတစ်ခုသာ ဖြစ်ပြီး အမျိုးမျိုးသော မိစ္ဆာသားရဲများ၏ ပုံရိပ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပေ၏။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေအတွင်းတွင် လန်ချင်းရွှယ်သည် သူမထံ ချဉ်းကပ်လာသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ရှိသူများကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

သူမ၏အရှေ့ မဝေးလှသောနေရာတွင် အလောင်းသုံးလောင်း ရှိနေပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ လန်ချင်းရွှယ် ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သူများ ဖြစ်ကြ၏။

လန်ချင်းရွှယ်၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသော်လည်း သူမ၏ အေးစက်သော အကြည့်က အများအပြားကို ထုတ်ဖော်ပြသနေသည်။ ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် ကြက်သီးထသွားခြင်းကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့ကြချေ။

လန်ချင်းရွှယ်သည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း စွမ်းအားသာ ရှိသော်လည်း ယခုလေးတင် သူမ၏လက်၌ သေဆုံးသွားသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် နှောင်းပိုင်းအဆင့်၌ ရှိသူ နှစ်ဦး ပါဝင်ပေ၏။

"သူမက တစ်ယောက်တည်းပဲ... ဒါပေမဲ့ ငါတို့က အများကြီးပဲ... ငါတို့ ဘာကို ကြောက်နေရမှာလဲ... အားလုံး အတူတူ တိုက်ခိုက်ပြီး သူမကို အနိုင်ယူကြစို့... သူမက ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီး အားလုံးကို ယူသွားတာကို ငါတို့ ဘေးကနေ ရပ်ကြည့်နေကြတော့မလို့လား..."

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှ အမျိုးသားတစ်ဦးက ဟိန်းဟောက်လိုက်ရာ သူ၏ စကားများက လူအုပ်ကြားတွင် ချက်ချင်း ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ နောက်ထပ် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ သူတို့အားလုံး အော်ဟစ်ကာ လန်ချင်းရွှယ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားကြပြီး သူတို့၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ သိသာထင်ရှားနေပေသည်။

မဝေးလှသော နေရာတွင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဆယ်ဦးကျော်လည်း ရှိနေ၏။ ၎င်းတို့အနက် အများစုမှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြပြီး ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည့် အရိပ်အယောင် မပြကြချေ။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းသည် အကြင်နာအကင်းမဲ့ဆုံး လူပုဂ္ဂိုလ်များကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခြင်း မရှိသော ချဉ်းကပ်မှုတစ်ခုကို အစဉ်အမြဲ ကျင့်သုံးခဲ့သည်။

လန်ချင်းရွှယ်သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတွင် အလွန်တောက်ပလွန်းပြီး သူမ၏ ရွယ်တူများအားလုံးအတွက် ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့၏။ သူမကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိသည်ကပင် သူတို့အနေဖြင့် လန်ချင်းရွှယ်အပေါ် သဘောကောင်းနေခြင်းဖြစ်ပြီး သူမကို ကူညီရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်ပေ။

"နင်တို့က သေချင်နေမှတော့ နင်တို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ဖြည့်ဆည်းပေးရမှာပေါ့..."

လန်ချင်းရွှယ်၏ မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသော်လည်း သူမ၏ အသံမှာ အတော်လေး သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းပြီး တောင်ကြားတစ်ခုအတွင်း သီဆိုနေသော ညဉ့်ငှက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားကာ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းလှပေ၏။

"နတ်ဆိုးကောင်းကင် ဓားသိုင်း... ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်း..."

လန်ချင်းရွှယ်က တိုးတိတ်စွာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာကာ သူမ၏ ဓားရှည်ဖြင့် ဟင်းလင်းပြင်ဆီသို့ ခုတ်ချလိုက်လေသည်။

"မြန်မြန် ဆုတ်ကြ..."

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှ လူတစ်ယောက်မှာ အလွန် ကြောက်လန့်သွားသဖြင့် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်များနှင့်အတူ လုယက်ကာ ရူးသွပ်စွာ ဆုတ်ခွာသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။

နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း ဓားသိုင်းမှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင် သန့်ရှင်းသော ဓားသိုင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတွင် ဓားသုံးကွက် ပါဝင်ကာ တစ်ကွက်စီတိုင်းမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် အစွမ်းထက်လှပေသည်။

ဤဓားသိုင်းကို အမှတ်များဖြင့် ရယူ၍ မရနိုင်ချေ။ ဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများက တညီတညွတ်တည်း အတည်ပြုထားသူများသာလျှင် ဂိုဏ်းချုပ်ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးခြင်းကို ခံရနိုင်ပြီး ၎င်းကို အခြားမည်သူ့ကိုမျှ မလွှဲပြောင်းပေးပါဟု သူတို့က လေးနက်သော ကတိသစ္စာပြုရမည်ဖြစ်သည်။

ဤအခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်မှ လူများက လူတိုင်းကို သတိပေးခဲ့သော်လည်း နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုပြီးတစ်ခုသည် သူတို့၏ လူအုပ်ကြားမှ ကြိုတင်သတိပေးခြင်းမရှိဘဲ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

လူဆယ်ဦးကျော် လန်ချင်းရွှယ်ဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားချိန်တွင် လူအုပ်ထဲမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း သူတို့ထဲမှ ထက်ဝက်ခန့်သာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ပြီး သူတို့အားလုံးတွင် ဓားဒဏ်ရာများ ရရှိထားကြသည်။

မြေပြင်မှာ ပြတ်တောက်နေသော ခြေလက်အင်္ဂါများနှင့် အကြွင်းအကျန်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်အမင်း သွေးထွက်သံယိုဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

ဤဓားကို ကောင်းကင်နတ်သမီးဟု အမည်ပေးထားပြီး ၎င်းသည် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မချန်ထားခဲ့ဘဲ ကာကွယ်ရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။

လူတိုင်းက လန်ချင်းရွှယ်ကို ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်လိုက်ကြ၏။ ဤအချိန်တွင် သူတို့ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့နေကြပြီဖြစ်သည်။ ဤအမျိုးသမီးသည် စုန်းမလေးဟု ခေါ်ဆိုခံရခြင်းနှင့် အမှန်တကယ် ထိုက်တန်ပေသည်။

လန်ချင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများမှာ နီးပါး ကုန်ခမ်းနေကာ သူမ၏ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ ဆက်တိုက် စီးကျနေ၏။

ဆက်နေ၍မရနိုင်တော့ကြောင်းကို သိရှိသဖြင့် သူမ ယိမ်းယိုင်သွားပြီး အဝေးရှိ ကျောက်နံရံဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားလိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ကျောက်နံရံကို တိုက်ရိုက် ဖြတ်သန်းသွားပြီး လူတိုင်း၏ မြင်ကွင်းမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း အံ့သြမှင်တက်သွားကြသည်။ လေထဲသို့ သူမ ဘယ်လိုများ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ရတာလဲ။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် လူတိုင်းသည် ကျောက်နံရံ၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားကြပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်ဖမ်းကြသော်လည်း လန်ချင်းရွှယ်ကို မည်သည့်နေရာတွင်မျှ မတွေ့ရတော့ချေ။

သူမ၏ ဒဏ်ရာများ ရှိနေသော်လည်း လန်ချင်းရွှယ်သည် ပျံသန်းခြင်းအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ကပ်လိုက်၏။ သူမ ခေါင်းမူးဝေသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူမ အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံထားနိုင်တော့မည်မဟုတ်ကြောင်း လန်ချင်းရွှယ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။

လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ လူများ အနောက်မှ လိုက်လာချိန်တွင် သူတို့ အံ့သြမှင်တက်သွားကြ၏။ နေရာတိုင်းတွင် မိစ္ဆာသားရဲများ ရှိနေပေသည်။

ဤအချိန်တွင် ဤမိစ္ဆာသားရဲများသည် သူတို့၏ ကြောက်ရွံ့မှုကို တဖြည်းဖြည်း ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ကြပြီး အလိုအလျောက် အုပ်စုများခွဲကာ အတူတကွ စုရုံးနေကြပြီဖြစ်သည်။

လူအုပ် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာမှုက မိစ္ဆာသားရဲ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေပြီး ၎င်းတို့ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်လာလေ၏။

ဤသည်က လူအများအပြား သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးများကို ကြောက်ရွံ့ရသည့် အကြောင်းရင်းလည်း ဖြစ်ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် သန်မာသော နှင်းနွားကြီးပေါ်တွင် သက်တောင့်သက်သာ ထိုင်နေချိန်၌ ရုတ်တရက် သားရဲအုပ်ကြီး စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး နှင်းနယ်မြေ၏ အနက်ပိုင်းသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

ကျိုးယွမ် လန့်ဖြန့်သွားပြီး တုံ့ဆိုင်းနေခြင်းမရှိဘဲ ချက်ချင်း လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ သူ၏ ဓားပေါ်တွင် စီး၍ အဝေးဆီသို့ ထွက်ခွာသွား၏။

ကျိုးယွမ်သည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို လုပ်ဆောင်ရန် အသင့်ပြင်ထားသော်လည်း ဤမိစ္ဆာသားရဲများသည် သူ့ကို မြင်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အရပ်မျက်နှာ အသီးသီးသို့ ပြေးထွက်သွားကြသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် ကျိုးယွမ်ကို လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားစေသည်။

"ရွှစ်..."

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်ကဲ့သို့ သူ့ဘေးမှ ဖြတ်ပျံသွားသော အနီရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို သတိထားမိလိုက်ရာ ၎င်း၏ အမြန်နှုန်းက သူ့ကို အံ့အားသင့်သွားစေ၏။

"အဲ့ဒါ စုန်းမလေး မဟုတ်ဘူးလား... သူမက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် မြန်နေရတာလဲ..."

ကျိုးယွမ် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်လိုက်ပြီးနောက် ထိုနေရာက ပို၍ လုံခြုံသဖြင့် နှင်းပြိုမြို့သို့ အရင်ပြန်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏ ဓားပေါ်တွင် ပျံသန်းသွားပြီးနောက် အဝေးတွင် နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသော နှင်းယုန်အများအပြားကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွား၏။

ဂိုဏ်း၏ တာဝန်အတွက် သူ စိုးရိမ်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း ၎င်းက သူ့ထံသို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ကောင်းပြီလေ... ဒါဆိုရင် သူ အားနာနေမည် မဟုတ်တော့ချေ။

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁၊ သက်တမ်း +၃၊ ကျင့်စဉ်တန်ဖိုး +၁]

[ဒင်... ကံကြမ္မာတန်ဖိုး +၁...]

...

စနစ်၏ အသိပေးချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာရာ ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေ၏။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် အများကြီး မဖမ်းဆီးခဲ့ဘဲ ဒါဇင်အနည်းငယ်သာ ဖမ်းဆီးခဲ့ရာ သူ၏ ဂိုဏ်းတာဝန်ကို ပြီးမြောက်ရန် လုံလောက်ရုံသာ ဖြစ်ပေသည်။

အခြား နှင်းယုန်များသည် နှင်းပြင်ပေါ်တွင် ဆက်မနေရဲတော့ဘဲ မြေအောက်သို့ တိုးဝင်သွားကြလေ၏။

ကျိုးယွမ် ရင်ဘတ်ကော့ကာ ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် နှင်းပြိုမြို့ဆီသို့ သူ၏ ဓားပေါ်တွင် တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

အခန်း (၆၈) ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း၊ သံသရာ ဓားဝင်္ကပါ

သူ၏ ဓားပေါ်တွင် ပျံသန်းနေစဉ် ကျိုးယွမ်သည် စနစ် မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွား၏။

[ပိုင်ရှင် - ကျိုးယွမ်]

[ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့် - ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၁၀ (၇၆၇၉၂၄/၁၈၀၀၀)]

[သက်တမ်း - ၂၁/၂၉၂၉၇.၈]

[ပါရမီ - မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြော၊ ပြုပြင်မွမ်းမံရန် ဓာတ်သဘာဝမဲ့ ဝိညာဉ်သွေးကြော နှစ်ခု]

[ကံကြမ္မာတန်ဖိုး - ၃၉၉၇]

[ကျွမ်းကျင်မှုများ - အလယ်အလတ်အဆင့် မီးတောက်မန္တန်၊ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ဖမ်း ဝင်္ကပါ]

[အထူးစွမ်းရည်များ - မျက်နှာတစ်ရာ ကျင့်စဉ်၊ အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်၊ အရှိန်အဝါဖုံးကွယ်ခြင်း ကျင့်စဉ် (အဆင့် ၃)]

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ကျင့်ကြံခြင်း၊ သက်တမ်း သို့မဟုတ် ပါရမီတို့နှင့် ပတ်သက်၍ အများကြီး မရရှိခဲ့သော်လည်း အဘိုးအိုတစ်ဦးနှင့် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံ တစ်ကောင်ကို ရရှိခဲ့ပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် သူစားသုံးခဲ့သော မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရ၏။ သူ၏ ပါရမီမှာ လုံးဝ ပြောင်းလဲမသွားခဲ့သဖြင့် ၎င်းမှာ အလဟဿ ဖြစ်သွားခဲ့သည်မှာ သေချာပေသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် မဝေးလှသော နှင်းပြင်ပေါ်၌ အနီရောင် ပုံရိပ်တစ်ခုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။

ကျိုးယွမ်သည် အနီရောင် ပုံရိပ်အထက်သို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏ ဘယ်လက်ဖြင့် မြေကြီးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ရာ နှင်းဖြူများ သူ၏ လက်ထဲသို့ ချက်ချင်း စုရုံးရောက်ရှိလာသည်။

ကျိုးယွမ်သည် နှင်းဖြူများကို နှင်းလုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အနီရောင် ပုံရိပ်ဆီသို့ ပစ်ပေါက်လိုက်ရာ သူ၏ခေါင်းကို တိကျစွာ ထိမှန်သွားလေ၏။

သို့သော် အနီရောင် ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မရှိသဖြင့် ကျိုးယွမ်ကို အခက်တွေ့သွားစေသည်။

"ငါ သူမကို ကယ်သင့်လား... မကယ်သင့်ဘူးလား... တကယ်လို့ ဒီစုန်းမလေး နိုးလာပြီး ငါ့ကို သူမရဲ့ ဓားနဲ့ သတ်လိုက်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ... အဲ့ဒါက ဆိုးရွားတဲ့ မတရားမှု ဖြစ်မသွားဘူးလား..."

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ မကယ်ဘူးဆိုရင် သူတို့ နှင်းပြင်ပေါ်မှာ ဆက်နေရင် သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်..."

ကျိုးယွမ်က အချိန်အတော်ကြာ တုံ့ဆိုင်းနေခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အံကို ကြိတ်ကာ ကြင်နာမှု လုပ်ရပ်တစ်ခုကဲ့သို့ ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။

ကျိုးယွမ်သည် လန်ချင်းရွှယ်၏ ဘေးသို့ ပျံသန်းသွားပြီး သူ၏လက်ဖြင့် တစ်ဖက်လူ၏ အသက်ရှူသံကို စစ်ဆေးကြည့်ရာ ချီစွမ်းအင် ရှိနေသေးကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်သည် လန်ချင်းရွှယ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်တွင် သူ၏လက်ကို တင်လိုက်ပြီး လန်ချင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်မျှင် စီးဆင်းစေလိုက်ရာ ချက်ချင်း မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်သွား၏။

တစ်ဖက်လူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်မှာ လုံးဝ ကုန်ခမ်းနေပေပြီ။

ထို့ပြင် ခန္ဓာကိုယ်၏ သွေးကြောများနှင့် အကြောများတွင် ဒဏ်ရာအများအပြား ရှိနေသည်။

လန်ချင်းရွှယ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် သူမ၏ သွေးကြောများကို ပျက်စီးစေနေသော ထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားတစ်ခု ရှိနေ၏။

၎င်းမှာ... ဓားစွမ်းအင် ဖြစ်ကြောင်းကို ကျိုးယွမ် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"သူမက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရသွားရတာလဲ..."

ကျိုးယွမ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်၏။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ သူတို့၏ လက်ဖဝါးမှတစ်ဆင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တစ်မျှင် စီးဆင်းစေလိုက်ရာ သူတို့၏ သွေးကြောများကို ယာယီ ကာကွယ်ပေးထားပြီး ထက်မြက်သော ဓားစွမ်းအင်ကြောင့် ထပ်မံ ပျက်စီးမသွားစေရန် ကာကွယ်ပေးလိုက်သည်။

ကျိုးယွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မျက်နှာဖုံးကို ကြည့်လိုက်ပြီး စိတ်ကူးပေါက်လာသဖြင့် လက်လှမ်းကာ ၎င်းကို ချွတ်လိုက်၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ရေထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြာပန်းတစ်ပွင့်ကဲ့သို့ လှပသော မျက်နှာလေးတစ်ခု ကျိုးယွမ်၏ အရှေ့၌ ပေါ်လာသည်။

သူမ၏ အသားအရေသည် မလိုင်ကဲ့သို့ ချောမွေ့နေပြီး နဖူးမှာ ကျယ်ပြန့်ကာ မျက်ခုံးများမှာ ခုံးနေပေ၏။

သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားသော်လည်း သူမသည် စွဲမက်ဖွယ်ကောင်းသော ကျက်သရေကို ထုတ်လွှတ်နေဆဲပင်။

ကျိုးယွမ်၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် မြန်ဆန်လာ၏။ စုန်းမလေးတစ်ဦးအနေဖြင့် မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း သူမသည် ပိုင်ယွင်ရှို့ထက်ပင် ပို၍ လှပနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် တစ်ဖက်လူ၏ မျက်နှာဖုံးကို အလျင်အမြန် ပြန်အုပ်လိုက်ပြီးနောက် လန်ချင်းရွှယ်ကို ပွေ့ချီကာ နှင်းပြိုမြို့ဆီသို့ ဦးတည်သွားလေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်နှင့် မိုင်အနည်းငယ် အကွာ၌ ပုံရိပ်နှစ်ခုသည်လည်း နှင်းပြိုမြို့ဆီသို့ ဦးတည်နေကြ၏။ သူတို့မှာ ဆုမင်နှင့် ဆုပိုင်တို့ပင်။

အကြောင်းအရာ အလွန်နည်းပါးပြီး ပြိုင်ဆိုင်မှု ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် သူတို့နှစ်ဦးသည် ပူးပေါင်းပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် လျှို့ဝှက်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာခဲ့ကြသည်။

သို့သော် သူတို့ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး သူတို့၏ လူလေးယောက်အဖွဲ့မှာ နှစ်ယောက်သာ ကျန်ရှိတော့ကာ သူတို့ထဲမှ နှစ်ယောက်မှာ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီးထဲတွင် သေဆုံးသွားခဲ့ကြ၏။

သူတို့သည် သေဘေးမှ သီသီလေး လွတ်မြောက်ခဲ့ကြပြီး ပုန်းခိုရန် နေရာတစ်ခု ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။ သားရဲလှိုင်းလုံးကြီး ဆုတ်ခွာသွားပြီးမှသာ နှင်းပြိုမြို့သို့ အရင်ပြန်ရန် ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် သူတို့ ထွက်လာခဲ့ကြခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် အနီရောင်ဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာသော အမျိုးသားတစ်ဦးသည် အဝေးမှ ဓားပေါ်တွင် ပျံသန်းလာရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး အနောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။

"ကျိုးယွမ်..."

ဆုပိုင်သည် ကျိုးယွမ်၏ အသွင်အပြင်ကို ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မအော်ဟစ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဆုမင်၏ သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်မှာ ချက်ချင်း မြင့်တက်လာ၏။ အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူ လေထဲသို့ ခုန်တက်ကာ လမ်းပိတ်လိုက်သည်။

"ကျိုးယွမ်... မင်းက ပုန်းရတာ အတော်လေး ကျွမ်းကျင်တာပဲ... မင်းကို ငါ ရှာနေတာ ကြာပြီ... အခုတော့ နောက်ဆုံးမှာ ငါ ရှာတွေ့သွားပြီ... ဒီနေ့က မင်းသေမယ့်နေ့ပဲ..."

ဆုမင်၏ လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက် ထွက်ပေါ်လာပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာလေ၏။

ကျိုးယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ့ကို တစ်ယောက်ယောက် မှတ်မိလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ တစ်ဖက်လူမှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သေချာသိသော်လည်း သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးကို သူ မသိချေ။

"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ... မင်းတို့ကို ငါ သိမယ်မထင်ဘူး..."

ကျိုးယွမ် မြေပြင်ပေါ်သို့ ခုန်ချလိုက်ပြီး လန်ချင်းရွှယ်ကို အောက်သို့ချကာ အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"လန်ချင်းရွှယ်..."

ထိုအချိန်မှသာ ဆုမင်သည် သူ၏ အကြည့်ကို အနီရောင်ဝတ် ပုံရိပ်ဆီသို့ လှည့်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လောဘတကြီး အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"ဟားဟား... ကျိုးယွမ်... လန်ချင်းရွှယ်ကို ငါ့ဆီ ခေါ်လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်... ငါ့ညီ ဆုချန်ကို မင်း သတ်ခဲ့တယ်... ဒါပေမဲ့ ဒီနေ့ လန်ချင်းရွှယ်အတွက် မင်းကို မြန်မြန် သေခွင့်ပေးမယ်..."

ဆုမင်က ရယ်မောလိုက်၏။ လန်ချင်းရွှယ်မှာ သတိလစ်နေပြီဖြစ်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး လန်ချင်းရွှယ်က သဘောမတူရင်တောင် လက်ခံရုံကလွဲပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိဘူးလို့ သူ ယုံကြည်ထားပေသည်။

နဂါးတောင်နယ်မြေတွင် အလှဆုံးအမျိုးသမီးသည် သူ၏ လက်တွဲဖော် ဖြစ်သည်ဟူသော အတွေးက ဆုမင်ကို အကန့်အသတ်မဲ့ အနာဂတ် ခံစားချက်တစ်ခုဖြင့် ပြည့်နှက်သွားစေ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။ ဤလူမှာ ဆုချန်၏ အစ်ကို ဖြစ်နေကြောင်း ပေါ်လွင်သွား၏။ သူ့ကို သတ်ချင်နေသည်မှာ အံ့သြစရာ မဟုတ်တော့ချေ။

တိုက်ဆိုင်စွာဖြင့် ငါ မကြာသေးမီက 'ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း' ရဲ့ ပထမဆုံး အကွက်ကို သင်ယူခဲ့တယ်... ဒါကြောင့် ဒီလူကို ပူဇော်သက္ကာအဖြစ် ငါ အသုံးပြုမယ်... ၎င်းရဲ့ အပြည့်အဝ စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အင်အား အရမ်းနည်းနေတာ နှမြောစရာပဲ…။

"ဒါဆို မင်းက ဆုချန်ရဲ့ အစ်ကိုပေါ့... မင်းကို ငါ သတ်လိုက်ရင် မင်းတို့ ဆုမိသားစုက နာကျင်မှု ခံစားရမလားဆိုတာ ငါ သိချင်မိတယ်..."

ကျိုးယွမ်က သူ၏လက်ထဲတွင် ဓားရှည်တစ်လက်ကို ကိုင်ထားပြီး အေးစက်စွာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"မင်း ဘယ်လိုများ ကြွားဝံ့ရတာလဲ... သာမန် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့်က ငါ့ရဲ့ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို စိန်ခေါ်ရဲတယ်ပေါ့... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရှေ့မှာ လာပြီး ကြွားချင်နေတာလား... ဒီနေ့ ငါတို့ကြားက ကွာဟချက် ဘယ်လောက်ကြီးမားလဲဆိုတာ မင်းကို ငါ ပြမယ်..."

ဆုမင်သည် ကျိုးယွမ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားပြီး ရက်စက်သော အပြုံးတစ်ခု သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြန့်နှံ့သွား၏။

ဆုပိုင်အတွက်မူ လတ်တလောတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိဘဲ သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးတစ်ခုဖြင့် ဘေးဘက်တွင် ရပ်နေလေသည်။

ကျိုးယွမ်နှင့် ဆုမင်တို့သည် ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို မသိခဲ့ကြချေ။ ထိုအချိန်တွင် လန်ချင်းရွှယ်သည် သူမ၏ မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် ဖွင့်လိုက်ပြီး သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအားများ တိုးလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသဖြင့် လန့်ဖြန့်သွား၏။

သို့သော် သူမသည် လတ်တလောတွင် အလွန် အားနည်းနေပေသည်။ နတ်ဆိုးကောင်းကင် ဓားသိုင်း - ကောင်းကင် တက်လှမ်းခြင်းကို အတင်းအဓမ္မ အသုံးပြုခြင်းက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအား အားလုံးနီးပါးကို စုပ်ယူသွားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် နတ်ဆိုးကောင်းကင် ဓားသိုင်း၏ ဓားစွမ်းအင်သည် သူမ၏ သွေးကြောများထဲတွင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို ဆက်တိုက် ပျက်စီးစေနေ၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ အပို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခု ရှိနေတယ်... မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ သွေးကြောတွေအတွက် အကျိုးဆက်တွေက ပိုပြီး ဆိုးရွားသွားလိမ့်မယ်...။

ထို့နောက် လန်ချင်းရွှယ်သည် ကောင်းကင်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာ၏။ ဤသည်က လုံးဝ တန်းတူမညီသော ချင်းချင်း တိုက်ပွဲတစ်ခုပင်။

လန်ချင်းရွှယ်သည် မူလက သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို တိတ်တဆိတ် စုစည်းချင်ခဲ့သော်လည်း အတွေးတစ်ခု ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် သူမ၏ သွေးကြောများထဲတွင် စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး လက်လျှော့လိုက်ရလေသည်။

လန်ချင်းရွှယ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်၏။ လတ်တလောအတွက် သူမ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို သူမ အသုံးပြုနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

ဤအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်၏ အမူအရာမှာ တည်ငြိမ်နေပေသည်။ သူ၏ ဓားရှည်ကို မြှောက်လိုက်ရာ အေးစက်သော ဓားစွမ်းအင်တစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ကျိုးယွမ်၏ အနောက်တွင် ရွှေရောင် စက်ဝန်းတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းအတွင်း၌ ရွှေရောင် ဓားရှည်များ၏ ပုံရိပ်ယောင်များ ရှိနေကာ တစ်ခုစီတိုင်းသည် အေးစက်သော သတ်ဖြတ်လိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေပေသည်။

"ဓားတစ်သောင်း မူလသို့ပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်း... ပထမဆုံး အကွက်... သံသရာ ဓားဝင်္ကပါ..."

ကျိုးယွမ်က တိုးတိတ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လက်သင်္ကေတတစ်ခု ပြုလုပ်ကာ ဆုမင်ဆီသို့ လက်ညှိုးထိုးလိုက်၏။ သူ၏ အနောက်ရှိ ရွှေရောင် စက်ဝန်းမှ ဓားရှည်များသည် တစ်လက်ပြီးတစ်လက် ပျံထွက်သွားပြီး ဆုမင်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။