အခန်း (၇၅-၇၆)

အခန်း (၇၅) အာကာသစွမ်းအားကို ထပ်မံ လုယူခြင်း

ကျိုးယွမ် တွေးတောနေချိန်မှာပင် အဘိုးအိုတစ်ဦး ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး ပြင်းထန်သော ဖိအားတစ်ခုမှာ ဧရိယာတစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း ပြန့်နှံ့သွားလေ၏။ ဤအဘိုးအိုမှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲ ရှန်ထောင်းဖြစ်ပြီး ဤစမ်းသပ်ပွဲ၏ အဓိက တာဝန်ခံလည်း ဖြစ်ပေသည်။

"တပည့်အားလုံး နားထောင်ကြ... ဒီစမ်းသပ်ပွဲဟာ ဂိုဏ်းက မင်းတို့ကို ပေးတဲ့ ပထမဆုံး စမ်းသပ်မှုဖြစ်သလို ဂိုဏ်းကို မင်းတို့ရဲ့ စွမ်းရည်တွေ သက်သေပြဖို့ အခွင့်အရေးလည်း ဖြစ်တယ်..."

"ဒီစမ်းသပ်ပွဲကို အဆင့်နှစ်ဆင့် ခွဲထားတယ်... ပထမအဆင့်အနေနဲ့ လူတိုင်းက လျှို့ဝှက်နယ်မြေထဲက မိစ္ဆာသားရဲတစ်ကောင်ကို ၎င်းရဲ့ အရွယ်အစား ဒါမှမဟုတ် အဆင့်ကို မကြည့်ဘဲ သတ်ဖြတ်ရမယ်..."

"သတ်ဖြတ်ပြီးတာနဲ့ ရင်ပြင်ဆီကို ပြန်လာဖို့အတွက် ကျောက်စိမ်းပြားကို ချေဖျက်လိုက်ရုံပဲ..."

"ဒုတိယအဆင့်ကတော့ အဆင့်တွေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်ဖို့ပဲ... ဒီရင်ပြင်မှာ နံပါတ် ၁ ကနေ ၁၀၀ အထိ ပါတဲ့ ယှဉ်ပြိုင်ကွင်းတွေ ရှိတယ်... အဲ့ဒါတွေက ယှဉ်ပြိုင်စင်မြင့်တွေကိုလည်း ကိုယ်စားပြုသလို နံပါတ်တွေက အဆင့်တွေကိုလည်း ကိုယ်စားပြုတယ်..."

"အရင်ဆုံး ထွက်လာတဲ့သူက စင်မြင့်တစ်ခုကို တိုက်ရိုက် နေရာယူနိုင်တယ်... စိန်ခေါ်မှု သုံးခုကို အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်နိုင်သမျှ ကာလပတ်လုံး အဲ့ဒီစင်မြင့်ပေါ်က သူတို့ရဲ့ အဆင့်က အမြဲတမ်း တည်မြဲနေလိမ့်မယ်..."

"သေချာပေါက် ထိပ်ဆုံးဆယ်ယောက်အတွက်ကတော့ တခြားဘယ်သူမှ မစိန်ခေါ်နိုင်တော့တဲ့အထိ စိန်ခေါ်မှု အရေအတွက် အကန့်အသတ် မရှိဘူး..."

"ထိပ်ဆုံး ၁၀၀ ရတဲ့သူတွေက ဂိုဏ်းရဲ့ ဆုလာဘ်တွေအပြင် တကယ်လို့ သူတို့က အလုပ်ကြမ်းတပည့်တွေ ဖြစ်နေရင် အပြင်စည်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် အဆင့်တိုးမြှင့်ခံရမယ်... အပြင်စည်းတပည့်ဆိုရင် အတွင်းစည်းတပည့်အဖြစ် တိုက်ရိုက် အဆင့်တိုးမြှင့်ခံရလိမ့်မယ်..."

"ဒါ့အပြင် ဂိုဏ်းရဲ့ ဆုလာဘ်တွေအပြင် အတွင်းစည်းတပည့် တစ်ယောက်ချင်းစီတိုင်းက နောက်ထပ် အမှတ် ၁၀၀ ဆုကြေး ရလိမ့်မယ်..."

"ဒါတွေအားလုံးက ဒီပြိုင်ပွဲအတွက် စည်းမျဉ်းတွေပဲ... ဂိုဏ်းက နောက်ဆုံး ရလဒ်ကိုပဲ ကြည့်မှာဖြစ်လို့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက် ထူးထူးခြားခြား ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မျှော်လင့်တယ်..."

ရှန်ထောင်းသည် အားနာမှု လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘဲ စည်းမျဉ်းများကို ချက်ချင်း ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်၏။ ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။ ဤအတွေ့အကြုံက အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာ ကောင်းပေသည်။ ဤသည်မှာ အလုပ်ကြမ်းတပည့်များနှင့် အပြင်စည်းတပည့်များအတွက် ရှားပါးသော အခွင့်အရေးတစ်ခုဖြစ်ပြီး အချို့သောလူများမှာ လက်ရှိအခြေအနေကို ပြောင်းလဲနိုင်ကြပေလိမ့်မည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှန်ထောင်းသည် သူ၏လက်ထဲ၌ ကြွေပုလင်းတစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ သူသည် လက်သင်္ကေတတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ရာ ပုလင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာ၏။ ကြီးမားသော စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ခုမှာ ကြွေပုလင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ရင်ပြင်ပေါ်ရှိ လူတိုင်းကို ၎င်းအတွင်းသို့ စုပ်ယူလိုက်လေသည်။ ဤကြွေပုလင်းမှာ မြင်တွေ့ရသည်ထက် ပိုမို ထူးခြားနေသည်မှာ သိသာပေသည်။

[ဒင်... 'မျက်နှာတစ်ရာ ကြွေပုလင်း' ရတနာကို ထောက်လှမ်းတွေ့ရှိရတယ်... ၎င်းမှာ ကြွယ်ဝတဲ့ အာကာသစွမ်းအားတွေ ပါဝင်နေပြီး အချိန်အာကာသဓားအတွင်းက အာကာသစွမ်းအားကို တိုးမြှင့်ပေးနိုင်တယ်... လုယူမလား...]

ကျိုးယွမ်သည် အမြဲပြောင်းလဲနေသော ကြွေပုလင်းအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လိုက်သည်နှင့် စနစ်၏ အသိပေးချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အနည်းငယ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ တောက်ပနေပေ၏။

"လောလောဆယ် မလုယူသေးဘူး..."

ကျိုးယွမ်သည် ယခုအချိန်တွင် လုယူရန် လုံးဝ ဆန္ဒမရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူသာ ထိုသို့ လုပ်လိုက်ပါက သူတို့အားလုံးမှာ ကြွေပုလင်းအတွင်းမှ ချက်ချင်း လွင့်စင်ထွက်သွားကြမည်ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ အကယ်၍ ထိုသို့သာ ဖြစ်ပါက နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ အထက်လူကြီးများသည် ဤကိစ္စကို သေချာပေါက် သတိပြုမိသွားကြမည်ဖြစ်ပြီး သေချာစွာ စုံစမ်းစစ်ဆေးနိုင်ပေသည်။ ကျိုးယွမ်သည် ထာဝရ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သော လျှို့ဝှက်ချက်ဟူ၍ မရှိကြောင်းနှင့် ရှိခဲ့ရင်တောင် ၎င်းမှာ ယာယီသာ ဖြစ်ကြောင်း ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သူလုပ်သမျှ အရာအများစုမှာ အရိပ်အယောင် မကျန်ရှိပုံ ရသော်လည်း အကယ်၍ မသမာသော ရည်ရွယ်ချက်ရှိသူတစ်ဦး ရောက်လာပါက ပေါက်ကြားသွားနိုင်သော အန္တရာယ် ရှိပေသည်။ စုန်းမလေး လန်ချင်းရွှယ်သည် အနံ့ကို ခံကြည့်ရုံဖြင့် သူ လျှို့ဝှက်နယ်မြေသို့ သွားခဲ့သည်ကို ပြောနိုင်ခြင်းက ကျိုးယွမ်အတွက် သတိပေးချက်တစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် မည်သူမျှ မသိရှိစေရန် လူတိုင်း အပြင်သို့ ထွက်လာသည်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ဆုလာဘ်ကို ရယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။ ကျိုးယွမ် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လိုက်ရာ သူသည် မြစ်ငယ်လေးတစ်ခု၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကြောင်း သိရှိလိုက်ရသည်။ ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ရေထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး ကျိုးယွမ်ကို ပြေးအုပ်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ သွားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော ငါးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေသည်။

"သေစမ်း... ဒီငါးက ဝိညာဉ်ငါးပဲ..."

ကျိုးယွမ် သူ့ကိုယ်သူ တစ်စုံတစ်ရာကို ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း သူ၏လက်မှာ အနှေးအကွေး လုံးလုံးလျားလျား မရှိပေ။ သူသည် လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို ထိုးပြလိုက်ရာ ငါး၏ခေါင်းကို တိုက်ရိုက် ဖောက်ထွင်းသွားလေသည်။ ငါးသည် ရေထဲသို့ ပြန်လည် ကျဆင်းသွားပြီး ၎င်း၏ သွေးများက မြစ်မျက်နှာပြင်ကို ချက်ချင်း နီရဲသွားစေ၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၎င်းသည် ရေများကို နေရာတိုင်းသို့ စင်ထွက်စေလျက် ရူးသွပ်စွာ ရုန်းကန်နေတော့သည်။ ကျိုးယွမ် ငါးကို ဖမ်းဆုပ်လိုက်ပြီး မြစ်ထဲမှ မယူလိုက်၏။ ထိုငါးထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ထူးခြားသည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားတစ်ခုကို သူ ယခုလေးတင် ခံစားလိုက်ရသောကြောင့်တည်း။

"ဒါကလည်း မိစ္ဆာသားရဲလို့ ယူဆလို့ရမှာပဲ..."

ကျိုးယွမ် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြား တစ်ခုကို ထုတ်ယူကာ ငါးအလောင်းပေါ်တွင် သုတ်လိမ်းလိုက်သည်။ ငါးသွေးများ စွန်းထင်းသွားပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းပြားမှာ တောက်ပလာ၏။ ကျိုးယွမ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကျောက်စိမ်းပြားကို ချေဖျက်လိုက်လေသည်။ ကျောက်စိမ်းပြား ကျိုးပဲ့သွားပြီးနောက် စုပ်ယူမှု စွမ်းအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ ကျိုးယွမ်ကို ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားစေသည်။ သူ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင် ရင်ပြင်ပေါ်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။

ကျိုးယွမ်သည် သူ အတော်လေး မြန်ဆန်သည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူ ထွက်လာချိန်တွင် လူ ဆယ်ဦးကျော် ရောက်နှင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ မဟာအကြီးအကဲ ရှန်ထောင်း၏ တပည့် ယဲ့ယန်သယ်၊ ချန်ကျွယ်တောင်ထိပ်မှ ကွမ်ဝမ်ပိုင်နှင့် အကြင်နာကင်းမဲ့တောင်ထွတ်မှ ကျွမ်းတုန်းသယ်တို့ ထွက်ပေါ်လာပြီးဖြစ်ကာ သူတို့ သုံးဦးသည် ယှဉ်ပြိုင်စင်မြင့် နံပါတ် ၁၊ ၂ နှင့် ၃ တို့ကို တိုက်ရိုက် နေရာယူထားကြပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးယွမ်သည် အပ်နှံပြီးသား မိစ္ဆာသားရဲများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ သူငယ်အိမ်များ အနည်းငယ် ကျုံ့ဝင်သွား၏။ ဝက်ဝံနက်၊ ဝံပုလွေမီးခိုးနှင့် ကျားသစ်တို့ ဖြစ်ကြပြီး ၎င်းတို့အားလုံးမှာ အလွန် အစွမ်းထက်သော မိစ္ဆာသားရဲများ ဖြစ်ကြသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အရှက်ရခြင်း လုံးလုံးလျားလျား မရှိဘဲ သူ သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ငါးကို အပ်နှံရန် တိုက်ရိုက် သွားလိုက်၏။ ယဲ့ယန်သယ်၊ ကွမ်ဝမ်ပိုင်နှင့် ကျွမ်းတုန်းသယ်တို့ အားလုံးက ၎င်းကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကျိုးယွမ်သည် သူတို့ကို လျစ်လျူရှုကာ ပစ္စည်းများကို အပ်နှံလိုက်၏။ ထို့နောက် သူသည် ဗလာကျင်းနေသော စင်မြင့်များကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် မူလက နံပါတ် ၁၅ ကို လိုချင်ခဲ့သော်လည်း ၎င်းမှာ နေရာယူခြင်း ခံထားရပြီဖြစ်၏။ နံပါတ် ၁၁ မှ ၂၀ ကြားတွင် နံပါတ် ၁၈ သာ လွတ်နေသေးပေသည်။

"ဒါဆို ၁၈ ပဲ ဖြစ်ရမှာပေါ့... ငါသာ ငရဲထဲ မဝင်ရင် ဘယ်သူ ဝင်မှာလဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် ယှဉ်ပြိုင်ကွင်း နံပါတ် ၁၈ ဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားပြီးနောက် တင်ပျဉ်ခွေ ထိုင်လိုက်လေ၏။ ထိုအချိန်တွင် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ ဓားပေါ်တွင် ရောက်ရှိလာပြီး မဝေးလှသော နေရာရှိ ကြည့်ရှုစင်မြင့်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ ဤလူများထဲတွင် အနီရောင်ဝတ် ပုံရိပ်တစ်ခုမှာ အထင်ရှားဆုံး ဖြစ်နေပေသည်။ ဤသည်မှာ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်း၏ သူတော်စင်မလေး လန်ချင်းရွှယ်ပင် ဖြစ်၏။

"သေစမ်း... ဒီအမျိုးသမီးက ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ... ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားဖို့ ကြိုးစားနေတာများလား..."

ကျိုးယွမ်သည် လန်ချင်းရွှယ်ကို မြင်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်တွင် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်ရသည်။ အကယ်၍ ဤအမျိုးသမီးသာ သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပါက သူ ခိုးနားရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။

"သူတော်စင်မလေးက တပည့်သစ် စမ်းသပ်ပွဲကို လာကြည့်တာပဲ... သူမ ဘယ်သူ့အတွက် လာတာလဲဆိုတာ မင်းတို့ ခန့်မှန်းနိုင်လား..."

"ပြောစရာတောင် မလိုပါဘူး... အစ်ကိုကြီးယဲ့ယန် အတွက်ပဲပေါ့... သူက ငါတို့ လူသစ်တွေထဲမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၉ ကို အရင်ဆုံး ရောက်တဲ့သူလေ..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် လူအုပ်ကြား၌ ဆွေးနွေးမှုများ စတင်လာသည်။ ယဲ့ယန်သယ်သည် ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး နောက်မှ ကောင်းကောင်း စွမ်းဆောင်ပြရမည်ဟု သူ့ကိုယ်သူ လျှို့ဝှက်စွာ ပြောလိုက်၏။ အကယ်၍ သူတော်စင်မလေးနှင့် လက်တွဲဖော်အဖြစ် ဆက်သွယ်နိုင်ပါက နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းတွင် သူသည် လုံးဝ လွှမ်းမိုးနိုင်သူ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး မည်သည့် အနှောင့်အယှက်မျှမရှိဘဲ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်ပေလိမ့်မည်။ ယဲ့ယန်သယ်သည် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ ဝမ်းသာအားရ တွေးတောနေပြီး အနီရောင်ဝတ် ပုံရိပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ သူ၏ မျက်လုံးများတွင် စွဲလမ်းမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ကွမ်ဝမ်ပိုင်နှင့် ကျွမ်းတုန်းသယ်တို့သည်လည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ လျှို့ဝှက်စွာ အားပေးနေကြပြီး သူတို့နှစ်ဦးမှာ ယဲ့ယန်သယ်ကို စိန်ခေါ်ရန် အတွေးတစ်ခုပင် ရှိနေကြ၏။

လန်ချင်းရွှယ်သည် ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်ရန်အတွက်သာ ဤနေရာသို့ အထူးတလည် လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤတပည့်သစ် စမ်းသပ်ပွဲတွင် သူ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားမည်လားဆိုသည်ကို သူမ မြင်ချင်နေခြင်း ဖြစ်၏။ အကယ်၍ ကျိုးယွမ်သာ အမှန်တကယ် လှုပ်ရှားလိုက်ပါက ဤချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထဲမှ မည်သူကမျှ သူ၏ တစ်ချက်တည်းသော တိုက်ခိုက်မှုကိုပင် တောင့်ခံနိုင်မည်မဟုတ်ကြောင်း လန်ချင်းရွှယ် ကောင်းစွာ သိရှိထားပေသည်။ သို့သော် လန်ချင်းရွှယ်သည် နံပါတ် ၁၈ စင်မြင့်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ ထိုင်နေသော ကျိုးယွမ်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အလိုအလျောက် တွန့်လိမ်သွား၏။ သူမ အဖြေကို သိရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လူအုပ်မှာ အလျင်အမြန် ထွက်ပေါ်လာကြပြီး နာရီဝက်မပြည့်မီမှာပင် လူတိုင်းနီးပါး ထွက်လာခဲ့ကြပြီဖြစ်သည်။

"စနစ်... လုယူမယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် သူ ဆက်စောင့်၍မရတော့ကြောင်း သိလိုက်၏။ မဟုတ်ပါက မဟာအကြီးအကဲက အမြဲပြောင်းလဲနေသော ကြွေပုလင်းကို သူ၏ သိုလှောင်အိတ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်သည်နှင့် သူ လုယူနိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

[ဒင်... လုယူမှု အောင်မြင်ပါသည်]

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် အထူးစွမ်းအားတစ်ခုမှာ ဒန်တျန်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားပြီး အချိန်အာကာသဓားထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဓားငယ်ပေါ်ရှိ အာကာသမှာ အလွှာလိုက် အထပ်လိုက် ဖြစ်သွားပြီး ၎င်း၏ စွမ်းအားမှာ ယခင်ကထက် နှစ်ဆနီးပါး ပိုမို အားကောင်းလာလေ၏။ အာကာသစွမ်းအားများ ပျောက်ကွယ်သွားချိန်တွင် လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးနေသော ပုံရိပ်အချို့မှာ အမြဲပြောင်းလဲနေသော ကြွေပုလင်းထဲမှ ထွေးထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။ သူတို့မှာ မိစ္ဆာသားရဲနှင့် တိုက်ခိုက်နေကြဆဲပင်။

အခန်း (၇၆)ကျိုးယွမ် ဇန်နျိုအား နောက်ပြောင်ကျီစယ်ခြင်း

မဟာအကြီးအကဲ ရှန်ထောင်းသည်လည်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပေ၏။ အမြဲပြောင်းလဲနေသော ကြွေပုလင်းမှာ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့ဝင်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်။

သူသည် အမြဲပြောင်းလဲနေသော ကြွေပုလင်းကို စမ်းသပ်ကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းရှိ အာကာသစွမ်းအားများ လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရ၏။

သို့သော် ရှန်ထောင်းသည် တည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေခဲ့သည်။ သူသည် ဤကြွေပုလင်းကို တိုက်ဆိုင်စွာ ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ မူလကတည်းက ပြည့်စုံမှုမရှိသဖြင့် ကြွေပုလင်းတွင် ပြဿနာရှိနေခြင်းဖြစ်မည်ဟုသာ သူ ယူဆလိုက်ပေသည်။

"အချိန်စေ့ပြီ... မိစ္ဆာသားရဲကို မသတ်ရသေးတဲ့သူမှန်သမျှ ပြိုင်ပွဲကနေ ထွက်ရမယ်... နောက်ထပ် စိန်ခေါ်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်ခွင့် မရှိတော့ဘူး..."

ရှန်ထောင်း၏ စကားကို ကြားချိန်တွင် ထိုလူများ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ဖြူလျော့သွားသော်လည်း ထပ်မံ၍ ဘာမှ မပြောရဲကြချေ။

ယခုအချိန်တွင် စင်မြင့်တစ်ရာလုံးမှာ လူများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီ ဖြစ်၏။ ပိုင်ယွင်ရှို့သည် နံပါတ် ၃၇ တွင် ထိုင်နေပြီး လင်ချင်းမှာမူ နံပါတ် ၅၉ တွင် ထိုင်နေပေသည်။

ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်မှ အဖွဲ့ဝင်သုံးဦးစလုံး စင်မြင့်များကို ရွေးချယ်နိုင်ခဲ့ကြသဖြင့် ချောင်းယန်မှာ ဤရလဒ်ကို များစွာ ကျေနပ်နေပြီ ဖြစ်၏။

"အကြင်နာကင်းမဲ့တောင်ထွတ်က လီပိုင်ပါ... အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပေးပါဦး..."

ကျိုးယွမ်၏ဘက်တွင် နောက်ဆုံး၌ ပထမဆုံး စိန်ခေါ်သူ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ ရှိသူတစ်ဦးပင်။

"သေစမ်း... ကဗျာအင်မော်တယ် ရောက်လာတာပဲ... မင်း တုဖူကို သိလား..."

ကျိုးယွမ်သည် လီပိုင်ကို နောက်ပြောင်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လီပိုင်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီးက အစ်ကိုတုဖူကိုလည်း သိတာလား... ဒါပေမဲ့ သူက ဝိညာဉ်သွေးကြော မရှိတော့ နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းထဲကို မဝင်နိုင်ခဲ့ဘူးလေ..."

ကျိုးယွမ်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွား၏။ နောက်ပြောင်သည့် စကားကို ဤမျှ တည်တည်တံ့တံ့ တုံ့ပြန်လိမ့်မည်ဟု သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

ကျိုးယွမ် စကားအများကြီး မပြောချင်တော့သဖြင့် ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"ဒီညီလေး... စကြစို့..."

ကျိုးယွမ်၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာလည်း ယခုအချိန်တွင် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၅ သာ ပြသထားသဖြင့် လီပိုင်က သူ့ကို စိန်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီ သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြရာ တစ်ဖက်နှင့်တစ်ဖက် အပြန်အလှန် ရှိနေကြပြီး မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အကွက်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ ဖလှယ်ခဲ့ကြ၏။

ဤသည်က လီပိုင်၏ ယုံကြည်မှုကို များစွာ မြင့်တက်စေခဲ့ပြီး သူ၏ ထိုးစစ်မှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။

တစ်ဖက်တွင် ကျိုးယွမ်မှာမူ သူ၏ အင်အားအားလုံးဖြင့် မနည်း တောင့်ခံထားရဟန်ကို ဟန်ဆောင်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ပြိုလဲတော့မည့်အလား ယိမ်းယိုင်နေပေသည်။ သို့သော် သူသည် နောက်ဆုံး စက္ကန့်တိုင်းတွင် အန္တရာယ်မှ အမြဲတမ်း လွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့၏။

"အရှက်မရှိလိုက်တာ..."

လန်ချင်းရွှယ် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်မိသည်။ ဤမျှ အရှက်မရှိဟန် ဆောင်နိုင်သော အရှက်မရှိသည့် လူစားမျိုးကို သူမ မည်သည့်အခါကမျှ မတွေ့ဖူးချေ။

အကယ်၍ သူ လှုပ်ရှားခဲ့သည်ကိုသာ ငါ မမြင်ခဲ့ဖူးရင် ငါလည်း သူ့ရဲ့ လှည့်စားမှုကို လုံးလုံး ခံလိုက်ရမှာပဲ...

အကွက်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ဖလှယ်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် အားအနည်းငယ် ထည့်လိုက်ရာ လီပိုင်ကို စင်ပေါ်မှ ဆင်းသွားစေခဲ့၏။

ကျိုးယွမ်မှာ လုံးဝ အားအင်ကုန်ခမ်းနေသကဲ့သို့ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေပေသည်။

လီပိုင်မှာမူ သူ ပေါ့ဆသွားသဖြင့်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု တွေးမိကာ နောင်တရနေပြီး မဟုတ်ပါက သူ သေချာပေါက် နိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားပေ၏။

စင်အောက်ရှိ လူများသည် ကျိုးယွမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း တောက်ပသွားကြသည်။ အမျိုးသားတစ်ဦး ပျံသန်းရောက်ရှိလာပြီး သူသည် အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူရန် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်၏။

"ကျွန်တော့်နာမည်က ဇန်နျိုပါ... အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပေးပါဦး..."

ဇန်နျို စကားပြောအပြီးတွင် ဧရာမ သံတုတ်ကြီးတစ်ချောင်းကို ထုတ်ယူကာ ကျိုးယွမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

ဇန်နျိုသည် မူလကတည်းက ကြီးမားသော ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားသူဖြစ်ပြီး သံတုတ်ကြီး၏ အကူအညီဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားမှာ ပိုမို ကြီးမားနေပေ၏။

ကျိုးယွမ်မှာ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာနေရပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူရော်လာသဖြင့် ဇန်နျိုကို ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားသွားစေသည်။ သူသည် မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို ကျိုးယွမ်ကို စင်ပေါ်မှ တစ်ချက်တည်းဖြင့် ကန်ချနိုင်တော့မည်ဟု ခံစားနေရ၏။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အကွက်ပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ တိုက်ခိုက်ပြီးချိန်၌ ဇန်နျိုမှာလည်း အသက်ပြင်းပြင်း ရှူနေရပြီး သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ချွေးစက်များ ထွက်ပေါ်နေပေပြီ။

"ငါ သေတော့မယ်... ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး... အစ်ကိုကြီးဇန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့အပေါ် ညှာတာပေးပါဦး..."

ကျိုးယွမ်သည် ခါးကုန်းကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူရင်း ဇန်နျိုအား ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဇန်နျို၏ ပင်ပန်းနေသော ခန္ဓာကိုယ်မှာ ချက်ချင်း လန်းဆန်းသွားပြီး သူ၏လက်ထဲရှိ သံတုတ်ကြီးဖြင့် ကျိုးယွမ်အား ရူးသွပ်စွာ စတင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက်ပင် မလျော့ကျဘဲ ရှိနေပေ၏။

"မဖြစ်ဘူး... ငါ ဆက်ပြီး တောင့်မခံနိုင်တော့ဘူး..."

ကျိုးယွမ် ဆုတ်ခွာနေစဉ် သူ၏ ဓားကို ကိုင်ထားနိုင်စွမ်း မရှိတော့သကဲ့သို့ အားနည်းစွာဖြင့် ဇန်နျိုဆီသို့ ဓားဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဇန်နျိုသည် ကျိုးယွမ်မှာ အဆင့်အတန်း မမီတော့ကြောင်း ပြောနိုင်ပေသည်။ သူ၏ ထူးခြားသော ခြေလှမ်းများသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် စင်ပေါ်မှ ကျသွားသည်မှာ ကြာလှပေပြီ။

ဤအချိန်တွင် ဇန်နျိုသည် သူ၏ ရှိသမျှ အင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်၏။ သူ၏ သံတုတ်ကြီးမှ လေတိုးသံများမှာ ပဲ့တင်ထပ်နေပေသည်။

လန်ချင်းရွှယ်၏ လှပသော မျက်လုံးများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားပြီး ဤကဲ့သို့ နောက်ပြောင်နေသော ကျိုးယွမ်၏ ကောက်ကျစ်ပြီး လူမဆန်သည့် အပြုအမူအတွက် စိတ်ထဲမှ ကျိန်ဆဲနေမိ၏။

အကယ်၍ လန်ချင်းရွှယ်သာ မျက်နှာဖုံး တပ်မထားခဲ့လျှင် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်မှ အပြုံးကို လူတိုင်း မြင်တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ မူလ အေးစက်သော အမူအရာမှာလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပေလိမ့်မည်။

"အစ်ကိုကြီးဇန်... ငါ့ကို အတင်း မတိုက်ပါနဲ့... မဟုတ်ရင် ငါ မီးအဆောင်ကို သုံးလိုက်မှာနော်..."

ကျိုးယွမ် ဆုတ်ခွာနေစဉ် ဇန်နျိုအား ပြောဆိုလိုက်၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ဇန်နျို လန့်ဖြန့်သွားပြီး အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက် မည်သည့် မီးအဆောင်ကိုမျှ သူ မတွေ့ရဘဲ ခါးကုန်းကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေသော ကျိုးယွမ်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။

“မင်း ငါ့ကို နောက်နေတာပဲ…”

ဒေါသထွက်သွားသဖြင့် ဇန်နျိုသည် သူ၏ သံတုတ်ကြီးကို ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ချက်ချင်း ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဇန်နျို၏ တိုက်ခိုက်မှုမှာ ဒေါသကြောင့် ပိုမို အားကောင်းနေပေ၏။

"ငါ့ရဲ့ မီးအဆောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

ကျိုးယွမ် သူ၏ ဘယ်လက်ကို ဇန်နျိုဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဇန်နျို အလွန် ကြောက်လန့်သွားပြီး အနောက်သို့ ခုန်ဆုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် မည်သည့် မီးအဆောင်မျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

ဇန်နျိုမှာ အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ကျိုးယွမ်ကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လေ၏။

"ငါ့ရဲ့ မီးအဆောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

ကျိုးယွမ်၏ အော်သံကို ကြားချိန်တွင် ဇန်နျို ချက်ချင်း ဆုတ်ခွာလိုက်သော်လည်း ဘာမှ ရှာမတွေ့ခဲ့ပြန်ပေ။

ပရိသတ်များမှာ ရယ်မောကုန်ကြပြီး ဇန်နျို၏ မျက်နှာမှာမူ နီမြန်းနေပေ၏။ သူသည် အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်နေခဲ့ရသည်။

"အား..."

ဇန်နျို ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို လူရူးတစ်ယောက်ပလို တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ယခုအချိန်တွင် သူသည် ရူးသွပ်နေသော ကျားတစ်ကောင်နှင့် တူနေပေ၏။

ကျိုးယွမ်မှာ ဆက်တိုက် ဆုတ်ခွာနေရပြီးနောက် အော်ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ရဲ့ မီးအဆောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

ဇန်နျိုမှာမူ ၎င်းကို လုံးလုံးလျားလျား လျစ်လျူရှုထားပြီး သေချာသည်မှာပင် မည်သည့် မီးအဆောင်မျှ ရှိမနေခဲ့ချေ။

"မီးအဆောင် လာပြီဟေ့..."

ကျိုးယွမ် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ မီးအဆောင်တစ်ခု ပျံထွက်သွားပြီး ဇန်နျိုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားတော့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ အစစ်အမှန်ပင် ဖြစ်၏။

ပြင်းထန်သော ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မီးအဆောင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ဇန်နျိုမှာ ချက်ချင်း မီးတောက်များအတွင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရကာ သူ၏ ဆံပင်များ၊ အသက်ရှူသံများနှင့် မျက်ခုံးများအားလုံး မီးစွဲလောင်သွားတော့သည်။

ဇန်နျိုသည် သံတုတ်ကြီးကို အမြန် ချထားလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ မီးများကို ငြှိမ်းသတ်ရန် စင်ပေါ်တွင် အကြိမ်အနည်းငယ် လိမ့်လိုက်ရ၏။

ယခုအချိန်တွင် သူသည် လုံးဝ မည်းနက်နေပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မီးလောင်နံ့များ ထွက်ပေါ်နေပေသည်။

"ငါ မင်းကို ပြောသားပဲ... မီးအဆောင် လာနေပြီလို့လေ... မင်းက ဘာလို့ မရှောင်တာလဲ..."

ကျိုးယွမ်သည် အပြစ်ကင်းစင်သော အမူအရာဖြင့် ဇန်နျိုကို ကြည့်လိုက်၏။ ဇန်နျိုမှာမူ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သံတုတ်ကြီးကို ကိုင်ကာ စင်ပေါ်မှ ခုန်ချသွားတော့သည်။

"မင်းက လူမဟုတ်ဘူး... မင်းက လူမဟုတ်ဘူး..."

ဇန်နျိုသည် ငိုချင်နေသော အသံဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ ရေရွတ်နေမိ၏။

စင်အောက်ရှိ လူများမှာ ရင်ဘတ်ဟော့ကာ ရယ်မောနေကြသော်လည်း ကျိုးယွမ်အပေါ် ထားရှိသော သူတို့၏ အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကြသည်။ ဤလူသည် အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်လွန်းလှပေ၏။

"ဟူး... ငါတော့ ပင်ပန်းလှပြီ..."

ကျိုးယွမ်သည် အမူအယာများကို လုံးလုံးလျားလျား စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ အလွန် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသကဲ့သို့ စင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ ယခုလေးတင် စွမ်းဆောင်မှုက လူအများအပြားကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေပြီး အလွယ်တကူ ရှေ့သို့ မတက်ရဲအောင် ဖြစ်သွားစေ၏။

လန်ချင်းရွှယ်၏ နူးညံ့သော ခန္ဓာကိုယ်လေးမှာ အနည်းငယ် တုန်ယင်နေပေသည်။ သူမသည် ရယ်လွန်းသဖြင့် ဝမ်းဗိုက်ပင် အောင့်လာခဲ့ရ၏။ ဤမျှ အရှက်မရှိသော လူစားမျိုးကို သူမ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

သူသည် ပြိုင်ဘက်ကို တစ်ကွက်တည်းဖြင့် အလွယ်တကူ သတ်နိုင်ပါလျက်နှင့် ယင်းအစား အကွက်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ တိုက်ခိုက်ကာ တစ်ဖက်လူကို လုံးဝ လှည့်စားသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

အနာဂတ်တွင် အခြားသူများနှင့် တိုက်ခိုက်ချိန်၌ အမြဲတမ်း နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေရမည်ဟု လန်ချင်းရွှယ် မိမိကိုယ်ကို တိတ်တဆိတ် သတိပေးလိုက်မိ၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အခြားသော စင်မြင့်များပေါ်တွင် ယဲ့ယန်သယ်၊ ကွမ်ဝမ်ပိုင်နှင့် ကျွမ်းတုန်းသယ်တို့သည် စိတ်ဓာတ်တက်ကြွနေကြပေသည်။

သူတို့၏ ပြိုင်ဘက်များသည် စင်ပေါ်သို့ တက်လာပြီး သူတို့ကို လာရောက် ရန်စခဲ့သော်လည်း သူတို့၏ အလွယ်တကူ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး စင်ပေါ်မှ ကန်ချခံလိုက်ရသည်။ ကျိုးယွမ်၏ဘက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ၎င်းမှာ လုံးဝ ကွာခြားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင်။

သူတို့ သုံးယောက်စလုံးက သူတော်စင်မလေးသည် သူတို့၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို လာကြည့်သည်ဟု ယူဆထားကြသဖြင့် တိုက်ခိုက်ချိန်တွင် အလွန် ရက်စက်ခဲ့ကြ၏။

သူတို့ သုံးယောက်စလုံးမှာ အထင်မှားနေကြခြင်း ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ မသိခဲ့ကြချေ။ အစမှ အဆုံးအထိ လန်ချင်းရွှယ်၏ အကြည့်မှာ သူတို့အပေါ် တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ ကျရောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပါချေ။

ပိုင်ယွင်ရှို့သည် ယခုအခါ သုံးပွဲဆက်တိုက် အနိုင်ရရှိထားပြီး နံပါတ် ၃၇ စင်မြင့်တွင် သူမ၏ နေရာကို အခိုင်အမာ ယူထားနိုင်ပြီ ဖြစ်၏။

လင်ချင်းမှာမူ နှစ်ပွဲ အနိုင်ရရှိခဲ့သော်လည်း တတိယပွဲတွင် ရှုံးနိမ့်သွားခဲ့သည်။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ လူအများစုမှာ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် သိပ်မကွာခြားလှသဖြင့် သုံးကြိမ်တိုင်တိုင် တောင့်ခံနိုင်ရန် ခက်ခဲလှပေသည်။ ထို့ကြောင့် လူတစ်ယောက် ပြီးသွားသည်နှင့် နောက်တစ်ယောက် စင်ပေါ်သို့ တက်လာခြင်းမှာ သာမန်ကိစ္စတစ်ခုသာ ဖြစ်ပေသည်။