အခန်း (၇၇-၇၈)

အခန်း (၇၇)သနားစရာကောင်းသော ပိုင်ယန်

"ပိုင်ယန်ပါ... အစ်ကိုကြီးကျိုး ကျွန်တော့်ကို လမ်းပြပေးပါဦး..."

ကျိုးယွမ် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ တတိယမြောက် ပြိုင်ဘက်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီဖြစ်ကာ ၎င်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၆ ရှိသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ဇန်နျိုက ဖိတ်ခေါ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ဇန်နျိုသည် မနက်မှ ညအထိ ကလဲ့စားချေရန် ရှာဖွေနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် သူ၏ အစ်ကိုကြီးကို သူ ဖိတ်ခေါ်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် ဇန်နျိုသည် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် မှောင်မှောက်သော အမူအရာဖြင့် စင်အောက်၌ ရပ်နေပေ၏။ ကျိုးယွမ် စင်ပေါ်မှ ကန်ချခံရသည်ကို သူ၏ မျက်စိဖြင့် တပ်အပ် မြင်တွေ့ချင်နေခြင်း ဖြစ်ပြီး မဟုတ်ပါက ဤစော်ကားမှုကို သူ မျိုချနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် ကျိုးယွမ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦး ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ကြတော့၏။

ခဏအတွင်းမှာပင် ရင်းနှီးနေသော မြင်ကွင်းမှာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်မှာ ပိုင်ယန်၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ထပ်မံ ဆုတ်ခွာနေရကာ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေရပြီး ပြိုလဲလုနီးပါး ဖြစ်နေပေသည်။

သို့သော် ကျိုးယွမ်သည် အမြဲတမ်း တောင့်ခံထားနိုင်ဆဲဖြစ်ရာ ပရိသတ်များကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားစေ၏။

ခဏတာအတွင်းမှာပင် သူတို့နှစ်ဦးမှာ အကွက်ပေါင်း တစ်ရာကျော် ဖလှယ်ခဲ့ကြပြီး ကျိုးယွမ်မှာမူ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့သော အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

ကြည့်ရှုသူများသည် ကျိုးယွမ်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

"အစ်ကိုကြီး... ခဏလောက် စောင့်ပါဦး... ကျွန်တော် အရင်ဆုံး အဆင့်တက်ဖို့ လိုတယ်..."

ကျိုးယွမ်သည် ယနေ့ သူ အနည်းငယ် လွန်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိရှိထားသဖြင့် ၎င်းကို ပြန်လည် ကုစားရန် လိုအပ်သည်ဟု ယူဆကာ အဆင့်တိုးမြှင့်ခြင်းမှာ အကောင်းဆုံး အဖြေဖြစ်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ပိုင်ယန်မှာ လုံးဝ စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူ မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရပ်တန့်လိုက်၏။ ကျိုးယွမ် သူ၏ မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက် လုပ်နေသည်ကို သူ မြင်လိုက်ရပြီး ကျိုးယွမ်၏ အရှိန်အဝါမှာ မြင့်တက်လာကာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၆ သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းသွားလေသည်။

"သေစမ်း... ဒါက ဒီလိုလည်း ရတာလား..."

ကြည့်ရှုသူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ကျိုးယွမ်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ပိုင်ယန်၏ မျက်နှာမှာ အလွန် ကြည့်ရဆိုးနေပေသည်။ သူသည် တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်ကြံရေး အထောက်အကူပစ္စည်း တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့ရပြီ မဟုတ်ပါလား။

"အစ်ကိုကြီး... ဆက်ကြရအောင်... ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်အပေါ် ညှာတာဖို့ မမေ့နဲ့ဦးနော်..."

ကျိုးယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ပိုင်ယန်အား ပြောဆိုလိုက်ရာ ပိုင်ယန်ကို ဟိန်းဟောက်စေပြီး ကျိုးယွမ်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာစေတော့သည်။

ဤတိုက်ပွဲက ပရိသတ်များကို အံ့အားသင့်သွားစေ၏။ သူတို့နှစ်ဦးမှာ အကွက်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် ဖလှယ်ခဲ့ကြသော်လည်း မည်သူကမျှ အသာမစီး မရရှိခဲ့ကြချေ။

ဤအချိန်တွင် ပိုင်ယန်ရော ကျိုးယွမ်ပါ အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူနေကြပြီး တစ်ဖက်လူ ပြိုလဲသွားမည့်အချိန်ကို စောင့်ရင်း အချင်းချင်း ကြမ်းတမ်းစွာ စိုက်ကြည့်နေကြပေသည်။

"အစ်ကိုကြီးပိုင်က တကယ် အံ့သြဖို့ ကောင်းတာပဲ... ကျွန်တော် ရှုံးတော့မလို့ပဲ... အခု ကျွန်တော် မီးအဆောင်ကို သုံးတော့မယ်နော်..."

ကျိုးယွမ်သည် အသက်ကို ပြင်းပြင်း ရှူရင်း ပါးစပ်ကို ဟထားပြီး သူ၏ လျှာမှာ ခွေးငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထွက်နေပေသည်။

"ငါ့ကို လာခြိမ်းခြောက်မနေနဲ့... ငါ အဆင်သင့် ပြင်ထားပြီးသားပဲ..."

ပိုင်ယန် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီးနောက် ရေလှိုင်းအလင်းတန်းများ ပါရှိသော ဒိုင်းတစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ အမှန်တကယ်ပင် ရေဓာတ်ပါသော ဝိညာဉ်ဒိုင်းတစ်ခု ဖြစ်၏။

ပိုင်ယန် ကျိုးယွမ်ကို ကျေနပ်အားရစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ဤဒိုင်းကို တစ်စုံတစ်ဦးက သူ့အား လျှို့ဝှက်စွာ ပေးအပ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုလူမှာ မည်သူဖြစ်ကြောင်းကိုမူ သူ မသိရှိခဲ့ချေ။

လန်ချင်းရွှယ်သည် ပိုင်ယန် နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ဒိုင်းကို ထုတ်ယူလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ချေ။

ဤဒိုင်းမှာ သူမ၏ အရာဖြစ်ပြီး သူမ အသုံးမပြုသည်မှာ ကြာလှပေပြီ။ ၎င်းသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၇ အောက်ရှိ တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ ကာကွယ်နိုင်ပေသည်။

လန်ချင်းရွှယ်သည် ကျိုးယွမ်အတွက် အရာရာ လွယ်ကူမနေသင့်ဟု ခံစားရသဖြင့် ဤဒိုင်းကို လျှို့ဝှက်စွာ ထုတ်ယူကာ ပိုင်ယန်ကို ပေးခိုင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

ပိုင်ယန် ရယ်မောလိုက်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်ကို တိုက်ခိုက်လေသည်။ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ယခင်ကထက်ပင် ပိုမို အားကောင်းနေပေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ တိုက်ခိုက်မှုက ဒိုင်းကို ထိမှန်သွားသော်လည်း မည်သည့် သက်ရောက်မှုမျှ မရှိဘဲ တိုက်ရိုက် ကာကွယ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

ပိုင်ယန်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်အားရသော အမူအရာတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ ပိုမို ကြမ်းတမ်းလာကာ ကျိုးယွမ်ကို ခဏအတွင်းမှာပင် စင်မြင့်၏ အစွန်းသို့ ရောက်ရှိသွားစေ၏။

"ငါ့ရဲ့ မီးအဆောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

ကျိုးယွမ် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ပိုင်ယန်သည် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ သူ၏ ဒိုင်းကို အသုံးပြုကာ သူ၏အရှေ့တွင် ချက်ချင်း ကာကွယ်လိုက်သည်။

မည်သည့် မီးတောက်မျှ ရှိမနေခဲ့သော်လည်း ကျိုးယွမ်သည် ထိုအခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ စင်မြင့်၏ အလယ်ဗဟိုသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိသွားပေ၏။

ပိုင်ယန်မှာ ဒေါသကြောင့် သွားကြိတ်လိုက်ပြီး ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ကာ ကျိုးယွမ်ကို တိုက်ရိုက် တိုက်ခိုက်လေသည်။

"ငါ့ရဲ့ မီးအဆောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကျိုးယွမ် သူ၏ ဘယ်လက်ကို မြှောက်ကာ ပိုင်ယန်ဆီသို့ ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

ပိုင်ယန် လန့်ဖြန့်သွားပြီး သူ၏ ဒိုင်းကို သူ၏အရှေ့တွင် အလျင်အမြန် မြှောက်လိုက်သည်။

သေချာပါတယ်... ငါ ထပ်ပြီး အလိမ်ခံလိုက်ရပြန်ပြီ...

"ဟားဟားဟားဟား..."

ကြည့်ရှုသူများမှာ ရယ်မောကုန်ကြ၏။ ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်က ဤကျိုးယွမ်မှာ အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်လွန်းလှပေသည်။ သူသည် ပိုင်ယန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လုံးဝ လှည့်စားသွားခဲ့ပြန်လေပြီ။

ပိုင်ယန်၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး ကျိုးယွမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပြေးဝင်သွားတော့၏။

"ငါ့ရဲ့ မီးအဆောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

ကျိုးယွမ်၏ အသံ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်ရာ ပိုင်ယန်သည် ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားသော်လည်း သူ၏ ဒိုင်းကို အသုံးပြုကာ ကာကွယ်ထားဆဲပင်။

ပြင်းထန်သော ဝုန်းခနဲ အသံနှင့်အတူ မီးအဆောင် ပေါက်ကွဲသွားပြီး ခဏအတွင်း မီးတောက်များအတွင်း ဝါးမျိုခံလိုက်ရသည်။

ပိုင်ယန်တွင် ကာကွယ်ရန် ဒိုင်းတစ်ခု ရှိနေသော်လည်း သူ ခေတ္တ တုံ့ဆိုင်းသွားခဲ့သဖြင့် မီးတောက်များမှာ အတွင်းသို့ တိုးဝင်သွားကာ ပိုင်ယန်ကို လောင်ကျွမ်းစေပြီး သူ့ကို အော်ဟစ်စေခဲ့၏။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မီးတောက်များမှာ သေးငယ်ပြီး ပိုင်ယန်က အလျင်အမြန် ငြှိမ်းသတ်နိုင်ခဲ့သည်။

"သတ်မယ်ကွ..."

ပိုင်ယန် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ကျိုးယွမ်ကို စင်ပေါ်မှ ချက်ချင်း ကန်ချပစ်ချင်သော ဆန္ဒဖြင့် ကျိုးယွမ်ဆီသို့ ပြေးဝင်သွားတော့၏။

"ငါ့ရဲ့ မီးအဆောင်ကို ကြည့်စမ်း..."

ကျိုးယွမ် ထပ်မံ ပြောဆိုလိုက်ပြန်သော်လည်း ပိုင်ယန်၏ ဒိုင်းမှာ သူ၏ လမ်းကို ချက်ချင်း ပိတ်တားလိုက်သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော ရေခဲစိုင်များ ပိုင်ယန်၏ ဒိုင်းပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်လာပြီး ပိုင်ယန်နှင့် ဒိုင်းကို အတွင်း၌ ခဲသွားစေ၏။

"မင်း ကတိပေးထားတဲ့ မီးအဆောင်က ဘယ်မှာလဲ... ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ရေခဲအဆောင် ဖြစ်သွားရတာလဲ... ကျိုးယွမ်... မင်းမှာ ကိုယ်ကျင့်တရား မရှိဘူးလား..."

ပိုင်ယန်၏ မျက်လုံးများမှာ လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူသည် ရေခဲဂူတစ်ခုအတွင်းသို့ ကျရောက်သွားသကဲ့သို့ ခံစားနေရပေသည်။

ကြည့်ရှုသူများသည် မျက်လုံးပြူးကာ စိုက်ကြည့်နေကြပြီးနောက် သနားစရာကောင်းသော ပိုင်ယန်ကို ကြည့်ကာ အနောက်သို့ မဆုတ်ဘဲ မနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။

“ပိုင်ယန်က သနားစရာ ကောင်းလိုက်တာ... သူက မီးအဆောင်နဲ့ အလောင်ခံရရုံတင်မကဘူး ရေခဲအဆောင်နဲ့ပါ အခဲခံလိုက်ရတာပဲ... ဒါက မီးနဲ့ ရေခဲ နှစ်မျိုးလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ခံစားလိုက်ရသလိုပဲ…”

ဇန်နျို၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ဖြူလျော့သွား၏။ သူသည် ဤရလဒ်မျိုးကို မမျှော်လင့်ထားခဲ့ချေ။

သူသည် မူလက ပိုင်ယန်၏ နည်းလမ်းများဖြင့် ဤအရှက်မရှိသော ကျိုးယွမ်ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူနိုင်လိမ့်မည်ဟု ယူဆထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကျိုးယွမ် လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ရေခဲရုပ်တုအဖြစ် ခဲနေသော ပိုင်ယန်ကို စင်ပေါ်မှ ကန်ချလိုက်ကာ ယနေ့အတွက် သုံးပွဲကို နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်စွာ ပြီးစီးသွားခဲ့၏။

လန်ချင်းရွှယ်၏ နှုတ်ခမ်းမှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားသည်။ ဤလူမှာ အလွန်တရာ ကောက်ကျစ်လွန်းလှပေ၏။ သူ၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ရေခဲအဆောင်ပင် ရှိနေသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

ကျိုးယွမ်၏ ရေခဲအဆောင်မှာ သူကိုယ်တိုင် ပြုလုပ်ထားခြင်း မဟုတ်သလို ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်မှလည်း မဟုတ်ကြောင်းကို လန်ချင်းရွှယ် မသိရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ၎င်းကို ချင့်လင်မြို့၌ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ပိုင်ယွင်ရှို့နှင့်အတူ ဈေးဝယ်နေစဉ် 'မှော်အဆောင် ခန်းမ' ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ထိုနေရာ၌ ကျိုးယွမ်သည် မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မိုးကြိုးဝိညာဉ်သွေးကြောနှင့် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် မိုးကြိုးဓာတ်ပါသော ဓားငယ်ကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ပြိုင်ဘက်ကို ငါးစက္ကန့်ခန့် လှုပ်မရအောင် လုပ်နိုင်သော ရေခဲအဆောင် နှစ်ခုကိုလည်း ဝယ်ယူခဲ့ပေသည်။

ပိုင်ယန်၏ ရေဓာတ်ပါသော ဝိညာဉ်ဒိုင်းကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ရေခဲအဆောင်တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး ၎င်းမှာ အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းကောင်း အလုပ်ဖြစ်ခဲ့ပေသည်။

ပိုင်ယန် စင်ပေါ်မှ ကန်ချခံရပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ ရေခဲများမှာ ချက်ချင်း အရည်ပျော်သွား၏။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အေးစက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူ၏ စိတ်နှလုံးမှာမူ ပို၍ပင် အေးစက်နေပေသည်။

ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၆ ကို ရောက်နေပြီဖြစ်ပါလျက်နှင့် ဒီလို ဒုက္ခခံဖို့ ဘာလို့ ဒီကို လာခဲ့မိတာလဲ..။

ပိုင်ယန်သည် ဇန်နျိုကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်လိုက်၏။

ဇန်နျိုမှာ ငိုချင်နေသော အသံဖြင့် ရှိနေပေသည်။ အရာအားလုံး ဤကဲ့သို့ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မည်သည့်အခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

ကြည့်ရှုသူ အများအပြားမှာ ကျိုးယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

“အနာဂတ်မှာ ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်က ကျိုးယွမ်နဲ့ ကြုံရင် သတိထားတာ အကောင်းဆုံးပဲ... သူက အရမ်း ကောက်ကျစ်လွန်းတယ်…”

ချောင်းယန်သည် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးကို သက်သေအဖြစ် မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး သူမ၏ နှုတ်ခမ်းပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု အလိုအလျောက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်သည် ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်ကို အမှန်တကယ်ပင် ဂုဏ်တက်စေခဲ့လေပြီ။

စင်မြင့်ပေါ်ရှိ အခြားသော လူများသည်လည်း ကျိုးယွမ်၏ဘက်ကို သတိပြုမိသွားကြပြီး စင်ပေါ်ရှိ လူအများအပြားမှာ ကျိုးယွမ်အပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုများကို ပြသလာကြ၏။

ကျိုးယွမ်သည် အားအင်ကုန်ခမ်းနေဟန် ဟန်ဆောင်လိုက်ပြီး စင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ရာ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် တိတ်ဆိတ်သွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ရည်မှန်းချက်မှာ အဆင့် ၁၁ မှ ၂၀ ကြားတွင် ရှိနေရန် ဖြစ်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် သူသည် ရတနာခန်းမသို့ ထပ်မံ ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ အခြားသော ထူးခြားသည့် ဓာတ်သဘာဝများကို ရှာဖွေနိုင်မည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။

ထူးခြားသည့် ဓာတ်သဘာဝများပါဝင်သော ဓားငယ် ခုနစ်လက်ကို စုစည်းရန် အတွေးက ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများတွင် ပြင်းပြသော အရောင်တစ်ချက်ကို တောက်လောင်သွားစေ၏။

သူ့ထံတွင် ဓာတ်သဘာဝ ကိုးမျိုးစလုံး ရှိသွားသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် သူသည် အစစ်အမှန် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းကို ပြုလုပ်နိုင်တော့မည်ဖြစ်သည်။

အခန်း (၇၈) မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြောနှင့် မီးတောက်ဓားငယ်

ကျိုးယွမ်သည် သူ၏ စင်မြင့်ဘေးတွင် ဝိုင်းအုံနေသော လူများ နောက်ဆုံး၌ လူစုကွဲသွားသည်ကို မြင်ချိန်တွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပေ၏။

ထို့နောက် ကျိုးယွမ်၏ အကြည့်မှာ နံပါတ် ၁၊ ၂ နှင့် ၃ အပါအဝင် အခြားသော စင်မြင့်များပေါ်သို့ လှည်းကျင်းသွားသည်။ စင်မြင့်များ၏ ထက်ဝက်နီးပါးမှာ စိန်ခေါ်မှု သုံးကြိမ်ကို အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်ပြီးစီးသွားကြလေပြီ။

ဝါးကိုးပင်တောင်ထိပ်ဘက်တွင်မူ သူနှင့် ပိုင်ယွင်ရှို့အပြင် အခြားနှစ်ဦးမှာလည်း အောင်မြင်စွာ ကာကွယ်နိုင်ခဲ့ကြပေသည်။

လင်ချင်းမှာမူ ပြင်းထန်စွာ တိုက်ခိုက်နေဆဲပင်။

တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ကျိုးယွမ်သည် ဆက်မကြည့်တော့ဘဲ ဝိညာဉ်ဆေးရည် တစ်စက်ကို ထုတ်ယူကာ ပါးစပ်ထဲ ထည့်ပြီး သန့်စင်ခြင်းကို စတင်လိုက်၏။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို ချဲ့ထွင်ခြင်းမှာ သူ အစဉ်တစိုက် ကြိုးစားလုပ်ဆောင်သွားရမည့် အရာဖြစ်ပြီး ဤကိစ္စတွင် သူ လုံးလုံးလျားလျား ပေါ့ဆ၍ မရချေ။

ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုမို အားကောင်းလာသည်နှင့်အမျှ သူ၏ 'အချိန်ကိုဖျက်ဆီးခြင်း နည်းစနစ်' အသုံးပြုနိုင်သည့် ကြာချိန်မှာ ပိုမို ရှည်လျားလာရုံသာမက သူ သတိလစ်သွားခြင်းလည်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ဤသည်မှာ ကျိုးယွမ်၏ အစွမ်းထက်ဆုံးသော ဝှက်ဖဲပင် ဖြစ်ပေ၏။

ကျိုးယွမ်၏ ရင်ခွင်ထဲတွင်မူ ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် နှင်းနယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာကတည်းက အိပ်ပျော်နေခဲ့သည်။

သို့သော် ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပိုမို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် စွမ်းအားကို ကျိုးယွမ် ခံစားသိရှိနိုင်ပေ၏။

ရွှေရောင်ရေနဂါးပျံသည် အချိန်အတော်ကြာ အိပ်မောကျနေနိုင်သော်လည်း ၎င်း နိုးထလာချိန်တွင် အတိုင်းအဆမရှိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလာမည်ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ ကျိုးယွမ် မသိရှိခဲ့ချေ။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးချင် မွေးမြူထားသော ဧရာမ စပါးကြီးမြွေကြီးကို ဆေးလုံးအချို့ ကျွေးခဲ့သလို ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးတစ်လုံးကိုလည်း ပစ်ပေးခဲ့ပေ၏။

စပါးကြီးမြွေကြီးမှာ ၎င်းကို စားသုံးပြီးနောက်တွင်လည်း အိပ်မောကျသွားခဲ့ပြီး အသွင်ပြောင်းလဲခြင်းကို ခံယူနေလေသည်။

ကျိုးယွမ်က စပါးကြီးမြွေကြီးကို ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီး ကျွေးနေသည်ကိုသာ အခြားသူများ သိရှိပါက သေချာပေါက် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်သွားကြမည်သာတည်း။

မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးတစ်လုံးမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သောင်းနှင့်ချီ၍ သို့မဟုတ် တစ်သိန်းကျော်အထိပင် လဲလှယ်နိုင်သော်လည်း ကျိုးယွမ်ကမူ ၎င်းကို အလဟဿ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေ၏။

လန်ချင်းရွှယ်သည် ကျိုးယွမ်၏ အရှက်မရှိမှုကို အမှန်တကယ်ပင် သိရှိသွားခဲ့ရသဖြင့် ယနေ့ သူမ လာရောက်ခြင်းမှာ အလဟဿ မဖြစ်ခဲ့ဟု ခံစားလျက် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

သို့သော် လန်ချင်းရွှယ်သည် ကျိုးယွမ်ကို ဤမျှလွယ်လွယ်နှင့် လွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ချေ။ ဤလူက သူမ၏ မျက်နှာဖုံးကို တိတ်တဆိတ် ချွတ်ရဲခဲ့သဖြင့် သူမအနေဖြင့် မည်သို့ လွတ်ငြိမ်းချမ်းသာခွင့် ပေးနိုင်မည်နည်း။

နောက်နာရီဝက်အတွင်း အခြားသော စင်မြင့်များပေါ်ရှိ ပြိုင်ဆိုင်မှုများမှာ ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့ပြီး ထိပ်ဆုံး တစ်ရာစာရင်းမှာ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ပိုင်ယန်၊ ဇန်နျိုနှင့် လီပိုင်တို့အားလုံး စာရင်းထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့ကြသော်လည်း သူတို့၏ အဆင့်များမှာ မမြင့်မားဘဲ အဆင့် ၈၀ အောက်တွင်သာ ရှိကြပေ၏။

သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် အဆင့် ၃၀ နှင့် ၅၀ ကြားကို အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သော်လည်း ကျိုးယွမ်က သူတို့၏ အင်အားများကို အလွန်အမင်း အသုံးပြုစေခဲ့သဖြင့် ကျန်ရှိနေသော နေရာများအတွက်သာ သူတို့ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မကြာမီမှာပင် ကျိုးယွမ်သည် ရတနာခန်းမသို့ ထပ်မံ သွားရောက်ခဲ့ပေ၏။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကျိုးယွမ်သည် တစ်ယောက်တည်း မလာခဲ့ဘဲ အဆင့် ၁၁ မှ ၂၀ ကြားရှိ လူ ဆယ်ဦးနှင့်အတူ လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းပြသော အလိုဆန္ဒများဖြင့် တောက်လောင်နေပေ၏။ သူသည် ယခင်က သွားခဲ့သော နေရာများကို တစ်ချက်မျှပင် လှည့်မကြည့်ဘဲ နောက်ဆုံးတန်းသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်သည်။

ဤနေရာရှိ ပစ္စည်းအများစုမှာ ကျိုးပဲ့နေခြင်း သို့မဟုတ် ပျက်စီးနေခြင်းများဖြစ်သဖြင့် ၎င်းတို့ကို အနောက်ဆုံးတွင် ထားရှိခြင်းဖြစ်ကာ အာရုံစိုက်မှုကို ခံရခဲပေသည်။

ထူထဲသော ဖုန်မှုန့်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို မြင်ချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖုန်သန့်စင်ခြင်း အဆောင်တစ်ခု သူ၏လက်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မှော်အက္ခရာများ ကျိုးပျက်သွားချိန်တွင် ၎င်းတို့အပေါ်ရှိ ဖုန်မှုန့်များမှာ လွင့်စင်သွားပြီး လုံးဝန်းသော ပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ကျိုးယွမ်သည် ဤအရာများ၏ စစ်မှန်သော သဘာဝကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရချိန်၌ သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်မှာ အနည်းငယ် တွန့်လိမ်သွားပေသည်။

၎င်းတို့မှာ အမှန်တကယ်ပင် အနာအဆာပါသော ပစ္စည်းများဖြစ်ကြပြီး ဆေဘာအတိုများ၊ ဓားငယ်များနှင့် လှံတိုများမှာ ပုံလျက်သား ရှိနေပေသည်။

“အဲ့ဒါကို ငါ ဘယ်လို ရှာရမလဲ…”

ကျိုးယွမ်မှာ ချက်ချင်း အံ့သြမှင်တက်သွားပြီး မည်သို့ တုံ့ပြန်ရမည်ကို မသိတော့ချေ။

"စနစ်... ရှာဖွေစမ်း..."

[ဒင်... ပိုင်ရှင်... စနစ်ရဲ့ ရှာဖွေခြင်း လုပ်ဆောင်ချက်ကို သုံးဖို့ သေချာပါသလား... ရှာဖွေမှု တစ်ကြိမ်စီတိုင်းအတွက် သက်တမ်း ၁၀၀ စတေးရပါလိမ့်မယ်...]

ကျိုးယွမ်သည် စမ်းသပ်ကြည့်ရုံသာ ရှိသေးသော်လည်း စနစ်တွင် ဤကဲ့သို့သော လုပ်ဆောင်ချက် ရှိနေသည်ကို မြင်ရချိန်တွင် သူ အတိုင်းထက်အလွန် ဝမ်းသာသွားရ၏။

“ငါက ဒီစနစ်အကြောင်းကို သိတာ နည်းလွန်းသေးတာပဲ…”

သူ့ထံတွင် အခြားအရာများ များများစားစား မရှိသော်လည်း သက်တမ်းမှာမူ အလွန်တရာ ပေါများလှပေသည်။ နှစ်တစ်ရာ သက်တမ်း စတေးရခြင်းမှာ သူ တောင့်ခံနိုင်ပေသည်။

"ရှာဖွေတာကို အတည်ပြုတယ်..."

ကျိုးယွမ် အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ တိုက်ရိုက် ပြောဆိုလိုက်၏။

[ဒင်... စနစ် ရှာဖွေနေပါသည်... သက်တမ်း နှစ် ၁၀၀ စတေးပြီးပါပြီ]

[စနစ် သော့ခတ်လိုက်ပါပြီ... ဘယ်ဘက် အရှေ့ မီတာတစ်ဆယ် အကွာမှာ မီးကျောက်နဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ကျောက်တူတစ်လုံး ရှိပါတယ်... ၎င်းမှာ မီးကျောက် သလင်းခဲတွေနဲ့ ကြွယ်ဝတဲ့ မီးဓာတ်တွေ ပါဝင်နေပါတယ်]

[အောင်မြင်စွာ လုယူနိုင်မယ်ဆိုရင် ပိုင်ရှင့်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မျိုးရိုးဗီဇပြောင်း မီးဝိညာဉ်သွေးကြောတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာမှာဖြစ်သလို တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ မီးတောက်ဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးနိုင်မှာပါ]

စနစ်၏ စကားများက ကျိုးယွမ်၏ မျက်လုံးများကို တောက်ပသွားစေ၏။ ဤအံ့အားသင့်စရာမှာ အလွန်တရာ ကြီးမားလှပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကျောက်တူ၏ ဘေးသို့ မရောက်မီအထိ တမင်သက်သက် အဖိုးတန်ပစ္စည်း ရွေးချယ်နေဟန် ပြုလုပ်နေခဲ့သည်။

ဤကျောက်တူမှာ အလွန်ကြီးမားပြီး ၎င်းအပေါ်တွင် မှော်အက္ခရာများစွာ ရေးထွင်းထားသော်လည်း ယခုအခါ ထိုအက္ခရာများအားလုံးမှာ အလွန်အမင်း မှိန်ဖျော့နေပေပြီ။

ကျိုးယွမ်သည် ကျောက်တူကို ကောက်ကိုင်လိုက်သည်။ လုယူမှုကို ပြီးမြောက်ရန် အချိန်အတန်ကြာ ယူရမည်ကို သူ ကောင်းစွာ သိရှိထားပေ၏။

"စနစ်... လုယူမယ်..."

ကျိုးယွမ် သူ့ကိုယ်သူ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်ချိန်တွင် ကျောက်တူမှတစ်ဆင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အားကောင်းသော မီးဓာတ်စွမ်းအင်များ တိုးဝင်လာသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ မီးဖိုတစ်ခုကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းတော့မည့်အလား ကျိုးယွမ် ခံစားလိုက်ရသဖြင့် ၎င်းကို ပိတ်ဆို့ရန် သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအားများကို အလျင်အမြန် လှုပ်ရှားစေလိုက်၏။

ငါးစက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် လုယူမှု ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ကျိုးယွမ် ကျောက်တူကို ပြန်ချလိုက်သည်။

အနည်းငယ်မျှ တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ကျိုးယွမ်သည် အဝေးဆီသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားကာ ဝေါဟာရအဆင့် အဆင့်မြင့် ဧရာမဓားတစ်လက်ကို ကောက်ကိုင်ပြီး မှတ်ပုံတင်သည့် ခုံဆီသို့ တိုက်ရိုက် သွားလိုက်ပေ၏။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းမှာ ရွေးချယ်နေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး အားလုံးက ကောင်းမွန်သည့်အရာ တစ်ခုကို ရွေးချယ်ချင်နေကြသည်။

အဘိုးအိုတစ်ဦးက ပြုံးကာ ကျိုးယွမ်ကို မှတ်ပုံတင်ရန် ကူညီပေးပြီးနောက် ကျိုးယွမ်အား အဓိပ္ပာယ်ပါသော အကြည့်တစ်ချက် ပေးလိုက်၏။

ကျိုးယွမ် ခဏလေးတောင် ဆက်မနေရဲချေ။ သူ၏ ကိုယ်တွင်းမှ မီးတောက်များမှာ ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့်အလား သူ ခံစားနေရသောကြောင့်တည်း။

ရတနာခန်းမမှ ထွက်လာချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် လာရောက်ကြည့်ရှုနေသော လန်ချင်းရွှယ်နှင့် တိုးသဖြင့် ခဏတာ အံ့အားသင့်သွား၏။

သို့သော် ၎င်းကို အာရုံစိုက်ရန် သူ အချိန်မရှိတော့ချေ။ သူ၏ ဓားရှည်ကို ဆင့်ခေါ်ကာ ၎င်းအပေါ် စီးနင်းလျက် သူ၏ နေအိမ်ဆီသို့ တိုက်ရိုက် ပျံသန်းသွားတော့သည်။

လန်ချင်းရွှယ် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်၏။ ကျိုးယွမ်၏ အခြေအနေမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေကြောင်း သူမ ခံစားလိုက်ရပေသည်။ သို့သော် ဘာမှားနေသည်ကိုမူ သူမ အတိအကျ ပြောနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

လန်ချင်းရွှယ် ရတနာခန်းမသို့ ရောက်ရှိချိန်တွင် ကျောက်တူတစ်လုံးကိုကိုင်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ စူးစမ်းနေသော အဘိုးအိုကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် သူမ ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ချင်းရွှယ်က မဟာအကြီးအကဲကို အရိုအသေပေးပါတယ်..."

အဘိုးအိုက ပြုံးလျက် လန်ချင်းရွှယ်ကို ကြည့်ကာ ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး... မင်းရဲ့ ပါရမီက အဆင့်တစ်ခု တက်သွားသလို မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းကို ရောက်သွားပြီပဲ..."

လန်ချင်းရွှယ် အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်၏။ ကမ္ဘာမြေ မူလဖန်ဆင်းခြင်း သစ်သီးက သူမ၏ ပါရမီကို တိုးတက်စေရုံသာမက သူမ၏ ရပ်တန့်နေသော ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကိုပါ မြှင့်တင်ပေးလိမ့်မည်ဟု သူမ မည်သည့်အခါကမျှ မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။

"မဟာအကြီးအကဲ... ဒီမီးတူက ပျက်စီးနေပြီး အသုံးမပြုနိုင်တော့တာ မဟုတ်ဘူးလား..."

မဟာအကြီးအကဲက အဘယ်ကြောင့် ဤကျောက်တူကို တင်းကျပ်စွာ ကိုင်ထားရကြောင်း လန်ချင်းရွှယ် မသိသဖြင့် မေးမြန်းလိုက်ပေ၏။

လန်ချင်းရွှယ်၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် အဘိုးအို ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် ပြုံးကာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါက အမှန်တကယ်ပဲ ပျက်စီးနေပါပြီ... သူ့မှာ မူလက မီးဓာတ်တချို့ ပါဝင်နေခဲ့ပေမဲ့ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ လူငယ်လေး တစ်ယောက်က အဲ့ဒါကို အခုလေးတင် စုပ်ယူသွားခဲ့တယ်... အခုတော့ ဒါက သာမန် ကျောက်တူတစ်လုံး ဖြစ်သွားပါပြီ..."

အခြေတည်စိတ်ဝိညာဥ်အဆင့်၏ အာရုံခံစားမှုမှာ အလွန်တရာ ထက်မြက်လှပေသည်။ စနစ်၏ တည်ရှိမှုကို သူ မခံစားနိုင်သော်လည်း ကျောက်တူအတွင်းရှိ မီးဓာတ်များ ဆုံးရှုံးသွားသည်ကိုမူ သူ ခံစားသိရှိနိုင်ပေ၏။

ဤစကားကို ကြားချိန်တွင် လန်ချင်းရွှယ် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားပြီး ကျိုးယွမ်ကို ချက်ချင်း သတိရလိုက်လေသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျိုးယွမ်သည် နတ်ဆိုးကောင်းကင်ဂိုဏ်းမှ ထိုအခြေတည်စိတ်ဝိညာဥ်အဆင့် မိစ္ဆာအိုကြီးက သူ့ကို မျက်စိကျနေသည်ကို သဘာဝကျစွာ မသိရှိခဲ့ချေ။ မဟုတ်ပါက သူ ထက်ဝက်ခန့် သေလောက်အောင် ကြောက်လန့်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျိုးယွမ် သူ၏ နေအိမ်သို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သူ၏ မျက်နှာမှာ နီမြန်းနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မီးတောက်များ ထွေးထုတ်တော့မည့်အလား ရှိနေပေသည်။

ကျိုးယွမ်သည် အဘိုးချင်ကို ချက်ချင်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ပြီး ပြောဆိုလိုက်၏။

"အဘိုးချင်... ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ရဲ့ ကာကွယ်စောင့်ရှောက်သူအဖြစ် လုပ်ပေးပါဦး... ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို အပြင်ကို ပေါက်ကြားမသွားအောင် တားဆီးပေးပါ..."

ကျိုးယွမ် စကားပြောအပြီးတွင် သူသည် တင်ပျဉ်ခွေ အလျင်အမြန် ထိုင်လိုက်လေသည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ မီးတောက်ကြီးတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး ကျိုးယွမ်ကို ချက်ချင်း ဝါးမျိုသွားတော့သည်။