အခန်း (၁၉၆-၁၉၈)

အခန်း (၁၉၆) သင်္ဘောပျက် ကြီး ထဲက ရတနာ သိုက်..ရှေးဟောင်း နေ့စဉ်မှတ်တမ်းဟောင်း ကြီး

အရှေ့ပင်လယ် ဒေသ။

အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ။

ပင်လယ် ကို မှောက်လှန်ပစ်နိုင်သော ဧရာမ သင်္ဘောပျက် ကြီး ၏ အတွင်းပိုင်း တွင် ဖြစ်၏။

ကစားသမား များ ၏ မြင့်မြတ်သော ယန်ဓာတ် နတ်ရေစင် ဖြင့် နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော ယင် အအေးဓာတ် အလွှာ ကြီး ကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်ပြီးနောက် နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ အိပ်မောကျနေခဲ့သော ဧရာမ သင်္ဘောကြီး မှာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ပင်ကို သဏ္ဌာန် အစစ်အမှန် ကို ထုတ်ဖော် ပြသလာခဲ့လေပြီ။ အပြင်ပန်း သဏ္ဌာန် မှာ စုတ်ပြတ် ဟောင်းနွမ်းနေသည် မှန်သော်ငြား သင်္ဘော ၏ အတွင်းပိုင်း မှာမူ အတိတ် ကာလ ၏ ခမ်းနား ထည်ဝါမှု များကို အပြည့်အဝ ထိန်းသိမ်းထားဆဲ ပင် ဖြစ်၏။

“ညီအစ်ကိုတို့.. မီးရှို့ကြစမ်း ..အဲ မှားလို့ ရှေးဟောင်း သုတေသန လုပ်ငန်း တွေ စတင်ကြစမ်းကွာ”

ဝမ်သဲ့ဖာ (ဒီ ဖရဲသီး မှည့်ပြီလား ဟူသော အကောင့် နာမည် ပိုင်ရှင်) သည် ဘေးဘက် အခန်းငယ် လေး တစ်ခု ၏ တံခါး ကို ခြေထောက် ဖြင့် ဆောင့်ကန် ဖွင့်လိုက်သည်။

အခန်း အတွင်း၌ အချိန်အတော်ကြာ ကတည်းက ဆွေးမြည့်နေပြီ ဖြစ်သော သစ်သား သေတ္တာ ပုံစံ ကြီးများကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် ထို သေတ္တာ များ အက်ကွဲ ပွင့်ဟ သွားသောအခါ ဝိညာဉ် အလင်းရောင် များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေဆဲ ဖြစ်သည့် သတ္တု ရိုင်း များနှင့် မှော်ရတနာ အပိုင်းအစ များ က အလုအယက် စီးကျလာတော့၏။

“အိုးရှစ်.. ငါတော့ ချမ်းသာပြီဟေ့”

“ဒီ သံချေးတက်နေတဲ့ ဓား ကြီး က စနစ် ရဲ့ ခွဲခြား သတ်မှတ်ချက် အရ ဆိုရင် ပျက်စီးနေတဲ့ မြေကမ္ဘာ အဆင့် တဲ့ကွ”

“ဓားပျံ လား ..နည်းနည်းလောက် ပြန်သွေးလိုက်ရင် သုံးလို့ ရသေးတယ်ဟေ့”

“ဒီ ညအိပ် ညောင်ရေအိုး ကြီးက တကယ်ကြီး ထာဝရ ကျောက်စိမ်း နဲ့ လုပ်ထားတာလား ..ယူဟေ့ ..ငါ ဒါကြီး ကို ဆေးကြောပြီး ဘီယာ ထည့်သောက်ဖို့ သုံးမယ်ကွာ”

ကစားသမား များမှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကျိုင်းကောင် အုပ်ကြီး ပမာ အသွင်ပြောင်းသွားကြတော့၏။

‌ဦးလေးကျန်း ကတော့ ထို ပစ္စည်း သေးသေးမွှားမွှား လေးများကို သွားရောက် လုယက်နေခြင်း မရှိချေ။ သူ က ခန်းမဆောင် ကြီး ၏ အလယ်ဗဟိုရှိ အမိုး ကို ထောက်ထားသော ဧရာမ တိုင် ကြီး တစ်တိုင် ၏ ဘေးပတ်လည် တွင် ခွန်အား ကို အဓိကထားသော ကစားသမား အချို့ ကို ဦးဆောင် ညွှန်ကြားနေသည်။

“ဒီ တိုင် ကြီး က အမည်းရောင် သံမဏိ နံ့သာသား နဲ့ လုပ်ထားတာကွ.. တစ်ဂရမ် ကိုတင် တော်တော်လေး တန်ဖိုး ရှိတာနော်”

‌ဦးလေးကျန်း ၏ မျက်လုံးများ ထဲတွင် လောဘ အရိပ်အယောင် များ တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်နေပြီး သစ်ခုတ်လွှ ကြီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အလုံးလိုက် သယ်လို့ မရရင် လွှ နဲ့ တိုက်ဖြတ်ကြစမ်း.. ရသလောက် ဖြတ်ယူကြ.. ပြန်ရောက်ရင် ငါတို့ရဲ့ စစ်သင်္ဘော ကြီးတွေ ရဲ့ ချပ်ဝတ် တွေကို အဆင့်မြှင့်တင် ရမယ်ဟေ့”

ဓားတစ်ချက် က ကောင်းကင် ကို ခွဲတယ် ဟူသော ကစားသမား သည် လက်နက်တိုက် ကြီး အတွင်း၌ မွှေနှောက် ရှာဖွေနေသည်။ သူ သည် အနည်းငယ် ထိလိုက်ရုံ နှင့်ပင် ကြေမွသွားတော့မည့် ရှေးဟောင်း စာအုပ် ကြီး တစ်အုပ် ကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး 'ပင်လယ် ကို မှောက်လှန်ပစ်မယ့် ဓား သိုင်းကျမ်း' ဟူသော ခေါင်းစဉ် ကို တစ်ချက် ဖတ်လိုက်သည်။ သို့သော် နောက်တစ်စက္ကန့် တွင် ထို စာအုပ် ကြီးမှာ ပြာမှုန့် များ အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့လေပြီ။

“ချီးပဲ.. ငါ့ရဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာ လျှို့ဝှက် သိုင်းကျမ်း ကြီး လေကွာ”

သူ က နာကျင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ ၏ ဒေါသ များကို ဖြေဖျောက်ရန် အတွက် စာအုပ်စင် ကြီး ကို အစိတ်အပိုင်း လိုက် ဖြုတ်ယူကာ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

“ဒီ သစ်သား တွေ ကလည်း ကြည့်ရတာ တော်တော် မိုက်တယ်ကွ.. ထင်း အဖြစ် မီးရှို့ရင် တော်တော်လေး လောင်မယ့် ပုံပဲ”

သင်္ဘော ကြီး တစ်စီးလုံး တွင် ရိုက်ခွဲ ဖျက်ဆီးသံ ကြီးများ နှင့် ရူးသွပ်သော ရယ်မောသံ ကြီးများ ဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေတော့၏။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ‌ပဲ့ထိန်း ၏ အခန်း (အဓိက ထိန်းချုပ်ရေး အခန်း) အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ဆူညံ ပွက်လောရိုက်နေသော မြင်ကွင်း ကြီး နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက် အနေဖြင့် ဤနေရာလေး မှာမူ သေမင်းတမန် တိတ်ဆိတ် ငြိမ်သက်နေတော့၏။ ကျန်းချန် သည် လေးလံလှသော ကြေးဝါ တံခါး ကြီးကို တစ်ယောက်တည်း တွန်းဖွင့်ကာ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

သူ ၏ အမြင်အာရုံ ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်မှာ မှေးမှိန်သော ရွှေရောင် အလင်းတန်း လေးများ ထုတ်လွှတ်နေသည့် အရိုးစု ကြီး တစ်ခု ပင် ဖြစ်၏။

ထို အရိုးစု ကြီး သည် ထိန်းချုပ်ရေး ခုံ ကြီး၏ အရှေ့ရှိ ကုလားထိုင် ပေါ်တွင် မတ်မတ် ထိုင်နေသည်။ သူ သေဆုံးသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်သောင်းပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သော်ငြား စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်၊ သို့မဟုတ် ထိုထက် ပိုမို မြင့်မားသော အဆင့် တစ်ခု မှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော ဝိညာဉ် ဖိအားကြီး က ကျန်ရစ်နေဆဲ ဖြစ်ပြီး လူတွေကို တည့်တည့် ပင် မကြည့်ရဲအောင် ဖိနှိပ်ထား၏။

သူ ၏ ကိုယ်နေဟန်ထား မှာ အတော်လေး ထူးဆန်းနေသည်။ သူ ၏ ညာဘက် လက် က ထိန်းချုပ်ရေး ခုံ ပေါ်ရှိ အချိုင့် လေး တစ်ခု ကို တင်းကျပ်စွာ ဖိနှိပ်ထားပြီး (တစ်စုံတစ်ရာ ကို ကာကွယ်ထားသည့်အလား)။ သူ ၏ ဘယ်ဘက် လက် ကတော့ ဘာပစ္စည်း ဖြင့် ပြုလုပ်ထားမှန်း မသိရသော အရောင် လွင့်နေသည့် တိရစ္ဆာန် သားရေ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း မှတ်တမ်း စာအုပ် လေး တစ်အုပ်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်။

သူ ၏ အရှေ့ရှိ အပြင်ဘက် ကို လှမ်းကြည့်သော ပြတင်းပေါက် ပေါ်တွင် ကျောချမ်းဖွယ်ရာ ကုတ်ခြစ် ရာ ကြီး အချို့ ရှိနေပြီး သူ မသေဆုံးမီ လေးတွင် အလွန်အမင်း မျှော်လင့်ချက်မဲ့စေသော အရာ တစ်ခုခု ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည့်အလား ပင်။

ကျန်းချန် က အရှေ့သို့ လှမ်းသွားပြီး အရိုးစု ကြီး ကို ညင်သာစွာ ဦးညွှတ် အရိုအသေ ပေးလိုက်၏။

“စီနီယာ ကြီး ခင်ဗျာ.. ကျွန်တော် စော်ကားမိတာ ကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါဗျာ”

ထို့နောက် သူ က တိရစ္ဆာန် သားရေ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း လေးကို ညင်သာစွာ ယူဆောင်လိုက်သည်။

ပထမဆုံး စာမျက်နှာ ကို လှန်လိုက်သည် နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထီးကျန်ပြီး ရှေးကျလှသော အငွေ့အသက် ကြီး တစ်ခု က သူ့ကို ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။ စာသား များမှာ ရှေးဟောင်း တံဆိပ်တုံး စာလုံး များ ဖြင့် ရေးသားထားသည် မှန်သော်ငြား စနစ် ၏ ဘာသာပြန် ပေးမှု ကြောင့် ကျန်းချန် သည် မည်သည့် အခက်အခဲ မျှ မရှိဘဲ နားလည် သဘောပေါက်သွားတော့၏။

(ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ပြက္ခဒိန် နှစ် ၉၉၉၉၊ နွေဦး ရာသီ)

'ငါ ကတော့ ပင်လယ် ကို မှောက်လှန်ပစ်မယ့် သင်္ဘောကြီး ရဲ့ ‌ပဲ့ထိန်း..ကောင်းကင်ဘုံ ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက် တွေကို သိမြင်တဲ့ အဘိုးအို ပဲ ..ချန်ဝူ ကမ္ဘာ ကြီး ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် တွေ ဟာ တစ်နေ့တခြား ရှားပါး လာနေပြီ ပြီးတော့ အဆင့်တက်ခြင်း လမ်းကြောင်း ကြီး ကလည်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့တာ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေခဲ့ပြီ ထွက်ပေါက် တစ်ခု ကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိနိုင်ဖို့ အတွက် ငါတို့တွေ ဟာ တရားမျှတတဲ့ လမ်းစဉ် နဲ့ မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် နှစ်ခုလုံး က အစွမ်းအထက်ဆုံး သခင်ကြီး ရာပေါင်းများစွာ ကို စုစည်းပြီး ဒီ သင်္ဘောကြီး ကို တည်ဆောက်ခဲ့ကြတယ် ..အရှေ့ပင်လယ် ရဲ့ အဆုံးသတ် မှာ ရှိတဲ့ မုန်တိုင်း အတားအဆီး ကြီးကို ဖောက်ထွက်ပြီး အပြင်ဘက် ကမ္ဘာ ကြီးကို မြင်တွေ့ရဖို့ ငါတို့ သစ္စာ ဆိုထားခဲ့ကြတယ်'

(ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ပြက္ခဒိန် နှစ် ၉၉၉၉၊ နွေရာသီ)

'ငါတို့ ကျရှုံးသွားခဲ့ပြီ…အရှေ့ပင်လယ် ရဲ့ အဆုံးသတ် မှာ ဘာဆို ဘာမှ မရှိဘူး..အင်မော်တယ် လောက ကြီး လည်း မရှိဘူး..သန့်စင်တဲ့ နတ်ဘုရား တောင်ထွတ် ကြီး တွေလည်း မရှိဘူး..နံရံ ကြီး တစ်ခု ပဲ ရှိတယ်..မျက်စိ နဲ့ မမြင်ရတဲ့ မျှော်လင့်ချက်မဲ့စရာ ကောင်းလှတဲ့ နံရံ ကြီး တစ်ခုကွ'

'အဲဒါ တံဆိပ်ခတ် ပိတ်လှောင်မှု ကြီး ပဲဟေ့ ချန်ဝူ ကမ္ဘာ ကြီး တစ်ခုလုံး ကို ဧရာမ မဟာမန္တန်ကွင်းပြင် ကြီး တစ်ခု နဲ့ သော့ခတ် ပိတ်လှောင်ထားတာကွ ငါတို့တွေ က ဖန်ပုလင်း ထဲမှာ ပိတ်လှောင်ခံထားရတဲ့ ပိုးကောင် လေးတွေ နဲ့ ဘာမှ မကွာပါလားကွာ'

ကျန်းချန် ၏ လက်ချောင်း များ အနည်းငယ် တုန်ရီနေပြီး အောက်ဘက် သို့ ဆက်လက် ဖတ်ရှုလိုက်သည်။

(ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ပြက္ခဒိန် နှစ် ၉၉၉၉၊ ဆောင်းဦး ရာသီ)

'ငါတို့တွေ မန္တန်ကွင်းပြင် ကြီးကို ဖောက်ထွက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီ အချိန်လေး မှာတင် သူတို့ ရောက်လာကြတယ်'

'အင်မော်တယ် တွေ မဟုတ်ဘူး မိစ္ဆာကောင် ကြီးတွေကွ..ကောင်းကင်ယံ ကနေ ဆင်းသက်လာတဲ့ အမည်းရောင် ရေဘဝဲ လက်တံ ကြီးတွေ.. သူတို့က အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး ကြီး ရဲ့ အစောင့်အရှောက် တွေပဲဟေ့.. ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ပိုးကောင် တိုင်း ကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေကြတာကွ'

'ငါ့ရဲ့ သူငယ်ချင်းဟောင်း ကြီးတွေ အားလုံး သေကုန်ပြီ။ သင်္ဘော ကြီး လည်း ပစ်ချခံလိုက်ရပြီ ..ငါ က အသက်လု ပြီး တိုက်ခိုက်ရင်း ဟို နံရံ ကြီး ရဲ့ အပိုင်းအစ လေး တစ်ခု ကိုတော့ ကယ်တင်နိုင်ခဲ့တယ်.. ဒါက တံဆိပ်ခတ် ပိတ်လှောင်မှု ကြီးကို ဖွင့်နိုင်မယ့် တစ်ခုတည်းသော သော့ချက် လေး ဖြစ်နိုင်တယ်'

(နောက်ဆုံး စကားများ)

'နောင်လာနောက်သား စာဖတ်သူ တွေ အနေနဲ့ တကယ်လို့ ဒီ နေ့စဉ်မှတ်တမ်း လေးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရရင် ..ကျေးဇူးပြုပြီး အဆင့်တက် ဖို့ မကြိုးစားကြပါနဲ့တော့ ဘာလို့လဲ ဆိုတော့ မင်းတို့ ရဲ့ အထက်က ကောင်းကင်ကြီး ဟာ ပုံရိပ်ယောင် ကြီး တစ်ခု သက်သက်မို့လို့ပါပဲ’

နေ့စဉ်မှတ်တမ်း မှတ်တမ်း လေး မှာ

ဤနေရာတွင် ပြီးဆုံးသွားခဲ့လေပြီ။

နောက်ဆုံး စာမျက်နှာ တွင် ခြောက်သွေ့နေသော ရွှေရောင် သွေး ကွက် ကြီးများ ပေကျံနေတော့၏။

ကျန်းချန် က နေ့စဉ်မှတ်တမ်း လေးကို ပိတ်လိုက်ပြီး လေးလံလှသော သက်ပြင်းရှည် ကြီး တစ်ချက် ကို ချလိုက်သည်။

'ငါ ထင်ထားတဲ့ အတိုင်းပဲ'

'ဒီ ချန်ဝူ ကမ္ဘာ ကြီး ဆိုတာ ဧရာမ အကျဉ်းထောင် ကြီး တစ်ခုလား ဒါမှမဟုတ် စမ်းသပ်ခန်း ကြီး တစ်ခုလား'

'ပြီးတော့ ဟို အမည်းရောင် ဒီရေလှိုင်းကြီး ဆိုတာ က စကား နားမထောင်တဲ့ စမ်းသပ်ခံ သတ္တဝါ တွေကို ရှင်းလင်းပစ်ဖို့ သုံးတဲ့ ဗိုင်းရပ်စ် ရှင်းလင်းရေး ပရိုဂရမ် ကြီး တစ်ခု သက်သက်ပဲလား'

ကျန်းချန် ၏ အကြည့်များ က အရိုးစု ကြီး ၏ ညာဘက် လက် ဖြင့် ဖိနှိပ်ထားသော အချိုင့် လေး ဆီသို့ ရောက်ရှိသွားတော့၏။

သူ က အရိုးစု ကြီး ၏ လက်ချောင်း များကို ညင်သာစွာ ဖြဲကား ဖွင့်လိုက်သည်။

ထို လက် ၏ အောက်တွင် မီးခိုးရောင် သန်းနေပြီး အစွန်းများ မညီမညာ ဖြစ်နေသော ကျောက်ပြား လေး တစ်ခု ရှိနေ၏။

၎င်း ၏ ပစ္စည်း အသား မှာ ယခင်က လျှို့ဝှက် နယ်မြေ ထဲတွင် သူ ရရှိခဲ့ဖူးသော ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ပြုပြင်ရေး ဖာထေးမှု ဗားရှင်း သုည ဒသမ တစ် နှင့် လုံးဝ တူညီနေသော်ငြား ၎င်း ပေါ်ရှိ မန္တန် လိုင်းကြောင်း များက ပိုမို ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဟင်းလင်းပြင် ၏ လျှို့ဝှက်ချက် များကို ထည့်သွင်း ဖုံးကွယ်ထားသည့်အလား ပင်။

(တီ.. တီ)

(အဓိက တာဝန် ပစ္စည်း တစ်ခုကို ထောက်လှမ်း တွေ့ရှိထားပါတယ်)

(ပစ္စည်း အမည် - ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ပြုပြင်ရေး ဖာထေးမှု အပိုင်းအစ ဗားရှင်း သုည ဒသမ နှစ် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ)

(ဖော်ပြချက် - ရှေးဟောင်း ကျင့်ကြံသူ များ က သူတို့၏ အသက် များကို စတေးကာ ကမ္ဘာလောကကြီး ၏ အတားအဆီး ကြီး မှနေ၍ ခွာယူလာခဲ့သော နံရံ အင်္ဂတေ အပိုင်းအစ လေး တစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်၊ ၎င်းကို ကုဒ် ဖြည် နိုင်ပါက သင် သည် ဟင်းလင်းပြင် ကို ဖြတ်သန်း သွားလာခွင့် အခွင့်အရေး ကို ရရှိမည် ဖြစ်ပါတယ်)

ထိုအခါ ၊ ကျန်းချန် က လက်ဆန့်ကာ ထို ကျောက်ပြား လေး ကို ထိတွေ့လိုက်သည်။

“ဝီ”

ကျောက်ပြား လေး မှာ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အလင်းတန်း လေး တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်ခုံး နှစ်ခု ကြားသို့ ဝင်ရောက်သွားတော့၏။

စနစ် ၏ မျက်နှာပြင် မှာ လျင်မြန်စွာ ပွင့်လာပြီး ပြောင်းလဲမှု များ ဆက်တိုက် ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

(ပေါင်းစပ်ခြင်း ကို လုပ်ဆောင်နေပါတယ်.. ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ပြုပြင်ရေး ဖာထေးမှု ဗားရှင်း သုည ဒသမ နှစ် ပေါင်းစပ်ခြင်း အောင်မြင်သွားပါပြီ)

(စနစ် ၏ လုပ်ဆောင်ချက် များကို အဆင့်မြှင့်တင် လိုက်ပါပြီ)

(အခွင့်အရေး သစ် များကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ - ဟင်းလင်းပြင် ကျောက်ဆူး ချခြင်း နှင့် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း)

(လက်ရှိ အကျိုးသက်ရောက်မှု - ဟို့စ် သည် မည်သည့် နေရာတွင် မဆို နေရာရွှေ့ပြောင်းရေး ကျောက်ဆူး တစ်ခု ကို ချထားနိုင်ပြီး ဂိုဏ်း က တပည့် များကို ဦးဆောင်ကာ အုပ်စုလိုက် နေရာရွှေ့ပြောင်းခြင်း ကို ပြုလုပ်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်၊ ပြန်လည် အသက်ဝင်မည့် အချိန် - ၂၄ နာရီ)

“နေရာရွှေ့ပြောင်း နိုင်တယ် တဲ့လား”

ကျန်းချန် ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စူးရှ ထက်မြက်လှသော အလင်းရောင် တစ်ခု တဖျတ်ဖျတ် လင်းလက်သွားသည်။

'ဒါက လုံးဝကို မဟာဗျူဟာမြောက် လက်ရာမွန် ကြီးပဲကွ'

'ယခင်တုန်းက ဆိုရင် ကစားသမား တွေ သေဆုံးပြီး ရှင်သန်ပြန်ထမြောက် လာတဲ့ အခါ မြေပုံ တစ်ခုလုံး အနှံ့ ပြေးလွှား နေခဲ့ရတာလေ.. အခု နေရာရွှေ့ပြောင်း နိုင်တဲ့ စွမ်းရည် ကြီး ရလာပြီ ဆိုတော့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း ရဲ့ ရွေ့လျား နိုင်စွမ်း ကြီး က အဆပေါင်း ရာချီ ပြီး တိုးတက်သွားပြီကွ ..သူတို့ သွားတိုက်ချင်တဲ့ နေရာကို ချက်ချင်း သွားတိုက်လို့ ရပြီ.. တကယ်လို့ မနိုင်ဘူး ဆိုရင်လည်း တစ်အုပ်စုလုံး ချက်ချင်း မြို့ထဲ ကို ပြန်ဆုတ်လို့ ရပြီဟေ့..'

“စီနီယာ ကြီး ခင်ဗျာ ..ခင်ဗျား ရဲ့ နောက်ဆုံး ဆန္ဒ ကို ကျွန်တော် ဖြည့်ဆည်းပေးပါ့မယ်ဗျာ”

ကျန်းချန် က အရိုးစု ကြီး ကို ကြည့်ကာ လေးနက် တည်ကြည်စွာ ကတိပေးလိုက်သည်။

“အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး ကြီး ထက်တောင် ပိုပြီး ကြောက်ဖို့ ကောင်းတဲ့.. ဒီ တပည့် တစ်သိုက် ကို ကျွန်တော် ဦးဆောင်ပြီး ဟို ကျိန်စာသင့် နေတဲ့ နံရံ ကြီး ကို အမှုန့်ဖြစ်အောင် ရိုက်ချိုးပေးပါ့မယ်ဗျာ”

ထို အချိန်လေး မှာပင်၊

“ဝုန်း ဝုန်း”

နစ်မြုပ်နေသော သင်္ဘော ကြီး တစ်စီးလုံး မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည့် ညည်းညူသံကြီး များကို ထုတ်လွှတ်လာတော့၏။

အပြင်ဘက်ရှိ ဆက်သွယ်ရေး စက် မှတစ်ဆင့် ဝမ်သဲ့ဖာ ၏ အလုအယက် အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကြီး..ပြဿနာ အကြီးကြီး တက်ပြီဗျို့.. ဟိုလူ ‌ဦးလေးကျန်း က ခေါင်မိုး ထောက်ထားတဲ့ တိုင် ကြီးကို လွှ နဲ့ တိုက်ဖြတ်ပစ်လိုက်ပြီဗျ ..သင်္ဘော ကြီး ပြိုကျတော့မယ်”

“ပြီးတော့ အပြင်ဘက် ကနေ ပိုပြီး ကြီးမားတဲ့ အကောင် ကြီး တစ်ကောင် လာနေတဲ့ ပုံပဲဗျို့”

ကျန်းချန် ၏ မျက်နှာထား မှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားတော့၏။

သူ ၏ နတ်ဘုရား အာရုံ ဖြင့် အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ဖြန့်ကျက် ကြည့်ရှုလိုက်သောအခါ သင်္ဘောပျက် ကြီး ၏ အပြင်ဘက် အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး ကြီး ၏ အမှောင်ထု ထဲတွင် ဧရာမ သွေးနီရောင် မျက်လုံး ကြီး ရာပေါင်းများစွာ က ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်လာနေသည် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို အရှိန်အဝါ ကြီးမှာ ယခင် အမည်းရောင် ဒီရေလှိုင်း မိစ္ဆာကောင် ကြီး ထက် အဆပေါင်း ဆယ်ဆ မက ပိုမို အစွမ်းထက်လှ၏။

မူလဝိဉာဉ် အဆင့် သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်း သာ လိုတော့သည့် အဆင့် ၊ မူလဝိဉာဉ် အဆင့် နှင့် ပင် အလွန် နီးစပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

၎င်းကား ဤ အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး ၏ တကယ့် အစစ်အမှန် အရှင်သခင် ကြီး အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး ဧရာမ မိစ္ဆာကောင် ကြီး ပင် ဖြစ်တော့၏။

“ဆုတ်ကြဟေ့”

ကျန်းချန် က ပြတ်သားစွာ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး အကြွင်းအကျန် များနှင့် နေ့စဉ်မှတ်တမ်း လေးကို သိမ်းဆည်းလိုက်ကာ သူ ၏ ပုံရိပ် မှာ အလင်းတန်း တစ်ခု အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ‌ပဲ့ထိန်း အခန်း ထဲမှ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးထွက်သွားတော့၏။

“ကောင်လေးတို့ အမှိုက် တွေ လိုက်ကောက် မနေကြနဲ့တော့ဟေ့”

“တကယ့် ဘော့စ် အစစ် ကြီး ရောက်လာပြီကွ”

အခန်း (၁၉၇) အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးမျိုးနွယ်နှင့် ရင်ဆိုင်ရခြင်း..

အရှေ့ပင်လယ်။

အဆုံးမဲ့ ရေမြောင်းအောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီး။

“ဒိန်း”

ပေတစ်ထောင်ကျော် ရှည်လျားသော ပင်လယ်အောက် သင်္ဘောပျက်ကြီးသည် သံမဏိများ လိမ်ကျိုးသွားသည့် အသံကြီးနှင့်အတူ လုံးဝ ရစရာမရှိအောင် ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားချေပြီ။ အဖိုးတန် သစ်သားအပိုင်းအစများနှင့် မရွှေ့ပြောင်းရသေးသော အမှိုက်သရိုက်တို့သည် အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ လွင့်စင်သွား၏။

သို့သော် ထိုနေရာရှိ မည်သည့်တပည့်ကမျှ ထိုအပျက်အစီးများကို ကောက်ယူရန် စိတ်ကူးမရှိကြပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သင်္ဘောပျက်ကြီးကြောင့် ထောင်းခနဲ ထလာသော ဖုန်တိမ်တိုက်ကြီးထဲတွင် အသက်ရှူရခက်လောက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းသည့် အရိပ်မည်းကြီး တစ်ခုက ၎င်း၏ လက်တံကြီးများကို တဖြည်းဖြည်း ဖြန့်ကျက်လာသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

၎င်းသည် ယခင် သင်္ဘောပျက်ကြီးထက်ပင် ပိုမို ကြီးမားလှသော မျက်လုံးစုံ ချောက်ကမ်းပါး ရေဘဝဲဘီလူးကြီး ဖြစ်နေသည်။

၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသော ခရမ်းရင့်ရောင် ဖြစ်ပြီး အရေပြားပေါ်တွင် အမည်းရောင် အချွဲအကျိများ စီးကျနေ၏။ အကြောက်မက်ဖွယ် အကောင်းဆုံးမှာ တောင်တန်းကြီးများပမာ ဧရာမ လက်တံရာချီတို့၏ အပေါ်တွင် သွေးရောင် မျက်လုံးပေါင်းများစွာ ပြည့်နှက်နေခြင်းပင် ဖြစ်ပေတကား။

ထိုမျက်လုံးကြီးများသည် အရွယ်အစား အမျိုးမျိုး ရှိကြ၏။ အချို့က ကျောက်ကြိတ်ဆုံများပမာ ရှိပြီး အချို့က မီးပုံးကြီးများပမာ ကြီးမားလှသည်။ မျက်လုံးတစ်ခုစီသည် သီးခြားစီ လည်ပတ်နေကြပြီး ကမောက်ကမဖြစ်မှု၊ ယုတ်မာမှုနှင့် ရူးသွပ်မှု အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေလေတော့သည်။

“တီ.. တီ.. တီ..စနစ်၏ အရေးပေါ် သတိပေးချက်”

“အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး အရှင်သခင်နဲ့ ရင်ဆိုင်ရခြင်း။ မျက်လုံးစုံ မိစ္ဆာရေဘဝဲ”

“တစ်ဝက် မူလ ဝိဉာဉ် အဆင့် မျိုးဗီဇ ပြောင်းလဲနေတဲ့ သတ္တဝါ ဖြစ်ပါတယ်။ သတိပေးချက်၊ ဒီသတ္တဝါက အလွန်အမင်း ပြင်းထန်တဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ညစ်ညမ်းစေတဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ပိုင်ဆိုင်ထားပါတယ်”

“အလိုအလျောက် စွမ်းရည်အနေနဲ့ အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးရဲ့ အကြည့် ပါဝင်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို တိုက်ရိုက် ကြည့်မိသူ ဘယ်သူမဆို တစ်စက္ကန့်ကို သွေးပမာဏ (၅) ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျသွားမှာ ဖြစ်ပြီး ကမောက်ကမဖြစ်တာ၊ ရူးသွပ်တာနဲ့ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်တာ စတဲ့ အပျက်သဘောဆောင်တဲ့ အခြေအနေတွေကို ကျပန်း ရရှိမှာ ဖြစ်ပါတယ်”

“လခွမ်းပဲ၊ ဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ ရုပ်ထွက်က လုံးဝကို အဆင်မပြေပါလားကွ”

ဝမ်သဲ့ဖာသည် အပေါ်သို့ မော့ကြည့်လိုက်သည်နှင့် သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ အော်ဟစ်နေသော သတ္တဝါ ရာပေါင်းများစွာကို အတင်းအကျပ် ထိုးသိပ်ထည့်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

“ဟီးဟီး... ဟီးဟီးဟီး”

"စနစ်ရဲ့ အသိပေးချက်။ သင်က အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးကို စိုက်ကြည့်မိသွားပါပြီ။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကြံ့ခိုင်မှု အမှတ် (၂၀) လျော့ကျသွားပါပြီ။ ထင်ယောင်ထင်မှားဖြစ်တဲ့ အခြေအနေကို ဝင်ရောက်သွားပါပြီ”

တစ်စက္ကန့်အလိုက ဒိုင်းလွှားကို မတင်ထားသော ဝမ်သဲ့ဖာသည် ရုတ်တရက် သူ၏ လက်နက်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်၏။ သူ၏ မျက်နှာတွင် နှာဘူးကျကျ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်းကာ ဧရာမ လက်တံကြီးများရှိရာသို့ ခုန်အုပ်လိုက်တော့သည်။

“အချောလေးတွေ၊ အချောလေးတွေ အများကြီးပါလား၊ မပြေးကြနဲ့လေ၊ ဒီဝဝကစ်ကစ် အစ်ကိုကြီးကို အနမ်းလေး ပေးပါဦး”

“ဖြန်း”

လက်တံ တစ်ခုက ညင်သာစွာ ရိုက်ထုတ်လိုက်ရာ ထို လူဝကြီးသည် မီတာ ရာပေါင်းများစွာ လွင့်စင်သွားပြီး ကျောက်နံရံထဲသို့ စိုက်ဝင်သွားလေတော့သည်။ သူတစ်ယောက်တည်း သာမက၊ အခြား တပည့်များသည်လည်း တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် သားကောင်များ ဖြစ်လာကြ၏။

မြင်ကွင်း တစ်။

မိစ္ဆာတို့၏ ကခုန်ခြင်း။

အချို့တပည့်များသည် ရူးသွပ်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်သွားပြီး သူတို့၏ အသင်းသားများကို ဓားများဖြင့် လိုက်လံ ခုတ်ထစ်နေကြသည်။

“မင်းက သစ္စာဖောက်ပဲ၊ မင်းလည်း သစ္စာဖောက်ပဲ၊ မင်းတို့ အားလုံး သေရမယ်ကွ”

အချို့က ကမောက်ကမဖြစ်ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်သွားပြီး ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် လေ့ကျင့်ခန်းများ လုပ်နေကြ၏။

“တစ် နှစ် သုံး လေး၊ နှစ် နှစ် သုံး လေး၊ ရင်ဘတ်ဖွင့် လေ့ကျင့်ခန်း လုပ်မယ်ဟေ့”

အခြား တပည့်များက ကြောက်ရွံ့ခြင်း အခြေအနေသို့ ရောက်သွားကာ ကျောက်ဆောင်တစ်ခုကို ဖက်ထားပြီး ပေါင်နှစ်ရာရှိသော ကလေးတစ်ယောက်ပမာ ငိုယိုနေကြသည်။

“အီးဟီးဟီး…မေမေရေ... ဘီလူးကြီး ရှိတယ်ဗျ၊ သားကို စိုက်ကြည့်နေတယ်”

စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင်၊ နဂိုက စည်းကမ်းတကျ ရှိနေသော ဖျက်ဆီးရေး တပ်ဖွဲ့ကြီးသည် စိတ်ရောဂါကု ဆေးရုံ၏ အပန်းဖြေ ကွင်းပြင်တစ်ခု အဖြစ်သို့ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွား၏။

“မလုပ်ကြနဲ့၊ အဲဒီကောင်ရဲ့ မျက်လုံးတွေကို သွားမကြည့်ကြနဲ့ကွ”

ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် သည် သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော ဓားဆန္ဒကို အားကိုးကာ သူ၏ စိတ်ကြည်လင်မှုကို သီသီလေး ထိန်းထားနိုင်ပြီး မျက်လုံးများ မှိတ်ထားလျက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အားလုံး မျက်လုံးတွေ မှိတ်ထားကြ၊ အမြင်အာရုံကို ဖြတ်တောက်လိုက်၊ ဝိညာဉ်အာရုံကို သုံးကြ... နေဦး၊ မဟုတ်သေးဘူး၊ ဝိညာဉ်အာရုံလည်း ညစ်ညမ်းသွားနိုင်တယ်ကွ။ အားလုံး အကန်းလိုပဲ တိုက်ခိုက်ကြတော့၊ အသံကို နားထောင်ပြီး နေရာကို ရှာကြဟေ့”

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ တပည့်များ အားလုံး အလျင်အမြန် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်ကြ၏။

သို့သော် ပြဿနာက စတင်လာပေပြီ။ စနစ်၏ အလိုအလျောက် ပစ်မှတ်ထားမှုကိုသာ အမြဲ အားကိုးပြီး အမြင်အာရုံဖြင့်သာ လှုပ်ရှားတတ်သော တပည့်များသည် မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်နှင့် လုံးလုံးလျားလျား မျက်မမြင်များ ဖြစ်သွားကြလေတော့သည်။

“မိစ္ဆာကောင် ဘယ်မှာလဲ၊ ဘယ်မှာလဲ”

“အား... ဘယ်သူ ငါ့ခြေထောက်ကို တက်နင်းတာလဲကွ”

“သောက်တလွဲ လျှောက်မခုတ်နဲ့လေ၊ အဲဒါ ငါ့ဖင်ကြီးကွ”

မျက်စိမှိတ် တိုက်ခိုက်ခြင်း၏ ရလဒ်ကား မိစ္ဆာကို မထိဘဲ အချင်းချင်းသာ ခုတ်မိပြီး တပည့်များ အတုံးအရုံး လဲကျကုန်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ် မျက်လုံးစုံ မိစ္ဆာရေဘဝဲက ၎င်း၏ လက်တံများကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ တပည့်များကို ဘိုးလင်း ဘောလုံးများပမာ ရိုက်ထုတ်လိုက်လေတော့သည်။

“ဒီအတိုင်းဆို မဟန်တော့ဘူး၊ ငါတို့ အားလုံး သေကုန်တော့မယ်”

ကျန်းချန်သည် ခပ်လှမ်းလှမ်းတွင် နေရာလပ်၌ ရပ်တန့်နေပြီး သူ၏ လက်ထဲတွင် တောက်ပလှသော ဓားအလင်းတစ်ခုကို စုစည်းကာ ကယ်တင်ရန် ပြင်ဆင်နေ၏။

ဤမိစ္ဆာကောင်သည် အစွမ်းထက်သော်ငြား၊ မူလ ဝိဉာဉ်အဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်နေသော သူ့အတွက် ၎င်းကို သတ်ဖြတ်ရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။ အခက်ဆုံးမှာ ရူးသွပ်နေသော တပည့်များကို မည်သို့ ကာကွယ်ရမည် ဆိုခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျန်းချန် လှုပ်ရှားတော့မည့် ဆဲဆဲမှာပင်။ ဆောက်လုပ်ရေး လုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း၏ သိပ္ပံပညာရှင် တစ်ယောက်ကဲ့သို့ ဉာဏ်ရည်ပြည့်ဝနေသော အသံက ဆက်သွယ်ရေး လိုင်းထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။

“နေကြဦး၊ ငါတို့က အဲဒီကောင်ကို ကြည့်လို့ မရမှတော့... သူက ငါတို့ကို မမြင်ရအောင် လုပ်လိုက်ရင်ရော ဘယ်လိုလဲ”

“သူ့မှာ မျက်လုံးတွေ အများကြီး ရှိနေတယ်ဆိုတာ ဘာသဘောလဲ၊ သူက အမြင်အာရုံကို အားကိုးတဲ့ သတ္တဝါဆိုတဲ့ သဘောပဲ။ သူ့ရဲ့ အမြင်အာရုံ အာရုံကြောတွေက အရမ်း ဖွံ့ဖြိုးပြီး အရမ်းကို အာရုံခံစားလွယ်တယ် ဆိုတဲ့ သဘောပဲကွ”

ဦးလေးကျန်းသည် ကျောက်ဆောင်တစ်ခု၏ နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေပြီး နဂိုက အလင်းရောင်အတွက် ရည်ရွယ်ထားသော မွမ်းမံထားသည့် အလွန်ပြင်းထန်သော မဂ္ဂနီဆီယမ် အလင်းဗုံးကို ကိုင်ဆောင်ထားကာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ကောက်ကျစ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... အလင်းဗုံး ဆိုတာကို ကြားဖူးကြလား။ သူက ကြည့်ရတာ ဝါသနာပါမှတော့၊ သူ့မျက်လုံးထဲ အပြည့် ဝင်သွားအောင် ကျွေးလိုက်ကြတာပေါ့ကွာ”

“အားလုံး လင်းလက်နိုင်တဲ့ ပစ္စည်းမှန်သမျှကို ထုတ်ကြ။ အလင်းသဘာဝ ကျင့်ကြံသူတွေ အားလုံး မင်းတို့ရဲ့ အပြင်းဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်တဲ့ အလင်းပေးမန္တန်ကို ပြင်ထားကြဟေ့”

“ငါ့အမိန့်ကို နားထောင်၊ သုံး နှစ် တစ်။ အဲဒီကောင်ရဲ့ ခွေးမျက်လုံးတွေကို ကန်းသွားအောင် လုပ်ပစ်လိုက်ကြကွာ”

ဦးလေးကျန်း၏ အမိန့်နှင့်အတူ၊ ရူးသွပ်နေဆဲ၊ မျက်လုံးမှိတ် စမ်းတဝါးဝါး ဖြစ်နေဆဲ တပည့်များသည် ရှင်းလင်းစွာ မတွေးတောနိုင်ကြသော်ငြား၊ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက အမိန့်ကို အလိုအလျောက် တုံ့ပြန် လုပ်ဆောင်လိုက်ကြသည်။

အလင်းသဘာဝ ကျင့်ကြံသူ ရာပေါင်းများစွာသည် သူတို့၏ တောင်ဝှေးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှောက်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ အခြေခံအကျဆုံးနှင့် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အကုန်အကျ အနည်းဆုံး စွမ်းရည်ဖြစ်သည့် အလင်းပေးမန္တန်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြ၏။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင်ကား၊ ၎င်းသည် အစွမ်းကုန် ထုတ်လွှတ်ထားသော အလွန်အမင်း ပြင်းထန်သည့် စွမ်းအားများ ဖြစ်နေသည်။

ထိုအချိန်မှာပင် ထောင်ပေါင်းများစွာသော အထူးထုတ်လုပ်ထားသည့် မဂ္ဂနီဆီယမ် အလင်းဗုံးများသည် မျက်လုံးစုံ မိစ္ဆာရေဘဝဲ၏ မျက်နှာတည့်တည့်သို့ ကျရောက်သွားလေတော့၏။

“ဒိုင်း”

မှောင်မိုက်နေသော ထိုပင်လယ်ရေနက်ပိုင်း ကြမ်းပြင်တွင်၊ ဖန်တီးထားသော နေမင်း တစ်စင်း ပေါက်ကွဲသွား၏။ ၎င်းသည် မွန်းတည့်ချိန် နေမင်းထက် အဆပေါင်း သောင်းချီ၍ ပိုမို စူးရှသော အလင်းရောင် ဖြစ်ပေသည်။ အမြင်လွှာများကို ချက်ချင်း ပြာကျသွား

စေနိုင်လောက်သည့် အကြွင်းမဲ့ နေ့သစ် တစ်ခုပင် ဖြစ်၏။

မီတာ ထောင်ပေါင်းများစွာ အထက်ရှိ ပင်လယ်ရေပြင်ပေါ်မှပင်လျှင် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ ထွက်ပေါ်လာသော စူးရှလှသည့် အဖြူရောင် အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့နိုင်ပေသည်။

ပေါက်ကွဲမှု၏ ဗဟိုချက်တွင် ရှိနေသော မျက်လုံးစုံ မိစ္ဆာရေဘဝဲသည် သေလောက်အောင် ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ချက်ချင်း ခံလိုက်ရ၏။ အမိုက်မှောင်ထဲတွင် မြင်နိုင်ရန် အလွန်အမင်း အာရုံခံစားလွယ်အောင် ဆင့်ကဲပြောင်းလဲထားသော ၎င်း၏ မျက်လုံးပေါင်းများစွာသည် သူငယ်အိမ်များ ပြူးကျယ်နေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော ဤစူပါအလင်းတန်းကြီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းမှာ နေမင်းကြီးကို အဏုကြည့်မှန်ပြောင်းဖြင့် ကြည့်လိုက်ရသည်နှင့် တူနေပေတော့၏။

“ရွှီး... ဂါး”

လုံးဝကို စူးရှလှသော အော်ဟစ်သံကြီး တစ်ခု၊ ဝိညာဉ် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသကဲ့သို့ အသံကြီးသည် အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီး တစ်ခုလုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။

မိစ္ဆာရေဘဝဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ သွေးရောင် မျက်လုံးပေါင်းများစွာသည် ပြင်းထန်သော အလင်းရောင်၏ နှိုးဆွမှုအောက်တွင် ချက်ချင်း သွေးကြောများ ပေါက်ထွက်ကာ ပေါက်ကွဲသွားကြပြီး အမည်းရောင် ပြည်များ ယိုစိမ့်

ထွက်လာလေတော့သည်။

၎င်းသည် နာကျင်မှုကြောင့် လက်တံများကို ရမ်းခါကာ ခေါင်းကို ကိုင်လျက် ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးဖြင့် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ရူးသွပ်စွာ လူးလှိမ့်နေပြီး ကျောက်ဆောင်ပေါင်းများစွာကို ရိုက်ချိုး ဖျက်ဆီးပစ်နေလေ၏။

"စနစ်ရဲ့ အသိပေးချက်။ ဘီလူးကြီးက မျက်ကန်း အခြေအနေကို ဝင်ရောက်သွားပါပြီ။ ကာကွယ်ရေး စွမ်းအား အလွန်အမင်း ကျဆင်းသွားပါတယ်။ လက်တံနဲ့ တိုက်ခိုက်မှု တိကျမှုက သုည (၀) ကို ရောက်ရှိသွားပါပြီ။"

"စနစ်ရဲ့ အသိပေးချက်။ ဘီလူးကြီးက ရူးသွပ် သောင်းကျန်းတဲ့ အခြေအနေကို ဝင်ရောက်သွားပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူက မျက်စိကန်းနေဆဲ ဖြစ်ပါတယ်။”

“ဟားဟားဟား... ကန်းသွားပြီ၊ အဲဒီကောင် ကန်းသွားပြီကွ”

ဝမ်သဲ့ဖာသည် ကျောက်နံရံထဲမှ သူ့ကိုယ်သူ ရုန်းထွက်လာ၏။ သူ၏ အမြင်အာရုံသည်လည်း လုံးဝ ဖြူဖွေးနေဆဲ ဖြစ်သော်ငြား၊ သူက အလွန်အမင်း မာနထောင်လွှားစွာဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ဆက်စိုက်ကြည့်နေလေကွာ၊ အလင်းရောင် ညစ်ညမ်းမှု ဆိုတာ ဘာလဲ မင်းသိသွားပြီမလား။ ညီအစ်ကိုတို့... အဲဒီကောင် လဲနေတုန်း အသက်ကို နှုတ်ပစ်ကြဟေ့”

“မျက်လုံးမှိတ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ သူ ငါတို့ကို မမြင်ရတော့ဘူးကွ။ သွားကြ၊ သံပြားပူကင်ဖို့ အဲဒီကောင်ရဲ့ လက်တံတွေကို ဖြတ်ကြဟေ့”

တပည့်များ၏ စိတ်ဓာတ်ခွန်အားများ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ဘီလူးကြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလှိမ့်ပြီး အော်ဟစ်နေသည်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ၊ မျိုးစုံသော ဓားပျံများ၊ မှော်ရတနာများ၊ တူးရွင်းပြားများနှင့် ဒယ်အိုးများသည် ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ကျဆင်းလာတော့သည်။

“မျက်လုံးတွေကို တိုက်ခိုက်ကြ၊ မျက်လုံးတွေက အားနည်းချက်ပဲကွ”

“ဟိုအကြီးဆုံး မျက်လုံးကြီးကို မခွဲပစ်နဲ့နော်၊ အရှင်လတ်လတ် ကလော်ထုတ်။ အဲဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် လက်နက်ပြုလုပ်တဲ့ ပစ္စည်းကွ”

“လက်တံတွေ... ငါ လက်တံတွေ လိုချင်တယ်။ ကျောက်ကပ်ကြီး ပြောတာတော့ အဲဒါတွေက အဝါးရဆုံးတဲ့ဟေ့”

လွန်ခဲ့သော အခိုက်အတန့်လေးကမှ ပြိုင်ဘက်ကင်းပြီး ကြည့်ရဲစရာပင် မရှိအောင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းခဲ့သော အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး အရှင်သခင်ကြီးသည် ယခုအခါ ဧရာမ မျက်ကန်း၊ ခုခံနိုင်စွမ်းမဲ့သော အသားတုံး ပစ်မှတ်ကြီး တစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားလေပြီတကား။

ကျန်းချန်က သူ၏ ဓားအလင်းကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်၏။ ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း၊ သူ ခေါင်းယမ်းလိုက်မိပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့သည့် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

‘ဒီလူစုကို ဆန့်ကျင်ရင်တော့... လူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သရဲပဲဖြစ်ဖြစ်၊ နိဂုံးကတော့ တော်တော်လေးကို... စိတ်ပျက်စရာ ကောင်းတာပဲ’

ရေနက်ပိုင်းမှ တိုက်ပွဲက ဆက်လက် ဖြစ်ပွားနေဆဲ ဖြစ်၏။ သို့သော် ရလဒ်ကကား ဆုံးဖြတ်ပြီးသား ဖြစ်နေချေပြီ။

ဤနေ့မှစ၍၊ အရှေ့ပင်လယ်၏ အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါး ပင်လယ်သားရဲများကြားတွင် ကြောက်မက်ဖွယ် ဒဏ္ဍာရီတစ်ခု ရေပန်းစားသွားခဲ့၏။ အကယ်၍ သင်း

တို့သည် ခေါင်းပေါ်တွင် အပြာရောင် အလင်းများ လင်းလက်နေသော လူသားမျိုးနွယ် တစ်စုနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့ပါက၊ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မျက်လုံးကိုတော့ လုံးဝ မဖွင့်လိုက်ပါနှင့်။ သို့မဟုတ်ပါက၊ သင်တို့ နေမင်းကြီးကို မြင်တွေ့ရလိမ့်မည် ဟူ၍ပင် ဖြစ်လေတော့သတည်း။

အခန်း (၁၉၈) ဒုတိယမြောက် ပြုပြင်ခြင်း နေရာလပ် နိယာမ

အရှေ့ ပင်လယ်။ အဆုံးမဲ့ အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး အပိုင်း။

မျက်လုံးစုံ ချောက်ကမ်းပါး ရေဘဝဲ ဘီလူးကြီး၏ ဧရာမ အလောင်းကောင်ကြီးသည် ပင်လယ်အောက်ကြမ်းပြင်တွင် အသားတောင်ကြီး တစ်လုံးပမာ လဲလျောင်းနေပေ၏။ ထူထဲတုတ်ခိုင်လှသော ရေဘဝဲလက်တံ ရာချီတို့သည် ဆက်လက် လှုပ်ရှားနိုင်ခြင်း မရှိတော့သော်ငြား၊ စားချင့်စဖွယ် အရောင်အဆင်းတို့ဖြင့် ဝင်းလက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

"ညစာ စားလို့ရပြီ၊ ညစာ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီဟေ့။"

ကျောက်ကပ်ကြော် အမည်ရသည့် တပည့်မှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသဖြင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီရဲလျက် ရှိချေသည်။ သူက မီးသဘာဝကို ကိုင်တွယ်နိုင်သော တပည့် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို ညွှန်ကြားကာ ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ ဧရာမ ကျောက်တုံးပြားကြီး တစ်ခုကို နီရဲလာသည်အထိ အပူပေးစေလိုက်ပြီး သဘာဝ သံပြားပူကင်စင်ကြီး တစ်ခုအဖြစ် ဖန်တီးလိုက်‌တော့၏။

“ဒီရေဘဝဲလက်တံတွေက

တုတ်လိုက်တာကွာ၊ လှီးရတာ လက်တောင် ညောင်းတယ်”

"မြန်မြန်လုပ်ကြ၊ ဆီသုတ်၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေ ဖြူးလိုက်၊ ဇီရာစေ့နဲ့ ငရုတ်သီးမှုန့်တွေပါ ထည့်လိုက်ကြကွ။"

“ရှဲ…”

မီးကင်ထားသော ရေဘဝဲ၏ သီးသန့် မွှေးပျံ့လှသော ရနံ့တို့ ရေနက်ပိုင်း တစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသောအခါ၊ နဂိုက ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းပြီး မှောင်မိုက်နေသော အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးသည် ပွဲတော်တစ်ခုအလား အသက်ဝင် သွားလေတော့သည်။

"မွှေးလိုက်တာကွာ၊ ဒီအသားက အရမ်းစားကောင်းတာပဲ၊ ဝါးရလွန်းလို့ မေးရိုးတွေတောင် ကိုက်လာပြီ။ ဒါက မူလ ဝိဉာဉ်အဆင့်နီးပါး ရှိတဲ့ ပါဝင်ပစ္စည်းတွေကွ၊ တစ်ကိုက် ကိုက်လိုက်တာနဲ့ အတွေ့အကြုံရမှတ် တစ်ထောင်တောင် တက်သွားတာ၊ အားလုံး အလုအယက် စားကြဟေ့။"

တပည့် သုံးထောင်ကျော်သည် ဘီလူးကြီး၏ အလောင်းကောင်ဘေးတွင် စုရုံးကာ အရင်က တစ်ခါမှ မရှိဖူးသေးသော ပင်လယ်အောက် ရေနက်ပိုင်း ဘူဖေးပွဲတော်ကြီး ဆင်နွှဲနေကြ၏။

ထိုသို့ ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော လူအုပ်ကြီးနှင့် အလှမ်းဝေးရာတွင်ကား ကျန်းချန် တစ်ယောက်တည်း ရေမြောင်းအောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အဆုံးသတ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့သည်။

ဤနေရာရှိ ပင်လယ်ရေတို့သည် စီးဆင်းမှု ရပ်တန့်နေပြီး နေရာလပ်တစ်ခုလုံး ထူးဆန်းစွာ တွန့်လိမ် ပုံပျက်နေသည်ကို ခံစားရပေသည်။

ကျောက်နံရံ၏ အောက်ခြေအကျဆုံး အပိုင်းတွင်ကား ပေတစ်ရာခန့် ရှည်လျားသော အမိုက်မှောင် အက်ကွဲကြောင်းကြီး တစ်ခု ရှိနေ၏။

ထိုအက်ကွဲကြောင်းကြီးသည် ဤကမ္ဘာလောကကြီး၏ ဒဏ်ရာတစ်ခုအလား ဖြစ်နေပြီး ၎င်းထဲမှ မရေမတွက်နိုင်သော မည်းမှောင်သည့် အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးအငွေ့အသက်များ တရစပ် စိမ့်ထွက်နေသည်။ ၎င်းသည် ရေစီးမည်းကြီး၏ မူလဇစ်မြစ်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

‘ဒါက ကမ္ဘာလောက အကာအကွယ်ရဲ့ အက်ကွဲကြောင်းကြီးများလား’

အက်ကွဲကြောင်း၏ အခြားတစ်ဖက်မှ အရာအားလုံးကို ဝါးမျိုပစ်ချင်နေသည့် ကမောက်ကမဖြစ်မှု၊ ရူးသွပ်မှုနှင့် ကြောက်မက်ဖွယ် ဆန္ဒသဘောတရားတို့ကို ကျန်းချန် ရှင်းလင်းစွာ ခံစားသိရှိနေရသည်။

အကယ်၍ ဤရေဘဝဲဘီလူးကြီးသာ ဝင်ပေါက်ကို ပိတ်ဆို့ကာကွယ်ထားခြင်း မရှိခဲ့ပါက၊ အရှေ့ပင်လယ် တစ်ခုလုံးသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ညစ်ညမ်းသွားခဲ့လောက်ချေပြီ။

ရေမွန်းနေသော သင်္ဘောကြီး၏ ပဲ့ထိန်းအခန်းထဲမှ သူရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည့် နေရာလပ် ပြုပြင်ရေး ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ကျောက်ပြားကို သူ ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်တက်နေသော ကျောက်ပြားကြီးသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေပြီး တဝီဝီ မြည်သံများ ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ မူလနေရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိရန် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်တော့သည့်အလား ဖြစ်နေပေ၏။

"သွားပေတော့။"

ကျန်းချန် အသက်ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ကျောက်ပြားကို ဧရာမ အက်ကွဲကြောင်းကြီးဆီသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

“ဝီ…”

ကျောက်ပြားသည် အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး အက်ကွဲကြောင်း၏ ဗဟိုချက်မဆီသို့ တိကျစွာ ဝင်ရောက် ကပ်ငြိသွားတော့သည်။

တစ်ခဏအတွင်းမှာပင်၊ ကျယ်ပြောလှပြီး အဆုံးအစမဲ့သော နေရာလပ် နိယာမ စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာ၏။

သောင်းကျန်းနေသော အမည်းရောင် စွမ်းအင်များ ရပ်တန့်သွားသယောင် ဖြစ်သွားသည်။ ထို့နောက် ကျောက်ပြားထံမှ ငွေရောင်ကြိုးတန်းများ ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် ဖြာထွက်လာပြီး ဧရာမ ဒဏ်ရာကြီးကို တဖြည်းဖြည်း ချုပ်နှောင် ပိတ်ဆို့လာလေတော့၏။

၎င်းသည် အပိုင်းအစတစ်ခုသာ ဖြစ်သောကြောင့် အပြည့်အဝ မကုသနိုင်သော်ငြား၊ အရှေ့ပင်လယ် တစ်ခုလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သည့် ယိုစိမ့်မှုကြီးကိုကား အပြီးတိုင် တားဆီးပေးလိုက်နိုင်ပေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်မှာပင် စနစ်၏ အသိပေးချက်များ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

“တီ…တီ…တီ…”

ကောင်းကင်ဘုံ နိယာမ ပြုပြင်ခြင်း အောင်မြင်စွာ တပ်ဆင်ပြီးစီးကြောင်း၊ အဆုံးမဲ့ ရေမြောင်းအောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီး၏ အက်ကွဲကြောင်းကို ယာယီ ချိပ်ပိတ်လိုက်ပြီဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဆာဗာတစ်ခုလုံးဆိုင်ရာ အရှေ့ပင်လယ် သန့်စင်ခြင်း မစ်ရှင်သည် ရာခိုင်နှုန်းပြည့် ပြီးမြောက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း အသိပေးချက်များ ပေါ်ထွက်လာ၏။

ထိုချက်ချင်းပင် ကျန်းချန်၏ စိတ်ထဲတွင် သာယာနာပျော်ဖွယ် အသိပေးသံများ ဆက်တိုက် မြည်ဟည်းလာသည်။ စနစ် အဆင့်မြှင့်တင်မှု အပြည့်အဝ ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်ကာ စနစ်ဗားရှင်း အသစ်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်များ ပါဝင်သည့် နေရာလပ် ဆက်သွယ်ရေးစခန်း ကွန်ရက် လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်တစ်ခုလည်း ပွင့်လာခဲ့ပေသည်။

ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်၏ ဖော်ပြချက်ကို အလျင်အမြန် စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ နေရာလပ် ဆက်သွယ်ရေးစခန်း ဟူသည်မှာ ဂိုဏ်းရန်ပုံငွေများကို အသုံးပြုကာ ရှာဖွေတွေ့ရှိပြီးသော နယ်မြေများတွင် ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်များ တည်ဆောက်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွှေ့ပြောင်းခြင်း လုပ်ဆောင်ချက် အရ ဂိုဏ်းသားများ အားလုံးသည် ဂိုဏ်းစုဆောင်းမှတ်များကို အသုံးပြု၍ ဆက်သွယ်ရေးစခန်းများ အကြား ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းသွားလာနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ လက်ရှိ အများဆုံး တည်ဆောက်နိုင်မည့် ဆက်သွယ်ရေးစခန်း အရေအတွက်မှာ သုံးခု ဖြစ်၏။

"ပြီးသွားပြီကွ။"

ကျန်းချန် လက်သီးကို တင်းတင်းဆုပ်လိုက်မိသည်။

ဂိမ်းတစ်ခုအတွက် အရေးအကြီးဆုံးအရာက အဘယ်နည်း။ ရှင်သန်ထမြောက်ခြင်းအပြင်၊ အရေးအကြီးဆုံးမှာ ချက်ချင်း ရွှေ့ပြောင်းသွားလာနိုင်သည့် စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်ပေ၏။

ယခင်က တပည့်များသည် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းမှ ထျန်းကျီမြို့တော်သို့ သွားရန် ရက်ပေါင်းများစွာ အချိန်ယူရပြီး အရှေ့ပင်လယ်မှ ဖြတ်ပျံသန်းရသဖြင့် အန်ထွက်မတတ် ပင်ပန်းဆင်းရဲ ခဲ့ကြရသည်။

ဤသို့ အချိန်ကြန့်ကြာလှသော ခရီးသွားလာမှုက ဂိုဏ်း၏ တိုးတက်မှုကို ဆိုးရွားစွာ ကန့်သတ်ထားခဲ့၏။ ယခု ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်များ ရှိလာပြီဖြစ်ရာ၊ ချန်ဝူကမ္ဘာလောက တစ်ခုလုံးသည် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ နောက်ဖေးခြံဝင်း သဖွယ် ဖြစ်လာတော့မည်တကား။

ကျန်းချန် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ရေဘဝဲကင်ကို အငမ်းမရ စားသောက်နေကြဆဲဖြစ်သော တပည့်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီး သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ သူ လက်ဖျောက်တစ်ချက်ကို ညင်သာစွာ တီးလိုက်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်၌၊ ဆာဗာတစ်ခုလုံးဆိုင်ရာ ကြေညာချက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ တပည့်များအားလုံး ဂိုဏ်းချုပ်၏ လက်ခံမှုကို ရရှိသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ဂုဏ်ပြုစာလွှာ ပေါ်လာ၏။ ကျန်းချန်၏ ပြိုင်ဘက်ကင်းလှသော စွမ်းရည်ဖြင့် အရှေ့ပင်လယ်ရှိ အမည်းရောင် ဒီရေလှိုင်း၏ ဇစ်မြစ်ကို ချိပ်ပိတ်နိုင်ခဲ့ပေပြီ။

တပည့်များ၏ ရဲစွမ်းသတ္တိကို အသိအမှတ်ပြုသောအားဖြင့် ဂိုဏ်းစနစ်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်သည်။ လုပ်ဆောင်ချက် အသစ်အဖြစ် ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်များကို စတင် အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ပထမဆုံး အရှေ့ပင်လယ်ခွဲ ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်ကို ဤနေရာတွင် စတင် ဖွင့်လှစ်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုမှစ၍ ဂိုဏ်းသို့ ချက်ချင်း ပြန်နိုင်ပြီဖြစ်သလို၊ ပင်လယ်စာ စားသုံးရန်အတွက်လည်း အရှေ့ပင်လယ်သို့ ချက်ချင်း လာရောက်နိုင်ပြီ ဖြစ်ပေသတည်း။

“ဝှစ်…”

ရေဘဝဲကင်ကို ကိုက်ဖြတ်နေကြသော တပည့်များသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြက်သေ သေသွားကြသည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင်ကား၊ ဘီလူးကြီးကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့စဉ်ကထက်ပင် ပိုမို ပြင်းထန်သော အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံကြီး ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာတော့၏။

"လခွမ်း၊ ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်ကြီးကွ၊ ငါတို့တွေ ခရီးသွားရတဲ့ ဒုက္ခကနေ ကျွတ်ပြီဟေ့။"

"ဘုရားရေ... အဲ့ဒီ တောဝက်လှေစုတ်ကြီးကို မစီးရတော့ဘူးဟေ့။"

"ဂိုဏ်းကို ချက်ချင်း ပြန်လို့ရပြီလား၊ ဒါဆို ဒီရေဘဝဲအသားတွေကို ဂိုဏ်းရဲ့ စားသောက်ဆောင်ကို တန်းပို့ပြီး ရောင်းလို့ရပြီပေါ့။"

ဝမ်သဲ့ဖာ တစ်ယောက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားပြီး မျက်ရည်များပင် ဝဲတက်လာကာ သူ၏ လက်ထဲမှ ရေဘဝဲကင်တုတ်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက အရမ်း မိုက်တာပဲဗျာ၊ ကျွန်တော် ပြန်ချင်နေတာ ကြာပြီ၊ ဒီပင်လယ်ညှီနံ့ကြီးကို လုံးဝ သည်းမခံနိုင်တော့ဘူး။"

ထိုအခါ၊ ကျန်းချန်သည် ပြုံးယောင်သန်းသွားပြီး လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ငွေရောင်အလင်းတန်းများ ဖြာထွက်နေသော ရှေးဟောင်း ကျောက်တုံး ဝင်္ကပါဂိတ်ကြီး တစ်ခုသည် ပင်လယ်ကြမ်းပြင်မှ တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာတော့၏။

"ဒါပေမဲ့..."

ကျန်းချန် စကားကို ရုတ်တရက် လမ်းကြောင်းပြောင်းလိုက်ပြီး အမြတ်ထုတ်တတ်သော အရင်းရှင်တစ်ယောက်၏ အစွယ်များကို ထုတ်ပြလိုက်လေသည်။

"ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်ကို ထိန်းသိမ်းရတာ မလွယ်ဘူးလေ၊ ဒါကြောင့် တစ်ခါ ရွှေ့ပြောင်းတိုင်း ဂိုဏ်းစုဆောင်းမှတ် ငါးဆယ် နှုတ်ယူသွားလိမ့်မယ်။"

"ဟမ်... ပိုက်ဆံ ထပ်တောင်းတာလား။"

"လိမ်စားနေတာပဲ၊ သက်သက်ကြီးကို လိမ်စားနေတာ။"

"ရတယ် ရတယ်၊ ရေမူးတဲ့ဒဏ်က ကင်းဝေးဖို့အတွက် ဆိုရင်တော့ ပေးလိုက်ပါ့မယ်ဗျာ။"

သူတို့ ပါးစပ်မှ ညည်းညူနေကြသော်လည်း၊ သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုများကမူ တစ်ခြားစီ ဖြစ်နေပေ၏။ ပထမဆုံး တပည့်အုပ်စုသည် ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်ပေါ်သို့ တက်ရပ်ရန် အလုအယက် ကြိုးစားကြသည်။

“ဖျပ်…”

အဖြူရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်သွားသည်။ သူတို့၏ ပုံရိပ်များသည် ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး၊ နောက်တစ်စက္ကန့် အကြာတွင် မိုင်ပေါင်းထောင်ချီ ကွာဝေးသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ရင်ပြင်ပေါ်တွင် သွားရောက် ပေါ်ထွက်လာကြတော့သည်။

"တကယ် ပြန်ရောက်လာပြီဟေ့၊ ငါ့ကုတင်ကြီးကိုတောင် မြင်နေရပြီ။"

"ညီအစ်ကိုတို့ရေ... ပင်လယ်စာတွေ မြန်မြန် သယ်လာကြ၊ ဒီည ဂိုဏ်းမှာ ပွဲကြီးပွဲကောင်း ရှိတယ်ဟေ့။"

တပည့်များ ပစ္စည်းများ သယ်ယူရွှေ့ပြောင်းနေကြသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချန် ချက်ချင်း မထွက်ခွာသွားသေးပေ။ ချိပ်ပိတ်ထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ထူးဆန်းသော အငွေ့အသက်များ ယိုစိမ့်နေဆဲဖြစ်သည့် အက်ကွဲကြောင်းကြီးကို သူ ပြန်လည် လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ အကြည့်တို့က နက်ရှိုင်းနေ၏။

‘ဒါက ယာယီပဲ ရှိသေးတယ်။ အောက်ခြေမဲ့ ချောက်ကမ်းပါးကြီးရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုကို အမြစ်ပြတ် ရှင်းလင်းဖို့ဆိုရင်၊ ကျန်နေသေးတဲ့ အပြစ်အနာအဆာ ပြုပြင်ရေး အပိုင်းအစတွေကို ရှာတွေ့ဖို့ လိုသေးတယ်’

သူ တွေးလိုက်ပြီးနောက်...

"အခုတော့... နဂါးနန်းတော်ဆီ သွားပြီး ကြွေးတောင်းရမယ့် အချိန် ရောက်ပြီ။"

ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်၊ ကျန်းချန် သူ၏ ဝတ်ရုံကို သေသပ်စွာ ပြင်ဝတ်လိုက်ပြီး၊ လူအုပ်ထဲတွင် ရေဘဝဲကင် ဝင်စားနေခဲ့သော ဆုချင်းကော နှင့် နဂါးမိန်းကလေး အော့လင်း တို့နှင့်အတူ ရွှေ့ပြောင်းဂိတ်ပေါ်သို့ တက်လှမ်းလိုက်လေတော့သည်။

"နဂါးနန်းတော်ကို ပြန်ကြစို့၊ ငါတို့ရဲ့ ရတနာတိုက်ထဲက ရွေးချယ်ခွင့်ရှိတဲ့ ဆုလာဘ်ကို မယူရသေးဘူးလေ”