အခန်း (၁၉၉-၂၀၁)

အခန်း (၁၉၉) မဟာမိတ်ဖွဲ့ခြင်းနှင့် ခွဲခွာခြင်း..နဂါးမိန်းကလေးအား ပြန်ပေးဆွဲမည့် အစီအစဉ် အောင်မြင်ခြင်း

အရှေ့ပင်လယ်ပြင်။ ပုံဆောင်ခဲ နဂါးနန်းတော်။ ပင်မခန်းမဆောင်ကြီး။

ကျန်းချန်သည် အောင်ပွဲခံလာသော ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းမှ တပည့် (၃၀၀၀) ကို ဦးဆောင်ကာ နဂါးနန်းတော်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာချိန်တွင် သူတို့အား သူရဲကောင်းများပမာ သောင်းသောင်းဖျဖျ ကြိုဆိုကြသည်။ နဂါးမင်းကြီး အော့ကွမ်း ကိုယ်တိုင် မျက်ရည်များ စီးကျလျက် လှေကားထစ်များပေါ်မှ ဆင်းကာ ဆီးကြို၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... တကယ့်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ လူငယ်လေးပဲ... တကယ့်ကို အံ့မခန်းပါပဲကွာ”

နဂါးမင်းကြီးက ဝမ်းသာလုံးဆို့နေသည့် အသံဖြင့် ဆိုသည်။

“ငါတို့ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်ကို လပေါင်းများစွာ ဒုက္ခပေးနေတဲ့ အမည်းရောင် ဒီရေလှိုင်းကြီးရဲ့ အရင်းအမြစ် တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလို့ ကင်းထောက်တွေ အခုလေးတင် သတင်းပို့လာကြတယ်... သောင်းကျန်းနေတဲ့ ပင်လယ်မိစ္ဆာတွေလည်း ငြိမ်ကျသွားပြီတဲ့... ငါတို့ နဂါးမျိုးနွယ်စုက ဒီကျေးဇူးကြီးကို ဘယ်တော့မှ မေ့မှာမဟုတ်ဘူးကွ”

ကျန်းချန်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ 'ဒီလောက်လေးလုပ်ပေးရုံနဲ့ မျက်ရည်တွေ ဘာတွေ ကျနေပါလား... ငါ့တပည့်တွေက ရေဘဝဲကင် စားချင်လို့ လုပ်လိုက်တာဆိုတာ သူ မသိလို့ တော်သေးတာပေါ့'

သူက စိတ်ထဲမှ ကြိတ်ရယ်ကာ တွေးလိုက်သည်။

“နဂါးမင်းကြီးက အားနာလွန်းနေပါပြီဗျာ... ကျွန်တော်တို့က မဟာမိတ်တွေဖြစ်သွားပြီပဲ... တစ်ယောက်အခက်အခဲ တစ်ယောက် ကူညီရမှာပေါ့... အခု အကျပ်အတည်းလည်း ပြေလည်သွားပြီဆိုတော့... အရင်က ကျွန်တော်တို့ သဘောတူထားတဲ့ ကိစ္စလေး...”

အော့ကွမ်းက ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားပြီး အားပါးတရ ရယ်လိုက်သည်။

“သဘောပေါက်ပြီ... သဘောပေါက်ပြီ... မင်းတို့ကို နဂါးနန်းတော်ရဲ့ ရတနာတိုက်ဆီ ငါကိုယ်တိုင် ခေါ်သွားပေးမယ်... ကြိုက်တဲ့ အဖိုးတန်ရတနာ သုံးခု... အဲ... မဟုတ်ဘူး... ငါးခု ရွေးယူကြပေတော့... ကျန်တဲ့ တပည့်တွေကိုလည်း တစ်ယောက်ကို ရေနက်ပုလဲ တစ်ပလိုင်းစီနဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ပစ္စည်းတွေ ဆုချမယ်ကွ”

“နဂါးမင်းကြီး သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေဗျာ”

ဒီဖရဲသီးက မှည့်ပြီလား ဟု အမည်ရသော ဝမ်သဲ့ဖာ ကဲ့သို့သော ကစားသမားများမှာ ချက်ချင်းပင် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်လိုက်ကြတော့၏။ ရတနာတိုက်တစ်ခုလုံးကို ပြောင်သလင်းခါအောင် မယူနိုင်ခြင်းက အနည်းငယ် နှမြောစရာကောင်းသော်ငြား ယခုရရှိသော ဆုလာဘ်များကပင် သူတို့အားလုံးကို နေ့ချင်းညချင်း သူဌေးဖြစ်သွားစေရန် လုံလောက်နေချေပြီ။

... ... ...

နဂါးနန်းတော် ရတနာတိုက်။

လေးလံလှသော ကျိုးပဲ့နေသည့် နဂါးကျောက်တံခါးကြီး ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်ဟသွားချိန်တွင် နေရာအနှံ့ ရောက်ဖူးသည့် ဆုချင်းကော ပင်လျှင် အတွင်းဘက်ရှိ ရတနာများကြောင့် မျက်စိကျိန်းသွားရသည်။

ဤနေရာကား နဂါးမျိုးနွယ်စု၏ နှစ်ပေါင်းသောင်းချီကြာ စုဆောင်းထားသော ရတနာသိုက်ကြီးပင် ဖြစ်၏။ လက်သီးဆုပ်ခန့်ရှိသော ရေခွဲပုလဲလုံးကြီးများက ဖန်ဂေါ်လီလုံးများပမာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပုံကျနေ၏။ ရှေးဟောင်း အနီရောင် သန္တာကျောက်တန်းများ၊ ရေနက်ပိုင်း သံမည်းများနှင့် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်မျက်များက တောင်တန်းကြီးများပမာ စုပုံနေသည်။ စင်များပေါ်တွင်လည်း မှော်ရတနာများ၊ ဓားပျံများနှင့် ချပ်ဝတ် အင်္ကျီများကဲ့သို့သော ရှေးဟောင်းပစ္စည်းများဖြင့် ပြည့်နှက်နေချေသည်။

“ငါတို့က ငါးခုပဲ ယူခွင့်ရှိတာလား...”

ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း က ဤရတနာများကို ကြည့်ကာ ရင်ဘတ်ကို ဖိလျက် နာကျင်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ 'သေချင်စရာကောင်းလိုက်တာ... ငါတော့ ဘာရွေးရမှန်းမသိတဲ့ ရောဂါ အကြီးအကျယ် စွဲနေပြီကွာ' ဟု သူက တွေးတောနေမိ၏။

သို့ရာတွင် ကျန်းချန်ကမူ ရည်မှန်းချက် ပစ်မှတ်ကို ကြိုတင် စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်၏။ သူသည် မျက်စိကျိန်းမတတ် တောက်ပနေသော အသင့်သုံး မှော်ရတနာများကို မယူဘဲ ထောင့်ကျကျနေရာရှိ သာမန်သေတ္တာအချို့ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဒါကို ယူမယ်”

ကျန်းချန်က ဂိုဏ်း၏ မန္တန်ကွင်းပြင်နှင့် စစ်သင်္ဘော ချပ်ဝတ်များ အဆင့်မြှင့်တင်ရာတွင် အသုံးပြုသော ကောင်းကင်ဘုံ ဥက္ကာပျံ အဆီအနှစ် တစ်တုံးနှင့် မူလဝိဉာဉ် အဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် ဆေးလုံးဖော်စပ်ရာတွင် အဓိကပါဝင်သည့် အေးစက်သော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာဖြင့် ချိတ်ပိတ်ထားသော အသက်ကိုးကြိမ်ပြန်ရှင် မြက်ပင် တို့ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“ပြီးတော့ ဒါလည်း ယူမယ်”

ကျန်းချန်က အက်ကွဲကြောင်းများ ပြည့်နှက်နေပြီး သာမန်မျှသာဖြစ်ပုံရသော ကြေးဝါ သံလိုက်အိမ်မြှောင် တစ်ခုကို ကောက်ယူလိုက်သည်။

အော့ကွမ်းမှာ အံ့အားသင့်သွားသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ဒီသံလိုက်အိမ်မြှောင်က ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဆိုပေမဲ့ ပျက်စီးနေတာ ကြာလှပြီ... သုံးလို့လည်း မရတော့ဘူးကွ... အဲဒီဘေးက ကောင်းကင်အဆင့် သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကို ယူပါလား... ဒါမှမဟုတ် အောက်ခြေအဆင့် ရေခွဲဓား ကမှ ပိုမကောင်းဘူးလား”

“ရပါတယ်ဗျာ... ဒါလေးဆို လုံလောက်ပါပြီ”

ကျန်းချန်က ခေါင်းခါရင်း ငြင်းလိုက်သည်။ ဤသံလိုက်အိမ်မြှောင်သည် နောက်ထပ် မြေပုံအသစ်ဖြစ်သည့် ရှေးဟောင်းစစ်တလင်း သို့ သွားရာလမ်းကို ဖွင့်ရန် အရေးပါသော သော့ချက်များထဲမှ တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း စနစ်က သူ့ကို အသိပေးထားသည် မဟုတ်ပါလား။

ရတနာများ ရွေးချယ်ပြီးနောက်တွင် အဓိက အစီအစဉ် စတင်တော့မည် ဖြစ်၏။ လူအုပ်ကြီးသည် ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်သည့်အနေဖြင့် ပင်မခန်းမဆောင်ကြီးဆီသို့ ပြန်လာခဲ့ကြသည်။

ထိုစဉ် ပန်းရောင် ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာပြီး ကျန်းချန်၏ ခြေထောက်ကို ဖက်တွယ်လိုက်သည်။ (အမှန်တကယ်တော့ သူဖက်ထားသည်က ဘေးနားရှိ ဝမ်သဲ့ဖာ၏ လက်ထဲမှ အစပ်ချောင်း မုန့်သေတ္တာကို ဖြစ်၏။)

“ခမည်းတော်... သမီး သဘောမတူဘူး”

ဧရာမ ခရုခွံကြီးတစ်ခုကို ကျောပိုးအိတ်အဖြစ် လွယ်ထားသော နဂါးမိန်းကလေး အော့လင်းက နဂါးမင်းကြီးကို မျက်ရည်ဝဲကာ ကြည့်လိုက်သည်။ 'ဒီလူတွေဆီမှာ စားစရာအကောင်းတွေ အများကြီးပဲ... ငါ အလွတ်ခံလို့ မဖြစ်ဘူး’

“သမီး ကုန်းပေါ်ကို လိုက်သွားချင်တယ်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကို သွားချင်တယ်”

“ပေါက်ကရတွေ ပြောမနေနဲ့”

အော့ကွမ်းက မျက်နှာကို တင်းမာလိုက်ပြီး နဂါးတစ်ကောင်၏ အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာစေလိုက်သည်။

“မင်းက နဂါးနန်းတော်ရဲ့ မင်းသမီးလေး... ရွှေစင်သွေးပါတဲ့ မိန်းကလေးလေ... ကုန်းပေါ်က အရိုင်းအစိုင်းတွေဆီ သွားပြီး ဘာလုပ်မလို့လဲ... ပြီးတော့ လူသားတွေ ဆိုတာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲတတ်ကြတယ်ကွ”

ထိုသို့ပြောရင်း သူက မျက်လုံးများ ပတ်ချာလည် ကစားနေသော ကစားသမားတစ်သိုက်ကို အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

“မရဘူး..အဟင့်.. မရဘူး...”

အော့လင်းက ခြေဆောင့်ကာ ဂျီကျတော့၏။ ထို့နောက် သူမ၏ အကောင်းဆုံး လက်နက်ကို ထုတ်သုံးလိုက်၏။

“ဒီက အစ်ကိုကြီးတွေက ကုန်းပေါ်မှာ နဂါးနန်းတော်ထက် အဆပေါင်းသောင်းချီ ကြီးတဲ့ ကစားကွင်းကြီး ရှိတယ်တဲ့... သောက်လို့မကုန်နိုင်တဲ့ ပျော်ရွှင်စရာ ရေချိုတွေလည်း ရှိတယ်တဲ့... လူတွေကို ပျော်သွားစေတဲ့ အစပ်ချောင်းလေးတွေလည်း ရှိတယ်တဲ့... ပြီးတော့... ပြီးတော့ သမီးလည်း ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးချင်တယ်လေ”

အော့လင်းက မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး လေးနက်တည်ကြည်ဟန် ဖမ်းကာ ပြောလိုက်သည်။

“ခမည်းတော်ပဲ အမြဲပြောနေကျလေ... ဖန်လုံအိမ်ထဲက ပန်းတွေက ဘယ်တော့မှ ကြီးထွားမလာဘူးဆို... သမီး ကုန်းပေါ်တက်ပြီး အတွေ့အကြုံ ရှာချင်တယ်... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့... အဲဒီ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကယ်တင်ခြင်း ဆိုတဲ့ အဆင့်မြင့် တာအိုမန္တန်ကို သင်ယူချင်တယ်... ဒါမှ နောင်တစ်ချိန် သမီး ပြန်လာရင် နဂါးနန်းတော်ကြီးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပေါ့”

အော့ကွမ်း၏ နှုတ်ခမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ 'ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကယ်တင်ခြင်းကို သင်မယ်ဟုတ်လား... ဒီကောင်မလေးက လူတွေကို စက်သေနတ်ကြီးနဲ့ ပစ်တဲ့ဟာကို သင်ချင်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်’

သူ ငြင်းဆန်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျန်းချန်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း တိုးလာပြီး ပြုံးကာ ဝင်ပြောလိုက်၏။

“နဂါးမင်းကြီး... သမီးတော်လေးက ဒီလောက် ဉာဏ်ရည်ထက်မြက်နေတာကို ရေနက်ပိုင်းမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားရတာက တကယ့်ကို နှမြောစရာကောင်းလွန်းပါတယ်ဗျာ... ပြီးတော့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းနဲ့ နဂါးနန်းတော်ကလည်း မဟာမိတ်တွေ ဖြစ်နေကြပြီပဲ... မင်းသမီးလေး ကျွန်တော်တို့ ဂိုဏ်းကို အလည်လာတာက ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မိတ်ဆွေသံယောဇဉ်ကို သက်သေပြရာလည်း ရောက်ပါတယ်...”

'ဓားစာခံအနေနဲ့ပေါ့လေ' ဟု ကျန်းချန်က စိတ်ထဲတွင် ရယ်ကြိတ်ကာ ဆက်တွေးလိုက်သည်။

“ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းမှာ မင်းသမီးလေးရဲ့ အဆင့်အတန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အောက် တစ်ဆင့်ပဲ ရှိရမယ်လို့ ကျွန်တော် အာမခံပါတယ်... ဘယ်သူမှ သူ့ကို အနိုင်ကျင့်ရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး”

“ဒါက...”

အော့ကွမ်းက တွေဝေသွားသည်။

တစ်ဖက်တွင် သမီးတော်ကို သူ တကယ်ပင် မခွဲနိုင်ချေ။ သို့သော် အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း၏ ပြသခဲ့သော စွမ်းအားများက (အထူးသဖြင့် အမည်းရောင် ဒီရေလှိုင်းကြီး ကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်သော ထို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လှသည့် လက်နက်ကြီးက) သူ့အား အလွန်အမင်း သတိထားစေသလို မိတ်ဆွေဖွဲ့ချင်စိတ်ကိုလည်း ဖြစ်ပေါ်စေ၏။ သမီးတော်ကို စေလွှတ်လိုက်ခြင်းက မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို ခိုင်မာစေရန် အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းပင် ဖြစ်နေသည် မဟုတ်ပါလား။

“ကောင်းပြီလေ...”

အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် အော့ကွမ်းက သက်ပြင်းရှည်ကြီး တစ်ချက်ချလိုက်သည်။ မျှော်လင့်တကြီး ကြည့်နေသော သမီးတော်၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ နှလုံးသား ပျော့ပျောင်းသွားရတော့၏။

“ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ... ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ... မိန်းကလေးဆိုတာ ကြီးလာရင် အိမ်မှာ ထားလို့ မရတဲ့ သစ်ပင်တစ်ပင်လိုပါပဲလေ”

သူက ကျန်းချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာထားက အလွန်တရာ လေးနက်သွားပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်း အဆင့်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဖိအားကြီးက ကျန်းချန်ထံသို့ ကျရောက်သွားသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... လင်းအာက ဆိုးသွမ်းတယ်ဆိုပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မျက်လုံးအိမ်ထဲက အသည်းနှလုံးလေးပါ... အကယ်၍ သူမ ကုန်းပေါ်မှာ မတရားတာ နည်းနည်းလေး ခံရမယ်ဆိုရင်... ဒါမှမဟုတ် ဆံပင်တစ်မျှင်လေး ကျွတ်ခဲ့ရင်တောင်... ငါ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်က ရေတွေအကုန်လုံးကို သွန်ချရပါစေ.. မင်းတို့ရဲ့ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းကို ရေနစ်မြုပ်ပစ်မယ်ကွ”

ကျန်းချန်က မျက်နှာသေဖြင့်သာ လက်သီးနှစ်ဖက် အုပ်မိုးကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

“နဂါးမင်းကြီး... စိတ်ချပါဗျာ... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း တည်ရှိနေသရွေ့ မင်းသမီးလေး ဘေးကင်းလုံခြုံနေစေရပါမယ်”

“ဟေး... ခမည်းတော် သက်တော်ရာကျော် ရှည်ပါစေ”

အော့လင်းက အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ဝမ်သဲ့ဖာ၏ ကျောပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်တော့၏။

“ဦးလေးဝတုတ်... သွားကြစို့... သမီး ဟော့ပေါ့ စားချင်တယ်... ရိုလာကိုစတာကြီး စီးချင်တယ်”

“အစ်ကို လို့ ခေါ်ပါဆို... ငါ့ကို ဦးလေးလို့ မခေါ်စမ်းပါနဲ့ဟ”

ဝမ်သဲ့ဖာက ကမန်းကတန်း ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

... ... ...

နဂါးနန်းတော် ရင်ပြင်။ ရွှေ့ပြောင်းဂိတ် မန္တန်ကွင်းပြင် အရှေ့တွင်။

ခွဲခွာရမည့် အချိန် ရောက်လာခဲ့ပြီ။

ကျန်းချန်က ဟင်းလင်းပြင် ကျောက်ပြား ကို ထုတ်ယူကာ အသစ်တည်ဆောက်ထားသော ရွှေ့ပြောင်းဂိတ် ကျောက်ဆူးမှတ်ကို အသက်သွင်းလိုက်၏။

“ဝီ…”

ဧရာမ ငွေရောင် အလင်းတိုင်ကြီးတစ်ခုက ကောင်းကင်ယံသို့ ထိုးတက်သွားပြီး ရေနက်ပိုင်း၏ အတားအဆီးကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။

ဤအံ့မခန်း ဟင်းလင်းပြင် မန္တန်ပညာရပ်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အော့ကွမ်းနှင့်တကွ ပုစွန်စစ်သည်တော်များ၊ ဂဏန်းစစ်သူကြီးများ အားလုံးမှာ တစ်ဖန် ဆွံ့အသွားကြရပြန်၏။

'ဒါက... အလွန်ဝေးကွာတဲ့ နေရာကို လူအုပ်လိုက်ကြီး ချက်ချင်း ပို့ဆောင်ပေးနိုင်တာလား... ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ အခြေခံ အုတ်မြစ်က ဘယ်လောက်တောင် နက်ရှိုင်းနေတာလဲ'

အော့ကွမ်း၏ စိတ်ထဲရှိ နောက်ဆုံးကျန်နေသေးသော အထင်သေးမှုလေးများပင် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။ မှန်ကန်သော ရွေးချယ်မှုကို ပြုလုပ်ခဲ့မိသည့်အတွက် သူ ဝမ်းသာနေမိတော့၏။

“နဂါးမင်းကြီး... ပြန်ဆုံကြသေးတာပေါ့ဗျာ”

ကျန်းချန်က အလင်းတိုင်ကြီးထဲတွင် မတ်တတ်ရပ်ရင်း လက်လှမ်းပြလိုက်သည်။

“တာ့တာ.. နဂါးမင်းကြီးရေ... ခင်ဗျားဆီက ပင်လယ်စာတွေကို လွမ်းနေတော့မှာပဲဗျ... နောက်တစ်ခါ ထပ်စားဖို့ လာဦးမယ်နော်”

ဒေသထွက် လက်ဆောင် ပစ္စည်းအိတ်ကြီးများကို ကိုယ်စီ ထမ်းပိုးထားသော ကစားသမားများက ရယ်မော အော်ဟစ်လျက် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြသည်။

“ဝှစ်”

အလင်းရောင် တစ်ချက် လက်သွား၏။

လူသုံးထောင်ကျော်သည် အိမ်မှ ထွက်ပြေးလာသော နဂါးမိန်းကလေးနှင့်အတူ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့၏။

တိတ်ဆိတ်ဗလာကျင်းသွားသော ရင်ပြင်ကြီးနှင့်အတူ တွေဝေငေးမောနေသော နဂါးမင်းကြီးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။

“ဝန်ကြီးချုပ်...”

တစ်ချိန်က ဆူညံပွက်လောရိုက်နေပြီး ယခုအခါ ခြောက်ကပ်သွားသော နဂါးနန်းတော်ကြီးကို ကြည့်ရင်း အော့ကွမ်း၏ နှလုံးသားထဲတွင် ဟာတာတာ ခံစားချက်ကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ဝင်ရောက်လာ၏။

“မင်းပြောကြည့်စမ်း... လင်းအာက အဲဒီ ရူးသွပ်နေတဲ့ ကောင်တွေဆီကို သွားတာဆိုတော့... သူ ပြန်လာရင်... သာမန် နဂါးလေး တစ်ကောင်အဖြစ် ရှိနေပါ့မလား...”

လိပ်ဝန်ကြီးချုပ်က လည်ပင်းကို ပုကာ ကြိတ်၍ ရေရွတ်လိုက်သည်။

“မင်းကြီး... မင်းသမီးလေးက လူတွေကို အုတ်ခဲနဲ့ ထုတဲ့ အကျင့်သာ ပါမလာခဲ့ရင်... အဲဒါကပဲ ကျေးဇူးတင်စရာ ကောင်းနေပါပြီ”

အခန်း (၂၀၀) လမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်၏ ဒဏ္ဍာရီ နှင့် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်သို့ ချီတက်မည့် စစ်ခရာသံ

အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ကမ်းခြေရှိ ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း တည်ရှိရာ နေရာ။

ကောင်းကင်ယံကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သော ငွေရောင်အလင်းတိုင်ကြီး ကျဆင်းလာချိန်တွင် ဂိုဏ်း၏ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသည် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများဖြင့် ချက်ချင်း ဆူညံပွက်လောရိုက်သွားသည်။

“သူတို့ ပြန်လာကြပြီဟေ့... ဘော့စ်ကြီးက ညီအစ်ကိုတွေနဲ့အတူ ဝင်္ကပါထဲကနေ ပြန်ထွက်လာပြီကွ”

“ဟေ့ကောင်တွေ... ဟိုမှာ ကြည့်စမ်း... ဘုရားရေ... နဂါးမိန်းကလေးလား... အရှင်လတ်လတ် နဂါးမလေးကွ”

အလင်းရောင်များ မှေးမှိန်သွားသောအခါ ကစားသမား သုံးထောင်ကျော်သည် ရွှေ့ပြောင်းဂိတ် မန္တန်ကွင်းပြင်ထဲမှ ခေါင်းမော့ရင်ကော့ကာ ထွက်လာကြသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် 'ငါတို့တော့ သူဌေးဖြစ်ပြီကွ' ဆိုသော မောက်မာသည့် အမူအရာများ အပြည့်အနှက် ရှိနေကြ၏။

လူအုပ်ကြီး၏ အရှေ့ဆုံးတွင်ကား ဧရာမ ခရုခွံကြီးကို ကျောပိုးထားသော ရုပ်ဆင်းအင်္ဂါ လှပလွန်းသည့် အော့လင်း လေးရှိနေသည်။ သူမသည် သူမ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မျက်လုံးပြူးကာ စိမ်းစိမ်းကြည့်ရင်း လုံးဝ ဆွံ့အသွားချေပြီ။

'ဒါ... ဒါက ခမည်းတော် ပြောဖူးတဲ့ အန္တရာယ်များပြီး အရိုင်းအစိုင်းဆန်တဲ့ လူသားတွေရဲ့ ဂိုဏ်း ဆိုတာလား...'

သူမ မြင်တွေ့နေရသည်မှာ ခမ်းနားထည်ဝါသော ခံတပ်ကြီးမဟုတ်သလို ခြိုးခြံစွာ ကျင့်ကြံနေသော တာအိုဆရာများလည်း မဟုတ်ပေ။

ထူးဆန်းသော လူတစ်သိုက်၏ ကစဉ့်ကလျား ဖြစ်နေသော မြင်ကွင်းကြီးသာ ဖြစ်တော့၏။ လူအချို့က ရင်ပြင်ပေါ်တွင် အပေါ်ပိုင်း ချွတ်ကာ ပြေးလွှား အောင်ပွဲခံနေကြသည်။ (သူတို့၏ လက်နက်ဝတ်စုံများ ပျက်စီးသွားသောကြောင့် ဖြစ်၏။) အချို့ကမူ သစ်ပင်တစ်ပင်ကို ရူးသွပ်နေသူများပမာ သွားရောက်ရိုက်နှက်နေကြ၏။ (ကျွမ်းကျင်မှု အမှတ်တင်နေကြခြင်း ဖြစ်၏။) ထို့အပြင် အချို့သော သူများကလည်း သူတို့၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ထူးဆန်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပူဖောင်းကြီးများ ထွက်ပေါ်နေလျက် လှုပ်ရှားခြင်း အလျဉ်းမရှိဘဲ ရပ်တန့်နေကြသည်။ (စနစ်ထဲမှ ထွက်ကာ ပစ်ထားကြခြင်း ဖြစ်၏။)

“အစ်ကိုကြီး...”

အော့လင်း က ကျန်းချန်၏ ဝတ်ရုံစကို ဆွဲကာ တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး ဂိုဏ်းက တပည့်တွေအကုန်လုံးက... နည်းနည်းများ စိတ်မမှန်ကြဘူးလားဟင်”

ကျန်းချန်က မျက်နှာသေဖြင့်ပင် လေးနက်တည်ကြည်ဟန် ဖမ်းကာ ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဖွင့်ဟဝန်ခံလိုက်သည်။

“မင်းသမီးလေးက မသိလို့ပါ... ဒါက ငါတို့ ဂိုဏ်းရဲ့ သီးသန့် ကျင့်ကြံခြင်း နည်းလမ်းတစ်ခုပဲ... သဘောရှိရာကျင့်ကြံခြင်း တာအို လို့ ခေါ်တယ်... ကြည့်ရတာ ရူးသွပ်နေပုံ ပေါက်ပေမဲ့ တကယ်တမ်းကျတော့ သေမျိုးကမ္ဘာရဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ တာအို သဘောတရားတွေကို နားလည်အောင် လုပ်နေကြတာပါ”

“အို... သိပ်မိုက်တာပဲ”

အော့လင်း က နားလည်သွားသည့်အလား ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အားကျလေးစားမှုများ ချက်ချင်း ပြည့်နှက်သွားတော့၏။

ရိုးရှင်းသော နေရာချထားမှုများ အပြီးတွင် (အော့လင်းကို အစ်မကြီး ကစားသမား အချို့ထံသို့ ချစ်စရာ အရုပ်လေး တစ်ရုပ်ပမာ အပ်နှံလိုက်ခြင်းကို ဆိုလိုသည်။) ကျန်းချန်က ခရီးဆက်ရန် ချက်ချင်း မကြေညာသေးပေ။

သူ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စောင့်ဆိုင်းနေ၏။

ဂိုဏ်းချုပ် ပြန်ရောက်လာပြီဟု ကြားသိရသောအခါ ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဘက်ရှိ အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူများနှင့် လက်အောက်ခံ မိသားစုဝင်များက တောင်တံခါးအပြင်ဘက်တွင် စုရုံးကာ အရိုအသေပေးရန် ရောက်ရှိလာကြသည်။

ကျန်းချန်က စင်မြင့်ပေါ်သို့ ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်၏။ ထွက်သွားတော့မည် ဆိုလျှင်လည်း ခမ်းခမ်းနားနားနှင့် ဘာပူပင်သောကမှ မရှိဘဲ ထွက်သွားရမည် မဟုတ်ပါလား။

ကျန်းချန်၏ အကြည့်များက အောက်ဘက်ရှိ ပြည့်နှက်နေသော လူအုပ်ကြီးဆီသို့ ဝေ့ဝဲသွားသည်။ ထို ကြောက်ရွံ့ရိုသေမှု၊ အားကျမြတ်နိုးမှုများ ပြည့်နှက်နေသော အကြည့်များကြားတွင် သူက စနစ်၏ အမြင်အာရုံ ကို အသက်သွင်းလိုက်ပြီး လူအုပ်၏ ထင်ရှားခြင်းမရှိသော ထောင့်တစ်နေရာရှိ ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရှာဖွေတွေ့ရှိသွား၏။

အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ လုရန်ကျား။

ထိုအခိုက်အတန့်၌ လုရန်ကျားမှာ ခါးလေးကိုင်းကာ သူ၏ စုတ်ပြဲနေသော သိုလှောင်အိတ်လေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လူလုံးမပြရန် ကြိုးစားနေရှာသည်။ သူသည် ဒဏ္ဍာရီလာ ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း ကို အဝေးမှနေ၍ တစ်ချက်မျှ မြင်ဖူးရန်အတွက်သာ ယနေ့ လာရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး၊ ပြီးလျှင် ဆေးဖက်ဝင်အပင်များ ရှာဖွေကာ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုရန် တောင်နက်ကြီးများထဲသို့ ပြန်လည်ဝင်ရောက်တော့မည် ဖြစ်၏။

'ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါတို့က ကမ္ဘာနှစ်ခုက လူတွေ ဖြစ်သွားပါပြီလေ...'

လုရန်ကျားက မသိမသာ ရေရွတ်လိုက်ပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်သည့်အလား ခေါင်းကို ခါယမ်းကာ လှည့်ထွက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

ထိုစဉ် စင်မြင့်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားတစ်ပါးပမာ ပုံရိပ်ကြီးက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာ၏။

ကျန်းချန်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ သူ၏ ပုံရိပ်က ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြန်ပေါ်လာချိန်တွင် အစွန်အဖျားရှိ လူအုပ်ကြီး၏ အထက်တွင် လွင့်မျောနေလေပြီ။ သူက တွေဝေ အံ့အားသင့်နေသော သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူလေးကို မျက်နှာမူထားသည်။

တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။ မရေမတွက်နိုင်သော နားမလည်နိုင်မှု၊ အံ့အားသင့်မှု အကြည့်များက လုရန်ကျားထံသို့ ချက်ချင်း စုပြုံကျရောက်လာသည်။

“တာအိုမိတ်ဆွေလု...”

ကျန်းချန်၏ အသံက နူးညံ့သိမ်မွေ့သော်ငြား သူ၏ မှော်ပညာစွမ်းအင်များကြောင့် ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း တစ်ခုလုံးသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ လုရန်ကျား တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီသွားပြီး ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဒူးထောက်ကျလုမတတ် ဖြစ်သွားရ၏။

“ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း... ဒါက ဘာ... ဘာများလဲ ခင်ဗျာ”

“ကျွန်တော်.. ချန်ဝူ တောင်တန်းကြီးဆီကို ပထမဆုံး ရောက်လာတုန်းက နေရာရော လူတွေကိုပါ စိမ်းသက်နေခဲ့တာ... အဲဒီတုန်းက ဈေးတန်းထဲမှာ တာအိုမိတ်ဆွေလုသာ တရားမျှတတဲ့ စိတ်ထားနဲ့ လမ်းညွှန်မပြခဲ့ဘူး၊ သေချာ ဂရုတစိုက် ရှင်းမပြခဲ့ဘူးဆိုရင် ဒီနေ့ ကျွန်တော် ဆိုတာ ရှိလာမှာ မဟုတ်ဘူး... အဲဒီ ရှင်းပြလမ်းညွှန်ပေးခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို ကျွန်တော် အမြဲတမ်း မှတ်မိနေမှာပါ”

“ဝုန်း...”

လူအုပ်ကြီးမှာ ပွက်လောရိုက်သွားတော့၏။ ချီစုဆောင်းခြင်း အဆင့် ဝတ်စုံစုတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ဆေးရနံ့များ နံစော်နေသော ဤလမ်းသွားလမ်းလာ တစ်ယောက်ကို လူတိုင်းက မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

‘ဒီကောင်က ဘယ်လို အံ့မခန်း ကံကောင်းမှုမျိုးကို ရရှိထားတာလဲ။ နတ်ဆိုးဘုရင်ကျန်း... အဲ... ဂိုဏ်းချုပ်ကျန်း နာမည်မကြီးခင် အချိန်ကတည်းက သူက ကျေးဇူးပြုခဲ့ဖူးတယ် ဟုတ်လား’

လုရန်ကျား၏ ပါးစပ်ကြီး ဟောင်းလောင်းပွင့်သွားပြီး မျက်ရည်များ ချက်ချင်း ဝဲတက်လာသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်ရယ်... အဲဒါ... အဲဒါက အသေးအဖွဲ ကူညီမှုလေးပါ... အဲဒါကိုတောင် ဂိုဏ်းချုပ်က... မှတ်မိနေသေးတာလားဗျာ”

“ရေတစ်စက်လောက် လိုအပ်နေချိန်မှာ ကူညီခဲ့တဲ့ ကျေးဇူးကို စမ်းရေတစ်ပေါက်စာ ပြန်ဆပ်ရမှာပေါ့”

ကျန်းချန်က သူ၏ လက်ဝါးကို လှန်လိုက်ရာ အလင်းတန်းတစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ကျဆင်းလာသည်။ ၎င်းကား ခရမ်းရောင်နှင့် ရွှေရောင် ရောယှက်လင်းလက်နေသော အမိန့်တံဆိပ်ပြား တစ်ခုနှင့် အလွန် လက်ရာမြောက်လှသည့် သိုလှောင်လက်စွပ် တစ်ကွင်းပင် ဖြစ်၏။

“ဒါက ကွေ့ယွမ် ခရမ်းရွှေရောင် အမိန့်တံဆိပ်ပြား ပဲ...”

ကျန်းချန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံက ရုတ်တရက် အေးစက်သွားပြီး ငြင်းဆန်၍မရသော အာဏာစက်များ ပါဝင်လာ၏။

“ဒီတံဆိပ်ပြားကို မြင်တာဟာ ငါ့ကိုယ်ငါ မြင်ရသလိုပဲ... ဒီတံဆိပ်ပြား ကိုင်ဆောင်ထားသူက ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်း အရှေ့ပင်လယ်ပြင် ဌာနခွဲရဲ့ အရင်းအမြစ် အားလုံးကို အသုံးချခွင့် ရှိတယ်ကွ... ပြီးတော့ ဒီသိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ကို တက်လှမ်းနိုင်မယ့် ဆေးလုံး (၃) လုံး၊ အဆင့်တက်ပြီးသား ရွှေအမြုတေ တစ်ခုနဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ ပါတယ်... တာအိုမိတ်ဆွေလု.. ရွှေအမြုတေအဆင့် ကို တက်လှမ်းပြီး အသက် (၅၀၀) လောက် နေထိုင်နိုင်ဖို့ လုံလောက်တယ်... အကယ်၍ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်မှာ နေရတာ ငြီးငွေ့လာရင် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ဆီကို ဒီအမိန့်တံဆိပ်ပြား ယူပြီး အချိန်မရွေး လာရှာလို့ရတယ်”

“ဝုန်း...”

အစောပိုင်းက ပွက်လောရိုက်ခြင်းသည် အိုးတစ်လုံး ပေါက်ကွဲရုံမျှသာ ဆိုလျှင် ယခုအဖြစ်အပျက်က နျူကလီးယားဗုံး ပေါက်ကွဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

ပုံမှန်အားဖြင့် မာနထောင်လွှားတတ်သော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မိသားစု ခေါင်းဆောင်များ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအချိန်တွင် နီရဲနေကြပြီး လုရန်ကျားကို နေရာအရပ်တွင်ပင် သူတို့၏ ခေါင်းကိုင်ဖခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုချင်စိတ်များ တဖွားဖွား ပေါ်ပေါက်နေကြတော့၏။

“ဘုရားရေ... ကွေ့ယွမ် ခရမ်းရွှေရောင် အမိန့်တံဆိပ်ပြား ဟုတ်လား”

“ဒီနေ့ကစပြီး လုရန်ကျား က အရှေ့ပင်လယ်ပြင်မှာ သူလုပ်ချင်တာ အကုန်လုပ်လို့ရသွားပြီကွ”

“မြန်မြန်... စီနီယာလုကို သွားပြီး အရိုအသေပေးကြ... အခုကစပြီး စီနီယာလုက ငါ့ရဲ့ ဖအေမတူ မအေကွဲ အစ်ကိုပဲဟေ့”

ထိုစဉ် ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ ကစားသမားများက အောက်ဘက်တွင် ဖြစ်ပျက်နေသည်များကို သတိထားမိသွားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က လွှတ်ခနဲ အော်ဟစ်လိုက်၏။

“အဲဒါ အန်ပီစီ ဦးလေးလု ပဲကွ... သူ့ကို လက်ဆောင်တွေပေးရင် ကိုယ့်ရဲ့ လျှို့ဝှက်ကံကောင်းမှု အမှတ်တွေ တက်လာတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်ဟေ့”

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အမှိုက်မိုး များ ကောင်းကင်မှ ရွာကျလာတော့၏။ ကစားသမားများသည် သူတို့ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်တွင် ရရှိခဲ့သော၊ ယူဆောင်သွား၍မရသည့် အဆင့်နိမ့် ပစ္စည်းများကို ကျောပိုးအိတ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်ကာ လုရန်ကျားထံသို့ မိုးရွာချသကဲ့သို့ ပစ်ပေါက်ပေးလိုက်ကြသည်။

“ဦးလေးလု... ဒီမှာ အကာအကွယ် ဖြစ်ဖို့အတွက် အပေါင်း (၉) သံချေးတက် ဓားတစ်လက် ယူထားလိုက်”

“ဒီမှာ လမ်းမှာစားဖို့ ဆားနယ်ငါးခြောက် ပေါင် (၁၀၀) ပေးလိုက်မယ်နော်”

“ပြီးတော့ မိန်းမဝတ်စုံ အထည်တချို့... အဲ... မဟုတ်ဘူး... ကာကွယ်ရေး ဝတ်ရုံတွေ... အကုန်လုံး ခင်ဗျားအတွက်ချည်းပဲ”

“ကျွန်တော့် နာမည်ကို မှတ်ထားနော်... ကျွန်တော့်နာမည်က 'အဖေက သားကို ချစ်တယ်' လို့ ခေါ်တယ်ဗျ”

အထူးသဖြင့် ကျန်းချန်ကို အစောဆုံး စတင်လိုက်ပါခဲ့ကြသော ဝါရင့် ကစားသမားအချို့ဆိုလျှင် သင်္ဘောလက်ရန်းကို မှီကာ အောက်ဘက်ရှိ သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးကို လှမ်း၍ အော်ဟစ်နေကြသည်။

“ဦးလေး လုရန်ကျား... ခင်ဗျားက အမိုက်စားပဲဗျာ”

“ဒါက 'လူရာမဝင်တဲ့သူ' တစ်ယောက်ရဲ့ ပြန်လည် ထကြွလာမှုပဲကွ”

“ဂရုစိုက်သွားပါ ဦးလေး... ဘယ်ကောင်ကများ ခင်ဗျားကို အနိုင်ကျင့်ရဲရင် ကမ္ဘာ့ချန်နယ် ထဲမှာသာ လှမ်းအော်လိုက်... ကျွန်တော်တို့တွေ ပြန်လာပြီး အဲဒီကောင်တွေကို အမှုန့်ကြိတ်ပစ်မယ်”

လုရန်ကျားသည် လေးလံလှသော အမိန့်တံဆိပ်ပြားကို ကိုင်ဆောင်ထားရင်း သူ၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ရီနေရှာသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဖားယားနေသော အသံများကို ကြားရပြီး ကောင်းကင်ယံရှိ လူငယ်ဂိုဏ်းချုပ်၏ အားပေးနေသော အကြည့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူ အသံထွက်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုကြွေးနေမိတော့၏။

ခန္ဓာကိုယ် ပျော့ခွေလဲကျ သွားပြီး သူက ကျန်းချန်ကို လေးလေးနက်နက် ဦးညွှတ်လိုက်ကာ ထိုနေရာတွင် အချိန်အတော်ကြာ ဒူးထောက်နေ၏။ ထိုအခိုက်အတန့်၌ သူ၏ ကံကြမ္မာသည် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

'သာမန်လူတစ်ယောက်က အခွင့်အရေး မရနိုင်ဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ မှန်ကန်တဲ့လူနဲ့သာ တွေ့ခဲ့ရင် သာမန်လူ တစ်ယောက်တောင်မှ ထူးကဲတဲ့ ကံကြမ္မာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်တာပါပဲလား...'

အရှေ့ပင်လယ်ပြင်ရှိ နောက်ဆုံး ကံကြမ္မာ အကျိုးဆက်များကို အဆုံးသတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းချန်သည် သူ၏ စိတ်အာရုံများ ကြည်လင်လာပြီး အတွေးများ ငြိမ်းချမ်းသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ စင်မြင့်ပေါ်သို့ ပြန်တက်သွားပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။

“ဝုန်း...”

မြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ဧရာမ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်း။

နဂါးနန်းတော် ရတနာတိုက်မှ ရရှိခဲ့သော ကောင်းကင်ဘုံ ဥက္ကာပျံ သံမည်းဖြင့် အလျင်အမြန် အဆင့်မြှင့်တင် ပြုပြင်ထား၏။ ရှေးဟောင်း စစ်သင်္ဘောပုံစံကြမ်းများအတိုင်း တည်ဆောက်ထားသည်။ ရေနက်ပိုင်း သံမည်းများဖြင့် သွန်းလုပ်ထားကာ ရှုပ်ထွေးလှသော မန္တန်ကွင်းပြင် ပုံစံများ ရေးထိုးထားသည်။ ပေထောင်ချီ ရှည်လျားပေသည်။ ဧရာမ သင်္ဘောကြီးတစ်စင်းက ဂိုဏ်း၏ အနောက်ဘက်ရှိ တိမ်ပင်လယ်ထဲမှ ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။

ဤသည်ကား စွမ်းအားကြီးမားလှသော ဂိုဏ်းပိုင် လက်နက်ကြီးဖြစ်သည့် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘော ကြီးပင် ဖြစ်တော့၏။

'ဆာဗာ တစ်ခုလုံး ကြေညာချက် ထုတ်မယ်'

ကျန်းချန်က စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် ရေရွတ်လိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် အွန်လိုင်းရှိ ကစားသမားအားလုံး၏ အမြင်အာရုံထဲ၌ ထင်ရှားသော သွေးရောင် စာသား တစ်ကြောင်း ပေါ်လာတော့၏။

“ကမ္ဘာ့ကြေညာချက်။

ချဲ့ထွင်မှုအသစ် "အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ရာဇဝင်ချုပ်" ကို တရားဝင် စတင်လိုက်ပါပြီ။

မြေပုံ တင်ပြခြင်း ပြီးဆုံးပါပြီ။ အဆင့်ကန့်သတ်ချက်ကို "မူလဝိဉာဉ် အဆင့်" အထိ ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ”

ရွှေအမြုတေအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးသော တပည့်များအားလုံး တိမ်တိုက်သင်္ဘောပေါ်သို့ ချက်ချင်း တက်ရောက်ကြပါ။ ခရီးပန်းတိုင်ကား... အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်။

“သောက်ကျိုးနည်း... သင်္ဘောကြီးက အကြီးကြီးပဲကွ”

“ကျင့်ကြံခြင်းလောက က တိုက်တန်းနစ် သင်္ဘောကြီးလား”

“ချီတက်ကြဟေ့... မြေပုံအသစ်... ကောင်မလေး အသစ်တွေ... မိစ္ဆာကောင် အသစ်တွေကွ”

“ငါက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ရဲ့ ပထမဆုံး မူလဝိဉာဉ် အဆင့် သခင်ကြီး ဖြစ်ရမယ်ဟေ့”

ကစားသမားများ၏ နားကွဲမတတ် အောင်ပွဲခံ အော်ဟစ်သံများ ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် သူတို့သည် ကျိုင်းကောင်အုပ်ကြီးပမာ ဧရာမသင်္ဘောကြီးဆီသို့ ပြေးတက်သွားကြသည်။ သူတို့၏ ဓားပျံများနှင့် မှော်ရတနာများကို စီးနင်းလျက် ထူထပ်များပြားလှသော လူအုပ်ကြီး အပြေးအလွှား တက်ရောက်သွားကြသည်။ ခရုခွံကြီးကို ကျောပိုးထားသော အော့လင်းကလည်း သင်္ဘောဦးပိုင်းသို့ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ခုန်တက်သွား၏။

“သွားကြစို့... သွားကြစို့... သမီးလည်း အစ်ကိုကြီးလိုပဲ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ကို သွားပြီး လူဆိုးတွေကို ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ကယ်တင်ခြင်း လုပ်ပေးမယ်”

ကျန်းချန်က သင်္ဘောဦးတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသည်။ ပင်လယ်လေက သူ၏ ဝတ်ရုံရှည်ကြီးကို တလူလူ လွင့်ခါနေစေ၏။ သူက အောက်ဘက်ရှိ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်ကို နောက်ဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ငေးကြည့်လိုက်သည်။

'အစပြုရာ ရွာလေးကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ။ ယခုတော့ အစစ်အမှန် စစ်တလင်းကြီး စတင်တော့မည်။'

“ရွက်လွှင့်ကြ”

“ဝီ…”

ကျန်းချန်၏ အမိန့်ပေးသံအဆုံးတွင် ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီးထံမှ ဆွေးမြေ့ဖွယ်ရာ ခရာမှုတ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။ သင်္ဘောကိုယ်ထည် ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင် မန္တန်ကွင်းပြင် ပုံစံများ လင်းလက်လာပြီး ဧရာမ တွန်းကန်အားကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ဧရာမ သင်္ဘောကြီးသည် တိမ်တိုက်များကို ထိုးဖောက်ကာ အလင်းတန်းအသွင် ပြောင်းလဲသွားပြီး ဝေးကွာလှသော အနောက်ဘက် မိုးကုတ်စက်ဝိုင်းဆီသို့ ပြတ်သားစွာ ပြေးထွက်သွားတော့သည်။

အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ရှိ မြင့်မြတ်လှသော နယ်မြေများ၊ ဧကရာဇ်မင်းဆက်များနှင့် သက်ကြီးရွယ်အို မိစ္ဆာကြီးများ... သင်တို့ရော စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး ရဲ့ အမဲဖျက်ခြင်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ အသင့်ဖြစ်နေကြပြီလား။

အခန်း (၂၀၁) ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက ခွေးလောက်တောင် အဆင့်မရှိဘူးလား…

အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ရဲ့ ဝင်ကြေးက နည်းနည်းတော့ ဈေးများလွန်းနေပြီ

ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီးသည် တိမ်တိုက်များကြားတွင် (၇) ရက်တိတိ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် ဖြတ်သန်းပျံသန်းလာခဲ့သည်။

အရုဏ်ဦး၏ ပထမဆုံး အလင်းတန်းများက တိမ်လွှာများကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာချိန်တွင် တစ်ချိန်က အဆုံးအစမဲ့ အပြာရောင် ပင်လယ်ပြင်ကြီးသည် နောက်ဆုံးတွင် ပျောက်ကွယ်သွားလေ၏။ ၎င်း၏ နေရာတွင် ကျယ်ပြောလှသော၊ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခမ်းနားထည်ဝါလှသော အမည်းရောင် ကုန်းမြေတိုက်ကြီး တစ်ခုက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

‘ငါတို့ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ကို ရောက်ပြီ’

“အို... အောက်ကို ကြည့်ကြစမ်း... မြေပုံရဲ့ အသေးစိတ် အချက်အလက်တွေက အံ့မခန်းပဲကွ”

“အဲဒါ တောင်ကြီးလား... ဒါမှမဟုတ် ဓားကြီးလား... တိမ်တွေကို ထိုးဖောက်နေတဲ့ တောင်ကြီးလားကွ”

အချိန်အတော်ကြာ မြေပုံရှင်းလင်းခြင်းများ ပြုလုပ်နေရသဖြင့် ငြီးငွေ့နေခဲ့သော ကုန်းပတ်ပေါ်ရှိ ကစားသမားများမှာ ချက်ချင်းပင် အသက်ဝင်လာကြပြီး လက်ရန်းများကို မှီကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ လက်ညှိုးထိုး ပြသနေကြတော့၏။

ကျယ်ပြောလှသော ပင်လယ်တိမ်တိုက် သင်္ဘောကြီးသည် ယခုအခါ အရှိန်လျှော့ကာ တဖြည်းဖြည်း နိမ့်ဆင်းလာနေပြီ ဖြစ်၏။ သူတို့၏ ရှေ့မှောက်တွင် အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်၏ အစွန်အဖျားရှိ ဧရာမ မြို့တော်ကြီးဖြစ်သော ကျွိချွယ် မြို့တော်ကြီး ပေါ်ထွက်လာတော့သည်။

မြို့တော်ကြီး၏ အရွယ်အစားမှာ ကစားသမားအားလုံး၏ မျှော်လင့်ချက်များကို ကျော်လွန်နေ၏။

ပေထောင်ချီ မြင့်မားသော မြို့ရိုးကြီးများကို အမည်းရောင် ကြယ်တာရာသံမဏိများဖြင့် တည်ဆောက်ထားပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် ရစ်ခွေနေသော ရှေးဟောင်း နဂါးမည်းကြီးတစ်ကောင်နှင့် တူလှသည်။

တိမ်တိုက်များက မြို့ရိုးကြီးကို ရစ်ပတ်လွင့်မျောနေပြီး တောက်ပသော ချပ်ဝတ်များကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မရေမတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများက လေထဲတွင် ကင်းလှည့်နေကြ၏။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီ၏...

ချီ စွမ်းအင်များက အလွန်တရာ အစွမ်းထက်လှသည်။

“တီ...”

စနစ်၏ အသိပေးသံ တစ်ခုက ကစားသမားအားလုံး၏ နားထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။

"မြေပုံ တင်ပြတာ ပြီးဆုံးပါပြီ။ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် (ကျွိချွယ် မြို့တော် ဧရိယာ)။"

"သတိပေးချက်။ လက်ရှိ ဧရိယာရဲ့ အန္တရာယ် အဆင့်က အလွန်မြင့်မားပါတယ်။ မြို့တွင်းမှာ ကစားသမားအချင်းချင်း တိုက်ခိုက်တာမျိုး မလုပ်ပါနဲ့။ ဒါမှမဟုတ်ရင်တော့ အကျိုးဆက်တွေကို သင်ကိုယ်တိုင် ခံစားရမှာ ဖြစ်ပါတယ်။”

... ... ...

ကျွိချွယ် မြို့တော် အပြင်ဘက်ရှိ ဆင်းသက်ရာ ရင်ပြင်။

ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံများ (အရှေ့ပင်လယ်ပြင် လက်နက်ဝတ်စုံများ) ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ထူးဆန်းသော အမည်များ ပိုင်ဆိုင်ထားသည့် ကစားသမား သုံးထောင်ကျော်သည် နွေဦးပွဲတော် ခရီးသွားများပမာ ယာဉ်ပျံပေါ်မှ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဆင်းလာကြသောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဒေသခံ ကျင့်ကြံသူများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားကြတော့၏။

“ဒါက ဘယ်ချောင်ကျတဲ့ ဂိုဏ်းကလဲ... ဘာလို့ သူတို့ ဝတ်ထားတာတွေက ဒီလောက်တောင်... ရောင်စုံတွေ ဖြစ်နေရတာလဲ”

“အဲဒါ ရေနက်ပုလဲ မဟုတ်လား... အတွင်းခံဘောင်းဘီမှာ တပ်ထားတယ်လား... အလဟဿ ဖြစ်လိုက်တာကွာ”

ကစားသမားများက ထိုအကြည့်များကို ဂရုမစိုက်ကြချေ။ ဘောင်းဘီမပါဘဲ အနောက်အရပ်မှ လာသော ကောင်းကင်ခွင်း ဓားတစ်လက် (ယခုမှစ၍ ဓားတစ်လက် ဟုသာ ခေါ်ဆိုပါမည်။) သည် ဆာဗာ၏ စွမ်းအားအဆင့်သတ်မှတ်ချက်တွင် ထိပ်တန်း (၁၀) ယောက်စာရင်းဝင် ကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ ယခုအချိန်တွင် အလွန် မာနထောင်လွှားနေသ လေသည်။ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်တွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းဖြစ်ခဲ့ပြီး စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှိသော နဂါးမင်းကြီးနှင့်ပင် ရယ်မောစကားပြောနိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ယခု မြေပုံအသစ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူ သဘာဝကျကျ အစွမ်းပြချင်နေမိသည်။

သူသည် တောက်ပနေသော "ရွှေအမြုတေ ဝတ်စုံ" ကို သပ်ရပ်အောင် ပြင်လိုက်ပြီး မြို့တံခါးဆီသို့ ကြွားဝါစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

“ရပ်စမ်း”

အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လှံရှည်များ ကိုင်ဆောင်ထားသော အစောင့်နှစ်ယောက်က သူတို့၏ လမ်းကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

ထိုအစောင့်နှစ်ယောက်မှာ မျက်နှာသေနှင့်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက ပုရွက်ဆိတ် နှစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့်အလား အေးစက်နေ၏။

ဓားတစ်လက် က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး 'အရှေ့ပင်လယ်ပြင်၏ ထိပ်တန်း ဘော့စ်ကြီး' အမူအရာကို အကျင့်ပါနေသည့်အတိုင်း ဖမ်းလိုက်သည်။

“မင်းတို့ ဘာလိုချင်တာလဲ... ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းတို့ သိလား... ငါက ကွေ့ယွမ်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်...”

ဝုန်း...

သူ စကားပင် မဆုံးလိုက်ရချေ။ ဘယ်ဘက်မှ အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်အစောင့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော ဝိညာဉ်ဖိအားကြီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုအရာက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် မဟုတ်သလို ရွှေအမြုတေအဆင့် နီးပါးလည်း မဟုတ်ပေ။ အစစ်အမှန်ဖြစ်သော... ရွှေအမြုတေအဆင့်... အလယ်အလတ်အဆင့် ပင် ဖြစ်၏။

“ဒုန်း...”

ဓားတစ်လက် သည် သူ၏ ဒူးများ ခွေကျသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စနစ် မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အနီရောင် သတိပေးချက်များ ဆက်တိုက် ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

“သတိပေးချက်။ အဆင့်မြင့်သူတစ်ဦး၏ ဖိအားပေးခြင်းကို ခံနေရပါသည်။

စွမ်းရည်အားလုံး (၅၀) ရာခိုင်နှုန်း လျော့ကျသွားပါပြီ။

'ကြောက်ရွံ့ခြင်း' အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားပါပြီ”

သူသည် အပြင်းအထန် ဖိနှိပ်ခံရသဖြင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကျသွားပြီး သူ၏ ဒူးခေါင်းများကြောင့် ကြမ်းခင်းကျောက်ပြားများပင် အက်ကွဲသွားသည်။

အနောက်ဘက်ရှိ ကစားသမားများမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြတော့၏။

“သောက်ကျိုးနည်း... ငါ အမြင်မှားနေတာများလား”

“ဟို တံခါးစောင့် အန်ပီစီ က... သူ့ခေါင်းပေါ်မှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် လို့ ရေးထားတယ်... ပြီးတော့ ထိပ်တန်း မိစ္ဆာကောင် တဲ့လား”

“ဂိမ်းဒီဇိုင်နာ... ထွက်ခဲ့စမ်း... ရွှေအမြုတေအဆင့် ဆိုတာ အရှေ့ပင်လယ်ပြင်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်အဆင့် ရှိတဲ့ ဇာတ်ကောင်ကွ... ဒီမှာကျတော့ တံခါးစောင့်ပဲ ရှိသေးတယ်လား”

အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်အစောင့်က ဒူးထောက်နေသော ကစားသမားများကို အေးစက်စွာ ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အသံက ရေခဲပမာ အေးစက်နေသည်။

“ဝင်ကြေး... တစ်ယောက်ကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) တုံး... ပြဿနာရှာတဲ့သူဆိုရင် နှစ်ဆပေးရမယ်... အနှောင့်အယှက်ပေးတဲ့သူ မှန်သမျှ သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သတ်ပစ်မယ်”

“ဖူး...”

လေအေးကို ရှိုက်သွင်းလိုက်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကစားသမား ဝမ်သဲ့ဖာ က သူ၏ ဟာလာဟင်းလင်း ဖြစ်နေသော ပိုက်ဆံအိတ်လေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) တုံး ဟုတ်လား... အဲဒါ မြို့ဝင်ကြေးပဲလား... ခင်ဗျားတို့ ဓားပြပဲ တိုက်လိုက်ပါလားဗျာ... ကျွန်တော် အရှေ့ပင်လယ်ပြင်မှာ ပင်လယ်စာ ပွဲတော်ကြီး စားခဲ့တာတောင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၂) တုံးပဲ ကျတာဗျ”

အစောင့်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး သူ၏ လက်ထဲမှ လှံရှည်သည် သွေးရောင် ခပ်ဖျော့ဖျော့ လင်းလက်လာသည်။

“မင်းက ဈေးကြီးတယ်လို့ ထင်နေတာလား... ဒါဆိုရင် မင်းတို့ရဲ့ အရိုင်းအစိုင်း နယ်မြေကို ပြန်သွားလိုက်လေ”

ဤသည်ကား အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ပင်ဖြစ်၏။ ရက်စက်သည်၊ လက်တွေ့ကျသည်၊ ပြီးတော့ အဆင့်အတန်း ခွဲခြားမှု အလွန် တင်းကျပ်သည်။

ဤနေရာတွင် အရှေ့ပင်လယ်ပြင်မှ 'ပါရမီရှင်' ဆိုသူများမှာ နေရာတကာတွင် တွေ့နိုင်သော ပုရွက်ဆိတ်များမျှသာ ဖြစ်တော့၏။

တင်းမာနေသော အခြေအနေ …၊ ထို့အပြင် ခေါင်းမာသော ကစားသမားအချို့က 'တိုက်ပွဲစတင်ရန်' သူတို့၏ ဓားရိုးများပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်ကြသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အနောက်ဘက်မှ စောင့်ကြည့်နေခဲ့သော ကျန်းချန် သည် နောက်ဆုံးတွင် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။

သူ၏ ဝတ်ရုံစကို တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ နူးညံ့သော်ငြား ကျယ်ပြောလှသော မှော်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အစောင့်နှစ်ယောက်၏ ဖိနှိပ်ထားသော အရှိန်အဝါကို ချက်ချင်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ကာ ဒူးထောက်နေသော ကစားသမားကိုလည်း မတ်တတ်ရပ်စေလိုက်၏။

“ကျွန်တော်တို့က ဒီကို အသစ်ရောက်လာတဲ့ တောသားတွေမို့ စည်းကမ်းတွေကို သေချာ မသိသေးပါဘူး... လူကြီးမင်းတို့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ မသိနားမလည်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးကြပါ”

ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ကျန်းချန်က လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ လေးလံသော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အိတ်ကြီးတစ်အိတ်က အစောင့်၏ လက်ထဲသို့ အတိအကျ ကျဆင်းသွားသည်။

“ဒါက လူသုံးထောင်အတွက် ဝင်ကြေးပါ... ပိုတာလေးကတော့ လူကြီးမင်းတို့ နှစ်ယောက် လက်ဖက်ရည်သောက်ဖို့ပါဗျာ”

အစောပိုင်းက အေးစက်ပြီး မာနထောင်လွှားနေခဲ့သော အမည်းရောင် ချပ်ဝတ်အစောင့် နှစ်ယောက်မှာ ကျန်းချန်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာသော အနက်အဓိပ္ပာယ် ကင်းမဲ့သည့် အရှိန်အဝါကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ (ကျန်းချန်က သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို တမင် ဖုံးကွယ်ထားသော်ငြား ထက်ဝက် စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းသတ္တိများက ထွက်ပေါ်နေဆဲဖြစ်၏။) သူတို့၏ အမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားကြတော့၏။

'စွမ်းအားကြီးတဲ့ သခင်ကြီးပဲ... အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် က အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်း တစ်ခုခုက အကြီးအကဲ အဆင့် ရှိတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်'

အစောင့်က ချက်ချင်းပင် လှံကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး ရိုသေလေးစားသော အမူအရာဖြင့် လက်နှစ်ဖက် ဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

“စီနီယာ ကိုယ်တိုင် ဖြစ်နေတာကိုး... ကျွန်တော် ခုနက အရိုင်းအစိုင်း ဆန်သွားပါတယ်... စီနီယာ ကြွပါခင်ဗျာ... စီနီယာရဲ့ တပည့်တွေက... နည်းနည်း သွက်လက်ပေမဲ့ သဘောထားလေးတွေတော့ ကောင်းရှာပါတယ်”

ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော ကစားသမားများမှာ တစ်ဖန် ပွက်လောရိုက်သွားကြပြန်သည်။

“ဒါ ဂိုဏ်းချုပ်ပဲ ဖြစ်ရမယ်ကွ”

“ဒါ ပိုက်ဆံသုံးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားလား... ဟို အန်ပီစီ နှစ်ကောင် ပြုံးဖြီးသွားတာပဲ ကြည့်”

“ဒါပေမဲ့ ဝင်ကြေးက အရမ်း ဈေးများလွန်းတယ်ကွာ... လူ (၃,၀၀၀) ဆိုတော့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၃၀,၀၀၀) တောင်နော်... ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးတော့ ငါတို့အတွက် သွေးထွက်သွားပြီ”

ကျန်းချန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ 'လက်တွေ့ဘဝ' ၏ ရက်စက်စွာ ရိုက်နှက်မှုကို ခံလိုက်ရသော အနောက်ဘက်ရှိ ကစားသမားတစ်သိုက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူက အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် ပြောလိုက်၏။

“တပည့်တို့... ဒီအချိန်လေးကို မှတ်ထားကြ... ဒါက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင်ပဲ... ဒီနေရာမှာ အားနည်းတာက မူလအပြစ်ပဲ... ပြီးတော့ ဆင်းရဲတာက... အကြွင်းမဲ့ ပျက်စီးခြင်းပဲ... လေးစားခံချင်လား... ဒါဆိုရင် ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးအောင် လုပ်... ပိုက်ဆံ သွားရှာကြ”

... ... ...

မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ကစားသမားများ၏ ကမ္ဘာ့အမြင်မှာ တစ်ဖန် စိန်ခေါ်ခံလိုက်ရပြန်သည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော လမ်းမကြီးများပေါ်တွင် ရထားလုံး (၁၀) စီး ယှဉ်ပြိုင် မောင်းနှင်နိုင်လောက်အောင် ကျယ်ဝန်းပြီး လမ်းဘေး တစ်ဖက်တစ်ချက်စီတွင် ပေရာချီ မြင့်မားသော အဆောက်အအုံများ ရှိနေသည်။

ကောင်းကင်ယံတွင်လည်း ဓားပျံများနှင့် အလင်းရောင်များ တောက်ပနေသော ရတနာသင်္ဘောကြီးများက ရက်ကန်းစင်များပမာ အသွားအပြန် ပျံသန်းနေကြသည်။ လမ်းဘေးတွင် ပေါက်စီ ရောင်းနေသော အဘိုးအိုလေးပင်လျှင် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၏ စွမ်းအင်များကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

“ဝိညာဉ်အသား ပေါက်စီ ပူပူလေးတွေ ရမယ်နော်... တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅) တုံးတည်းပါ... ချီ စွမ်းအင်တွေကို တိုးပွားစေတယ်နော်”

ခရုခွံကြီးကို ကျောပိုးထားသော အော့လင်း က ထိုရနံ့ကို မခံစားနိုင်တော့ဘဲ ကျန်းချန်၏ ဝတ်ရုံစကို ဆွဲကာ သွားရည်ကျလျက် ပြောလိုက်သည်။

“အစ်ကိုကြီး... သမီး အဲဒါ စားချင်တယ်... နဂါးနန်းတော်က ငါးအစိမ်းသုပ် ထက် အများကြီး ပိုစားကောင်းမယ့်ပုံပဲ”

ကျန်းချန်က သူ၏ အိတ်ကပ်များကို ပုတ်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ အရှေ့ပင်လယ်ပြင် တွင် ဓနဥစ္စာ အမြောက်အမြား စုဆောင်းနိုင်ခဲ့သည် မှန်သော်ငြား အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ကဲ့သို့သော ကုန်ကျစရိတ် မြင့်မားသည့် မြေပုံတွင် လူသုံးထောင်ကို ထောက်ပံ့ရန် သူ၏ နည်းပါးလှသော အရင်းအမြစ်များက တစ်လပင် ခံမည် မဟုတ်ပေ။

'ဝင်ငွေ ရှာရမယ်'

ထိုစဉ် မလှမ်းမကမ်းရှိ ရတနာ တစ်သောင်း ဆိုင်ခွဲ အရှေ့တွင် ကျင့်ကြံသူတစ်စုက ကြေညာချက် တစ်ခုကို ကြည့်ကာ လက်ညှိုးထိုးပြီး အချင်းချင်း ပြောဆိုနေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

“မင်းတို့ ကြားပြီးကြပြီလား... ချီယန် ဂိုဏ်းက မကြာသေးခင်က မီးဝိညာဉ် ကျောက်သလင်း သတ္တုကြော တစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားလို့ အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူတွေကို တူးဖော်ဖို့ ခေါ်နေတယ်တဲ့”

“ဟွန်း... ဘယ်သူက သွားရဲမှာလဲ... ချီယန် ဂိုဏ်းက ရက်စက်တယ်ဆိုတာ နာမည်ကြီးပဲကို... တစ်နေ့လုံး တူးမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၂) တုံးပဲ ပေးတာ... ပေါက်စီ တစ်ဝက်တောင် ဝယ်စားလို့ မရဘူး”

“ဟုတ်တယ်... ပြီးတော့ သတ္တုတွင်း အနက်ပိုင်းမှာ မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင်တွေ ရှိတယ်လို့လည်း ကြားတယ်... အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် တွေ သွားရင်တောင် သေနိုင်တယ်တဲ့”

ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းချန်၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။

'ချီယန် ဂိုဏ်း ဟုတ်လား... မီးဝိညာဉ် ကျောက်သလင်း ဟုတ်လား... ဒါက အိပ်ချင်နေတဲ့သူကို ခေါင်းအုံး လာပေးသလို ဖြစ်မနေဘူးလား'

သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဈေးကြီးလွန်းသဖြင့် မျက်နှာငယ်လေးများ ဖြစ်နေကြပြီး ပေါက်စီစားရန် အတွင်းခံဘောင်းဘီကို မည်သို့ ပေါင်နှံရမည်နည်းဟု တွေးတောနေကြသော ကစားသမားတစ်သိုက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းများက အပေါ်သို့ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားပြီး လျှို့ဝှက်စနစ် နောက်ကွယ်မှ ဝင်ရောက်ကာ တာဝန်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်သည်။

'တီ...'

'ချမ်းသာပြီဟေ့' ဆိုသည့် အဓိပ္ပာယ်ကို ဆောင်သော ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်လှသည့် တာဝန် ကြေညာချက်လေး နောက်ဆုံးတွင် ပေါ်ထွက်လာသောအခါ ကစားသမားအားလုံး၏ မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားကြတော့၏။

“အချိန်အကန့်အသတ်ရှိသော အထူးတာဝန်။ သင်၏ ပထမဆုံးသော ရွှေအိုးကြီး”

“နောက်ခံအကြောင်းအရာ - အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် တွင် ကုန်ဈေးနှုန်းများ ကြီးမြင့်လာမှုကြောင့် ဂိုဏ်း၏ ဘဏ္ဍာရေးကို ထိခိုက်လာပါသည်။ ချီယန် ဂိုဏ်းသည် အများပြည်သူပိုင် သတ္တုတွင်းများကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး လောဘတကြီး ရက်စက်စွာ ပြုမူနေပါသည်..

ရည်ရွယ်ချက် - မြို့၏ အနောက်ဘက် မိုင် (၃၀) အကွာရှိ ချီယန် ဂိုဏ်း၏ သတ္တုတွင်းသို့ သွားရောက်၍ သတ္တုတူးဖော်သူအဖြစ် အလုပ် 'လျှောက်ထား' ပါ။ (သို့မဟုတ် သင် နှစ်သက်ရာ အခြားနည်းလမ်း တစ်ခုခုကို အသုံးပြုနိုင်ပါသည်။)

အထူးဆုလာဘ် - မီးဝိညာဉ် ကျောက်သလင်း (၁၀) ကီလိုဂရမ် တင်ပြတိုင်း ဂိုဏ်းမှ ဆုလာဘ် ပြန်လည် ပေးအပ်မည် ဖြစ်၏။ ကူညီမှုအမှတ် (၁၀၀) ရရှိပါက 'အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် ဒေသထွက် အစားအစာ ဘောက်ချာ' တစ်ခုကို ရရှိမည် ဖြစ်၏။

သဲလွန်စ - ချီယန် ဂိုဏ်းမှ ကြီးကြပ်ရေးမှူးများအားလုံးတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား ရှိသည်ဟု ကောလာဟလ ထွက်နေပါသည်”

ခဏတာ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လမ်းမကြီးပေါ်တွင် ဝံပုလွေ အူသံများ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတော့၏။

“ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့အတွက် အလုပ်ရပြီဟေ့”

“မြို့ဝင်ကြေးက လခွမ်းပဲ... ငါ.. ချီယန် ဂိုဏ်းကို ပြောင်သလင်းခါအောင် တူးပစ်မယ်ကွာ”

“အော့လင်း ဆိုတဲ့ ကောင်မလေးက ပေါက်စီ စားချင်တယ် ဟုတ်လား... စိတ်မပူနဲ့... ငါ သတ္တုတွင်း တစ်ခုလုံးကို ပြောင်အောင် ယူလာပြီး နင့်အတွက် ပေါက်စီဆိုင် တစ်ဆိုင် ဝယ်ပေးမယ်”

အက်ဒရီနယ်လင်း ဆေးထိုးခံထားရသူများပမာ မြို့တံခါးဆီသို့ အပြေးအလွှား သွားနေကြသော ကစားသမားအုပ်ကြီးကို ကြည့်ရင်း ကျန်းချန်က ပေါက်စီတစ်လုံးကို တည်ငြိမ်စွာ ဝယ်ယူလိုက်ပြီး အော့လင်း ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“စားလိုက်ပါ... ဒါက ချီယန် ဂိုဏ်းအတွက် နောက်ဆုံး ငြိမ်းချမ်းတဲ့ အချိန်လေး ဖြစ်ဖို့ များပါတယ်…”