အခန်း (၂၀၂-၂၀၄)

အခန်း (၂၀၂) မင်းတို့က သတ္တုလာတူးတာလား..

ပစ္စည်းလာသိမ်းတာလား

ကျွိချွယ် မြို့တော်၏ အနောက်ဘက် မိုင် (၃၀) အကွာတွင် ချီယန် တောင်တန်းကြီး တည်ရှိ၏။

ဤနေရာသည် မိုင်တစ်ရာ ပတ်လည်အတွင်း အကျော်ကြားဆုံးသော 'တားမြစ်နယ်မြေ' ဖြစ်သည်။ ရှေးဟောင်း သားရဲကြီးများ ရှိနေသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ ချီယန် ဂိုဏ်းက သိမ်းပိုက်ထားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ လေထုထဲတွင် ဆာလဖာ အနံ့အသက်များ ပြည့်နှက်နေပြီး မြေပြင်မှာလည်း ကြက်ဥကြော်စား၍ ရလောက်အောင် ပူပြင်းလှ၏။

ချီယန် ဂိုဏ်း၏ ကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်သူ ကျိုးပါဖီ (အပြင်စည်း သာမန်တပည့်၊ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း) သည် အရိပ်ရသော မဏ္ဍပ်ငယ်လေး တစ်ခုအောက်တွင် ထိုင်ကာ အေးစက်နေသော ဆီးသီးဖျော်ရည်ကို သောက်သုံးရင်း အလုပ်လုပ်နှေးကွေးနေသော အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ သတ္တုတူးသမားအချို့ကို ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်နေသည်။

“မြန်မြန်လုပ်ကြစမ်း... ဒီနေ့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ပမာဏ မပြည့်ရင် ဘယ်ကောင်မှ ထမင်းစားရမယ် မထင်နဲ့”

“အသုံးမကျတဲ့ ကောင်တွေ... ချီယန် ဂိုဏ်းကို အလုပ်အကျွေး ပြုခွင့်ရတာ မင်းတို့ရဲ့ ကံကောင်းမှုပဲကွ”

ကျိုးပါဖီက သူ့ကိုယ်သူ အတော်လေး သဘောကျနေ၏။ ဂိုဏ်းက မကြာသေးမီကမှ သတ္တုကြော အသစ်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ထားပြီး ရှေ့ပြေး လမ်းရှာရန်အတွက် အသေခံ တပ်သားများ အမြောက်အမြား လိုအပ်နေသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ ဤအမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူများက ဈေးပေါပါသည်။ သူတို့ သေသွားလျှင်လည်း တွင်းထဲတွင်သာ မြှုပ်နှံလိုက်ရုံပင် မဟုတ်ပါလား။

ထိုစဉ် အဝေးတစ်နေရာမှ ဖုန်တောကြီးတစ်ခု လွင့်တက်လာသည်။ မြေကြီးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားပြီး စစ်တပ်ကြီး တစ်ခု ချီတက်လာသည့်အလား ထင်မှတ်ရ၏။

ကျိုးပါဖီက အံ့အားသင့်သွားပြီး လက်ထဲမှ လက်ဖက်ရည်ပန်းကန်ကို ချလိုက်သည်။

“ဘာဖြစ်တာလဲ... သားရဲလှိုင်း လာတာလား”

ခဏအကြာတွင် သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ၎င်းတို့ကား... ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး စိတ်ကြွဆေးများ စားထားသည့်အလား ပြုမူနေကြသော လူသား ကျင့်ကြံသူ တစ်စုပင် ဖြစ်တော့၏။ အနည်းဆုံး လူသုံးထောင်လောက်တော့ ရှိမည်ဖြစ်၏။

လူအုပ်ကြီး၏ အရှေ့ဆုံးတွင်ရှိသော ထွားကျိုင်းသည့် ကတုံးပြောင်ပြောင်နှင့် လူကြီး (ကစားသမား ဆောက်လုပ်ရေးလုပ်ငန်းခွင်မှ ဦးလေးကျန်း) က အဝေးမှနေ၍ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ရောက်ပြီဟေ့... ရောက်ပြီ... ဟိုမှာ တာဝန်ပေးတဲ့ နေရာပဲ”

“ဝိုး... သတ္တုတွင်းကြီးက အကြီးကြီးပဲ... ဒီဇိုင်းတွေ... ပူပြင်းတဲ့ လှိုင်းတွေ... တကယ့်ကို အပြင်လက်တွေ့ဘဝနဲ့ တူတာပဲကွာ”

“ညီအစ်ကိုတို့... ငါတို့ ချမ်းသာဖို့ အခွင့်အရေး ရောက်လာပြီဟေ့... ချီတက်ကြ”

လူအုပ်ကြီးက ဟစ်ကြွေးသံများနှင့်အတူ ရောက်ရှိလာပြီး သတ္တုတွင်း ဝင်ပေါက်ကို ချက်ချင်း ဝိုင်းရံလိုက်ကြတော့၏။

ကျိုးပါဖီမှာ ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် လန့်ဖြန့်သွားသော်ငြား လူအုပ်ကြီးထဲမှ အများစုမှာ အဆင့်အတန်း အမျိုးမျိုး ရောနှောနေကြပြီး (ကစားသမားများက သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ဖုံးကွယ်ထားသောကြောင့် သို့မဟုတ် ဖိနှိပ်ခံထားရသောကြောင့် ဖြစ်၏။) ဘေးလွတ်ရာ ထွက်ပြေးလာကြသော ဒုက္ခသည်များနှင့် တူနေကြောင်းကို ချက်ချင်း သတိထားမိသွားသည်။

“ရပ်စမ်း”

ကျိုးပါဖီက သူ၏ ဆူးချွန်များ ပါသော ကြာပွတ်ကို ရမ်းခါလိုက်ပြီး အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း၏ ဖိနှိပ်နိုင်သော အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်ကာ နေရာတစ်ခုလုံးကို ခြိမ်းခြောက်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။

“မင်းတို့ ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ... ဒီနေရာက ချီယန် ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေကွ... ကျူးကျော်တဲ့သူ မှန်သမျှ သတ်ပစ်မယ်”

သာမန် အမှီအခိုကင်း ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင် ယခုအချိန်တွင် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေလောက်ပြီ ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤလူများကမူ...

“ဟို အန်ပီစီ ရဲ့ သွေးတန်းလေး ပေါ်လာပြီဟေ့”

“အစိမ်းရောင် နာမည်လေးလား... အို... သူက မဟာမိတ် ယူနစ်ပဲ... အခုလောလောဆယ် သတ်လို့မရသေးဘူး”

“ဟို ကြီးကြပ်ရေးမှူး.. ကိုင်ထားတဲ့ ကြာပွတ်က တော်တော်မိုက်တာပဲ... သံမည်းနဲ့ လုပ်ထားတဲ့ ပုံပဲကွ... ပိုက်ဆံ တော်တော်ရလောက်တယ်နော်”

“မလောနဲ့... မလောနဲ့... တာဝန်ကို အရင်လက်ခံပြီး ဘယ်လို တူးရမလဲဆိုတာ အရင် ကြည့်ကြရအောင်”

ကစားသမားများက ကျိုးပါဖီကို လက်ညှိုးထိုးကာ အချင်းချင်း ပြောဆိုနေကြသည်။ သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ အလျဉ်းမရှိဘဲ... လောဘတကြီး လိုချင်တပ်မက်မှုများသာ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူတို့က လမ်းလျှောက်နေသော ရတနာသေတ္တာကြီး တစ်ခုကို ကြည့်နေသည့်အလား ပင်။

ကျိုးပါဖီသည် ထိုအကြည့်များအောက်တွင် သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသော်ငြား တည်ငြိမ်ဟန် ဖမ်းကာ လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“ဟွန်း... မင်းတို့လည်း သတ္တုတူးဖို့ အလုပ်လာလျှောက်ကြတာလား... မင်းတို့က ဉာဏ်ကောင်းသားပဲ... သတ္တုတွင်းမှာ လူလိုနေတာနဲ့ အတော်ပဲ”

“စည်းကမ်းတွေကို မင်းတို့ အကုန် သိပြီးသားမလား... တစ်ယောက်ကို တစ်နေ့ မီးဝိညာဉ် ကျောက်သလင်း အချိန် (၁၀၀) ပေးရမယ်... မပြည့်ရင် ထမင်းမစားရဘူး... ဒီကင်းလွတ်ခွင့် စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးပြီး အလုပ်သွားလုပ်ကြစမ်း”

သူက စာချုပ်အထပ်လိုက်ကြီးကို ပစ်ချပေးလိုက်သည်။

ကစားသမားများက စာချုပ်ပါ အကြောင်းအရာများကို ဖတ်ပင်မကြည့်ဘဲ ကလောင်တံများကို လုယူကာ လက်မှတ်ထိုးလိုက်ကြသည်။ ကျိုးပါဖီက စာချုပ်အချို့ကို ကောက်ယူကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်ခုံးများ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ 'ဒီလက်မှတ်တွေက ဘာပေါက်ကရတွေလဲ'

အဘိုးကြီး ရောက်လာပြီ... ချီယန် ဂိုဏ်းက ငါ့မြေးပဲ... ငါ ထမင်းစားရတာ ကြိုက်တယ်...

“ဒီရူးနေတဲ့ ကောင်တွေ...”

ကျိုးပါဖီက ကျိန်ဆဲလိုက်ပြီး လက်ကို ဝှေ့ယမ်းကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“အောက်ဆင်းပြီး အလုပ်သွားလုပ်ကြစမ်း... အပျင်းကြီးဖို့တော့ မစဉ်းစားနဲ့နော်... အထဲမှာ ကင်းလှည့်နေတဲ့ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့တွေ ရှိတယ်ကွ”

... ... ...

သတ္တုတွင်း ပထမထပ်။ အနုပညာပုံစံ ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားခြင်း။

တစ်ချိန်က သေမင်းတမန် ချီစွမ်းအင်များနှင့် ဖိနှိပ်ခံထားရပြီး ကြာပွတ်ဖြင့် ရိုက်နှက်သံများသာ ပြည့်နှက်နေခဲ့သော သတ္တုတွင်းကြီးသည် ကစားသမား သုံးထောင်ကျော် ဝင်ရောက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ချက်ချင်းဆိုသလို ပျက်စီးသွားတော့၏။

သာမန် သတ္တုတူးသမားများ။ မီးမလောင်စေရန် သို့မဟုတ် ပြိုကျမှု မဖြစ်စေရန် သတိထားကာ ပေါက်ပြားဖြင့် မြေကြီးကို ဖြည်းဖြည်းချင်း တူးဆွနေကြသည်။

ကစားသမား သတ္တုတူးသမားများ။

“ညီအစ်ကိုတို့... ဖယ်ကြစမ်း... ငါ စကေး တစ်ခု သုံးတော့မယ်ဟေ့”

ကစားသမား ဓားတစ်လက် က အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ဓားဆန္ဒကို အသက်သွင်းလိုက်သည်။

“ဓားတစ်သောင်း ပေါင်းစည်းခြင်း... မွမ်းမံထားသော ခရုပတ်လွန် လွန်ပူပုံစံ”

“ဝုန်း...”

မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များက လွန်ပူကြီးတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ကျောက်နံရံကြီးကို ရူးသွပ်စွာ တရစပ် တိုက်ခိုက်တော့၏။ အပိုင်းအစများ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ လွင့်စဉ်သွားပြီး နံရံတစ်ခုလုံး ချက်ချင်း ပြိုကျသွားသည်။

“အိုးရှစ်... သခင်ကြီး ဓားတစ်လက် က အမိုက်စားပဲကွာ... အဲဒါမှ ထိရောက်တာကွ”

“မြန်မြန်... ကောက်ကြ... ကျလာတဲ့ ပစ္စည်းတွေက တော်တော်မိုက်တယ်... အဆင့်နိမ့် မီးဝိညာဉ် ကျောက်သလင်း (၃) တုံးတောင် ပါတယ်ဟေ့”

အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူ ကစားသမား အချို့က ပေါက်ပြားဖြင့် တူးရသည်ကို အလွန်နှေးကွေးသည်ဟု ယူဆကာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး အသွင်ပြောင်းခြင်း ကို အသက်သွင်းလိုက်ကြသည်။ (အဆင့်နိမ့် ဗားရှင်းသာ ဖြစ်သော်ငြား) သူတို့သည် နှစ်မီတာခန့် မြင့်မားသော လူစွမ်းကောင်း အသေးစားလေးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီး သူတို့၏ လက်သီးများဖြင့် နံရံကို ထုနှက်တော့၏။

“ဘုန်း... ဘုန်း... ဘုန်း...”

“ဒုန်း... ဒုန်း... ဒုန်း...”

သတ္တုတွင်း တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

ကင်းလှည့်နေသော ချီယန် ဂိုဏ်းမှ တပည့်များမှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားကြတော့၏။

“ဒါ... ဒါက သတ္တုတူးနေတာလား”

“သူတို့တွေ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကုန်သွားမှာကို မကြောက်ကြဘူးလား... ဒီလိုလုပ်နေရင် နာရီဝက်လောက်ဆို မောပြီး သေသွားမှာပေါ့”

သို့သော် နောက်ဆက်တွဲ ဖြစ်ပေါ်လာသည်များက ထိုထက်ပင် ပိုမို ဆိုးရွားလှသည်။

ကစားသမားများသည် သတ္တုတူးရုံသာမက အမှိုက်များကိုပါ လိုက်လံ ကောက်ယူနေကြသည်။

“ဟင်... ဒီကျောက်တုံးက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိပေမဲ့ အရောင်လေးက လှသားပဲ... ငါ ယူသွားမယ်”

“မြေကြီးပေါ်က သံလှည်းကြီးကလည်း သတ္တုနဲ့ လုပ်ထားတာပဲ မဟုတ်လား... ငါ အဲဒါကို ဖြုတ်ပြီး ယူသွားမယ်ကွာ”

“ဟို မီးအိမ်စင်ကြီး... ဟို မီးအိမ်စင်ကြီးက ကြေးဝါနဲ့ လုပ်ထားတာကွ... အလွတ်မခံနဲ့နော်”

နာရီဝက်ခန့်အတွင်းမှာပင် အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော သတ္တုတွင်းကြီးမှာ ကျိုင်းကောင်အုပ် ဝင်ရောက် ကိုက်ဖြတ်သွားသည့်အလား ဖြစ်သွားလေပြီ။

အဆောက်အအုံကို ထိန်းထားသော နံရံများမှလွဲ၍ (စနစ်က ၎င်းတို့ကို မဖြိုချရန် သတိပေးထားပါသည်။) မီးအလင်းရောင်ပေးသော ပစ္စည်းများ၊ သယ်ယူပို့ဆောင်ရေး ယာဉ်များနှင့် ချီယန် ဂိုဏ်းမှ တပည့်များ အနားယူရန် အသုံးပြုသော စားပွဲ၊ ကုလားထိုင်၊ ခုံတန်းလျား အစရှိသည်တို့ အပါအဝင် အရာအားလုံး... ပျောက်ကွယ်သွားလေပြီ။

... ... ...

ပဋိပက္ခ စတင်ခြင်း။ သတ္တုတူးရုံသာ မကတော့ချေ။

ကျိုးပါဖီက အပြင်ဘက်တွင် လက်ဖက်ရည် သောက်နေရင်း စိတ်ထဲမှ ကြိတ်၍ တွက်ချက်နေဆဲ ဖြစ်၏။

'ဒီဝက်ပေါက်လေးတွေ အုပ်စုက သိပ်တော့ ဉာဏ်မကောင်းပေမဲ့ အတော်လေး သန်မာတဲ့ပုံပဲ... ဒီလ အရောင်းအဝယ်က နှစ်ဆတက်လာလောက်တယ်... ပြီးရင်တော့ ငါ နောက်ဆုံးတော့ အဆင့်မြင့် ဓားပျံ တစ်လက်ကို ဝယ်နိုင်တော့မယ်...'

ထိုစဉ် ချီယန် ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ယောက်က အဝတ်အစားများ စုတ်ပြတ်သတ်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်ခံစားနေရသော အမူအရာဖြင့် ယိုင်နဲ့နဲ့ ပြေးထွက်လာသည်။

“ကြီးကြပ်ရေးမှူးကြီး... ဒုက္ခရောက်ပါပြီဗျာ”

“ဘာဖြစ်လို့ ဒီလောက် ပျာယာခတ်နေရတာလဲ... သတ္တုတွင်း ပေါက်ကွဲလို့လား”

“မဟုတ်... မဟုတ်ဘူးဗျ... အဲဒီ အသစ်ရောက်လာတဲ့ ကောင်တွေ... သူတို့က သတ္တုလာတူးတာ မဟုတ်ဘူး... ပစ္စည်းလာသိမ်းနေတာဗျ”

တပည့်ဖြစ်သူက မျှော်လင့်ချက်မဲ့စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သူတို့က သတ္တုတွင်းထဲက အထောက်အကူပြု တိုင်တွေကိုတောင် ခွာပြီး ပိုက်ဆံရအောင် ရောင်းဖို့ ကြိုးစားနေကြတယ်... ကျွန်တော်တို့က တားဖို့ ကြိုးစားတော့ သူတို့က ပစ္စည်းတွေကို လုယူလို့ ရမရ လာမေးနေကြတယ်ဗျ”

“ရိုင်းစိုင်းလိုက်တာ”

ကျိုးပါဖီက စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“ဒါ အရမ်းလွန်သွားပြီ... ချီယန် ဂိုဏ်းရဲ့ နယ်မြေမှာ သူတို့က ဘယ်လိုလုပ် ရမ်းကားရဲရတာလဲ... စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့တွေ ဘယ်မှာလဲ... ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့... သူတို့ကို သတ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ အာဏာကို ပြရမယ်”

ကျိုးပါဖီသည် အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ရှိသော လက်အောက်ငယ်သား နှစ်ဆယ်ကျော်ကို ဦးဆောင်ကာ အရှိန်အဝါ အပြည့်ဖြင့် သတ္တုတွင်းထဲသို့ ချီတက်သွားသည်။

ထိုအချိန်တွင် ကစားသမားအချို့က ချီယန် ဂိုဏ်းမှ တပည့်တစ်ယောက်ကို ဝိုင်းရံထားပြီး 'ချစ်ကြည်ရေး ဖလှယ်ပွဲ' လုပ်နေကြသည်ကို သူတို့ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ကစားသမား (က) - “ညီလေး... မင်းရဲ့ ဝတ်စုံက တော်တော်မိုက်တယ်... ရောင်းမလား”

ချီယန် ဂိုဏ်းမှ တပည့် - “ထွက်သွားစမ်း”

ကစားသမား (ခ) - “မရောင်းဘူးလား... ဒါဆို မင်းက နာမည်နီနဲ့ မိစ္ဆာကောင်ပေါ့... ညီအစ်ကိုတို့... သူ့ရဲ့ သွေးတန်းလေး ပေါ်လာပြီဟေ့”

“ရပ်စမ်း”

ကျိုးပါဖီက ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြာပွတ်ရှည်ကြီးက မီးမြွေကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ စကားပြောနေသော ကစားသမားကို လှမ်း၍ ရိုက်ချလိုက်သည်။

“ဖြန်း...”

သတိမထားမိလိုက်သော ထိုကစားသမားမှာ (အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် အစပိုင်းသာ ရှိသေးသည်။) လွင့်စင်သွားပြီး သူ၏ သွေးတန်းမှာ ထက်ဝက်ခန့် လျော့ကျသွားသည်။

မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး တစ်စက္ကန့်ခန့် တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။

ကျိုးပါဖီက လှောင်ပြုံး ပြုံးလိုက်သည်။

“တွေ့လား... ဒါက စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်တဲ့အတွက် ခံရတာပဲ...”

သူ စကားပင် မဆုံးလိုက်ရချေ။ လွင့်စင်သွားသော ကစားသမားက ချက်ချင်း ပြန်ထလာပြီး ငိုယိုမနေဘဲ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... ဘော့စ်ကြီးက တိုက်ပွဲ စတင်လိုက်ပြီဟေ့”

ထိုအော်ဟစ်သံက တည်ငြိမ်နေသော ဆီပူအိုးထဲသို့ ရေတစ်ခွက် လောင်းထည့်လိုက်သကဲ့သို့ ပင်။ ကြမ်းပြင်မှ ကျောက်ပြားများကို ခွာရန် အာရုံစိုက်နေကြသော ကစားသမား ရာပေါင်းများစွာသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ရပ်တန့်သွားကြပြီး လှည့်ကြည့်ကာ ကျိုးပါဖီနှင့် သူ၏ အနောက်မှ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့ကို စူးစူးဝါးဝါး ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထိုအကြည့်များကား... 'လူ' ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များ မဟုတ်တော့ဘဲ 'လမ်းလျှောက်နေသော အတွေ့အကြုံမှတ် အိတ်ကြီး'၊ 'ကျလာမည့် ပစ္စည်းစာရင်း' နှင့် 'ပထမဆုံး သတ်ဖြတ်ခြင်း အောင်မြင်မှု ဆုတံဆိပ်' ကို ကြည့်နေသည့် အကြည့်များပင် ဖြစ်၏။

“အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း ထိပ်တန်း မိစ္ဆာကောင်တွေကွ”

“သူတို့ဆီက လက်နက်တွေ ကျလိမ့်မယ်... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ ကျလိမ့်မယ်ဟေ့”

“လူအုပ်ကြီးအတွက် ချီတက်ကြ”

“ဝုန်း...”

မှော်မန္တန် အလင်းတန်း ရာပေါင်းများစွာက ချက်ချင်း လင်းလက်သွားတော့၏။ မီးလုံး မန္တန်၊ ရေခဲမြှား၊ ဓားပျံ၊ အုတ်ခဲ စသည်တို့သာမက တစ်စုံတစ်ယောက်က နဂါးနန်းတော်တွင် စားမကုန်ဘဲ ကျန်ခဲ့သော ဆားနယ်ငါးခြောက်ကိုပင် (သံပမာ မာကျောနေပါသည်။) ပစ်ပေါက်လိုက်သေး၏။

ကျိုးပါဖီမှာ အကြီးအကျယ် ဆွံ့အသွားရသည်။

“မင်း... မင်းတို့က ချီယန် ဂိုဏ်းရဲ့ လက်စားချေမှုကို မကြောက်ဘူးလား”

“အရူးတွေ... သူတို့ အကုန်လုံး ရူးနေကြပြီကွ”

သူက ကြာပွတ်ကို ရမ်းခါကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ရန် ကြိုးစားသော်ငြား ကစားသမားများကမူ အကြောက်အလန့် အလျဉ်းမရှိကြချေ။ အရှေ့မှလူများ လဲကျသွားလျှင် (သူတို့က မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ပြန်လည် ရှင်သန်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။) အနောက်မှလူများက အလောင်းများကို ကျော်ခွကာ ဆက်လက် ချီတက်လာကြသည်။

“လည်ပင်းညှစ်စမ်း”

“မျောက်က မက်မွန်သီးကို ခိုးယူခြင်း”

“နှစ်ထောင်ချီ သတ်ဖြတ်ခြင်း”

ပုံမှန်အားဖြင့် မာနထောင်လွှားတတ်သော ဤကျင့်ကြံသူများအပေါ်သို့ ညစ်ပတ်သော လှည့်ကွက်မျိုးစုံ ကျရောက်လာတော့၏။

ဆယ်မိနစ်ခန့် အတွင်းမှာပင် ကျိုးပါဖီ၏ ဂုဏ်ယူရသော စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့ကြီးမှာ လူထုစစ်ပွဲ၏ ကျယ်ပြောလှသော သမုဒ္ဒရာကြီးထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားရလေတော့၏။

ထိုအချိန်တွင် သတ္တုတွင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာ၌ ကျန်းချန်သည် ပုန်းကွယ်နေပြီး ထိုမြင်ကွင်းကို အေးအေးလူလူ စောင့်ကြည့်နေသည်။

သူသည် ကျိုးပါဖီထံမှ 'ကျလာသော' သိုလှောင်အိတ် တစ်လုံးကို ကိုင်ထားပြီး (အမှန်တကယ်တော့ ကစားသမားများက ကျိုးပါဖီကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် သူ၏ထံသို့ လာရောက် အပ်နှံထားသော ပစ္စည်းများ ဖြစ်၏။) ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

'ငါတို့ရဲ့ ပထမဆုံး ရွှေအိုးကြီးကို ရသွားပြီ ထင်တယ်'

ကျန်းချန်က သတ္တုတွင်း၏ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုနေရာတွင် ပြင်းထန်ပြီး ပူလောင်လှသော အရှိန်အဝါကြီးတစ်ခုက အပြင်ဘက်မှ ဆူညံသံများကြောင့် နိုးထလာနေပြီ ဖြစ်၏။

'ဒါပေမဲ့ တကယ့် အဖိုးတန် ရတနာက အောက်ဘက်မှာ ရှိနေသေးတယ်'

"စနစ်ရဲ့ အသိပေးချက်။ သင့်ရဲ့ တပည့်တွေက ချီယန်ဂိုဏ်းရဲ့ အပြင်စည်း ကြီးကြပ်ရေးမှူး တစ်ယောက်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်တဲ့အတွက် ချီယန်ဂိုဏ်းကို အကြီးအကျယ် ဒေါသထွက်စေခဲ့ပါပြီ။"

"လျှို့ဝှက် ဝင်္ကပါဖြစ်တဲ့ မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင်ရဲ့ ခိုအောင်းရာကို ဖွင့်လှစ်လိုက်ပါပြီ။”

ထို သတိပေးချက်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ၊ ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးတက်သွားသည်။

'သူတို့ကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်ရုံတင်လား... ငါ လိုချင်တာက... သူတို့ကို ရူးသွပ်သွားတဲ့အထိ ဖြစ်စေချင်တာကွ’

အခန်း (၂၀၃) မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ဟုတ်လား.. ဒါက ရှင်းရှင်းကြီးကို ဘူဖေး အသားကင်စင်ကြီး ဖြစ်နေတာပဲ

ချီယန် သတ္တုတွင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာ။

ကျိုးပါဖီ နှင့် သူ၏ စည်းကမ်းထိန်းသိမ်းရေး အဖွဲ့ကြီး တစ်ဖွဲ့လုံး ပြုတ်ဖြုတ်ရှင်းလင်းခံလိုက်ရပြီးနောက်တွင် ကစားသမားများသည် အလျင်စလို ဆက်မတက်ကြသေးပေ။ ထိုအစား သူတို့သည် အလွန်မြင့်မြတ်လှသော ရိုးရာဓလေ့ တစ်ခုဖြစ်သည့်... 'အလောင်းကောင်များထံမှ ပစ္စည်းခွာယူခြင်း' ကို ပြုလုပ်နေကြသည်။

“သောက်ကျိုးနည်း... ဒီ အန်ပီစီ က ဆင်းရဲလိုက်တာကွာ... သူ့သိုလှောင်အိတ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး က ဒါဇင်လောက်ပဲ ပါတယ်လား”

“အရမ်း ဂျီးများမနေစမ်းပါနဲ့... နည်းနည်းရလည်း အမြတ်ပဲ... ဟင်... ဒီဝတ်စုံက စုတ်ပြဲနေပေမဲ့ အစက မီးခံနိုင်တဲ့ပုံပဲကွ... ချွတ်ယူသွားမယ်ဟေ့”

“အတွင်းခံဘောင်းဘီတွေကော ဘယ်မှာလဲ... အဲဒါတွေကော စွမ်းရည် အမှတ်တွေ ပါသေးလား”

“... သွားစမ်းပါကွာ... လူရာဝင်အောင် နေစမ်းပါ”

မိနစ်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပင် ကျိုးပါဖီ နှင့် အခြားသူများမှာ အဝတ်ဗလာကျင်းသွားပြီး စနစ်၏ ဆင်ဆာကာကွယ်မှု အကွက်လေးများသာ ကျန်ရစ်တော့၏။

ကစားသမားများက ရရှိလာသော ပစ္စည်းများကို မည်သို့ခွဲဝေရမည်နည်းဟု ငြင်းခုန်နေကြစဉ် သတ္တုတွင်း၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာဆီမှ နားကွဲမတတ် ဟိန်းဟောက်သံကြီး ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာတော့၏။

“ဝုန်း...”

ထို့နောက် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ဒြပ်ရှိလှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခုပမာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသော အပူလှိုင်းကြီးတစ်ခုက သတ္တုတွင်းထဲမှ ရိုက်ခတ်လာသည်။ အရှေ့ဆုံးတွင် ရှိနေသော ကစားသမားအချို့မှာ အော်ဟစ်ချိန်ပင် မရလိုက်ဘဲ ပြင်းထန်လှသော အပူရှိန်ကြောင့် ချက်ချင်း ပြာကျသွားကာ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှင်သန်ပြန်ထမြောက်ရန် မြို့ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားကြတော့၏။

မြေကြီးတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်နံရံများဆီမှ ကျောက်တုံးများ ပြုတ်ကျလာသည်။ လိမ့်တက်လာသော ချော်ရည်ပူများနှင့် အမည်းရောင် မီးခိုးငွေ့များကြားတွင် တောင်ငယ်တစ်လုံးခန့် ရှိသော ဧရာမ မိစ္ဆာကောင်ကြီး တစ်ကောင်က ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ချော်ရည်များ စီးကျနေသော အနီရင့်ရောင် အကြေးခွံများ ဖုံးလွှမ်းနေ၏။ ကျောကုန်းတွင်လည်း ဆူးချွန်ကြီးများ အပြည့်အနှက် ရှိနေသည်။ ပါးစပ်မှ ကျဆင်းလာသော တံတွေးများက မြေပြင်ကို ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းသွားစေပြီး ဧရာမ ကျင်းကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်သွားစေကာ ခရမ်းရောင် အဆိပ်ငွေ့များ ထွက်ပေါ်လာစေသည်။

“စနစ် သတိပေးချက်။ ဧရိယာ ဘော့စ်ကြီးဖြစ်သော မျိုးရိုးဗီဇ ပြောင်းလဲနေသည့် မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် နိုးထလာပါပြီ”

“အဆင့် - ရွှေအမြုတေအဆင့် အထွတ်အထိပ် (သခင်အဆင့်)။

ထူးခြားချက်များ - အလွန်ပြင်းထန်သော အဆိပ်ငွေ့၊ မြင့်မားသော အပူချိန်ရှိသည့် နယ်မြေ၊ အလွန်ထူထဲသော အရေခွံ”

“သောက်ကျိုးနည်း... ဘော့စ်ကောင် အကြီးစားကြီးကွ”

ပစ္စည်းခွဲဝေမှု မမျှတ၍ ငြင်းခုန်နေခဲ့ကြသော ကစားသမားများမှာ ချက်ချင်းပင် ညီညွတ်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားတော့၏။

“အရွယ်အစားကြီးကို ကြည့်စမ်း... သူ့ရဲ့ အထူးပြုလုပ်ချက်တွေကို ကြည့်စမ်း... ဒါက ထိပ်တန်းအဆင့် လက်နက်ပစ္စည်းတွေ ကျဖို့ သေချာပေါက်ပဲဟေ့”

သို့ရာတွင် ဤ မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် က သာမန် မိစ္ဆာကောင် မဟုတ်ပေ။ မီးဝိညာဉ် ကျောက်သလင်းများကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စားသုံးလာခဲ့သဖြင့် ၎င်းသည် ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဉာဏ်ရည်ပြည့်ဝနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အရှေ့ရှိ သေးငယ်သော 'ပိုးကောင်' လေးများကို ကြည့်ကာ လူသားတစ်ယောက်ပမာ အထင်သေးသော အရိပ်အယောင် တစ်ခုက ၎င်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွား၏။

အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် တွင် ဤမျှ အဆင့်ရှိသော ကြောက်မက်ဖွယ် မိစ္ဆာကောင်ကြီးသည် စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှိသော ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ခေါင်းကိုက်စေနိုင်သည်။ အကြောင်းမူကား ၎င်း၏ 'မီးအဆိပ်' များသာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားပါက အခြေခံအုတ်မြစ် ကို ထာဝရ ပျက်စီးသွားစေနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်၏။

မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် က ၎င်း၏ ဧရာမ ပါးစပ်ကြီးကို ဟကာ အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး ပိုးကောင်လေးများကို သုတ်သင်ရန်အတွက် အရာအားလုံးကို လောင်ကျွမ်းစေနိုင်သော 'မြေကမ္ဘာ အူတိုင်မီးလျှံ' ကို ထုတ်လွှတ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအရေးပါသော အခိုက်အတန့်၌ပင်၊

အချိန်အခါမဟုတ်သော အသံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။

“ပလွတ်...” (တံတွေးမျိုချသံ)

မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ လှုပ်ရှားမှုများ ရပ်တန့်သွားသည်။ ကစားသမားများလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီး လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ခရုခွံကြီးကို ကျောပိုးထားသော အော့လင်း က ဝမ်သဲ့ဖာ ၏ အနောက်မှနေ၍ ခေါင်းလေးပြူထွက်လာသည်။ သူမက ဆီများ (ချော်ရည်ပူများ) ယိုစီးကျနေဆဲဖြစ်သော မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ ပေါင်တံကြီးများကို စိမ်းစိမ်းကြည့်နေပြီး သူမ၏ ပါးစပ်မှ သွားရည်များပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျလုမတတ် ဖြစ်နေလေပြီ။

“မွှေးလိုက်တာ...”

အော့လင်း က နှာခေါင်းရှုံ့ကာ အနံ့ခံလိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားတော့၏။

“အစ်ကိုကြီး... ဒီအိမ်မြှောင်ကြီးဆီက ဇီရာစေ့ နံ့လေး ရနေတယ်... သဘာဝအလျောက် ကျက်နေတဲ့ အသားကင် နံ့လေးပဲ”

'ဟင်... ဇီရာစေ့ အရသာ ဟုတ်လား'

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကစားသမား တရုတ်ပြည်၏ စားဖိုမှူးလေး (ဆာဗာ၏ နံပါတ်တစ် စားဖိုမှူး၊ ဖန်တီးမှု အတတ်ပညာရှင်) က ချက်ချင်း ရှေ့သို့တိုးလာပြီး ဆာလဖာ အဆိပ်ငွေ့များကို အသက်ပြင်းပြင်း နှစ်ချက်ခန့် ရှူသွင်းလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများက မယုံကြည်နိုင်စွာ ပြူးကျယ်သွားသည်။

“ဝှက်သယ်ဖာ့ခ်... တကယ် အသားနံ့ ရနေတာပဲကွ... ဒီမိစ္ဆာကောင်ရဲ့ အသားက မြေအောက်မီးလျှံတွေနဲ့ ကင်ခံထားရတာ နှစ်ပေါင်းရာချီနေပြီဆိုတော့... အနံ့အရသာတွေက အသားထဲအထိ စိမ့်ဝင်နေပြီပေါ့... တွက်ချက်ကြည့်ရသလောက်တော့ အဆိပ်အိတ်ကိုသာ ဖြတ်ထုတ်ပစ်လိုက်ရင် ဒီကောင်က ထိပ်တန်းအဆင့် အစားအစာပဲဟေ့”

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် မြင်ကွင်းတစ်ခုလုံး၏ အနုပညာပုံစံက ပြောင်းလဲသွားလေတော့၏။

အသေအလဲ တိုက်ခိုက်တော့မည့် တင်းမာနေသော လေထုကြီးက ရုတ်တရက်... ဆာလောင်မွတ်သိပ်မှုကြီးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။ စိမ်းလန်းနေသော မျက်လုံးပေါင်း ထောင်ချီက မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ဆီသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ထိုအကြည့်များက ဘော့စ်ကောင်ကြီးကို ကြည့်နေခြင်း မဟုတ်တော့ဘဲ လမ်းလျှောက်နေသော 'ဝယ်လင်တန် အမဲသားကင်' ပန်းကန်ပြားကြီး တစ်ခုကို ကြည့်နေသည့်အလား ပင်။

မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ အကြေးခွံများ ချက်ချင်း ထောင်မတ်သွားတော့၏။ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာကောင် တစ်ကောင်၏ ဗီဇစိတ်က ဤပိုးကောင်လေးများ၏ အန္တရာယ်မှာ ချက်ချင်းဆိုသလို အဆပေါင်းသောင်းချီ မြင့်တက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတိပေးနေလေပြီ။ စိတ်ဝိညာဉ် အသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့် ရှိသော ဘော့စ်ကြီးတစ်ကောင်နှင့် တွေ့ရသည်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းနေတော့၏။

“ညီအစ်ကိုတို့...”

တရုတ်ပြည်၏ စားဖိုမှူးလေး က လူတစ်ရပ်စာထက်ပင် ပိုကြီးသော သံမည်းဒယ်အိုးကြီး (မှော်ရတနာ) တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

“မင်းသမီးလေးရဲ့ နေ့လယ်စာအတွက်... တရုတ်ပြည်ရဲ့ အရသာအတွက်... စားကြစို့ဟေ့... အဲ... မဟုတ်ဘူး... တိုက်ပွဲ စတင်ကြစို့ဟေ့”

“ဘဲကင်ကြီးကို သတ်ကြ”

“ငါ ပေါင်သား စားချင်တယ်”

“အမြီးက ငါ့အတွက်နော်... အဲဒါက အသားလတ်လတ်ဆတ်ဆတ်လေး... ဝါးလို့ ကောင်းမှာကွ”

“ဝုန်း...”

ကစားသမား စစ်တပ်ကြီးမှာ ရူးသွပ်သွားကြတော့၏။

ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်ကြံသူ ကစားသမားများက 'သံမဏိ အရေပြား' ကို အသက်သွင်းလိုက်ကြတော့၏။ ဒီဂရီ စင်တီဂရိတ် ရာပေါင်းများစွာ ပူပြင်းလှသော အပူရှိန်ကို အန်တုကာ သားကောင်ကို ခုန်အုပ်မည့် ဆာလောင်နေသော ဝံပုလွေများပမာ မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ တွယ်တက်သွားကြသည်။

“တန့်ခ်တွေ... အာရုံစိုက်မှုကို ထိန်းထားကြ... သူ့ကို ပေးမပြေးစေနဲ့... ဒီအစားအစာကြီးက လှုပ်ရှားနိုင်တယ်ဟေ့”

ဓားသိုင်း ကျင့်ကြံသူ ကစားသမားများက သူတို့၏ ဓားများပေါ်တွင် ပျံသန်းကာ အကြေးခွံများကြားရှိ ကွက်လပ်များကို ပစ်မှတ်ထား တိုက်ခိုက်ကြ၏။

“ခြေထောက် အလှပြင် ကျွမ်းကျင်သူ ရောက်ပါပြီ... အရိုးနွှာကြစို့ဟေ့”

အလွန်အမင်း အံ့မခန်း အကောင်းဆုံးကား ရေစွမ်းအင်သုံး မှော်မန္တန် ကျင့်ကြံသူ များပင် ဖြစ်၏။ အပူချိန်မြင့်မားမှုကြောင့် 'ပါဝင်ပစ္စည်းများ' မလောင်ကျွမ်းသွားစေရန်အတွက် ရေစွမ်းအင်သုံး ကစားသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ပူးပေါင်းကာ 'ရေနဂါး ဟိန်းဟောက်သံ' မန္တန်ကို ထုတ်လွှတ်ပြီး မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ကို ရူးသွပ်စွာ ရေလောင်းချတော့၏။

“ ဝရော ..”

အပူနှင့်အအေး အပြန်အလှန် ရိုက်ခတ်မှုက ကြီးမားသော ထိခိုက်မှုကို ဖြစ်စေရုံသာမက မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ကိုလည်း ပြောင်စင်သွားအောင် ဆေးကြောပေးလိုက်သလို ဖြစ်သွားသည်။

“ဂါး...”

မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး အဆိပ်မီးတောက်ကြီးကို မှုတ်ထုတ်လိုက်၏။

“ကုသရေးသမားတွေ... မြန်မြန်... ကုသပေးကြစမ်း”

“ကုသစရာ မလိုဘူး... နို့အိုးကြီး (ဒယ်အိုး)... နို့အိုးကြီး မကွဲစေနဲ့”

“ဟေ့ကောင်... အဆိပ်မန္တန်တွေ မသုံးနဲ့လေ... အရသာ ပျက်သွားမှာပေါ့ကွ”

ထိုအခိုက်အတန့်၌ သတ္တုတွင်းကြီးမှာ အကြီးစား ဟင်းချက်ပြိုင်ပွဲကြီး တစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားချေပြီ။

မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် မှာ လုံးဝ ဆွံ့အသွားတော့၏။ ၎င်းသည် နှစ်ပေါင်းရာချီ အသက်ရှင်လာခဲ့ပြီး မိမိကို သတ်ချင်သူ၊ ဖမ်းချင်သူ မျိုးစုံကို တွေ့ဖူးသော်ငြား ၎င်းကို တိုက်ခိုက်နေရင်း ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ဖြူးနေသူများကိုတော့ တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးခဲ့ချေ။

၎င်းက မိစ္ဆာအမြုတေကို ဖောက်ခွဲကာ အားလုံးနှင့်အတူ အသေခံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ် ပန်းရောင် ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက ၎င်း၏ ခေါင်းပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာသည်။

အော့လင်း က သူမကိုယ်လုံးထက်ပင် ပိုကြီးသော ခက်ရင်းခွကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး (ဘယ်နားကနေ သွားယူလာမှန်း မသိသော ပေါက်ပြားကြီး ဖြစ်ရမည်။) အပြစ်ကင်းစင်သော မျက်နှာလေးဖြင့် ဆိုသည်။

“အိမ်မြှောင်ကြီး... ပါးစပ်ဟစမ်း... ကျက်မကျက် မြည်းကြည့်ချင်လို့”

စစ်မှန်သော နဂါး အရှိန်အဝါ - အလိုအလျောက် အသက်ဝင်ခြင်း။

အော့လင်း သည် အရွယ်မရောက်သေးသူ ဖြစ်သော်ငြား အဆင့်မြင့် နဂါးမျိုးနွယ်စု ၏ သွေးမျိုးဆက် ဖိနှိပ်မှုက နဂါးမျိုးနွယ် သွေး အနည်းငယ်မျှသာ ပါဝင်သော မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ကို တစ်စက္ကန့်ခန့် အေးခဲသွားစေ၏။

ထို မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင်...

“ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်...”

ဓားပျံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ၎င်း၏ အသက်အန္တရာယ်ရှိသော နေရာများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

“ဝုန်း...”

ဧရာမ ခန္ဓာကိုယ်ကြီးက အသံကျယ်ကြီးနှင့်အတူ ပြိုလဲကျသွား၏။

သံပြားပူကြီးပင် မအေးသေးမီ တရုတ်ပြည်၏ စားဖိုမှူးလေး က အနူးညံ့ဆုံး ဝက်သားပြားတစ်လွှာကို လျင်မြန်တိကျစွာ လှီးဖြတ်လိုက်ပြီး ဒယ်အိုးကြီးထဲသို့ ပစ်ထည့်လိုက်လေပြီ။

“မီးစွမ်းအင် သုံးတဲ့သူတွေ... မီးပြင်းပြင်းနဲ့ အရည်ခမ်းအောင် တည်ကြစမ်း”

... ... ...

ဆယ်မိနစ် အကြာတွင် ထူးဆန်းသော အသားကင် ရနံ့ကြီးက သတ္တုတွင်း တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။

ကျန်းချန်က အရိပ်ထဲမှ ထွက်လာသောအခါ ထူးဆန်းလှသော မြင်ကွင်းကြီးက သူ့ကို ဆီးကြိုနေ၏။ ကစားသမား ထောင်ပေါင်းများစွာသည် ဧရာမ ဒယ်အိုးကြီးကို ဝိုင်းရံထားပြီး အသားများ ခွဲဝေစားသောက်ရန် တန်းစီနေကြသည်။ အော့လင်း က သူမ၏ လက်ထဲတွင် ကင်ထားသော အရိုးတုံးကြီးတစ်ခုကို ကိုင်ထားကာ အားပါးတရ ကိုက်ဖြတ်နေ၏။ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ဆီများပင် စီးကျနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်နေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... တစ်တုံးလောက် စားမလား”

ဝမ်သဲ့ဖာ က ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာဖြင့် အသားကင် တုတ်ထိုး တစ်ခုကို လှမ်းပေးလိုက်၏။

“ဒီအသားက တကယ့်ကို အမိုက်စားပဲဗျ... ဒါကို စားရင် ကိုယ့်ရဲ့ မီးခံနိုင်ရည် အမှတ် (၁) မှတ် ထာဝရ တက်သွားမယ်လို့ စနစ်က ပြောတယ်... အဆိပ် နည်းနည်းပါပေမဲ့ တစ်စက္ကန့်ကို သွေး (၅) မှတ်လောက်ပဲ လျော့တာ... သွေးပြန်တက်တဲ့ နှုန်းက မြန်တော့ ထမင်းစားသလိုတောင် စားလို့ရတယ်ဗျ”

ကျန်းချန်၏ နှုတ်ခမ်းများ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ 'အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ရဲ့ အသားကို စားပြီး ကုသရေးမန္တန်ကို အားကိုးပြီး ခံစားနေကြတာလား... ဒီအရူးတွေ...' ဟု သူက စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိ၏။

သို့ရာတွင် မြေပြင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲနေသော မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ အကြွင်းအကျန် ပစ္စည်းများကို သူ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ပစ္စည်းများကို မြင်တွေ့ရခြင်းနှင့် 'ဒီဂိမ်းက အရမ်း ပျော်စရာကောင်းတာပဲ' ဆိုသော ကစားသမားများ၏ အမူအရာများက သူ၏ စီးပွားရေး အစီအစဉ်ကို ချက်ချင်း ပုံပေါ်လာစေတော့၏။

'အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် က ကုန်ဈေးနှုန်းတွေ အရမ်းကြီးနေတာ မဟုတ်လား... အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် က ကျင့်ကြံသူတွေက အပြင်လူတွေကို အထင်သေးနေကြတယ် မဟုတ်လား... ဒါဆိုရင် 'အမှောင် ဟင်းလျာလောကရဲ့ အတိုင်းအတာ လျှော့ချ တိုက်ခိုက်ခြင်း' ဆိုတာ ဘာလဲ သူတို့ကို ပြရသေးတာပေါ့'

ကျန်းချန်က အသားကင်ကို ယူကာ တစ်လုတ် ကိုက်စားလိုက်သည်။

'အင်း... အရသာက တကယ်ကို မဆိုးပါလား... သိုးတစ်ကောင်လုံး ကင်ထားတာနဲ့ နည်းနည်း တူပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေါက်ကွဲထွက်လာသလိုမျိုး ထုံကျင်ကျင် ခံစားချက်လေးလည်း ပါတယ်’

“ကျန်တဲ့ အသားတွေကို ရှင်းလင်းပြီး ထုပ်ပိုးထားကြ”

ကျန်းချန်က သူ၏ ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပါးနပ်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လင်းလက်သွားသည်။

“ငါတို့ချည်းပဲ ဒီလို အကောင်းစားတွေ စားနေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ... ကျွိချွယ် မြို့တော် က ကျင့်ကြံသူတွေကိုလည်း... သွေးထွက်သံယို ဖြစ်အောင် လုပ်ရဦးမယ်”

“မြို့ထဲ ပြန်ကြစို့... ငါတို့... ဈေးဆိုင် သွားဖွင့်ကြမယ်”

... ... ...

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျွိချွယ် မြို့တော် ရှိ ချီယန် ဂိုဏ်း၏ ဌာနခွဲတွင်...

“မင်း ဘာပြောလိုက်တယ်”

ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် (ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း) က စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုလိုက်ပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဟို သတ္တုတူးသမား အသစ်တွေက ကြီးကြပ်ရေးမှူး ကျိုး ကို သတ်လိုက်ရုံတင်မကဘူး... သတ္တုတွင်း ကိုပါ ဖြိုချပစ်လိုက်တယ် ဟုတ်လား... ပြီးတော့ သူတို့က... သတ္တုတွင်းထဲမှာ ပျော်ပွဲစားတောင် ထွက်နေကြသေးတယ်လား”

သတင်းပို့သူ တပည့်ဖြစ်သူမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်လျက် တုန်ရီနေရှာ၏။

“ဟုတ်... ဟုတ်ပါတယ်ဗျ... သူတို့က တော်တော်လေး ရက်စက်ကြတာ... ပြီးတော့... သူတို့က မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ကိုတောင် စားပစ်လိုက်ကြသေးတယ်ဗျ”

“ဒါ အရမ်းလွန်သွားပြီ... ဒါ အရမ်းလွန်သွားပြီ”

ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ချီ မှာ ပြင်းထန်စွာ တုန်ရီနေတော့၏။ ချီယန် ဂိုဏ်းက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် တွင် ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းကြီး မဟုတ်သော်ငြား ဤကဲ့သို့ အရှက်ရဖွယ် ရှုံးနိမ့်မှုကို တစ်ခါမှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

“ငါ့ရဲ့ အမိန့်ကို ဆက်ပေးလိုက်... အတွင်းစည်း တပည့် တွေ အကုန်လုံး စုကြစမ်း”

“ဒီမသိနားမလည်တဲ့ တောသားတွေကို ငါ အပိုင်းပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်မယ်ကွာ”

သို့သော် သူ မသိခဲ့သည်မှာ သူ့ကို စောင့်ကြိုနေသည်က သတ်ဖြတ်ခံရမည့် သိုးအုပ်လေးများ မဟုတ်ဘဲ ဗိုက်ဝနေပြီး၊ စွမ်းရည်များ တိုးတက်နေသည့် ၊ 'ဇီဝလက်နက်များ' (မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ စားကြွင်းစားကျန် အူကြိုးများ) ကိုပင် ပိုင်ဆိုင်ထားသော လူတစ်သိုက် ဖြစ်နေခြင်းကိုပင်။

အခန်း (၂၀၄) အံ့မခန်း ကျွိချွယ် မြို့တော်၏ လမ်းမများထက်တွင် ထူးဆန်းလှသော ဟင်းလျာများ ပေါ်ထွက်လာခြင်း

ကျွိချွယ် မြို့တော်၏ အစည်ကားဆုံးသော ဗဟိုရင်ပြင်ကြီး။

ဤနေရာကား အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် တွင် အကြီးမားဆုံးသော ကုန်သည်အဖွဲ့အစည်းကြီး ဖြစ်သည့် ရတနာ တစ်သောင်း ဆိုင်ခွဲ တည်ရှိရာ အလွန်တရာ တန်ဖိုးကြီးမားလှသော နေရာဖြစ်၏။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဤနေရာသို့ ဝင်ထွက်သွားလာနေသူများမှာ တောက်ပလှသော ဓားပျံများကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပိုးသားဝတ်ရုံများကို ဆင်ယင်ထားသည့် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသာ။ ထိုသူတို့၏ ကိုယ်ဟန်အမူအရာများမှာ မာနထောင်လွှားကာ အထက်စီးဆန်လှသည်။

သို့ရာတွင် ယနေ့၌မူ ထိုအေးစက်မောက်မာလှသော အငွေ့အသက်ကြီးမှာ လုံးဝ ကျိုးပဲ့ပျက်စီးသွားခဲ့ချေပြီ။

ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး အမူအရာ ကပျက်ကချော် နိုင်လှသော 'တောသား' တစ်သိုက်က ရတနာ တစ်သောင်း ဆိုင်ခွဲ ၏ အရှေ့ဘက် ရွှေအုတ်ချပ်များ ခင်းကျင်းထားသော ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် အသားကင်စင်ကြီး တစ်ခုကို မျက်နှာပြောင်တိုက်စွာ လာရောက် ဆောက်လုပ်ထားကြ၏။

“လာကြည့်ကြ... လာကြည့်ကြဟေ့... ပူပူနွေးနွေး ကင်ထားတဲ့ 'အထွတ်အထိပ် ဝက်သားပြားကင်' ရမယ်နော်”

“ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၉၉၈) တုံး မဟုတ်ဘူး... (၉၈) တုံးလည်း မဟုတ်ဘူး... (၁၀) တုံးတည်းနဲ့ ရမယ်နော်... ဝယ်စားလိုက်ရင် လုံးဝ နောင်တမရစေရဘူးကွ”

“အလွတ်မခံကြနဲ့ဟေ့... ဒါ စားပြီးရင် ပါးစပ်က မီးဟပ်နိုင်မယ်... အဆိပ်ပြေစေတယ်... ယောကျာ်းလေးတွေအတွက် အားဆေး... မိန်းကလေးတွေအတွက် အလှပြင်ဆေးပဲကွ”

ဝမ်သဲ့ဖာ သည် သစ်သားသေတ္တာအစုတ်လေး တစ်ခုပေါ်တွင် မတ်တတ်ရပ်လျက် မှော်ရတနာ ဟု အမည်တပ်ထားသော အသံချဲ့စက် (အမှန်တကယ်တော့ သတ္တုပြားတစ်ချပ်ကို ကတော့ပုံစံ လိပ်ထားခြင်းသာ ဖြစ်၏။) ကို ကိုင်ဆောင်ကာ စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့် ဈေးခေါ်နေသည်။

သူ၏ အနောက်ဘက်တွင်ကား တရုတ်ပြည်၏ စားဖိုမှူးလေး နှင့် ဖန်တီးမှု အတတ်ပညာရှင် ကစားသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက ဧရာမ သံမည်းဒယ်အိုးကြီးကို အလုပ်များစွာ အသုံးပြုနေကြ၏။

“မီးစွမ်းအင် သုံးတဲ့သူတွေ... မီးပြင်းပြင်း တင်စမ်း... ဇီရာစေ့ ထည့်... ငရုတ်သီးမှုန့် ထည့်ဟေ့”

“ရေစွမ်းအင် သုံးတဲ့သူတွေ... ဒီအသားက နည်းနည်း မာနေတယ်... 'ရေကုထုံး' သုံးပြီး အသားနူးသွားအောင် အကြောလျှော့ပေးလိုက်စမ်း”

“ဖျစ်... ”

ထူထဲလှသော မီးခိုးလုံးကြီး တစ်ခုက ဆာလဖာ အနံ့များ၊ တူးခြစ်နေသော အနံ့များနှင့် ထူးဆန်းလှသည့် အသားကင် ရနံ့တို့နှင့် ရောယှက်ကာ ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးသို့ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားတော့၏။

ထိုနေရာမှ ဖြတ်သန်းသွားသော အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ရွံရှာစက်ဆုပ်သော အမူအရာများဖြင့် နှာခေါင်းများကို ပိတ်ထားကြသည်။

“ဒီအရိုင်းအစိုင်းတွေက ဘယ်က ရောက်လာတာလဲ... ရတနာ တစ်သောင်း ဆိုင်ခွဲ ရဲ့ အရှေ့မှာ ဒီလို အဆင့်နိမ့်တဲ့ ပစ္စည်းတွေကို လာရောင်းရဲတယ်လား”

“နံစော်နေတာပဲ... ကန့်မှုန့် အနံ့ကြီးကွာ... ဒီအသားက စားလို့ရော ရရဲ့လား”

“တစ်တုတ်ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) တုံး ဟုတ်လား... ရူးနေကြသလားကွ... ချီစုဆောင်းခြင်း ဆေးလုံး တစ်လုံးမှ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၅) တုံးပဲ ရှိတာကို”

လူအများ၏ လှောင်ပြောင် ကဲ့ရဲ့မှုများကို ခံနေရသော်ငြား ကစားသမားများကမူ အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်ကြချေ။

'ဟင်း... ဒီအကောင်တွေက ဘာသိလို့လဲ... ဒါက စွမ်းရည်တွေ တက်စေတဲ့ အသားကွ။'

ထိုစဉ် သခင်လေး ဟု အမည်ရသော အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် နှောင်းပိုင်း ရှိ လူငယ်လေးတစ်ဦးသည် ခေါက်ယပ်တောင်ကို ကိုင်ဆောင်လျက် ဖြတ်လျှောက်လာစဉ် ထိုအနံ့ကြီးကြောင့် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ သူက ထိုလူအုပ်ကို မောင်းထုတ်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ဆိုင်ဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်နေသော ကောင်မလေး တစ်ယောက်ကို သတိထားမိသွားသည်။

အော့လင်း က သူမ၏ မျက်နှာထက်ပင် ပိုကြီးသော အသားကင် တုတ်ထိုးကြီးကို ပိုက်ကာ အားပါးတရ ကိုက်ဖြတ်နေ၏။ သူမ၏ ပါးစပ်မှ ဆီများပင် စီးကျနေပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နှလုံးသားကို အရည်ပျော်ကျသွားစေနိုင်လောက်အောင် ချစ်စရာကောင်းသော ပျော်ရွှင်ကြည်နူးသည့် အမူအရာလေး ပေါ်လွင်နေသည်။

“ဝါး... စားလို့ ကောင်းလိုက်တာ... အစ်ကိုကြီး... သမီးကို နောက်တစ်တုတ် ထပ်ပေးပါဦး”

သခင်လေး မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။

'ဟင်... ဒီကောင်မလေးက ရုပ်လေး လှလိုက်တာ... ခေါင်းပေါ်မှာလည်း နဂါးဂျိုလေးတွေနဲ့... (အများစုကတော့ အလှဆင်ထားသည်ဟုသာ ထင်ကြပါသည်။) ဒီလောက်တောင် အားပါးတရ စားနေတာလား... ဒီမည်းမည်းသည်းသည်းနဲ့ အော့အန်ချင်စရာကောင်းတဲ့ အရာကြီးက တကယ်ပဲ စားလို့ ကောင်းနေတာများလားဟေ'

“ဟေ့... တောသား”

သခင်လေး က ခေါက်ယပ်တောင်ကို ပိတ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး (၁၀) တုံးကို ပစ်ချပေးကာ မောက်မာစွာ ပြောလိုက်သည်။

“ဒီသခင်လေး ကို တစ်တုတ်ပေးစမ်း... စားလို့မကောင်းရင် မင်းတို့ဆိုင်ကို ဖျက်ပစ်မယ်”

“ရပါတယ်ဗျာ... သူဌေး... ရော့... သုံးဆောင်ပါဦး”

ဝမ်သဲ့ဖာ က ဆီများ တရွှဲရွှဲ ကျကာ အသံမြည်နေသော မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ အသားကင် တစ်တုတ်ကို ကပျာကယာ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သခင်လေး က နှာခေါင်းကို ပိတ်လျက် သတိထားကာ အနည်းငယ် မြည်းကြည့်လိုက်၏။

အသားဖတ်လေး ပါးစပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ကြမ်းတမ်းလှသော မီးဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက ထူးခြားသော အစပ်အရသာ (ကစားသမားများ အထူးဖန်တီးထားသော အစပ်လွန်အရသာ) နှင့် ရောယှက်ကာ မီးတောင်ပေါက်ကွဲသကဲ့သို့ သူ၏ ပါးစပ်ထဲတွင် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။

“အဟွတ်... အဟွတ်... အဟွတ်... ရေပေး... ရေ... စပ်လိုက်တာကွာ”

သခင်လေး ၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း နီရဲသွားသော်ငြား နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်လုံးများက အံ့အားသင့်မှုကြောင့် ပြူးကျယ်သွားရ၏။

အစာအိမ်ထဲသို့ ပူနွေးသော ရေစီးကြောင်းကြီး စီးဆင်းသွားသည်နှင့်အမျှ ဒန်တျန် အတွင်းရှိ ကာလကြာရှည်စွာ ရပ်တန့်နေခဲ့သော အဆင့်အတားအဆီး ကြီးမှာ အနည်းငယ် လျော့ရဲသွားသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ပူနွေးသော စီးကြောင်းတစ်ခုက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အနှံ့ လှည့်လည်သွား၏။ စနစ် မျက်နှာပြင်တွင် (အကယ်၍ သူ့၌သာ စနစ်..ရှိခဲ့လျှင်) သူ၏ မီးစွမ်းအင်နှင့် သဟဇာတဖြစ်မှုမှာ ယာယီ မြင့်တက်လာကြောင်း ပြသနေလောက်ပေမည်။

“ဒါ... ဒါက သာမန် အသား မဟုတ်ဘူးကွ”

သခင်လေး က အံ့သြတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ဒီထဲမှာ အလွန် သန့်စင်တဲ့ မီးဝိညာဉ် အဆီအနှစ်တွေ ပါနေတယ်... ဟင်... နိယာမ အငွေ့အသက် တွေတောင် ပါသေးတာလား”

(အမှန်တကယ်တော့ မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ၏ မိစ္ဆာအမြုတေ အကြွင်းအကျန်များသာ ဖြစ်၏။)

“ဒါက အသားကင် မဟုတ်ဘူး... ဒါက ရှင်းရှင်းကြီးကို ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်တဲ့ နေရာမှာ သုံးတဲ့ ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးလုံး ပဲကွ”

ထိုအော်ဟစ်သံကြောင့် ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေသူများအားလုံး ဆွံ့အသွားကြတော့၏။

'ထိပ်တန်းအဆင့် ဆေးလုံး ဟုတ်လား... ဒီမည်းမည်းသည်းသည်းနဲ့ အော့အန်ချင်စရာကောင်းတဲ့ အရာကြီးကလား။'

သခင်လေး သည် သူ၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အနည်းငယ်မျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျန်နေသော အသားများကို အလုတ်ကြီးများဖြင့် ဝါးမျိုချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ခေါက်ယပ်တောင်ကို လွှင့်ပစ်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အိတ်ကြီးတစ်အိတ်ကို ဆွဲထုတ်ကာ စားပွဲပေါ်သို့ ဝုန်းခနဲ ပစ်ချလိုက်၏။

“ငါ့ကို အတုတ် (၅၀) ပေး.. အဲ... မဟုတ်ဘူး... ရသလောက် အကုန်ပေး... ငါ့အဖေကို မြည်းကြည့်ဖို့ ပြန်ယူသွားမလို့ကွ”

စစ်မှန်သော ရနံ့ နိယာမ သည် မည်သည့်ကမ္ဘာတွင်မဆို အကျုံးဝင်သည်။ ပထမဆုံး စတင်ဝယ်ယူသူ ရှိသွားသည်နှင့် အခြားသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ဆက်လက် မစောင့်ဆိုင်းနိုင်ကြတော့ချေ။

ဒုတိယ တစ်ယောက်... တတိယ တစ်ယောက်… စသဖြင့်။

“ဘုရားရေ... ငါ့ရဲ့ အအေးမိ အဆိပ်တွေတောင် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသလိုပဲကွ”

“ဝိုး... ဒီအသားကို စားပြီးတာနဲ့ တစ်ကိုယ်လုံး ပူထူလာပြီး နွားသိုးကြီး တစ်ကောင်ကိုတောင် သွားချချင်စိတ်တွေ ပေါက်လာပြီဟေ့”

“သူဌေး... ငါ့ကို (၁၀) တုတ်ပေး... ငါလည်း ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးချင်တယ်ကွ”

နာရီဝက်ခန့် အတွင်းမှာပင် ရတနာ တစ်သောင်း ဆိုင်ခွဲ ၏ အပြင်ဘက်တွင် နဂါးတစ်ကောင်ပမာ ရှည်လျားလှသော တန်းစီနေသည့် လူအုပ်ကြီး ဖြစ်ပေါ်လာတော့၏။

တစ်ချိန်က မာနထောင်လွှားလှသော အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် မှ ကျင့်ကြံသူများသည် ယခုအခါ လမ်းဘေးတွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ကာ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ ချွေးသံတရွှဲရွှဲဖြင့် အသားကင်များကို စားသောက်ရင်း ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်နေကြလေတော့၏။

... ... ...

မလှမ်းမကမ်းရှိ လက်ဖက်ရည်ဆိုင်၏ ဒုတိယထပ်တွင် ကျန်းချန်သည် ပြတင်းပေါက်နား၌ ထိုင်ကာ အောက်ဘက်မှ စည်ကားနေသော အရောင်းအဝယ်ကို ကြည့်ရင်း လက်ဖက်ရည်ကို အရသာခံကာ သောက်သုံးနေသည်။

“ဂိုဏ်းချုပ်... ဟိုမှာ ကြည့်ပါဦး”

ဆုချင်းကော က အသားကင်များကို ရူးသွပ်စွာ လုယက်ဝယ်ယူနေကြသော ကျင့်ကြံသူများကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်၏။

“မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ရဲ့ အသားက ခံနိုင်ရည်ကို မြင့်တက်စေတယ် ဆိုပေမဲ့ သူ့ထဲမှာ မီးအဆိပ် အကြွင်းအကျန် အနည်းငယ် ပါနေသေးတယ်လေ... သူတို့တွေ အများကြီး စားနေတာ ဘာမှမဖြစ်နိုင်ဘူးလားဟင်”

“ကိစ္စမရှိပါဘူး”

ကျန်းချန်က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် ဆိုလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများက နက်ရှိုင်းနေသည်။

“အဲဒီ မီးအဆိပ် နည်းနည်းပါးပါးကတော့ ရက်အနည်းငယ်လောက် ဝမ်းသွားပြီးရင် အပြင်ကို ထွက်သွားမှာပါ... စွမ်းအား တက်လာတာနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင် သူတို့က ဒီလောက် ပေးဆပ်ရတာကိုတော့ ကျေကျေနပ်နပ်ကြီး လက်ခံကြမှာပါ”

သူ၏ အကြည့်များက လူအုပ်ကြီးကို ဖောက်ထွင်းကာ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော အရာတစ်ခုကို မြင်တွေ့နေရသည့်အလား ပင်။

“ချင်းကော... ကြည့်လိုက်စမ်း... ဒီကျင့်ကြံသူတွေက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် နည်းနည်းလေး ရဖို့အတွက်ကို အသေအလဲ တိုက်ခိုက်နေကြရတယ်... ပြီးတော့ ဟို မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် က သတ္တုတွင်း ကို သိမ်းပိုက်ထားပြီး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ အမြောက်အမြားကို ဝါးမျိုခဲ့တယ်... ယူသာယူပြီး ဘာမှ ပြန်မပေးတဲ့အတွက် နောက်ဆုံးတော့ အဆိပ်တွေ ဖုံးလွှမ်းနေတဲ့ မိစ္ဆာကောင်ကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်လာတာပဲ... အဲဒါက အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် က သက်ကြီးရွယ်အို မိစ္ဆာကြီးတွေနဲ့ တစ်ထပ်တည်းပဲ”

“သက်ကြီးရွယ်အို မိစ္ဆာကြီးတွေ ဟုတ်လား”

“ဟုတ်တယ်”

ကျန်းချန်က စားပွဲကို လက်ချောင်းများဖြင့် ညင်သာစွာ ခေါက်လိုက်သည်။

“သူတို့က အရင်းအမြစ်တွေကို လက်ဝါးကြီးအုပ်ထားပြီး လောကကြီးကို ပြန်လည် မပေးဆပ်ကြဘူး... ဒီ မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် လိုပဲ၊ သူတို့က လောကကြီးရဲ့ ကင်ဆာဆဲလ်တွေပဲ... ငါ့ရဲ့ တပည့်တွေကတော့...”

ကျန်းချန်က အောက်ထပ်တွင် အဆိပ်ပြင်းလှသော မိစ္ဆာကောင်ကြီးကို အရသာရှိသော ဟင်းလျာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနေသည့် တရုတ်ပြည်၏ စားဖိုမှူးလေး ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။

“သူတို့က 'ကင်ဆာဆဲလ် အကျိတ်' ကြီးကို 'အာဟာရ' တွေအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်ပြီး လူအများစုကို ပြန်လည် ဝေမျှပေးနေကြတာ... အဲဒါကိုပဲ... တာအို လို့ ခေါ်တယ်ကွ”

ဆုချင်းကော မှာ အတွေးနယ်ချဲ့သွားဟန် တူပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့အားသင့်မှု တစ်စွန်းတစ်စ လင်းလက်သွားတော့၏။

'ဂိုဏ်းချုပ်ကြီးက တပည့်တွေကို အသားကင် ရောင်းခိုင်းတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ဒီလို နက်ရှိုင်းလှတဲ့ အခြေခံ သဘောတရားကြီး တစ်ခု ပါဝင်နေတာပဲကိုး။'

... ... ...

အရောင်းအဝယ် အလွန်ကောင်းနေချိန်၌ လမ်းမကြီး၏ အဆုံးမှ ဆူညံသော ခြေသံများ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။

“ဖယ်ကြစမ်း... ဖယ်ကြစမ်းဟေ့”

သတ်ဖြတ်လိုသော အရှိန်အဝါများ အပြည့်အနှက်ဖြင့် အနီရင့်ရောင် ဝတ်ရုံများကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူ တစ်စုက လူအုပ်ကြီးကို ရိုင်းပျစွာ တွန်းဖယ်ကာ ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာကြ၏။

ဦးဆောင်လာသူကား ချီယန် ဂိုဏ်း ၏ ကျွိချွယ် မြို့တော် ဌာနခွဲ ခေါင်းဆောင် ကျောက်ဝူကျီ (ရွှေအမြုတေအဆင့် နှောင်းပိုင်း အထွတ်အထိပ်) ပင် ဖြစ်သည်။ ဤ 'လူသတ်သမား' တစ်သိုက်က ထွက်မပြေးသည့်အပြင် မြို့ထဲတွင် ဈေးဆိုင် လာဖွင့်ထားသည်ကို သူ..မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို့ထက် ဆိုးသည်မှာ သူတို့ ရောင်းချနေသည်ကား... သူတို့၏ သတ္တုတွင်းကို စောင့်ကြပ်နေသော သားရဲကြီး၏ အသားများပင် ဖြစ်နေချေသည်။

ဤလုပ်ရပ်ကား ချီယန် ဂိုဏ်း ၏ မျက်နှာကို ခွာချပြီး ခြေမွှပစ်လိုက်သည်နှင့် တူနေသည် မဟုတ်ပါလား။

“ရပ်စမ်း”

ကျောက်ဝူကျီ က ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ရွှေအမြုတေအဆင့် စွမ်းအား အပြည့်ကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ရာ ကစားသမား အချို့၏ လက်ထဲမှ ပန်းကန်ပြားများပင် ကွဲကြေသွားရ၏။

“မင်းတို့... အတင့်ရဲတဲ့ အရူးတွေ... ငါ့ ချီယန် ဂိုဏ်း ရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို သတ်တဲ့အပြင် ငါ့ ဂိုဏ်း ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲ ကိုပါ ခိုးယူရဲတယ်လား... ဒီနေ့ မင်းတို့ကို ဘယ်သူမှ ကယ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးကွ”

ဆူညံပွက်လောရိုက်နေသော ရင်ပြင်ကြီးမှာ ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားတော့၏။ တန်းစီနေကြသော ဖောက်သည်များမှာ ကြောက်လန့်တကြား ဆုတ်ခွာသွားကြ၏။ သူတို့က အစားအသောက်ကို နှစ်သက်ကြသော်ငြား ချီယန် ဂိုဏ်း ကဲ့သို့သော ဒေသခံ အင်အားကြီး အဖွဲ့အစည်းကိုမူ သွားရောက် မပတ်သက်ရဲကြချေ။

“သွားပါပြီ... ဒီနယ်ဝေးက လူတွေတော့ ဒုက္ခရောက်ပြီ”

“ကျောက်ဝူကျီ က ရက်စက်တယ်ဆိုတာ နာမည်ကြီးပဲ... ပြီးတော့ သူက မူလဝိဉာဉ် အဆင့် ထဲကို ခြေတစ်ဖက် လှမ်းဝင်နေပြီလို့တောင် ကြားတယ်ကွ”

သို့ရာတွင် ကျောက်ဝူကျီ ၏ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်မှုကို ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ကစားသမားများမှာ အကြောက်အလန့် အလျဉ်းမရှိသည့်အပြင်... ပို၍ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလာကြတော့၏။

ပိုက်ဆံ ရေတွက်နေသော ဝမ်သဲ့ဖာ က ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်ဝူကျီ ၏ နာမည်မှာ အနီရင့်ရောင် ဖြစ်နေပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် တောက်ပနေသော လက်နက်အထူးပြုလုပ်ချက်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ဝမ်သဲ့ဖာ… တံတွေး တစ်ချက် မျိုချလိုက်ပြီး ဂိုဏ်း၏ ဆက်သွယ်ရေး ချန်နယ် ထဲတွင် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ညီအစ်ကိုတို့... အသားကင်တာကို ရပ်လိုက်ကြ”

“ပစ္စည်းလာပို့တဲ့ကောင် ရောက်လာပြီဟေ့”

“ဒီတစ်ခါတော့ အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာကောင် ကွ... ပစ္စည်းကျမယ့် နှုန်းက ကျိုးပါဖီ ထက် သေချာပေါက် ပိုများမှာဟေ့”

“ဝှစ်... ”

အသားလှီးနေသော ကစားသမား ဒါဇင်ပေါင်းများစွာက သူတို့၏ သားငါးခုတ် ဓားမကြီးများနှင့် အသားကင် တုတ်ထိုးများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မြှောက်တင်လိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ အကြည့်များကား... သူတို့၏ ခြေရင်းသို့ အလိုလို လာရောက် ပို့ဆောင်ပေးနေသည့် ပို၍ ကြီးမား၊ ပို၍ ဆူဖြိုးသော... မီးအဆိပ် မိစ္ဆာကောင် ကြီး တစ်ကောင်ကို ကြည့်နေသည့်အလား ပင်။

ယောက်ျားသောင်ကျန်း ရာပေါင်းများစွာ၏ စူးရှလှသော အကြည့်များအောက်တွင် ကျောက်ဝူကျီ မှာ သူ၏ ကျောရိုးတစ်လျှောက် စိမ့်တက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။ သူ နောက်ထပ် ရိုင်းစိုင်းသော စကားတစ်ခွန်းပင် မပြောလိုက်ရမီ...

မျက်နှာ တစ်ခုလုံး မီးသွေးခဲများ ပေကျံနေပြီး သံမည်းဒယ်အိုးကြီးကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ကစားသမား (စားဖိုမှူးလေး) က ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

“ချီယန် ဂိုဏ်း က ပါဝင်ပစ္စည်းတွေ ထပ်လာပို့ပြန်ပြီဟေ့... အားလုံးပဲ... ချီတက်ကြ... ဒီတစ်သုတ်ကို အကုန်သိမ်းပြီး ဒီည ထပ်စားကြမယ်ကွ”

“ဘဲကင်ကြီးကို သတ်ကြဟေ့”

“လက်နက်တွေ လုယူကြ... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တွေ သိမ်းကြကွ”

“ဝုန်း... ”

စတုတ္ထမြောက် ကပ်ဘေးကြီး၏ အလယ်ပိုင်းလွင်ပြင် မြို့တော်ပေါ်ရှိ ပထမဆုံးသော တိုက်ပွဲခရာသံကြီး လွင့်ပျံထွက်ပေါ်လာလေတော့၏။