အခန်း (၇၇-၇၈)
Vol. 8 Ch. 77-78
Chapter 77
~
အခန်း ၇၇ : အနိုင်ပိုင်းသွားသော နတ်ဆိုးအရှင်...
~
[ကယ်တော်မူကြပါဗျို့..တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူရဲ့ ဘဝင်မြင့်နေတဲ့ မျက်နှာကို ငါ ဆက်ပြီး မကြည့်နိုင်တော့ဘူး..]
[တစ်ယောက်ယောက်လောက် လာကြပါဦး..ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီတိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူကို ပညာပေးနိုင်မယ့်သူ ရှိရင် လာခဲ့ကြစမ်းပါ..]
[ငါ အခုချက်ချင်း တခြား ဂိုသမားတွေကို သွားခေါ်လိုက်မယ်..]
[ဖယ်ကြစမ်း..တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူက ဒီလောက်အထိ တော်နေမယ်လို့ ငါမယုံဘူး .. ငါ့ကို ပေးကစားကြည့်စမ်းပါ..]
တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းရှိ ပရိသတ်များမှာ မကျေမနပ်ဖြစ်ကာ အားကိုးရှာသူရှာ၊ ကိုယ်တိုင်ဝင်ရောက် စိန်ခေါ်သူစိန်ခေါ်ဖြင့် ဆူညံပွက်လောရိုက်နေတော့သည်။ တစ်ခဏအတွင်းမှာပင် စာသားများမှာ ပိုမိုများပြားလာပြီး ကြည့်ရှုသူအရေအတွက်မှာလည်း တရိပ်ရိပ် တက်လာခဲ့လေသည်။
ထိုနောက်ပိုင်းတွင် စိန်ခေါ်သူအများအပြားမှာ လုံယွဲ့ကို ရှုံးနိမ့်အောင်လုပ်ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လျက် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာကြ၏။ လုံယွဲ့ကမူ တည်ငြိမ်စွာဖြင့်ပင် မည်သူ့ကိုမဆို လက်ခံကစားပေးနေခဲ့သည်။ သို့သော် သိပ်မကြာမီမှာပင် စိန်ခေါ်သူအားလုံးမှာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် အခန်းအတွင်းမှ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားကြရတော့သည်။ ဝါသနာရှင်များသာမက ပရော်ဖက်ရှင်နယ် ကစားသမားများပင်လျှင် သူမကို မယှဉ်နိုင်ဘဲ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ကြပေသည်။
"နောက်တစ်ယောက်.."
လုံယွဲ့သည် နောက်ထပ်တစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူပြီးနောက် လင်းဖန်ထံမှ ယူထားသော နေကြာစေ့များကို စားရင်း အေးအေးဆေးဆေးပင် ခေါ်လိုက်သည်။ သို့သော် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မိနစ်အတော်ကြာသည်အထိ မည်သူမျှ အခန်းထဲသို့ ဝင်မလာကြတော့ချေ။
"အိုး... ဒီဧကရီကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့တာလား.. ဟူးးး..နောက်ဆုံးတော့လည်း နင်တို့က သာမန်သေမျိုးတွေပဲလေ ..ဒီဧကရီနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် ယှဉ်နိုင်မှာလဲ..ဘယ်သူလာလာ ငါ့ကို ရှုံးမှာပဲ.. ပြိုင်ဘက်ကင်းရတာ ပျင်းစရာတော့ ကောင်းသားနော်.."
"ဒါပေမဲ့ ဒီဧကရီကို စိန်ခေါ်ရဲတဲ့ သတ္တိရှိတာကိုတော့ ချီးကျူးရမှာပဲနော်..ဟင်းဟင်းဟင်းဟင်းးး..."
လုံယွဲ့သည် ပါးစပ်လေးကို လက်ဖြင့်အုပ်ကာ တိုးတိုးလေး ရယ်မောလိုက်သည်။ သူမ၏ ရယ်သံမှာ ချီးကျူးသယောင်ရှိသော်လည်း လှောင်ပြောင်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေသည်။
[တကယ်ကို ဘဝင်မြင်လှတဲ့ ဧကရီပဲ..]
[ဒါက ဟိုပြောပြောနေကြတဲ့ ကြက်ကန်းဆန်အိုးတိုးဆိုလား ခွေးမီးကောက်ကျည်တောက်စွတ် ဆိုလား ..အဲ့စကားပုံ အတိုင်းပဲလား..]
[တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သူက ကမ္ဘာကျော် ဂိုသမားတစ်ယောက်ယောက်က ဟန်ဆောင်နေတာများလား..]
[သူရဲ့ မာနကို နှိမ်ပေးနိုင်မယ့်သူ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်မှ မရှိတော့ဘူးလား..]
ပရိသတ်များမှာ ဒေါသထွက်လျက် သူရဲကောင်းတစ်ဦးကို မျှော်လင့်နေကြစဉ် အိမ်နီးနားချင်း နတ်ဆိုးအရှင်ဟု အမည်ရသော နက်တီဇင်မှာ ရှေ့သို့ ထွက်လာတော့သည်။
"ဧကရီအရှင်မ..ငါ့ကို ကစားခွင့်ပြုပါဦး.."
ထိုစကားနှင့် ရင်းနှီးနေသော အမည်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုံယွဲ့သည် လင်းဖန်ကို လှည့်၍ မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမက လင်းဖန်ကို မသိသယောင် ဆောင်လျက် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုအတွင်းသို့ ပြောလိုက်ပေသည်။
"ကောင်းပြီလေ.. နတ်ဆိုးအရှင်ရဲ့ စိန်ခေါ်မှုကို ဒီဧကရီက လက်ခံပေးလိုက်ပါ့မယ်.. အရမ်း မြန်မြန်ကြီးတော့ မရှုံးစေနဲ့ဦးနော်.. ဒီဧကရီရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုကို မဖျက်ဆီးလိုက်ပါနဲ့ဦး.."
လင်းဖန်သည် ထူးခြားသောအပြုံးဖြင့် ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်ကာ အခန်းသစ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်လိုက်သည်။
"ဧကရီ.. ကျုပ် အခန်းပြင်ပြီးပြီ..ဝင်လာခဲ့ပါတော့.."
"ဟွန်း... အခန်းသစ်တောင် သီးသန့်ဖွင့်လိုက်သေးတာလား.. ကောင်းပြီလေ.. ဘယ်နေရာမှာပဲ ကစားကစား ရလဒ်ကတော့ ပြောင်းလဲသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး.."
လုံယွဲ့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု အပြည့်ရှိနေသဖြင့် လင်းဖန်ကို လုံးဝ အထင်မကြီးပါချေ။ နတ်ဆိုးအရှင်၏ ဂိုပညာမှာ အင်မော်တယ်ဂို ဂိုဏ်းမှ အဘိုးကြီးများထက် တော်လိမ့်မည်ဟု သူမ မယုံကြည်။ နတ်ဆိုးအရှင်ကို အနိုင်ရလိုက်လျှင် ဤသည်မှာ သူ၏အပေါ်တွင် အောင်ပွဲခံနိုင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဂိုကစားနည်းတွင်သာ ဖြစ်သော်လည်း အနိုင်ရသည်မှာ အမှန်ပင် မဟုတ်ပါလော။
အတိတ်ကာလက နတ်ဆိုးအရှင်နှင့် တိုက်ခိုက်စဉ်က အရှုံးအနိုင် မပေါ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် ယခုတစ်ကြိမ်တွင်သာ အနိုင်ရခဲ့လျှင် သူ့ကို ကောင်းကောင်း လှောင်ပြောင်နိုင်တော့မည်ဟု တွေးကာ လုံယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ခိုး၍ ပေါ်လာရသည်။ သူမအနေဖြင့် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဤပွဲမှာ သေချာပေါက် နိုင်မည်ဟု တွေးကာ လင်းဖန်ကို မည်သို့လှောင်ရမည်ကိုပင် ကြိုတင်စဉ်းစားနေတော့သည်။
လုံယွဲ့ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီးနောက် ပရိသတ်များမှာ တစ်ခုခု ထူးခြားနေသည်ကို သတိပြုမိသွားကြသည်။
[ဒီအခန်းက တစ်မျိုးကြီးပဲ..]
[ရှူး... ဘာမှ မပြောကြနဲ့..]
[ဘာဖြစ်လို့လဲ.. ပုံမှန်အတိုင်းပါပဲ..]
လုံယွဲ့သည် စာသားများကို သတိထားမိသော်လည်း ဘာမှန်းမသိခင်မှာပင် လင်းဖန်က ကစားပွဲကို စတင်လိုက်သည်။ ပွဲစသည်နှင့် လင်းဖန်က နယ်ရုပ်အမဲ လေးခုကို ဒေါင်လိုက် တစ်တန်းတည်း ချက်ချင်း ရွှေ့လိုက်ပေသည်။
'ဒါက ဘယ်လို ကစားကွက်မျိုးပါလိမ့်..'
လုံယွဲ့သည် မျက်မှောင်ကြုတ်လျက် ကစားကွက်ကို အလွန်ပင် အာရုံစိုက်ကာ ကြည့်နေမိသည်။ ဤသည်မှာ ယနေ့အတွင်း သူမ အကြာဆုံး စဉ်းစားရခြင်းပင် ဖြစ်၏။ ယခင်လူများနှင့် ကစားစဉ်က သူမ တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိခဲ့သော်လည်း နတ်ဆိုးအရှင်နှင့် ကစားရချိန်တွင်မူ တစ်ခုခု ထောင်ချောက်ဆင်ထားမည်ကို စိုးရိမ်နေမိသည်။ သို့သော် မည်မျှပင် ကြည့်ကြည့် ထူးခြားမှုကို မတွေ့ရသဖြင့် နောက်ဆုံး၌ သူမသည် တစ်ခုသာ ကောက်ချက်ချလိုက်တော့သည်။
နတ်ဆိုးအရှင်သည် ဂိုကစားနည်းကို လုံးဝ မတတ်ခြင်းပင် ဖြစ်ရမည်။
'ဟွန်း... ဒီပွဲ အနိုင်ရသူက ငါပဲ..'
လုံယွဲ့သည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် သူမ၏ နည်းဗျူဟာအတိုင်း ကစားကွက်ကို ရွှေ့လိုက်သည်။ သူမ၏ နယ်ရုပ်ကို ချလိုက်သည်နှင့် လင်းဖန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အနည်းငယ် တွန့်သွားပြီး..
"ဒီအရှင် အနိုင်ရပြီ.."
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လင်းဖန်သည် ငါးခုမြောက် နယ်ရုပ်ကို အရင်ရှိနေသော လေးခု၏ အပေါ်သို့ တင်လိုက်သည်။ ထိုအခါ နယ်ရုပ်ငါးခုမှာ တစ်တန်းတည်း ဖြစ်သွားပြီး မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် "အမဲရောင် အနိုင်ရသည်" ဟူသော စာသား ပေါ်လာတော့သည်။
"ဘာ... ဘာဖြစ်လို့လဲ..ဒါ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ.."
လုံယွဲ့ ဆွံ့အသွား၏။ သူမ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် စားပွဲပေါ်သို့ မှောက်လျက် ကွန်ပျူတာမျက်နှာပြင်ကို အနီးကပ် ကြည့်ရှုနေမိသည်။ သူမ မည်သည့်နေရာတွင် မှားသွားခဲ့ပါသနည်း။ ပွဲစရုံရှိသေးသည်ကို နတ်ဆိုးအရှင်က ဘယ်လိုလုပ် နိုင်သွားရသနည်း။ ယခုမှ ငါးကွက်သာ ရှိသေး၏။
"နတ်ဆိုးအရှင်.. နင် လိမ်ကစားတာပဲ.. နင် ဘာတွေ ခိုးလုပ်လိုက်တာလဲ.."
လုံယွဲ့သည် အိပ်ခန်းထဲသို့ လှမ်း၍ အော်ဟစ်ကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။ လင်းဖန်ကမူ မသိနားမလည်ဟန်ဖြင့် ပခုံးတွန့်ပြလိုက်ပြီးမှ ..
"ဧကရီ ..ဒီအရှင်က လိမ်မကစားပါဘူး.. အခန်းရဲ့ နာမည်မှာ ပါတဲ့အတိုင်း ဂိုကစားနည်း (Go) ကနေ ဂိုမိုကု (Gomoku) အဖြစ် ပြောင်းလိုက်တာပါ.."
"ဂိုမိုကု..."
တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် လုံယွဲ့မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ သူမ အခန်းအမည်ကို ကြည့်လိုက်သောအခါမှ ဂိုအခန်းမှာ ဂိုမိုကုအခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရတော့သည်။ သူမ သတိမထားမိခင်မှာပင် အားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေသည်။ ပရိသတ်များက သတိထားမိသော်လည်း သူမကို ဘယ်သူမှ မပြောပြခဲ့ကြချေ။
"ဧကရီကို ဂိုမိုကုရဲ့ စည်းမျဉ်းကို ရှင်းပြပါရစေ.. ဘယ်ဘက်ကမဆို နယ်ရုပ်ငါးခုကို တစ်တန်းတည်း အရင်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်တဲ့သူက နိုင်တာပါပဲ.. ရိုးရှင်းပါတယ်..ဟုတ်တယ်မလား.."
လင်းဖန်သည် လုံယွဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောင်စပ်စပ် ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ငါးခု တစ်တန်းတည်း..."
စည်းမျဉ်းကို သိရှိသွားချိန်တွင် လုံယွဲ့မှာ ဆွံ့အသွားရပြီး မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာပေးဖြင့် ရေရွတ်မိလိုက်သည် ။
"ကမ္ဘာပေါ်မှာ ဒီလောက် ရိုးရှင်းတဲ့ ကစားနည်းမျိုး ရှိတယ်လား.."
သူမသည် ဉာဏ်ရည်အဆင့်အတန်း နိမ့်ကျလှသော စည်းမျဉ်းအောက်တွင် နတ်ဆိုးအရှင်ကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလေ.။ ဤစည်းမျဉ်းတွေကို မည်သူက တီထွင်ခဲ့ပါသနည်း။ ဤသည်က ဂိုကစားနည်း မဟုတ်တော့ချေ။
အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ချိန်မှ ရှုံးနိမ့်ချိန်အထိ ငါးမိနစ်ပင် မကြာခဲ့ဘဲ ထိုအချိန်အများစုမှာလည်း သူမ စဉ်းစားနေသည့် အချိန်များသာ ဖြစ်ပေသည်။ လုံယွဲ့ ရှုံးနိမ့်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ပရိသတ်များမှာလည်း ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားကြတော့သည်။
[ဟားဟားဟား... ဧကရီရဲ့ ဂိုပညာက တော်လှပါတယ်ဆိုမှ ဂိုမိုကုကိုတော့ မတတ်ဘူးပဲ..]
[ဒါကို သိရင် ငါလည်း ဂိုမိုကုနဲ့ပဲ စိန်ခေါ်လိုက်ပါတယ်..]
[နတ်ဆိုးအရှင်ဆိုက ငါတို့ရဲ့ ကယ်တင်ရှင်ပဲ.. သူရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့..]
[ဧကရီကို နှိမ်ဖို့ဆိုရင် နတ်ဆိုးအရှင်ပဲ ရှိတာပဲ..]
[နတ်ဆိုးအရှင်ရဲ့ နည်းလမ်းတွေကတော့ တကယ်ကို ညစ်ပတ်တာပဲ..ဒါပေမဲ့ ငါ သဘောကျတယ်..]
လုံယွဲ့မှာမူ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မျက်နှာလေးမှာ နီမြန်းလာကာ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးများဖြင့် လင်းဖန်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေတော့သည်။ သူမ ဤအရှုံးကို အလွယ်တကူ လက်မခံနိုင်။ လက်စားပြန်ချေရမည် ။
"နတ်ဆိုးအရှင်.. နောက်တစ်ပွဲ ပြန်ကစားမယ်.."
"မကစားတော့ပါဘူး.. ဒီအရှင်က နိုင်သွားပြီဆိုတော့ ဆက်မကစားတော့ဘူး..နိုင်ပြီးသား လူတစ်ယောက်ကို ထပ်ပြီး အနိုင်ယူရတာက ပျော်စရာ မကောင်းတော့ဘူးလေ .."
လင်းဖန်သည် ပြုံးလျက် အောင်နိုင်သူတစ်ဦး၏ အမူအရာဖြင့် ကွန်ပျူတာရှေ့မှ ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။ လုံယွဲ့မှာမူ မယုံကြည်နိုင်စွာဖြင့် ကြည့်နေမိ၏။ တစ်ပွဲတည်းနှင့် နိုင်ပြီးချင်း ရပ်လိုက်သူ မည်သူရှိပါသနည်း။ သူမကို ကလဲ့စားချေခွင့်ပင် မပေးတော့ချေ။ တကယ်ကို အရှက်မရှိသည့်သူပင်။
Chapter 78
~
အခန်း ၇၈ : ဧကရီ၏ ဖော်လိုဝါ တစ်သောင်းကျော်သွားခြင်း...
~
"ကဲ... ဒီနေ့အတွက် ဒီဧကရီရဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ဒီမှာတင် ရပ်နားပါ့မယ်.."
"ဒီဧကရီကို စိန်ခေါ်ချင်တဲ့ သတ္တိရှိတဲ့ သေမျိုးတွေ ရှိသေးရင်တော့ မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာခဲ့ကြပါ.. ဒီဧကရီက အချိန်မရွေး အသင့်ရှိနေမှာပါ.."
သန်းခေါင်ယံအချိန်သို့ ရောက်ခါနီးတွင် လုံယွဲ့သည် ကြည့်ရှုသူအားလုံးကို နှုတ်ဆက်ကာ ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို ပိတ်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ပထမဆုံးနေ့ဖြစ်သော်လည်း ဆယ်နာရီကျော်ကြာအောင် ဆက်တိုက် ထုတ်လွှင့်ခဲ့ပေသည်။
ဤဆယ်နာရီအတွင်း သူမသည် ပရိသတ်များနှင့် စကားပြောဆိုရင်း စိန်ခေါ်သူများကို အဆက်မပြတ် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်။ အချိန်အကြာကြီး ထိုင်နေရသဖြင့် ခါးနှင့် ပခုံးများ အနည်းငယ် နာကျင်နေသော်လည်း သူမ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အလွန်ပင် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေရ၏။
ဤထူးဆန်းသော ကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူမသည် အိမ်ထဲ၌သာ အချိန်ကုန်ဆုံးခဲ့ရ၏။ စကားပြောဖော်ဆို၍ နတ်ဆိုးအရှင် တစ်ယောက်သာရှိသဖြင့် သူမသည် ဤကမ္ဘာကြီးနှင့် တစ်သားတည်း မကျသလို ခံစားနေခဲ့ရသည်။ ယခုမူ ကွန်ပျူတာရှေ့တွင် ထိုင်ကာ နေရာအနှံ့မှ လူသားများနှင့် စကားပြောဆိုခြင်း၊ ဂိုကစားခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် သူမကိုယ်သူမ အသုံးဝင်လာသည်ဟု ခံစားနေမိသည်။
ယခင်က အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီးတွင် ရှိစဉ်က သူမသည် သေမျိုးများနှင့် စကားပြောဆိုလေ့ မရှိချေ။ ဤသေမျိုးများနှင့် စကားပြောရသည်မှာ ဤမျှ စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့မိပေ။ အထူးသဖြင့် သူမကို မနိုင်ဘဲ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေကြသည့် သေမျိုးများကို ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် အရသာရှိလှသည်။
နတ်ဆိုးအရှင်သာ ဝင်ရောက် မနှောင့်ယှက်ခဲ့လျှင် ပို၍ပင် ကောင်းပေလိမ့်မည်။
ထိုသို့တွေးမိသည်နှင့် လုံယွဲ့၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားပြီး တံခါးဝသို့ ရောက်ရှိလာသော လင်းဖန်ကို မကျေမနပ် စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်။ ယနေ့ သူမ၏ မှတ်တမ်းမှာ အနိုင်ရလဒ်များဖြင့်သာ ပြည့်နှက်နေသင့်သော်လည်း သူနှင့် ကစားခဲ့သည့် ဂိုမိုကုပွဲကြောင့် အမည်းစက် ထင်ကျန်ခဲ့ရသည် မဟုတ်ပါလော။
လင်းဖန်ကမူ သူမ၏ အကြည့်များကို လျစ်လျူရှုကာ သူဝယ်လာသော ဆန်ပြားကြော်ထုပ်ကို မြှောက်ပြလိုက်သည်။
"ဒီအရှင် အမဲသားဆန်ပြားကြော် ဝယ်လာတယ်.. စားဦးမလား.."
"စားမယ်.."
လုံယွဲ့သည် တုံ့ဆိုင်းမှုမရှိဘဲ ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။ စိတ်တိုသည်မှာ စိတ်တိုသည်ဖြစ်သော်လည်း အစားအစာနှင့်တော့ မဆိုင်။ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကိုသာ အာရုံစိုက်နေသဖြင့် နေ့လယ်စာနှင့် ညစာကိုပင် မစားရသေးဘဲ ဗိုက်ထဲတွင်လည်း အလွန်ပင် ဆာလောင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ထမင်းစားပွဲတွင် လုံယွဲ့သည် ဆန်ပြားကြော်ကို အငမ်းမရ စားသောက်နေပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းများတွင်လည်း ကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေပေသည်။
"ဒီဆန်ပြားကြော်ဆိုတဲ့ အရာက တကယ်ကို အရသာရှိတာပဲ.."
အမဲသားကို ဤမျှ နူးညံ့အောင် ကြော်နိုင်သည်မှာ အံ့ဩစရာပင်။ နောက်နောင်တွင် အင်မော်တယ်နယ်မြေ၌ နွားများ မွေးမြူရန် စဉ်းစားရပေလိမ့်မည်။
ယခုမူ ညဉ့်နက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ကျိုးယန်မှာလည်း အိမ်ပြန်သွားပြီဖြစ်ရာ အခန်းထဲတွင် သူတို့နှစ်ဦးတည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ လင်းဖန်သည် ရေခဲသေတ္တာထဲမှ ဆိုဒါဘူးကို ထုတ်ကာ ပိုက်ထည့်ပေးလျက် သူမ၏ ဘေးသို့ ကမ်းပေးလိုက်ပြီးမှ အေးအေးဆေးဆေးပင် မေးလိုက်သည်။
"တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ရတာ ဘယ်လို ခံစားရလဲ.."
လုံယွဲ့သည် ဆိုဒါကို အနည်းငယ် သောက်လိုက်ပြီးနောက် နှုတ်ခမ်းဖျားတွင် အပြုံးလေးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မဆိုးပါဘူး.. အဲ့လူသားလေးတွေ ပြောတဲ့စကားက ဒီဧကရီကို စိတ်တိုစေတာတော့ အမှန်ပဲ..ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို ငါ မမုန်းဘူး..ဒီဧကရီက သူတို့ကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် နိုင်အောင် လုပ်ပြီး ငါ့ကို အပြည့်အဝ ယုံကြည်လာအောင် လုပ်ပြမယ်.."
"အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့.."
လုံယွဲ့၏ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားနေသော မျက်နှာလေးကို ကြည့်ကာ လင်းဖန်သည် စိတ်အေးသွားရပြီး ရင်ထဲတွင်လည်း ကြည်နူးမှုလေးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ဧကရီအရှင်မ၏ အလုပ်အကိုင်မှာ နောက်ဆုံးတွင် အဆင်ပြေသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"အယ်.."
ထိုစဉ် လုံယွဲ့သည် စားသောက်နေရင်း သူမ၏ အကောင့်ကို ဝင်ကြည့်လိုက်ရာမှ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ လင်းဖန် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် သူမသည် ဖုန်းကို သူ့ရှေ့သို့ ထိုးပေးလိုက်၏။
"နတ်ဆိုးအရှင်..ဒီမှာ ကြည့်စမ်း.. ဒီဧကရီရဲ့ ဖော်လိုဝါ အရေအတွက်က တစ်သောင်း ပြည့်သွားပြီ.."
"အိုး... ဟုတ်သားပဲ.."
လုံယွဲ့၏ အကောင့်တွင် တစ်သောင်းကျော်နေသော ကိန်းဂဏန်းကို ကြည့်ကာ လင်းဖန်လည်း အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ယခုခေတ် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှု လောကတွင် ပြိုင်ဆိုင်မှုမှာ အလွန်ပင် ပြင်းထန်လှပေသည်။ လူသစ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ကြည့်ရှုသူ ရရှိရန်မှာ အလွန်ပင် ခဲယဉ်းလှ၏။ အချို့ဆိုလျှင် လပေါင်းများစွာ ကြာသည့်တိုင် ကြည့်ရှုသူ တစ်ဦးစ၊ နှစ်ဦးစဖြင့်သာ ရုန်းကန်နေကြရခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် လုံယွဲ့မှာမူ ပထမဆုံးနေ့မှာပင် ဖော်လိုဝါ တစ်သောင်း ပြည့်သွားခြင်းမှာ အံ့မခန်း အောင်မြင်မှုပင် ဖြစ်တော့သည်။ ဤသည်မှာ သူမ၏ ဧကရီစရိုက်နှင့် လိုက်ဖက်မှုရှိခြင်း၊ ပန်းချီနှင့်ဂိုပညာတွင် ထူးချွန်ခြင်းတို့ကြောင့် လူအများ၏ စိတ်ဝင်စားမှုကို ချက်ချင်း ရရှိသွားခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူမသည် ပရိသတ်များနှင့် ပြောဆိုဆက်ဆံရာတွင်လည်း အလွန်ပင် သဘာဝကျလှ၏။
ဧကရီသည် တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်သည့် အလုပ်နှင့် အမှန်တကယ်ပင် ကံပါလာပုံရပေသည်။
"ဟွန်း... လူသားအတော်များများက ဒီဧကရီရဲ့ ဆွဲဆောင်မှုနဲ့ စွမ်းအားအောက်မှာ ဒူးထောက်သွားကြပြီ ထင်ပါရဲ့.. ဒီလူသားတွေမှာ ငါ့ကို မှတ်မိနိုင်တဲ့ အမြင်ရှိတာကတော့ ချီးကျူးစရာပဲ.. သူတို့က ဘဝမှာ အမှန်ကန်ဆုံး ရွေးချယ်မှုကို လုပ်လိုက်ကြတာပဲ..ဝူး..ဟားဟားဟား.."
လုံယွဲ့သည် လက်ပိုက်လျက် မထိန်းနိုင်အောင် ရယ်မောနေတော့သည်။
"မြင်လား နတ်ဆိုးအရှင်..ဒါ ဒီဧကရီရဲ့ တကယ့် စွမ်းအားပဲ.. ဒီနေရာမှာတောင် ငါက လူတစ်သောင်းရဲ့ အကြည်ညိုခံရတဲ့ ဧကရီပဲ.."
လင်းဖန်ကမူ ပြုံးလျက်သာ ကြည့်နေမိပြီးမှ..
"ဧကရီ.. ဒါက တစ်သောင်းပဲ ရှိပါသေးတယ်.. ဒီလောကမှာ ဒါက သိပ်ပြီး အများကြီး မဟုတ်သေးပါဘူး.." ဟု ဆိုကာ အခြားသော နာမည်ကြီးသူများ၏ အကောင့်များကို ပြသလိုက်သည်။
"ဒီမှာကြည့်..သူတို့မှာ ဖော်လိုဝါ ဘယ်လောက်ရှိလဲ.."
"တစ်သိန်း... ငါးသိန်း... သန်းချီတဲ့သူတွေတောင် ရှိတာလား.."
အခြားသူများ၏ ဖော်လိုဝါ အရေအတွက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် လုံယွဲ့မှာ မှင်သက်သွားသည်။ တစ်သောင်းဆိုသည်မှာ အလွန်များပြားလှပြီဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤမျှများပြားသော လူအုပ်ကြီးနှင့် ယှဉ်လျှင် သူမ၏ အရေအတွက်မှာ အလွန်ပင် သေးငယ်လွန်းလှ၏။
"သူတို့..သူတို့ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အထိ အများကြီး ရထားတာလဲ.."
"ဒါကတော့ အရည်အသွေးရှိတဲ့ တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုတွေနဲ့ အချိန်အကြာကြီး ကြိုးစားခဲ့လို့ ရလာတာပါ.. ဒီကမ္ဘာမှာ လူဦးရေ ဘီလီယံနဲ့ချီပြီး ရှိတယ်ဆိုတာ ငါပြောဖို့ မေ့သွားတယ်.."
"ဘီလီယံနဲ့ချီတဲ့ လူဦးရေ... သန်းနဲ့ချီတဲ့ ဖော်လိုဝါတွေ..."
လုံယွဲ့၏ မျက်နှာတွင် အံ့ဩတုန်လှုပ်မှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ လင်းဖန်နှင့်အတူ အပြင်ထွက်စဉ်က လူများလှသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ဤမျှလောက် များပြားလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။
အင်မော်တယ်နတ်ဆိုးတိုက်ကြီး တစ်ခုလုံးတွင်ပင် လူဦးရေမှာ ဆယ်သန်းခန့်သာ ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု ဤကမ္ဘာရှိ လူသားတစ်ယောက်၏ ဖော်လိုဝါ အရေအတွက်မှာ သူမ၏ အင်မော်တယ်နယ်မြေရှိ စစ်တပ်ထက်ပင် ပိုမိုများပြားနေသည် မဟုတ်ပါလော။
လုံယွဲ့သည် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားရသော်လည်း ဧကရီတစ်ပါး၏ မာန်မာနကြောင့် ချက်ချင်းပင် စိတ်ကို ပြန်လည်ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ဟွန့်... သူတို့က ငါ့ထက် အရင်ဦးသူမို့လို့ ဖော်လိုဝါ များနေတာပါ..မကြာခင်မှာ ဒီဧကရီက သူတို့ကို သေချာပေါက် ကျော်တက်ပြမယ်.."
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူမသည် အစားအသောက်ကိုသာ အာရုံစိုက်၍ စားသောက်နေတော့သည်။ လင်းဖန်သည် သူမ၏ တက်ကြွနေသော ပုံစံကို ကြည့်ကာ ပြုံးနေမိ၏။ သူမ၏ အရည်အချင်းနှင့် ဖျော်ဖြေမှုပေးနိုင်စွမ်းကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် နောင်တစ်ချိန်တွင် သန်းနှင့်ချီသော ပရိသတ်များ ရရှိလာမည်မှာ မလွဲဧကန်ပင် ဖြစ်တော့သည်။